SPRAWOZDANIE w sprawie projektu zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie mandatu negocjacyjnego dotyczącego nowego, rozszerzonego porozumienia między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Ukrainą

8.6.2007 - (2007/2015(INI))

Komisja Spraw Zagranicznych
Sprawozdawca: Michał Tomasz Kamiński

Procedura : 2007/2015(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A6-0217/2007

PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY

w sprawie mandatu negocjacyjnego dotyczącego nowego, rozszerzonego porozumienia między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Ukrainą (2007/2015(INI))

Parlament Europejski,

-  uwzględniając projekt zalecenia dla Rady, który złożył Michał Tomasz Kamiński w imieniu grupy politycznej UEN w sprawie mandatu negocjacyjnego dotyczącego nowego, rozszerzonego porozumienia między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Ukrainą (B6‑0022/2007),

- uwzględniając decyzję Rady z dnia 22 stycznia 2007 r. o rozpoczęciu z Ukrainą negocjacji w sprawie nowego, rozszerzonego partnerstwa,

- uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Ukrainy, zwłaszcza rezolucję z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie wyników wyborów prezydenckich[1], rezolucję z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie wyborów parlamentarnych[2], oraz rezolucję z dnia 11 stycznia 2006 r. w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa[3],

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa (COM (2004)0373) oraz najnowszy komunikat Komisji z dnia 4 grudnia 2006 r. w sprawie wzmocnienia europejskiej polityki sąsiedztwa (COM (2006)0726),

- uwzględniając program działania UE i Ukrainy przyjęty wspólnie w dniu 21 lutego 2005 r. oraz ostatnie sprawozdanie Komisji z postępu prac w zakresie europejskiej polityki sąsiedztwa z dnia 4 grudnia 2006 r. dotyczące Ukrainy (SEC(2006)1505/2),

- uwzględniając wspólne oświadczenie przyjęte na szczycie UE‑Ukraina w dniu 1 grudnia 2005 r. oraz wspólne oświadczenie przyjęte na szczycie UE‑Ukraina w dniu 27 października 2006 r.,

- uwzględniając pomoc, która ma zostać udzielona Ukrainie w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa, aby wesprzeć program reform na Ukrainie,

- uwzględniając art. 49 traktatu WE,

- uwzględniając art. 114 ust. 3, oraz art. 83 ust. 5 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0217/2007),

A.  mając na uwadze, że Ukrainę łączą z Unią Europejską silne więzi historyczne, kulturalne i gospodarcze; mając na uwadze, że Ukraina jest głównym partnerem UE w jej wschodnim sąsiedztwie i wywiera znaczny wpływ na bezpieczeństwo, stabilność i dobrobyt całego kontynentu,

B.  mając na uwadze, że do końca 2006 r. Ukraina przyjęła znaczący pakiet praw koniecznych do jej członkostwa w Światowej Organizacji Handlu,

C.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu Komisji z postępu prac w zakresie europejskiej polityki sąsiedztwa za rok 2006 Komisja uznano, że Ukraina poczyniła znaczne kroki w kierunku umocnienia poszanowania praw człowieka i praworządności, jednak stwierdzono, że należy zwiększyć wysiłki na rzecz reform,

D.  mając na uwadze, że Ukraina zadeklarowała wolę podążania drogą integracji europejskiej i dołączenia do grona państw członkowskich UE; mając na uwadze, że dążenie do tego celu trwa przy zgodzie wszystkich uczestników sceny politycznej,

E.  mając na uwadze, że Parlament wezwał Radę, Komisję i państwa członkowskie, aby rozważyły przedstawienie Ukrainie jasnej perspektywy europejskiej,

F.  mając na uwadze, że Unia Europejska uznała europejskie aspiracje Ukrainy i w konkluzjach Rady z dnia 21 lutego 2005 r. oraz w planie działań UE-Ukraina z zadowoleniem przyjęła europejski wybór Ukrainy, co w przyszłości nie wyklucza jasnej perspektywy europejskiej,

G.  mając na uwadze, że w swojej decyzji w sprawie mandatu negocjacyjnego Rada przewidziała umacnianie relacji z Ukrainą; mając jednak na uwadze, że pożądane byłoby włączenie konkretnej perspektywy i określenie formy stosunków, jakie wprowadzi porozumienie;

H.  mając na uwadze, że nowe porozumienie powinno stanowić dla Ukrainy motywację do przeprowadzenia dalszych reform politycznych, gospodarczych i społecznych oraz wzmocnić współpracę między obydwoma partnerami,

1.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady dotyczącą rozpoczęcia negocjacji w sprawie nowego porozumienia, mającego na celu pogłębienie współpracy politycznej i stopniową integrację gospodarczą Ukrainy z rynkiem wewnętrznym UE;

2.  wyraża zaniepokojenie obecnymi napięciami politycznymi i wzywa wszystkie zaangażowane podmioty do przestrzegania porozumienia osiągniętego w dniu 27 maja 2007 r. i do opracowania szerokiego i trwałego kompromisu politycznego z udziałem wszystkich stron przy jednoczesnym prowadzeniu Ukrainy ku integracji europejskiej;

3.  wzywa ukraińskich przywódców, a także Radę i Komisję do podjęcia wszelkich możliwych kroków w celu dopilnowania, by rozpoczęte w marcu 2007 r. negocjacje mogły być kontynuowane; wyraża jednak przekonanie, że przed zakończeniem negocjacji i nawiązaniem nowych, bliższych stosunków między UE a Ukrainą, trzeba pokojowo rozwiązać obecny kryzys, przywrócić system gwarantujący równowagę i zapewnić egzekwowanie prawa;

4.  uznaje, że Ukraina i UE zrealizowały zadania przewidziane w Umowie o partnerstwie i współpracy (PCA) i skorzystały z możliwości, jakie stwarza ta forma współpracy; wyraża przekonanie, że zakres współpracy pomiędzy Ukrainą a UE i rola, jaką Ukraina odgrywa we współczesnych sprawach europejskich, wymagają nowej formy współpracy, znacznie wykraczającej poza zobowiązania w ramach PCA;

5.  świadomy fundamentalnego znaczenia symboli i perspektyw w zapewnieniu społecznego poparcia dla realizacji ambitnego planu reform, jest zdania, że negocjacje powinny doprowadzić do zawarcia układu o stowarzyszeniu, który umożliwiłby Ukrainie wykorzystanie jego mechanizmów do dalszego pogłębiania integracji z UE i przygotowanie następnych kroków w celu zrealizowania europejskich aspiracji Ukrainy, mających na celu w perspektywie długoterminowej uzyskanie członkostwa w UE;

6.  jest zdania, że podstawą zawarcia nowego porozumienia powinien być art. 310 traktatu WE;

7.  jest zdania, że w porozumieniu należy przewidzieć stopniowe kształtowanie relacji, określając konkretne warunki i terminy, jakie powinny zostać spełnione; wzywa do dokonania przeglądu porozumienia, w celu uwzględnienia dynamicznych zmian na Ukrainie i w relacjach dwustronnych;

8.  wzywa ukraińskich przywódców politycznych, aby zobowiązali się do energicznego wdrażania reform, i apeluje do wszystkich uczestników sceny politycznej i społeczeństwa obywatelskiego na Ukrainie, aby podejmowali działania mające na celu wypracowanie szerokiego konsensusu politycznego na rzecz stabilnego porządku konstytucyjnego oraz reform, które muszą leżeć u podstaw europejskich aspiracji ich kraju; zaleca uchwalenie i wykonanie nowego ukraińskiego prawa o partiach politycznych i finansowaniu kampanii politycznych, pozostającego w zgodzie z praktyką UE;

9.  zachęca ukraińskich przywódców do wierności ich zaangażowaniu na rzecz zasad wolności, demokracji, rządów prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności, których obywatele Ukrainy bronili w grudniu 2004 r.;

10.  wzywa rząd ukraiński do podkreślenia znaczenia, jakie ma zaostrzenie walki z korupcją, oraz do podkreślenia potrzeby kontynuacji reformy służby cywilnej w świetle standardów europejskich, tak aby wspierać przejrzystość i zwiększać odpowiedzialność organów administracji państwowej w drodze uchwalania odpowiednich ram prawnych; 

11.  w odniesieniu do wyzwań, z którymi Ukraina będzie musiała się zmierzyć, realizując swoje zobowiązania wynikające z porozumienia, podkreśla, że należy skorzystać z przeglądu perspektywy finansowej na lata 2007-2013 i Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa zaplanowanego na rok 2008-2009, w celu zwiększenia pomocy finansowej UE dla Ukrainy, która obecnie jest dość skromna w przeliczeniu na mieszkańca; zachęca Ukrainę do skuteczniejszego uczestnictwa w projektach europejskich;

12.  podkreśla znaczenie wielostronnej współpracy w regionie Morza Czarnego; wzywa do ustanowienia wspólnoty UE-Morze Czarne w ramach wymiaru północnego w celu wzmacniania i rozszerzania dialogu zmierzającego do ustanowienia stabilniejszego, bezpieczniejszego i bardziej demokratycznego sąsiedztwa oraz uznaje, że Ukraina powinna odgrywać istotną rolę w takich inicjatywach, w szczególności w dziedzinie współpracy gospodarczej, bezpieczeństwa energetycznego, migracji i środowiska naturalnego;

13.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję UEFA o powierzeniu Polsce i Ukrainie wspólnej organizacji Mistrzostw Europy w piłce nożnej w 2012 r.; widzi w tym kroku znaczący wyraz zaufania pokładanego w Ukrainie jako wartościowym członku europejskiej wspólnoty demokratycznej i uważa, że dostarczy to ukraińskim przywódcom dalszej motywacji do dalszych reform;

14.  podkreśla, że Komisja Współpracy Parlamentarnej UE-Ukraina ma duże znaczenie we wzmacnianiu współpracy między UE i Ukrainą, oraz nalega na dalsze umacnianie parlamentarnego wymiaru stosunków UE-Ukraina; wzywa różne instytucje UE do polepszenia koordynacji ich polityki wobec Ukrainy;

15.  kieruje następujące zalecenia do Rady i zwraca się do niej, aby zaleciła Komisji ich uwzględnienie w negocjacjach:

a)  zwrócić uwagę partnerów ukraińskich na potrzebę dalszego umacniania podstaw demokracji liberalnej, w szczególności w odniesieniu do kwestii takich jak stabilny system konstytucyjny, ochrona praw człowieka i wolności jednostki, w tym praw mniejszości, wzmocnienie mechanizmów kontroli demokratycznej, w tym silnego społeczeństwa obywatelskiego i solidne ugruntowanie praworządności; przypomina w tym względzie zalecenie zawarte w opiniach Komisji Weneckiej w sprawie Ukrainy, z których wiele wciąż należy zastosować;

b)  wezwać władze ukraińskie do wywiązania się ze zobowiązań wynikających z międzynarodowego systemu praw człowieka oraz do zagwarantowania z należytą starannością praw kobiet do równości, życia, wolności i bezpieczeństwa, jak również stosowania zerowej tolerancji wobec dyskryminacji, tortur i okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania;

c)  zaznaczyć, że kluczem do stabilizacji na Ukrainie jest oddzielenie władzy politycznej od władzy gospodarczej, wyeliminowanie korupcji, nadanie przejrzystości procedurom zamówień publicznych i zapewnienie niezawisłości sądownictwa; nalegać na wdrożenie i egzekwowanie przez Ukrainę środków antykorupcyjnych; podkreślić potrzebę zagwarantowania pewności prawnej i zapobiegania konfliktowi właściwości sądów w prawie ukraińskim; wspierać przyjęcie i wdrażanie wszechstronnej reformy administracji; podkreślić potrzebę sprawnej realizacji zmienionego planu działań w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych;

d)  wyrazić zaniepokojenie doniesieniami o poniżającym traktowaniu i torturowaniu przez policję zatrzymanych w celu wymuszenia zeznań oraz wezwać władze ukraińskie do pełnego stosowania konwencji przeciwko torturom;

e)  pogłębić regularny dialog polityczny na temat zagadnień o wymiarze dwustronnym, regionalnym i międzynarodowym w zgodzie ze zobowiązaniami przyjętymi przez Ukrainę na szczeblu regionalnym i międzynarodowym; zapewnić ścisłe zaangażowanie Ukrainy we wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, jak również w rozwój współpracy regionalnej w basenie Morza Czarnego; dążyć do wzmocnienia roli Ukrainy w Europie Wschodniej oraz zachęcać ją do kontynuowania działań mających na celu wspieranie stabilności, bezpieczeństwa i demokracji, jak również trwałego rozwoju we wspólnym sąsiedztwie ze szczególnym naciskiem na rozwiązanie zamrożonych konfliktów w tym regionie; wykorzystać doświadczenia wynikające ze współpracy Ukrainy z misją EUBAM na jej granicy z Mołdawią mając na uwadze, że Parlament akceptuje inicjatywę w sprawie przedłużenia mandatu misji na następne dwa lata;

f)  wspierać wolną przedsiębiorczość i umacnianie ukraińskiej gospodarki rynkowej i podejmować działania mające na celu zbliżenie ustawodawstwa do dorobku wspólnotowego, aby poprawić klimat inwestycyjny, ze szczególnym uwzględnieniem dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych[4] oraz dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usług[5], jak również przez ustanowienie prawa o finansowaniu projektów, i przyczynić się do podniesienia potencjału wzrostu gospodarczego; podkreślić, że sposobem na przyciągnięcie na Ukrainę zagranicznych inwestycji jest zdrowy, stabilny i przewidywalny klimat inwestycyjny, i nalegać na rząd Ukrainy, aby w pierwszej kolejności kontynuował wdrażanie planowanych reform prawa i wymiaru sprawiedliwości oraz zajął się poważnymi problemami związanymi ze zwrotem podatku VAT i kontrolą eksportu; wezwać państwa członkowskie mające doświadczonych pracowników służby cywilnej władających odpowiednimi językami do zawierania umów partnerskich mających na celu lepsze doradzanie ukraińskim partnerom w kwestii dorobku wspólnotowego UE;

g)  wskazać na potrzebę ustanowienia stabilnych ram prawnych, które zapewniłyby stworzenie konkurencyjnej gospodarki rynkowej opartej na zasadzie praw własności, jako na czynnik nierozerwalnie związany z europejską perspektywą Ukrainy;

h)  z zadowoleniem przyjąć powołanie międzyinstytucjonalnej Komisji ds. zwalczania bezprawnych nabyć i przejęć przedsiębiorstw; zachęcić rząd do podjęcia konkretnych działań w drodze niezbędnych reform prawa spółek i wymiaru sprawiedliwości, do usunięcia zagrożenia bezprawnych nabyć i przejęć przedsiębiorstw;

i)  opracować konkretny plan stopniowego tworzenia przekrojowej i kompleksowej strefy wolnego handlu, w oparciu o wspólne ramy regulacyjne, obejmującej obrót prawie wszystkimi towarami, usługami i kapitałem pomiędzy UE a Ukrainą; wezwać wszystkie strony do włączenia w miarę możliwości produktów rolnych; podkreślić w tym względzie znaczenie, jakie ma dokonywanie dalszych postępów w procesie reformy prawa, w szczególności w dziedzinie polityki konkurencji, pomocy państwa, zamówień publicznych, opodatkowania i praw własności intelektualnej;

j)  w pełni uwzględnić kluczową rolę, jaką Ukraina odgrywa w zapewnianiu bezpieczeństwa energetycznego UE, i zwrócić należytą uwagę na fakt fakt, że posiadanie przez Ukrainę pełnej kontroli nad jej bezpieczeństwem energetycznym jest bezpośrednio związane z jej stabilnością polityczną i dobrobytem;

k)  w związku z tym zaapelować, aby sektor energetyczny na Ukrainie całkowicie spełniał zasady gospodarki rynkowej i przejrzystości, zwłaszcza w odniesieniu do cen, dostępu do sieci i efektywności; wspierać szybką integrację Ukrainy z Europejską Wspólnotą Energii; odnotować znaczenie podpisania przez Ukrainę traktatu o Wspólnocie Energetycznej; nalega w tym względzie na przyspieszenie procedury oceny bezpieczeństwa jądrowego we wszystkich działających elektrowniach jądrowych na Ukrainie zgodnie z programem pracy Wspólnej Grupy Roboczej ds. Bezpieczeństwa Jądrowego; wspierać dywersyfikację zasobów na Ukrainie, np. poprzez dostęp do bezpośrednich dostaw z Azji Środkowej; wzmacniać strategiczną rolę Ukrainy jako kraju tranzytu dostaw ropy i gazu dla UE, np. poprzez wsparcie zmiany kierunku rurociągu Odessa-Brody i działanie na rzecz przedłużenia go na terytorium UE; podkreślić potrzebę włączenia Ukrainy do projektu budowy gazociągu Nabucco, dokończenia korytarza energetycznego Morze Kaspijskie-Morze Czarne-UE i podłączenia ukraińskiej sieci elektrycznej do sieci UCTE; nalegać na wzmocnienie współpracy energetycznej w ramach GUAM;

l)  uwydatnić znaczenie strategii na rzecz trwałej energii na Ukrainie; zaznaczyć, że Ukraina powinna podjąć poważny wysiłek w dziedzinie oszczędności energii, wydajności energetycznej i energii odnawialnej, a to w następstwie doświadczeń katastrofy nuklearnej w Czarnobylu i w obliczu rosnącego uzależnienia od importu i wyzwania w postaci zmian klimatycznych; zaznaczyć, że Ukraina jest jednym z najmniej wydajnych energetycznie krajów na świecie i że dzięki osiągnięciu średnich standardów wydajności energetycznej kraj ten mógłby zaspokoić swoje wewnętrzne zapotrzebowanie na energię; wezwać do współpracy technicznej w tej dziedzinie między UE i Ukrainą i do ujęcia tej współpracy w nowym, rozszerzonym porozumieniu;

m)  wzmocnić potencjał Ukrainy jako kluczowego partnera w zarządzaniu przepływem migracyjnym i granicami; zaplanować podjęcie dalszych wspólnych działań mających na celu walkę z przestępczością zorganizowaną, w tym ewentualne przyznanie Ukrainie „uprzywilejowanego statusu” w stosunkach z Europolem; zapewnić skuteczne wdrażanie ułatwień wizowych i umów o readmisji; zaplanować cel, jakim jest wprowadzenie systemu bezwizowego i przewidzieć kroki, jakie są do tego niezbędne;

n)  pogłębić współpracę w sprawach środowiska naturalnego między UE i Ukrainą oraz zwiększyć zdolność Ukrainy do zmierzenia się z problemami dotyczącymi jakości powietrza i wody, gospodarki odpadami, ochrony środowiska naturalnego i skażenia radioaktywnego, przy czym niektóre z nich mają poważne skutki transgraniczne; udzielić Ukrainie technicznej i finansowej pomocy w procesie stopniowego zbliżania do dorobku UE w dziedzinie środowiska naturalnego i standardów w tym zakresie, opartych na międzynarodowym prawie ochrony środowiska, w tym konwencji z Espoo o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym i konwencji berneńskiej o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz siedlisk przyrodniczych; rozważyć ustanowienie w pełni operacyjnego i zrównoważonego mechanizmu mającego na celu promocję świadomości ekologicznej i ochrony środowiska dzięki stworzeniu płaszczyzny współpracy między rządami, społeczeństwem obywatelskim/organizacjami pozarządowymi i sektorem prywatnym na terenach wschodnich sąsiadów UE;

o)  wezwać politycznych przywódców Ukrainy do wdrożenia odpowiednich przepisów Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, mając w szczególności na uwadze otwarcie dla Ukrainy istotnych możliwości skorzystania z elastycznych mechanizmów tego protokołu; poprzeć wspólne działanie UE i Ukrainy w sprawie przyszłości protokołu z Kioto;

p)  zapewnić udział Ukrainy w agencjach wspólnotowych i programach, tak aby zwiększyć dostęp jej decydentów politycznych i ekspertów do sieci europejskich; zwiększyć i rozszerzyć możliwości kontaktów międzyludzkich, zwłaszcza dla uczestników społeczeństwa obywatelskiego, studentów i naukowców; wzmocnić współpracę w kontekście siódmego ramowego programu badań i dalej prowadzić prace nad ustanowieniem/rozwojem opartego na pewnej strukturze dialogu UE-Ukraina na temat nauki, technologii i badań przestrzeni kosmicznej;

q)  zaznaczyć, że państwa członkowskie, które przystąpiły do UE w 2004 i 2007 r. powinny odgrywać aktywną rolę na ukraińskiej drodze ku Unii Europejskiej, co umożliwiłoby Ukrainie skorzystanie z nabytych przez nie doświadczeń w zakresie reform;

16.  zwraca się do Rady i Komisji o regularne i wyczerpujące informowanie właściwych organów o postępach w negocjacjach;

17.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie i Komisji, a także Radzie Najwyższej oraz rządowi i prezydentowi Ukrainy.

  • [1]  Dz. U. C 247 E z 6.10.2005, str. 155.
  • [2]  Dz. U. C 293 E z 2.12.2006, str. 307.
  • [3]  Dz. U. C 287 E z 24.11.2006, str. 312.
  • [4]  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 1.
  • [5]  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 114.

PROJEKT ZALECENIA DLA RADY (B6‑0022/2007) (22.12.2006)

zgodnie z art. 114 ust. 1 Regulaminu

złożył Michał Tomasz Kamiński

w imieniu grupy politycznej UEN

w sprawie mandatu negocjacyjnego dotyczącego nowego, rozszerzonego porozumienia między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Ukrainą

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Ukrainy, zwłaszcza rezolucję z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie wyników wyborów prezydenckich oraz rezolucję z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie wyborów parlamentarnych,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 września 2006 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektyw negocjacyjnych w sprawie rozszerzonego porozumienia z Ukrainą, które w chwili obecnej oczekują na zatwierdzenie przez Radę,

–   uwzględniając wspólne oświadczenie przyjęte na szczycie Unia Europejska-Ukraina w dniu 27 października 2006 r. w Helsinkach,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa (COM (2004)0373), a także najnowszy komunikat Komisji z dnia 4 grudnia 2006 r. w sprawie wzmocnienia europejskiej polityki sąsiedztwa (COM (2006)0726),

–   uwzględniając program działania UE i Ukrainy w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa z lutego 2005 r.,

–   uwzględniając art. 49 traktatu UE,

–   uwzględniając art. 114 ust. 1 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Ukrainę łączą z państwami członkowskimi UE silne więzi historyczne, kulturalne i gospodarcze; mając na uwadze, że Ukraina jest głównym partnerem UE w jej bezpośrednim wschodnioeuropejskim sąsiedztwie,

B.  mając na uwadze, że należy docenić wysiłki tego kraju na rzecz urzeczywistnienia zasad integracji europejskiej; mając na uwadze, że współpraca z Unią Europejską w ramach umowy o partnerstwie i współpracy stała się jednym z głównych czynników, które skłoniły Ukrainę do uczynienia z przystąpienia do Unii Europejskiej głównego celu ukraińskiej polityki zagranicznej i polityki wewnętrznej;

C. mając na uwadze, że Ukraina znajduje się obecnie w okresie przejściowym, który ma decydujące znaczenie dla stabilizacji kraju w długim okresie, zapewnienia demokracji, pluralizmu i państwa prawa, a także dla ugruntowania pozycji Ukrainy w społeczności demokratycznych państw europejskich,

D. mając na uwadze, że nowe, rozszerzone porozumienie powinno położyć nowy fundament pod stosunki między Unią Europejską a Ukrainą, będąc tym samym odpowiedzią na potrzebę zachęcenia Ukrainy do przeprowadzenia dalszych reform politycznych, gospodarczych i społecznych oraz do wzmocnienia współpracy między obydwoma partnerami,

1.  wzywa Radę do uwzględnienia następujących zaleceń podczas przyjmowania mandatu negocjacyjnego:

(a) wziąć pod uwagę fakt, że Parlament Europejski wzywał Radę do rozważenia możliwości przedstawienia Ukrainie jasnej perspektywy europejskiej; nowe, rozszerzone porozumienie powinno w związku z tym stworzyć stosowne i skuteczne ramy stopniowej integracji Ukrainy z UE i otworzyć jej drogę do członkostwa w UE;

b)  zadbać o to, aby oparcie stosunków między Unią Europejską a Ukrainą na wspólnym poszanowaniu podstawowych wartości europejskich było jednym z głównych celów rozszerzonego porozumienia;

c)  zadbać o to, aby z utworzeniem strefy wolnego handlu, która ma być częścią rozszerzonego porozumienia po wstąpieniu Ukrainy do Światowej Organizacji Handlu, wiązały się wysiłki mające na celu przyjęcie przez Ukrainę w możliwie największym stopniu dorobku wspólnotowego;

d)  zwrócić należytą uwagę na rolę Ukrainy w zakresie transportu nośników energii na rynek energetyczny znacznej części Unii Europejskiej oraz wspierać stopniową integrację ukraińskiego rynku energetycznego z rynkiem energetycznym UE;

2.  zwraca się do Rady i Komisji o regularne i wyczerpujące informowanie komisji przedmiotowo właściwych o postępach w negocjacjach;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz, do wiadomości, Komisji, a także Radzie Najwyższej i rządowi Ukrainy.

PROCEDURA

Tytuł

[Reforma konwencji o zwalczaniu narkomanii]

Numer procedury

2007/2015(INI)

Projekt(y) zalecenia podstawowego

B6-0022/2007

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET
1.2.2007

Data podjęcia decyzji o sporządzeniu sprawozdania


17.10.2006

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

1.2.2007

INTA
1.2.2007

 

 

 

Opinia niewydana
  Data wydania decyzji

ITRE
27.2.2007

INTA

24.1.2007

 

 

 

Ściślejsza współpraca
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

nie

Sprawozdawca(y)
  Data powołania

Michał Tomasz Kamiński

28.11.2006

 

Poprzedni sprawozdawca(y)

 

 

Rozpatrzenie w komisji

12.4.2007

8.5.2007

4.6.2007

 

 

Data przyjęcia

5.6.2007

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

54

4

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Roberta Alma Anastase, Christopher Beazley, Angelika Beer, Panagiotis Beglitis, Bastiaan Belder, André Brie, Philip Claeys, Giorgos Dimitrakopoulos, Hanna Foltyn-Kubicka, Bronisław Geremek, Alfred Gomolka, Klaus Hänsch, Anna Ibrisagic, Jelko Kacin, Michał Tomasz Kamiński, Georgios Karatzaferis, Bogdan Klich, Helmut Kuhne, Vytautas Landsbergis, Francisco José Millán Mon, Pasqualina Napoletano, Raimon Obiols i Germà, Vural Öger, Cem Özdemir, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, João de Deus Pinheiro, Hubert Pirker, Samuli Pohjamo, Michel Rocard, Raül Romeva i Rueda, Libor Rouček, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jacek Saryusz-Wolski, György Schöpflin, István Szent-Iványi, Charles Tannock, Inese Vaidere, Geoffrey Van Orden, Jan Marinus Wiersma, Josef Zieleniec

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Laima Liucija Andrikienė, Alexandra Dobolyi, Árpád Duka-Zólyomi, Kinga Gál, Milan Horáček, Evgeni Kirilov, Jaromír Kohlíček, Erik Meijer, Doris Pack, Athanasios Pafilis, Józef Pinior, Dariusz Rosati, Aloyzas Sakalas, Inger Segelström, Adrian Severin, Csaba Sándor Tabajdi

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Mieczysław Edmund Janowski, Marcin Libicki

Data złożenia

8.6.2007

 

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)