Procedura : 2005/0019(CNS)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0209/2006

Teksty złożone :

A6-0209/2006

Debaty :

Głosowanie :

PV 06/07/2006 - 6.1
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2006)0303

SPRAWOZDANIE     *
PDF 224kWORD 176k
9.6.2006
PE 370.299v02-00 A6-0209/2006

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zapobieganiu uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylającej niektóre decyzje przyznające odstępstwa

(COM(2005)0089 – C6‑0100/2005 – 2005/0019(CNS))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawca: Christoph Konrad

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zapobieganiu uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylającej niektóre decyzje przyznające odstępstwa

(COM(2005)0089 – C6‑0100/2005 – 2005/0019(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2005)0089)(1),

–   uwzględniając art. 93 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6‑0100/2005),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Kontroli Budżetowej (A6‑0209/2006),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

3.  zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

PUNKT UZASADNIENIA 1A (nowy)

 

(1a) W celu uchronienia Wspólnoty przed szkodami finansowymi w zakresie podatku od wartości dodanej - w szczególności przed szkodami powstającym w wyniku nadużyć lub innej nielegalnej działalności transgranicznej, do czego państwa członkowskie zobowiązały się w art. 280 Traktatu, państwa członkowskie powinny ściśle współpracować z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

Poprawka 2

PUNKT UZASADNIENIA 9A (nowy)

 

(9a) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać przysługującego państwom członkowskim prawa do ściągania podatków.

Poprawka 3

PUNKT UZASADNIENIA 9B (nowy)

 

(9b) Usprawnienie przypadków odstępstw powinno, przez wzgląd na skuteczne zapobieganie uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych, stanowić jedynie ograniczony element kompleksowego programu reformy systemu podatku od wartości dodanej UE i w związku z tym należy podjąć dalsze reformy systemu, m.in. w celu zapobiegania oszustwom podatkowym, z zamiarem unowocześnienia i uproszczenia np. usług finansowych, usług elektronicznych, przypadków podwójnego opodatkowania oraz usług sektora publicznego.

Poprawka 4

PUNKT UZASADNIENIA 9D (nowy)

 

(9d) Podstawą rozważań nad ewentualną zmianą systemu ściągania podatku od wartości dodanej powinna być skuteczność pobierania podatku, równość opodatkowania oraz praktyczna możliwość stosowania go przez przedsiębiorstwa.

Uzasadnienie

Ze względu na istniejącą obecnie różnorodność i brak przejrzystości obowiązujących przepisów w zakresie podatku VAT ewentualna zmiana systemu musi doprowadzić do osiągnięcia wszystkich wyznaczonych celów politycznych w najprostszy sposób. Trzeba stworzyć uregulowania prawne, które będą skuteczniejsze, i które łatwiej będzie stosować.

Poprawka 5

ARTYKUŁ 1 PUNKT 1
Artykuł 4 ustęp 4 (dyrektywa 77/388/EWG)

(1)  W art. 4 ust. 4 dodaje się następujący akapit:

„W przypadku, gdy Państwo Członkowskie wykorzystuje opcję określoną w ustępie drugim, zapewnia ono, aby zastosowanie tej opcji nie powodowało nieuzasadnionych korzyści lub nieuzasadnionych ujemnych następstw dla podatników”.

skreślony

Uzasadnienie

Podstawy prawne dla tego postanowienia nie są określone i kryją zatem w sobie ryzyko niepewności prawnej i/lub nadużycie możliwości kształtowania przepisów.

Poprawka 6

ARTYKUŁ 1 PUNKT 2
Artykuł 5 ustęp 8 akapit drugi (dyrektywa 77/388/EWG)

(2)  W art. 5 ust. 8 w akapicie drugim wprowadza się następujące zmiany:

„W stosownych przypadkach, gdy odbiorca nie w pełni podlega opodatkowaniu, Państwa Członkowskie mogą podjąć niezbędne środki dla zapobieżenia zakłóceniu konkurencji. Zapewniają one, aby nikt nie odniósł żadnej nieuzasadnionej korzyści lub nie poniósł strat z powodu nieuzasadnionych ujemnych następstw”.

skreślony

Uzasadnienie

Patrz poprawka 2.

Poprawka 7

ARTYKUŁ 1 PUNKT 7
Artykuł 21 ustęp 2 litera ca) (nowa) (dyrektywa 77/388/EWG)

 

(ca) Podział usług na usługi, od których podatek płaci odbiorca podlegający opodatkowaniu, i usługi, od których podatek jak dotychczas odprowadza przedsiębiorstwo świadczące usługę, musi być dla przedsiębiorstw jasny oraz możliwy do bezspornego stwierdzenia i skontrolowania.

Uzasadnienie

Aby wspomóc przedsiębiorczość bardzo ważne jest dokładne i bezsporne zdefiniowanie sektorów odprowadzających podatek oraz wyraźne rozróżnienie od usług wymagających dotychczas fakturowania przedsiębiorstwom świadczącym usługę. Niepewności i konflikty co do rodzaju fakturowania prowadzą do kolejnego biurokratycznego i finansowego obciążenia przedsiębiorstw.

Poprawka 8

ARTYKUŁ 1 LITERA 7 A (nowa)

Artykuł 30 a (nowy) (Dyrektywy 77/388/EWG)

 

(7a) Dodaje się następujący Artykuł:

"Artykuł 30a

W celu przeciwdziałania transgranicznym przypadkom uchylania się od płacenia podatków szkodzącym finansowym interesom Wspólnoty, w szczególności tzw. oszustwom karuzelowym, państwa członkowskie będą zachęcały właściwe organy krajowe do ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w razie wystąpienia podejrzenia o popełnienie oszustwa w tym zakresie; zgodnie z art. 280 ust. 5 Traktatu Komisja zobowiązana jest przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu coroczne sprawozdanie na temat postępów w tej dziedzinie.

Poprawka 9

ARTYKUŁ 1 LITERA 7 B (nowa)

Artykuł 34 a (nowy) (Dyrektywy 77/388/EWG)

 

(7b) Dodaje się następujący Artykuł:

"Artykuł 34a

W celu określenia najlepszej długoterminowej regulacji w zakresie obciążania podatkiem od wartości dodanej w Unii Europejskiej Komisja sporządzi wyczerpujący porównawczy przegląd obejmujący analizę stanowisk poszczególnych państw w tej sprawie oraz konkretne zestawienie różnorodnych konsekwencji wprowadzenia mechanizmu samonaliczania (model „reverse charge”), a także pozytywnych i negatywnych skutków dla państw członkowskich oraz przedsiębiorstw prowadzących swą działalność w Unii Europejskiej.

(1)

Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.


UZASADNIENIE

I. Podstawa prawna

Pierwsza dyrektywa w sprawie VAT pochodząca z roku 1967(1) jest uznawana za pierwsze zobowiązanie polityczne i prawne UE dla znalezienia wspólnego systemu VAT, wspierającego cel ustanowienia solidnego i konkurencyjnego wspólnego rynku z kompatybilnymi systemami VAT. Juz we wczesnych latach 70 wszystkie państwa członkowskie wprowadziły wspólne przepisy dotyczące podatku VAT.

Kolejny ważnym krokiem było przyjęcie 6 dyrektywy(2) w sprawie VAT wprowadzającej identyczną podstawę opodatkowania dla transakcji. Następnie zgodnie z “Białą Księgą na temat wspólnego rynku” z 1985 roku, Komisja przedstawiła pakiet propozycji w tej sprawie. Okazało się to jednak nie do zaakceptowania przez rządy i stało się jasne, że osiągnięcie wspólnego systemu do roku 1993 nie będzie możliwe według ustalonego harmonogramu. Rada zadecydowała jednak o wprowadzeniu przejściowego systemu znoszącego kontrole podatkowe na granicach. Od tamtej pory system VAT, który miał być przejściowy (miał przestać obowiązywać z końcem roku 1996) został szeroko zastosowany w wymianie handlowej w UE.

II. Motywacja do zmiany i cele projektu

W roku 1996 Komisja zaproponowała nowy projekt w celu wprowadzenia wspólnego systemu. Pomimo, iż podejście „big bang” z roku 1987 (natychmiastowe przejście) zostało zaniechane oraz, że projekt z roku 1996 zakładał stopniowe wprowadzenie zmian, szybko okazało się, że trudno będzie go wdrożyć.

Ze względu na potrzebę zachowania spójności nowych inicjatyw z istniejącą już legislacją, Komisja zadecydowała o poprawieniu aktualnych rozwiązań przejściowych. W roku 2000(3) zapowiedziano wprowadzenie nowej strategii i zalecenia w ramach tej strategii opierały się na tezie, że obowiązujący system VAT narzucał przedsiębiorstwom zbyt wysokie obciążenia i ograniczenia. W październiku 2003 r. Komisja przedstawiła poprawioną strategię. Projekt może być uznany za „ćwiczenie racjonalizacyjne”, którego głównym celem jest zmiana 6 dyrektywy w sprawie VAT dla zapewnienia państwom członkowskim możliwość szybkiego przyjęcia środków prawnych do walki z nieuczciwą konkurencją, ochrony przed stratą zysków oraz dla uproszczenia procedury pobierania VAT.

 odstępstwa- zgodnie z art. 27 zezwalające państwom członkowskim na wprowadzenia specjalnych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem oraz zapobiegania niektórym rodzajom uchylania się od płacenia podatków i unikania zobowiązań podatkowych. Po dziś dzień istnieje około 140 obowiązujących odstępstw i liczba ta zwiększa się. Będąc świadoma braku przejrzystości i pewności prawnej Komisja zadecydowała o podjęciu kroków zmierzających do zracjonalizowania zjawiska poprzez zastosowanie niektórych indywidualnych odstępstw szczególnie skutecznych do wszystkich państw członkowskich, na zasadzie dobrowolności i bez indywidualnych zezwoleń jak to się odbywało do tej pory. Komisja wierzy, że stosowanie tego na szerszą skalę ochroni uczciwych przedsiębiorców przed korzyściami zaburzającymi konkurencję, z jakich korzystają się uchylający się od podatku;

 uchylanie się od płacenia podatku VAT i przestępstwa podatkowe – zgodnie z art.22 ust. 8, państwa członkowskie mają możliwość wprowadzenia innych przepisów, które uznają za konieczne dla zapewnienia pobierania podatku VAT i unikania przestępstw podatkowych;

 uproszczenie procedury stosowania podatku- zgodnie z tytułem XIV państwa członkowskie mogą uprościć procedury dotyczące nakładania i pobierania podatku VAT dla niektórych płatników (specjalne systemy dla małych przedsiębiorstw, rolników etc.) Dobrowolność tego przepisu spowodowała szereg systemów upraszczających znacznie różniących się w poszczególnych państwach członkowskich, co z kolei doprowadziło do niespójności.

Zgodnie z klasyfikacją Komisji projekt przewiduje trzy następujące kategorie środków :

Środki zapobiegawcze nie wynikające bezpośrednio z odstępstw:

- wzmocnienie przepisów zapobiegawczych w obszarze „grupowania” (prawna niezależność przy zachowaniu ścisłego związku finansowego i ekonomicznego pomiędzy płatnikami podatku) oraz transfer działań ( transfer części lub całości aktywów);

- sprecyzowanie zasad dotyczących zwolnień w zakresie dóbr inwestycyjnych art.20 ust.2 i 3, które mogą mieć także zastosowanie do usług kapitałowych na przykład jako inwestycja długoterminowa;

Przepisy dodatkowe:

- dobrowolne rozszerzenie specjalnych środków w zakresie handlu złotem dla uniknięcia uchylania się od VAT w inwestowaniu złota (zwolnienie z VAT) używanego jako materiału do produkcji dóbr konsumenckich (VAT pobierany przy dostawie);

Przepisy podstawowe:

- Dobrowolne przepisy umożliwiające na pewnych warunkach oraz za wyjątkiem codziennych normalnych transakcji, dostosowanie działań do ich wartości wolnorynkowej, co stanowi jeden z obszarów uchylania się od płacenia podatku;

- Rozszerzenie dobrowolnego stosowania mechanizmu samonaliczania się podatku dla niektórych działań płatników podatku, takich jak: usługi świadczone w zakresie budynków i zatrudnianego personelu; odpady, złom i materiały nadające się do recyklingu; grunty i budynki, które po zastosowaniu odpowiedniej opcji będą podlegać opodatkowaniu; sprzedaż dóbr służących jako zabezpieczenie; sprzedaż mienia nieruchomego w stanie sądowego postępowania likwidacyjnego; grunty i budynki w trakcie postępowania likwidacyjnego. Obszary te okazały się być problematyczne dla niektórych państw członkowskich a normalnie stosowane przepisy, niewystarczające.

III. Opinia sprawozdawcy

Sprawozdawca wyraża zadowolenie i poparcie dla celu inicjatywy Komisji. Państwa członkowskie stosują obecnie zgodnie z indywidualnymi uregulowaniami ponad 140 krajowych odstępstw od obowiązującej dyrektywy dotyczącej podatku od wartości dodanej, które odnoszą się często do tego samego rodzaju oszustw w podatku od wartości dodanej. Wraz z rozszerzeniem UE odnotowuje się rosnącą tendencję w składaniu nowych wniosków o przyjmowanie krajowych odstępstw. Pożądane jest zatem zebranie odstępstw służących do zwalczania uchylania się od płacenia podatków i unikania zobowiązań podatkowych, obowiązujących i dobrze działających już w kilku państwach członkowskich UE tak, aby wszystkie państwa członkowskie UE - jeśli będą tego chciały - mogły wykorzystać je do zwalczania oszustw podatkowych. Zracjonalizowanie i ujednolicenie obowiązujących przepisów pozwoli na szybkie wdrożenie środków z ominięciem procedury składania przed każde państwo wniosków o przyjmowanie własnych odstępstw w tym zakresie lub wniosków sporządzonych na wzór wniosków złożonych wcześniej przez inne państwa. Skorzystają z tego szczególnie państwa członkowskie z Europy środkowo-wschodniej poprzez uzyskanie większej przejrzystości działań służących do zwalczania oszustw w podatku od wartości dodanej oraz przyspieszenie wdrażania odpowiednich instrumentów. W ten sposób, posługując się istniejącymi już środkami, będzie można skuteczniej i szybciej zapobiegać oszustwom w podatku od wartości dodanej na obszarze UE unikając konieczności dokonania zasadniczej zmiany systemu w obciążaniu podatkiem od wartości dodanej w Europie. Przedsiębiorstwa prowadzące działalność na obszarze całej UE oraz państwa członkowskie UE będą miały zapewnione większe bezpieczeństwo prawne. Ponadto przewiduje się zracjonalizowanie nieprzejrzystych odstępstw poprzez odpowiednie środki w przypadkach, gdy zobowiązani do zapłacenia podatku znajdują się w trudnej sytuacji finansowej.

W poszukiwaniu skutecznych metod przeciwdziałania oszustwom w podatku od wartości dodanej w kilku państwach członkowskich prowadzi są od dłuższego czasu dyskusje na temat zasadniczej zmiany systemu obciążania podatkiem od wartości dodanej. Wydaje się, że pewne korzyści oferuje w tym zakresie tzw. model „ reverse charge”, tj. mechanizm samonaliczania na przedsiębiorstwa nabywające towar lub usługę. Zwolennicy tego modelu są przekonani, że dzięki temu systemowi można skuteczniej likwidować przypadki zorganizowanych oszustw podatkowych na skalę krajową i międzynarodową. Właśnie średnie przedsiębiorstwa padają często ofiarą oszustw w podatku od wartości dodanej, dlatego zmniejszenie tego obciążenia powinno być ważnym celem wspólnotowej polityki przedsiębiorstw. Przeciwnicy takiej zmiany systemu uważają jednak, że właśnie średnie przedsiębiorstwa ucierpią w wyniku wprowadzenia mechanizmu samonaliczania z powodu większych obciążeń i nakładów administracyjnych. Sprawozdawca zaleca Komisji, która dotychczas odrzuca zmianę systemu, do brania aktywnego i intensywnego udziału w debacie państw członkowskich nad tą zarówno dla państw członkowskich UE jak i dla przedsiębiorstw ważną kwestią, w celu znalezienia właściwego rozwiązania. Komisja powinna w tym celu przedstawić wyczerpujący porównawczy przegląd obejmujący analizę różnych stanowisk poszczególnych państw oraz konkretne zestawienie konsekwencji ewentualnej zmiany systemu jak i jej zalet i wad. Komisja powinna odpowiednio wcześnie i regularnie zaangażować Parlament w tą debatę.

Niezależnie od tej zasadniczej kwestii wymagającej rozstrzygnięcia w przyszłości, niniejszy wniosek Komisji nie stanowi nowej inicjatywy, lecz ma na względzie racjonalne uproszczenie, skonsolidowanie i częściowo również uelastycznienie obowiązujących zasad. Powinny one stanowić alternatywę dla państw członkowskich, równolegle do obowiązujących nadal zasad i krajowych odstępstw, służącą do zwalczania uchylania się od płacenia podatków i unikania zobowiązań podatkowych. Państwa nie będą zobowiązane do stosowania tych zasad - lub będą mogły je stosować wybiórczo, np. w odniesieniu do specyficznego typu oszustów podatkowych w swym kraju, jednakże nie wobec wszystkich przedsiębiorców. Także w przyszłości będzie możliwe - w razie potrzeby - składanie wniosków o przyjmowanie krajowych odstępstw dla specyficznego typu problemów. Już w 2004 r. Komisja poprawiła jakość i przejrzystość procedury składania wniosków o przyjmowanie odstępstw (dyrektywa 2004/7/WE). Z zadowoleniem należy wszakże oczekiwać rozpoczęcia realizacji niniejszej inicjatywy oraz podjęcia zamierzonych i dających się szybko zrealizować działań służących zwalczaniu oszustw podatkowych.

W bardzo ograniczonym zakresie Komisja wprowadza mechanizm samonaliczania poprzez rozszerzenie modelu „reverse charge” w określonych przypadkach: Korekta obciążenia podatkiem od wartości dodanej, obowiązującego dla „dóbr inwestycyjnych” (definiowane przez państwa członkowskie) powinna wyraźnie odnosić się również do usług wykazujących cechy „dóbr inwestycyjnych” i tak też traktowanych. Dotyczy to usług, z których korzystają przedsiębiorstwa przez dłuższy okres czasu. W określonych branżach szczególnie trudno jest sprawdzić dokonywanie płatności podatku od wartości dodanej, np. w budownictwie lub w przypadku niektórych dostaw odpadów. Nowy załącznik M zawiera wykaz materiałów używanych, których to dotyczy. Właśnie z punktu widzenia interesu przedsiębiorstw ważnym jest dokładne i bezsporne zdefiniowanie sektorów objętych zmianą powinności podatkowej oraz przejrzystość oddzielenia usług wymagających dotychczas fakturowania przez przedsiębiorstwa dokonujące dostaw. Niepewności i konflikty co do rodzaju fakturowania prowadzą do kolejnego biurokratycznego i finansowego obciążenia przedsiębiorstw i byłyby kontraproduktywne. Należy ich zatem unikać.

Niniejszy wniosek jest racjonalnym dokumentem służącym uporządkowaniu obowiązujących uregulowań przy całkowitym zachowaniu swobody decyzyjnej państw członkowskich. Harmonizacja obciążania podatkiem od wartości dodanej jest w każdym razie z punktu widzenia sprawozdawcy jedyną polityką podatkową wymagającą uregulowania na poziomie wspólnotowym. Niezależnie od tego konkurencja podatkowa jest głównym elementem pozytywnego rozwoju gospodarczego w państwach członkowskich UE i powinna zostać koniecznie zachowana.

(1)

Dyrektywa Rady 67/227/EWG z 11.04.67 [Dz.U. 071 z 14.04.67].

(2)

Dyrektywa Rady 77/388/EWG z 17.05.77 [Dz.U. L 145 z 13.06.77,

(3)

COM(2000) 348 wersja końcowa, 07.06.00.


OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej (4.5.2006)

dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zapobieganiu uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylającej niektóre decyzje przyznające odstępstwa

(COM(2005)0089 – C6‑0100/2005 –2005/0019 (CNS))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Herbert Bösch

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 27 szóstej dyrektywy w sprawie podatku od wartości dodanej(1) Rada może na wniosek Komisji jednogłośnie upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia odstępstw od szóstej dyrektywy w sprawie podatku od wartości dodanej w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem lub zapobiegania określonym formom uchylania się od płacenia podatków i unikania zobowiązań podatkowych.

Państwa członkowskie stosują obecnie ponad 140 krajowych odstępstw. Liczba ta wkrótce jeszcze wzrośnie, ponieważ państwa członkowskie, które przystąpiły do UE w dniu 1 maja 2004 r., składają obecnie wnioski o przyjmowanie odstępstw. Ponadto państwa te znajdą prawie na pewno inne odstępstwa w ramach krajowych przepisów, dla których konieczne będzie ustanowienie wspólnotowej podstawy prawnej.

W swym komunikacie skierowanym do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 7 czerwca 2000 r. w sprawie strategii na rzecz poprawy funkcjonowania systemu obciążania podatkiem od wartości dodanej na rynku wewnętrznym(2) Komisja przyrzekła w związku z licznymi wtedy obowiązującymi odstępstwami przeprowadzenie racjonalizacji. W swoim komunikacie z dnia 20 października 2003(3) w sprawie kontroli i aktualizacji tej strategii Komisja potwierdziła ten zamiar. W ramach racjonalizacji wszystkie państwa członkowskie w wyniku zmiany szóstej dyrektywy w sprawie podatku od wartości dodanej mają uzyskać możliwość stosowania określonych odstępstw. Zmiana ta dotyczyłaby odstępstw, które były skuteczne i dotyczyły problemów występujących w kilku państwach członkowskich.

Liczba odstępstw i fakt, że dotyczą one podobnych okoliczności, świadczy o tym, że obciążanie podatkiem od wartości dodanej stało się w ostatnich latach znaczącym problemem właśnie ze względu na przypadki uchylania się od płacenia podatków i unikania zobowiązań podatkowych.

W wyniku uchylania się od płacenia podatków, w szczególności w formie tzw. wewnątrzwspólnotowych transakcji „karuzelowych”, powstają rocznie ogromne straty. Instytut Badań Gospodarczych szacuje łączne straty we wpływach z tytułu podatku od wartości dodanej w Niemczech w latach 2003-2005 na 17 000 do 18 000 milionów euro rocznie, z czego jedna trzecia to oszustwa transgraniczne. Pozostałe państwa członkowskie wykazują również straty we wpływach z podatku od wartości dodanej, które szacuje się na nawet do 10% ogólnego wpływu.

W związku z tym należy przypomnieć, że jedynie rzeczywisty wpływ z podatków może stanowić podstawę dla poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej i że strata podatkowa negatywnie wpływa na funkcjonowanie systemu środków własnych Wspólnoty.

POPRAWKI

Komisja Kontroli Budżetowej zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

PUNKT UZASADNIENIA 1 A (nowy)

 

(1a) W celu uchronienia Wspólnoty przed szkodami finansowymi w zakresie podatku od wartości dodanej - w szczególności przed szkodami powstającym w wyniku działalności transgranicznej, do czego państwa członkowskie zobowiązały się w art. 280 Traktatu, państwa członkowskie powinny ściśle współpracować z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

Poprawka 2

ARTYKUŁ 1 LITERA 7 a (nowa)

Artykuł 30 a (nowy) (Dyrektywy 77/388/EWG)

 

(7a) Dodaje się następujący Artykuł:

"Artykuł 30a

W celu przeciwdziałania transgranicznym przypadkom uchylania się od płacenia podatków, w szczególności tzw. oszustwom karuzelowym, szkodzącym finansowym interesom Wspólnoty, państwa członkowskie będą zachęcały właściwe organy krajowe do ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w razie wystąpienia podejrzenia o popełnienie oszustwa w tym zakresie; zgodnie z art. 280 ust. 5 Traktatu Komisja zobowiązana jest regularnie przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania na temat postępów w tej dziedzinie.

Poprawka 3

ARTYKUŁ 1 LITERA 7 b (nowa)

Artykuł 34 a (nowy) (Dyrektywy 77/388/EWG)

 

(7b) Dodaje się następujący Artykuł:

"Artykuł 34a

W celu określenia najlepszej długoterminowej regulacji w zakresie obciążania podatkiem od wartości dodanej w Unii Europejskiej Komisja sporządzi wyczerpujący porównawczy przegląd obejmujący analizę stanowisk poszczególnych państw w tej sprawie oraz konkretne zestawienie różnorodnych konsekwencji wprowadzenia mechanizmu samonaliczania (model „reverse charge”), a także pozytywnych i negatywnych skutków dla państw członkowskich oraz przedsiębiorstw prowadzących swą działalność w Unii Europejskiej.

PROCEDURA

Tytuł

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zapobieganiu uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylającej niektóre decyzje przyznające odstępstwa.

Odsyłacze

COM(2005)0089 – C6‑0100/2005 –2005/0019 (CNS)

Komisja przedmiotowo właściwa

ECON

Opinia wydana przez
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

CONT
27.4.2005

Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu

 

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Herbert Bösch
20.4.2005

Poprzedni sprawozdawca komisji opiniodawczej

 

Rozpatrzenie w komisji

19.4.2006

 

 

 

 

Data przyjęcia

4.5.2006

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

13

 

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Herbert Bösch, Paul van Buitenen, Simon Busuttil, Szabolcs Fazakas, Ingeborg Gräßle, Ona Juknevičienė, Nils Lundgren, Hans-Peter Martin, Jan Mulder, Borut Pahor, José Javier Pomés Ruiz, Bart Staes, Kyösti Virrankoski

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Janusz Wojciechowski

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

 

(1)

   Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich o podatkach od wartości dodanej: Wspólny system obciążania podatkiem od wartości dodanej - jednolita podstawa wymiaru podatku ( Dz.U. L 145 z 13.06.1977, str. 1). zmieniona dyrektywą 2006/18/WE, (Dz. U. L 51 z 22.02.2006, str. 12).

(2)

   COM(2000)0348.

(3)

   COM(2003)0614.


PROCEDURA

Tytuł

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zapobieganiu uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylającej niektóre decyzje przyznające odstępstwa

Odsyłacze

COM(2005)0089 – C6-0100/2005 – 2005/0019(CNS)

Data konsultacji z PE

14.4.2005

Komisja przedmiotowo właściwa
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON
27.4.2005

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

CONT
27.4.2005

 

 

 

 

Opinia niewydana
  Data wydania decyzji

 

 

 

 

 

Ściślejsza współpraca
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

 

 

 

 

 

Sprawozdawca(y)
  Data powołania

Christoph Konrad
11.4.2005

 

Poprzedni sprawozdawca(y)

 

 

Procedura uproszczona - data decyzji

 

Zastrzeżenia do podstawy prawnej
  Data wydania opinii JURI

 

 

 

Zmiana wysokości środków finansowych
  Data wydania opinii BUDG

 

 

 

Zasięgnięcie opinii Komitetu Ekonomiczno-Społecznego przez PE - data decyzji na posiedzeniu

 

Zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów przez PE - data decyzji na posiedzeniu

 

Rozpatrzenie w komisji

23.1.2006

20.3.2006

18.4.2006

 

 

Data przyjęcia

30.5.2006

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

40

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Zsolt László Becsey, Pervenche Berès, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Ieke van den Burg, David Casa, Jan Christian Ehler, Jonathan Evans, Jean-Paul Gauzès, Robert Goebbels, Gunnar Hökmark, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Othmar Karas, Piia-Noora Kauppi, Christoph Konrad, Guntars Krasts, Kurt Joachim Lauk, Astrid Lulling, Gay Mitchell, Cristobal Montoro Romero, John Purvis, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Karin Riis-Jørgensen, Dariusz Rosati, Eoin Ryan, Antolín Sánchez Presedo, Manuel António dos Santos, Peter Skinner, Margarita Starkevičiūtė

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Harald Ettl, Donata Maria Assunta Gottardi, Werner Langen, Andrea Losco, Giovanni Pittella, Gilles Savary

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

María del Pilar Ayuso González, Godfrey Bloom, Ville Itälä, Holger Krahmer

Data złożenia

9.6.2006

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

...

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności