Έκθεση - A6-0182/2007Έκθεση
A6-0182/2007

    ΕΚΘΕΣΗ σχετικά με το άσυλο: πρακτική συνεργασία, ποιότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου

    14.5.2007 - (2006/2184(INI))

    Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων
    Εισηγητής: Hubert Pirker


    Διαδικασία : 2006/2184(INI)
    Διαδρομή στην ολομέλεια
    Διαδρομή του εγγράφου :  
    A6-0182/2007
    Κείμενα που κατατέθηκαν :
    A6-0182/2007
    Κείμενα που εγκρίθηκαν :

    ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

    σχετικά με το άσυλο: πρακτική συνεργασία, ποιότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου

    (2006/2184(INI))

    Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

    –   έχοντας υπόψη το άρθρο 63, παράγραφος 1 και 2, της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

    –   έχοντας υπόψη την οδηγία 2005/85/EΚ του Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 2005 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα[1],

    –   έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/83/EΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τη θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους και τον καθορισμό του περιεχομένου της παρεχομένης προστασίας[2],

    –   έχοντας υπόψη τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 343/2003 του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2003 για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας[3],

    –   έχοντας υπόψη την οδηγία 2003/9/EΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 2003 σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη[4],

    –   έχοντας υπόψη το πρόγραμμα της Χάγης της 4ης και 5ης Νοεμβρίου 2004,

    –   έχοντας υπόψη τη θέση του για την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα της 27ης Σεπτεμβρίου 2005[5],

    –   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την ενίσχυση της πρακτικής συνεργασίας – Νέες δομές, νέες προσεγγίσεις : βελτίωση της ποιότητας των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου (COM(2006)0067),

    –   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής για την προσαρμογή των διατάξεων του τίτλου IV της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που αφορούν την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, με σκοπό την εξασφάλιση αποτελεσματικότερης δικαστικής προστασίας (COM(2006)0346),

    –   έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,

    –   έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και τη γνωμοδότηση Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (Α6-0182/2007),

    A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρώτη φάση της καθιέρωσης του κοινού συστήματος ασύλου ολοκληρώθηκε με την έγκριση των τεσσάρων μέτρων που προβλέπει το άρθρο 63, παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι υπάρχουν τόσο πολιτικές όσο και τεχνικές δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν προκειμένου να φθάσουμε στη δεύτερη φάση του ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, η οποία έχει ως στόχο να καθιερώσει μία κοινή διαδικασία ασύλου και ένα ενιαίο καθεστώς για τα άτομα που έχουν δικαίωμα ασύλου ή επικουρικής προστασίας, και ελπίζοντας ότι θα τηρηθεί η προβλεπόμενη προθεσμία που είναι το έτος 2010,

    B.   λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει ήδη υποστηρίξει τον ορισμό του «πρόσφυγα», όπως εμφανίζεται στην οδηγία 2004/83/EΚ του Συμβουλίου και ο οποίος ως εκ τούτου ισχύει και για το παρόν ψήφισμα,

    Γ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η έγκριση οδηγιών είναι μόνο ένα πρώτο βήμα για την εφαρμογή κοινών προδιαγραφών και ότι ύστερα από αυτήν τη φάση πρέπει αναγκαστικά να ακολουθήσει σε όλα τα κράτη μέλη η ανάλογη μεταφορά των διατάξεων που έχουν εγκριθεί σε κοινοτικό επίπεδο· εκτιμώντας ότι ο έλεγχος της μεταφοράς εκ μέρους της Επιτροπής είναι ουσιαστικής σημασίας και ότι πρέπει, επομένως, να διατεθούν οι ανάλογοι πόροι για τη διεξαγωγή του,

    Δ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μέσα που έχουν εγκριθεί ως τώρα στον τομέα του ασύλου είναι μόνον ελάχιστες προδιαγραφές, και έχοντας υπόψη ότι η τάση να υπάρχει συμφωνία για έναν πολύ χαμηλό κοινό παρανομαστή πρέπει να ξεπεραστεί ώστε να αποφεύγεται μία τάση προς το χειρότερο, υποβαθμίζοντας την προστασία και την ποιότητα της υποδοχής, των διαδικασιών και της προστασίας,

    E.   λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από το Συμβούλιο και την Επιτροπή στο πρόγραμμα της Χάγης της 4ης και 5ης Νοεμβρίου 2004 να δημιουργήσουν κατάλληλες δομές που θα συμπεριλαμβάνουν τις αρμόδιες για θέματα ασύλου εθνικές υπηρεσίες των κρατών μελών με σκοπό τη διευκόλυνση της πρακτικής συνεργασίας, και θεωρώντας ότι η ενίσχυση αυτής της πρακτικής συνεργασίας, καθώς και της ανταλλαγής πληροφοριών και δοκιμασμένων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών, αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την επίτευξη του στόχου της κοινής διαδικασίας χορήγησης ασύλου και ενιαίου καθεστώτος,

    ΣΤ. εκτιμώντας ότι η ενίσχυση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για τη δημιουργία ενός κοινού συστήματος ασύλου και ότι μια τακτική συνεργασία σε πρακτικά θέματα μεταξύ των διαφόρων επιπέδων της διοίκησης των κρατών μελών που έχουν τα ίδια καθήκοντα είναι το καταλληλότερο μέσο για τη δημιουργία μιας τέτοιας εμπιστοσύνης, εφόσον διεξάγεται με διαφάνεια και κατάλληλες λειτουργίες πληροφόρησης, συμπεριλαμβανομένης της εποπτείας από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· ότι η ενίσχυση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης είναι απαραίτητη για να εξασφαλισθεί η ποιότητα και να αυξηθεί επίσης η εμπιστοσύνη του κοινού στη διαχείριση του ασύλου, διευκολύνοντας με τον τρόπο αυτό μία περισσότερο αποτελεσματική διαδικασία με λιγότερες αντιπαλότητες,

    Ζ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι μια αποτελεσματική εφαρμογή της πολιτικής ασύλου προϋποθέτει την επιδίωξη ορισμένων αλληλοσυμπληρούμενων στόχων, όπως είναι για παράδειγμα η βελτίωση της ποιότητας των αποφάσεων, η γρήγορη και ασφαλής επεξεργασία των αιτήσεων προστασίας και η οργάνωση ενημερωτικών εκστρατειών στις χώρες καταγωγής οι οποίες θα παρέχουν πληροφορίες για τις δυνατότητες νόμιμης μετανάστευσης, τις λεπτομέρειες απόκτησης του καθεστώτος του πρόσφυγα ή της ανθρωπιστικής προστασίας, τις συνέπειες της παράνομης μετανάστευσης και της άρνησης χορήγησης καθεστώτος πρόσφυγα,

    H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, για τη βελτίωση της ποιότητας της επεξεργασίας των αιτήσεων για άσυλο και την επακόλουθη μείωση του αριθμού και των καθυστερήσεων των δικαστικών διαδικασιών, μπορεί να είναι εύλογο να ζητηθεί η υποστήριξη σχετικών οργανώσεων όπως η Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), η οποία έχει αναπτύξει μια μέθοδο για την υποστήριξη των υπηρεσιών όσον αφορά τη βελτίωση της ποιότητας των αποφάσεων (Quality initiative),

    Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως δήλωσε το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων στις 27 και 28 Απριλίου 2006, πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να προαχθεί η καθιέρωση μίας ενιαίας διαδικασίας με σκοπό την αποφυγή καθυστερήσεων και τη συνακόλουθη ουσιαστική συμβολή στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών,

    Ι.    λαμβάνοντας υπόψη ότι παρόλο που υπάρχει μια κοινή βάση μέτρων στον τομέα του ασύλου από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να θεσπίζουν μέτρα ή να λαμβάνουν αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο, πράγμα που έχει επιπτώσεις στα άλλα κράτη μέλη ιδίως ως προς την παροχή διεθνούς προστασίας,

    ΙΑ. έχοντας υπόψη ότι το άρθρο 29 της οδηγίας 2005/85 προβλέπει την κατάρτιση ελάχιστου κοινού καταλόγου των τρίτων χωρών που θεωρούνται από τα κράτη μέλη ως ασφαλείς χώρες καταγωγής και ότι, δυστυχώς, δεν έχει ακόμη καταρτιστεί ο εν λόγω κατάλογος, το δε Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του τη γνώμη του Κοινοβουλίου όταν θέσπισε την οδηγία και, για αυτόν ακριβώς το λόγο εκκρεμεί σήμερα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου προσφυγή επί ακυρώσει της οδηγίας 2005/85/ΕΚ· λαμβάνοντας υπόψη ότι ένας τέτοιος κατάλογος, ο οποίος θα πρέπει να εγκριθεί βάσει της διαδικασίας συναπόφασης, θα αποτελούσε σαφώς καθοριστικό παράγοντα για την καθιέρωση κοινού συστήματος ασύλου και για την ταχεία λήψη αποφάσεων, καθώς και ότι η αναγραφή μιας χώρας στον κατάλογο δεν σημαίνει αυτομάτως ότι οι αιτούντες άσυλο από την εν λόγω χώρα θα λαμβάνουν αρνητική απάντηση, αλλά κυρίως ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 σχετικά με το καθεστώς του πρόσφυγα, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967 (Σύμβαση της Γενεύης), κάθε αίτηση θα εξετάζεται σε ατομική βάση,

    ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Συμβούλιο, δυστυχώς, δεν θεώρησε απαραίτητη την εφαρμογή της διαδικασίας συναπόφασης κατά την κατάρτιση του καταλόγου των ασφαλών τρίτων χωρών και ότι αναμένεται με ενδιαφέρον η απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για το ζήτημα αυτό,

    ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα κράτη μέλη υπεύθυνες και δίκαιες διαδικασίες, οι οποίες εγγυώνται το σεβασμό των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο, πρέπει να διαθέτουν υψηλής ποιότητας πληροφορίες σχετικά με τον βαθμό επικινδυνότητας της κατάστασης στις χώρες καταγωγής,

    ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία και η απειλή βίας κατά των γυναικών αποτελούν παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή, την ασφάλεια, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη σωματική και ψυχική ακεραιότητα, καθώς και σοβαρή απειλή για τη σωματική και ψυχική υγεία των θυμάτων αυτών των πράξεων βίας,

    ΙΕ.  εκτιμώντας ότι, παρά τα τεχνικά και πολιτικά προβλήματα που παρεμποδίζουν την κοινή χρησιμοποίηση ευαίσθητων δεδομένων για τις χώρες καταγωγής, μακροπρόθεσμα πρέπει να δημιουργηθεί κοινή βάση δεδομένων για τις χώρες καταγωγής, ούτως ώστε να μπορούν όλα τα άτομα που συμμετέχουν στις διαδικασίες να βασίζονται στις ίδιες πληροφορίες όταν εξετάζουν μια συγκεκριμένη αίτηση,

    ΙΣΤ.λαμβάνοντας υπόψη ότι για τη βελτίωση της ποιότητας των αποφάσεων είναι απαραίτητο να βελτιωθεί το επίπεδο κατάρτισης των υπαλλήλων που λαμβάνουν τις αποφάσεις αυτές,

    ΙΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η καταλληλότερη διαδικασία που παρέχει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τη δυνατότητα να διασφαλίζει την ενότητα του κοινοτικού δικαίου είναι η διαδικασία προδικαστικής απόφασης που προβλέπεται στο άρθρο 234 της Συνθήκης ΕΚ και ότι βασικό χαρακτηριστικό αυτής της διαδικασίας είναι η αρχή ότι κάθε εθνικό δικαστήριο μπορεί να ξεκινήσει διάλογο με το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αλλά ότι, βάσει της εξαίρεσης από την αρχή αυτή σύμφωνα με το άρθρο 68 της Συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο για την ερμηνεία διατάξεων που αφορούν το άσυλο μόνον εάν το θέμα τεθεί από ανώτατο εθνικό δικαστήριο,

    1.   εκφράζει ικανοποίηση για τις προσπάθειες που καταβάλλονται με στόχο τη βελτίωση της πρακτικής συνεργασίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου· θεωρεί ότι η βελτίωση της ποιότητας των διαδικασιών και των αποφάσεων θα αποβεί προς όφελος τόσο των κρατών μελών όσο και των αιτούντων άσυλο·

    2.   επιβεβαιώνει την ανάγκη για προορατική κοινή πολιτική ασύλου της ΕΕ, που θα βασίζεται στην υποχρέωση να γίνονται δεκτοί οι αιτούντες άσυλο και στο σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης· υπενθυμίζει, σχετικά, τον θεμελιώδη ρόλο μίας ισχυρής κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας που θα προάγει και θα διασφαλίζει τη δημοκρατία και τα θεμελιώδη δικαιώματα·

    3.   επαναλαμβάνει κατηγορηματικά ότι ο τελικός στόχος της καθιέρωσης κοινού συστήματος ασύλου πρέπει να εξασφαλίζει υψηλή ποιότητα προστασίας, αξιολόγησης των μεμονωμένων αιτήσεων ασύλου, και διαδικασίες που θα καταλήγουν σε δεόντως εμπεριστατωμένες και δίκαιες αποφάσεις· επισημαίνει ότι η βελτίωση της ποιότητας των αποφάσεων πρέπει να εξασφαλίζει ότι εκείνοι που χρήζουν προστασίας μπορούν να εισέρχονται στην ΕΕ με ασφάλεια και οι αιτήσεις τους να τυγχάνουν πλήρους επεξεργασίας, και επίσης να διασφαλίζεται η αυστηρή προσήλωση στα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στη νομοθεσία για τους πρόσφυγες, ιδιαίτερα δε στην αρχή της μη επαναπροώθησης·

    4.   καταδικάζει τις ολοφάνερα ανεπαρκείς δυνατότητες της Επιτροπής να ελέγξει τη μεταφορά των διαφόρων οδηγιών που αφορούν τον τομέα του ασύλου και ζητεί από τα κράτη μέλη να διευκολύνουν το καθήκον της Επιτροπής υποβάλλοντας τακτικά πίνακα αντιστοιχιών όπου θα καταχωρούνται τα μέτρα με τα οποία μεταφέρθηκε η εκάστοτε διάταξη των οδηγιών·

    5.   καλεί το συμβούλιο και την Επιτροπή να επιδιώξουν από κοινού την καθιέρωση ενιαίας διαδικασίας σε όλα τα κράτη μέλη για την δίκαιη και αποτελεσματική λήψη αποφάσεων, ώστε να διασφαλισθεί ότι το καθεστώς του πρόσφυγα χορηγείται το συντομότερο δυνατό σε όλους όσους το δικαιούνται·

    6.   επισημαίνει ότι όσο οι ισχύουσες νομικές διατάξεις στον τομέα του ασύλου θα στηρίζονται σε ελάχιστες προδιαγραφές και θα διαμορφώνονται βάσει του ελάχιστου κοινού παρονομαστή, θα υπάρχουν και διαφορές μεταξύ των κρατών μελών ως προς τους όρους και τους τρόπους χορήγησης διεθνούς προστασίας και ιδίως επικουρικής προστασίας και θα διατηρείται η κατάσταση της λεγόμενης «αγοράς ασύλου» (asylum-shopping)·

    7.   τονίζει ότι ένας από τους στόχους των μέσων που έχουν εγκριθεί για τον τομέα του ασύλου είναι ο περιορισμός των επονομαζόμενων «δευτερευουσών» μετακινήσεων· ζητεί από τα κράτη μέλη να εργαστούν από τώρα για τη μέγιστη δυνατή σύγκλιση των εκάστοτε πολιτικών τους για το άσυλο·

    8.   θεωρεί ότι μία από τις βελτιώσεις που πρέπει να γίνουν στο σύστημα ασύλου της ΕΕ θα πρέπει να είναι, με γνώμονα μια αυξημένη αλληλεγγύη, η δικαιότερη κατανομή του βάρους που φέρουν ιδίως τα κράτη μέλη στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και αναμένει ήδη με ενδιαφέρον την αξιολόγηση, εκ μέρους της Επιτροπής, του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 343/2003, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλλος από υπήκοο τρίτης χώρας (κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙ»), καθώς και τις ενδεχόμενες προτάσεις της στον εν λόγω τομέα·

    9.   θεωρεί ότι πρέπει να δοθεί προσοχή ώστε οι υπάλληλοι που είναι υπεύθυνοι για την αναγνώριση του καθεστώτος να διαθέτουν επαρκή κατάρτιση που να βασίζεται σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα σπουδών·

    10. ζητεί να διεξαχθούν στις χώρες καταγωγής και διέλευσης ενημερωτικές εκστρατείες μέσω των οποίων θα δίνονται στους πιθανούς μετανάστες πληροφορίες για τους κινδύνους της παράνομης μετανάστευσης και τις συνέπειες της άρνησης χορήγησης καθεστώτος πρόσφυγα, αλλά και για τις δυνατότητες νόμιμης μετανάστευσης και αίτησης για χορήγηση ασύλου σε περίπτωση που το δικαιολογούν οι περιστάσεις, καθώς επίσης και για τους κινδύνους σωματεμπορίας, ιδιαίτερα για τις γυναίκες και τους ασυνόδευτους ανηλίκου·

    11. ζητεί, ευθύς ως εξαντληθούν τα ένδικα μέσα, να εφαρμοσθούν γρήγορα και με δίκαιο τρόπο μέτρα για τα άτομα στα οποία δεν χορηγήθηκε ή ανακλήθηκε το καθεστώς του πρόσφυγα, με πλήρη σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ατόμων που θα πρέπει να επαναπατρισθούν· ζητεί περαιτέρω να θεσπισθεί το ταχύτερο δυνατό μια ευρωπαϊκή διαδικασία επαναπατρισμού·

    12. ζητεί την ταχεία και δίκαιη εφαρμογή των μέτρων που εφαρμόζονται στα άτομα στα οποία έχει χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή ανθρωπιστική προστασία, προκειμένου να ενισχυθούν οι αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, η αποτελεσματική ένταξη στην κοινωνική και πολιτική ζωή και η ενεργός και συνυπεύθυνη συμμετοχή σε αποφάσεις που λαμβάνονται από την κοινότητα υποδοχής·

    13. ζητεί από την Επιτροπή να λύσει το συντομότερο δυνατό τα τεχνικά και πολιτικά προβλήματα που αφορούν την καθιέρωση μίας κοινής βάσης δεδομένων για τις χώρες καταγωγής· θεωρεί ότι μία βάση δεδομένων της ΕΕ θα πρέπει να λειτουργήσει ως ένα ανοικτό σύστημα ώστε όλοι όσοι εμπλέκονται στη διαδικασία να βασίζονται στις ίδιες πληροφορίες ως βάση για την εξέταση μια επί μέρους αίτησης· επιθυμεί να βρεθεί μια ρεαλιστική λύση για το πρόβλημα της πολυγλωσσίας·

    14. επικροτεί αφενός τις προηγούμενες προσπάθειες της Επιτροπής για κατάρτιση καταλόγου ασφαλών τρίτων χωρών βάσει των διατάξεων του άρθρου 29 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ, υπενθυμίζει όμως την εκκρεμούσα απόφαση για την προσφυγή ακύρωσης της συγκεκριμένης οδηγίας, πράγμα που αποτελεί το λόγο για τον οποίο δεν έχει ακόμη καταρτισθεί ένας τέτοιος κατάλογος· ζητεί από το Συμβούλιο να λάβει υπόψη τα αντικρουόμενα αυτά στοιχεία και να λάβει τις ανάλογες αποφάσεις· τονίζει επιπλέον ότι η έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από τις υποχρεώσεις τους στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου, ιδιαίτερα των διατάξεων που ορίζονται στη σύμβαση της Γενεύης σχετικά με την αρχή της μη επαναπροώθησης και της μεμονωμένης αξιολόγησης κάθε αίτησης ασύλου ξεχωριστά·

    15. θεωρεί ότι ο συντονισμός των δραστηριοτήτων που αφορούν την πρακτική συνεργασία στον τομέα του ασύλου πρέπει να παραμείνει καθήκον της Επιτροπής, η οποία θα πρέπει να διαθέτει τους ανάλογους πόρους γι’ αυτό· καλεί την Επιτροπή να ταχθεί υπέρ αυτής της επιλογής στην έκθεση που θα υποβάλει στις αρχές του 2008 για τις προόδους κατά την πρώτη φάση των δραστηριοτήτων, και, εάν επιλέξει νέα δομή, να αιτιολογήσει γιατί η νέα αυτή δομή υπό τη μορφή ενός ευρωπαϊκού γραφείου παροχής στήριξης θεωρείται απαραίτητη, ενώ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η σχέση κόστους-ωφέλειας· θεωρεί ότι, εάν η Επιτροπή προβλέπει τη δημιουργία ευρωπαϊκού γραφείου παροχής στήριξης θα πρέπει υποχρεωτικά να συμπεριλάβει τις απαραίτητες εγγυήσεις για τη διαφάνεια και την απόδοση λογαριασμών·

    16. καλεί τα κράτη μέλη να συνεργαστούν με την UNHCR, να της παράσχουν την κατάλληλη υποστήριξη και να καθιερώσουν μια «Quality Initiative» δημοσιεύοντας τα αποτελέσματα της πρωτοβουλίας αυτής, έτσι ώστε να γνωστοποιούνται στο κοινό και να ενθαρρύνεται η χρήση των βέλτιστων πρακτικών κατά την επεξεργασία των αιτήσεων διεθνούς προστασίας·

    17. υπογραμμίζει την ανάγκη δημιουργίας κέντρων υποδοχής με διαφορετικές δομές για τις οικογένειες, τις γυναίκες και τα παιδιά, καθώς και με επαρκείς δομές για τους ηλικιωμένους και τα άτομα που ζητούν άσυλο· ζητεί να πραγματοποιηθεί αξιολόγηση των συνθηκών υποδοχής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2003/9/ΕΚ· υπογραμμίζει εν προκειμένω ότι οι δυνατότητες που προσφέρονται από το νέο ευρωπαϊκό ταμείο για τους πρόσφυγες θα πρέπει να αξιοποιηθούν πλήρως·

    18. επιδοκιμάζει τα μέτρα που σκοπεύει να λάβει η Επιτροπή για την υποστήριξη των κρατών μελών στα οποία ασκείται μεγάλη πίεση, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που αφορούν την υποδοχή των αιτούντων άσυλο και την εξέταση των αιτήσεων ασύλου, ιδίως και κυρίως με την αποστολή ομάδων εμπειρογνωμόνων, που θα αποτελούνται από συμμετέχοντες διαφόρων κρατών μελών·

    19. τονίζει ότι είναι καθήκον της Επιτροπής να ελέγχει την εφαρμογή των οδηγιών που αφορούν τον τομέα του ασύλου και ότι η Επιτροπή πρέπει για τον σκοπό αυτόν να διαθέτει τους ανάλογους πόρους, οι οποίοι ωστόσο σήμερα είναι ακόμα απόλυτα ανεπαρκείς για την επιτυχή διεκπεραίωση ενός τόσο μεγάλου καθήκοντος· θεωρεί ότι εδώ διακυβεύονται τόσο η αξιοπιστία της Ένωσης στον εν λόγω τομέα όσο και το μέλλον της κοινής πολιτικής ασύλου·

    20. ενθαρρύνει την Επιτροπή να διευκολύνει την πρόσβαση στα μέσα χρηματοδότησης, όπως είναι το Ευρωπαϊκό Ταμείο για τους Πρόσφυγες και το Πρόγραμμα ARGO, προκειμένου να μπορούν τα κράτη μέλη να λαμβάνουν ταχέως χρήματα σε επείγουσες καταστάσεις·

    21. επισημαίνει ότι το σύνολο των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου που αφορούν την πολιτική ασύλου απαιτεί ενιαία ερμηνεία και εφαρμογή σε ολόκληρη την Ένωση· θεωρεί ότι η εναρμόνιση στον τομέα της πολιτικής ασύλου θα διευκολυνθεί και θα επιταχυνθεί, καθώς τώρα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα μπορούν να προσφεύγουν πλέον και άλλα δικαστήρια εκτός από τα ανώτατα εθνικά δικαστήρια, όπως ισχύει σήμερα· ως εκ τούτου καλεί το Συμβούλιο να παραχωρήσει και πάλι στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όλες τις αρμοδιότητές του στον τομέα της προδικαστικής απόφασης σύμφωνα με τον τίτλο IV της Συνθήκης ΕΚ· επιδοκιμάζει το έγγραφο συζήτησης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου[6] για την επεξεργασία θεμάτων που αφορούν προδικαστική απόφαση σχετικά με τον τομέα της ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και ενθαρρύνει τη συζήτηση για την ανάγκη διαδικασιών που είναι προσαρμοσμένες στον ειδικό χαρακτήρα περιπτώσεων στον τομέα του άσυλου και της μετανάστευσης·

    22. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο συμβούλιο και την Επιτροπή.

    • [1]  ΕΕ L 326 της 13.12.2005, σελ. 13.
    • [2]  ΕΕ L 304 της 30.9.2004, σελ. 12.
    • [3]  ΕΕ L 50 της 25.2.2003, σελ. 1.
    • [4]  ΕΕ L 31 της 6.2.2003, σελ. 18.
    • [5]  ΕΕ C 227 E της 21.9.2006, σελ.. 46.
    • [6]  Έγγραφο του Συμβουλίου 13272/06.

    ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

    Εισαγωγή

    Με την έγκριση των τεσσάρων μέτρων που προβλέπει το άρθρο 63 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ ολοκληρώθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2005 η πρώτη φάση της καθιέρωσης του κοινού συστήματος ασύλου. Επομένως, το ζητούμενο είναι τώρα η ενοποίηση των δομών που καθιερώθηκαν προκειμένου να αρχίσει η δεύτερη φάση του συστήματος, η οποία προβλέπει την καθιέρωση ενός κοινού συστήματος ασύλου και ενός ενιαίου καθεστώτος για τα άτομα που έχουν δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο ή στα οποία παρέχεται επικουρική προστασία.

    Στο πρόγραμμα της Χάγης της 4ης και 5ης Νοεμβρίου 2004, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επεσήμανε ότι η πολιτική ασύλου θα πρέπει πλέον να στηρίζεται σε τρεις μεγάλους άξονες, συγκεκριμένα στην καθιέρωση μίας ενιαίας διαδικασίας, στην κοινή χρησιμοποίηση των πληροφοριών για τις χώρες καταγωγής και στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, με σκοπό ιδίως τη βοήθεια προς τα κράτη μέλη που εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης υφίστανται ιδιαίτερη πίεση, προκειμένου να αντιμετωπίσουν καλύτερα την πίεση αυτή.

    Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι και να καταστεί δυνατό να περάσουμε στη δεύτερη φάση του συστήματος ασύλου πρέπει πρωτίστως να προωθηθεί η πρακτική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών με τελικό στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των αποφάσεων, που κατά την άποψη του εισηγητή θα πρέπει να γίνεται πιο γρήγορα, δίκαια και αξιόπιστα. Η ενίσχυση της πρακτικής συνεργασίας αποτελεί αντικείμενο της ανακοίνωσης της Επιτροπής, στην οποία αναφέρεται η παρούσα έκθεση. Σε αυτό το πλαίσιο, ο εισηγητής αναφέρθηκε σε ορισμένες πτυχές που θα μπορούσαν να συμβάλουν καθοριστικά στη βελτίωση της συνεργασίας και συνακόλουθα των αποφάσεων στον τομέα της πολιτικής ασύλου, οι οποίες εκτίθενται στη συνέχεια.

    Ενιαία διαδικασία                

    Με την ενιαία διαδικασία επιταχύνονται οι αποφάσεις· η διαδικασία αυτή πρέπει επομένως να προωθηθεί. Στα περισσότερα κράτη μέλη έχει ήδη καθιερωθεί μία ενιαία διαδικασία που συγκεντρώνει σε μία μόνο ενέργεια τον έλεγχο των κριτηρίων για τη χορήγηση του καθεστώτος πρόσφυγα και των κριτηρίων για την πρόσβαση σε επικουρική προστασία. Αυτό είναι ασφαλώς αξιέπαινο, καθώς κατά κανόνα δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το πρόσωπο που υποβάλλει αίτηση για διεθνή προστασία να μπορεί να αποφανθεί για το αν η αίτησή του πληροί τα κριτήρια της σύμβασης της Γενεύης ή άλλων μορφών διεθνούς προστασίας. Επίσης, αυτή η προσέγγιση είναι και πιο ορθολογική διότι η απόφαση λαμβάνεται από μία και μόνο αρχή, η οποία και εξετάζει όλα τα κριτήρια έγκρισης της χορήγησης διεθνούς προστασίας· με τον τρόπο αυτόν αποφεύγεται να είναι ενδεχομένως υποχρεωμένος ο αιτών να υποβάλει περισσότερες της μίας αιτήσεις σε αντίστοιχες αρχές που αξιολογούν παρόμοια δεδομένα.

    Μία κοινή βάση δεδομένων

    Η ποιότητα των πρωτοβάθμιων αποφάσεων εξαρτάται από την ποιότητα των πληροφοριών, στις οποίες στηρίζονται οι αποφάσεις αυτές. Η συγκέντρωση πληροφοριών για τις χώρες καταγωγής πρέπει συνεπώς να βελτιωθεί, ενώ για να εναρμονιστούν κατά το δυνατόν τα κριτήρια λήψης αποφάσεων στα κράτη μέλη της ΕΕ, πρέπει να δοθεί προσοχή ώστε όλα τα κράτη μέλη να διαθέτουν τις ίδιες πληροφορίες. Η κοινή χρησιμοποίηση των διαθέσιμων πληροφοριών για τις χώρες προέλευσης είναι ακόμα πιο αναγκαία καθώς τα μέσα συγκέντρωσης αυτών των πληροφοριών διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Μερικές έχουν δημιουργήσει στον τομέα αυτόν πολύ εξελιγμένες βάσεις δεδομένων για τη χρησιμοποίηση από τους φορείς λήψης αποφάσεων, ενώ άλλες δεν διαθέτουν δικές τους πηγές πληροφόρησης και ως εκ τούτου στηρίζονται σε εξωτερικές πηγές, για παράδειγμα σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και στην UNHCR. Όμως για να εξασφαλιστεί περισσότερη ομοιογένεια στις αποφάσεις θα ήταν αναμφίβολα πολύ σημαντικό να βασίζονται οι αποφάσεις αυτές σε ταυτόσημα στοιχεία. Ως εκ τούτου είναι εύλογη η προσπάθεια δημιουργίας μίας κοινής βάσης δεδομένων για τις χώρες προέλευσης, την οποία υποστηρίζει θερμά ο εισηγητής, η δε «κοινή πύλη» της που αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής δεν μπορεί να είναι παρά μόνο μια ενδιάμεση φάση, που πρέπει να είναι όσο πιο σύντομη γίνεται. Το ζητούμενο δηλαδή, το οποίο εξετάζει και η Επιτροπή, είναι η επεξεργασία κοινών κατευθυντηρίων γραμμών μέσω της συγκέντρωσης και ανάλυσης πληροφοριών από τις αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες, προκειμένου να καταστεί δυνατή η δημιουργία, βάσει κοινών κοινοτικών προτύπων, μίας ευρωπαϊκής βάσης δεδομένων με πληροφορίες για τις χώρες προέλευσης.

    Κατάρτιση των υπαλλήλων

    Εφόσον επιδιώκεται η βελτίωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, πρέπει φυσικά να δοθεί προσοχή ώστε τα πρόσωπα που εγκρίνουν τις αποφάσεις να διαθέτουν τις απαραίτητες ικανότητες και, συνεπώς, μια υψηλής ποιότητας κατάρτιση. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να επικροτηθεί το γεγονός ότι ορισμένες χώρες, π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστρία, ανέλαβαν την πρωτοβουλία να απευθυνθούν σε ένα όργανο ειδικευμένο σε θέματα ασύλου, την UNHCR, για να τους βοηθήσει να ελέγξουν την καθημερινή πρακτική επεξεργασίας των αιτήσεων για άσυλο και να βελτιώσουν τη διεκπεραίωσή τους βάσει συγκεκριμένων προτάσεων. Αυτό είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση που θα μπορούσε να οδηγήσει στην εκπόνηση ενός εγχειριδίου «βέλτιστων πρακτικών». Ο εισηγητής επιδοκιμάζει διάφορα μέτρα που ελήφθησαν στο πλαίσιο του Eurasil[1] για την εναρμόνιση των προσόντων των υπαλλήλων που εργάζονται στον τομέα του ασύλου και τάσσεται υπέρ της επέκτασής τους. Επίσης, ζητεί να προσπαθήσουν τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διάφορα είδη μέτρων με τα οποία δεν θα αυξηθούν μόνο τα προσόντα των υπαλλήλων τους, αλλά θα διατηρηθεί και το ενδιαφέρον τους, πράγμα που κατά την άποψη των εμπειρογνωμόνων της UNHCR έχει μεγάλη σημασία. Σε αυτό το πλαίσιο θα μπορούσε να εξεταστεί η εκπόνηση εκπαιδευτικού προγράμματος σε επίπεδο ΕΕ που θα έδινε στους υπαλλήλους των κρατών μελών τη δυνατότητα να γνωριστούν και να προβούν σε ανταλλαγή εμπειριών. Χάρη στο πρόγραμμα αυτό, οι υπάλληλοι αυτοί θα μπορούσαν να εξοικειωθούν με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και με διάφορες πρακτικές πτυχές της εργασίας τους όπως οι τεχνικές συνομιλίας, τα κριτήρια αξιολόγησης της αξιοπιστίας των δηλώσεων των αιτούντων και την σημασία που πρέπει να δίδεται στις ιδιαίτερες ανάγκες των προσώπων που πρόκειται να βοηθήσουν και που έχουν υποστεί τραύματα και έχουν ανάγκη προστασίας.

    Ο ρόλος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

    Ο εισηγητής θεωρεί ότι η εναρμόνιση στον τομέα του ασύλου θα διευκολυνθεί και θα επιταχυνθεί όταν στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα μπορούν να προσφεύγουν πλέον και άλλα δικαστήρια εκτός από τα ανώτατα εθνικά δικαστήρια, όπως ισχύει σήμερα. Επίσης, είναι της άποψης ότι μια ενιαία εφαρμογή του κεκτημένου θα συνέβαλε ιδιαίτερα στον περιορισμό των δευτερευουσών μετακινήσεων μεταξύ των κρατών μελών, φαινόμενο το οποίο δίνει διαρκώς αφορμή για ανησυχία. Ως εκ τούτου επιδοκιμάζει την προσαρμογή των διατάξεων του τίτλου IV της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με σκοπό την εξασφάλιση αποτελεσματικότερης δικαστικής προστασίας, και μάλιστα εφόσον η εξαίρεση που ισχύει σήμερα, επιδρά σε τομείς της πολιτικής όπου υπάρχει ιδιαίτερη ευαισθησία ως προς τα θεμελιώδη δικαιώματα, αφού αφορούν την προστασία ατόμων που βρίσκονται σε ανάγκη.

    Ο ρόλος της Επιτροπής

    Για να μπορεί να εξασφαλίσει την ενιαία εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου στον τομέα του ασύλου, η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να ελέγξει σωστά τη μεταφορά των οδηγιών που αφορούν τον συγκεκριμένο τομέα. Ωστόσο, οι πόροι που διαθέτει είναι προφανώς ανεπαρκείς και έτσι σημειώνεται εξωτερίκευση των δαπανών που, κατά τη γνώμη του εισηγητή, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των Συνθηκών. Ως εκ τούτου ο εισηγητής θεωρεί ότι η Επιτροπή πρέπει να συστήσει ομάδες νομικών από τα επιμέρους κράτη μέλη, καθώς και ομάδες μεταφραστών, προκειμένου να είναι σε θέση να εκπληρώσει τις ελεγκτικές της δραστηριότητες υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Τα κράτη μέλη πρέπει από την πλευρά τους να υποβάλλουν τακτικά στην Επιτροπή πίνακα αντιστοιχιών, από τον οποίο θα φαίνεται καθαρά σε ποιες διατάξεις των οδηγιών αναφέρονται τα εθνικά μέτρα που αποτελούν αντικείμενο κοινοποίησης. Πρόκειται για μια δοκιμασμένη διοικητική πρακτική που εντάσσεται στον τομέα της αγαστής συνεργασίας. Ως εκ τούτου, είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί τα κράτη μέλη δεν το τηρούν αυτό.

    Τέλος, ο εισηγητής συνειδητοποιεί ότι η διαχείριση των δραστηριοτήτων που αφορούν την πρακτική συνεργασία όπως ορίζεται στην ανακοίνωση θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να υπερβεί τις δυνατότητες ενός δικτύου συνεργασίας στον τομέα του ασύλου. Παρόλα αυτά, θεωρεί ότι είναι καθήκον της Επιτροπής να αναλάβει τον συντονισμό των δραστηριοτήτων των κρατών μελών οι οποίες σχετίζονται με το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου και προειδοποιεί να μην υποκύψουμε στον πειρασμό να αναθέσουμε τα καθήκοντα αυτά σε έναν νέο οργανισμό. Τάσσεται κατηγορηματικά εναντίον της πρότασης αυτής.

    Ο εισηγητής επιδοκιμάζει σε γενικές γραμμές τις συγκεκριμένες προτάσεις για ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών που περιλαμβάνει η ανακοίνωση της Επιτροπής και ελπίζει ότι με αυτήν τη ρεαλιστική προσέγγιση θα καταστεί δυνατή η ανάπτυξη ενός κοινού συστήματος ασύλου μέχρι το 2010.

    • [1]  Το δίκτυο της ΕΕ για τους ασκούντες συναφή με το άσυλο επαγγέλματα ιδρύθηκε το 2002.

    ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (25.1.2007)

    προς την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων

    σχετικά με το άσυλο: πρακτική συνεργασία, ποιότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου
    (2006/2184(INI))

    Συντάκτρια γνωμοδότησης: Bernadette Vergnaud

    ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

    Η Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων καλεί την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

    –   έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους[1],

    –    έχοντας υπόψη το έγγραφο 11103 της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης με τίτλο «Βελτίωση της ποιότητας και της συνοχής των αποφάσεων σχετικά με το άσυλο στα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης», της 23ης Νοεμβρίου 2006,

    Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία και η απειλή βίας κατά των γυναικών αποτελούν παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή, την ασφάλεια, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη σωματική και ψυχική ακεραιότητα, καθώς και σοβαρή απειλή για τη σωματική και ψυχική υγεία των θυμάτων αυτών των πράξεων βίας,

    Β.   λαμβάνοντας υπόψη ότι, εδώ και μερικά χρόνια, ο αριθμός των αιτήσεων ασύλου που υποβάλλονται στις βιομηχανοποιημένες χώρες μειώνεται συνεχώς, φτάνοντας στο κατώτατο επίπεδό του από το 1987, όταν η Ευρώπη ήταν αποδέκτης περίπου του 80 % του συνολικού αριθμού αιτήσεων,

    Γ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η πτωτική τάση του αριθμού αιτούντων άσυλο μπορεί να αποδοθεί, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση των συνθηκών σε ορισμένες από τις κύριες χώρες καταγωγής αυτών των αιτούντων, καθώς και στην εισαγωγή πιο περιοριστικών πολιτικών όσον αφορά το άσυλο και τη μετανάστευση,

    1.  εκφράζει ικανοποίηση για τις προσπάθειες που καταβάλλονται με στόχο τη βελτίωση της πρακτικής συνεργασίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου· θεωρεί ότι η βελτίωση της ποιότητας των διαδικασιών και των αποφάσεων θα αποβεί προς όφελος τόσο των κρατών μελών όσο και των αιτούντων άσυλο·

    2.  επισημαίνει με ανησυχία ότι στην ανακοίνωση της Επιτροπής παραβλέπονται πλήρως οι πτυχές που σχετίζονται με τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων, την ομοφυλοφιλία, την αμφιφυλοφιλία και την τρανσεξουαλικότητα, καθώς και με την προστασία των ανηλίκων·

    3.  επισημαίνει επίσης με ανησυχία ότι παραβλέπονται τα ζητήματα της σεξουαλικής και ενδοοικογενειακής βίας και της βίας λόγω φύλου κατά των γυναικών, του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, της εμπορίας ανθρώπων για σκοπούς σεξουαλικής εκμετάλλευσης, της βίας που υφίστανται οι γυναίκες λόγω της σκληρής και απάνθρωπης εφαρμογής του νόμου της σαρία σε ορισμένες χώρες, των εγκλημάτων τιμής και της σεξουαλικής κακοποίησης, του βιασμού ως όπλου πολέμου, που αποτελούν διώξεις που σχετίζονται με το φύλο όπως προβλέπεται στην οδηγία 2004/83/ΕΚ· υπενθυμίζει ότι είναι απαραίτητο να καθοριστούν συγκεκριμένα κριτήρια για τη χορήγηση ασύλου ή ειδικού ανθρωπιστικού καθεστώτος στις γυναίκες που υφίστανται τέτοιου είδους βία·· υπογραμμίζει την ανάγκη ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου και ειδικότερα συνεκτίμησης των μορφών βίας κατά των γυναικών, στην εξέταση των αιτήσεων ασύλου·

    4.  ζητεί την υιοθέτηση κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη δίωξη που σχετίζεται με το φύλο, που θα χρησιμεύσουν ως εργαλείο που θα συμβάλει στη νομική ερμηνεία των αιτήσεων ασύλου που υποβάλλονται από γυναίκες και απευθύνονται στις κυβερνήσεις, στους δικαστές και σε όσους και όσες συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για τις αιτήσεις ασύλου·

    5.  ζητεί από την Επιτροπή, στο πλαίσιο της προπαρασκευαστικής φάσης της ενιαίας διαδικασίας και σύμφωνα με το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, να συστήσει ειδική ομάδα εμπειρογνωμόνων για την κατάρτιση ευρωπαϊκών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις διώξεις που σχετίζονται με το φύλο·

    6.  υπενθυμίζει ότι το απώτατο συμφέρον του παιδιού θα πρέπει να αποτελεί πρωταρχικό μέλημα των κρατών μελών κατά την εξέταση των αιτήσεων ασύλου που υποβάλλονται από ανηλίκους· υπογραμμίζει ότι, στο πλαίσιο αυτό, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις επιθέσεις και τις διώξεις που αφορούν ειδικότερα τα παιδιά·

    7.  καλεί τα κράτη μέλη να αποκτήσουν τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση ολοκληρωμένης προστασίας των γυναικών που πέφτουν θύματα των δικτύων πορνείας ή ενδοοικογενειακής βίας, οι οποίες τολμούν να καταγγείλουν την κατάστασή τους και ζητούν άσυλο για λόγους ουσιαστικών διώξεων που σχετίζονται με το φύλο·

    8.  υπενθυμίζει ότι η οικογενειακή επανένωση είναι ένα απαραίτητο μέσο που καθιστά δυνατή την οικογενειακή ζωή και συμβάλλει στη δημιουργία κοινωνικοπολιτισμικής σταθερότητας, η οποία διευκολύνει την ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη, γεγονός που επιτρέπει, εξάλλου, την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής· χαιρετίζει δε τις προβλέψεις (άρθρο 8) της οδηγίας 2003/9/ΕΚ, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη, βάσει των οποίων τα κράτη μέλη λαμβάνουν, στο μέτρο του δυνατού, τα κατάλληλα μέτρα για τη διατήρηση της ενότητας οικογενείας που ευρίσκεται στο έδαφός τους, εάν παρέχεται στους αιτούντες άσυλο στέγαση από το συγκεκριμένο κράτος μέλος·

    9.  υπογραμμίζει την ανάγκη βελτίωσης της συλλογής και επεξεργασίας των πληροφοριών σχετικά με τις χώρες καταγωγής –συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων/στατιστικών ανά φύλο– στο βαθμό που αποτελούν σημαντικές συνιστώσες των αποφάσεων των κρατών μελών σε θέματα ασύλου·

    10. υπενθυμίζει ότι η κατάρτιση του προσωπικού των υπηρεσιών ασύλου είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την εφαρμογή του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και υπογραμμίζει την ανάγκη να παράσχουν τα κράτη μέλη κατάρτιση στο αρμόδιο προσωπικό για την εξέταση των αιτήσεων ασύλου επί των ζητημάτων ολοκληρωμένης προσέγγισης της ισότητας ανδρών και γυναικών, των ζητημάτων του φύλου και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των διώξεων που υφίστανται οι γυναίκες και τα παιδιά· υπενθυμίζει τη σημασία της παροχής στους αιτούντες άσυλο –άνδρες και γυναίκες– νομικής συνδρομής και βοήθειας σε μια γλώσσα που θα μπορούν να κατανοήσουν, ώστε να διασφαλίζεται η ομαλή διεξαγωγή των διαδικασιών ασύλου και η ποιότητα των πληροφοριών που λαμβάνονται·

    11. υπογραμμίζει ότι οι εμπειρίες των γυναικών από τη δίωξη, καθώς και οι πολιτικές δραστηριότητές τους, μπορούν να διαχωριστούν από εκείνες των ανδρών και ως εκ τούτου επιβάλλεται να τίθενται διαφορετικές ερωτήσεις· υπογραμμίζει ότι πρέπει να υπάρχουν γυναίκες διερμηνείς, αρμόδιες για τη λήψη αποφάσεων και νομικές σύμβουλοι που θα διαθέτουν αυτές τις ικανότητες·

    12. υπογραμμίζει ότι η ανάγκη βελτίωσης της συνεργασίας σχετικά με τις πληροφορίες για τις χώρες καταγωγής δεν πρέπει να συγχέεται με την κατάρτιση του καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής: κανένα κράτος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ασφαλής τρίτη χώρα για όλους τους αιτούντες άσυλο· εκτιμά, εξάλλου, ότι η έννοια των ασφαλών τρίτων χωρών δεν συνάδει με τις υποχρεώσεις των κρατών μελών δυνάμει του διεθνούς δικαίου, καθώς η κύρια ευθύνη της διεθνούς προστασίας βαρύνει το κράτος που έχει λάβει την αίτηση ασύλου και δεν μπορεί να μεταβιβαστεί σε τρίτο κράτος· προτείνει, αντί της κατάρτισης καταλόγου, τη θέσπιση κριτηρίων που θα λαμβάνουν υπόψη την προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας των γυναικών και των παιδιών που είναι θύματα σεξουαλικής και ενδοοικογενειακής βίας και βίας λόγω φύλου·

    13. ζητεί την κατάργηση του γενικευμένου καταλόγου ασφαλών τρίτων κρατών· προτείνει μια ατομική αξιολόγηση, η οποία θα βασίζεται στα δικαιώματα του ανθρώπου και, πιο συγκεκριμένα, ειδική συνεκτίμηση των δικαιωμάτων των γυναικών·

    14. υπογραμμίζει την ανάγκη δημιουργίας κέντρων υποδοχής με διαφορετικές δομές για τις οικογένειες, τις γυναίκες και τα παιδιά, καθώς και με επαρκείς δομές για τους ηλικιωμένους και τα άτομα που ζητούν άσυλο· ζητεί να πραγματοποιηθεί αξιολόγηση των συνθηκών υποδοχής, στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2003/9/ΕΚ· υπογραμμίζει εν προκειμένω ότι οι δυνατότητες που προσφέρονται από το νέο ευρωπαϊκό ταμείο για τους πρόσφυγες θα πρέπει να αξιοποιηθούν πλήρως·

    15. προτείνει να αναπτύξουν τα κράτη μέλη ειδικές πολιτικές και προγράμματα με σκοπό να διασφαλιστεί η παροχή ιατρικής, κοινωνικής, δικαστικής και ψυχολογικής συνδρομής προσαρμοσμένης στο πλαίσιο στο οποίο ζουν οι γυναίκες, τα αγόρια και τα κορίτσια που υποβάλλουν αίτηση ασύλου·

    16. υπενθυμίζει τη σημασία που έχει η πρόληψη στις χώρες καταγωγής τόσο στο κοινωνικό επίπεδο όσο και σε σχέση με το οργανωμένο έγκλημα· υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι όσον αφορά την εμπορία ανθρώπων, η προσοχή πρέπει να εστιάζει σε όλο το εύρος, από τη χώρα καταγωγής έως τη χώρα υποδοχής, περνώντας από τη χώρα διέλευσης·

    17. προτίθεται να μεριμνήσει ώστε το φύλο, η σεξουαλική έκφραση και ο γενετήσιος προσανατολισμός να θεωρούνται λόγοι χορήγησης ασύλου σε όλα τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας ως αρχή το δικαίωμα όλων των ατόμων να ζουν ανοικτά και ελεύθερα, ένα δικαίωμα του οποίου δεν χαίρουν οι ομοφυλόφιλοι, οι αμφιφυλόφιλοι ή οι τρανσεξουαλικοί στις χώρες όπου κάθε άλλος προσανατολισμός πλην της ετεροφυλοφιλίας τιμωρείται ή δεν είναι κοινωνικά αποδεκτός· εκτιμά επίσης ότι τα εγκλήματα όπως ο καταναγκαστικός γάμος ή οι ακρωτηριασμοί των γεννητικών οργάνων πρέπει να θεωρούνται από νομική άποψη ως λόγοι χορήγησης ασύλου.

    ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

    Τίτλος

    Το άσυλο: πρακτική συνεργασία, ποιότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου

    Αριθμός διαδικασίας

    2006/2184(INI)

    Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

    LIBE

    Γνωμοδότηση της
      Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

    FEMM
    6.7.2006

    Ενισχυμένη συνεργασία - Ημερομηνία αναγγελίας στην ολομέλεια

     

    Συντάκτης(κτρια) γνωμοδότησης
      Ημερομηνία ορισμού

    Bernadette Vergnaud
    6.9.2006

    Συντάκτης(κτρια) γνωμοδότησης που αντικαταστάθηκε/καν

     

     

     

     

    Εξέταση στην επιτροπή

    23.11.2006

    20.12.2006

    24.1.2007

     

     

    Ημερομηνία έγκρισης

    24.1.2007

    Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

    +:

    -:

    0:

    19

    10

    1

    Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

    Edit Bauer, Maria Carlshamre, Edite Estrela, Ilda Figueiredo, Věra Flasarová, Claire Gibault, Lissy Gröner, Zita Gurmai, Esther Herranz García, Anneli Jäätteenmäki, Lívia Járóka, Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου, Urszula Krupa, Pia Elda Locatelli, Angelika Niebler, Siiri Oviir, Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου, Christa Prets, Marie-Line Reynaud, Teresa Riera Madurell, Eva-Britt Svensson, Britta Thomsen, Corien Wortmann-Kool, Anna Záborská

    Αναπληρωτής(ές) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

    Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Christa Klaß, Zita Pleštinská, Bernadette Vergnaud

    Αναπληρωτής(ές) (άρθρο 178, παρ. 2) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

    Jean Lambert, Elisabeth Schroedter

    Παρατηρήσεις (πληροφορίες που διατίθενται σε μία μόνον γλώσσα)

    ...

    • [1]  ΕΕ L 304 της 30.9.2004, σελ. 12.

    ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

    Τίτλος

    Άσυλο: πρακτική συνεργασία, ποιότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου

    Αριθ. διαδικασίας

    2006/2184(INI)

    Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας
    Ημερομηνία αναγγελίας στην ολομέλεια της έγκρισης εκπόνησης

    LIBE
    6.7.2006

    Γνωμοδοτική(ές) επιτροπή(ες)
    Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

    AFET
    6.7.2006

    DEVE
    6.7.2006

    FEMM
    6.7.2006

     

     

    Αποφάσισε να μη γνωμοδοτήσει
      Ημερομηνία της απόφασης

    AFET
    28.11.2006

    DEVE
    11.7.2006

     

     

     

    Ενισχυμένη συνεργασία
      Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

     

     

     

     

     

    Εισηγητής(ές)
      Ημερομηνία ορισμού

    Hubert Pirker
    13.3.2006

     

    Εισηγητής(ές) που αντικαταστάθηκε(καν)

     

     

    Εξέταση στην επιτροπή

    5.10.2006

    28.2.2007

    8.5.2007

     

     

    Ημερομηνία έγκρισης

    8.5.2007

    Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

    + :

    - :

    0 :

    [38]

    [4]

    [0]

    Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

    Alexander Alvaro, Mario Borghezio, Philip Bradbourn, Mihael Brejc, Kathalijne Maria Buitenweg, Michael Cashman, Carlos Coelho, Fausto Correia, Παναγιώτης Δημητρίου, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Kinga Gál, Roland Gewalt, Elly de Groen-Kouwenhoven, Lilli Gruber, Jeanine Hennis-Plasschaert, Lívia Járóka, Ewa Klamt, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Barbara Kudrycka, Σταύρος Λαμπρινίδης, Henrik Lax, Kartika Tamara Liotard, Sarah Ludford, Dan Mihalache, Claude Moraes, Javier Moreno Sánchez, Martine Roure, Inger Segelström, Károly Ferenc Szabó, Adina-Ioana Vălean, Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, Manfred Weber

    Αναπληρωτής(ές) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

    Edit Bauer, Simon Busuttil, Ignasi Guardans Cambó, Jean Lambert, Katalin Lévai, Antonio Masip Hidalgo, Marianne Mikko, Hubert Pirker, Eva-Britt Svensson

    Αναπληρωτής(ές) (άρθρο 178, παρ. 2) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

    Tobias Pflüger

    Ημερομηνία κατάθεσης

    14.5.2007

     

    Παρατηρήσεις (πληροφορίες που διατίθενται σε μία μόνον γλώσσα)

    ...