SPRAWOZDANIE w sprawie strategii na rzecz biomasy i biopaliw

12.10.2006 - (2006/2082(INI))

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
Sprawozdawca: Werner Langen

Procedura : 2006/2082(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A6-0347/2006

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie strategii na rzecz biomasy i biopaliw

(2006/2082(INI))

Parlament Europejski,

–   uwzględniając komunikat Komisji „Plan działania w sprawie biomasy” (COM(2005)0628),

–   uwzględniając komunikat Komisji „Strategia UE na rzecz biopaliw” (COM(2006)0034),

–   uwzględniając dyrektywę 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych[1],

–   uwzględniając dyrektywę 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych[2],

–   uwzględniając rezolucję z dnia 14 lutego 2006 r. w sprawie ogrzewania i chłodzenia z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii[3],

–   uwzględniając art. 45 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Transportu i Turystyki (A6‑0347/2006),

A.  mając na uwadze, że w perspektywie długofalowej między innymi biomasa powinna być w intensywny sposób stosowana jako źródło energii, a jej właściwości energetyczne należy wykorzystywać w jak największym stopniu, przede wszystkim w leśnictwie, rolnictwie i gospodarce odpadami,

B.  mając na uwadze, że spodziewane jest uzyskanie zrównoważonych rozwiązań dotyczących problemu energetycznego w drodze nadzwyczajnych, niezbędnych ulepszeń w dziedzinie racjonalizacji zużycia energii poprzez oszczędzanie energii i jednoczesne rozszerzenie zakresu wykorzystania odnawialnych źródeł energii,

C.  mając na uwadze, że podstawowe możliwości wykorzystania biomasy daje produkcja energii elektrycznej, ogrzewanie i chłodzenie, wytwarzanie wodoru i metanu, produkcja paliw oraz przemysł chemiczny, spożywczy, papierniczy i stolarski,

D.  mając na uwadze, że biomasa jest jedynym zawierającym węgiel surowcem spośród wszystkich odnawialnych źródeł energii i dlatego na uwagę zasługuje zarówno jej zastosowanie energetyczne, jak i wykorzystanie jej do produkcji wyrobów zawierających węgiel,

E.  mając na uwadze, że wzmożone wykorzystywanie biomasy może przyczynić się do realizacji trzech głównych celów polityki energetycznej, tzn. bezpieczeństwa dostaw, konkurencyjności i równowagi środowiska naturalnego, poprzez redukcję emisji gazów cieplarnianych,

F.  mając na uwadze, że sposób wykorzystywania bioenergii oraz wybór roślin uprawnych zadecyduje o tym, czy wykorzystanie bioenergii przyczyni się do redukcji emisji gazów cieplarnianych,

G.  mając na uwadze, że ponad 20% emisji gazów cieplarnianych pochodzi z sektora transportu, a sektor ten nie jest objęty mechanizmem handlu pozwoleniami na emisje; mając na uwadze, że w kolejnych latach przewiduje się stały wzrost ilości tego typu emisji, a biopaliwa są jednym ze sposobów poprawy funkcjonowania tego sektora w aspekcie ochrony środowiska,

H.  mając na uwadze, że dzięki biomasie może zmniejszyć się zależność od zewnętrznych źródeł energii, a na obszarach wiejskich mogą powstać nowe możliwości rozwoju gospodarczego i zatrudnienia,

I.  mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie nie przestrzegają przepisów dyrektywy 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych i wyznaczają bardzo niskie cele,

J.  mając na uwadze, że obecnie wykorzystywanie biomasy nadal napotyka bariery logistyczne i techniczne związane ze stosunkowo niską wydajnością energetyczną, zdecentralizowanym występowaniem, różnorodnością stosowanych materiałów i syntezą paliw,

K.  mając na uwadze, że biopaliwa drugiej generacji (paliwa płynne z biomasy „Biomass-To-Liquid” BTL) umożliwiają uzyskanie znacznie wyższej wydajności energetycznej niż biopaliwa pierwszej generacji (olej roślinny, biodiesel, etanol),

L.  mając na uwadze, że prawodawstwo wspólnotowe w zakresie jakości benzyny zabrania stosowania mieszanek zawierających powyżej 5% bioetanolu,

M.  mając na uwadze, że dostępna jest technologia produkcji biopaliw drugiej generacji, rośnie zapotrzebowanie na wysokowartościowe paliwa oraz istnieje odpowiednia infrastruktura i technika napędowa,

N.  mając na uwadze, że pod względem ekonomicznym na całym świecie możliwe jest przestawienie się na wytwarzanie produktów zawierających węgiel wykorzystując paliwa syntetyczne, jak potwierdzają przykłady z Republiki Południowej Afryki i Trynidadu, jednak produkcja biopaliw drugiej generacji nie może stanowić przeszkody dla produkcji paliw pierwszej generacji rozpoczętej przez państwa członkowskie zgodnie z dyrektywą 2003/30/WE,

O.  mając na uwadze, że przy określaniu europejskiej polityki propagującej biomasę konieczne jest zintegrowane podejście, umożliwiające konkurencję w zakresie wszystkich sposobów jej zastosowania,

P.  mając na uwadze, że plan działania w sprawie biomasy zgodnie z zasadą pomocniczości musi umożliwiać państwom członkowskim konieczną swobodę decyzyjną i zapewniać elastyczność, aby mogły one same określać własne cele i działania polityczne, a także instrumenty służące wspieraniu bioenergii, pod warunkiem że działania te nie będą zakłócać konkurencji między państwami członkowskimi,

Q.  mając na uwadze, że opłacalność i trwały rozwój stanowią istotne wytyczne dla uzasadnionego ekologicznie wspierania bioenergii, łącząc wysoki poziom bezpieczeństwa ekologicznego i realną pod względem gospodarczym, długotrwałą podstawę finansowania,

R.  mając na uwadze, że warunkiem koniecznym do realizacji celów związanych z równowagą środowiska naturalnego i redukcją emisji gazów cieplarnianych jest zagwarantowanie, że cały cykl życia biopaliw – począwszy od pola uprawnego, a skończywszy na zbiorniku paliwa, z uwzględnieniem transportu – przyczyni się do znacznego zmniejszenia emisji węgla w porównaniu z poziomem emisji wytwarzanych przez paliwa kopalne,

S.  mając na uwadze, że kwestię krajowej produkcji biomasy oraz jej przywozu należy rozpatrywać przy założeniu, że warto promować rozwój samodzielnego sektora biomasy w Unii Europejskiej, również zw względu na możliwość stworzenia dodatkowego źródła dochodu w rolnictwie,

T.  mając na uwadze, że powstanie europejskiego sektora biopaliw stwarza możliwości transferu technologii biopaliw do krajów rozwijających się, które są paraliżowane przez rosnące ceny ropy,

U.  mając na uwadze, że brak jasnych norm i zabezpieczeń dotyczących środowiska naturalnego, w szczególności w przypadku biopaliw, może mieć znaczące negatywne skutki, takie jak wzrost wytrzebienia lasów tropikalnych przy braku istotnej redukcji emisji gazów cieplarnianych,

V.  mając na uwadze, że obowiązujące przepisy prawne w Unii Europejskiej powinny zostać zbadane pod kątem lepszego wykorzystania biomasy,

W.  mając na uwadze, że należy znaleźć równowagę pomiędzy produkcją towarów a zużyciem energii, przy czym wykorzystanie energetyczne stanowi tylko jedną z możliwości zastosowania biomasy,

X.  mając na uwadze, że utylizacja chemiczna produktów z tłuszczów zwierzęcych i olejów roślinnych stanowi konkurencyjną gałąź gospodarki, której istnienie nie powinno być zagrożone,

Y.  mając na uwadze, że wykorzystywanie drewna i odpadów drewnianych jako surowców w przemyśle stanowi konkurencyjną gałąź gospodarki, która tworzy miejsca pracy oraz wartość dodaną i której istnienie nie powinno być zagrożone,

Z.  mając na uwadze, że w innych, pozaeuropejskich krajach podjęto istotne działania mające na celu wspieranie biopaliw i krajom tym udało się już uzyskać wysoki poziom penetracji rynku paliw,

1. przyjmuje z zadowoleniem obydwa komunikaty Komisji w sprawie planu działania w sprawie biomasy oraz strategii UE na rzecz biopaliw;

2. podziela ocenę Komisji dotyczącą stanu wykorzystania biomasy i przeszkód dla jej dalszego rozpowszechniania w sektorze energetycznym;

3. wyraża przekonanie, że strategia Unii Europejskiej w zakresie promowania biopaliw musi kierować się zasadą efektywności trwałości, szczególnie w kontekście strategii lizbońskiej, a podejmowane działania nie mogą prowadzić do nieproporcjonalnie wysokich nakładów administracyjnych;

4. jest zdania, że na szczeblu regionalnym, krajowym i europejskim należy stworzyć przejrzyste i otwarte rynki biomasy i biopaliw, które spełniają normy zrównoważonej produkcji oraz jest przekonany, że rynki te powinny zostać włączone do systemu Światowej Organizacji Handlu (WTO) i powinny być zgodne z jednolitym, przejrzystym i konkurencyjnym rynkiem energetycznym;

5. jest zdania, że producenci biopaliw potrzebują spójnej polityki inwestycyjnej i cenowej w perspektywie średnioterminowej na szczeblu państw członkowskich i Unii Europejskiej, która umożliwi zwrot inwestycji w rozsądnym okresie;

6. wzywa Komisję do podjęcia działań na rzecz jednolitego europejskiego rynku biomasy, a państwa członkowskie do usunięcia barier na szczeblu państw członkowskich i pomiędzy państwami członkowskimi;

7. jest zdania, że plan działania w sprawie biomasy i komunikat w sprawie strategii na rzecz biopaliw stanowią podstawę do podjęcia konkretnych i skutecznych działań;

8. wzywa Komisję do ponownego zbadania celów planu działania w sprawie biomasy dotyczących produkcji energii cieplnej i elektrycznej oraz biopaliw pod względem konkurencyjności, skuteczności oraz wydajności energetycznej każdego z sektorów;

9. uważa, że Komisja powinna dokonać przeglądu wszystkich planów działania i dyrektyw w celu umożliwienia racjonalnej produkcji i wykorzystania bioenergii i biopaliw i że przegląd ten powinien objąć w pierwszej kolejności uprawę roślin, leśnictwo i gospodarkę odpadami;

10. podziela zdanie Komisji, że wykorzystanie biomasy w zastosowaniach stacjonarnych, np. jako źródło energii, ogrzewania i chłodzenia, może w optymalny sposób przyczynić się do osiągnięcia celów UE w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych; wzywa do wydajnej i zrównoważonej produkcji biomasy i jej wykorzystywania w sektorze produkcji energii elektrycznej oraz wodoru i metanu, transportu oraz ogrzewania i chłodzenia, gdy jest to konieczne - za pomocą odpowiednich środków zmierzających do osiągnięcia celów protokołu z Kioto oraz długookresowego celu ograniczenia wzrostu temperatury na świecie do 2ºC; w związku z powyższym wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na kwestię dostosowania lokalnych sieci ciepłowniczych;

11. uważa, że pomoc w zakresie energii odnawialnych, których podstawę stanowi biomasa, nie powinna w perspektywie długookresowej zakłócać konkurencji na rynkach surowców;

12. uważa, że także na podstawie dobrowolnych umów można zapewnić szybszy rozwój i większy stopień wykorzystania biomasy i biopaliw, wzywa więc państwa członkowskie i Komisję do wsparcia wykorzystania biomasy do produkcji energii między innymi przez stosowanie wymogów dotyczących ochrony środowiska naturalnego w zakresie emisji, a nie wyboru paliwa;

13. jest zdania, że przede wszystkim biomasa drzewna ze względu na rozmiary rynku i istniejące możliwości zastosowania nadaje się do stworzenia rynków funkcjonujących w całej Europie, należy jednak brać pod uwagę obecne braki na rynku i wzrost cen; w związku z tym popiera zamiar Komisji, aby jak najszybciej przedstawić plan działania w sprawie leśnictwa;

14. uważa jednak, że stosowanie biomasy leśnej nie może prowadzić do wzmożonej eksploatacji lasów naturalnych, zatrzymać procesu odnowy lasów nadmiernie eksploatowanych w przeszłości ani doprowadzić do wzrostu liczby monokultur lub plantacji gatunków egzotycznych, a sposób jego wspierania musi być zgodny z celem poprawy jakości ekologicznej lasów;

15. wzywa państwa członkowskie do uzależnienia finansowego wsparcia na rzecz biomasy nie od wielkości, lecz od wydajności instalacji, od zdecydowanie korzystnego bilansu w zakresie emisji gazów cieplarnianych i odczuwalnych korzyści dla środowiska naturalnego i bezpieczeństwa dostaw, zgodnie z zasadą dodatkowości i z uwzględnieniem rodzaju i rozmiarów wsparcia niezbędnego do penetracji rynku pod kątem danego rodzaju biomasy;

16. wzywa państwa członkowskie, aby w trybie pilnym stworzyły zachęty dla produkcji energii zgodnie z umowami dotyczącymi łańcucha dostaw pomiędzy rolnikami i firmami używającymi biomasy dla celów energetycznych;

17. oczekuje od państw członkowskich wsparcia dla inwestycji służących produkcji i wykorzystaniu biomasy i biopaliw, które będzie najbardziej skuteczne, biorąc pod uwagę kwestie klimatyczne i zgodne z przepisami polityki strukturalnej i rolnej, w szczególności uwzględniając tradycyjne odmiany przyjazne dla środowiska i dostosowane do potrzeb danego regionu; wyraża przekonanie, że takie systemy wsparcia nie mogą w żadnym wypadku zastąpić zrównoważonej lokalnej produkcji żywności;

18. oczekuje od państw członkowskich opracowania krajowych planów działania w sprawie biomasy, połączenia ich w odpowiednim czasie z własnymi środkami polityki strukturalnej i rolnej oraz aktualizacji takich krajowych planów działania w określonych odstępach czasu; oczekuje ponadto podjęcia wszelkich możliwych działań w celu realizacji celów dyrektywy 2003/30/WE;

19. wzywa Komisję do zbadania trwałości biomasy i biopaliw we wszystkich dziedzinach zastosowania na podstawie naukowych porównań różnych rodzajów przywożonej i produkowanej w UE biomasy na wszystkich etapach cyklu życia biomasy (well-to-wheels) i przedstawienia bilansu zgodności z dorobkiem prawnym Wspólnoty oraz przekazania sprawozdania Parlamentowi i Radzie do końca 2007 r.;

20. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia poszanowania ochrony przyrody oraz interesów i ograniczeń związanych z zarządzaniem terenami zielonymi, obszarami wiejskimi i lasami, w obliczu zwiększonego wykorzystania biomasy na cele energetyczne;

21. oczekuje od Komisji propozycji udzielania wsparcia dla wydajnego i zrównoważonego stosowania biomasy w celach ogrzewania i chłodzenia, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, zgodnie ze strategiczną oceną oddziaływania na środowisko naturalne;

22. wyraża przekonanie, że z uwagi na sprzeczne żądania dotyczące pozyskiwania biomasy z odpadów, istotne jest, aby bioenergia nie była wykorzystywana jako usprawiedliwienie dla promowania spalania odpadów wobec możliwości pozwalających na większą oszczędność zasobów, takich jak ponowne użycie, recykling lub kompostowanie;

23. oczekuje, że w związku z badaniem ram prawnych dotyczących odpadów ułatwione będzie stosowanie jako paliwa odpadów, które nie mogą być ponownie przetworzone, włączając w to produkty uboczne produkcji rolno-spożywczej, z wyjątkiem tych, które pochodzą z obszarów dotkniętych pustynnieniem; zwraca jednak uwagę na fakt, że powinno to być możliwe pod warunkiem, że nie będzie stanowiło przeszkody dla ponownego wykorzystania surowców, które nadają się do ponownego przetworzenia;

24. zwraca się do Komisji o usunięcie ewentualnych przeszkód wynikających z przepisów prawa wspólnotowego w celu umożliwienia i wspierania fermentacji obornika i odpadów organicznych z myślą o produkcji biogazu;

25. wzywa do otwarcia sieci gazowych w celu dostarczania i transportu biogazu na niedyskryminujących zasadach, jeżeli wprowadzenie biogazu do systemu gazu naturalnego oraz jego bezpieczny transport w nim jest możliwy pod względem technicznym;

26. oczekuje, że w ramach wspólnej polityki rolnej procedury administracyjne dla produkcji i wykorzystania bioenergii zostaną uproszczone i rozszerzone na wszystkie państwa członkowskie;

27. podkreśla, że w ramach reformy wspólnej polityki rolnej zainicjowano wsparcie na rzecz promowania roślin energetycznych;

28. podkreśla, że mając na uwadze zrównoważony rozwój, przy wykorzystaniu biomasy należy promować jej stosowanie w miejscu najbliższym powstania surowców rolniczych, unikając w ten sposób strat energii powodowanych przez jej przesył; dlatego też wzywa Komisję i państwa członkowskie do wykorzystania funduszy na rzecz rozwoju obszarów wiejskich z myślą o tym, aby instytucje publiczne na obszarach wiejskich przechodziły na ogrzewanie bioenergią;

29. wzywa do uznania i wspierania całkowitego spalania roślin, na przykład zbóż;

30.  zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja podkreśliła znaczenie wykorzystania zapasów zbóż pochodzących ze wspólnotowych działań interwencyjnych do produkcji bioenergii; podkreśla, że umożliwi to zmniejszenie ilości zbóż pochodzących z zapasów interwencyjnych przeznaczonych na eksport, dzięki czemu UE będzie mogła łatwiej wypełniać zobowiązania podjęte w WTO; w związku z tym zwraca się do Komisji o opracowanie odpowiednich zachęt, aby do wspomnianego celu wykorzystywać jak największą ilość zbóż pochodzących z działań interwencyjnych;

31. przyjmuje z zadowoleniem cel będący podstawą komunikatu Komisji, aby nadal wspierać wykorzystywanie energii odnawialnej, w tym biopaliw, jak również ich zastosowanie w transporcie, bez uszczerbku dla swobody wyboru przez państwa członkowskie innych technologii wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych oraz sektora i zastosowania, w których biomasa przyczynia się do największych korzyści w zakresie redukcji gazów cieplarnianych i produkcji energii;

32. wzywa państwa członkowskie do wspierania stosowania biopaliw poprzez system podatków i akcyzy, aby produkcja i użycie biopaliw stały się bardziej atrakcyjne; wzywa Komisję, aby zachęciła państwa członkowskie do zwiększenia poparcia dla skoordynowanej polityki w tej dziedzinie;

33. wzywa Komisję do zwiększenia dostępu do pojazdów przyjaznych dla środowiska oraz poprawy dystrybucji biopaliw i dostępu konsumentów do nich, w porozumieniu ze spółkami naftowymi i gazowymi oraz producentami pojazdów;

34. wzywa Komisję do usunięcia wszelkich nieuzasadnionych barier występujących na rynku biomasy i biopaliw, nie pomijając jednakże względów dotyczących środowiska i zdrowia, na których to opierają się te środki;

35. popiera zamiar Komisji, aby trwale wspierać badania i rozwój, w szczególności w dziedzinie biopaliw drugiej generacji, i ułatwiać ich techniczne wdrażanie na dużą skalę; wskazuje na siódmy program ramowy w dziedzinie badań oraz wzywa Radę i Komisję do przyjęcia wniosku Parlamentu, zgodnie z którym dwie trzecie funduszy na badania w dziedzinie energii należy przeznaczyć na badania odnawialnych źródeł energii;

36. uważa, że biopaliwa drugiej generacji (paliwa BTL) umożliwiają znacznie wyższą wydajność energetyczną niż biopaliwa pierwszej generacji;

37. uważa za pilnie potrzebne określenie w możliwie najszybszym terminie norm technicznych dla biopaliw i dokonanie przeglądu dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zbadania, w jakim stopniu dotyczy ona użycia biopaliw, nie stwarzając przy tym zagrożenia dla kwestii dotyczących środowiska naturalnego i zdrowia, które stanowiły podstawę podjęcia tych środków; podkreśla, że dostosowanie istniejących norm lub zmiana dyrektywy 98/70/WE powinny nastąpić dopiero po zakończeniu przez Komisję oceny oddziaływania na jakość powietrza mieszanek z wyższą zawartością biopaliw w benzynie i olejach napędowych;

38. wzywa w szczególności do przeglądu obecnie obowiązującej normy EN 14214 w celu włączenia kolejnych form biomasy;

39. wzywa do zdefiniowania różnych rodzajów biopaliw drugiej generacji, aby odróżnić, z uwagi na ich wpływ na środowisko, produkty związane z leśnictwem od produktów uzyskiwanych z ligninowo-celulozowych surowców odpadowych, z odpadów organicznych przeznaczonych na wysypiska oraz z surowców pochodzenia roślinnego i zwierzęcego;

40. wspiera utworzenie platformy technologicznej biopaliw wraz ze wszystkimi dostawcami technologii, którzy mają udział w rozwoju, produkcji, przetwarzaniu i końcowym wykorzystaniu upraw energetycznych;

41. oczekuje, że wspierając badania, Komisja w należyty sposób uwzględni dążenia do zwiększonego wykorzystania biomasy w systemach chłodzenia i ogrzewania z sieci, zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego przyjętym w pierwszym czytaniu na temat siódmego programu ramowego w dziedzinie badań;

42. stanowczo wzywa państwa członkowskie do jak najszybszego wyznaczenia krajowych celów w zakresie bioenergii, które powinny być zgodne z krajowymi celami zawartymi w protokole z Kioto oraz z długofalowym celem UE ograniczenia wzrostu temperatury na świecie do 2ºC;

43. zwraca się do Komisji z prośbą o wprowadzenie obowiązkowego i kompleksowego systemu certyfikacji umożliwiającego zrównoważoną produkcję biopaliw na wszystkich etapach, wraz z normami dla etapów uprawy i przetwarzania, jak również w zakresie emisji gazów cieplarnianych podczas całego cyklu życia, obowiązującego zarówno dla biopaliw wyprodukowanych w Unii Europejskiej, jak i do niej przywożonych;

44. wzywa Komisję do wsparcia rozwoju i wykorzystania systemu globalnego monitoringu na rzecz środowiska i bezpieczeństwa (GMES) w celu monitorowania wykorzystania gruntów do produkcji bioetanolu, aby zapobiec niszczeniu lasów tropikalnych i innym negatywnym skutkom dla środowiska;

45. uważa, że dalsze zwiększenie produkcji oleju palmowego może mieć wpływ na lasy naturalne i tradycyjną produkcję żywności, powodując utratę różnorodności biologicznej, konflikty na tle terytorialnym i znaczącą emisję gazów cieplarnianych; w związku z powyższym wzywa Komisję do wprowadzenia zakazu użycia na terytorium UE biopaliw pochodzących z oleju palmowego;

46. oczekuje, że wszystkie ogólnoeuropejskie cele dotyczące biomasy zostaną wyznaczone zgodnie z celem UE zakładającym 25% udział energii ze źródeł odnawialnych w ogólnym zużyciu energii do roku 2020;

47. popiera te strategie i środki, a także alternatywne technologie w sektorze transportu, które są zgodne z celami UE w dziedzinie klimatu;

48. wzywa Komisję do podjęcia działań w celu jak najszybszego osiągnięcia kompromisu w zakresie produkcji biopaliw między przemysłem samochodowym a sektorem naftowym, w myśl zasady „biopaliwa dla samochodów, a nie samochody dla biopaliw”;

49. wzywa do zastosowania w praktyce ósmego zalecenia grupy CARS 21, w którym wskazuje się na biopaliwa drugiej generacji jako technologię szczególnie obiecującą z punktu widzenia redukcji emisji CO2 w sektorze transportu;

50. zaleca uwzględnienie w ramach wspierania produktów i technologii ewentualnego zastosowania biopaliw we wszystkich rodzajach transportu;

51. uważa, że zasadne może być wprowadzenie zachęt do stosowania biopaliwa w formie dłuższego okresu zwolnienia podatkowego dotyczącego czystego paliwa zgodnego z odpowiednim systemem certyfikacji, które obowiązywałoby w przypadku stosowania biopaliw w wybranych sektorach, jak rolnictwo i leśnictwo, transport wodny i lokalna komunikacja publiczna;

52. wzywa Komisję do wspierania w poszczególnych państwach członkowskich mieszania biopaliw z paliwami tradycyjnymi poprzez reformę wspólnotowego systemu podatków akcyzowych;

53. podkreśla znaczenie korzystania ze środków podatkowych, takich jak zwolnienia podatkowe, wzywa jednak Komisję do zwracania szczególnej uwagi na zaburzenia rynku;

54. wspiera zamiar Komisji stworzenia jasnych regulacji, w ramach negocjacji z WTO, które umożliwią rozwój europejskiego sektora biopaliw, w szczególności dzięki ustanowieniu odpowiednich i spójnych ram dotyczących handlu i ceł;

55. wzywa Komisję do przywiązywania większej wagi do spraw pozahandlowych w ramach przyszłej umowy WTO; zauważa, że powinno to pozwolić UE na zapewnienie zachowania równowagi przez importowane biopaliwa w perspektywie długofalowej, szczególnie w dziedzinie ochrony środowiska;

56. stwierdza, że biopaliwa są obecnie przedmiotem obrotu na rynkach światowych i że UE nie jest jeszcze samowystarczalna w tym zakresie; uważa jednak, że wspieranie produkcji krajowej powinno stanowić bezwzględny priorytet;

57. uważa, że na dany okres należy ustalić akceptowalny poziom importu bioetanolu do UE, możliwy do pogodzenia ze stopniowym rozwojem produkcji wspólnotowej zgodnie z europejską strategią na rzecz trwałego rozwoju, w szczególności w sektorze energetycznym;

58. zwraca się do Komisji o stanowcze odrzucenie wszelkich propozycji zmierzających do włączenia bioetanolu – w ramach negocjacji w sprawie handlu i środowiska na forum WTO – do wykazu „produktów ekologicznych”, które mogą być przedmiotem zniesienia lub zmniejszenia należności celnych;

59. uważa za konieczne przedłożenie do końca 2007 r. sprawozdania Komisji w sprawie warunków produkcji i wywozu biopaliw w najważniejszych krajach, w których są one produkowane;

60. wzywa Komisję do wspierania w ramach planu działania w sprawie biomasy dalszych analiz i badań tworzyw sztucznych opartych na biomasie w celu lepszego zrozumienia ich wkładu w całym cyklu życia w oszczędność paliw kopalnych, redukcję emisji gazów cieplarnianych i oszczędność energii w procesach odzysku, innych niż kompostowanie;

61. wzywa Komisję do rozważenia, jako projektu pilotażowego, utworzenia parków energii odnawialnej, gdzie zapotrzebowanie na energię byłoby pokrywane przez połączenie różnych źródeł energii odnawialnej, takich jak biomasa, wiatr i energia słoneczna;

62. jest przekonany, że konieczne jest społeczne poparcie dla biopaliw, jednocześnie odnotowuje powszechne obawy wśród społeczeństwa związane z zieloną inżynierią genetyczną; uważa, że rozwój wysokoenergetycznej biomasy musi być bezpieczny dla środowiska i nie może stwarzać realnego ani domniemanego zagrożenia dla produkcji żywności niemodyfikowanej genetycznie; jest przekonany, że selekcja z wykorzystaniem markerów (MAS) umożliwiająca uzyskanie lepszych upraw dzięki „inteligentnej uprawie”, czyli krzyżowaniu roślin z podobnych rodzin zamiast genetycznej modyfikacji w drodze wprowadzenia obcych genów, powinna istotnie przyczynić się do rozwoju wysokoenergetycznej i jednocześnie przyjaznej dla środowiska biomasy;

63. wzywa do stworzenia we wszystkich państwach członkowskich odpowiednich zachęt do prowadzenia zrównoważonych upraw energetycznych, bez stwarzania zagrożenia dla produkcji żywności, co ułatwiłoby zrównoważony dostęp do dodatkowej biomasy z rolnictwa i leśnictwa oraz jej wykorzystanie;

64. wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na małe projekty mające na celu wytwarzanie biopaliw w sektorze pierwotnej produkcji rolniczej, takie jak mobilna destylacja i fermentacja, gdyż mogą one mieć duże znaczenie dla przyszłego przetwarzania głównych produktów ubocznych;

65. uważa, że środki z budżetu przewidziane w dziale 2 pierwszego filaru wspólnej polityki rolnej (§60) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich należy przeznaczyć także na energetyczne wykorzystanie biomasy;

66. uważa, że cel ten należy osiągnąć nadając priorytet badaniom naukowym, rozwojowi oraz prezentacji tych zastosowań biomasy, co do których wykazane zostało, że zapewniają największą i najbardziej opłacalną redukcję emisji gazów cieplarnianych i oszczędność energii; a także poprzez tworzenie wyspecjalizowanego rynku, aby poprawić rentowność za pomocą kampanii informacyjnych; wskazuje, że należy poświęcić szczególną uwagę rozwojowi i promowaniu rozwiązań korzystnych dla wszystkich zainteresowanych stron, w których produkcja biomasy może być połączona z odtwarzaniem siedlisk, rolnictwem niskonakładowym i przyjaznym dla środowiska gospodarowaniem gruntami;

67. wzywa do znacznego zwiększenia maksymalnego gwarantowanego areału określonego w systemie dopłat do upraw energetycznych, wynoszącego 1,5 mln ha oraz do niewyłączania z tego systemu żadnych upraw, przy czym należy w szczególny sposób wyróżnić te uprawy, które przyczyniają się do wysokiego stopnia racjonalizacji zużycia energii;

68. wzywa Komisję do zlikwidowania systemu odłogowania i stworzenia nowych zachęt do uprawy roślin energetycznych;

69. zwraca uwagę, że uprawa surowców odnawialnych powinna się odbywać zgodnie z zasadami dobrej praktyki zawodowej oraz że w odniesieniu do uprawy obowiązują zasady współzależności (cross compliance);

70. wzywa Komisję do rozszerzenia listy upraw przeznaczonych do produkcji biopaliw w systemach wsparcia, celem zapewnienia wyboru najbardziej odpowiednich upraw energetycznych na poziomie lokalnym i regionalnym oraz wspierania fermentacji obornika;

71. wzywa Komisję do zlikwidowania barier utrudniających rozwój upraw energetycznych w nowych państwach członkowskich stosujących uproszczony system jednolitych płatności obszarowych;

72. wzywa do przyjęcia jednolitych ram na szczeblu europejskim, aby nawet w krajach, gdzie bioenergia nie odgrywa jeszcze żadnej roli, udostępnianie biomasy do celów energetycznych było priorytetem;

73. wyraża przekonanie, że zrównoważona produkcja i wykorzystanie biomasy, w tym uprawa na małą skalę, stanowiąca element zintegrowanych strategii na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, oferuje znaczne korzyści dla krajów rozwijających się oraz dla transferu technologii do tych krajów trzecich, a w Unii Europejskiej należy wspierać eksport technologii bioenergetycznych; jest jednak zdania, że polityka ta powinna być zrównoważona, a tego typu starania powinny koncentrować się w większym stopniu na umożliwieniu tym krajom pokrycia własnego zapotrzebowania energetycznego niż wyłącznie na rozwoju ich zdolności wywozowej;

74. wzywa Komisję do opracowania szczególnej inicjatywy mającej na celu informowanie, szkolenie i poszerzanie wiedzy wśród rolników, obywateli i lokalnych władz administracyjnych w zakresie wykorzystania biomasy i biopaliw;

75. uważa, że produkcja biomasy i biopaliw może w znacznym stopniu przyczynić się do osiągnięcia europejskich celów związanych z kontrolowaniem klimatu;

76. wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia projektu dyrektywy w sprawie ogrzewania i chłodzenia z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii oraz przypomina o swojej rezolucji z dnia 14 lutego 2006 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie ogrzewania i chłodzenia z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii[4];

77. podkreśla potrzebę prowadzenia unijnej polityki informacyjnej na temat biomasy i biopaliw;

78. domaga się ustalenia wiarygodnych warunków ramowych dla inwestorów i producentów w myśl długofalowej strategii na rzecz wspierania konkurencyjnego rynku biopaliw w Unii Europejskiej, zwłaszcza w odniesieniu do zachęt podatkowych;

79. wzywa do większego uwzględnienia w działaniach politycznych i gospodarczych współpracy i integracji rynków biopaliw w UE i w państwach sąsiadujących z UE, szczególnie w ramach specjalnych umów o partnerstwie;

80. wyraża przekonanie, że program Inteligentna Energia dla Europy przyczyni się do wspierania lokalnych projektów związanych z oszczędzaniem energii i właściwym wykorzystaniem zasobów naturalnych;

81. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

UZASADNIENIE

Wiosną 2006 r. Komisja Europejska przedstawiła zieloną księgę na temat polityki energetycznej w UE, za jej główne cele przyjmując konkurencyjność, trwałość i bezpieczeństwo dostaw.

W tym szerszym kontekście należy tu także postrzegać plan działania w sprawie biomasy i strategię UE na rzecz biopaliw. Biomasę należy bez wątpienia traktować jako ważny element w realizacji tych celów. Obecnie już około połowa wykorzystywanej w UE energii odnawialnej otrzymywana jest z biomasy.

W planie działania w sprawie biomasy ujęte są środki służące wsparciu wykorzystania biomasy, produkcji energii elektrycznej i energii cieplnej, działania w sektorze transportu i inne działania związane z zaopatrzeniem w biomasę i badaniami, a także aspekty finansowe.

Jednocześnie ma miejsce ocena skutków. W jej wyniku Komisja dostosuje wnioski do konkretnej oceny skutków i opinii Parlamentu.

Obecnie UE pokrywa przy pomocy biomasy 4% swojego zapotrzebowania na energię. Do roku 2010 wykorzystanie biomasy sięgające 69 mtoe[1] w 2003 r. ma się zwiększyć ponad dwukrotnie, co oznacza, że zgodnie z oceną Komisji możliwy jest wzrost wykorzystania biomasy do ok. 150-187 mtoe do 2010 r.

Wsparcie wykorzystania biomasy pozostaje w zgodzie ze sformułowanymi celami stosowania źródeł energii odnawialnej w UE, zakładającymi osiągnięcie poziomu 12% do 2010 r., z czego 21% ma być wykorzystywane w sektorze energii elektrycznej, a 5,75% w sektorze biopaliw.

Koszty i korzyści wykorzystania biomasy

Biomasa jako jedyna substancja wśród odnawialnych źródeł energii zawiera węgiel i dlatego jest szczególnie ważna w wytwarzaniu produktów zawierających węgiel. Z tego powodu należy rozważyć energetyczne wykorzystanie tej alternatywy. Wykorzystanie energetyczne przyczynia się do dywersyfikacji zaopatrzenia Europy w energię i może doprowadzić do zmniejszenia uzależnienia od przywozu. Ponadto należy założyć odczuwalną redukcję emisji gazów cieplarnianych w przypadku stosowania biomasy w sektorze ogrzewania i chłodzenia, transporcie i produkcji energii elektrycznej. Dzięki temu z pewnością możliwe jest stworzenie nowych miejsc pracy, lecz dane dotyczące tej kwestii są różne i oscylują w granicach 200 000 – 300 000 miejsc. Zwiększone wykorzystanie biomasy przynosi korzyści szczególnie dla obszarów wiejskich. Szybszy rozwój i większy stopień wykorzystania biomasy możliwy jest także na podstawie dobrowolnych umów z przedsiębiorstwami przemysłu energetycznego, naftowego, samochodowego, gospodarki rolnej, gospodarki odpadami i leśnictwie. Doświadczenie pokazuje, że konkretne wytyczne i przepisy odnoszą skutek dopiero po długotrwałej fazie wdrażania w państwach członkowskich.

Ogrzewanie biomasą

Wykorzystanie biomasy do produkcji ciepła dla potrzeb mieszkaniowych i przemysłowych jest proste i tanie w porównaniu z innymi surowcami grzewczymi, zarówno jeśli chodzi o pozyskanie urządzeń, jak i surowca. Istnieją nowe technologie pozwalające na przekształcenie drewna i czystych odpadów w formę znormalizowanych peletów zapewniające odpowiednie zaopatrzenie konsumentów. W zakresie wytwarzania energii cieplnej istnieją szanse rozwoju, które już obecnie zaznaczają się we wzroście rynku biomasy. Dlatego Komisja musi zagwarantować, aby w państwach członkowskich przyspieszono proces wdrażania dyrektywy 2004/8/WE stanowiącej prawo wspólnotowe w zakresie kogeneracji. Poprawa wydajności kotłów na biomasę w gospodarstwach domowych związana jest z dostosowaniem dyrektywy 2005/32/WE ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię.

Biomasa w kotłowniach lokalnych

Lokalne sieci grzewcze dostarczają ciepło do milionów obywateli UE. Celem jest rozbudowa nowych systemów kotłowni lokalnych. Komisja Europejska słusznie wzywa państwa członkowskie, aby dokonały wpisu usługi ogrzewania zbiorowego do wykazu towarów i usług, do których stosuje się obniżoną stawkę podatku VAT (COM (2003)397), jak ma to miejsce np. w przypadku opodatkowania gazu ziemnego i energii elektrycznej. Ponadto należy stworzyć możliwości dostarczania biogazu do sieci przesyłowych gazu ziemnego w celu wsparcia dystrybucji i rozwoju urządzeń wykorzystujących biogaz.

Energia elektryczna z biomasy

Energię elektryczną można wytwarzać z biomasy za pomocą różnych technologii. Można na przykład dodawać biomasę jako materiał uzupełniający przy spalaniu węgla lub gazu. Centralne duże elektrownie, np. w Danii lub Finlandii, pracują w ten sposób bardzo wydajnie i oszczędnie. Ciepło powstające podczas produkcji energii elektrycznej powinno się jednak wykorzystywać przy pomocy instalacji działających na zasadzie kogeneracji. Dlatego państwa członkowskie i Komisja powinny wspierać osiąganie takich podwójnych korzyści. Zasadniczo dyrektywa w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych ustala ramy w zakresie biomasy wykorzystywanej do produkcji energii elektrycznej (2001/77/WE).

Biopaliwa

Dyrektywa 2003/30/WE w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych określa procentowy udział biopaliw w rynku: 2% w roku 2005 oraz 5,75% w roku 2010 dla wszystkich państw członkowskich UE.

Obecnie około 90% biopaliw produkowane jest z rodzimych surowców, a tylko 10% pochodzi z przywozu. Z 97 mln ha dostępnej powierzchni upraw wykorzystuje się zaledwie 1,8 mln ha do produkcji surowców do wytwarzania biopaliw (2005 r.). Udział biodiesla w całkowitym zużyciu biopaliw wynosi 70-80%.

Warte odnotowania są duże różnice w obecności biopaliw na rynkach poszczególnych państw członkowskich. Należy przy tym zauważyć, że udział biopaliw we wszystkich 25 państwach UE w 2005 r. wynosił poniżej 2%.

Niektóre państwa członkowskie w celu wsparcia biopaliw wykorzystują możliwość zwolnień podatkowych dotyczących paliwa, co podlega kontroli w ramach pomocy państwa. Ponadto część państw członkowskich zobowiązała firmy zajmujące się dostarczaniem paliwa do dodawania większej ilości procentowej biopaliw do normalnych paliw. Oznacza to, że państwa członkowskie wykorzystują dwa mechanizmy, aby wdrożyć dyrektywę w sprawie biopaliw: 1) zwolnienia podatkowe, 2) stosowanie obowiązku dodawania biopaliw do paliw normalnych.

Dodawanie określonej ilości procentowej biopaliw do paliw konwencjonalnych może stanowić rozwiązanie trudności związanych ze zwolnieniami podatkowymi i dlatego powinno być stosowane w całej UE. Zasadniczo należy stwierdzić, że w perspektywie długoterminowej należy preferować biopaliwa drugiej generacji. Należy z zadowoleniem przyjąć utworzenie wspólnie z przemysłem platformy technologicznej biopaliw.

Równoważenie przywozu i wywozu

Biopaliwa są przedmiotem obrotu na rynkach światowych. Podejście oparte na idei samowystarczalności gospodarczej UE nie jest możliwe. Należy jednak stwierdzić, że wsparcie produkcji krajowej powinno być absolutnym priorytetem.

Istnieją różne sposoby osiągnięcia 5,75% udziału biopaliw w rynku w 2010 r..

Można przyjąć następujące środki:

     1.  wniesienie poprawki do normy EN14214 w celu umożliwienia zastosowania szerszej gamy olejów roślinnych przy produkcji biodiesla;

     2.  sformułowanie warunków dostępu do rynku przywożonego bioetanolu w taki sposób, aby umożliwić rozwój przemysłu europejskiego;

     3.  zmiana dyrektywy o biopaliwach i dostosowanie do stanu rozwoju badań;

     4.  wsparcie dla krajów rozwijających się (w ramach WTO oraz poprzez transfer technologii europejskich).

Ponadto należy przeprowadzić przegląd odpowiednich norm w zakresie jakości paliw. Należy też usunąć bariery techniczne (problem przesyłania mieszanki benzyny z etanolem rurociągami naftowymi).

W perspektywie długofalowej należy wziąć pod uwagę, że etanol może przyczynić się do spadku popytu na olej napędowy w Europie. Byłoby to w szczególności korzystne także dla rynku europejskiego, ponieważ istnieją większe możliwości produkcji bioetanolu niż biodiesla. Dlatego należy wspierać wykorzystanie etanolu, aby wspomóc zaspokojenie popytu na olej napędowy. Silniki diesla można odpowiednio zmodyfikować, w taki sposób, aby możliwe było w nich wykorzystywanie 95% etanolu. W tym celu należy dokonać przeglądu normy EN 14214.

Zasadniczo należy rozważyć zastąpienie metanolu etanolem przy produkcji biodiesla, co byłoby możliwe dzięki odpowiedniej zmianie normy.

Komisja powinna opracować procedurę certyfikacji w celu zapewnienia zrównoważonej produkcji biopaliw, niezależnie od tego, czy produkowane są w UE czy przywożone. Ponadto do końca 2007 r. Komisja musi przedstawić sprawozdanie zawierające analizę i ocenę warunków produkcji i wywozu biopaliw w najważniejszych krajach, w których są one produkowane.

Wspólna polityka rolna (WPR)

Dzięki reformie możliwe stało się także wsparcie dla upraw energetycznych (nieżywnościowych). W przyszłości należy w większym stopniu zająć się badaniem upraw nieżywnościowych w celu zapewnienia bardziej wydajnego wykorzystania powierzchni upraw (inżynieria genetyczna). Zwiększony zakres upraw energetycznych może zapewnić rolnikom dodatkowe możliwości dochodu, lecz nie zastąpi produkcji żywności lub pasz. Należy zdecydować na szczeblu regionalnym i lokalnym, jakie gatunki roślin energetycznych będą uprawiane.

Należy zapewnić wsparcie ze strony Europejskiego Funduszu Rolnego Rozwoju Obszarów Wiejskich dla energetycznego wykorzystania biomasy i zwiększyć określony zagwarantowany maksymalny areał w regulacjach dotyczących dopłat do upraw energetycznych do powyżej 1,5 mln ha.

Leśnictwo

Obecnie około 35% produkcji drzewnej z lasów UE pozostaje niewykorzystane. Dlatego Komisja powinna możliwie jak najszybciej przedstawić plan działania w sprawie leśnictwa.

Odpady

Dyrektywa ramowa w sprawie odpadów jest obecnie poddawana przeglądowi. Pilnie konieczne jest wsparcie dla technologii recyklingu i odzysku odpadów. Ponadto należy zagwarantować ułatwienie stosowania przetwarzalnych odpadów jako paliw. Dotyczy to także produktów ubocznych rolnej produkcji spożywczej.

     Logistyka

Doskonalenie łańcucha dostaw, a w szczególności handlu peletami i wiórami zostało już zapoczątkowane przy wsparciu ze strony programu „Inteligentna energia dla Europy”. Należy jednak jeszcze wiele uczynić w państwach członkowskich, aby stworzyć trwale funkcjonujący rynek w UE.

Państwa członkowskie powinny przedstawić krajowe plany działania w sprawie biomasy w celu zagwarantowania, że każde z nich przyczynia się do osiągnięcia celów europejskiej polityki energetycznej, czyli bezpieczeństwa dostaw, konkurencyjności i trwałości.

Wsparcie

Wsparcie finansowe dla biomasy ze strony UE może mieć miejsce w ramach funduszy strukturalnych i funduszu spójności we wspieranych regionach. Konieczne jest zintegrowane podejście, które w optymalny sposób połączy możliwości wsparcia ze strony UE z możliwościami państw członkowskich.

W szczególności należy zapewnić wsparcie badań i rozwoju, aby w przyszłości biomasa mogła być długoterminowo lepiej i wydajniej wykorzystywana jako paliwo, do produkcji energii elektrycznej, do celów ogrzewania i chłodzenia, w inteligentnych sieciach energetycznych, w zakresie nauk biologicznych i biotechnologii na rzecz procesów niespożywczych, w koncepcjach biorafinerii i do produkcji biopaliw drugiej generacji.

Wnioski

Wsparcie i rozwój wykorzystania biomasy w Unii Europejskiej niosą ze sobą wiele możliwości. Biomasa nie może być jednak panaceum na problemy przyszłego zaopatrzenia w energię w UE.

Obok wykorzystania energetycznego należy umożliwić wszystkie inne rodzaje zastosowania. Nie ma jednej drogi do zwiększenia stopnia wykorzystania biomasy i biopaliw. Dlatego zadaniem UE i państw członkowskich jest pozostawienie tego procesu optymalnego wykorzystania konkurencji i stworzenie ku temu jednolitych warunków ramowych.

  • [1]  milion ton ekwiwalentu ropy

OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (13.9.2006)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie strategii UE na rzecz biomasy i biopaliw
(2006/2082(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Willem Schuth

WSKAZÓWKI

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących sugestii:

1.  uważa, że wytwarzanie energii z biomasy i ze źródeł odnawialnych przyczynia się do zmniejszenia uzależnienia energetycznego (zarówno jeżeli chodzi o import ropy naftowej, jak i biomasy) oraz do wspierania dywersyfikacji źródeł energii zgodnie z wytycznymi Zielonej Księgi "Ku europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego" (COM(2000)0769) oraz że jednocześnie konieczna jest szeroko zakrojona dyskusja na temat naszego zużycia energii, a więc również o naszym stylu życia i o procesach produkcyjnych w kontekście lepszego wykorzystania energii (więcej energii ze źródeł odnawialnych), ale przede wszystkim jej mniejszego zużycia; podkreśla, że opanowanie zmian klimatycznych musi być celem wszelkich działań podejmowanych w dziedzinie bioenergii;

2.  uważa, że zastępowanie paliw kopalnych przynosi korzyści gospodarcze oraz obejmuje aspekty ekologiczne i społeczne;

3.  uważa, że produkcja biomasy i biopaliw może w znacznym stopniu przyczynić się do osiągnięcia europejskich celów związanych z kontrolowaniem klimatu;

4.  podkreśla, że w ramach reformy wspólnej polityki rolnej zainicjowano wsparcie na rzecz promowania roślin energetycznych;

5.  pragnie zwrócić uwagę na możliwości wykorzystania produktów ubocznych produkcji rolnej, produktów sektora leśnictwa oraz odpadów do ogrzewania, chłodzenia, wytwarzania paliwa i elektryczności; jest jednak zdania, że produkcja biomasy i biopaliw nie może prowadzić do zaniku głównej funkcji rolnictwa, jaką stanowi produkcja żywności;

6.  uważa, że Komisja powinna wspierać promowanie biomasy i biopaliw uzyskiwanych z różnych odpadów organicznych, w szczególności z odpadów w sektorze leśnym, odpadów będących wynikiem oczyszczania ścieków, odpadów nieprzemysłowych oraz z olejów spożywczych;

7.  zwraca się do Komisji o usunięcie ewentualnych przeszkód wynikających z przepisów prawa wspólnotowego w celu umożliwienia i wspierania fermentacji obornika i odpadów organicznych z myślą o produkcji biogazu;

8.  podkreśla, że wykorzystując rolnicze produkty uboczne, rośliny energetyczne, jak również produkty i odpady sektora leśnego, należy zwracać uwagę na aspekty dotyczące racjonalizacji zużycia energii i zrównoważonego rozwoju; stwierdza, że wyroby te muszą być wobec tego w pierwszej kolejności wykorzystywane do jak najwydajniejszej produkcji energii;

9.  podkreśla wagę mechanizmów rynkowych, dzięki którym źródła wytwarzania energii z biomasy mogą stać się trwale konkurencyjne;

10.  wzywa Komisję do podejmowania dalszych wysiłków celem ujednolicenia norm produktów oraz wsparcia na rzecz odnawialnych źródeł energii na terenie całej UE, celem promowania rynku wewnętrznego takich źródeł;

11.  uważa, że jakość biopaliw, zwłaszcza tych, które stosuje się w sektorze transportu zamiast produktów naftowych, powinna być kontrolowana przez odpowiednio wyposażone laboratoria oraz że na szczeblu europejskim konieczne jest podejmowanie inwestycji, mających na celu unowocześnienie pod względem technologicznym infrastruktury laboratoriów kontrolujących jakość paliw w sposób neutralny i bezstronny;

12.  podkreśla, że biopaliwa wymagają specjalnych testów, których przeprowadzanie wiąże się z inwestycjami, wobec czego środki z funduszy strukturalnych oraz z funduszu spójności muszą zostać wykorzystane na inwestycje – nie tylko na przedsięwzięcia inwestycyjne, ale również na infrastrukturę gwarantującą zachowanie jakości tych produktów;

13.  wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia projektu dyrektywy w sprawie ogrzewania i chłodzenia z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii oraz przypomina o swojej rezolucji z dnia 14 lutego 2006 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie ogrzewania i chłodzenia z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii[1], a także o decyzji Rady powziętej przez ministrów gospodarki i finansów, aby upoważnić państwa członkowskie do wprowadzenia obniżonej stopy podatku VAT na paliwa pozyskiwane ze źródeł odnawialnych wykorzystywane w lokalnych kotłowniach;

14.  podkreśla, że należy stworzyć jak najlepsze otoczenie regulacyjne wykorzystania biomasy celem zwiększenia produkcji biomasy w sposób zrównoważony ze względu na aspekty ekologiczne, opłacalność i bezpieczeństwo żywnościowe w skali międzynarodowej oraz skuteczniejszego jej wykorzystania np. poprzez wspieranie kogeneracji;

15.  uważa, że środki przeznaczone na rozwój wspólnotowych obszarów wiejskich mogą pomóc w zwiększeniu wykorzystania odnawialnych źródeł energii i przyczynią się do przeciwdziałania zmianom klimatycznym; podkreśla jednak, że w ramach kompleksowego podejścia środki finansowe przekazywane na rozwój obszarów wiejskich są przeznaczone na ożywienie gospodarcze i zabezpieczenie obszarów wiejskich i ich zasobów naturalnych pod względem ekologicznym; podkreśla, że państwa członkowskie musza rozważyć udzielanie wsparcia w ramach krajowych programów rozwoju obszarów wiejskich oraz innych środków budżetowych;

16.  popiera konkluzje Rady przyjęte w marcu 2006 r., zgodnie z którymi należy dążyć do zwiększenia udziału energii odnawialnej do 15%., a biopaliw do 8% przed 2015 r.;

17.  wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na małe projekty mające na celu wytwarzanie biopaliw w sektorze pierwotnej produkcji rolniczej, takie jak mobilna destylacja i fermentacja, gdyż mogą one mieć duże znaczenie dla przyszłego przetwarzania głównych produktów ubocznych;

18.  uważa, że w związku z rafineriami biopaliw należy stworzyć mechanizmy wspierające rozwój infrastruktury umożliwiajacej bezpośrednie dostarczanie surowców do instalacji przetwórczych lub tam, gdzie biorafineria łączy się z uprawą roślin energetycznych, mechanizmy umożliwiające szybkie udostępnienie produktów odbiorcom końcowym;

19.  wyraża przekonanie, że stworzenie rynku biopaliw w UE zmniejszyłoby zależność energetyczną Europy i pozwoliłoby na uzyskanie dodatkowego źródła dochodów nie tylko rolnikom, lecz również gospodarce wiejskiej;

20.  podkreśla, że mając na uwadze zrównoważony rozwój, przy wykorzystaniu biomasy należy promować jej stosowanie w miejscu najbliższym powstania surowców rolniczych, unikając w ten sposób strat energii powodowanych przez jej przesył; dlatego też wzywa Komisję i państwa członkowskie do wykorzystania funduszy na rzecz rozwoju obszarów wiejskich z myślą o tym, aby instytucje publiczne na obszarach wiejskich przechodziły na ogrzewanie bioenergią;

21.  uważa, że ważne jest zharmonizowanie wdrażania dyrektywy 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych[2] (dyrektywa w sprawie biopaliw) we wszystkich państwach członkowskich;

22.  popiera zapowiedź Komisji dotyczącą rewizji do końca 2006 r. – w ramach dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie jakości paliw – dopuszczalnej zawartości biopaliw w benzynie i oleju napędowym, które są przeszkodą w szerszym wykorzystaniu biopaliw[3];

23.  podkreśla, jak ważne jest, aby ustanowione cele wskaźnikowe, o których mowa w dyrektywie w sprawie biopaliw, były obowiązkowe i wzywa do wprowadzenia nowych, bardziej ambitnych, długoterminowych celów do roku 2020, aby pozyskać zaufanie inwestorów oraz zapewnić rolnikom oraz przedsiębiorcom inwestującym w ten przemysł długofalowe wsparcie; uważa, że cele wskaźnikowe muszą się opierać na starannych analizach trwałego potencjału produkcyjnego w dziedzinie biopaliw oraz muszą być powiązane ze skutecznymi działaniami na rzecz ochrony środowiska naturalnego;

24.  podkreśla znaczenie przyjęcia do 2020 r. wiążącej wartości 5,74% jako celu wskaźnikowego ustanowionego w dyrektywie w sprawie biopaliw;

25.  uważa, że UE powinna dążyć do utworzenia obowiązkowej, a nie dobrowolnej struktury promowania biopaliw i proponuje wprowadzenie obowiązkowego minimalnego udziału procentowego biopaliw w wysokości 5,74%., dodawanego do wszystkich paliw kopalnianych

26.  podkreśla, że wprowadzenie obowiązkowego udziału procentowego nie musi ograniczać istniejących bodźców zachęcających do produkcji biopaliw w UE;

27.  uważa, że środki takie jak dalsze zachęty podatkowe, dotacje inwestycyjne i opłaty są obiecującym sposobem promowania biopaliw; wzywa do połączenia promocji upraw energetycznych z prowadzeniem monitoringu ich wpływu na środowisko rolnicze i różnorodność biologiczną oraz do wprowadzenia tych środków na okres wystarczająco długi, aby zapewnić zaufanie przemysłu i doprowadzić do wzrostu inwestycji;

28.  uważa, że w pierwszej kolejności należy zmienić specyfikacje techniczne dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r., w sprawie jakości benzyny i oleju napędowego oraz zmieniającą dyrektywę Rady 93/12/EWG,[4] zwłaszcza jeżeli chodzi o wartości dopuszczalne dla etanolu, eteru, związków tlenu, prężności pary i zawartości objętościowej biodiesla, aby możliwe były domieszki biopaliw do paliw konwencjonalnych w wysokości ponad 5%.;

29.  wzywa Komisję do wspierania w poszczególnych państwach członkowskich mieszania biopaliw z paliwami tradycyjnymi poprzez reformę wspólnotowego systemu podatków akcyzowych;

30.  podkreśla znaczenie korzystania ze środków podatkowych, takich jak zwolnienia podatkowe, wzywa jednak Komisję do zwracania szczególnej uwagi na zaburzenia rynku i przeciwdziałania im;

31.  wzywa Komisję, aby rozważyła utworzenie przejrzystej, publicznej bazy danych na poziomie UE, zawierającej wpisy o najlepszych praktykach w zakresie wykorzystania biomasy (surowców odnawialnych i materiałów organicznych w gospodarce rolnej i leśnej) pod kątem produkcji biopaliw, ciepła i prądu elektrycznego oraz o oddziaływaniu tych procesów na klimat, jak również wpisy o pochodzeniu i ekologicznych skutkach uprawy wykorzystywanych surowców, aby umożliwić zbadanie korzyści wynikających ze stosowanych metod oraz skorzystanie w całej UE z inicjatyw, których pożytek jest bezsporny;

32.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji utworzenia platformy technologicznej biopaliw, jak również wsparcie Komisji dla przedsięwzięć takich jak BioXchange - internetowej giełdy biomasy, łączącej popyt na biomasę w Europie z jej podażą;

33.  uważa, że w dziedzinie badań i rozwoju biomasy i biopaliw musi być miejsce na duże projekty, których średnioterminowym celem jest utworzenie jednostek pokazowych, ale konieczne jest również rozpoczęcie prac badawczych nad bardziej podstawowymi zagadnieniami w mniej zbadanych obszarach, postrzeganymi jednak jako bardzo obiecujące, mianowicie w dziedzinie pyrolizy i biotechnologii z mutacją genetyczną;

34.  wzywa Komisję do zlikwidowania systemu odłogowania i stworzenia nowych zachęt do uprawy roślin energetycznych;

35.  zwraca uwagę, że uprawa surowców odnawialnych powinna się odbywać zgodnie z zasadami dobrej praktyki zawodowej oraz że w odniesieniu do uprawy obowiązują zasady współzależności (cross compliance);

36.  wzywa Komisję do rozszerzenia listy upraw przeznaczonych do produkcji biopaliw w systemach wsparcia, celem zapewnienia wyboru najbardziej odpowiednich upraw energetycznych na poziomie lokalnym i regionalnym oraz wspierania fermentacji obornika;

37.  uważa, że w tej dziedzinie konieczne jest opracowanie strategii promowania roślin energetycznych obejmującej wprowadzenie zachęt do stosowania odpowiednio dobranych gatunków roślin, które nadają się do uprawy w szczególnych warunkach glebowych i klimatycznych oraz w płodozmianie o krótkich rotacjach w celu zagwarantowania zróżnicowanego wykorzystania gleby i zachowania wielofunkcyjnego charakteru rolnictwa;

38.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji, aby produkcję bioetanolu objąć mechanizmami wsparcia w ramach WPR;

39.  wzywa Komisję do zlikwidowania barier utrudniających rozwój upraw energetycznych w nowych państwach członkowskich stosujących uproszczony system jednolitych płatności obszarowych;

40.  wzywa Komisję do zapewnienia pełnego wsparcia dla badań i prac nad biopaliwami drugiej generacji prowadzonym jednocześnie z pracami badawczymi dotyczącymi np. rafinowania i lepszych metod upraw do produkcji biopaliw pierwszej generacji;

41.  uważa, że w związku z tym, iż w dłuższej perspektywie wodór będzie stanowił alternatywę ze względu na zasilanie nim ogniw paliwowych wytwarzających energię elektryczną oraz wykorzystanie go jako surowca do produkcji paliw ciekłych, platformy technologiczne powinny zawierać opcje uwzględniające różne rodzaje zasobów;

42.  wyraża poparcie dla wprowadzenia systemu certyfikacji w UE gwarantującego nie tylko jakość produktów, ale również minimalne standardy dotyczące odpowiedzialności ekologicznej i społecznej; stwierdza, że wszelkie systemy certyfikacji należy stosować w sposób niedyskryminacyjny wobec biopaliw pochodzących z produkcji krajowej oraz z importu oraz że produkcja i wykorzystanie biopaliw powinny mieć ogólnie pozytywny wpływ na środowisko naturalne;

43.  usilnie wzywa Komisję do zagwarantowania ścisłego przestrzegania w krajach trzecich uczciwych zasad pracy, zwłaszcza, jeżeli chodzi o wykorzystywanie pracowników i dzieci na plantacjach trzciny cukrowej;

44.  uważa, że bardzo duże znaczenie ma stosowanie sprawdzonych praktyk ekologicznych w krajach trzecich, takich jak Brazylia, gdzie rozległe obszary naturalnych siedlisk są niszczone przez uprawy trzciny cukrowej, np. w zagrożonych ekosystemach Cerrado i Mata Atlântica, które uważa się za niezwykle ważne dla zachowania różnorodności biologicznej;

45.  wzywa Komisję do przywiązywania większej wagi do spraw pozahandlowych w ramach przyszłych umów WTO; zauważa, że powinno to pozwolić UE na zapewnienie, że importowane biopaliwa pozwalają w perspektywie długofalowej na zachowanie równowagi, szczególnie w dziedzinie ochrony środowiska;

46.  podkreśla potrzebę odpowiedniego zarządzania przez Wspólnotę importem biopaliw i wzywa Komisję do rozważenia wprowadzenia kwalifikowanego dostępu do rynku dla biopaliw importowanych z państw trzecich celem umożliwienia przemysłowi biopaliwowemu w UE osiągnięcia dobrej pozycji konkurencyjnej i utrzymania jej, przy jednoczesnym stosowaniu wysokich norm ochrony środowiska naturalnego;

47.  uważa, że opodatkowanie przez Wspólnotę importu biopaliw jest potrzebne tylko w razie zagrożenia konkurencyjności europejskiego przemysłu biopaliwowego przez dumping ekologiczny i socjalny;

48.  wzywa Komisję do monitorowania wpływu popytu na biopaliwa, ekologiczną energię elektryczną oraz energię grzewczą i chłodniczą, na ceny produktów ubocznych, ich dostępność dla konkurujących branż oraz wpływu na podaż i ceny żywności w UE i krajach rozwijających się oraz do natychmiastowej reakcji i wprowadzenia odpowiednich regulacji w przypadku wzrostu cen prowadzącego do niedostatku żywności w biedniejszych krajach lub grupach społecznych;

49.  wzywa Komisję do wspierania zasilania sieci gazowej biogazem, a także wykorzystania biogazu jako paliwa poprzez stworzenie odpowiednich zachęt, aby w ten sposób jeszcze bardziej przyczynić się do ograniczenia uzależnienia od importowanej energii;

50.  zwraca się do Komisji z ogólną prośbą o niestwarzanie zachęt do rozwoju intensywnych upraw roślin energetycznych z myślą o wysokich plonach, ponieważ miałoby to negatywne skutki ekologiczne, gospodarcze i społeczne oraz nie byłoby zgodne z europejską strategią zrównoważonego rozwoju;

51.  podkreśla potrzebę prowadzenia unijnej polityki informacyjnej na temat biomasy i biopaliw.

52.  wzywa Komisję do ustanowienia i wspierania programu pilotażowego dla wdrażania biopaliw pierwszej i drugiej generacji;

53.  uważa,że z uwagi na wprowadzenie reformy cukru w UE oraz likwidację upraw buraka cukrowego, należy przeanalizować szczegółowe możliwości zwiększenia istniejącego potencjału produkcji biopaliw z buraków cukrowych oraz innych, alternatywnych upraw;

54.  wzywa Komisję do podjęcia działań w celu jak najszybszego osiągnięcia kompromisu w zakresie produkcji biopaliw między przemysłem samochodowym a sektorem naftowym, w myśl zasady „biopaliwa dla samochodów, a nie samochody dla biopaliw”;

PROCEDURA

Tytuł

Strategia UE na rzecz biomasy i biopaliw

Numer procedury

2006/2082 (INI)

Komisja przedmiotowo właściwa

ITRE

Komisja wyznaczona do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

AGRI
6.4.2006

Ściślejsza współpraca

-

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Willem Schuth
21.3.2006

Poprzedni sprawozdawca

 

Rozpatrzenie w komisji

25.4.2006

21.6.2006

12.9.2006

 

 

Data zatwierdzenia

12.9.2006

Wynik głosowania końcowego

za:

przeciw:

wstrzymujących się:

38

-

-

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Vincenzo Aita, Marie-Hélène Aubert, Peter Baco, Thijs Berman, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Giuseppe Castiglione, Joseph Daul, Albert Deß, Gintaras Didžiokas, Carmen Fraga Estévez, Duarte Freitas, Jean-Claude Fruteau, Ioannis Gklavakis, Lutz Goepel, Bogdan Golik, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Esther Herranz García, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Stéphane Le Foll, Kartika Tamara Liotard, Albert Jan Maat, Mairead McGuinness, Rosa Miguélez Ramos, Neil Parish, María Isabel Salinas García, Agnes Schierhuber, Willem Schuth, Czesław Adam Siekierski, Csaba Sándor Tabajdi, Marc Tarabella, Kyösti Virrankoski, Janusz Wojciechowski, Andrzej Tomasz Zapałowski

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Bernadette Bourzai, Zdzisław Zbigniew Podkański, Armando Veneto

Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

 

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

...

  • [1]  Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0058.
  • [2]  Dz.U. L 123, z 17.5.2003, str. 42-46.
  • [3]  Dz.U. L 350 z 28.12.1998, str. 58. Dyrektywa w formie zmienionej rozporządzeniem WE 2000/71 (Dz.U. L 287 z 14.11.2000, str. 46).
  • [4]  Dz.U. L 350 z 28.12.1998, str. 58. Dyrektywa w formie zmienionej rozporządzeniem WE 2003/1882 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (18.9.2006)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie strategii na rzecz biomasy i biopaliw
(2006/2082(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Liam Aylward

WSKAZÓWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem przyjmuje plan działania w sprawie biomasy oraz strategię UE na rzecz biopaliw; podkreśla, ze istnieje potrzeba rozwoju opłacalnych sposobów zwiększonego wykorzystywania biomasy w zastosowaniach energetycznych w celu zwalczania zmian klimatycznych i emisji gazów cieplarnianych, przyczynienia się do zmniejszenia uzależnienia od ograniczonych zasobów ropy naftowej, wspierania trwałych i dostępnych pod względem ceny dostaw energii oraz wzmocnienia bezpieczeństwa dostaw i rozwoju technologicznego oraz gospodarczego w UE;

2.  wyraża zdecydowane przekonanie, że produkcja oraz dalszy rozwój biomasy i biopaliw stworzą pozytywne bodźce dla konkurencyjności i rynku pracy w Europie;

3.  podkreśla, że wspieranie biomasy i biopaliw przyczynia się do pobudzenia obszarów wiejskich; podkreśla, że wykorzystywanie biomasy do pozyskiwania energii otwiera, oprócz produkcji żywności, nowe perspektywy szczególnie przed małymi i średnimi przedsiębiorstwami w rolnictwie i leśnictwie;

4.  uważa, że cel ten należy osiągnąć nadając priorytet badaniom naukowym, rozwojowi oraz prezentacji tych zastosowań biomasy, co do których wykazane zostało, że zapewniają największą i najbardziej opłacalną redukcję emisji gazów cieplarnianych i oszczędność energii; a także poprzez tworzenie wyspecjalizowanego rynku, aby poprawić rentowność za pomocą kampanii informacyjnych; wskazuje, że należy poświęcić szczególną uwagę rozwojowi i promowaniu rozwiązań korzystnych dla wszystkich zainteresowanych stron, w których produkcja biomasy może być połączona z odtwarzaniem siedlisk, rolnictwem niskonakładowym i przyjaznym dla środowiska gospodarowaniem gruntami;

5.  zgadza się z Komisją, że wykorzystanie biomasy w zastosowaniach stacjonarnych, takich jak prąd, ogrzewanie i chłodzenie może przyczynić się optymalnie do osiągnięcia wyznaczonych celów UE, jakimi są zmniejszenie uzależnienia od paliw kopalnych i redukcja emisji gazów cieplarnianych;

6.  podkreśla, że wszelkie uprawy energetyczne nie powinny naruszać zdolności państw europejskich i krajów trzecich do osiągnięcia priorytetów w dziedzinie ochrony środowiska, takich jak powstrzymanie utraty różnorodności biologicznej, ochrona lasów, zapobieganie degradacji gleby oraz osiągnięcie dobrego stanu ekologicznego zbiorników wodnych;

7.  jest zaniepokojona z powodu ryzyka zwiększonego popytu na najtańsze rośliny użytkowe, dostępne obecnie na rynku światowym, które może doprowadzić do dalszego, wzmożonego wycinania lasów tropikalnych i do innych form niszczenia ekosystemów o bogatej różnorodności biologicznej; w związku z tym wzywa do wprowadzenia obowiązkowej certyfikacji w dziedzinie ochrony środowiska w celu zrównoważonej uprawy i produkcji zarówno krajowej, jak i importowanej bioenergii;

8.  uważa, że produkcja bioenergii powinna być zawsze zgodna z dobrą praktyką rolniczą i nie powinna wywierać wpływu na krajową produkcję żywności wewnątrz UE i w państwach trzecich; jest zdania, że zachęty należy ograniczyć do tych zastosowań biomasy, które zapewniają największą wydajność oraz są korzystne dla środowiska i klimatu;

9.  wzywa Komisję, aby przed wprowadzeniem wymogów produkcyjnych dotyczących importowanych biopaliw zbadała, czy wymogi te zgodne są z postanowieniami Światowej Organizacji Handlu;

10. zwraca uwagę, że wykorzystywanie biomasy leśnej nie może prowadzić do wzmożonej eksploatacji lasów naturalnych, a sposób jego wspierania musi być zawsze zgodny z celem poprawy jakości ekologicznej lasów; podkreśla, że zrównoważony rozwój w leśnictwie nie może ograniczać się tylko do tego, że dokonywany wyręb jest mniejszy niż naturalne odnowienie lasu, przy czym zaniedbywana jest różnorodność biologiczna; uważa, że produkcja biomasy nie może prowadzić do ekspansji sztucznie założonych plantacji leśnych kosztem siedlisk o wysokiej wartości przyrodniczej, takich jak łąki wilgotne, mokradła, stepy zbliżone do naturalnych oraz makia śródziemnomorska;

11. nalega, aby Komisja i państwa członkowskie nadały priorytet wyborowi i propagowaniu tych biokomponentów, które zapewniają najbardziej wydajny bilans węglowy i są najbardziej wydajne energetycznie; uznaje za pilnie potrzebne przeprowadzenie przez Komisję badania dotyczącego ich energetycznego cyklu życia od „wysiewu do tankowania” oraz nadanie priorytetu badaniom naukowym z zakresu bio-rafinerii, biopaliw drugiej generacji oraz optymalizacji upraw, bez ograniczania dalszego istnienia i dalszego rozwoju biopaliw pierwszej generacji;

12. podkreśla konieczność maksymalnego wykorzystania produktów bioenergetycznych zarówno do produkcji energii cieplnej, jak i elektrycznej, mając na uwadze wysoki stopień wydajności, który wpłynie korzystnie na środowisko naturalne;

13. wzywa Komisję do wypowiedzenia się na temat wszystkich oczekiwanych kosztów i korzyści pobudzania produkcji biomasy w UE i poza nią;

14. wyraża przekonanie, że z uwagi na sprzeczne żądania dotyczące pozyskiwania biomasy z odpadów, istotne jest, aby bioenergia nie była wykorzystywana jako usprawiedliwienie dla promowania spalania odpadów wobec możliwości pozwalających na większą oszczędność zasobów, takich jak ponowne użycie, recykling lub kompostowanie;

15. uważa, że biopaliwa nie powinny zastąpić standardów w zakresie wydajności paliwowej pojazdów; oczekuje od przemysłu samochodowego, że dołoży on wszelkich starań, dzięki którym cel emisji 140 g CO2/km zostanie osiągnięty do roku 2008/9; wzywa Komisję do monitorowania postępów i podjęcia dalszych kroków w celu osiągnięcia celu emisji 120g/km w 2010 r.;

16. podkreśla, że skuteczna i pomyślna polityka energetyczna, która wiąże się z otwarciem krajowych rynków energii, jest możliwa tylko na drodze europejskiej i międzynarodowej koordynacji; przyjmuje z zadowoleniem zasygnalizowaną przez Komisję skoordynowaną strategię; podkreśla potrzebę elastyczności państw członkowskich w celu rozwoju ich własnej polityki w ramach UE; wzywa państwa członkowskie do wspierania rozwoju krajowych planów działania w sprawie biomasy odzwierciedlających pełne spektrum możliwości przekształcania biomasy w energię, budowy kotłowni opalanych biomasą oraz do nadania priorytetu inwestycjom o charakterze energetycznym w ramach funduszy strukturalnych i funduszu spójności; dostrzega wagę zamówień publicznych i zwolnień podatkowych w promowaniu biomasy i biopaliw;

17. wzywa państwa członkowskie do poszukiwania i porównywania za pomocą otwartej metody koordynacji najlepszych wzorców wspierania produkcji oraz wykorzystania biomasy i biopaliw;

18. wzywa Komisję do zaproponowania koniecznych środków legislacyjnych i regulacyjnych w celu osiągnięcia uzgodnionego przez UE założenia, jakim jest 25% udział energii odnawialnych w 2020 r. oraz usunięcia wszelkich nieuzasadnionych barier występujących na rynku biomasy i biopaliw, nie pomijając jednakże względów dotyczących środowiska i zdrowia, na których to opierają się te środki;

19. wyraża przekonanie, że program Inteligentna Energia dla Europy przyczyni się do wspierania lokalnych projektów związanych z oszczędzaniem energii i właściwym wykorzystaniem zasobów.

Short justification

In order to increase the share of renewable energy in Europe and to reduce the oil-dependency the European Commission urges through the EU Biomass action plan (COM(2005)628) and the Communication on the EU Strategy for bio fuels (COM(2006)34), to improve the production and use of bio-energy in Europe and in third countries.

The main aim of the Action Plan on Biomass is to reach the target of 150 mtoe (million tonnes of oil equivalent) by 2010, more than double of the rate of 2003 (69 mtoe).

Development of this type of energy, mostly obtained by cereal, sugar, oil seed crops, waste oils, wood and wood residues will lead, following the action plan, to an increase of 5% of the share of renewable energy use within the EU to the 6% reduction of imported energy reliance and, would allow a CO2 emissions reduction of 209 mt per year with important benefits for the air quality.

Use and production of biomass is expected to play a significant role in employment (250 000 people) mostly in rural areas as well as in energy price reduction.

The EU plan provides a wide set of measures (31 actions) to improve the development of biomass production and use mainly in three areas: transport, electricity and heating.

Member States have to play an important role in extending the use of biomass, by providing national biomass action plans as well as tax exemptions and public procurement procedures.

Concerning biofuels, the EU Strategy proposes to promote the production of a wide range of products derived from biological material (vegetal oils and animal fats) which is used in a liquid form especially as a replacement of fossil fuel, within the EU and in third countries (also as an alternative for developing countries affected by the sugar regime cuts). It provides a series of measures to improve cost-effective production and in particular second generation raw products for biofuels as well as financing research directed to optimise crop production.

The Commission initiative is focused mainly on increasing the demand for biofuels by setting obligations requiring fuel supply companies to incorporate a given percentage of biofuels in the fuel they place on the market. National targets shares for Member states and stricter infringements procedures are inserted on the same purpose.

Your draftsman appreciates the approach taken by the Commission with regard to the aim and the measures of the bio-fuel Strategy and the Biomass Action Plan and in particular welcomes the opportunity for EU Member States to work together in demonstrating leadership to its constituents in a time of instability regarding energy supply and climate change.

A proper intervention is needed now, in order to provide Europe with an effective alternative and clean Energy policy including exploiting efficient bio-energy.

This would allow some important environmental benefits like GHG emissions cuts as well as the reduction of fossil fuel dependency. Another important aspect of this kind of energy generation is that its production can be obtained by small scale processors at urban and rural level. This important characteristic enables small communities in Europe and in third countries to produce their own energy by using natural resources provided by their own territory.

These district scaled plants provide important savings on transport costs which are fairly unsustainable in some third developing countries and also, indirectly, on air pollution produced by means of transport.

As the Commission proposes, it is important to act on the demand side, increasing the need of bio-energy, by setting obligations and target rather than providing generalized subsidies to "energy crops".

To ensure more efficient production and use, research on second generation biofuels should be enhanced. These new technologies offer the possibility of using a wider range of agricultural and forest waste as raw material and could lower the pressure on land as well as the need for biofuel imports. Therefore incentives and tax exemptions should address these kinds of more cost-efficient productions.

Nevertheless, to take full advantage of bio-energy, the Commission and all relevant actors should take the following serious concerns into account:

First of all, we need to ensure that bio-energy production should not create environmental harm. This strategy and the derived increase of demand of bio-energy may entail some risks like overexploitation of grounds, e.g. by setting-aside good practices like rotation of crops; as well as the destruction of forest and ecosystem especially in third countries, mainly in tropical areas. Monocultures induced by external demands in developing countries may cause devastating forest clearance, with environmentally but also socially destructive effects like it happened for example, as outlined by many NGO's, in South East Asia for the palm oil industry.

Therefore, in order to ensure the sustainability of the production of bio-energy a mandatory environmental certification is needed which could be the appropriate tool to control the environmental impact of plantations. This may be the only way we can avoid the creation of solely a cost-oriented market which would encourage destructive and unsustainable practices mostly in third countries.

In addition, it should not be underestimated that environmental certification could guarantee EU production against an unfair competition, based on environmentally unsustainable production in third countries. The EU should improve its effort to make sure that also at international level and especially within the WTO such kind of certification should be considered admissible.

A second concern is unclear definition of biomass in the legislation of some Member States. Inorganic waste can be considered as such. It should be made clear that the simple by-product of waste incineration should not as such be considered as biomass.

Thirdly, as far as the impact of this strategy on agriculture and CAP reform is concerned, it should be stressed that some measures are taken in order to support crops destined to biodiesel feedstock: in particular by allowing them to be cultivated in non set-aside land as well as by providing energy crop payments as a special investment for energy crops grown on non set-aside land.

Nevertheless the agricultural production of biofuels should not affect soil fertility and therefore should always comply with good environmental practices and sustainable cultivation methods.

Your draftsman welcomes the initiative of organizing the European Biomass Conference and Exhibition, the 15th edition of which will be held in Berlin in May 2007, as a unique opportunity to gather all actors involved in the development of a sustainable production of biomass. In this regard we would suggest that the Committee on the Environment, Public Health and Food Safety should participate in this important workshop in order to be updated on the recent developments in this field.

Finally, the Renewable Energy Project is a project tailor-made for the European Union. Just as the Common Market and the Introduction of the Euro were necessary, but a pipedream for many at the time, Renewable Energy Common Policy is next. In a world of high oil prices, increasing dependency on a few external non-stable suppliers, new concerns relating to long-term availability of fossil fuels and the urgency of new greenhouse gas emissions, this can no longer be a pipedream but an urgent reality. We need long-term, well thought through sustainable policy on Renewable Energy and we need to provide leadership now.

PROCEDURA

Tytuł

Strategia na rzecz biomasy i biopaliw

Numer procedury

2006/2082(INI)

Komisja przedmiotowo właściwa

ITRE

Komisja wyznaczona do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI
6.4.2006

Ściślejsza współpraca – data ogłoszenia na posiedzeniu

 

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Liam Aylward
25.4.2006

Poprzedni sprawozdawca

 

Rozpatrzenie w komisji

12.7.2006

 

 

 

 

Data zatwierdzenia wskazówek

13.9.2006

Wynik głosowania końcowego

+: 49

–: 1

0: 0

 

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Adamos Adamou, Georgs Andrejevs, Liam Aylward, Irena Belohorská, John Bowis, Frieda Brepoels, Martin Callanan, Dorette Corbey, Chris Davies, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Edite Estrela, Anne Ferreira, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Gyula Hegyi, Caroline Jackson, Dan Jørgensen, Christa Klaß, Eija-Riitta Korhola, Holger Krahmer, Urszula Krupa, Aldis Kušķis, Marie-Noëlle Lienemann, Peter Liese, Jules Maaten, Linda McAvan, Marios Matsakis, Riitta Myller, Péter Olajos, Miroslav Ouzký, Dimitrios Papadimoulis, Vittorio Prodi, Dagmar Roth-Behrendt, Guido Sacconi, Richard Seeber, Kathy Sinnott, Jonas Sjöstedt, Bogusław Sonik, María Sornosa Martínez, Antonios Trakatellis, Thomas Ulmer, Anja Weisgerber, Anders Wijkman

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Bairbre de Brún, Hélène Goudin, Rebecca Harms, Jutta D. Haug, Miroslav Mikolášik, Bart Staes, Claude Turmes, Thomas Wise

Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

 

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

...

OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego (21.9.2006)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie strategii w dziedzinie biomasy i biopaliw
(2006/2082(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Jean-Pierre Audy

WSKAZÓWKI

Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  stwierdza, że UE pozostaje daleko w tyle w zakresie zarówno stosowania, jak i produkcji biopaliw, stanowiących kluczowy element handlu międzynarodowego;

2.  podkreśla istotne korzyści, jakie może przynieść prawdziwa strategia na rzecz zrównoważonych zastosowań biomasy: ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, rozwój nowych rynków zbytu dzięki przemysłowemu przetwarzaniu produktów rolnych, zwłaszcza na biopaliwa drugiej generacji, zmniejszenie zależności energetycznej UE oraz pobudzenie wzrostu i zatrudnienia zarówno w UE, jak i w innych częściach świata, w szczególności w krajach rozwijających się;

3.  uważa, że osiągnięcie tych celów wymaga wdrożenia polityki zmierzającej do rozwinięcia europejskiego przemysłu biopaliwowego i zwiększenia wykorzystania tego rodzaju produktów w UE; podkreśla jednakże ryzyko wystąpienia nieodwracalnych skutków dla środowiska, które mogą być spowodowane nierozważną, niekontrolowaną i intensywną uprawą, produkcją i importem biopaliw;

4.  stwierdza, że z punktu widzenia zmian klimatycznych importowany bioetanol stanowi dobre rozwiązanie;

5.  stwierdza, że biopaliwa są obecnie przedmiotem obrotu na rynkach światowych i że UE nie jest jeszcze samowystarczalna w tym zakresie; uważa jednak, że wspieranie produkcji krajowej powinno stanowić bezwzględny priorytet;

6.  podkreśla, że spośród wstępnych warunków niezbędnych do stworzenia silnego i dynamicznego europejskiego przemysłu biopaliwowego zasadnicze wydaje się wprowadzenie odpowiedniego i spójnego otoczenia handlowo-akcyzowo-celnego, gwarantującego konkurencyjność biopaliw produkowanych w UE;

7.  uważa, że na dany okres należy ustalić akceptowalny poziom importu bioetanolu do UE, możliwy do pogodzenia ze stopniowym rozwojem produkcji wspólnotowej zgodnie z europejską strategią na rzecz trwałego rozwoju, w szczególności w sektorze energetycznym, i że polityka handlowa i celna powinny być zgodne z utrzymaniem tego poziomu, uwzględniając jednocześnie wymogi polityki rozwoju;

8.  stwierdza, że w obecnej sytuacji koszty produkcji bioetanolu w UE przewyższają koszty odnotowywane w innych dużych krajach produkujących bioetanol, takich jak Brazylia i Stany Zjednoczone; podkreśla jednak, że konkurencyjność tych krajów to wynik prowadzonych od wielu lat programów obejmujących powszechne dotowanie i interwencje publiczne; ponadto na przykład w Brazylii konkurencyjność ta opiera się również na praktykach kontrowersyjnych zarówno ze społecznego, jak i ze środowiskowego punktu widzenia;

9.  uważa, że stymulowanie popytu na bioetanol w UE przy użyciu środków, z których część zakłada wykorzystanie funduszy publicznych lub implikuje określone konsekwencje budżetowe dla Wspólnoty i państw członkowskich, nie może odbywać się wyłącznie z korzyścią dla produktów importowanych;

10.  kładzie nacisk na konieczność rozważenia słuszności traktowania bioetanolu jako „produktu wrażliwego” w czasie negocjacji w Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie liberalizacji rynków rolnych oraz – jeśli zostanie to uznane za słuszne – wyłączenia go z systemu rozważanych sposobów obliczania redukcji taryfowych;

11.  zwraca się do Komisji o stanowcze odrzucenie wszelkich propozycji zmierzających do włączenia bioetanolu – w ramach negocjacji w sprawie handlu i środowiska na forum WTO – do wykazu „produktów ekologicznych”, które mogą być przedmiotem zniesienia lub zmniejszenia należności celnych;

12.  stwierdza, że niektóre kraje rozwijające się mają doskonałe możliwości konkurowania na skalę światową w produkcji biopaliw i handlu nimi; jednocześnie konieczne jest jednak ujednolicenie norm w odniesieniu do jakości paliw; ponadto należy usunąć techniczne i inne przeszkody w handlu, aby umożliwić stworzenie rzeczywistego rynku światowego;

13.    wzywa Komisję do ostrożnego negocjowania wniosków o preferencyjny dostęp do wspólnotowego rynku bioetanolu składanych przez partnerów z Mercosuru w ramach negocjacji dwustronnych między UE a krajami tego obszaru; uważa, że wszystkie kwestie dotyczące międzynarodowych rynków energetycznych należy negocjować na forach wielostronnych, takich jak WTO, aby zapewnić pełną przejrzystość, i że na pierwszym miejscu należy stawiać wspólny interes UE, zgodnie z przyszłą wspólną polityką energetyczną;

14.    uważa, że stosowanie systemu ogólnych preferencji taryfowych (GPS) i GPS+ powinno mieć na celu rozwój gospodarczy krajów najbiedniejszych, a w dziedzinie produkcji bioetanolu zachowywać spójność z celami przyszłej wspólnej polityki energetycznej, i wzywa Komisję do stosowania odpowiednich mechanizmów gradacji za każdym razem, gdy okaże się to konieczne, w oparciu o kryteria podane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r., wprowadzającym plan ogólnych preferencji taryfowych[1];

15.    popiera wysiłki Komisji mające na celu wspieranie przemysłu biopaliwowego w dysponujących takim potencjałem krajach i regionach rozwijających się oraz tam, gdzie produkcja lokalna mogłaby przyczynić się do trwałego ograniczenia ubóstwa; uważa jednak, że polityka ta powinna być wyważona, a wysiłki powinny zmierzać przede wszystkim w kierunku zaspokajania własnego zapotrzebowania tych krajów na energię, a nie wyłącznie rozwijania ich zdolności eksportowych;

16.    uważa, że we wszystkich umowach o partnerstwie, wolnym handlu oraz w porozumieniach preferencyjnych UE powinna kłaść większy nacisk na powstawanie otwartych rynków biopaliw; uważa, że przejrzyste, zintegrowane i otwarte rynki krajowe, europejskie i międzynarodowe zapewnią długofalowy i zrównoważony rozwój tego sektora; wzywa Komisję do oceny wszystkich porozumień preferencyjnych z uwzględnieniem tego faktu;

17.    wzywa do większego uwzględnienia w działaniach politycznych i gospodarczych współpracy i integracji rynków biopaliw w UE i w państwach sąsiadujących z UE, szczególnie w ramach specjalnych umów o partnerstwie;

18.    wzywa Komisję do szczegółowego zbadania możliwości stworzenia specjalnej pozycji lub podpozycji taryfowej dla bioetanolu i produktów na bazie bioetanolu w dotyczącym rolnictwa rozdziale nomenklatury, scalonej w celu lepszego zrozumienia rzeczywistych statystyk dotyczących importu, i zapewnienia stosowania odpowiedniej klasyfikacji celnej;

19.    zachęca Komisję i państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na próby nadużyć lub omijania prawa celnego w odniesieniu do bioetanolu ze szczególnym uwzględnieniem przestrzegania reguł pochodzenia i klasyfikacji celnej oraz do zapobiegania nadużywaniu niektórych zawieszających procedur celnych;

20.    podkreśla, że przemysł wspólnotowy ma możliwość korzystania w miarę potrzeb z procedur ochrony handlowej (narzędzia antydumpingowe, antydotacyjne, klauzule ochronne), aby chronić się przed nieuczciwą lub nadmierną konkurencją ze strony importerów; podkreśla, że w przypadku rodzącego się przemysłu, jakim jest przemysł bioetanolowy, szczególnie trafne jest pojęcie „wyraźnego opóźnienia w tworzeniu przemysłu” przy ocenianiu szkód w ramach takich procedur;

21.    zwraca się do Komisji o przedstawienie do dnia 1 kwietnia 2007 r. sprawozdania w sprawie warunków produkcji i wywozu bioetanolu w krajach trzecich będących jego głównymi producentami, tak aby Parlament mógł ocenić uczciwość konkurencji ze strony produktów przywożonych z tych krajów w stosunku do produktów wspólnotowych; wnioskuje, aby sprawozdanie uwzględniało przede wszystkim programy dotacji i inne rodzaje interwencji publicznej, a także aspekty społeczne i środowiskowe funkcjonowania tego przemysłu;

22.    wzywa Komisję do stworzenia systemu certyfikacji biopaliw wykorzystywanych w UE, w celu zapewnienia zgodności ich produkcji z obowiązującymi normami środowiskowymi oraz dopilnowania, aby produkcja ta nie wywierała ujemnego wpływu na środowisko, w szczególności za pośrednictwem europejskiego programu zwanego systemem globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (z ang. GMES);

23.    wzywa Komisję do opracowania procedury certyfikacji, umożliwiającej zrównoważoną produkcję biopaliw niezależnie od tego, czy powstają one w UE czy też są do niej importowane;

24.    podkreśla, że UE odgrywa na skalę światową pierwszoplanową rolę w zakresie wprowadzania norm ochrony środowiska i społeczeństwa i zachęca Komisję do promowania tych norm w wymianie handlowej z państwami trzecimi w celu uzyskania jak największej trwałości produkcji biopaliw i racjonalizacji kosztów ich produkcji;

25.    uważa, że Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na kwestie logistyczne, z uwzględnieniem logistyki światowej i bezpieczeństwa; jest również zdania, że zagadnienie to należy włączyć do unijnych ocen wpływu na zrównoważony rozwój; wzywa Komisję do przeprowadzenia terminowej oceny;

26.    wzywa Komisję, aby wyjaśniła zasady pomocy udzielanej przez państwo i zachęcała do wprowadzania zwolnień podatkowych w celu wspierania rozwoju sektora biopaliw w UE;

27.    zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja podkreśliła znaczenie wykorzystania zapasów zbóż pochodzących ze wspólnotowych działań interwencyjnych do produkcji bioenergii; podkreśla, że umożliwi to zmniejszenie ilości zbóż pochodzących z zapasów interwencyjnych przeznaczonych na eksport, dzięki czemu UE będzie mogła łatwiej wypełniać zobowiązania podjęte w WTO; w związku z tym zwraca się do Komisji o opracowanie odpowiednich zachęt, aby do wspomnianego celu wykorzystywać jak największą ilość zbóż pochodzących z działań interwencyjnych;

28.    uważa, że wspieranie wykorzystania biomasy do celów energetycznych powinno zostać objęte działaniami w ramach europejskiego funduszu rolnictwa i że maksymalny, określony w ramach programów pomocy areał przeznaczony pod tę produkcję i kwalifikujący się do przyznania pomocy powinien zostać zwiększony do ponad 1,5 miliona ha;

29.    uważa, że dalsze badania w dziedzinie tzw. roślin wykorzystywanych w celach nieżywieniowych powinny odgrywać zasadniczą rolę w UE w celu zapewnienia efektywnego i bardziej opłacalnego pod względem zasobów wykorzystania powierzchni uprawnych;

30.    uważa, że Komisja powinna dokonać przeglądu wszystkich planów działania i dyrektyw w celu umożliwienia racjonalnej produkcji i wykorzystania bioenergii i biopaliw i że przegląd ten powinien objąć w pierwszej kolejności uprawę roślin, leśnictwo i gospodarkę odpadami;

31.    uważa, że konieczność produkcji biopaliw należy rozpatrywać wyłącznie w oparciu o zdrowe i realistyczne podejście do produkcji żywności i zużycia energii; będzie to niezwykle istotne szczególnie w świetle przyszłego spadku produkcji żywności na świecie; wzywa Komisję do nadania tej kwestii wymiaru międzynarodowego.

PROCEDURA

Tytuł

Strategia w dziedzinie biomasy i biopaliw

Numer procedury

2006/2082(INI)

Komisja przedmiotowo właściwa

ITRE

Komisja wyznaczona do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA
6.4.2006

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Jean-Pierre Audy
25.9.2005

Rozpatrzenie w komisji

3.5.2006

19.6.2006

11.7.2006

 

 

Data zatwierdzenia wskazówek

11.9.2006

Wynik głosowania końcowego

za:

przeciw:

wstrzymujących się:

20

3

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Jean-Pierre Audy, Daniel Caspary, Giulietto Chiesa, Christofer Fjellner, Béla Glattfelder, Jacky Henin, Alain Lipietz, Caroline Lucas, Erika Mann, Helmuth Markov, Georgios Papastamkos, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Tokia Saïfi, Peter Šťastný, Johan Van Hecke, Daniel Varela Suanzes-Carpegna, Zbigniew Zaleski

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Jorgo Chatzimarkakis, Robert Goebbels, Maria Martens, Antolín Sánchez Presedo, Margrietus van den Berg, Mauro Zani

Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Filip Kaczmarek (zastępujący Roberta Sturdy)

  • [1]  Dz.U. L 169 z 30.6.2005, str. 1.

OPINIA Komisji Transportu i Turystyki (15.9.2006)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie strategii na rzecz biomasy i biopaliw
(2006/2082(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Marta Vincenzi

WSKAZÓWKI

Komisja Transportu i Turystyki zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących sugestii:

–   uważa, że należy wyznaczyć kurs polityki energetycznej, tak aby w przyszłych decyzjach w tej dziedzinie uniknąć promowania działań sektorowych i prowadzenia inwestycji idących w sprzecznych kierunkach;

–   podkreśla, że przy ocenie kwestii krajowej produkcji i importu biomasy nie należy pominąć perspektywy wspierania rozwoju samodzielnego sektora biomasy w Unii Europejskiej;

–   domaga się określenia do roku 2020 nowych, długofalowych celów odnoszących się do zastosowania i promowania biopaliw w celu pozyskania zaufania inwestorów;

–   wyraża przekonanie, że strategia Unii Europejskiej w zakresie promowania biopaliw musi kierować się zasadą efektywności i trwałości, szczególnie w kontekście strategii lizbońskiej, a podejmowane działania nie mogą prowadzić do nieproporcjonalnie wysokich nakładów administracyjnych;

–   wzywa do zastosowania w praktyce ósmego zalecenia grupy CARS 21, w którym wskazuje się na biopaliwa drugiej generacji jako technologię szczególnie obiecującą z punktu widzenia redukcji emisji CO2 w zakresie transportu;

–   podkreśla, że w dalszym ciągu istnieje potrzeba podjęcia działań na rzecz poprawy wydajności energetycznej;

–   podkreśla konieczność wprowadzenia w Unii Europejskiej podatku paliwowego w oparciu o emisje dwutlenku węgla, aby stworzyć korzystniejszą sytuację podatkową dla tych paliw, które ze względu na lepszy bilans emisji CO2 w większym stopniu przyczyniają się do zmniejszenia emisji CO2;

–   wzywa do zdefiniowania różnych rodzajów biopaliw drugiej generacji, aby odróżnić, z uwagi na ich wpływ na środowisko, produkty związane z leśnictwem od produktów uzyskiwanych z ligninowo-celulozowych surowców odpadowych, z odpadów organicznych przeznaczonych na wysypiska, z surowców pochodzenia roślinnego i zwierzęcego;

–   uważa, że należy jak najszybciej ustalić normy techniczne dla biopaliw oraz dokonać rewizji istniejącej dyrektywy o jakości paliw w celu umożliwienia wyższej domieszki biopaliw w benzynie i oleju napędowym;

–   uważa, że biopaliwa drugiej generacji (paliwa BTL) umożliwiają znacznie wyższą wydajność energetyczną niż biopaliwa pierwszej generacji;

–   uważa, że należy wspierać utworzenie europejskiej platformy na rzecz stosowania biopaliw w transporcie;

–   oczekuje wsparcia inwestycyjnego ze strony państw członkowskich dla wytwarzania biomasy w transporcie, które da się pogodzić z zasadami polityki strukturalnej i rolnej;

–   zaleca uwzględnienie w ramach wspierania produktów i technologii ewentualnego zastosowania biopaliw we wszystkich rodzajach transportu;

–   podkreśla, że stałe ramy odniesienia na rzecz konkurencyjności biopaliw i wzrostu otwartego rynku, na który konsumenci mogliby wpływać poprzez dokonywane przez nich wybory, powinny być częścią kilkudziesięcioletniego okresu przejściowego;

–   domaga się ustalenia wiarygodnych warunków ramowych dla inwestorów i producentów w myśl długofalowej strategii na rzecz wspierania konkurencyjnego rynku biopaliw w Unii Europejskiej, zwłaszcza w odniesieniu do bodźców podatkowych;

–   zaleca wyjaśnienie możliwości rolniczej produkcji paliw alternatywnych oraz skutków, jakie mogłaby wywołać ich bardziej intensywna produkcja;

–   popiera opracowanie i wprowadzenie europejskiego systemu certyfikacji, którego celem jest zapewnienie norm minimalnych w produkcji biopaliw w obszarach ekonomii, ekologii i spraw społecznych; podkreśla, że taki system powinien znaleźć zastosowanie zarówno w odniesieniu do biopaliw wytwarzanych w kraju, jak i importowanych z krajów trzecich;

–   podkreśla konieczność prowadzenia polityki informacyjnej na pozimie Unii w dziedzinie biomasy i biopaliw;

PROCEDURA

Tytuł

Strategia na rzecz biomasy i biopaliw

Numer procedury

2006/2082(INI)

Komisja przedmiotowo właściwa

ITRE

Komisja wyznaczona do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

TRAN
6.4.2006

Ściślejsza współpraca – data ogłoszenia na posiedzeniu

 

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Marta Vincenzi
22.2.2006

Poprzedni sprawozdawca

 

Rozpatrzenie w komisji

02.5.2006

20.6.2006

12.9.2006

 

 

Data zatwierdzenia wskazówek

13.9.2006

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

39

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Gabriele Albertini, Margrete Auken, Philip Bradbourn, Michael Cramer, Arūnas Degutis, Christine De Veyrac, Petr Duchoň, Saïd El Khadraoui, Robert Evans, Emanuel Jardim Fernandes, Luis de Grandes Pascual, Ewa Hedkvist Petersen, Jeanine Hennis-Plasschaert, Stanisław Jałowiecki, Georg Jarzembowski, Dieter-Lebrecht Koch, Jörg Leichtfried, Fernand Le Rachinel, Bogusław Liberadzki, Eva Lichtenberger, Erik Meijer, Robert Navarro, Seán Ó Neachtain, Janusz Onyszkiewicz, Josu Ortuondo Larrea, Willi Piecyk, Luís Queiró, Reinhard Rack, Gilles Savary, Renate Sommer, Dirk Sterckx, Ulrich Stockmann, Armando Veneto, Marta Vincenzi

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Zsolt László Becsey, Helmuth Markov, Willem Schuth, Luis Yañez-Barnuevo García

Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Brian Simpson

Uwagi (dostępne tylko w jednym języku)

...

 - 

PROCEDURA

Tytuł

Strategia na rzecz biomasy i biopaliw

Numer procedury

2006/2082 (INI)

Komisja przedmiotowo właściwa
  Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu

ITRE
6.4.2006

 

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

AGRI
6.4.2006

ENVI
6.4.2006

INTA

6.4.2006

TRAN

6.4.2006

 

Opinia niewydana
  Data wydania decyzji

 

 

 

 

 

Ściślejsza współpraca
  Data ogłoszenia na posiedzeniu


 

 

 

 

Sprawozdawca(y)
  Data powołania

Werner Langen
21.6.2006

 

Poprzedni sprawozdawca(y)

 

 

Rozpatrzenie w komisji

25.4.2006

13.7.2000

2.10.2006

 

 

Data przyjęcia

3.10.2006

Wynik głosowania końcowego

+

-

0

28

0

 

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pilar del Castillo Vera, Jorgo Chatzimarkakis, Giles Chichester, András Gyürk, David Hammerstein Mintz, Erna Hennicot-Schoepges, Fiona Hall, Rebecca Harms, Romana Jordan Cizelj, Werner Langen, Anne Laperrouze, Vincenzo Lavarra, Reino Paasilinna, Eugenijus Maldeikis, Miloslav Ransdorf, Vladimír Remek, Mechtild Rothe, Paul Rübig, Andres Tarand, Catherine Trautmann, Nikolaos Vakalis, Lambert van Nistelrooij, Alejo Vidal-Quadras,

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Pilar Ayuso, Manuel António dos Santos, Satu Hassi, Peter Liese, John Purvis

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

 

Data złożenia

12.10.2006

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)