SPRAWOZDANIE w sprawie działań podjętych na skutek sprawozdania na temat konkurencji w sektorze wolnych zawodów

14.9.2006 - (2006/2137(INI))

Komisja Gospodarcza i Monetarna
Sprawozdawca: Jan Christian Ehler

Procedura : 2006/2137(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A6-0272/2006
Teksty złożone :
A6-0272/2006
Teksty przyjęte :

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie działań podjętych na skutek sprawozdania na temat konkurencji w sektorze wolnych zawodów

(2006/0000(INI))

Parlament Europejski,

 uwzględniając komunikat Komisji „Sprawozdanie na temat konkurencji w sektorze wolnych zawodów” (COM(2004)0083),

 uwzględniając komunikat Komisji „Sektor wolnych zawodów – zakres dalszych reform – Działania podjęte na skutek sprawozdania na temat konkurencji w sektorze wolnych zawodów” (COM(2005)0405),

 uwzględniając art. 6, 43, 45, 49 oraz 81 Traktatu WE,

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 stycznia 1994 r. w sprawie sytuacji i organizacji notariatu w dwunastu państwach członkowskich Wspólnoty[1],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie wiążących honorariów dla przedstawicieli niektórych wolnych zawodów, w szczególności adwokatów, oraz szczególnej roli i pozycji wolnych zawodów w nowoczesnym społeczeństwie[2],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie przepisów rynkowych i zasad konkurencji odnoszących się do wolnych zawodów[3],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie zawodów prawniczych i użyteczności publicznej w systemach prawnych [4],

 uwzględniając dyrektywę Rady 77/249/EWG z dnia 22 marca 1977 r. mającą na celu ułatwienie skutecznego korzystania przez prawników ze swobody świadczenia usług[5],

 uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/5/WE z dnia 16 lutego 1998 r. mająca na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych[6],

 uwzględniając dyrektywę Rady 2002/8/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. w celu usprawnienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sporach transgranicznych poprzez ustanowienie minimalnych wspólnych zasad odnoszących się do pomocy prawnej w sporach o tym charakterze[7],

 uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych[8],

 uwzględniając orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w zakresie prawa konkurencji i swobody świadczenia usług we Wspólnocie, ze szczególnym uwzględnieniem krajowych przepisów w zakresie honorariów minimalnych,

 uwzględniając dyrektywę 2005/29/WE[9] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym

 uwzględniając zlecone przez Komisję sprawozdanie Instytut Studiów Zaawansowanych (IHS) ze stycznia 2003 r., zatytułowane „Skutki gospodarcze przepisów regulacyjnych w dziedzinie wolnych zawodów w różnych państwach członkowskich UE” („Economic Impact of regulation in the field of liberal professions in different Member States”),

 uwzględniając art. 45 Regulaminu,

 uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6‑0272/2006),

A.  mając na uwadze, że w marcu 2000 r. w Lizbonie Rada Europejska przyjęła program reform, których celem jest uczynienie UE do 2010 r. najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarką świata opartą na wiedzy, zdolną do osiągnięcia zrównoważonego wzrostu gospodarczego, czemu towarzyszyć będzie ilościowa i jakościowa poprawa zatrudnienia i większa spójność społeczna w poszanowaniu środowiska naturalnego (agenda lizbońska),

B.  mając na uwadze, że w raporcie Koka z listopada 2004 r. podkreślono znaczenie uwolnienia wszystkich rynków oraz usunięcia niepotrzebnych regulacji w celu wspierania większej konkurencji,

C.  mając na uwadze, że w przeglądzie śródokresowym agendy lizbońskiej określono konieczność nadania jej nowego impulsu i skoncentrowania się na wzroście i zatrudnieniu oraz wezwano państwa członkowskie do przedstawienia krajowych programów reform na rzecz wspierania wzrostu i zatrudnienia,

D.  mając na uwadze, że w procesie poprawy konkurencyjności gospodarki europejskiej znacząca rola przypada usługom, stanowiącym najważniejszą siłą napędową wzrostu UE,

E.  mając na uwadze, że w proces reform należy włączyć usługi świadczone w ramach wolnych zawodów, stanowiące kluczowy sektor gospodarki europejskiej,

F.  mając na uwadze, że zgodnie z zasadą pomocniczości do państw członkowskich należy decyzja o tym, czy pragną regulować zawody bezpośrednio na drodze rozporządzeń krajowych, czy zezwolą na ich samoregulację poprzez organizacje zawodowe,

G.  mając na uwadze, że Komisja od wielu lat prowadzi z państwami członkowskimi i organizacjami zawodowymi dialog w sprawie likwidacji barier konkurencyjnych, który doprowadził do podjęcia działań liberalizacyjnych i nowych reform,

H.  mając na uwadze, że zgodnie z zasadą pomocniczości państwom członkowskim i krajowym organizacjom zawodowym zrzeszającym przedstawicieli wolnych zawodów przypada główna rola w procesie kontynuacji reform,

I.  mając na uwadze potrzebę włączenia w proces w zrównoważony sposób organizacji zawodowych, innych jednostek zawodowych, konsumenckich lub organizacji użytkowników, jak również wszystkich zainteresowanych stron,

J.  mając na uwadze, że pewne dokładnie ukierunkowane regulacje są uzasadnione „asymetrią informacji” między klientami a przedstawicielami wolnych zawodów, uznawaniem niektórych usług świadczonych w ramach wolnych zawodów za „dobro publiczne” oraz faktem, że świadczenie takich usług może pociągać za sobą „efekty zewnętrzne”,

K.  mając na uwadze, że przegląd sytuacji w zakresie usług świadczonych w ramach wolnych zawodów, zlecony w latach 2002-2003 przez Komisję Europejską, nie odzwierciedla już aktualnych uregulowań w poszczególnych państwach członkowskich, co utrudnia ocenę dokonanych reform,

L.  mając na uwadze, że Komisja nie podjęła działań w odpowiedzi na wpływ systematycznej reformy sektora wolnych zawodów w zakresie tworzenia nowych miejsc pracy i pobudzeniu dodatkowego wzrostu,

M.  mając na uwadze, że jednoznacznie określone cele i wskaźniki oraz ich naukowe uzasadnienie umożliwią przekonanie wszystkich zainteresowanych stron w większym stopniu o konieczności przeprowadzenia procesu reform oraz podjęcia w tym zakresie wysiłków,

N.  mając na uwadze, że głównym priorytetem reformy powinno być zapewnienie szerszego i dogodniejszego dostępu konsumentów do tych usług przy jednoczesnym zapewnieniu ich jakości i opłacalności,

O.  mając na uwadze utrzymywanie się istotnych różnic w zakresie poziomu otwarcia rynku na różne kategorie zawodowe,

P.  mając na uwadze, że dyrektywa 2005/36/WE ustanawia zasady, na podstawie których przyjmujące państwo członkowskie uzależnia dostęp do zawodu regulowanego lub jego wykonywanie na swoim terytorium od posiadania szczególnych kwalifikacji zawodowych,

1.  z zadowoleniem przyjmuje dialog między Komisją, państwami członkowskimi a organizacjami zawodowymi zrzeszającymi przedstawicieli wolnych zawodów, mający na celu zniesienie nieuzasadnionych barier dla konkurencji lub takich, które zakłócają osiągnięcie interesu ogólnego oraz zniesienie przepisów niekorzystnych dla konsumentów a w ostatecznym rozrachunku również dla usługodawców;

2.  wzywa wszystkich uczestników procesu reform do ich konstruktywnego kontynuowania;

3.  uważa, że tradycyjne prawo do stanowienia przepisów na podstawie szczególnych tradycyjnych, geograficznych i demograficznych właściwości powinno zostać ograniczone, a w końcu zniesione; podkreśla w tym kontekście, że należy wybrać takie uregulowania, które nie dyskryminują ze względu na płeć, przynależność narodową lub państwową oraz w najmniejszym możliwym stopniu ograniczają konkurencję na drodze do osiągnięcia celów lizbońskich;

4.  zachęca państwa członkowskie do konstruktywnego zapoznania się z empirycznymi doświadczeniami innych państw członkowskich wynikającymi z procesu reform w dziedzinie wolnych zawodów w celu możliwie najlepszego wykorzystania ich we własnych wysiłkach na rzecz reform;

5.  wzywa Komisję do zapewnienia właściwego przestrzegania postanowień traktatowych w zakresie ochrony konkurencji oraz rynku wewnętrznego w sektorze wolnych zawodów;

6.  uznaje, że skuteczna i przejrzysta samoregulacja lub regulacja przedstawicieli wolnych zawodów, która przewiduje skutki swoich ingerencji oraz kontroluje ich efekty i dokonuje niezbędnych poprawek, jest w stanie spełnić wymogi wynikające ze strategii lizbońskiej; uważa, że państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za kontrolę zasięgu krajowej samoregulacji w celu niedopuszczenia do tego, by zaszkodziła ona interesom konsumentów lub dążeniu do osiągnięcia interesu ogólnego;

7.  wzywa państwa członkowskie do zapewnienia dostępu i mobilności środowiska wolnych zawodów oraz do ułatwienia przejścia pomiędzy kształceniem uniwersyteckim i podyplomowym a wykonywaniem zawodu;

8.  uznaje konieczność likwidacji ograniczeń możliwości prowadzenia współpracy oraz ułatwienia tworzenia interdyscyplinarnych dostawców usług w celu wzmocnienia małych i średnich przedsiębiorstw oraz zwiększenia innowacyjności i konkurencyjności usług sektora wolnych zawodów;

9.  uznaje, iż należy udoskonalić normy etyczne oraz normy ochrony konsumentów w sektorze wolnych zawodów oraz wspierać opracowanie kodeksu postępowania przedstawicieli wolnych zawodów z udziałem wszystkich zainteresowanych stron;

10.  podkreśla, że należy w możliwie największym zakresie zrezygnować z przepisów wyjątkowych w zakresie reklamy, a ich utrzymywanie powinno być limitowane wyłącznie do uzasadnionych ograniczeń; podkreśla również, że utrzymanie przepisów wyjątkowych w zakresie reklamy powinno być ograniczone do odpowiednio uzasadnionych, wyjątkowych przypadków oraz że celem ograniczenia regulacji powinno być umożliwienie przedstawicielom wolnych zawodów informowania użytkowników o oferowanych usługach poprzez reklamę dostarczającą informacji o ich kwalifikacjach zawodowych oraz specjalizacji, jak i o rodzaju i kosztach oferowanych usług;

11.  zwraca się do Komisji o określenie, jakich skutków w odniesieniu do nowych miejsc pracy i zwiększenia wzrostu można oczekiwać wskutek systematycznych reform sektora zmierzających do wzmocnienia konkurencji;

12.  wzywa Komisję do uważniejszego zbadania różnic istniejących w poszczególnych państwach członkowskich w zakresie stopnia otwarcia na rynek różnych kategorii wolnych zawodów oraz w zakresie spodziewanego wpływu całkowitego zniesienia zbędnych przeszkód zakłócających konkurencję, w tym do przeprowadzenia oceny spodziewanego wpływu na te sektory zawodowe, których zasoby są ograniczone lub które występują tylko w określonych regionach;

13.  zachęca Komisję do rozszerzenia analizy odnoszącej się do podziału zakresu ochrony prawnej w zależności od grupy konsumentów poprzez przeprowadzenie dokładniejszych badań w odniesieniu do sektora małych i średnich przedsiębiorstw oraz uwzględnienie i dokładniejsze zbadanie faktu, iż sektor publiczny nie jest nabywcą jednorodnym, lecz ma formę wielu małych jednostek, których popyt na usługi sektora wolnych zawodów jest niezależny od siebie i zróżnicowany pod względem intensywności;

14.  zwraca uwagę, iż w trakcie podziału zakresu ochrony prawnej w zależności od grupy konsumentów nie uwzględnia się faktu, iż legitymizacja przepisów wynika z możliwości wystąpienia „efektów zewnętrznych” przy świadczeniu usług sektora wolnych zawodów oraz uznawania niektórych takich usług za „dobro publiczne”;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

  • [1]  Dz.U. C 44 z 14.02.1994, str. 36
  • [2]  Dz.U. C 21 E z 24.01.2002, str. 364
  • [3]  Dz.U. C 91 E z 15.04.2004, str. 126
  • [4]  Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0108.
  • [5]  Dz.U. L 78 z 26.3.1977, str. 17.
  • [6]  Dz.U. L 77 z 14.03.1998, str. 36.
  • [7]  Dz.U. L 26 z 31.01.2003, str. 41.
  • [8]  Dz.U. L 255 z 30.09.2005, str. 22.
  • [9]  Dz.U. L 149 z 11.06.2005 r., str. 22.

UZASADNIENIE

W marcu 2000 r. w Lizbonie Rada Europejska przyjęła program reform, których celem jest uczynienie UE do 2010 r. najbardziej konkurencyjną i najbardziej dynamiczną gospodarką świata opartą na wiedzy. W przedstawionym w listopadzie 2004 r. sprawozdaniu Koka podkreślono znaczenie liberalizacji wszystkich rynków i eliminacji niepotrzebnej reglamentacji w celu wzmocnienia konkurencji. W trakcie śródokresowego przeglądu agendy lizbońskiej i w konkluzjach Rady uzgodniono, że konieczne jest ponowne ożywienie agendy i ukierunkowanie jej na wzrost i zatrudnienie. Wezwano państwa członkowskie do opracowania krajowych programów reform na rzecz wzrostu i zatrudnienia.

Wobec gospodarczego znaczenia roli sektora wolnych zawodów w Europie konieczne jest włączenie ich w proces reform. Jak wynika z aktualnego komunikatu Komisji z dnia 5 września 2005 r., zatytułowanego „Sektor wolnych zawodów – zakres dalszych reform”, w 2001 r. obroty sektora „usług gospodarczych” wyniosły ponad 1 281 mld EUR, co odpowiadało około 8% całkowitego obrotu UE i dało 660 mld EUR wartości dodanej. W przybliżeniu jedna trzecia tej kwoty przypada na sektor wolnych zawodów.

Oprócz aktualnego dokumentu „Sektor wolnych zawodów – zakres dalszych reform” z dnia 5 września 2005 r. Komisja wydała w tej dziedzinie komunikat już w 2004 r. (Sprawozdanie w sprawie konkurencji w usługach sektora wolnych zawodów z 9 lutego 2004 r.). Komunikat ten był efektem przeglądu praktyk regulacyjnych w sektorze wolnych zawodów, sporządzonego w latach 2002-2003 (analiza IHS). W nowym komunikacie z 2005 r. po raz pierwszy uwzględnia się w analizie wszystkie państwa członkowskie.

W swoich pracach Komisja uwzględniła przede wszystkim sześć zawodów: adwokatów, notariuszy, inżynierów, architektów, farmaceutów i audytorów (w tym doradców podatkowych) i zbadała w szczególności pięć rodzajów ograniczeń konkurencji (ceny stałe, ceny zalecane, przepisy dotyczące reklamy, warunki dostępu oraz przepisy dotyczące struktury przedsiębiorstw i praktyk obejmujących różne dyscypliny).

W 2004 r. Komisja nawiązała usystematyzowany dialog z europejskimi organizacjami zawodowymi. Komisja stwierdziła przy tej okazji, iż stopień akceptacji reform uzależniony jest od dotychczasowych postępów w zakresie otwarcia i uregulowania danego zawodu. Zdaniem Komisji w ostatnich latach największe postępy poczyniono w tych krajach, które opracowały usystematyzowany program reform regulacji na rzecz zwiększenia konkurencji. Zdaniem Komisji obiecujące jest to, iż ponad jedna trzecia państw członkowskich zgłasza prace analityczne w toku. W innych siedmiu krajach proces reform rozpoczyna się bardzo powoli.

W przedmiotowym komunikacie Komisja wysyła wyraźny sygnał, iż we wszystkich państwach członkowskich istnieje potrzeba przeprowadzenia dalszych reform i że oczekuje się, iż przepisy ustanowione na poziomie krajowym również na tym poziomie zostaną zniesione.

Komisja zwraca również uwagę, że w sektorze wolnych zawodów nadal istnieje potrzeba szczególnej ochrony prawnej konsumentów. Wśród powodów wymienia się asymetrię informacyjną, możliwość wystąpienia „efektów zewnętrznych” oraz cechę niektórych usług świadczonych przez wolne zawody, nazywaną „dobrem publicznym”.

Ponadto Komisja wzywa państwa członkowskie do dokonania analizy istniejących ograniczeń oraz widzi możliwości eliminacji takich ograniczeń w krótkim terminie, w szczególności w dziedzinie prawa reklamowego i polityki cenowej.

Szczególnie wartą podkreślenia nowością w niniejszym komunikacie Komisji jest podjęta analiza rynków oraz wniosek, iż należy ustanowić regulacje odnoszące się do poszczególnych „klas konsumentów”. W odniesieniu do sektora publicznego i dużych przedsiębiorstw Komisja opowiada się za bardzo ograniczonym zakresem uregulowań. Komisja nie zajęła jednoznacznego stanowiska w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw, zaś w odniesieniu do konsumentów Komisja uważa, iż należy zwiększyć zakres uregulowań.

Komisja podtrzymuje wolę pełnienia roli pośrednika w procesie dalszych reform.

Parlament wyrażał swoją opinię w zakresie sektora wolnych zawodów i nowych przepisów w tej dziedzinie w szeregu decyzji. W ostatnim okresie Parlament Europejski uchwalił swoje stanowisko w sprawie zawodów prawniczych w rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie zawodów prawniczych i użyteczności publicznej w systemach prawnych z dnia 23 marca 2006 r.

Niniejsze sprawozdanie z inicjatywy własnej ma stanowić wkład Parlamentu w uprzedmiotowienie obecnej debaty w sprawie wkładu wolnych zawodów w strategię lizbońską oraz postulat konstruktywnej kontynuacji procesu reform. Należy działać w szczególności na rzecz uwypuklenia korzyści z reform obecnego systemu dla konsumentów, ale również przedstawicieli wolnych zawodów oraz na rzecz pobudzenia zaangażowania tych grup w dialog. Jednakże w swojej rezolucji Parlament powinien również jednoznacznie wskazać, że oczekuje się wkładu sektora wolnych zawodów w realizację strategii lizbońskiej.

Przy sporządzeniu sprawozdania należało stwierdzić, że brakuje zarówno aktualnych danych liczbowych, umożliwiających wyrażanie opinii w sprawie gospodarczego znaczenia sektora wolnych zawodów w UE opartych na solidnych podstawach, jak również ekonomicznych wskaźników postępu w osiąganiu celów procesu reform. W całej Europie dane opierają się na szacunkach z przeprowadzonych kilka lat temu badań lub tak zwanej analizie IHS. Podczas gdy szacunki są problematyczne ze względu na zmienione warunki konkurencji, analiza IHS nie jest wiarygodna ze względu na ograniczony zakres badanych krajów i zawodów, jak również na to, że została ona przygotowana trzy lata temu. Brak wskaźników postępu w osiąganiu celów (oczekiwane skutki w zakresie wzrostu i zatrudnienia) dla słusznie postulowanej systematycznej reformy sektora na rzecz zwiększenia konkurencji utrudnia stworzenie potrzebnego pozytywnego klimatu dla reform. W przyszłych analizach Komisji należy uwzględnić to zagadnienie i opracować środki zaradcze. Należy umożliwić dokonanie jednoznacznego ekonomicznego bilansu szans i zagrożeń związanych z liberalizacją, w szczególności z systemem cen (ceny stałe, systemy cenowe, ceny rynkowe).

Niniejszy projekt sprawozdania ma na celu zachęcenie do rozszerzenia analizy Komisji w odniesieniu do zróżnicowanych potrzeb regulacyjnych dla różnych grup konsumentów. Ze względu na brak możliwości dokonania przez Komisję oszacowań dotyczących małych i średnich przedsiębiorstw, które stanowią 99% przedsiębiorstw w UE, stopień wiarygodności wciąż jest niewystarczający. Ponadto uznawanie sektora publicznego za jednostkę jednorodną również wydaje się problematyczne. Na przykład w Niemczech 50% przetargów na szczeblu gminnym organizowane jest przez bardzo małe jednostki terytorialne, w przypadku których ochrona prawna nie może być porównywalna z tą oferowaną na poziomie administracji centralnej.

Sprawozdanie ma za zadanie podkreślić, że w wielu państwach członkowskich zwyczajowy samorząd wolnych zawodów jest uznawany przez Parlament. Jednakże wobec takiego samorządu stawia się wymogi przejrzystości, skuteczności, oceny wpływu i kontroli. Nie należy wprost zmuszać tych państw członkowskich, które nie ustanowiły samorządu wolnych zawodów, do zmiany ich systemów.

Parlament powinien uznać prawo do stanowienia przepisów na podstawie tradycyjnych (zwyczajowa ochrona konsumentów), geograficznych czy demograficznych właściwości; jednocześnie w niniejszym sprawozdaniu należy określić, że takie przepisy uznaje się za „przepisy szczególne” i z tego względu powinny być one ograniczone i wybierane w sposób w możliwie najmniejszym stopniu ograniczający konkurencję.

Ponadto sprawozdanie ma na celu zachęcenie państw członkowskich do skorzystania z doświadczeń empirycznych zdobytych przez inne państwa członkowskie w procesie reformy sektora wolnych zawodów. Zróżnicowane tempo reform sektora wolnych zawodów w UE oraz uzyskane już w ten sposób doświadczenia mogą być pomocne w wyrównywaniu dotychczasowych opóźnień.

W wielu państwach członkowskich wciąż obowiązują znacznie ograniczenia w odniesieniu do reklamy i współpracy między zawodami (możliwości prowadzenia współpracy). Jako uzasadnienie ograniczenia możliwości prowadzenia współpracy przywołuje się zazwyczaj gwarancję wypełniania norm etyki zawodowej. Takiego ograniczenia nie można zrozumieć szczególnie w odniesieniu do współpracy wolnych zawodów, ponieważ wszystkie z nich podlegają normom etyki zawodowej. Istnieją instrumenty służące zagwarantowaniu stosowania tych norm, które wpływają na konkurencję w mniejszym stopniu niż zakaz współpracy. Parlament powinien dobitnie zaznaczyć, że omawiana reforma ma znaczenie szczególnie dla wzmocnienia średnich przedsiębiorstw. W dziedzinie reklamy istnieją już doświadczenia ze znoszeniem uregulowań w kilku państwach członkowskich. Parlament powinien podkreślić, iż oczekuje pilnego rozpatrzenia skutków rozluźnienia ograniczeń w dziedzinie reklamy. Doświadczenia państw członkowskich związane z rozluźnianiem przepisów powinny zachęcić inne państwa członkowskie do zniesienia większości ograniczeń odnoszących się do reklamy.

Parlament Europejski jest przekonany, że proponowane środki przyczynią się do ożywienia i przyśpieszenia systematycznego procesu reform.

PROCEDURA

Tytuł

Działania podjęte na skutek sprawozdania na temat konkurencji w sektorze wolnych zawodów

Numer procedury

2006/2137(INI)

Komisja przedmiotowo właściwa
  Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu

ECON

15.6.2006

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

IMCO

15.6.2006

JURI

15.6.2006

 

 

 

Opinia niewydana
  Data wydania decyzji

IMCO

12.7.2006

JURI

30.1.2006

 

 

 

Ściślejsza współpraca
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

 

 

 

 

 

Sprawozdawca(y)
  Data powołania

Jan Christian Ehler

25.10.2005

 

Poprzedni sprawozdawca(y)

 

 

Rozpatrzenie w komisji

30.5.2006

20.6.2006

11.9.2006

 

 

Data przyjęcia

12.9.2006

Wynik głosowania końcowego

+:

-:

0:

28

1

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Zsolt László Becsey, Pervenche Berès, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Ieke van den Burg, Jan Christian Ehler, Elisa Ferreira, José Manuel García-Margallo y Marfil, Donata Gottardi, Gunnar Hökmark, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Sophia in 't Veld, Othmar Karas, Piia-Noora Kauppi, Kurt Joachim Lauk, Astrid Lulling, Cristobal Montoro Romero, Joseph Muscat, John Purvis, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Dariusz Rosati, Manuel António dos Santos, Margarita Starkevičiūtė, Sahra Wagenknecht

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Harald Ettl, Satu Hassi, Vladimír Maňka, Thomas Mann, Giovanni Pittella

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

 

Data złożenia

14.9.2006

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

...