Procedura : 2005/0237A(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0070/2007

Teksty złożone :

A6-0070/2007

Debaty :

PV 24/04/2007 - 11
CRE 24/04/2007 - 11

Głosowanie :

PV 25/04/2007 - 11.7
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2007)0150

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 253kWORD 305k
20.3.2007
PE 378.538v02-00 A6-0070/2007

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich

(COM(2005)0587 – C6‑0038/2006 – 2005/0237(COD))

Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Luis de Grandes Pascual

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich

(COM(2005)0587 – C6‑0038/2006 – 2005/0237(COD))

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2005)0587)(1),

–   uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 80 ust. 2 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6‑0038/2006),

–   uwzględniając art. 51 regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6‑0070/2007),

1.  zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

Punkt 2 preambuły

(2) W swojej rezolucji z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie wspólnej polityki bezpieczeństwa na morzu Rada wyznaczyła jako cel usunięcie z wód terytorialnych Wspólnoty wszystkich statków niespełniających odpowiednich wymogów, a także przyznała pierwszeństwo wspólnotowemu działaniu zmierzającemu do zapewnienia skutecznego i jednolitego wprowadzania w życie przepisów prawa międzynarodowego poprzez opracowanie wspólnych norm dotyczących towarzystw klasyfikacyjnych.

(2) W swojej rezolucji z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie wspólnej polityki bezpieczeństwa na morzu Rada wyznaczyła jako cel usunięcie z wód terytorialnych Wspólnoty wszystkich statków niespełniających odpowiednich wymogów, a także przyznała pierwszeństwo wspólnotowemu działaniu zmierzającemu do zapewnienia skutecznego i jednolitego wprowadzania w życie przepisów prawa międzynarodowego poprzez opracowanie wspólnych norm dotyczących towarzystw klasyfikacyjnych, określonych jako organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów (zwane dalej „uznanymi organizacjami”).

Uzasadnienie

Chociaż jest to cytat historyczny, a ówczesna nazwa to „towarzystwa klasyfikacyjne”, wydaje się jednak właściwe zastosować taką samą nazwę, jak w całej dyrektywie.

Poprawka 2

Punkt 5 preambuły

(5) Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za wystawianie międzynarodowych świadectw w zakresie bezpieczeństwa i zanieczyszczania mórz, na mocy takich konwencji jak SOLAS 74, o Liniach Ładunkowych 66 i Marpol 73/78, a także za wprowadzenie w życie ich przepisów.

(5) Państwa członkowskie są odpowiedzialne za wystawianie międzynarodowych świadectw w zakresie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczaniu mórz, na mocy takich konwencji jak SOLAS 74, o Liniach Ładunkowych 66 i Marpol 73/78, a także za wprowadzenie w życie ich przepisów.

Uzasadnienie

Wydaje się, że tekst Komisji zawiera błąd, ponieważ nie chodzi o świadectwa dotyczące zanieczyszczania, tylko zapobiegania zanieczyszczaniu.

Poprawka 3

Punkt 6 preambuły

(6) Zgodnie z takimi konwencjami wszystkie Państwa Członkowskie mogą, w różnym zakresie, upoważniać organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów, ogólnie znane jako towarzystwa klasyfikacyjne do poświadczania takiej zgodności i mogą zlecić wydawanie określonych świadectw bezpieczeństwa.

(6) Zgodnie z takimi konwencjami wszystkie państwa członkowskie mogą, w różnym zakresie, upoważniać organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów, ogólnie znane jako towarzystwa klasyfikacyjne, do poświadczania takiej zgodności i mogą zlecić wydawanie określonych świadectw bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczaniu mórz.

Uzasadnienie

Lepsze sformułowanie, uzupełniające lukę w tekście Komisji.

Poprawka 4

Punkt 7 preamubły

(7) W skali światowej wiele towarzystw klasyfikacyjnych nie zapewnia właściwej realizacji przepisów dotyczących bezpieczeństwa na morzu bądź nie są one wiarygodne w sytuacji, kiedy działają w imieniu administracji krajowej, ponieważ nie dysponują one ani odpowiednimi strukturami, ani doświadczeniem gwarantującym ich wiarygodność i zdolność do wykonywania swoich obowiązków w sposób wysoce profesjonalny.

(7) W skali światowej wiele uznanych organizacji, nie zapewnia właściwej realizacji przepisów dotyczących bezpieczeństwa na morzu bądź nie są one wiarygodne w sytuacji, kiedy działają w imieniu administracji krajowej, ponieważ nie dysponują one ani odpowiednimi strukturami, ani doświadczeniem gwarantującym ich wiarygodność i zdolność do wykonywania swoich obowiązków w sposób wysoce profesjonalny.

Niniejsza poprawka odnosi się do całego tekstu. Jej przyjęcie będzie wymagało wprowadzenia zmian w całym tekście.

Poprawka 5

Punkt 8 preambuły

(8) Ponadto na organizacjach tych spoczywa obowiązek opracowywania i wdrażania zasad dotyczących projektowania, budowy, konserwacji i inspekcji statków oraz obowiązek spełnienia wymogów międzynarodowych konwencji dotyczących wydawania odpowiednich świadectw. Aby mogły one w zadawalający sposób wypełniać ten obowiązek, muszą to być organizacje całkowicie niezależne posiadające wysoce wyspecjalizowane kompetencje techniczne i rygorystyczne systemy zarządzania jakością.

(8) Ponadto organizacje te opracowują i wdrażają zasady dotyczące projektowania, budowy, konserwacji i inspekcji statków oraz spoczywa na nich obowiązek dokonywania inspekcji statków w imieniu państw bandery i poświadczania, że statki te spełniają wymogi międzynarodowych konwencji dotyczących wydawania odpowiednich świadectw. Aby mogły one w zadawalający sposób wypełniać ten obowiązek, muszą to być organizacje całkowicie niezależne posiadające wysoce wyspecjalizowane kompetencje techniczne i rygorystyczne systemy zarządzania jakością.

Uzasadnienie

Wydaje się, że należy odnotować tak ważną działalność, jak praca w imieniu państw.

Poprawka 6

Punkt 9 a (nowy) preambuły

 

(9 a) Do celu tego należy dążyć przy pomocy środków odpowiednio powiązanych z pracami i działaniami prowadzonymi w tym zakresie przez Międzynarodową Organizację Morską, a w odpowiednim przypadku rozwijającymi je i uzupełniającymi.

Uzasadnienie

Nie umniejszając konieczności włączenia wniosków do sfery wspólnotowej, sfery kompetencji UE, poprawka oferuje możliwość coraz lepszego przestrzegania norm międzynarodowych pod egidą Międzynarodowej Organizacji Morskiej, przy zachowaniu spójności z ogólnym międzynarodowym zasięgiem działalności prowadzonej na morzu.

Poprawka 7

Punkt 14 preambuły

(14) Państwo Członkowskie może ograniczyć liczbę organizacji, którym udzieli upoważnienia w zależności od jego potrzeb, w oparciu o obiektywne i przejrzyste przesłanki, które są przedmiotem kontroli ze strony Komisji zgodnie z procedurą komitetową.

(14) Państwo członkowskie może ograniczyć liczbę uznanych organizacji, którym udzieli upoważnienia w zależności od jego potrzeb, w oparciu o obiektywne i przejrzyste przesłanki, które są przedmiotem kontroli ze strony Komisji zgodnie z procedurą komitetową.

Poprawka 8

Punkt 15 preambuły

(15) Ponieważ niniejsza dyrektywa zapewnia swobodę świadczenia usług we Wspólnocie, Wspólnota powinna być uprawniona do wynegocjowania z tymi państwami trzecimi, w których są zlokalizowane niektóre z uznanych organizacji, równości traktowania uznanych organizacji zlokalizowanych na terytorium Wspólnoty.

(15) Ponieważ niniejsza dyrektywa zapewnia swobodę świadczenia usług we Wspólnocie, Komisja powinna być uprawniona do wynegocjowania z tymi państwami trzecimi, w których są zlokalizowane niektóre z uznanych organizacji, równości traktowania uznanych organizacji posiadających siedzibę na terytorium Wspólnoty.

Poprawka 9

Punkt 16 preambuły

(16) Głębokie zaangażowanie krajowych administracji w przeglądy statków i wydawanie odnośnych świadectw jest niezbędne dla zapewnienia pełnej zgodności z międzynarodowymi regułami bezpieczeństwa, nawet jeżeli Państwa Członkowskie powierzają wypełnianie obowiązków ustawowych organizacjom spoza swojej struktury administracyjnej. Wskazane jest zatem ustanowienie ścisłych relacji roboczych między organami administracji a organizacjami, co może się wiązać z koniecznością posiadania przez daną organizację lokalnej reprezentacji na terytorium Państwa Członkowskiego, w imieniu którego pełni ona swoje obowiązki.

(16) Głębokie zaangażowanie krajowych administracji w przeglądy statków i wydawanie odnośnych świadectw jest niezbędne dla zapewnienia pełnej zgodności z międzynarodowymi regułami bezpieczeństwa, nawet jeżeli państwa członkowskie powierzają wypełnianie obowiązków ustawowych uznanym organizacjom spoza swojej struktury administracyjnej. Wskazane jest zatem ustanowienie ścisłych relacji roboczych między organami administracji a upoważnionymi przez nie organizacjami, co może się wiązać z koniecznością posiadania przez nie lokalnej reprezentacji na terytorium państwa członkowskiego, w imieniu którego pełnią one swoje obowiązki.

Poprawka 10

Punkt 17 preambuły

(17) Rozbieżność w systemach odpowiedzialności finansowej organizacji pracujących w imieniu Państw Członkowskich utrudniałaby prawidłowe wykonywanie niniejszej dyrektywy. W celu przyczynienia się do rozwiązania tego problemu właściwym jest dokonanie pewnego stopnia harmonizacji na poziomie wspólnotowym w zakresie odpowiedzialności wynikającej z wszelkich wydarzeń spowodowanych przez uznaną organizację, zgodnie z decyzją sądu, łącznie z rozstrzygnięciem sporu na drodze procedur arbitrażowych.

Nie dotyczy polskiej wersji językowej.

Poprawka 11

Punkt 18 preambuły

(18) Środki konieczne w celu wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.

(18) Środki konieczne w celu wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.

Komisja powinna mieć zwłaszcza uprawnienia do zmiany niniejszej dyrektywy w celu uwzględnienia dalszych zmian w związanych z nią międzynarodowych konwencjach, protokołach, przepisach i rezolucjach, do uaktualniania kryteriów zawartych w załączniku I i przyjęcia kryteriów oceny wyników działalności zatwierdzonych organów w dziedzinie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu. Ponieważ wymienione środki mają charakter ogólny i mają na celu zmianę mniej istotnych elementów niniejszej dyrektywy i jej uzupełnienie o nowe mniej istotne elementy, powinny zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjno-kontrolną określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Uzasadnienie

Powinna zostać wprowadzona nowa procedura komitologii (procedura regulacyjno-kontrolna).

Poprawka 12

Punkt 20 preambuły

(20) Sprawą najwyższej wagi jest zapewnienie możliwości reagowania na niewypełnienie przez uznaną organizację swoich obowiązków w sposób szybki, skuteczny i proporcjonalny. Podstawowym celem powinno być uzupełnienie wszelkich braków tak, aby wszelkie potencjalne zagrożenia dla bezpieczeństwa lub dla środowiska naturalnego zostały usunięte na wczesnym etapie. Należy zatem przyznać Komisji uprawnienia niezbędne, aby ta mogła wymagać od organizacji podjęcia koniecznych działań zapobiegawczych i naprawczych oraz stosować środki przymusu w postaci grzywien i okresowych kar pieniężnych.

(20) Sprawą najwyższej wagi jest zapewnienie możliwości reagowania na niewypełnienie przez uznaną organizację swoich obowiązków w sposób szybki, skuteczny i proporcjonalny. Podstawowym celem powinno być uzupełnienie wszelkich braków tak, aby wszelkie potencjalne zagrożenia dla bezpieczeństwa lub dla środowiska naturalnego zostały usunięte na wczesnym etapie. Należy zatem przyznać Komisji uprawnienia niezbędne, aby ta mogła wymagać od uznanych organizacji podjęcia koniecznych działań zapobiegawczych i naprawczych oraz stosować środki przymusu w postaci grzywien i okresowych kar pieniężnych.

Poprawka 13

Punkt uzasadnienia 23

(23) Każde Państwo Członkowskie powinno dokonywać okresowej oceny działania organizacji pracujących w jego imieniu i przekazywać Komisji oraz wszystkim pozostałym Państwom Członkowskim dokładne informacje dotyczące takich działań.

(23) Każde państwo członkowskie powinno dokonywać okresowej oceny działania uznanych organizacji pracujących w jego imieniu i przekazywać Komisji oraz wszystkim pozostałym państwom członkowskim dokładne informacje dotyczące takich działań.

Poprawka 14

Punkt 24 preambuły

(24) Ciągłe monitorowanie uznanych organizacji po fakcie, w celu oceny zgodności ich działalności z niniejszą dyrektywą może być wykonane bardziej skutecznie w sposób zharmonizowany i scentralizowany. Dlatego właściwym jest, aby to zadanie zostało powierzone Komisji razem z Państwem Członkowskim występującym o uznanie w imieniu całej Wspólnoty.

(24) Ciągłe monitorowanie uznanych organizacji po fakcie, w celu oceny zgodności ich działalności z niniejszą dyrektywą, może być wykonane bardziej skutecznie w sposób zharmonizowany i scentralizowany. Dlatego właściwym jest, aby w imieniu całej Wspólnoty zadanie to zostało powierzone Komisji razem z państwami członkowskimi, które będą utrzymywać upoważnienie odpowiednich organizacji do działania w ich imieniu.

Poprawka 15

Punkt 25 preambuły

(25) Pierwszorzędne znaczenie ma zapewnienie inspektorom Wspólnoty możliwości dostępu do statku i dokumentów statku niezależnie od jego bandery tak, aby możliwe było stwierdzenie, czy uznane organizacje stosują się do minimalnych kryteriów w odniesieniu do wszystkich statków w danej klasie.

(25) W ramach nadzoru działalności uznanych organizacji inspektorzy Wspólnoty powinni mieć dostęp do statku i jego dokumentów, niezależnie od jego bandery, tak aby możliwe było stwierdzenie, czy uznane organizacje stosują się do minimalnych kryteriów ustanowionych w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do wszystkich statków w danej klasie.

Uzasadnienie

Zmiany wprowadzają lepsze sformułowania.

Poprawka 16

Punkt 28 preambuły

(28) Zdolność uznanych organizacji do szybkiego wskazania i poprawienia niedociągnięć w zakresie stosowanych przez siebie zasad, procesów i wewnętrznych kontroli jest sprawą zasadniczą dla zapewnienia bezpieczeństwa statków, na których organizacje te przeprowadzają inspekcje i którym wydają świadectwa. Zdolność tę należy zwiększyć poprzez działalność niezależnego wspólnego organu, który ma możliwość proponowania wspólnych działań mających na celu trwałą poprawę wszystkich uznanych organizacji oraz zapewnia produktywne współdziałanie z Komisją.

(28) Zdolność uznanych organizacji do szybkiego wskazania i poprawienia niedociągnięć w zakresie stosowanych przez siebie zasad, procesów i wewnętrznych kontroli jest sprawą zasadniczą dla zapewnienia bezpieczeństwa statków, na których organizacje te przeprowadzają inspekcje i którym wydają świadectwa. Zdolność tę należy zwiększyć poprzez działalność niezależnego komitetu oceniającego, działającego niezależnie w celu proponowania wspólnych działań mających na celu trwałą poprawę wszystkich uznanych organizacji oraz zapewnia produktywne współdziałanie z Komisją.

Uzasadnienie

Z tekstu usunięto określenie „wspólny”, ponieważ odnosi się wyłącznie do uznanych organizacji, a powinno być pełniejsze.

Nie dotyczy polskiej wersji językowej.

Poprawka 17

Punkt 28 a preambuły (nowy)

 

(28 a) Reguły i normy uznanych organizacji to czynnik kluczowy dla bezpieczeństwa i zapobiegania wypadkom i zanieczyszczeniu. Uznane organizacje rozpoczęły proces, który powinien prowadzić do harmonizacji ich zasad i przepisów. Prawodawstwo wspólnotowe powinno nadawać impuls temu procesowi i wspierać go, ponieważ będzie on miał pozytywny wpływ na bezpieczeństwo na morzach i na konkurencyjność europejskiego przemysłu stoczniowego.

Uzasadnienie

Jest oczywiste, że harmonizacja przepisów to proces, który już się rozpoczął i któremu UE powinna nadawać impuls, aby wspierać nie tylko bezpieczeństwo na morzach, ale również konkurencyjność europejskiego przemysłu stoczniowego.

Poprawka 18

Punkt 29 preambuły

(29) Uznane organizacje powinny być zobowiązane do uaktualniania swoich norm technicznych i ich stosowania w jednolity sposób w celu harmonizacji reguł bezpieczeństwa i zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie reguł międzynarodowych we Wspólnocie. W przypadku, gdy normy techniczne uznanych organizacji są identyczne lub bardzo podobne, należy wziąć pod uwagę wzajemne uznawanie świadectw klasy.

(29) Uznane organizacje powinny być zobowiązane do uaktualniania swoich norm technicznych i ich stosowania w jednolity sposób w celu harmonizacji reguł bezpieczeństwa i zapewnienia jednolitego wprowadzania w życie reguł międzynarodowych we Wspólnocie. W przypadku, gdy normy techniczne uznanych organizacji są identyczne lub bardzo podobne, należy wziąć pod uwagę wzajemne uznawanie świadectw klasy, w miarę możliwości i w oparciu o najsurowsze i najbardziej rygorystyczne normy.

Uzasadnienie

Stopniowa harmonizacja jest pożądana, ale nie powinna oznaczać „równania w dół”, tylko odbywać się według najlepszych i najsurowszych praktyk.

Poprawka 19

Punkt 31 preambuły

(31) Aby zapobiec zmianie klasy przez statki w celu uniknięcia przeprowadzenia niezbędnych napraw, uznane organizacje powinny wymieniać między sobą wszelkie istotne informacje dotyczące stanu statków zmieniających klasę i w razie potrzeby informować o tym państwo bandery.

(31) Aby zapobiec zmianie klasy przez statki w celu uniknięcia przeprowadzenia napraw, których wymaga od nich towarzystwo klasyfikacyjne po przeprowadzeniu danej inspekcji, należy wprowadzić przepis, że uznane organizacje powinny uprzednio wymieniać między sobą wszelkie istotne informacje dotyczące stanu statków zamierzających zmienić klasę i w razie potrzeby informować o tym państwo bandery.

Poprawka 20

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia środki, jakie mają być stosowane przez Państwa Członkowskie oraz organizacje zajmujące się inspekcją i przeglądem statków oraz wydawaniem świadectw zgodności z konwencjami międzynarodowymi dotyczącymi bezpieczeństwa na morzu i zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz, wspierając jednocześnie cel swobody świadczenia usług. Proces ten obejmuje rozwój i realizację wymogów bezpieczeństwa w odniesieniu do kadłuba, maszyn, instalacji elektrycznej i sterowania statków objętych zakresem międzynarodowych konwencji.

Niniejsza dyrektywa ustanawia środki, jakie mają być stosowane przez państwa członkowskie oraz organizacje, którym powierzyły one dokonywanie inspekcji i przeglądów statków oraz wydawanie świadectw zgodności z konwencjami międzynarodowymi dotyczącymi bezpieczeństwa na morzu i zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz, wspierając jednocześnie cel swobody świadczenia usług. Proces ten obejmuje rozwój i realizację wymogów bezpieczeństwa w odniesieniu do kadłuba, maszyn, instalacji elektrycznej, radiotelefonicznej i sterowania statków objętych zakresem międzynarodowych konwencji.

Poprawka 21

Artykuł 2 litera (c)

(c) „inspekcje i przeglądy”: oznacza inspekcje i przeglądy, których przeprowadzenie jest obowiązkowe na podstawie konwencji międzynarodowych;

(c) „inspekcje i przeglądy”: oznacza inspekcje i przeglądy, których przeprowadzenie jest obowiązkowe na podstawie konwencji międzynarodowych, a także na podstawie niniejszej dyrektywy i pozostałych dyrektyw wspólnotowych dotyczących bezpieczeństwa na morzu;

Poprawka 22

Artykuł 2 litera (k)

k) „świadectwo klasy”

Nie dotyczy wersji polskiej.

Poprawka 23

Artykuł 2 litera (m)

(m) „siedziba”: odnosi się do miejsca, w którym znajduje się siedziba statutowa, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności organizacji.

(m) „kraj siedziby”: oznacza państwo, w którym znajduje się siedziba statutowa, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności organizacji.

Poprawka 24

Artykuł 3 ustęp 2 akapit 1 litera (ii)

ii) powierzeniu organizacji wszystkich lub części inspekcji i przeglądów, o których mowa w ppkt (i);

ii) zleceniu organizacji wszystkich lub części inspekcji i przeglądów, o których mowa w ppkt (i);

Poprawka 25

Artykuł 5

Komisja odmawia uznania organizacji, które nie spełniają wymogów, o których mowa w art. 4 akapit pierwszy lub których działalność uważana jest za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego na podstawie kryteriów ustanowionych zgodnie z art. 14.

Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2, Komisja odmawia uznania organizacji, które nie spełniają wymogów, o których mowa w art. 4 akapit pierwszy lub których działalność uważana jest za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego na podstawie kryteriów ustanowionych zgodnie z art. 14.

Uzasadnienie

W podejmowaniu tego rodzaju decyzji Komisję powinien wspomagać komitet COSS.

Poprawka 26

Artykuł 6 ustęp 2

2. Uznanie przyznawane jest podmiotowi dominującemu w organizacji i obejmuje wszystkie podmioty w tej organizacji.

2. Uznanie przyznawane jest macierzystemu podmiotowi prawnemu podmiotów prawnych tworzących uznane organizacje, przy czym uznanie rozszerza się na wszystkie podmioty prawne należące do uznanej organizacji i przyczyniające się do tego, że główny podmiot prawny uzyskuje możliwość świadczenia usług w skali globalnej.

Poprawka 27

Artykuł 7 ustęp 2 akapit 1

2. W celu udzielenia zgody przez Państwo Członkowskie na wypełnianie obowiązków wymienionych w art. 3 lub ich części przez organizację z siedzibą w państwie trzecim, może ono wystąpić do wspomnianego państwa trzeciego o wzajemne uznanie tych uznanych organizacji, które mają siedzibę we Wspólnocie.

2. W celu udzielenia zgody przez państwo członkowskie na wypełnianie w ich imieniu obowiązków wymienionych w art. 3 lub ich części przez organizację z siedzibą w państwie trzecim, może ono żądać od wspomnianego państwa trzeciego wzajemnego uznania tych uznanych organizacji, które mają siedzibę we Wspólnocie.

Poprawka 28

Artykuł 8 ustęp 2 litera a)

a) przepisy określone w dodatku II do rezolucji IMO A.739(18) w sprawie wytycznych do upoważniania organizacji działających w imieniu administracji, czerpiąc inspirację z Załącznika, dodatków i uzupełnień do Okólnika 710 IMO MSC i Okólnika 307 MEPC w sprawie wzoru umowy dotyczącej upoważniania uznanych organizacji działających w imieniu administracji;

a) przepisy określone w dodatku II do rezolucji IMO A.739(18) w sprawie wytycznych do upoważniania organizacji działających w imieniu administracji, czerpiąc inspirację z Załącznika, dodatków i uzupełnień do Okólnika 710 IMO MSC i Okólnika 307 MEPC w sprawie wzoru umowy dotyczącej upoważniania uznanych organizacji działających w imieniu administracji.

 

W związku z tym jeżeli uznana organizacja, jej inspektorzy lub jej personel techniczny wydają świadectwa obowiązkowe w imieniu administracji, to obejmują ich takie same gwarancje prawne i taka sama ochrona sądowa, obejmująca przeprowadzenie wszelkich działań związanych z obroną, z jakich mogłaby skorzystać administracja i jej członkowie w przypadku, gdyby to administracja wydawała wspomniane świadectwa obowiązkowe;

Uzasadnienie

Celem poprawki jest wyjaśnienie roli uznanych organizacji w przypadku, gdy działają w imieniu państw; uznano za stosowne dodanie ustępu 6.5.2 Załącznika uzupełniającego do Okólnika 710 IMO MSC.

Poprawka 29

Artykuł 8 ustęp 2 litera b) punkt i)

i) jeżeli odpowiedzialność wynikająca z jakiegoś zajścia zostaje ostatecznie i nieodwołalnie nałożona na administrację przez sąd powszechny lub jako część rozstrzygnięcia sporu na drodze postępowania arbitrażowego, łącznie z wymogiem wypłacenia odszkodowań stronom poszkodowanym z tytułu straty lub uszkodzenia mienia lub uszkodzenia ciała czy śmierci, które, jak udowodnił to sąd zostały spowodowane umyślnie lub przez zaniechanie bądź rażące niedbalstwo uznanej organizacji, jej organów, pracowników, agentów lub inne osoby, które działają w imieniu uznanej organizacji, administracja będzie miała prawo do finansowej rekompensaty od uznanej organizacji w stopniu, w jakim taka strata, uszkodzenie, zranienie czy śmierć, według decyzji sądu zostały spowodowane przez uznaną organizację;

i) jeżeli odpowiedzialność wynikająca z jakiegoś wypadku zostaje ostatecznie i nieodwołalnie nałożona na administrację przez sąd powszechny lub jako część rozstrzygnięcia sporu na drodze postępowania arbitrażowego, łącznie z wymogiem wypłacenia odszkodowań stronom poszkodowanym z tytułu straty lub uszkodzenia mienia lub uszkodzenia ciała czy śmierci, które, jak udowodnił to sąd zostały spowodowane umyślnie lub przez zaniechanie bądź rażące niedbalstwo uznanej organizacji, jej organów, pracowników, agentów lub inne osoby, które działają w imieniu uznanej organizacji, administracja będzie miała prawo do finansowej rekompensaty od uznanej organizacji w stopniu, w jakim taka strata, uszkodzenie, zranienie czy śmierć, według decyzji sądu zostały spowodowane przez uznaną organizację;

Uzasadnienie

Być może słowo „zajście” jest poprawne po angielsku, ale wprowadza w błąd, ponieważ nasuwa skojarzenie z kwestią formalną, procesową lub zdarzeniem pomniejszej wagi. Określenie „wypadek” jest ściślejsze i nieograniczające.

Poprawka 30

Artykuł 8 ustęp 2 litera b) punkt ii)

ii) jeżeli odpowiedzialność wynikająca z jakiegoś zajścia zostaje ostatecznie i nieodwołalnie nałożona na administrację przez sąd powszechny lub jako część rozstrzygnięcia sporu na drodze postępowania arbitrażowego, łącznie z wymogiem wypłacenia odszkodowań stronom poszkodowanym z tytułu uszkodzenia ciała lub śmierci, które, jak udowodnił to sąd, zostały spowodowane przez jakiekolwiek niedbalstwo lub lekkomyślność lub zaniechanie ze strony uznanej organizacji, jej organów, pracowników, agentów lub inne osoby, które działają w imieniu uznanej organizacji, administracja będzie miała prawo do finansowej rekompensaty ze strony uznanej organizacji w stopniu w jakim wspomniane uszkodzenie ciała czy śmierć, według decyzji sądu, zostały spowodowane przez uznaną organizację; Państwa Członkowskie mogą ograniczyć maksymalną kwotę do zapłacenia przez uznaną organizację, która jednakże musi być co najmniej równa kwocie 4 milionów EUR;

i) jeżeli odpowiedzialność wynikająca z jakiegoś zajścia zostaje ostatecznie i nieodwołalnie nałożona na administrację przez sąd powszechny lub jako część rozstrzygnięcia sporu na drodze postępowania arbitrażowego, łącznie z wymogiem wypłacenia odszkodowań stronom poszkodowanym z tytułu uszkodzenia ciała nieprowadzącego do śmierci, które, jak udowodnił to sąd, zostały spowodowane przez jakiekolwiek niedbalstwo lub lekkomyślność lub zaniechanie ze strony uznanej organizacji, jej organów, pracowników, agentów lub inne osoby, które działają w imieniu uznanej organizacji, administracja będzie miała prawo do żądania wypłacenia wspomnianych odszkodowań lub rekompensaty ze strony uznanej organizacji w stopniu, w jakim wspomniane uszkodzenie ciała nieprowadzące do śmierci, według decyzji sądu, zostały spowodowane przez uznaną organizację; państwa członkowskie mogą ograniczyć maksymalną kwotę do zapłacenia przez uznaną organizację, która jednakże musi być co najmniej równa kwocie 4 milionów EUR, chyba że w wyroku sądu lub w arbitrażu ustalono niższą kwotę – w takim przypadku rekompensata do wypłaty będzie równa ustalonej kwocie;

Poprawka 31

Artykuł 8 ustęp 2 litera b) punkt iii)

iii) jeżeli odpowiedzialność wynikająca z jakiegoś zdarzenia zostaje ostatecznie i nieodwołalnie nałożona na administrację przez sąd powszechny lub jako część rozstrzygnięcia sporu na drodze postępowania arbitrażowego, łącznie z wymogiem wypłacenia odszkodowań stronom poszkodowanym z tytułu straty lub uszkodzenia mienia, które jak udowodnił to sąd zostały spowodowane przez jakiekolwiek niedbalstwo lub lekkomyślność lub zaniechanie ze strony uznanej organizacji, jej organów, pracowników, agentów lub inne osoby, które działają w imieniu uznanej organizacji, administracja będzie miała prawo do finansowej rekompensaty ze strony uznanej organizacji w stopniu w jakim wspomniana strata czy uszkodzenie, według decyzji sądu zostały spowodowane przez uznaną organizację; Państwa Członkowskie mogą ograniczyć maksymalną kwotę do zapłacenia przez uznaną organizację, która jednakże musi być co najmniej równa kwocie 2 milionów EUR;

iii) jeżeli odpowiedzialność wynikająca z jakiegoś zdarzenia zostaje ostatecznie i nieodwołalnie nałożona na administrację przez sąd powszechny lub jako część rozstrzygnięcia sporu na drodze postępowania arbitrażowego, łącznie z wymogiem wypłacenia odszkodowań stronom poszkodowanym z tytułu straty lub uszkodzenia mienia, które jak udowodnił to sąd, zostały spowodowane przez jakiekolwiek niedbalstwo lub lekkomyślność lub zaniechanie ze strony uznanej organizacji, jej organów, pracowników, agentów lub inne osoby, które działają w imieniu uznanej organizacji, administracja będzie miała prawo do żądania wypłacenia wspomnianych odszkodowań lub rekompensaty ze strony uznanej organizacji w stopniu, w jakim wspomniana strata czy uszkodzenie, według decyzji sądu, zostały spowodowane przez uznaną organizację; państwa członkowskie mogą ograniczyć maksymalną kwotę do zapłacenia przez uznaną organizację, która jednakże musi być co najmniej równa kwocie 2 milionów EUR, chyba że w wyroku sądu lub w arbitrażu ustalono niższą kwotę – w takim przypadku rekompensata do wypłaty będzie równa ustalonej kwocie;

Poprawka 32

Artykuł 8 ustęp 2 litera d)

d) możliwość wyrywkowych i szczegółowych inspekcji statków;

Nie dotyczy polskiej wersji językowej.

Poprawka 33

Artykuł 8 ustęp 2 litera e)

e) przepisy dotyczące notyfikacji istotnych informacji na temat ich sklasyfikowanej floty, zmian, zawieszeń i wycofań z klas, jak określono w art. 20 ust. 3.

e) przepisy dotyczące obowiązkowej notyfikacji istotnych informacji na temat ich sklasyfikowanej floty, zmian, zawieszeń i wycofań z klas, jak określono w art. 20 ust. 3.

Poprawka 34

Artykuł 8 ustęp 3

3. Umowa bądź równoważne porozumienie prawne mogą nakładać wymóg posiadania przez uznaną organizację jej lokalnej reprezentacji na terytorium Państwa Członkowskiego, w imieniu którego pełni ona obowiązki określone w art. 3. Lokalna reprezentacja o charakterze prawnym, posiadająca osobowość prawną zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego oraz właściwość krajowych sądów, może spełniać taki wymóg.

3. Umowa bądź równoważne porozumienie prawne mogą nakładać wymóg posiadania przez uznaną organizację jej lokalnej reprezentacji na terytorium państwa członkowskiego, w imieniu którego pełni ona obowiązki określone w art. 3. Lokalna reprezentacja posiadająca osobowość prawną zgodnie z prawem państwa członkowskiego oraz podlegająca jurysdykcji krajowych sądów może spełniać taki wymóg.

Poprawka35

Artykuł 8, ustęp 5

5. Komisja, nie później niż dnia 22 lipca 2006 r., przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające ekonomiczny wpływ systemu odpowiedzialności przewidziany w niniejszym artykule na zainteresowane strony, a bardziej szczegółowo, jego następstwa dla równowagi finansowej uznanych organizacji.

Sprawozdanie to zostaje sporządzone we współpracy z właściwymi organami Państw Członkowskich i zainteresowanymi stronami, w szczególności uznanymi organizacjami. Komisja, jeżeli okaże się to konieczne w świetle tej oceny, przedkłada propozycję zmiany niniejszej dyrektywy z bardziej szczególnym odniesieniem do zasady odpowiedzialności i maksymalnej wysokości obciążeń.

skreślony

Poprawka 36

Artykuł 9 ustęp 2 a (nowy)

 

2a. W przypadku odesłań do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.

Uzasadnienie

Nowa procedura regulacyjno-kontrolna powinna zostać oparta na artykule odnoszącym się do komitologii.

Poprawka 37

Artykuł 10 ustęp 1 zdanie wprowadzające

1. Niniejsza dyrektywa może, bez poszerzania jej zakresu, zostać zmieniona zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2, w celu:

1. Niniejsza dyrektywa może, bez poszerzania jej zakresu, zostać zmieniona zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2a, w celu:

Uzasadnienie

Ponieważ środki wymienione w art. 10 ust. 1 mają charakter ogólny i mają na celu zmianę elementów niemających charakteru zasadniczego, powinny zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjno-kontrolną ustanowioną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Poprawka 38

Artykuł 11 akapit 2 a (nowy)

 

Niemniej, bez uszczerbku dla ich natychmiastowego wykonania, Komisja powinna wcześniej poinformować wszystkie państwa członkowskie, które udzieliły zezwolenia danej uznanej organizacji, o środkach, jakie zamierza zastosować.

Uzasadnienie

Wydaje się, że skoro organizacje działają w imieniu państw, to państwa powinny być wcześniej informowane o planowanych środkach.

Poprawka 39

Artykuł 12 ustęp 1 litera (a)

a) niespełnienie przez nią kryteriów określonych w załączniku I lub obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy wskazuje na poważne uchybienia w jej strukturze, systemach, procedurach lub wewnętrznych kontrolach, lub

a) poważne lub, ewentualnie, ponowne niespełnienie przez nią kryteriów określonych w załączniku I lub obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy wskazuje na poważne uchybienia w jej strukturze, systemach, procedurach lub wewnętrznych kontrolach, lub

Uzasadnienie

Poprawka wprowadza wykroczenie, jakim jest poważne niespełnienie kryteriów, oprócz ich ponownego niespełnienia.

Poprawka 40

Artykuł 12 ustęp 1 litera b)

b) podczas oceny zgodnie z art. 16 ust. 3 uznana organizacja podała Komisji błędne, niepełne lub wprowadzające w błąd informacje lub w inny sposób utrudniała tę ocenę.

b) podczas oceny zgodnie z art. 16 ust. 3 uznana organizacja rozmyślnie podała Komisji błędne, niepełne lub wprowadzające w błąd informacje lub w inny sposób utrudniała tę ocenę.

Uzasadnienie

Dodano słowo „rozmyślnie”, aby podkreślić poważny charakter wprowadzenia w błąd.

Poprawka 41

Artykuł 12 ustęp 3 akapit 2

Są one nakładane dopiero po umożliwieniu zainteresowanej organizacji przedłożenia swoich uwag.

Są one nakładane dopiero po umożliwieniu zainteresowanej organizacji i państwom członkowskim przedłożenia swoich uwag.

Uzasadnienie

Dodano możliwość złożenia uwag również przez zainteresowane państwa członkowskie.

Poprawka 42

Artykuł 12 ustęp 3 akapit trzeci

Łączna kwota grzywien i okresowych kar pieniężnych nie przekracza 10% całkowitych obrotów uznanej organizacji w poprzednim roku gospodarczym w odniesieniu do działalności objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Łączna kwota grzywien i okresowych kar pieniężnych nie przekracza 5% całkowitych obrotów uznanej organizacji w poprzednim roku gospodarczym w odniesieniu do działalności objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Obniża się z 10% do 5% łączną kwotę grzywien, ponieważ wydaje się ona zbyt wysoka.

Poprawka 43

Artykuł 13 ustęp 1 litera a)

a) niespełnienie przez nią kryteriów określonych w załączniku I lub obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy stwarza niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego;

a) ponowne i rażące niespełnienie przez nią kryteriów określonych w załączniku I lub obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy stwarza niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego;

Uzasadnienie

Ponowne i rażące niespełnienie kryteriów powinno stanowić element oceny postępowania w przypadku tak poważnej sankcji, jak wycofanie uznania.

Poprawka 44

Artykuł 13 ustęp 1 litera b)

b) działalność organizacji w zakresie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu stwarza niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego;

b) działalność organizacji w zakresie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu ponownie i rażąco stwarza niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego;

Uzasadnienie

Ponowne i rażące niespełnienie kryteriów powinno stanowić element oceny postępowania w przypadku tak poważnej sankcji, jak wycofanie uznania.

Poprawka 45

Artykuł 14

Postępując zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2, Komisja przyjmuje:

Postępując zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2a, Komisja przyjmuje i publikuje:

(a) kryteria służące do pomiaru działalności organizacji w zakresie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu, przy szczególnym uwzględnieniu danych ustanowionych przez Paryski protokół ustaleń w sprawie kontroli państwa portu (MOU) i/lub przez inne podobne systemy.

(a) kryteria służące do pomiaru skuteczności zasad, przepisów i działalności uznanych organizacji w zakresie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu powodowanemu przez sklasyfikowane przez nie statki, przy szczególnym uwzględnieniu danych ustanowionych przez Paryski protokół ustaleń w sprawie kontroli państwa portu (MOU) i/lub przez inne podobne systemy, i

 

(b) kryteria służące do określenia, kiedy działalność taką należy uznać za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego, które mogą uwzględniać szczególne okoliczności dotykające organizacje mniejszej wielkości lub wysoko wyspecjalizowane organizacje, oraz

b) kryteria służące do określenia, kiedy określoną działalność, zaniechanie lub zwłokę należy uznać za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego, które mogą uwzględniać szczególne okoliczności dotykające organizacje mniejszej wielkości lub wysoko wyspecjalizowane organizacje, oraz

(c) szczegółowe zasady wykonania art. 12 i, jeśli to stosowne, art. 13.

Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonania art. 12 i, jeśli to stosowne, art. 13 zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2.

Uzasadnienie

Przyjmowane kryteria wymienione w lit. a) i lit. b) mają charakter ogólny i ich celem jest zmiana elementów nie mających charakteru zasadniczego dla niniejszej dyrektywy, powinny zatem zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjno-kontrolną ustanowioną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Poprawka 46

Artykuł 15 litera (b)

(b) Komisja bada czy zawieszenie jest uzasadnione z przyczyn poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego;

(b) Komisja analizuje, z punktu widzenia bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu, uzasadnienie zawieszenia upoważnienia dla uznanej organizacji przez dane państwo członkowskie.

Poprawka 47

Artykuł 15 litera (c)

(c) działając zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2, Komisja powiadamia Państwo Członkowskie, czy jego decyzja o zawieszeniu upoważnienia jest lub nie jest uzasadniona z przyczyn poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego i, gdy nie jest uzasadniona, występuje do Państwa Członkowskiego o wycofanie zawieszenia.

(c) działając zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 2, Komisja powiadamia państwo członkowskie, czy jego decyzja o zawieszeniu upoważnienia jest lub nie jest jej zdaniem wystarczająco uzasadniona z przyczyn poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa lub środowiska. Gdy nie jest uzasadniona, występuje do państwa członkowskiego o wycofanie zawieszenia. Gdy jest uzasadniona, a państwo członkowskie, zgodnie z art. 7 ust. 1, ograniczyło liczbę organizacji działających w jego imieniu, Komisja zwraca się do danego państwa członkowskiego o wydanie nowego upoważnienia innej uznanej organizacji w celu zastąpienia zawieszonej organizacji.

Poprawka 48

Artykuł 16 ustęp 1

1. Każde Państwo Członkowskie musi upewnić się, czy uznana organizacja działająca w jego imieniu do celów art. 3 ust. 2, skutecznie pełni funkcje określone w tym artykule zgodnie z wymaganiami jego właściwej administracji.

1. Każde państwo członkowskie sprawdza, czy uznana organizacja działająca w jego imieniu do celów art. 3 ust. 2, skutecznie pełni funkcje określone w tym artykule zgodnie z wymaganiami jego właściwej administracji.

Poprawka 49

Artykuł 16 ustęp 2

2. Każde Państwo Członkowskie wykonuje to zadanie co najmniej raz na dwa lata i dostarcza innym Państwom Członkowskim i Komisji sprawozdanie z wyników takiego monitorowania najpóźniej dnia 31 marca każdego roku następującego po latach, dla których zgodność była oceniana.

2. Każde państwo członkowskie monitoruje każdą organizację działającą w jego imieniu co najmniej raz na dwa lata i dostarcza innym państwom członkowskim i Komisji sprawozdanie z wyników takiego monitorowania najpóźniej dnia 31 marca każdego roku następującego po latach, dla których zgodność była oceniana.

Poprawka 50

Artykuł 16 ustęp 3 akapit pierwszy

Wszystkie uznane organizacje oceniane są przez Komisję, wspólnie z Państwem Członkowskim, które przedstawiło stosowny wniosek o uznanie, w sposób regularny i co najmniej co dwa lata, w celu potwierdzenia, że spełniają one  swoje obowiązki wynikające z niniejszej dyrektywy  oraz kryteria załącznika I.

Wszystkie uznane organizacje oceniane są przez Komisję, wspólnie z państwem członkowskim, które przedstawiło stosowny wniosek o uznanie, w sposób regularny i co najmniej co dwa lata, w celu potwierdzenia, że spełniają one  swoje obowiązki wynikające z niniejszej dyrektywy  oraz kryteria załącznika I. Ocena powinna ograniczać się do działalności morskiej uznanych organizacji objętej zakresem zastosowania niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Dla zachowania spójności należy wprowadzić rozróżnienie działalności uznanych organizacji, która dotyczy dyrektywy, i działalności, która jej nie dotyczy; Komisja wprowadziła takie rozróżnienie w odniesieniu do zakresu odpowiedzialności dotyczącego aktywów handlowych organizacji.

Poprawka 51

Artykuł 19 ustęp 2

2. Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o stosowaniu reguł, które uznaje za równoważne do reguł uznanych organizacji, wyłącznie pod warunkiem, że niezwłocznie powiadomi o nich Komisję zgodnie z procedurą dyrektywy 98/34/WE i inne Państwa Członkowskie oraz że żadne z Państw Członkowskich ani Komisja nie zgłoszą wobec nich sprzeciwu i nie uznają ich za nierównoważne w trybie procedury z art. 9 ust. 2 niniejszej dyrektywy.

2. Państwo członkowskie może podjąć decyzję o stosowaniu reguł, które uznaje za równoważne do zasad i przepisów uznanych organizacji, wyłącznie pod warunkiem, że niezwłocznie powiadomi o nich Komisję zgodnie z procedurą dyrektywy 98/34/WE i inne państwa członkowskie oraz że żadne z państw członkowskich ani Komisja nie zgłoszą wobec nich sprzeciwu i nie uznają ich za nierównoważne w trybie procedury z art. 9 ust. 2 niniejszej dyrektywy.

Poprawka 52

Artykuł 20 ustęp 1 akapit pierwszy

1. Uznane organizacje okresowo zasięgają swoich opinii w celu zachowania równoważności swoich reguł i standardów oraz ich wykonywania. Współpracują ze sobą w celu zapewnienia jednolitej interpretacji konwencji międzynarodowych, bez uszczerbku dla uprawnień państw bandery. Uznane organizacje uzgadniają warunki wzajemnego uznawania swoich odpowiednich świadectw klasy opartych o równoważne normy, biorąc w szczególności pod uwagę elementy wyposażenia statków posiadające znak zgodności z wymogami dyrektywy 96/98/WE.

1. Uznane organizacje okresowo zasięgają swoich opinii w celu zachowania równoważności i osiągnięcia harmonizacji swoich reguł i standardów oraz ich wykonywania. Współpracują ze sobą w celu zapewnienia jednolitej interpretacji konwencji międzynarodowych, bez uszczerbku dla uprawnień państw bandery. W odpowiednich przypadkach uznane organizacje uzgadniają warunki techniczne i proceduralne wzajemnego uznawania swoich odpowiednich świadectw klasy opartych o równoważne normy, przyjmując jako punkt odniesienia najsurowsze i najbardziej rygorystyczne wzory i biorąc w szczególności pod uwagę elementy wyposażenia statków posiadające znak zgodności z wymogami dyrektywy 96/98/WE.

 

Uzasadnienie

Wskazanie postawionego celu, jakim jest stopniowa harmonizacja.

Uściślenie, że wzajemne uznawanie będzie miało miejsce tylko w odpowiednich przypadkach, kiedy normy techniczne są identyczne lub bardzo podobne.

Punkt odniesienia nie może oznaczać „równania w dół”, ale uwzględniać najbardziej rygorystyczne wzory.

Poprawka 53

Artykuł 20 ustęp 1 a (nowy)

 

1a. Po upływie trzech lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oparte na niezależnym badaniu sprawozdanie dotyczące stopnia zaawansowania procesu harmonizacji reguł i norm oraz wzajemnego uznawania. W razie niespełnienia przepisów art. 20 ust. 1 przez uznane organizacje Komisja proponuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne środki, jakie należy przyjąć.

Uzasadnienie

Komisja słusznie nie stosuje we wniosku w sprawie dyrektywy określeń nakazowych, tylko opowiada się za stopniową harmonizacją. Jest logiczne, że po upływie rozsądnego czasu należy ocenić, w jakim stopniu osiągnięto cel.

Poprawka 54

Artykuł 20 ustęp 4

4. Uznane organizacje nie wydają ustawowych świadectw statkowi, niezależnie od jego bandery, któremu została obniżona klasa lub, który zmienia klasę z powodów bezpieczeństwa, zanim nie dadzą właściwej administracji państwa bandery możliwości wydania w rozsądnym czasie opinii dla ustalenia czy konieczna jest pełna inspekcja.

4. Uznane organizacje nie wydają ustawowych świadectw statkowi, niezależnie od jego bandery, któremu została obniżona klasa lub który zmienia klasę z powodów bezpieczeństwa, zanim nie dadzą właściwej administracji państwa bandery możliwości wydania w rozsądnym czasie opinii, czy konieczna jest pełna inspekcja.

Poprawka 55

Artykuł 20 ustęp 5 akapit 1 zdanie wprowadzające

5. W przypadkach przeniesienia klasy z jednej uznanej organizacji do drugiej, organizacja, która traci, powiadamia organizację, która zyskuje, o:

5. W przypadkach przeniesienia klasy z jednej uznanej organizacji do drugiej, organizacja, która traci, dostarcza organizacji, która zyskuje, pełną dokumentację statku i powiadamia ją w szczególności o:

Poprawka 56

Artykuł 20 ustęp 5 akapit 2

W momencie przeniesienia, organizacja, która traci, dostarcza organizacji, która zyskuje, kompletną historyczną dokumentację statku. Świadectwa statku mogą być wydane przez organizację, która zyskuje, dopiero, kiedy pomyślnie zakończono wszelkie zaległe przeglądy, a wszystkie zaległe zalecenia lub warunki klasy wydane uprzednio na niekorzyść statku, zostały wykonane zgodnie ze wskazaniami organizacji, która traci.

Nowe świadectwa statku mogą być wydane przez organizację, która zyskuje, dopiero, kiedy pomyślnie zakończono wszelkie zaległe przeglądy, a wszystkie zaległe zalecenia lub warunki klasy wydane uprzednio na niekorzyść statku, zostały wykonane zgodnie ze wskazaniami organizacji, która traci.

Poprawka 57

Artykuł 20 ustęp 5 akapit 3

Przed wydaniem świadectw organizacja, która zyskuje, musi powiadomić organizację, która traci, o dacie wydania świadectw i potwierdzić datę, miejsce i czynności podjęte dla spełnienia każdego z zaległych przeglądów, zaległych zaleceń i zaległych warunków klasy.

Przed wypełnieniem nowych świadectw organizacja, która zyskuje, musi powiadomić organizację, która traci, o dacie ich wydania i potwierdzić dla każdego z zaległych przeglądów, zaległych zaleceń i zaległych warunków klasy podjęte czynności, jak również miejsce i datę ich rozpoczęcia i pomyślnego zakończenia.

Poprawka 58

Artykuł 21 ustęp 1 zdanie wprowadzające

1. Uznane organizacje ustanawiają najpóźniej do dnia […] i utrzymują wspólny organ, który podejmuje następujące zadania:

1. Państwa członkowskie wraz z uznanymi organizacjami ustanawiają komitet oceniający zgodność z normą jakości EN 45012. W jego pracach mogą brać udział, z głosem doradczym, zainteresowane stowarzyszenia branżowe z sektora działalności morskiej. Komitet wykonuje następujące zadania:

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitet tworzą, poza uznanymi organizacjami, także poszczególne państwa.

Poprawka 59

Artykuł 21 ustęp 1 akapit pierwszy litera a)

a) ciągłą ocenę systemu zarządzania jakością;

a) regulację i ocenę systemu zarządzania jakością uznanych organizacji, zgodnie z kryteriami norm jakości ISO 9001.

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitetu nie będą tworzyły tylko uznane organizacje, w jego tworzeniu wezmą udział również państwa członkowskie, a Międzynarodowa Organizacja Morska zostanie poproszona o opinię.

Komitet oceniający będzie posiadał uprawnienia zapewniające niezależność działania i ustanowi własne normy postępowania.

Poprawka 60

Artykuł 21 ustęp 1 akapit pierwszy litera b)

b) certyfikację systemu jakości;

b) certyfikację systemu jakości uznanych organizacji;

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitetu nie będą tworzyły tylko uznane organizacje, w jego tworzeniu wezmą udział również państwa członkowskie, a Międzynarodowa Organizacja Morska zostanie poproszona o opinię.

Komitet oceniający będzie posiadał uprawnienia zapewniające niezależność działania i ustanowi własne normy postępowania.

Poprawka 61

Artykuł 21 ustęp 1 akapit pierwszy litera c)

c) wydawanie wiążących interpretacji uznanych międzynarodowo norm jakości, w szczególności w celu uwzględnienia specyfiki charakteru i obowiązków uznanych organizacji, oraz

c) wydawanie wiążących interpretacji uznanych międzynarodowo norm zarządzania jakością, w szczególności w celu uwzględnienia specyfiki charakteru i obowiązków uznanych organizacji, oraz

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitetu nie będą tworzyły tylko uznane organizacje, w jego tworzeniu wezmą udział również państwa członkowskie, a Międzynarodowa Organizacja Morska zostanie poproszona o opinię.

Komitet oceniający będzie posiadał uprawnienia zapewniające niezależność działania i ustanowi własne normy postępowania.

Poprawka 62

Artykuł 21 ustęp 1 akapit drugi

Wspólny organ jest niezależny od uznanych organizacji i dysponuje środkami koniecznymi do wypełniania swoich obowiązków w sposób skuteczny i na najwyższym poziomie profesjonalizmu.

Komitet oceniający jest niezależny, posiada uprawnienia niezbędne do działania niezależnego od uznanych organizacji i dysponuje środkami koniecznymi do wypełniania swoich obowiązków w sposób skuteczny i na najwyższym poziomie profesjonalizmu. Komitet określa swoją metodologię pracy i normy postępowania.

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitetu nie będą tworzyły tylko uznane organizacje, w jego tworzeniu wezmą udział również państwa członkowskie, a Międzynarodowa Organizacja Morska zostanie poproszona o opinię.

Komitet oceniający będzie posiadał uprawnienia zapewniające niezależność działania i ustanowi własne normy postępowania.

Poprawka 63

Artykuł 21 ustęp 1 akapit trzeci

Wspólny organ określa roczny plan pracy.

skreślony

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitetu nie będą tworzyły tylko uznane organizacje, w jego tworzeniu wezmą udział również państwa członkowskie, a Międzynarodowa Organizacja Morska zostanie poproszona o opinię.

Komitet oceniający będzie posiadał uprawnienia zapewniające niezależność działania i ustanowi własne normy postępowania.

Poprawka 64

Artykuł 21 ustęp 1 akapit czwarty

Wspólny organ przedstawia Komisji i Państwom Członkowskim, które udzielają upoważnienia, pełne informacje na temat swojego rocznego planu pracy oraz na temat swoich ustaleń i zaleceń, w szczególności w odniesieniu do sytuacji, w których naruszone zostały warunki bezpieczeństwa.

Komitet oceniający przedstawia zainteresowanym stronom, w tym Komisji, pełne informacje na temat swojego rocznego planu pracy oraz na temat swoich ustaleń i zaleceń, w szczególności w odniesieniu do sytuacji, w których naruszone zostały warunki bezpieczeństwa.

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitetu nie będą tworzyły tylko uznane organizacje, w jego tworzeniu wezmą udział również państwa członkowskie, a Międzynarodowa Organizacja Morska zostanie poproszona o opinię.

Komitet oceniający będzie posiadał uprawnienia zapewniające niezależność działania i ustanowi własne normy postępowania.

Poprawka 65

Artykuł 21 ustęp 2 akapit pierwszy

2. Wspólny organ, o którym mowa w ust. 1, jest poddawany okresowej ocenie przez Komisję, która może wymagać od uznanych organizacji podjęcia środków, które Komisja uważa za konieczne dla zapewnienia pełnej zgodności z ust. 1.

2. Komitet oceniający jest poddawany okresowej kontroli przez Komisję, która działając zgodnie z procedurą komitetu, o której mowa w art. 9 ust. 2, może wymagać od komitetu oceniającego podjęcia środków, które Komisja uważa za konieczne dla zapewnienia pełnej zgodności z ust. 1.

Uzasadnienie

Wprowadzono nazwę organu ds. oceny, a mianowicie „komitet oceniający”.

Komitetu nie będą tworzyły tylko uznane organizacje, w jego tworzeniu wezmą udział również państwa członkowskie, a Międzynarodowa Organizacja Morska zostanie poproszona o opinię.

Komitet oceniający będzie posiadał uprawnienia zapewniające niezależność działania i ustanowi własne normy postępowania.

Poprawka 66

Artykuł 23 akapit pierwszy

W trakcie przeprowadzania oceny zgodnie z art. 16 ust. 3 Komisja sprawdza, czy posiadacz uznania jest podmiotem dominującym w organizacji. Jeżeli tak nie jest, Komisja odpowiednio zmienia uznanie za pomocą decyzji.

W trakcie przeprowadzania oceny zgodnie z art. 16 ust. 3 Komisja sprawdza, czy posiadacz uznania jest właściwym podmiotem prawnym należącym do organizacji objętej przepisami niniejszej dyrektywy. Jeżeli tak nie jest, Komisja odpowiednio zmienia uznanie za pomocą decyzji.

Uzasadnienie

Wyjaśnienie prawne będące w większej zgodności z organizacją i wewnętrzną strukturą uznanych organizacji.

Poprawka 67

Załącznik I część A ustęp 1

1. Uznana organizacja musi posiadać osobowość prawną w państwie, w którym ma siedzibę. Jej rozliczenia są poświadczane przez niezależnych audytorów.

1. Organizacja, która chce uzyskać lub zachować uznanie wspólnotowe, musi posiadać osobowość prawną w państwie, w którym ma siedzibę. Jej rozliczenia są poświadczane przez niezależnych audytorów.

Poprawka 68

Załącznik I część A ustęp 3

3. Organizacja zostaje założona jako organizacja dysponująca znaczącym personelem zarządzającym, technicznym, pomocniczym i badawczym odpowiednim do wielkości floty, dla której przeprowadza inspekcje i wydaje świadectwa, jej składu oraz zaangażowania organizacji w budowę i przebudowę statków. Organizacja jest w stanie przydzielić do każdego miejsca pracy wtedy, kiedy jest to potrzebne oraz zgodnie z zapotrzebowaniem, środki i personel odpowiedni do zadań, które mają zostać przeprowadzone, zgodnie z ogólnymi kryteriami minimalnymi 6 i 7 i szczególnymi kryteriami minimalnymi.

3. Organizacja zostaje założona jako organizacja dysponująca w każdej chwili znaczącym personelem zarządzającym, technicznym, pomocniczym i badawczym odpowiednim do wielkości floty, dla której przeprowadza inspekcje i wydaje świadectwa, jej składu oraz zaangażowania organizacji w budowę i przebudowę statków. Organizacja jest w stanie przydzielić do każdego miejsca pracy wtedy, kiedy jest to potrzebne oraz zgodnie z zapotrzebowaniem, środki i personel odpowiedni do zadań, które mają zostać przeprowadzone, zgodnie z ogólnymi kryteriami minimalnymi 6 i 7 i szczególnymi kryteriami minimalnymi.

Poprawka 69

Załącznik I część B ustęp 4 a (nowy)

 

4a. Organizacja, a także inspektorzy i zatrudniony przez organizację personel techniczny wykonują swoje zadania bez uszczerbku dla praw własności intelektualnej stoczni, dostawców wyposażenia i właścicieli statków, w tym patentów, licencji, wiedzy specjalistycznej lub wiedzy jakiegokolwiek rodzaju, której wykorzystanie jest prawnie chronione na szczeblu wspólnotowym lub krajowym. Organizacja ani inspektorzy i zatrudniony przez organizację personel techniczny nie mogą w żadnym przypadku i bez uszczerbku dla postanowień art. 17 przekazywać ani upowszechniać danych istotnych z handlowego punktu widzenia uzyskanych w czasie działań dotyczących inspekcji, weryfikacji i nadzoru budowy i napraw statków.

Uzasadnienie

Podobnie jak uznane organizacje wykazują uzasadnioną nieufność, nie uznając podmiotów niebędących na ich poziomie technologicznym, inne podmioty chcą chronić swoje prawa własności intelektualnej.

Poprawka 70

Załącznik I część B ustęp 6 litera (g)

(g) inspektorzy posiadają rozległą wiedzę na temat szczególnego typu statku, na którym wykonują swoje działania, jako istotne dla danego przeglądu, jaki ma być przeprowadzony i istotnych stosowanych wymogów;

Nie dotyczy polskiej wersji językowej.

Poprawka 71

Załącznik I część B punkt 7

7. Organizacja rozwinęła, wprowadziła w życie i utrzymuje skuteczny wewnętrzny system jakości oparty na właściwych częściach uznanych międzynarodowo norm jakości i zgodnie z EN ISO/IEC 17020:2004 (organy inspekcji) oraz EN ISO 9001:2000 zinterpretowanymi i poświadczonymi przez wspólny organ, o którym mowa w art. 21 ust.1.

7. Organizacja rozwinęła, wprowadziła w życie i utrzymuje skuteczny wewnętrzny system jakości oparty na właściwych częściach uznanych międzynarodowo norm jakości i zgodnie z EN ISO/IEC 17020:2004 (organy inspekcji) oraz EN ISO 9001:2000 zinterpretowanymi i poświadczonymi przez komitet oceniający, o którym mowa w art. 21 ust.1.

 

Komitet oceniający jest niezależny w swej działalności, a w tym celu dysponuje wszelkimi środkami niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania i prowadzenia rzetelnej i nieprzerwanej pracy. Komitet posiada bardzo specjalistyczną i zaawansowaną wiedzę techniczną oraz kodeks postępowania gwarantujący niezależne działanie audytorów.

Uzasadnienie

Wprowadzono spójność z nazwą organu użytą w innych poprawkach.

Należy opisać cechy wspólnego organu, który powinien być niezależny i zdolny do spełniania powierzonych mu zadań.

Poprawka 72

Załącznik I część B punkt 8

8. Reguły i przepisy organizacji są wykonywane w sposób umożliwiający organizacji sporządzanie w oparciu o własną, bezpośrednią wiedzę i ocenę wiarygodnych i obiektywnych deklaracji na temat bezpieczeństwa statków, których to dotyczy, przy pomocy świadectw klasy, na podstawie których mogą być wydawane ustawowe świadectwa.

Nie dotyczy wersji polskiej.

(1)

Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie i cel wniosku

Celem omawianego czwartego przeglądu jest wzmocnienie i udoskonalenie roli towarzystw klasyfikacyjnych uznanych przez UE, zwanych obecnie „uznanymi organizacjami”, w związku ze stwierdzonym utrzymywaniem się poważnych braków w procesie inspekcji i certyfikacji bezpieczeństwa floty światowej.

Już poprzednie dyrektywy, w szczególności dyrektywa 2001/105/WE (jeden z trzech wniosków pakietu legislacyjnego “ERIKA I”), wskazały na konieczność reformy obecnego systemu uznawania towarzystw klasyfikacyjnych przez Wspólnotę, ustanowionego dyrektywą 94/57/WE, która przyniosła istotny postęp, potwierdzony następnie we wnioskach Rady z dnia 13 grudnia 2002 r., w rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie zwiększenia bezpieczeństwa na morzu (2003/2235(INI)) i w rezolucji przyjętej po zatonięciu tankowca „Prestige” (2003/2066 (INI)).

Konieczność wrócenia do tej kwestii wiąże się z koniecznością ponownego, większego i lepszego wzmocnienia działań wspomnianych organizacji; gdyby organizacje te nie istniały, należałoby je wymyślić (jak słusznie twierdzą poszczególne podmioty tworzące sektor morski), ponieważ wykonują one niezbędne zadanie utrzymywania bezpieczeństwa na morzu.

Jednakże, jak wspomniano wcześniej, nadal utrzymują się poważne braki w procesie inspekcji i certyfikacji uznanych organizacji, co oznacza poważne i niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub dla środowiska naturalnego. Uznane organizacje skupiają w swoich rękach istotne uprawnienia dotyczące łańcucha bezpieczeństwa transportu morskiego, który powinien być ściśle kontrolowany przez odpowiednie organy. Organy te powinny gwarantować niezależną i rygorystyczną działalność organizacji powołanych do czuwania nad tym, aby statki pływające po naszych morzach spełniały odpowiednie międzynarodowe normy bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu.

Reformy proponowane we wniosku Komisji dotyczącym dyrektywy

W ramach „trzeciego pakietu legislacyjnego dotyczącego bezpieczeństwa na morzu” Komisja Europejska przedstawiła wniosek mający na celu reformę obecnych przepisów i norm klasyfikacji i inspekcji statków dokonywanych przez uznane organizacje, zmieniający dyrektywę 94/57/WE. Mając na uwadze, że dyrektywa ta była już wcześniej gruntownie zmieniana, przy obecnym czwartym przeglądzie postanowiono dokonać jej nowelizacji.

Wniosek zawiera pięć elementów reformy:

1. Wzmocnienie systemów kontroli uznanych organizacji:

Uznane organizacje utworzą wspólny organ, którego zadaniem będzie ocena i certyfikacja systemów zarządzania jakością. Organ ten będzie niezależny od uznanych organizacji i będzie dysponował zasobami niezbędnymi do skutecznego i trwałego wykonywania swoich funkcji.

2. Ujednolicenie systemu zezwoleń zwykłych i ograniczonych:

Obowiązujący system uzależnia wydawanie zezwoleń od wielkości organizacji. Komisja Europejska proponuje zaniechać stosowania tego systemu i powiązać zezwolenia wspólnotowe z działalnością organizacji w zakresie jakości i bezpieczeństwa. Równocześnie Komisja wprowadza mechanizm ochronny zapobiegający sytuacjom, w których uznana organizacja, bez względu na wielkość, interweniuje na rzecz państw członkowskich w dziedzinach specjalistycznych, w których nie posiada wystarczających kompetencji.

Z drugiej strony Komisja zbada ograniczone zezwolenia przyznane na podstawie obecnie obowiązującej dyrektywy i zgodnie z procedurą komitologii zdecyduje, czy ograniczenia należy zastąpić innymi, czy znieść.

3. Udoskonalenie kryteriów wspólnotowego systemu zezwoleń:

Polega na uproszczeniu kryteriów uznawania, którym obecnie brakuje zwięzłości. Proponowane zmiany dotyczą liczby inspektorów w stosunku do klasyfikowanej floty, korzystania z usług inspektorów niezwiązanych z uznanymi organizacjami na zasadzie wyłączności oraz uwzględnienia struktury prawnej uznanych organizacji.

4. Reforma systemu sankcji:

Komisja chce ostatecznie uelastycznić system sankcji. Oznacza to sporządzenie wykazu wykroczeń i sankcji oraz zastąpienie zawieszenia zezwolenia sankcjami pieniężnymi. Sankcje te będą odstraszające i proporcjonalne, będą też uwzględniać wagę wykroczenia i sytuację ekonomiczną danej uznanej organizacji (określono wyłącznie podstawowe cechy systemu).

5. Wyjaśnienie zakresu i ułatwienie stosowania niektórych przepisów dyrektywy:

Ten punkt dotyczy specyfiki określania uprawnień inspekcyjnych przez Wspólnotę. Wyjaśniono zasady dostępu inspektorów – kontrolerów do dokumentacji statków.

Inny zasadniczy aspekt to struktura prawna uznanych organizacji: w tej kwestii Komisja proponuje wprowadzić szerokie pojęcie organizacji, gwarantujące, że uznanie nastąpi na jak najwyższym poziomie tego pojęcia. Jeśli chodzi o zakres zastosowania, to akt odwołuje się do konwencji SOLAS, wykluczając jednak część dotyczącą ochrony.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Sprawozdawca uznał za stosowane spotkać się po raz drugi z przedstawicielami sektora w celu ponownego omówienia ich stanowiska. Dlatego też zorganizował spotkania z IACS, międzynarodowym stowarzyszeniem zrzeszającym najważniejsze uznane organizacje wykonujące ekspertyzy i certyfikację ponad 90% statków towarowych z całego świata i reprezentującym dziesięć na dwanaście organizacji uznanych przez Wspólnotę. Zorganizował również spotkania z armatorami, stoczniami i przedstawicielami europejskiego przemysłu produkującego sprzęt morski.

Zorganizował ponadto w Parlamencie Europejskim przesłuchanie publiczne otwarte dla całej Komisji Transportu, odpowiadając na wyrażone przez IACS życzenie wyjaśnienia zasięgu i znaczenia uznanych organizacji.

Uwagi i propozycje sprawozdawcy

Sprawozdawca pozytywnie ocenia wniosek dotyczący dyrektywy, będący krokiem naprzód w kierunku zapewnienia bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniu. Niemniej w niniejszym sprawozdaniu zawarto różnorakie poprawki, udoskonalające naszym zdaniem wniosek:

a) Wzmocnienie systemów kontroli organizacji:

Pozytywne jest utworzenie wspólnego organu ds. oceny i certyfikacji jakości. W sprawozdaniu nazwano go „komitetem oceniającym” i podkreślono konieczność niezależności gwarantującej niezależne działanie, co wymaga przyznania mu uprawnień niezbędnych do wypełniania jego funkcji. Jego utworzenie nie będzie należało wyłącznie do uznanych organizacji, ale odbędzie się z udziałem państw członkowskich w porozumieniu z Międzynarodową Organizacją Morską.

b) Ujednolicenie obecnego podwójnego systemu zezwoleń zwykłych i ograniczonych:

Komisja proponuje znieść obecny podwójny system zezwoleń i opowiada się za systemem wspólnotowym opartym na kryteriach jakościowych, a nie ilościowych (związanych z wielkością organizacji). Sprawozdawca pozytywnie ocenia reformę, zauważa jednak kontrowersyjny element, jakim jest wzajemne uznawanie.

W ocenie sprawozdawcy Komisja nie opowiada się w tym miejscu za wzajemnym uznawaniem jako elementem obowiązkowym, ale podchodzi do tej kwestii ostrożnie, przy założeniu, że zasady i przepisy uznanych organizacji są identyczne lub bardzo podobne. Sprawozdawca wprowadził pewne poprawki w celu nieco lepszego wyjaśnienia tego założenia i wprowadzenia wymogu, że przy ujednolicaniu przepisów powinno się przyjmować jako punkt odniesienia przepisy najsurowsze i najbardziej rygorystyczne.

c) Reforma systemu sankcji:

Zdaniem sprawozdawcy system proponowany przez Komisję Europejską jest sprawiedliwszy niż poprzedni. System stopniowych sankcji, proporcjonalny zarówno do wagi wykroczenia, jak i do możliwości ekonomicznych organizacji, jest sprawiedliwszy i skuteczniejszy. Sprawozdawca wprowadził jednak pewne poprawki zmierzające do lepszej klasyfikacji wykroczeń podlegających sankcjom.

Wprowadzono również element korzystny dla państw członkowskich, które powinny być informowane o środkach korekcyjnych i zapobiegawczych wymaganych przez Komisję od uznanej organizacji, która przestała spełniać kryteria ustalone w załączniku I, lub o obowiązkach nałożonych na nią w dyrektywie, kiedy organizacja ta działa z upoważnienia państwa członkowskiego. Z drugiej strony przewidziano możliwość kierowania odwołań do COSS (Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki), aby uniknąć odbierania możliwości obrony. Ponadto obniżono z 10% do 5% łączną kwotę odniesienia grzywien karnych, które wydawały się zbyt wysokie.

d) Odpowiedzialność ograniczona lub nieograniczona:

Ograniczenie odpowiedzialności uznanych organizacji to kwestia kontrowersyjna; zarówno jej zwolennicy, jak i jej przeciwnicy przywołują argumenty na poparcie swoich racji.

W 2001 r. art. 8 ust. 5 dyrektywy przewidywał, że Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające skutki gospodarcze systemu odpowiedzialności cywilnej ustanowionego w dyrektywie 94/57/WE. Komisja zobowiązała się przedstawić to sprawozdanie do 22 lipca 2006 r.

Oto wnioski ze sprawozdania:

Dyrektywa stanowi, że w przypadku rażącego niedbalstwa należy zastosować odpowiedzialność nieograniczoną; ta zasada nie podlega dyskusji.

W odniesieniu do systemu odpowiedzialności stosowanej w przypadku zwykłego zaniedbania dyrektywa nie wprowadza odpowiedzialności nieograniczonej, ale pozostawia w gestii arbitra stron wynegocjowanie i uzgodnienie wysokości kwot. Oto obecne ramy dotyczące przypadków zwykłego zaniedbania: siedemnaście państw członkowskich oraz Norwegia wprowadziło odpowiedzialność ograniczoną w przypadku zwykłego zaniedbania. Wysokość kwot odpowiada w większości kwotom ustalonym w dyrektywie, z tą różnicą, że nie są one traktowane jak wartości najniższe, tylko jak maksymalne pułapy. Pięć państw członkowskich skorzystało z możliwości, jaką daje art. 6 obowiązującej dyrektywy, i uzgodniły z uznanymi organizacjami posiadającymi zezwolenie odpowiedzialność nieograniczoną również w przypadkach zwykłego zaniedbania.

W związku z tym sprawozdawca uznaje, że wniosek Komisji jest wyważony i spełnia kryteria uznawane w większości państw UE.


PROCEDURA

Tytul

Organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach (nowelizacja)

Odsyłacze

COM(2005)0587 - C6-0038/2006 - 2005/0237(COD)

Data przedstawienia w PE

23.11.2005

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

TRAN

14.2.2006

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

14.2.2006

 

 

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

ENVI

21.2.2006

 

 

 

Sprawozdawca(y)

       Data powołania

Luis de Grandes Pascual

28.3.2006

 

 

Rozpatrzenie w komisji

19.4.2006

13.9.2006

22.11.2006

23.1.2007

Data przyjęcia

27.2.2007

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

44

0

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Inés Ayala Sender, Etelka Barsi-Pataky, Jean-Louis Bourlanges, Paolo Costa, Michael Cramer, Luis de Grandes Pascual, Arūnas Degutis, Christine De Veyrac, Petr Duchoň, Saïd El Khadraoui, Robert Evans, Emanuel Jardim Fernandes, Mathieu Grosch, Georg Jarzembowski, Stanisław Jałowiecki, Dieter-Lebrecht Koch, Jaromír Kohlíček, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Sepp Kusstatscher, Jörg Leichtfried, Bogusław Liberadzki, Eva Lichtenberger, Erik Meijer, Seán Ó Neachtain, Willi Piecyk, Luís Queiró, Luca Romagnoli, Gilles Savary, Brian Simpson, Renate Sommer, Dirk Sterckx, Ulrich Stockmann, Silvia-Adriana Ţicău, Georgios Toussas, Yannick Vaugrenard, Marta Vincenzi, Lars Wohlin, Corien Wortmann-Kool, Roberts Zīle

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Zsolt László Becsey, Johannes Blokland, Philip Bradbourn, Roland Gewalt, Jeanine Hennis-Plasschaert, Anne E. Jensen, Rosa Miguélez Ramos

Data złożenia

20.3.2007

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności