SPRAWOZDANIE w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską i Republiką Czarnogóry

12.10.2007 - (COM(2007)0431 – C6‑0301/2007 – 2007/0146(CNS)) - *

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawca: Adina-Ioana Vălean

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską i Republiką Czarnogóry

(COM(2007)0431 – C6‑0301/2007 – 2007/0146(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2007)0431)[1],

–   uwzględniając art. 63 ust. 3 lit. b) oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze traktatu WE,

–   uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6‑0301/2007),

–   uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6‑0380/2007),

1.  zatwierdza zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Czarnogóry.

• [1]  Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

UZASADNIENIE

Parlament Europejski wydaje opinię w sprawie zatwierdzenia zawarcia dwóch wzajemnie warunkujących się i równoległych umów z państwami Bałkanów Zachodnich: umowy o readmisji z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii i Czarnogórą oraz umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Czarnogórą i Albanią (Albania podpisała umowę o readmisji w 2005 r.).

Podczas szczytu UE-Bałkany Zachodnie, który odbył się w Salonikach w dniu 21 czerwca 2003 r., ponownie podkreślono znaczenie zawarcia umów o ułatwieniach wizowych i readmisji z krajami Bałkanów Zachodnich w kontekście zwalczania problemów związanych z nielegalną migracją.

Sprawozdawczyni z zadowoleniem przyjmuje zawarcie tych umów i podkreśla ich znaczenie dla Bałkanów Zachodnich. Umowy należy traktować jako pakiet, przynoszący korzyści obu stronom: UE oraz regionowi o strategicznym znaczeniu dla UE, obejmującemu państwa, które mają perspektywę członkowstwa w UE (Chorwacji i Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii przyznano status krajów kandydujących).

Podpisanie umów o ułatwieniach wizowych należy postrzegać jako ważny krok, zachęcający państwa Bałkanów Zachodnich do przeprowadzenia koniecznych reform i nasilenia współpracy między tymi krajami na szczeblu regionalnym, a także współpracy z UE w następujących obszarach: wzmocnienie praworządności, zwalczanie przestępczości zorganizowanej i korupcji oraz zwiększenie potencjału administracyjnego w zakresie kontroli granicznych i bezpieczeństwa dokumentów poprzez wprowadzenie identyfikatorów biometrycznych.

Sprawnie działający system imigracyjny wymaga zawarcia skutecznych umów o readmisji; nie powinno się zawierać umów o ułatwieniach wizowych, jeżeli nie obowiązują umowy o readmisji. UE powinna jednak także rozważyć wykorzystanie innych instrumentów umożliwiających podpisanie i wdrożenie umowy o readmisji, dotyczących np. polityki, gospodarki, handlu lub polityki rozwoju.

Sprawozdawczyni przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż podejmując decyzję o otwarciu negocjacji w sprawie ułatwień wizowych z krajami trzecimi, WE uwzględnia aspekty dotyczące WSiSW, takie jak zarządzanie granicami, bezpieczeństwo dokumentów, migracja i azyl, zwalczanie terroryzmu, przestępczości zorganizowanej i korupcji. Albania, Czarnogóra, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Serbia, Bośnia i Hercegowina – każde z tych państw stoi przed specyficznymi wyzwaniami we wspomnianych dziedzinach, które wymagają zróżnicowanego podejścia.

Sprawozdawczyni pozostaje jednak bardzo krytyczna w stosunku do niezwykle ograniczonej roli Parlamentu Europejskiego podczas zawierania tego typu umów – ten godny ubolewania fakt pogłębia deficyt demokracji między instytucjami UE a jej obywatelami. Kwestie te mają bezpośredni wpływ na życie obywateli UE, niestety jednak PE nie jest informowany na żadnym etapie negocjacji – ani podczas ich otwierania, ani w ich trakcie – o skutkach i konsekwencjach umów o readmisji i umów o ułatwieniach wizowych w odniesieniu do praw człowieka i prawa azylowego.

Cele i formalne ramy zawieranych przez Wspólnotę umów o readmisji uzasadniają konieczność informowania PE o skutkach ich wdrożenia w państwach członkowskich. Informacje na temat liczby odesłanych migrantów, ich narodowości, statusu, średniego okresu oczekiwania, jaki upływa między zatrzymaniem, wnioskiem o readmisję a przekazaniem, itd. są potrzebne do sporządzenia rocznego sprawozdania, które powinno zostać przedłożone PE z uwagi na debatę.

Umowy o ułatwieniach wizowych powinny zawierać mechanizm kontroli i klauzulę zawieszającą, tak aby UE mogła w dowolnym momencie zawiesić stosowanie umowy w razie wystąpienia trudności w jej wdrażaniu lub nieoczekiwanego rozwoju wydarzeń politycznych.

OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych (4.10.2007)

dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską i Republiką Czarnogóry
(COM(2007)0431 – C6‑0301/2007 –2007/0146 (CNS))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Marcello Vernola

app

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Komisja Spraw Zagranicznych z zadowoleniem przyjmuje zawarcie umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry, która negocjowana była równolegle z umową w sprawie ułatwień wizowych.

Dzięki umowie obie strony będą mogły wzmocnić współpracę w dziedzinie zarządzania migracją, a w szczególności w zakresie walki z nielegalną imigracją, tworząc wiążące zasady dotyczące procedur readmisji.

Umowa będzie miała daleko sięgające konsekwencje dla zarządzania granicami w Republice Czarnogóry. W celu pełnego wywiązania się z wynikających z niej obowiązków, kraj ten będzie musiał w znacznym stopniu rozwinąć swoje możliwości w dziedzinie kontroli granicznej, administracji granicami i ochrony granic. Kwestią podstawowej wagi jest zapewnienie pełnej zgodności procedur readmisji z prawami i obowiązkami wynikającymi z prawa międzynarodowego w dziedzinie praw człowieka oraz ochrony osób ubiegających się o azyl i uchodźców.

Wysiłki mające na celu wypełnienie zobowiązań nadwerężą zasoby finansowe i ludzkie Republiki Czarnogóry. Z tego powodu należy przewidzieć dodatkowe fundusze z instrumentu przedakcesyjnego, w celu ułatwienia w jak największym stopniu tego procesu, zarówno w postaci wsparcia finansowego, jak i pomocy technicznej oraz transferu wiedzy specjalistycznej. Środkom tym powinny towarzyszyć działania państw członkowskich, w szczególności państw sąsiadujących z regionem. Pomoc państw członkowskich UE mogłaby objąć wymianę doświadczeń w dziedzinie kontroli granicznych i zarządzania migracją. W interesie Unii Europejskiej leży bowiem wsparcie pełnego i szybkiego wdrożenia umowy.

******

Komisja Spraw Zagranicznych zaleca Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako komisji przedmiotowo właściwej, zatwierdzenie wniosku Komisji.

PROCEDURA

Tytuł	Umowa o readmisji między WE i Republiką Czarnogóry
Odsyłacze	COM(2007)0431 - C6-0301/2007 - 2007/0146(CNS)
Komisja przedmiotowo właściwa	LIBE
Opinia wydana przez        Data ogłoszenia na posiedzeniu	AFET 24.9.2007
Sprawozdawca komisji opiniodawczej        Data powołania	Marcello Vernola 12.9.2007
Rozpatrzenie w komisji	3.10.2007
Data przyjęcia	3.10.2007
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	17 4 0
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Vittorio Agnoletto, Christopher Beazley, Michael Gahler, Jas Gawronski, Alfred Gomolka, Richard Howitt, Anna Ibrisagic, Vytautas Landsbergis, Willy Meyer Pleite, Samuli Pohjamo, Libor Rouček, Jacek Saryusz-Wolski, Gitte Seeberg, Ari Vatanen, Josef Zieleniec
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego	Árpád Duka-Zólyomi, Gisela Kallenbach, Erik Meijer, Rihards Pīks, Csaba Sándor Tabajdi, Marcello Vernola

PROCEDURA

Tytuł	Umowa o readmisji między WE i Republiką Czarnogóry
Odsyłacze	COM(2007)0431 - C6-0301/2007 - 2007/0146(CNS)
Data konsultacji z PE	18.9.2007
Komisja przedmiotowo właściwa        Data ogłoszenia na posiedzeniu	LIBE 24.9.2007
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii        Data ogłoszenia na posiedzeniu	AFET 24.9.2007
Sprawozdawca(y)        Data powołania	Adina-Ioana Vălean 10.9.2007
Rozpatrzenie w komisji	10.9.2007		2.10.2007		9.10.2007
Data przyjęcia	9.10.2007
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	23 3 0
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Alexander Alvaro, Philip Bradbourn, Mihael Brejc, Kathalijne Maria Buitenweg, Michael Cashman, Giuseppe Castiglione, Giusto Catania, Jean-Marie Cavada, Elly de Groen-Kouwenhoven, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Kinga Gál, Patrick Gaubert, Roland Gewalt, Lívia Járóka, Ewa Klamt, Barbara Kudrycka, Claude Moraes, Inger Segelström, Károly Ferenc Szabó, Adina-Ioana Vălean, Manfred Weber, Tatjana Ždanoka
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego	Evelyne Gebhardt, Ona Juknevičienė, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Eva-Britt Svensson
Data złożenia	12.10.2007