Διαδικασία : 2005/0261(COD)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0450/2007

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0450/2007

Συζήτηση :

PV 29/11/2007 - 5
CRE 29/11/2007 - 5

Ψηφοφορία :

PV 29/11/2007 - 7.16
CRE 29/11/2007 - 7.16
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2007)0560

ΕΚΘΕΣΗ     ***I
PDF 321kWORD 477k
21.11.2007
PE 374.427v02-00 A6-0450/2007

σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι)

(COM(2005)0650 – C6‑0441/2005 – 2005/0261(COD))

Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

Εισηγητής: Cristian Dumitrescu

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ τησ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι)

(COM(2005)0650 – C6‑0441/2005 – 2005/0261(COD))

(Διαδικασία συναπόφασης: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2005)0650)(1),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 251, παράγραφος 2, και τα άρθρα 61, στοιχείο (γ) και 67, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C6‑0441/2005),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 51 του Κανονισμού του,

–   έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (A6‑0450/2006),

1.  εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής όπως τροποποιήθηκε·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να του υποβάλει εκ νέου την πρόταση, αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή να την αντικαταστήσει με νέο κείμενο·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή  Τροποποιήσεις του Κοινοβουλίου

Τροπολογία 1

Αιτιολογική σκέψη 1

(1) Η Ένωση έχει θέσει ως στόχο τη διατήρηση και ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Προς το σκοπό αυτό, η Κοινότητα οφείλει κυρίως να θεσπίζει μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις, στο μέτρο που αυτό είναι αναγκαίο για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και στοχεύουν, μεταξύ άλλων, να προωθήσουν τη συμβατότητα των κανόνων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη όσον αφορά τη σύγκρουση νόμων.

(1) Η Κοινότητα έχει θέσει ως στόχο τη διατήρηση και ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Για τη βαθμιαία επίτευξη ενός τέτοιου χώρου, η Κοινότητα θα θεσπίσει μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις, στο μέτρο που αυτό είναι αναγκαίο για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Τροπολογία 2

Αιτιολογική σκέψη 1α (νέα)

 

(1a) Σύμφωνα με το άρθρο 65, στοιχείο β) της Συνθήκης, τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν την προώθηση της συμβατότητας των κανόνων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη όσον αφορά τη σύγκρουση νόμων και δικαιοδοσιών.

Τροπολογία 3

Αιτιολογική σκέψη 2

(2) Με στόχο την αποτελεσματική εφαρμογή των σχετικών διατάξεων της συνθήκης του Άμστερνταμ, το Συμβούλιο Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις θέσπισε, στις 3 Σεπτεμβρίου 1998, ένα πρόγραμμα δράσης σχετικά με την άριστη δυνατή εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης του Άμστερνταμ για τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσδιορίζει τη σημασία που έχει η συμβατότητα των κανόνων σύγκρουσης νόμων για την υλοποίηση του στόχου της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων και καλεί σε αναθεώρηση, εφόσον κριθεί αναγκαίο, ορισμένων διατάξεων της σύμβασης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές διατάξεις για τους κανόνες που αφορούν τη σύγκρουση νόμων που συμπεριλαμβάνονται στις άλλες κοινοτικές πράξεις.

διαγράφεται

Τροπολογία 4

Αιτιολογική σκέψη 3

(3) Κατά τη σύνοδό του στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων ως δράση προτεραιότητας για τη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης. Το πρόγραμμα μέτρων για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων που εκδίδονται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις προσδιορίζει ότι τα μέτρα που αφορούν την εναρμόνιση των κανόνων σύγκρουσης νόμων αποτελούν συνοδευτικά μέτρα που διευκολύνουν την εφαρμογή αυτής της αρχής. Στο πρόγραμμα της Χάγης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπενθύμισε ότι πρέπει να συνεχιστούν με αποφασιστικότητα οι εργασίες που αφορούν τους κανόνες σύγκρουσης νόμων όσον αφορά τις συμβατικές ενοχές.

(3) Κατά τη σύνοδό του στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών και άλλων αποφάσεων ως ακρογωνιαίο λίθο της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις και κάλεσε το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εγκρίνουν ένα πρόγραμμα μέτρων για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης.

Τροπολογία 5

Αιτιολογική σκέψη 3α (νέα)

(3a) Στις 30 Νοεμβρίου 2000 το Συμβούλιο ενέκρινε ένα κοινό πρόγραμμα μέτρων της Επιτροπής και του Συμβουλίου για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων που εκδίδονται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις1. Το πρόγραμμα προσδιορίζει ότι τα μέτρα που αφορούν την εναρμόνιση των κανόνων σύγκρουσης νόμων είναι εκείνα που διευκολύνουν την αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων.

______________

1 ΕΕ C 12 της 15.1.2001, σ. 1.

Τροπολογία 6

Αιτιολογική σκέψη 3 β (νέα)

(3β) Το πρόγραμμα της Χάγης1, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 5 Νοεμβρίου 2004, ζητούσε να συνεχιστούν με αποφασιστικότητα οι εργασίες σχετικά με τους κανόνες σύγκρουσης νόμων όσον αφορά τις συμβατικές ενοχές («Ρώμη Ι»).

_____________

1 ΕΕ 53, 3.3.2005, σ. 1.

Τροπολογία 7

Αιτιολογική σκέψη 4

(4) Η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς προϋποθέτει, προκειμένου να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών υπηκόων και να προωθηθεί το προβλέψιμο της έκβασης των διαφορών, η ασφάλεια δικαίου και η αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων, ότι οι κανόνες σύγκρουσης νόμων που ισχύουν στα κράτη μέλη προσδιορίζουν το ίδιο εθνικό δίκαιο ανεξάρτητα από το επιλαμβανόμενο δικαστήριο. Η ίδια μέριμνα υπαγορεύει τη μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των τριών πράξεων που είναι ο παρών κανονισμός, ο κανονισμός 44/2001/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις («Βρυξέλλες Ι») και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. […] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές («Ρώμη II »).

Η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς προϋποθέτει, προκειμένου να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών υπηκόων και να προωθηθεί το προβλέψιμο της έκβασης των διαφορών, η ασφάλεια δικαίου και η αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων, ότι οι κανόνες σύγκρουσης νόμων που ισχύουν στα κράτη μέλη προσδιορίζουν το ίδιο εθνικό δίκαιο ανεξάρτητα από το επιλαμβανόμενο δικαστήριο.

Τροπολογία 8

Αιτιολογική σκέψη 6

(6) Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού πρέπει να οριστεί κατά τρόπο ώστε να εξασφαλισθεί η συνοχή με τον κανονισμό 44/2001/ΕΚ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. […] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές («Ρώμη II»).

(6) Το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής και οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού πρέπει να εξασφαλίζουν τη συνοχή με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 σχετικά με τη δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις1 (Βρυξέλλες I)1 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Ιουλίου 2007 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές ("Ρώμη II")1

___________

1 ΕΕ L 12, 16.1.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006 (ΕΕ L 363, 20.12.2006, σ. 1).

 

2 ΕΕ L 199, 31.7.2007, σ. 40.

Τροπολογία 9

Αιτιολογική σκέψη 6 α (νέα)

(6α) Οι οικογενειακές σχέσεις καλύπτουν τις γονικές σχέσεις, τις συζυγικές σχέσεις και τις συγγενικές σχέσεις εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, σε ευθεία ή πλάγια γραμμή. Η παραπομπή του άρθρου 1 παράγραφος 2, σε σχέσεις που παράγουν ανάλογα με το γάμο αποτελέσματα και σε άλλες οικογενειακές σχέσεις θα πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους του επιληφθέντος δικαστηρίου.

Αιτιολόγηση

Αναπαράγει μία αιτιολογική σκέψη του κανονισμού Ρώμη II.

Τροπολογία 10

Αιτιολογική σκέψη 6 β (νέα)

6β) Οι ενοχές που απορρέουν από συμφωνίες πριν από τη σύναψη μιας σύμβασης καλύπτονται από το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 864/2007. Κατά συνέπεια, πρέπει να αποκλεισθούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

 

Αιτιολόγηση

Η αιτιολογική σκέψη αυτή είναι απαραίτητη λαμβανομένου υπόψη του κανονισμού Ρώμη ΙΙ.

Τροπολογία 11

Αιτιολογική σκέψη 7 α (νέα)

 

(7α) Όταν πραγματοποιείται επιλογή δικαίου και όλα τα άλλα στοιχεία που σχετίζονται με την κατάσταση βρίσκονται σε μια χώρα διαφορετική από τη χώρα το δίκαιο της οποίας έχει επιλεγεί, η επιλογή του δικαίου δεν θίγει την εφαρμογή των διατάξεων του δικαίου της χώρας αυτής από τις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση με συμφωνία. Ο κανόνας αυτός πρέπει να εφαρμόζεται είτε η επιλογή δικαίου συνοδεύεται από επιλογή δικαστηρίου ή δικαιοδοτικού οργάνου είτε όχι. Δεδομένου ότι δεν σκοπείται ουσιαστική αλλαγή σε σύγκριση με την παράγραφο 3 του άρθρου 3 της Σύμβασης της Ρώμης, η διατύπωση ευθυγραμμίζεται κατά το δυνατόν με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 864/2007.

Αιτιολόγηση

Η αιτιολογική αυτή σκέψη είναι απαραίτητη προκειμένου να εξηγηθεί η παραπομπή σε διατάξεις από τις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση με συμφωνία καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αυτές συνδέονται με τον κανονισμό Ρώμη II.

Τροπολογία 12

Αιτιολογική σκέψη 8

(8) Προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο γενικός στόχος της πράξης που είναι η ασφάλεια δικαίου στον ευρωπαϊκό χώρο δικαιοσύνης, οι κανόνες σύγκρουσης πρέπει να παρουσιάζουν υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας. Ο δικαστής πρέπει εντούτοις να διαθέτει ένα περιθώριο εκτίμησης προκειμένου να καθορίζει, σε οριακές περιπτώσεις, το δίκαιο που έχει τη στενότερη σχέση με την κατάσταση.

(8) Προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο γενικός στόχος της πράξης που είναι η ασφάλεια δικαίου στον ευρωπαϊκό χώρο δικαιοσύνης, οι κανόνες σύγκρουσης νόμων πρέπει να παρουσιάζουν υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας. Ο δικαστής πρέπει εντούτοις να διαθέτει ένα περιθώριο εκτίμησης προκειμένου να καθορίζει το δίκαιο που έχει τη στενότερη σχέση με την κατάσταση.

Αιτιολόγηση

Η διαγραφείσα φράση δεν συμβάλλει στην ασφάλεια δικαίου καθόσον μπορεί να προκαλέσει σύγχυση.

Τροπολογία 13

Αιτιολογική σκέψη 8 α (νέα)

(8a) Η συμφωνία των μερών για την αναγνώριση αποκλειστικής αρμοδιότητας σε ένα ή περισσότερα δικαστήρια ή δικαιοδοτικά όργανα ενός κράτους μέλους για τη διευθέτηση διαφορών στο πλαίσιο μιας σύμβασης πρέπει να αποτελεί έναν από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον εκδηλώθηκε σαφώς μια επιλογή δικαίου.

Αιτιολόγηση

Η αιτιολογική αυτή σκέψη είναι απαραίτητη ως αποτέλεσμα της διαγραφής από την πρόταση της Επιτροπής της διάταξης σύμφωνα με την οποία η ρήτρα δικαιοδοσίας θεωρείται ότι αντανακλά μια σιωπηρή επιλογή δικαίου εν απουσία ρήτρας επιλογής δικαίου.

Τροπολογία 14

Αιτιολογική σκέψη 8 β (νέα)

(8β) Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει τα μέρη να ενσωματώσουν με ειδική μνεία στη σύμβασή τους ένα μη κρατικό σώμα δικαίου ή μια διεθνή σύμβαση.

Αιτιολόγηση

Θεωρείται σκόπιμο να γίνει αναφορά σε τέτοια όργανα μη κρατικού δικαίου, όπως το UNIDROIT, σε μια αιτιολογική σκέψη και όχι στα άρθρα.

Τροπολογία 15

Αιτιολογική σκέψη 8 γ (νέα)

(8γ) Αν η Κοινότητα θεσπίσει με κατάλληλη νομοθετική πράξη κανόνες ουσιαστικού δικαίου των συμβάσεων, συμπεριλαμβανομένων καθιερωμένων όρων και προϋποθέσεων, η πράξη αυτή μπορεί να προβλέπει ότι τα μέρη δύνανται να επιλέξουν την εφαρμογή των εν λόγω κανόνων.

Τροπολογία 16

Αιτιολογική σκέψη 8 δ (νέα)

(8δ) Όσον αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο εν απουσία επιλογής, η έννοια της «παροχής υπηρεσιών» και της «πώλησης αγαθών» πρέπει να ερμηνεύεται κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται το στοιχείο (β) της παραγράφου 1 του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι τα αγαθά και οι υπηρεσίες καλύπτονται από τον εν λόγω κανονισμό. Μολονότι οι συμβάσεις δικαιόχρησης και διανομής είναι συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, αποτελούν αντικείμενο ειδικών διατάξεων.

 

Αιτιολόγηση

Η διευκρίνιση κρίνεται επιθυμητή.

Τροπολογία 17

Αιτιολογική σκέψη 8 ε (νέα)

(8ε) Όσον αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο εν απουσία επιλογής, πολυμερή συστήματα πρέπει να είναι εκείνα στα οποία γίνεται διαπραγμάτευση, όπως οι ρυθμιζόμενες αγορές και οι πολυμερείς μηχανισμοί διαπραγμάτευσης σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, σημεία 14 και 15, της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων1, ανεξαρτήτως αν βασίζονται ή όχι σε κεντρικό αντισυμβαλλόμενο.

_______________________________

1 ΕΕ L 145, 30.4.2004, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε για τελευταία φορά από την οδηγία 2007/44/ΕΚ (ΕΕ L 247, 21.9.2007, σ. 1).

Τροπολογία 18

Αιτιολογική σκέψη 8 στ (νέα)

(8στ) Όταν δεν έχει πραγματοποιηθεί επιλογή δικαίου, το εφαρμοστέο δίκαιο πρέπει να διαπιστώνεται σύμφωνα με τον κανόνα που διέπει τον συγκεκριμένο τύπο σύμβασης. Όταν η σύμβαση δεν μπορεί να υπαχθεί σε έναν συγκεκριμένο τύπο σύμβασης, ή όταν τα στοιχεία της εμπίπτουν σε περισσότερους από έναν τύπους, πρέπει να διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία έχει τη συνήθη διαμονή του το μέρος που καλείται να πραγματοποιήσει τη χαρακτηριστική παροχή. Στην περίπτωση σύμβασης απαρτιζόμενης από μια δέσμη δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτουν σε περισσότερους από έναν καθορισμένους τύπους σύμβασης, η χαρακτηριστική παροχή της σύμβασης πρέπει να προσδιορίζεται λαμβανομένου υπόψη του κέντρου βάρους της.

Αιτιολόγηση

Οι αιτιολογικές σκέψεις 8β, 8γ και 8δ θεωρούνται αναγκαίες προκειμένου να εξηγηθούν οι διατάξεις σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο εν απουσία επιλογής, ιδίως στην περίπτωση των συναφών συμβάσεων ή των συμβάσεων που απαρτίζονται από μια δέσμη δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτουν σε περισσότερους από έναν συγκεκριμένους τύπους σύμβασης για τους οποίους έχουν θεσπισθεί ειδικές διατάξεις.

Τροπολογία 19

Αιτιολογική σκέψη 8ζ (νέα)

(8ζ) ) Όταν η σύμβαση είναι προδήλως στενότερα συνδεδεμένη με χώρα άλλη από εκείνη που αναφέρεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1 ή 2, μια ρήτρα διαφυγής στις διατάξεις αυτές προβλέπει ότι πρέπει να εφαρμόζεται το δίκαιο της εν λόγω χώρας. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, μεταξύ άλλων, κατά πόσον η σχετική σύμβαση παρουσιάζει πολύ στενή σχέση με άλλη σύμβαση ή συμβάσεις.

Τροπολογία 20

Αιτιολογική σκέψη 8 η (νέα)

(8η) Εν απουσία επιλογής, στην περίπτωση κατά την οποία το εφαρμοστέο δίκαιο δεν μπορεί να καθορισθεί ούτε βάσει του γεγονότος ότι η σύμβαση εμπίπτει σε έναν συγκεκριμένο τύπο ούτε βάσει του ότι είναι το δίκαιο της χώρας στην οποία έχει τη συνήθη διαμονή του το μέρος που καλείται να πραγματοποιήσει τη χαρακτηριστική παροχή, η σύμβαση πρέπει να διέπεται από το δίκαιο της χώρας με την οποία είναι στενότερα συνδεδεμένη. Προκειμένου να καθορισθεί η χώρα αυτή, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, μεταξύ άλλων, κατά πόσον η σχετική σύμβαση παρουσιάζει πολύ στενή σχέση με άλλη σύμβαση ή συμβάσεις.

Τροπολογία 21

Αιτιολογική σκέψη 8 θ (νέα)

(8θ) Όσον αφορά την ερμηνεία των συμβάσεων μεταφοράς εμπορευμάτων, δεν σκοπείται καμία ουσιαστική αλλαγή σε σχέση με το άρθρο 4, παράγραφος 4, τρίτη πρόταση, της Σύμβασης του 1980 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές1. Κατά συνέπεια, οι ναυλώσεις για ένα μόνο ταξίδι και άλλες συμβάσεις με κύριο αντικείμενο τη μεταφορά εμπορευμάτων πρέπει να αντιμετωπίζονται ως συμβάσεις μεταφοράς εμπορευμάτων.

 

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ο όρος «αποστολέας» πρέπει να αναφέρεται σε κάθε πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση μεταφοράς με τον μεταφορέα και ο όρος «μεταφορέας» πρέπει να αναφέρεται στον συμβαλλόμενο που αναλαμβάνει να μεταφέρει τα εμπορεύματα, ανεξαρτήτως αν η μεταφορά εκτελείται από τον ίδιο ή όχι.

_____________

1 ΕΕ 334, 20.12.2005, σ. 1.

Τροπολογία 22

Αιτιολογική σκέψη 10 β (νέα)

(10b) Οι επενδυτικές υπηρεσίες και δραστηριότητες και οι παρεπόμενες υπηρεσίες, όπως αναφέρονται στα Τμήματα Α και Β του Παραρτήματος Ι της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε, πρέπει να υπόκεινται στον γενικό κανόνα που εφαρμόζεται στις συμβάσεις καταναλωτών.

Τροπολογία 23

Αιτιολογική σκέψη 10 γ (νέα)

(10γ) Χρειάζεται να υπάρξουν διάφορες εξαιρέσεις από τον γενικό κανόνα της επιλογής εφαρμοστέου δικαίου για τις συμβάσεις καταναλωτών. Σύμφωνα με μία τέτοια εξαίρεση, ο γενικός κανόνας δεν θα εφαρμόζεται σε σύμβαση που έχει ως αντικείμενο εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου ή μίσθωση ακινήτου, εκτός αν η σύμβαση έχει ως αντικείμενο δικαίωμα χρήσης ακινήτου υπό καθεστώς χρονομεριστικής μίσθωσης κατά την έννοια της οδηγίας 94/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου 1994 περί της προστασίας των αγοραστών ως προς ορισμένες πλευρές των συμβάσεων που αφορούν την απόκτηση δικαιώματος χρήσης ακινήτων υπό καθεστώς χρονομεριστικής μίσθωσης1.

_______________________________

1 ΕΕ L 280, 29.10.1994, σ. 83.

Τροπολογία 24

Αιτιολογική σκέψη 10 δ (νέα)

(10δ) Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι αναφορές σε δικαιώματα και υποχρεώσεις που αποτελούν τους όρους και προϋποθέσεις που διέπουν την έκδοση, προσφορά σε δημόσια εγγραφή ή προσφορά εξαγοράς κινητών αξιών, και οι αναφορές στην απόκτηση και εξόφληση μεριδίων των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, πρέπει να περιλαμβάνουν τους όρους που διέπουν, μεταξύ άλλων, την κατανομή των κινητών αξιών η μεριδίων, τα δικαιώματα σε περίπτωση υπερκάλυψης της έκδοσης, τα δικαιώματα αποχώρησης και παρεμφερή θέματα στο πλαίσιο της προσφοράς, καθώς και τα θέματα που αναφέρονται στα άρθρα 9, 10, 11 και 12 του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι όλες οι συναφείς συμβατικές πλευρές μιας προσφοράς που συνδέει τον εκδότη ή προσφέροντα με τον καταναλωτή θα διέπονται από ένα μόνο δίκαιο.

Τροπολογία 25

Αιτιολογική σκέψη 10 ε (νέα)

(10ε) Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, χρηματοπιστωτικά μέσα είναι εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, σημείο 17 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε, και κινητές αξίες είναι εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, σημείο 18 της ίδιας οδηγίας.

Τροπολογία 26

Αιτιολογική σκέψη 10 στ (νέα)

(10στ) Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες όπως οι επενδυτικές υπηρεσίες και δραστηριότητες και οι παρεπόμενες υπηρεσίες που παρέχονται από επαγγελματία σε καταναλωτή, όπως αναφέρονται στα Τμήματα Α και Β του Παραρτήματος Ι της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε, και οι συμβάσεις για την πώληση μεριδίων των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, ανεξαρτήτως αν καλύπτονται από την οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1985 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ)1, πρέπει να υπόκεινται στον γενικό κανόνα που εφαρμόζεται στις συμβάσεις καταναλωτών. Κατά συνέπεια, όταν γίνεται αναφορές στους όρους και προϋποθέσεις που διέπουν την έκδοση κινητών αξιών ή την προσφορά τους σε δημόσια εγγραφή, ή στην απόκτηση και εξόφληση μεριδίων των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, οι αναφορές αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν όλες τις πτυχές που συνδέουν τον εκδότη ή προσφέροντα με τον καταναλωτή αλλά δεν πρέπει να περιλαμβάνουν τις πτυχές που προϋποθέτουν την παροχή αυτών των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

_______________________________

1 ΕΕ L 375, 31.12.1985, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε για τελευταία φορά από την οδηγία 2005/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 79, 24.3.2005, σ. 9).

Τροπολογία 27

Αιτιολογική σκέψη 10ζ (νέα)

10ζ. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απαρτίζουν ένα χρηματοπιστωτικό μέσο δεν πρέπει να καλύπτονται από τον γενικό κανόνα που εφαρμόζεται στις συμβάσεις καταναλωτών, καθώς αυτό θα ήταν δυνατόν να καταστήσει εφαρμοστέα διαφορετικά δίκαια για καθένα από τα εκδιδόμενα μέσα, αλλάζοντας έτσι τη φύση τους και εμποδίζοντας την ανταλλαξιμότητα της διαπραγμάτευσης και της προσφοράς τους. Ομοίως, όποτε εκδίδονται ή προσφέρονται τέτοια μέσα, οι συμβατικές σχέσεις που δημιουργούνται ανάμεσα στον εκδότη ή προσφέροντα και τον καταναλωτή δεν πρέπει να υπόκεινται κατ’ ανάγκη στην υποχρεωτική εφαρμογή του δικαίου του τόπου συνήθους κατοικίας του καταναλωτή, δεδομένου ότι χρειάζεται να εξασφαλιστεί ομοιομορφία στους όρους και τις προϋποθέσεις της έκδοσης ή προσφοράς. Η ίδια λογική πρέπει να ισχύει όσον αφορά τα πολυμερή συστήματα που καλύπτονται από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ηβ, καθώς θα πρέπει να εξασφαλίζεται ότι το δίκαιο του τόπου συνήθους κατοικίας του καταναλωτή δεν θα παρεμβαίνει στους εφαρμοστέους κανόνες για τις συμβάσεις που συνάπτονται στο πλαίσιο των συστημάτων αυτών ή με παράγοντες τέτοιων συστημάτων.

Τροπολογία 28

Αιτιολογική σκέψη 11α (νέα)

(11a) Ο εργαζόμενος δεν πρέπει να στερείται την προστασία που του εξασφαλίζουν οι διατάξεις από τις οποίες δεν επιτρέπεται παρέκκλιση ή η παρέκκλιση επιτρέπεται μόνον όταν είναι προς όφελός του.

Τροπολογία 29

Αιτιολογική σκέψη 11 β (νέα)

(11β) Όσον αφορά τις συμβάσεις απασχόλησης, η εργασία που παρέχεται σε μία άλλη χώρα πρέπει να θεωρείται ως προσωρινή εάν ο εργαζόμενος αναμένεται να επαναλάβει την εργασία του στη χώρα καταγωγής μετά την ολοκλήρωση των καθηκόντων του στην αλλοδαπή. Η σύναψη μιας νέας σύμβασης απασχόλησης με τον αρχικό εργοδότη ή με έναν εργοδότη που ανήκει στον ίδιο όμιλο εταιριών με τον αρχικό εργοδότη δεν πρέπει να παρεμποδίζει τον εργαζόμενο από το να θεωρείται ότι εργάζεται σε μία άλλη χώρα προσωρινά.

Αιτιολόγηση

Η αιτιολογική αυτή σκέψη είναι αναγκαία προκειμένου να αντιμετωπισθεί το ζήτημα της προσωρινής εργασίας σε μια άλλη χώρα.

Τροπολογία 30

Αιτιολογική σκέψη 12

(12) Όσον αφορά τις συμβάσεις που συνάπτονται από τους μεσάζοντες, πρέπει να θεσπισθούν κανόνες σύγκρουσης που να καλύπτουν τις τρεις έννομες σχέσεις που γεννώνται στη συγκεκριμένη περίπτωση μεταξύ του αντιπροσωπευομένου, του μεσάζοντα και του τρίτου. Η συναπτόμενη σύμβαση μεταξύ του αντιπροσωπευομένου και του τρίτου συνεχίζει να υπόκειται στους γενικούς κανόνες του παρόντος κανονισμού.

διαγράφεται

Αιτιολόγηση

Η τροπολογία αυτή προτείνεται προκειμένου να διαγραφεί η διάταξη για τους μεσάζοντες.

Τροπολογία 31

Αιτιολογική σκέψη 13

(13) Η τήρηση της δημόσιας τάξης των κρατών μελών επιβάλλει ειδικούς κανόνες όσον αφορά τους κανόνες δημόσιας τάξης και τον μηχανισμό επιφύλαξης δημόσιας τάξης. Η εφαρμογή αυτών των κανόνων πρέπει να γίνεται τηρουμένων των διατάξεων της συνθήκης.

(13) Για λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας δικαιολογείται να δίνεται στα δικαστήρια των κρατών μελών, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η δυνατότητα να εφαρμόζουν εξαιρέσεις δημόσιας τάξης και ασφάλειας και αναγκαστικές διατάξεις δημόσιας τάξης. Η έννοια των «αναγκαστικών διατάξεων δημόσιας τάξης» πρέπει να διακρίνεται από την έκφραση «διατάξεις από τις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση με συμφωνία», που μνημονεύεται για παράδειγμα στο άρθρο 3 παράγραφος 4, και πρέπει να ερμηνεύεται περισσότερο συσταλτικά.

Τροπολογία 32

Αιτιολογική σκέψη 13α (νέα)

(13a) Στο πλαίσιο της εκχώρησης απαιτήσεων, ο όρος «σχέσεις» πρέπει να καθιστά σαφές ότι το άρθρο 13 παράγραφος 1 εφαρμόζεται και στις υλικές πτυχές μιας εκχώρησης μεταξύ εκχωρητή και εκδοχέα στις έννομες τάξεις όπου οι πτυχές αυτές αντιμετωπίζονται αυτοτελώς σε σχέση με τις πτυχές που εμπίπτουν στο ενοχικό δίκαιο. Εντούτοις, ο όρος «σχέσεις» δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι αναφέρεται σε οποιαδήποτε ενδεχόμενη σχέση μεταξύ εκχωρητή και εκδοχέα. Ειδικότερα, δεν πρέπει να περιλαμβάνει τα προκαταρκτικά ζητήματα μιας εκχώρησης απαιτήσεων ή συμβατικής υποκατάστασης. Ο όρος πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στις πτυχές που αφορούν άμεσα τη συγκεκριμένη εκχώρηση απαιτήσεων ή συμβατική υποκατάστασης.

Τροπολογία 33

Αιτιολογική σκέψη 15

(15) Πρέπει να προσδιοριστεί η διάρθρωση μεταξύ του παρόντος κανονισμού και ορισμένων άλλων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.

(15) Πρέπει να αποφεύγεται μία κατάσταση κατά την οποία οι κανόνες σύγκρουσης νόμων είναι διάσπαρτοι σε διάφορες πράξεις και υπάρχουν διαφορές μεταξύ των κανόνων αυτών. Ο παρών κανονισμός, ωστόσο, δεν αποκλείει τη δυνατότητα ενσωμάτωσης κανόνων σύγκρουσης νόμων σχετικά με τις συμβατικές ενοχές σε διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που αφορούν ειδικώς προσδιοριζόμενα ζητήματα.

 

Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να θίγει την εφαρμογή άλλων πράξεων οι οποίες περιέχουν διατάξεις που προορίζονται να συμβάλουν στην εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, στο μέτρο που αυτές δε μπορούν να εφαρμοστούν σε συνδυασμό με το δίκαιο που ορίζεται από τους κανόνες του παρόντος κανονισμού. Η εφαρμογή των διατάξεων του εφαρμοστέου δικαίου που ορίζουν οι κανόνες του παρόντος κανονισμού δεν πρέπει να περιορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών και υπηρεσιών, όπως αυτή ρυθμίζεται από κοινοτικές πράξεις, όπως η οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο)1.

 

_______________________________________

1 ΕΕ L 178, 17.7.2000, σ. 1.

Αιτιολόγηση

Η αιτιολογική αυτή σκέψη προέρχεται από τον κανονισμό Ρώμη II, στον οποίο εισήχθη στο πλαίσιο της συνδιαλλαγής σύμφωνα με την επιθυμία της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου.

Τροπολογία 34

Αιτιολογική σκέψη 16

(16) Η τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων που αναλαμβάνονται από τα κράτη μέλη δικαιολογεί το γεγονός ότι ο κανονισμός δεν επηρεάζει τις συμβάσεις στις οποίες έχουν προσχωρήσει τα κράτη μέλη και οι οποίες αφορούν ειδικά ζητήματα. Εντούτοις, όταν όλα τα σχετικά με την κατάσταση στοιχεία εντοπίζονται στο έδαφος της Ένωσης, η εφαρμογή ορισμένων διεθνών συμβάσεων στις οποίες έχουν προσχωρήσει μόνον ορισμένα κράτη μέλη θα ερχόταν σε αντίθεση με το στόχο ενός πραγματικού ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης. Φαίνεται ως εκ τούτου ενδεδειγμένο να εφαρμόζεται ο κανόνας που περιλαμβάνεται στον παρόντα κανονισμό. Προκειμένου να εξασφαλισθεί καλύτερη διαφάνεια όσον αφορά τις ισχύουσες διεθνείς συμβάσεις, η Επιτροπή θα πρέπει να δημοσιεύσει, στηριζόμενη στις πληροφορίες που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη, κατάλογο των σχετικών συμβάσεων στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(16) Η τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων που αναλαμβάνονται από τα κράτη μέλη δικαιολογεί το γεγονός ότι ο κανονισμός δεν επηρεάζει τις διεθνείς συμβάσεις στις οποίες έχουν προσχωρήσει ένα ή περισσότερα κράτη μέλη κατά τη χρονική στιγμή της έγκρισης του παρόντος κανονισμού. Προκειμένου να γίνουν προσιτότεροι οι κανόνες, η Επιτροπή θα πρέπει να δημοσιεύσει, στηριζόμενη στις πληροφορίες που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη, κατάλογο των σχετικών συμβάσεων στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τροπολογία 35

Αιτιολογική σκέψη 16 β (νέα)

(16β) Η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τις διαδικασίες και προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες τα κράτη μέλη θα μπορούν να διαπραγματεύονται και να συνάπτουν επ’ ονόματί τους συμφωνίες με τρίτες χώρες σε επιμέρους και εξαιρετικές περιπτώσεις, αναφορικά με τομεακά θέματα, όπου θα περιέχονται διατάξεις για το εφαρμοστέο στις συμβατικές υποχρεώσεις δίκαιο.

Τροπολογία 36

Αιτιολογική σκέψη 17

(17) Δεδομένου ότι ο στόχος της προβλεπόμενης δράσης, δηλαδή η θέσπιση ομοιόμορφων κανόνων σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές προκειμένου να εξασφαλισθεί η καλύτερη προβλεψιμότητα των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδονται στο συγκεκριμένο τομέα, είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί κατά συνέπεια, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όπως αυτή αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο, ο κανονισμός, ο οποίος ενισχύει την ασφάλεια δικαίου χωρίς εντούτοις να αξιώνει εναρμόνιση των ουσιαστικών κανόνων εσωτερικού δικαίου, δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου.

(17) Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί κατά συνέπεια, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων του παρόντος κανονισμού, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όπως αυτή αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου του.

Τροπολογία 37

Αιτιολογική σκέψη 18

(18) [Η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, κοινοποίησαν την επιθυμία τους να συμμετέχουν στη θέσπιση και την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. / Η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δεν συμμετέχουν στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και συνεπώς δεν δεσμεύονται από αυτόν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή του.]

(18) Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Ιρλανδία κοινοποίησε την επιθυμία της να συμμετέχει στη θέσπιση και την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Τροπολογία 38

Αιτιολογική σκέψη 18α (νέα)

(18a) Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν προέβη σε κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου για τη θέση της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και συνεπώς το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού, και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.

Τροπολογία 39

Αιτιολογική σκέψη 19

(19) Η Δανία, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και συνεπώς δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.

(δεν αφορά το ελληνικό κείμενο)

Τροπολογία 40

Άρθρο 1

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις συμβατικές ενοχές αστικού και εμπορικού δικαίου στις περιπτώσεις που εμπεριέχουν σύγκρουση νόμων.

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις συμβατικές ενοχές αστικού και εμπορικού δικαίου στις περιπτώσεις που εμπεριέχουν σύγκρουση νόμων.

Δεν εφαρμόζεται κυρίως σε φορολογικά, τελωνειακά και διοικητικά ζητήματα.

Δεν εφαρμόζεται κυρίως σε φορολογικά, τελωνειακά και διοικητικά ζητήματα.

2. Αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού :

2. Αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού :

(α) η προσωπική κατάσταση και η ικανότητα των φυσικών προσώπων, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 12·

(α) η προσωπική κατάσταση και η ικανότητα των φυσικών προσώπων, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 12·

(β) οι ενοχές που απορρέουν από οικογενειακές σχέσεις ή από σχέσεις οι οποίες, σύμφωνα με το εφαρμοστέο σε αυτές δίκαιο, παράγουν παρεμφερή αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων διατροφής·

(β) οι ενοχές που απορρέουν από οικογενειακές σχέσεις ή από σχέσεις οι οποίες σύμφωνα με το νόμο θεωρείται ότι παράγουν ανάλογα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων διατροφής·

(γ) οι ενοχές που απορρέουν από περιουσιακές σχέσεις των συζύγων ή από καθεστώτα ιδιοκτησίας σε άλλους τύπους σχέσεων οι οποίες, σύμφωνα με το εφαρμοστέο σε αυτές δίκαιο, παράγουν παρεμφερή αποτελέσματα με αυτά του γάμου, καθώς επίσης από κληρονομικές σχέσεις·

(γ) οι ενοχές που απορρέουν από περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, από το περιουσιακό καθεστώς που πηγάζει από σχέσεις οι οποίες, σύμφωνα με το εφαρμοστέο σε αυτές δίκαιο, παράγουν αποτελέσματα ανάλογα με τα αποτελέσματα του γάμου, καθώς και από διαθήκες και κληρονομική διαδοχή·

(δ) οι ενοχές που προκύπτουν από συναλλαγματικές, επιταγές, γραμμάτια σε διαταγή και άλλα αξιόγραφα, στο μέτρο που οι ενοχές απορρέουν από το χαρακτήρα τους ως αξιογράφων·

(δ) οι ενοχές που προκύπτουν από συναλλαγματικές, επιταγές, γραμμάτια σε διαταγή και άλλα αξιόγραφα, στο μέτρο που οι ενοχές απορρέουν από το χαρακτήρα τους ως αξιογράφων·

(ε) οι συμφωνίες διαιτησίας και επιλογής δικαστηρίου·

(ε) οι συμφωνίες διαιτησίας και επιλογής δικαστηρίου·

(στ) τα ζητήματα που ανάγονται στο δίκαιο των εταιριών, ενώσεων και νομικών προσώπων, όπως η ίδρυση, η ικανότητα, η εσωτερική λειτουργία και λύση και η προσωπική ευθύνη των εταίρων και των οργάνων για τα χρέη της εταιρίας, της ένωσης ή του νομικού προσώπου καθώς και το ζήτημα του κατά πόσον ένα όργανο εταιρίας, ένωσης ή νομικού προσώπου δεσμεύει έναντι των τρίτων αυτήν την εταιρία, ένωση ή νομικό πρόσωπο·

(στ) τα ζητήματα που ανάγονται στο δίκαιο των εταιριών, ενώσεων ή νομικών προσώπων, όπως η ίδρυση, η ικανότητα, η εσωτερική λειτουργία και λύση και η προσωπική ευθύνη των εταίρων και των οργάνων για τα χρέη της εταιρίας, της ένωσης ή του νομικού προσώπου·

 

(στ α) το ζήτημα εάν ο αντιπρόσωπος μπορεί να δεσμεύει έναντι των τρίτων τον αντιπροσωπευόμενο, ή εάν ένα όργανο εταιρίας, ένωσης ή νομικού προσώπου μπορεί να δεσμεύει έναντι των τρίτων αυτή την εταιρία, ένωση ή νομικό πρόσωπο·

(ζ) η ίδρυση των trusts και οι σχέσεις μεταξύ ιδρυτών, trustees και δικαιούχων·

(ζ) η ίδρυση των trusts και οι σχέσεις μεταξύ ιδρυτών, trustees και δικαιούχων·

(η) η απόδειξη και τα δικονομικά ζητήματα, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 17·

(η) η απόδειξη και τα δικονομικά ζητήματα, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 17·

(θ) οι υποχρεώσεις από προσυμβατική σχέση.

(θ) οι υποχρεώσεις από συναλλαγές πριν από τη σύναψη της σύμβασης.

3. Στον παρόντα κανονισμό, με τον όρο «κράτος μέλος» νοούνται όλα τα κράτη μέλη με εξαίρεση τη Δανία [,την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο].

3. Στον παρόντα κανονισμό, με τον όρο «κράτος μέλος» νοούνται όλα τα κράτη μέλη με εξαίρεση τη Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, στο άρθρο 3, παράγραφος 5, με τον όρο αυτό νοούνται όλα τα κράτη μέλη.

Αιτιολόγηση

Ειδικότερα οι τροποποιήσεις αυτές αποσκοπούν να ευθυγραμμίσουν τη διατύπωση με τον κανονισμό Ρώμη II.

Τροπολογία 41

Άρθρο 2

Το καθοριζόμενο από τον παρόντα κανονισμό δίκαιο εφαρμόζεται ακόμη και αν δεν πρόκειται για δίκαιο κράτους μέλους.

(δεν αφορά το ελληνικό κείμενο)

Τροπολογία 42

Άρθρο 3

1. Υπό την επιφύλαξη των άρθρων 5, 6 και 7, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο που επέλεξαν τα συμβαλλόμενα μέρη.

1. Η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο που επέλεξαν τα συμβαλλόμενα μέρη.

Η επιλογή μπορεί να είναι ρητή ή να συνάγεται με βεβαιότητα από τις διατάξεις της σύμβασης, τη συμπεριφορά των συμβαλλομένων μερών ή τα δεδομένα της υπόθεσης. Εάν τα μέρη συμφώνησαν ότι ένα δικαστήριο ή τα δικαστήρια κράτους μέλους θα εκδικάζουν τις διαφορές που προκύπτουν ή θα προκύψουν από τη σύμβαση, τεκμαίρεται ότι τα μέρη έχουν εξίσου συμφωνήσει να επιλέξουν το δίκαιο αυτού του κράτους μέλους.

Η επιλογή γίνεται ρητώς ή συνάγεται σαφώς από τις διατάξεις της σύμβασης ή τα δεδομένα της υπόθεσης.

Με την επιλογή αυτή, τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να ορίσουν το εφαρμοστέο δίκαιο στο σύνολο ή σε μέρος μόνο της σύμβασής τους.

Με την επιλογή αυτή, τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να ορίσουν το εφαρμοστέο δίκαιο στο σύνολο ή σε μέρος μόνο της σύμβασής τους.

2. Τα μέρη μπορούν επίσης να επιλέξουν ως εφαρμοστέο δίκαιο αρχές και κανόνες ουσιαστικού δικαίου των συμβάσεων, που αναγνωρίζονται σε διεθνές ή κοινοτικό επίπεδο.

Εντούτοις, τα θέματα που αφορούν τα ζητήματα που διέπονται από τις εν λόγω αρχές ή κανόνες και τα οποία δεν επιλύονται ρητά από αυτές τις αρχές ή τους κανόνες θα ρυθμίζονται σύμφωνα με τις γενικές αρχές από τις οποίες εμπνέονται, ή, ελλείψει τέτοιων αρχών, σύμφωνα με το εφαρμοστέο ελλείψει επιλογής δίκαιο δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

 

3. Τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν οποτεδήποτε την υπαγωγή της σύμβασής τους σε δίκαιο άλλο από εκείνο που την διείπε προηγουμένως είτε δυνάμει προηγούμενης επιλογής κατά το παρόν άρθρο είτε δυνάμει άλλων διατάξεων του παρόντος κανονισμού. Κάθε σχετική με τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου τροποποίηση μετά τη σύναψη της σύμβασης δεν θίγει το τυπικό κύρος της σύμβασης κατά την έννοια του άρθρου 10 ούτε τα δικαιώματα τρίτων.

3. Τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν οποτεδήποτε την υπαγωγή της σύμβασής τους σε δίκαιο άλλο από εκείνο που την διείπε προηγουμένως είτε δυνάμει προηγούμενης επιλογής κατά το παρόν άρθρο είτε δυνάμει άλλων διατάξεων του παρόντος κανονισμού. Κάθε σχετική με τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου τροποποίηση μετά τη σύναψη της σύμβασης δεν θίγει το τυπικό κύρος της σύμβασης κατά την έννοια του άρθρου 10 ούτε τα δικαιώματα τρίτων.

4. Η επιλογή από τα μέρη δικαίου σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 2, συνοδευόμενη ή μη από επιλογή αλλοδαπού δικαστηρίου, δεν είναι δυνατόν, όταν κατά το χρόνο της επιλογής όλα τα δεδομένα της περίπτωσης εντοπίζονται σε μία μόνο χώρα, να θίξει την εφαρμογή εκείνων των διατάξεων από τις οποίες το δίκαιο αυτής της χώρας δεν επιτρέπει παρέκκλιση με σύμβαση και που αναφέρονται στο εξής ως «διατάξεις αναγκαστικού δικαίου».

4. Εφόσον κατά το χρόνο της επιλογής όλα τα δεδομένα της περίπτωσης εντοπίζονται σε χώρα διαφορετική από εκείνη της οποίας το δίκαιο επελέγη, η επιλογή των μερών δεν θίγει την εφαρμογή των διατάξεων του δικαίου αυτής της χώρας από τις οποίες δεν επιτρέπεται παρέκκλιση με συμφωνία.

5. Η επιλογή δικαίου τρίτης χώρας από τα μέρη δεν θίγει την εφαρμογή των κοινοτικών διατάξεων αναγκαστικού δικαίου εφόσον αυτές είναι εφαρμοστέες στη συγκεκριμένη περίπτωση.

5. Εφόσον κατά το χρόνο της επιλογής όλα τα άλλα σχετικά με την περίπτωση δεδομένα εντοπίζονται σε ένα ή σε περισσότερα κράτη μέλη, η επιλογή από τα μέρη εφαρμοστέου δικαίου άλλου από εκείνο κράτους μέλους δεν θίγει την εφαρμογή, όταν συντρέχει περίπτωση, των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, από τις οποίες δεν επιτρέπεται παρέκκλιση με συμφωνία, όπως αυτές εφαρμόζονται στο κράτος μέλος του δικάζοντος δικαστηρίου.

6. Η ύπαρξη και το κύρος της συμφωνίας των συμβαλλομένων ως προς την επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 9, 10 και 12.

6. Η ύπαρξη και το κύρος της συμφωνίας των συμβαλλομένων ως προς την επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 9, 10 και 12.

Τροπολογία 43

Άρθρο 4

1. Ελλείψει επιλογής σύμφωνα με το άρθρο 3, το εφαρμοστέο στις ακόλουθες συμβάσεις δίκαιο καθορίζεται ως εξής:

1. Ελλείψει επιλογής σύμφωνα με το άρθρο 3, και με την επιφύλαξη των άρθρων 4α έως 6, το δίκαιο που διέπει τη σύμβαση καθορίζεται ως εξής:

(α) η σύμβαση πώλησης διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο πωλητής έχει τη συνήθη διαμονή του·

(α) η σύμβαση πώλησης εμπορευμάτων διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο πωλητής έχει τη συνήθη διαμονή του·

(β) η σύμβαση παροχής υπηρεσιών διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο πάροχος υπηρεσίας έχει τη συνήθη διαμονή του·

(β) η σύμβαση παροχής υπηρεσιών διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο πάροχος υπηρεσίας έχει τη συνήθη διαμονή του·

(γ) η σύμβαση μεταφοράς διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο μεταφορέας έχει τη συνήθη διαμονή του·

 

(δ) η σύμβαση που έχει ως αντικείμενο εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου ή δικαίωμα χρήσης ακινήτου διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ευρίσκεται το ακίνητο·

(δ) η σύμβαση που έχει ως αντικείμενο εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου ή μίσθωση ακινήτου διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ευρίσκεται το ακίνητο·

(ε) κατά παρέκκλιση του σημείου δ), η μίσθωση ακινήτου που συνάπτεται για προσωρινή ιδιωτική χρήση μέγιστης διάρκειας έξη συνεχών μηνών διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο ιδιοκτήτης έχει τη συνήθη διαμονή του, υπό την προϋπόθεση ότι ο μισθωτής είναι φυσικό πρόσωπο και έχει τη συνήθη διαμονή του στην ίδια χώρα·

(ε) κατά παρέκκλιση του σημείου δ), η μίσθωση ακινήτου που συνάπτεται για προσωρινή ιδιωτική χρήση μέγιστης διάρκειας έξη συνεχών μηνών διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο ιδιοκτήτης έχει τη συνήθη διαμονή του, υπό την προϋπόθεση ότι ο μισθωτής είναι φυσικό πρόσωπο και έχει τη συνήθη διαμονή του στην ίδια χώρα·

(στ) η σύμβαση που αφορά την πνευματική ή βιομηχανική ιδιοκτησία διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία αυτός που μεταβιβάζει ή εκχωρεί τα δικαιώματα έχει τη συνήθη διαμονή του·

 

(ζ) η σύμβαση δικαιόχρησης διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο δικαιοδόχος έχει τη συνήθη διαμονή του

(ζ) η σύμβαση δικαιόχρησης διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο δικαιοδόχος έχει τη συνήθη διαμονή του

(η) η σύμβαση διανομής διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο διανομέας έχει τη συνήθη διαμονή του.

(η) η σύμβαση διανομής διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο διανομέας έχει τη συνήθη διαμονή του.

 

(ηα) η σύμβαση πώλησης εμπορευμάτων διά πλειστηριασμού διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία λαμβάνει χώρα ο πλειστηριασμός, εφόσον ο τόπος αυτός μπορεί να καθοριστεί·

 

(ηβ) η σύμβαση που συνάπτεται στο πλαίσιο πολυμερούς συστήματος, στο οποίο συναντώνται πολλαπλά συμφέροντα τρίτων ή διευκολύνεται η συνάντηση των συμφερόντων αυτών για την αγορά και πώληση χρηματοπιστωτικών μέσων, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, σημείο 17 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 σχετικά με τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, βάσει κανόνων χωρίς διακρίσεις και διεπόμενη από ένα και μόνο δίκαιο, διέπεται από το εν λόγω δίκαιο.

2. Οι συμβάσεις που δεν αναφέρονται στην παράγραφο 1 διέπονται από το δίκαιο της χώρας στην οποία το συμβαλλόμενο μέρος το οποίο οφείλει να προβεί στην χαρακτηριστική παροχή έχει, κατά τη στιγμή της σύναψης της σύμβασης, τη συνήθη διαμονή του. Εφόσον η χαρακτηριστική παροχή δεν μπορεί να καθορισθεί, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας με την οποία παρουσιάζει το στενότερο σύνδεσμο.

2. Όταν η σύμβαση δεν καλύπτεται από την παράγραφο 1 ή όταν τα στοιχεία της σύμβασης καλύπτονται από περισσότερα του ενός σημεία (α) έως (ηβ) της παραγράφου 1, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία το συμβαλλόμενο μέρος το οποίο οφείλει να εκπληρώσει τη χαρακτηριστική παροχή της σύμβασης έχει τη συνήθη διαμονή του.

 

2α. Όταν από όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης συνάγεται ότι η σύμβαση συνδέεται προδήλως στενότερα με χώρα άλλη από εκείνη που αναφέρεται στις παραγράφους 1 ή 2, εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας αυτής.

 

2β. Εφόσον το εφαρμοστέο δίκαιο δεν μπορεί να καθορισθεί σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 2, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας με την οποία συνδέεται στενότερα.

Αιτιολόγηση

Πρέπει να αναγνωστεί σε συνδυασμό με τις νέες αιτιολογικές σκέψεις 7α και 7β.

Τροπολογία 44

Άρθρο 6 α (νέο)

Άρθρο 4 α

Συμβάσεις μεταφοράς

 

1. 1. Ελλείψει επιλογής του δικαίου που διέπει σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών σύμφωνα με το άρθρο 3, το εφαρμοστέο δίκαιο για τις συμβάσεις αυτές είναι το δίκαιο της χώρας στην οποία ο μεταφορέας έχει τη συνήθη διαμονή του, υπό την προϋπόθεση ότι ο τόπος παραλαβής ή ο τόπος παράδοσης των εμπορευμάτων ή η συνήθης διαμονή του αποστολέα ευρίσκεται επίσης σε αυτή τη χώρα. Εάν δεν ισχύουν αυτές οι προϋποθέσεις, εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας στην οποία ευρίσκεται ο τόπος παράδοσης των εμπορευμάτων όπως έχει συμφωνηθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη.

 

2. 2. Ελλείψει επιλογής του δικαίου που διέπει σύμβαση μεταφοράς επιβατών εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, η σύμβαση μεταφοράς διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο επιβάτης έχει τη συνήθη διαμονή του, υπό την προϋπόθεση ότι είτε ο τόπος αναχώρησης είτε ο τόπος προορισμού ευρίσκεται επίσης σε αυτή τη χώρα. Εάν δεν ισχύουν αυτές οι προϋποθέσεις, εφαρμόζεται το δίκαιο του τόπου συνήθους διαμονής του μεταφορέα.

 

Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επιλέξουν ως δίκαιο εφαρμοστέο στη σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 3, μόνο το δίκαιο της χώρας στην οποία:

 

(a) ο επιβάτης έχει τη συνήθη διαμονή του· ή

 

(β) ο μεταφορέας έχει τη συνήθη διαμονή του· ή

 

(βa) ο μεταφορέας έχει τον τόπο της κεντρικής διοίκησής του· ή

 

(γ) ευρίσκεται ο τόπος αναχώρησης· ή

 

(δ) ευρίσκεται ο τόπος προορισμού.

 

3. 3. Σε περίπτωση που καθίσταται σαφές από το σύνολο των περιστάσεων ότι η σύμβαση, ελλείψει επιλογής δικαίου, έχει εμφανώς στενότερους δεσμούς με χώρα διαφορετική της προβλεπόμενης στις παραγράφους 1 ή 2, εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας.

Αιτιολόγηση

Η σαφής αυτή λύση αποσκοπεί να προαγάγει την ασφάλεια δικαίου.

Τροπολογία 45

Άρθρο 5

1. Οι συμβάσεις καταναλωτών κατά την έννοια και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην επόμενη παράγραφο διέπονται από το δίκαιο του κράτους στο οποίο ο καταναλωτής έχει τη συνήθη διαμονή του.

1. Η σύμβαση που συνάπτει φυσικό πρόσωπο (ο καταναλωτής) για σκοπό που μπορεί να θεωρηθεί ξένος προς την επαγγελματική του δραστηριότητα με άλλο πρόσωπο (τον επαγγελματία) που ενεργεί στο πλαίσιο της άσκησης της επαγγελματικής του δραστηριότητας διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο καταναλωτής έχει τη συνήθη διαμονή του υπό την προϋπόθεση ότι:

 

(α) ο επαγγελματίας ασκεί την εμπορική ή επαγγελματική του δραστηριότητα στη χώρα στην οποία ο καταναλωτής έχει τη συνήθη διαμονή του, ή

 

(β) με οποιοδήποτε μέσο, κατευθύνει αυτές τις δραστηριότητές του σε αυτή τη χώρα ή σε διάφορες χώρες μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται αυτή η χώρα,

 

και η σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο των εν λόγω δραστηριοτήτων.

2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται στις συμβάσεις που συνάπτονται από φυσικό πρόσωπο, τον καταναλωτή, ο οποίος έχει τη συνήθη διαμονή του σε κάποιο κράτος μέλος, για χρήση που μπορεί να θεωρηθεί ξένη προς την επαγγελματική δραστηριότητά του, με κάποιο άλλο πρόσωπο, τον επαγγελματία, ο οποίος ενεργεί στο πλαίσιο της άσκησης της επαγγελματικής του δραστηριότητας.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επιλέξουν σύμφωνα με το άρθρο 3 το δίκαιο που εφαρμόζεται στη σύμβαση. Η επιλογή αυτή δεν μπορεί, ωστόσο, να έχει ως αποτέλεσμα να στερήσει τον καταναλωτή από την προστασία που του εξασφαλίζουν οι διατάξεις από τις οποίες δεν επιτρέπεται παρέκκλιση με σύμβαση σύμφωνα με το δίκαιο που θα ήταν εφαρμοστέο βάσει της παραγράφου 1 σε περίπτωση που δεν είχε γίνει επιλογή.

Εφαρμόζεται υπό την προϋπόθεση ότι η σύμβαση έχει συναφθεί με επαγγελματία ο οποίος ασκεί τις εμπορικές ή επαγγελματικές δραστηριότητές του στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής του καταναλωτή ή ο οποίος, με οποιοδήποτε μέσο, κατευθύνει αυτές τις δραστηριότητές του σε αυτό το κράτος μέλος ή σε διάφορες χώρες μεταξύ των οποίων και το συγκεκριμένο κράτος μέλος, και ότι η σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο των εν λόγω δραστηριοτήτων εκτός εάν ο επαγγελματίας αγνοεί τον τόπο της συνήθους διαμονής του καταναλωτή και αυτή η άγνοια δεν οφείλεται σε εκ μέρους του αμέλεια.

 

3. Η πρώτη παράγραφος δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες συμβάσεις:

3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται:

(α) στις συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, όταν οι οφειλόμενες στον καταναλωτή υπηρεσίες πρέπει να παρασχεθούν αποκλειστικά σε χώρα άλλη από εκείνη της συνήθους διαμονής του·

(α) στις συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, όταν οι οφειλόμενες στον καταναλωτή υπηρεσίες πρέπει να παρασχεθούν αποκλειστικά σε χώρα άλλη από εκείνη της συνήθους διαμονής του·

(β) στις συμβάσεις μεταφοράς πλην των συμβάσεων που αφορούν οργανωμένο ταξίδι κατά την έννοια της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ της 13ης Ιουνίου 1990·

(β) στις συμβάσεις μεταφοράς πλην των συμβάσεων που αφορούν οργανωμένο ταξίδι κατά την έννοια της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ της 13ης Ιουνίου 1990·

(γ) στις συμβάσεις που έχουν ως αντικείμενο εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου ή δικαίωμα χρήσης ακινήτου πλην των συμβάσεων που έχουν ως αντικείμενο δικαίωμα χρήσης ακινήτου υπό καθεστώς χρονομεριστικής μίσθωσης κατά την έννοια της οδηγίας 94/47/ΕΚ της 26ης Οκτωβρίου 1994.

(γ) στις συμβάσεις που έχουν ως αντικείμενο εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου ή μίσθωση ακινήτου πλην των συμβάσεων που έχουν ως αντικείμενο δικαίωμα χρήσης ακινήτου υπό καθεστώς χρονομεριστικής μίσθωσης κατά την έννοια της οδηγίας 94/47/ΕΚ.

 

(δ) στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απαρτίζουν ένα χρηματοπιστωτικό μέσο και στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απαρτίζουν τους όρους και προϋποθέσεις που διέπουν την έκδοση ή προσφορά στο κοινό και την προσφορά εξαγοράς κινητών αξιών και την απόκτηση και εξόφληση μεριδίων των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, στον βαθμό που αυτά δεν αποτελούν παροχή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας·

 

(ε) στις συμβάσεις εγγραφής ή αγοράς μιας νέας έκδοσης κινητών αξιών, όπως αυτές ορίζονται από το άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 18) της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, ή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων εγγραφής ή εξόφλησης μεριδίων σε οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων·

 

(στ) συμβάσεις που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο συστήματος το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο (ηβ) του παρόντος κανονισμού.

Τροπολογία 46

Άρθρο 6

1. Παρά τις διατάξεις του άρθρου 3, στην ατομική σύμβαση εργασίας, η επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου εκ μέρους των συμβαλλομένων δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να στερήσει τον εργαζόμενο από την προστασία που του εξασφαλίζουν οι αναγκαστικού δικαίου διατάξεις του δικαίου που θα ήταν εφαρμοστέο, ελλείψει επιλογής, δυνάμει του παρόντος άρθρου.

1. Η ατομική σύμβαση εργασίας διέπεται από το δίκαιο που επιλέγουν τα μέρη σύμφωνα με το άρθρο 3. Η επιλογή αυτή δεν μπορεί, ωστόσο, να έχει ως αποτέλεσμα να στερήσει τον εργαζόμενο από την προστασία που του εξασφαλίζουν οι διατάξεις από τις οποίες δεν επιτρέπεται παρέκκλιση με σύμβαση σύμφωνα με το δίκαιο που θα ήταν εφαρμοστέο βάσει των παραγράφων 2, 2α και 3 σε περίπτωση που δεν είχε γίνει επιλογή.

2. Ελλείψει επιλογής σύμφωνα με το άρθρο 3, η ατομική σύμβαση εργασίας διέπεται:

2. Στο βαθμό που τα μέρη δεν επέλεξαν εφαρμοστέο στην ατομική σύμβαση εργασίας δίκαιο, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ή, ελλείψει αυτού, από την οποία ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του κατ’ εκτέλεση της σύμβασης. Η χώρα της συνήθους εκτέλεσης εργασίας δεν θεωρείται ότι μεταβάλλεται όταν ο εργαζόμενος παρέχει την εργασία του προσωρινά σε άλλη χώρα.

(α) από το δίκαιο της χώρας στην οποία ή από την οποία ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του κατ’ εκτέλεση της σύμβασης. Ο τόπος συνήθους παροχής της εργασίας δεν θεωρείται ότι μεταβάλλεται όταν ο εργαζόμενος παρέχει την εργασία του προσωρινά σε άλλη χώρα. Η παροχή της εργασίας σε άλλη χώρα θεωρείται προσωρινή όταν ο εργαζόμενος οφείλει να αναλάβει εκ νέου την εργασία του στη χώρα προέλευσης μετά την ολοκλήρωση των καθηκόντων του στην αλλοδαπή. Η σύναψη νέας σύμβασης εργασίας με τον αρχικό εργοδότη ή με εργοδότη που ανήκει στον ίδιο όμιλο εταιριών με τον αρχικό εργοδότη δεν αποκλείει ότι ο εργαζόμενος παρέχει προσωρινά την εργασία του σε άλλη χώρα·

 

(β) εάν ο εργαζόμενος δεν παρέχει συνήθως την εργασία του στην ίδια χώρα ή από την ίδια χώρα ή εάν παρέχει συνήθως την εργασία του σε χώρο που δεν υπόκειται σε εθνική κυριαρχία, από το δίκαιο της χώρας στην οποία βρίσκεται η επιχείρηση που προσέλαβε τον εργαζόμενο.

 

 

2α. Όταν δεν μπορεί να καθοριστεί το εφαρμοστέο δίκαιο σύμφωνα με την παράγραφο 2, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία βρίσκεται η εγκατάσταση της επιχείρησης που προσέλαβε τον εργαζόμενο.

3. Η εφαρμογή του δικαίου που ορίζεται από την παράγραφο 2 μπορεί να αποκλεισθεί όταν προκύπτει από το σύνολο των περιστάσεων ότι η σύμβαση εργασίας εμφανίζει στενότερους δεσμούς με άλλη χώρα· σε αυτή την περίπτωση εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας.

3. Όταν προκύπτει από το σύνολο των περιστάσεων ότι η σύμβαση εργασίας εμφανίζει στενότερους δεσμούς με χώρα διαφορετική από την προβλεπόμενη στις παραγράφους 2 ή 2α, εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας.

Τροπολογία 47

Άρθρο 7

Άρθρο 7

Συμβάσεις που συνάπτονται από μεσάζοντα

διαγράφεται

1. Ελλείψει επιλογής ασκηθείσας σύμφωνα με το άρθρο 3, η σύμβαση μεταξύ αντιπροσωπευομένου και μεσάζοντα διέπεται από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο μεσάζων έχει τη συνήθη διαμονή του, εκτός εάν ο συγκεκριμένος ασκεί ή οφείλει να ασκεί κατά κύριο λόγο τη δραστηριότητά του στη χώρα στην οποία ο αντιπροσωπευόμενος έχει τη συνήθη διαμονή του, οπότε εφαρμοστέο είναι το δίκαιο αυτής της χώρας.

 

2. Η σχέση μεταξύ αντιπροσωπευομένου και τρίτου που απορρέει από το γεγονός ότι ο μεσάζων ενήργησε κατά την άσκηση ή καθ’ υπέρβαση των εξουσιών του ή άνευ εξουσίας διέπεται από το δίκαιο της συνήθους διαμονής του μεσάζοντα κατά τη στιγμή κατά την οποία ενήργησε. Εντούτοις, εφαρμοστέο δίκαιο είναι εκείνο της χώρας στην οποία ο μεσάζων ενήργησε εάν, είτε ο αντιπροσωπευόμενος εξ ονόματος του οποίου ενήργησε ο μεσάζων είτε ο τρίτος έχουν τη συνήθη διαμονή τους στη συγκεκριμένη χώρα ή εάν ο μεσάζων προέβη σε αυτήν την χώρα σε πράξεις στο χρηματιστήριο ή έλαβε μέρος σε δημοπρασία.

 

3. Παρά την παράγραφο 2, εφόσον το εφαρμοστέο δίκαιο στη σχέση που καλύπτεται από την εν λόγω παράγραφο έχει αποτελέσει το αντικείμενο, εκ μέρους του αντιπροσωπευομένου ή του τρίτου, γραπτού προσδιορισμού που έχει γίνει ρητά δεκτός από τον αντισυμβαλλόμενο, εφαρμόζεται ως προς τα συγκεκριμένα ζητήματα το τοιουτοτρόπως προσδιορισθέν δίκαιο.

 

4. Το δίκαιο που προσδιορίζεται στην παράγραφο 2 διέπει εξίσου τη σχέση μεταξύ μεσάζοντα και τρίτου που απορρέει από το γεγονός ότι ο μεσάζων ενήργησε κατά την άσκηση ή καθ’ υπέρβαση των εξουσιών του ή άνευ εξουσίας.

 

Τροπολογία 48

Άρθρο 8

Κανόνες δημόσιας τάξης

Αναγκαστικές διατάξεις δημόσιας τάξης

1. Κανόνας δημόσιας τάξης είναι διάταξη αναγκαστικού δικαίου, η τήρηση της οποίας κρίνεται πρωταρχικής σημασίας από μία χώρα για την διαφύλαξη της πολιτικής, κοινωνικής ή οικονομικής οργάνωσής της, σε βαθμό που να επιβάλλεται η εφαρμογή της σε κάθε κατάσταση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της, ανεξάρτητα από το εφαρμοστέο στη σύμβαση δίκαιο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

1. Οι αναγκαστικές διατάξεις δημόσιας τάξης είναι διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, η τήρηση των οποίων κρίνεται πρωταρχικής σημασίας από μία χώρα για την διαφύλαξη του δημόσιου συμφέροντός της, όπως π.χ. της πολιτικής, κοινωνικής ή οικονομικής οργάνωσής της, σε βαθμό που να επιβάλλεται η εφαρμογή τους σε κάθε κατάσταση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής τους, ανεξάρτητα από το εφαρμοστέο στη σύμβαση δίκαιο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

2. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να θίξουν την εφαρμογή των κανόνων δημόσιας τάξης του δικάζοντος δικαστή.

2. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να θίξουν την εφαρμογή των αναγκαστικών διατάξεων δημόσιας τάξης του δικάζοντος δικαστή

3. Είναι εξίσου δυνατό να δοθεί ισχύς στους κανόνες δημόσιας τάξης άλλης χώρας, πλην εκείνης του δικάζοντος δικαστή, με την οποία η περίπτωση παρουσιάζει στενό σύνδεσμο. Για να αποφασισθεί αν θα δοθεί ισχύς στους συγκεκριμένους κανόνες, ο δικαστής θα λαμβάνει υπόψη τη φύση και το σκοπό τους σύμφωνα με τον ορισμό της παραγράφου 1 καθώς και τις συνέπειες της εφαρμογής ή μη εφαρμογής τους για τον επιδιωκόμενο από τον κανόνα δημόσιας τάξης στόχο καθώς και για τους συμβαλλομένους.

 

Αιτιολόγηση

Η τροπολογία αυτή αποσκοπεί να διασαφηνίσει την έννοια των αναγκαστικών διατάξεων δημόσιας τάξης (βλ. επίσης την αιτιολογική σκέψη 13 όπως τροποποιήθηκε). Αποσκοπεί επίσης στη βελτίωση της νομοθεσίας καθόσον ευθυγραμμίζει τον κανονισμό Ρώμη Ι με τον κανονισμό Ρώμη ΙΙ. Αυτό θα διευκολύνει επίσης την τελική συγχώνευση των κανονισμών Ρώμη Ι και Ρώμη ΙΙ σε ένα ενιαίο μέσο.

Τροπολογία 49

Άρθρο 10

 

-1. Η σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ προσώπων τα οποία βρίσκονται στην ίδια χώρα κατά το χρόνο της σύναψης, ή των οποίων οι αντιπρόσωποι βρίσκονται στην ίδια χώρα κατά το χρόνο της σύναψης, είναι έγκυρη ως προς τον τύπο αν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις, είτε του δικαίου που σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διέπει την ουσία της, είτε του δικαίου της χώρας όπου συνάπτεται.

1. Η σύμβαση είναι έγκυρη ως προς τον τύπο αν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις, είτε του δικαίου που σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διέπει την ουσία της, είτε του δικαίου της χώρας όπου βρίσκεται κάποιος εκ των συμβαλλομένων ή ο αντιπρόσωπός του κατά τη στιγμή της σύναψής της, είτε του δικαίου της χώρας στην οποία έχει κατά τη συγκεκριμένη στιγμή τη συνήθη διαμονή του ένας εκ των συμβαλλομένων.

1. Η σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ προσώπων τα οποία βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες κατά το χρόνο της σύναψης, ή των οποίων οι αντιπρόσωποι βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες κατά το χρόνο της σύναψης, είναι έγκυρη ως προς τον τύπο αν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις, είτε του δικαίου που σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διέπει την ουσία της, είτε του δικαίου μιας από τις χώρες στις οποίες βρίσκεται ένας εκ των συμβαλλομένων ή ένας αντιπρόσωπός τους κατά το χρόνο της σύναψής της, είτε του δικαίου της χώρας στην οποία είχε κατά τη συγκεκριμένη στιγμή τη συνήθη διαμονή του ένας εκ των συμβαλλομένων·

2. Η μονομερής δικαιοπραξία, η σχετική με σύμβαση που έχει συναφθεί ή πρόκειται να συναφθεί, είναι έγκυρη ως προς τον τύπο αν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις, είτε του δικαίου που σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διέπει ή θα διείπε την ουσία της, είτε του δικαίου της χώρας όπου επιχειρήθηκε η δικαιοπραξία αυτή, είτε του δικαίου της χώρας όπου είχε τη συνήθη διαμονή του κατά τη συγκεκριμένη στιγμή το πρόσωπο που προέβη στη μονομερή δικαιοπραξία.

2. Η μονομερής δικαιοπραξία, η σχετική με σύμβαση που έχει συναφθεί ή πρόκειται να συναφθεί, είναι έγκυρη ως προς τον τύπο αν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις, είτε του δικαίου που σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διέπει ή θα διείπε την ουσία της, είτε του δικαίου της χώρας όπου συνήφθη η δικαιοπραξία αυτή, είτε του δικαίου της χώρας όπου είχε τη συνήθη διαμονή του κατά τη συγκεκριμένη στιγμή το πρόσωπο που προέβη στη μονομερή δικαιοπραξία.

3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται στις συμβάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5. Ο τύπος των συμβάσεων αυτών διέπεται από το δίκαιο της χώρας όπου ο καταναλωτής έχει τη συνήθη διαμονή του.

3. Οι διατάξεις των παραγράφων -1, 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται στις συμβάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5. Ο τύπος των συμβάσεων αυτών διέπεται από το δίκαιο της χώρας όπου ο καταναλωτής έχει τη συνήθη διαμονή του.

4. Παρά τις διατάξεις των παραγράφων 1 έως 3 του παρόντος άρθρου, κάθε σύμβαση που έχει ως αντικείμενο εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου ή δικαίωμα χρήσης ακινήτου υπάγεται στους αναγκαστικούς περί τύπου κανόνες του δικαίου της χώρας όπου βρίσκεται το ακίνητο, εφόσον, σύμφωνα με το δίκαιο αυτό, πρόκειται για κανόνες δημόσιας τάξης κατά την έννοια του άρθρου 8 του παρόντος κανονισμού.

4. Παρά τις διατάξεις των παραγράφων -1 έως 3 του παρόντος άρθρου, κάθε σύμβαση που έχει ως αντικείμενο εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου ή μίσθωση ακινήτου υπάγεται στους αναγκαστικούς περί τύπου κανόνες του δικαίου της χώρας όπου βρίσκεται το ακίνητο, εφόσον, σύμφωνα με το δίκαιο αυτό, οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία συνάπτεται η σύμβαση και από το δίκαιο που διέπει τη σύμβαση, ενώ δεν επιτρέπεται παρέκκλιση από τους κανόνες αυτούς με συμφωνία.

Τροπολογία 50

Άρθρο 13

1. Οι υποχρεώσεις ανάμεσα στον εκχωρητή και τον εκδοχέα μιας απαίτησης ή ανάμεσα στον υποκαθιστώντα και τον υποκαθιστάμενο διέπονται από το δίκαιο, που σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εφαρμόζεται στη μεταξύ τους σύμβαση.

1. Η σχέση μεταξύ εκχωρητή και εκδοχέα δυνάμει εκχώρησης ή συμβατικής υποκατάστασης απαίτησης κατά τρίτου προσώπου (του “οφειλέτη”) διέπονται από το δίκαιο, που σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εφαρμόζεται στη μεταξύ τους σύμβαση.

2. Το δίκαιο που διέπει την εκχωρούμενη απαίτηση καθορίζει το εκχωρητό της, τις σχέσεις μεταξύ εκδοχέα ή υποκαθιστώντα και οφειλέτη, τους όρους με τους οποίους μπορεί να γίνει επίκληση της εκχώρησης ή της υποκατάστασης έναντι του οφειλέτη και το εξοφλητικό αποτέλεσμα της παροχής του οφειλέτη.

2. Το δίκαιο που διέπει την απαίτηση η οποία είναι αντικείμενο εκχώρησης ή υποκατάστασης καθορίζει τα εξής ζητήματα:

 

(α) τη δυνατότητα εκχώρησης της απαίτησης, μεταξύ άλλων την αποτελεσματικότητα έναντι του εκδοχέα των συμβατικών και νομικών περιορισμών της εκχώρησης ή της υποκατάστασης μεταξύ εκδοχέα και οφειλέτη·

 

(β) τις σχέσεις μεταξύ εκδοχέα ή υποκαθιστώντα και οφειλέτη·

 

(γ) τους όρους με τους οποίους μπορεί να γίνει επίκληση της εκχώρησης ή της υποκατάστασης έναντι του οφειλέτη·

 

(δ) το εξοφλητικό αποτέλεσμα της παροχής του οφειλέτη, και

 

(ε) εάν ο εκδοχέας έχει δικαίωμα στην απαίτηση, συμπεριλαμβανομένου του προϊόντος της, έναντι άλλων εκδοχέων της ιδίας απαίτησης, πιστωτών του εκχωρητή και άλλων τρίτων.

3. Το δίκαιο της χώρας στην οποία ο εκχωρητής ή ο υποκαθιστών έχει τη συνήθη διαμονή του κατά τη στιγμή της εκχώρησης ή της μεταβίβασης διέπει τη δυνατότητα επίκλησης της εκχώρησης ή της υποκατάστασης έναντι τρίτων.

 

Τροπολογία 51

Άρθρο 14

Εκ του νόμου υποκατάσταση

Εκ του νόμου υποκατάσταση

Σε περίπτωση υποχρέωσης τρίτου να ικανοποιήσει δανειστή συμβατικής ενοχής, το δικαίωμα αναγωγής αυτού του τρίτου κατά του οφειλέτη της συμβατικής ενοχής διέπεται από το εφαρμοστέο σε αυτήν την υποχρέωση του τρίτου δίκαιο.

Όταν δυνάμει μιας συμβατικής ενοχής ένα πρόσωπο («δανειστής») έχει απαίτηση έναντι άλλου προσώπου («οφειλέτης»), και ένας τρίτος έχει την υποχρέωση να ικανοποιήσει τον δανειστή, ή τον έχει πράγματι ικανοποιήσει εκπληρώνοντας την υποχρέωση αυτή, το δίκαιο που εφαρμόζεται σε αυτήν την υποχρέωση του τρίτου να ικανοποιήσει τον δανειστή καθορίζει αν και σε ποιο βαθμό αυτός ο τρίτος δικαιούται να ασκήσει τα δικαιώματα που είχε ο δανειστής κατά του οφειλέτη σύμφωνα με το δίκαιο που διέπει τη σχέση τους.

Τροπολογία 52

Άρθρο 15

Πολλοί οφειλέτες

Πολλοί οφειλέτες

Στην περίπτωση που ένας δανειστής έχει απαιτήσεις έναντι περισσότερων οφειλετών οι οποίοι ευθύνονται από κοινού και ένας εκ των οφειλετών έχει ήδη ικανοποιήσει το δανειστή, το δικαίωμα αυτού του οφειλέτη να στραφεί κατά των υπολοίπων οφειλετών διέπεται από το εφαρμοστέο στην υποχρέωση του οφειλέτη έναντι του δανειστή δίκαιο. Εφόσον το εφαρμοστέο στην υποχρέωση του οφειλέτη έναντι του δανειστή δίκαιο προβλέπει κανόνες που προορίζονται να τον προστατεύσουν έναντι αγωγών λόγω ευθύνης, ο οφειλέτης μπορεί εξίσου να επικαλεσθεί τους κανόνες αυτούς έναντι των υπολοίπων οφειλετών.

Στην περίπτωση που ένας δανειστής έχει απαιτήσεις έναντι περισσότερων οφειλετών οι οποίοι ευθύνονται για την αυτή απαίτηση, και ένας εκ των οφειλετών έχει ήδη ικανοποιήσει εν όλω ή εν μέρει την απαίτηση, το δίκαιο το οποίο διέπει την υποχρέωση του οφειλέτη έναντι του δανειστή διέπει επίσης το δικαίωμα του οφειλέτη να στραφεί κατά των υπόλοιπων οφειλετών. Οι υπόλοιποι οφειλέτες μπορούν να επικαλεσθούν τα μέσα προστασίας τα οποία διέθεταν κατά του δανειστή στο βαθμό που επιτρέπεται δυνάμει του δικαίου το οποίο διέπει τις υποχρεώσεις τους έναντι του δανειστή.

Τροπολογία 53

Άρθρο 16

Συμψηφισμός εκ του νόμου

Συμψηφισμός

Το εφαρμοστέο στον εκ του νόμου συμψηφισμό δίκαιο είναι εκείνο που διέπει την οφειλή στην οποία αντιτάσσεται ο συμψηφισμός.

Όταν η δυνατότητα συμψηφισμού δεν έχει συμφωνηθεί από τα μέρη, ο συμψηφισμός διέπεται από το δίκαιο το οποίο εφαρμόζεται στην αξίωση στην οποία αντιτάσσεται ο συμψηφισμός.

Τροπολογία 54

Άρθρο 17, παράγραφος 1

1. Το δίκαιο που, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, διέπει τη σύμβαση εφαρμόζεται στο μέτρο που, σε θέματα συμβατικών ενοχών, καθιερώνει τεκμήρια ή κατανέμει το βάρος απόδειξης.

1. Το δίκαιο που, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, διέπει τη συμβατική ενοχή εφαρμόζεται στο μέτρο που, σε θέματα συμβατικών ενοχών, καθιερώνει τεκμήρια ή κατανέμει το βάρος απόδειξης.

Τροπολογία 55

Άρθρο 18

Εξομοίωση προς τη συνήθη διαμονή

Συνήθης διαμονή

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως συνήθης διαμονή εταιρίας, ένωσης ή νομικού προσώπου νοείται η κεντρική διοίκησή του.

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως συνήθης διαμονή εταιρίας, ένωσης ή νομικού προσώπου, νοείται ο τόπος της κεντρικής διοίκησής του.

 

Ως συνήθης διαμονή φυσικού προσώπου που ενεργεί στο πλαίσιο της επιχειρηματικής του δραστηριότητας νοείται ο κύριος τόπος των δραστηριοτήτων του.

Εάν η σύμβαση συνάπτεται στο πλαίσιο της εκμετάλλευσης υποκαταστήματος, αντιπροσωπείας ή οποιασδήποτε άλλης εγκατάστασης, ή εάν, σύμφωνα με τη σύμβαση, η παροχή πρέπει να εκτελεστεί από μία τέτοια εγκατάσταση, ως συνήθης διαμονή νοείται ο τόπος αυτής της εγκατάστασης.

1α. Εάν η σύμβαση συνάπτεται στο πλαίσιο της δραστηριότητας υποκαταστήματος, αντιπροσωπείας ή οποιασδήποτε άλλης εγκατάστασης, ή εάν, σύμφωνα με τη σύμβαση, η παροχή πρέπει να εκτελεστεί από μία τέτοια εγκατάσταση, ως τόπος συνήθους διαμονής νοείται ο τόπος όπου ευρίσκεται το υποκατάστημα, η αντιπροσωπεία ή η οποιαδήποτε άλλη εγκατάσταση.

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, όταν η σύμβαση συνάπτεται κατά την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας φυσικού προσώπου, ως συνήθης διαμονή νοείται ο τόπος της επαγγελματικής του εγκατάστασης.

2. Κρίσιμος χρόνος για τον καθορισμό της συνήθους διαμονής είναι ο χρόνος σύναψης της σύμβασης.

Τροπολογία 56

Άρθρο 20

Επιφύλαξη δημόσιας τάξης

Δημόσια τάξη της χώρας του δικάζοντος δικαστή

Η εφαρμογή μιας διάταξης του δικαίου που καθορίζεται από τον παρόντα κανονισμό δεν μπορεί να αποκλεισθεί παρά μόνο αν η εφαρμογή αυτή είναι πρόδηλα ασυμβίβαστη με τη δημόσια τάξη του δικάζοντος δικαστή.

Η εφαρμογή διάταξης του δικαίου οιασδήποτε χώρας που καθορίζεται από τον παρόντα κανονισμό δεν μπορεί να αποκλεισθεί παρά μόνο αν η εφαρμογή αυτή είναι πρόδηλα ασυμβίβαστη με τη δημόσια τάξη του δικάζοντος δικαστή.

Τροπολογία 57

Άρθρο 21

Σε περίπτωση που ένα κράτος αποτελείται από περισσότερες εδαφικές ενότητες που η κάθε μία έχει τους δικούς της κανόνες για τις συμβατικές ενοχές, κάθε εδαφική ενότητα θεωρείται ως χώρα για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

1. Σε περίπτωση που ένα κράτος αποτελείται από περισσότερες εδαφικές ενότητες που η κάθε μία έχει τους δικούς της κανόνες για τις συμβατικές ενοχές, κάθε εδαφική ενότητα θεωρείται ως χώρα για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

 

2. Τα κράτη εντός των οποίων διάφορες εδαφικές ενότητες έχουν δικούς τους κανόνες δικαίου σχετικά με τις συμβατικές ενοχές δεν υποχρεούνται να εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό σε συγκρούσεις νόμων που αφορούν αποκλειστικά και μόνο το δίκαιο τέτοιων εδαφικών ενοτήτων.

Τροπολογία 58

Άρθρο 22

Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή ή την θέσπιση πράξεων εκ μέρους των οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οι οποίες :

Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου οι οποίες, σε ειδικά θέματα, ρυθμίζουν τη σύγκρουση νόμων στον τομέα των συμβατικών ενοχών.

(α) σε ειδικά θέματα, ρυθμίζουν τη σύγκρουση νόμων στον τομέα των συμβατικών ενοχών· κατάλογος αυτών των πράξεων που ισχύουν σήμερα περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1·

(β) διέπουν τις συμβατικές ενοχές και οι οποίες, δυνάμει της βούλησης των μερών, εφαρμόζονται σε καταστάσεις που εμπεριέχουν σύγκρουση νόμων·

(γ) υπαγορεύουν κανόνες που προορίζονται να προωθήσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στο μέτρο που αυτοί οι κανόνες δε μπορούν να εφαρμοστούν από κοινού με το δίκαιο που ορίζεται από τους κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου.

 

Αιτιολόγηση

Η διάταξη αυτή έχει ευθυγραμμισθεί με την αντίστοιχη διάταξη του κανονισμού Ρώμη II.

Τροπολογία 59

Άρθρο 22 α (νέο)

 

Άρθρο 22 α

1. Ο παρών κανονισμός αντικαθιστά τη Σύμβαση της Ρώμης στα κράτη μέλη, εξαιρουμένων των εδαφών των κρατών μελών τα οποία υπάγονται στο εδαφικό πεδίο εφαρμογής της εν λόγω Σύμβασης και τα οποία αποκλείονται από τον παρόντα κανονισμό κατ’ εφαρμογή του άρθρου 299 της Συνθήκης.

2. Καθ' όσον ο παρών κανονισμός αντικαθιστά τις διατάξεις της Σύμβασης της Ρώμης, κάθε παραπομπή στην εν λόγω Σύμβαση νοείται ως παραπομπή στον παρόντα κανονισμό.

Τροπολογία 60

Άρθρο 23

1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, το αργότερο έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, τον κατάλογο των πολυμερών συμβάσεων των οποίων είναι συμβαλλόμενα μέρη και οι οποίες, σε ειδικά θέματα, ρυθμίζουν τη σύγκρουση νόμων στον τομέα των συμβατικών ενοχών. Η Επιτροπή δημοσιεύει αυτόν τον κατάλογο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός προθεσμίας έξι μηνών μετά την παραλαβή.

1. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή διεθνών συμβάσεων των οποίων είναι συμβαλλόμενα μέρη ένα ή περισσότερα κράτη μέλη κατά το χρόνο της έκδοσης του παρόντος κανονισμού και οι οποίες ρυθμίζουν τη σύγκρουση νόμων στον τομέα των συμβατικών ενοχών.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στη συνέχεια στην Επιτροπή οποιαδήποτε καταγγελία αυτών των συμβάσεων, την οποία η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός προθεσμίας έξι μηνών μετά την παραλαβή.

 

2. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή των συμβάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Εντούτοις, όταν όλα τα συναφή στοιχεία της κατάστασης εντοπίζονται κατά τη στιγμή της σύναψης της σύμβασης σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, ο παρών κανονισμός υπερισχύει των ακόλουθων συμβάσεων:

2. Ωστόσο, μεταξύ κρατών μελών, ο παρών κανονισμός υπερισχύει των συμβάσεων που έχουν συναφθεί αποκλειστικά μεταξύ δύο ή περισσοτέρων εξ αυτών στο μέτρο που οι συμβάσεις αυτές αφορούν θέματα τα οποία διέπονται από τον παρόντα κανονισμό.

Τροπολογία 61

Άρθρο 23 α (νέο)

Άρθρο 23α

Κατάλογος συμβάσεων

 

1. Μέχρι …*, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις προβλεπόμενες στο άρθρο 23 παρ. 1 συμβάσεις. Μετά την ημερομηνία αυτή, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε καταγγελία των συμβάσεων αυτών.

 

2. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός εξαμήνου από την παραλαβή τους:

(i) κατάλογο των συμβάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1·

(ii) κατάλογο των καταγγελιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

 

____

* 12 μήνες μετά την ημερομηνία έγκρισης του παρόντος κανονισμού.

Τροπολογία 62

Άρθρο 23 β (νέο)

Άρθρο 23β

Ρήτρα αναθεώρησης

 

1. Το αργότερο ...*, Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Εφόσον είναι απαραίτητο, η έκθεση θα συνοδεύεται από προτάσεις προσαρμογής του παρόντος κανονισμού. Της έκθεσης προηγείται, το αργότερο ...**, :

(i) μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις του άρθρου 5 του παρόντος κανονισμού, η οποία θα εξετάζει ειδικότερα:

(a) τις επιπτώσεις στις συμβάσεις καταναλωτών που συνάπτονται με ηλεκτρονικά μέσα·

(β) τις επιπτώσεις της εφαρμογής περισσότερων του ενός δικαίων στην ίδια σύμβαση, και

(γ) τη συμβατότητα με το άρθρο 15 του κανονισμού αριθ. 44/2001·

(ii) μελέτη σχετικά με την προαγωγή των εναλλακτικών συστημάτων επίλυσης διαφορών (ADR) στον τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου καθώς και σχετικά με τον τρόπο που αυτό θα μπορούσε να ενισχυθεί και να προωθηθεί επωφελώς με νομοθετικά και άλλα μέσα· η μελέτη αυτή θα εξετάσει επίσης σε ποιο βαθμό τα ηλεκτρονικά συστήματα ADR μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με διασφαλίσεις, προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών στο ηλεκτρονικό εμπόριο και να αποφευχθεί η ανάγκη προσφυγής στα δικαστήρια·

(iii) προτάσεις που ενδεχομένως θα κρίνει η Επιτροπή κατάλληλες, στο πλαίσιο του σχεδίου για το δίκαιο των συμβάσεων, προκειμένου να εισαχθούν τυποποιημένοι συμβατικοί όροι και προϋποθέσεις για χρήση ιδίως σε διασυνοριακές ηλεκτρονικές συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών·

(iv) επισκόπηση των διατάξεων περί εφαρμοστέου δικαίου οι οποίες περιέχονται στην κοινοτική ασφαλιστική νομοθεσία.

 

_____

* Δύο έτη μετά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

** Ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Τροπολογία 63

Άρθρο 23 γ (νέο)

Άρθρο 23γ

Χρονική εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις συμβάσεις που συνάπτονται μετά την έναρξη ισχύος του.

Αιτιολόγηση

Σε αντίθεση με την περίπτωση των αδικοπραξιών και των αδικημάτων, οι συμβάσεις πραγματοποιούνται σκοπίμως και οικειοθελώς. Είναι ουσιώδες για τα μέρη να γνωρίζουν ότι οι διατάξεις σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό θα εφαρμόζονται μόνο σε συμβάσεις που συνάπτονται μετά την ημερομηνία εφαρμογής του. Συνεπώς, οι δίκες που εισάγονται μετά την ημερομηνία εφαρμογής σχετικά με συμβάσεις που έχουν συναφθεί πριν από την ημερομηνία αυτή θα εφαρμόζουν τη Σύμβαση της Ρώμης.

Τροπολογία 64

Άρθρο 24

Έναρξη ισχύος και εφαρμογή

Ημερομηνία έναρξης ισχύος και εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την [1 έτος μετά την έναρξη ισχύος του].

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την [18 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του], με την εξαίρεση του άρθρου 24 που εφαρμόζεται από την [12 μήνες μετά την ημερομηνία έγκρισης].

Εφαρμόζεται στις συμβατικές ενοχές που γεννώνται μετά την έναρξη εφαρμογής του. Εντούτοις, για τις συμβατικές ενοχές που γεννώνται πριν από την έναρξη εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ο κανονισμός εφαρμόζεται εφόσον οι κανόνες του καταλήγουν στο ίδιο δίκαιο με εκείνο που θα ήταν εφαρμοστέο δυνάμει της σύμβασης της Ρώμης του 1980.

 

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

(1)

Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην ΕΕ.


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η πρόταση κανονισμού (Ρώμη Ι) έχει στόχο να μετατρέψει τη Σύμβαση της Ρώμης του 1980 σε κοινοτική πράξη και, όπου είναι αναγκαίο, να την αναθεωρήσει.

Μολονότι ορισμένοι έχουν αμφισβητήσει την ανάγκη έγκρισης κανονισμού, ο εισηγητής θεωρεί ότι αυτό είναι σκόπιμο για τους ακόλουθους λόγους: (α) οι κανονισμοί τροποποιούνται ευκολότερα από τις συμβάσεις και μπορούν, ως μέρος του κοινοτικού κεκτημένου, να επεκταθούν ταχύτερα στα νέα κράτη μέλη· (β) θα διασφαλισθεί η δυνατότητα αιτήσεων προς το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικών αποφάσεων (βλ. την καθυστέρηση του Βελγίου στην εφαρμογή των πρωτοκόλλων της Σύμβασης της Ρώμης σχετικά με την ερμηνεία της από το Δικαστήριο)· (γ) ο κανονισμός προσφέρει μια ενιαία πράξη που είναι άμεσα δεσμευτική για τα εθνικά δικαστήρια, ενώ σε πολλές χώρες η κύρωση μιας διεθνούς σύμβασης απαιτεί τη θέσπιση εθνικής νομοθεσίας προκειμένου να γίνει η σύμβαση δεσμευτική στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι ο κανονισμός δεν θα εφαρμόζεται στη Δανία. Μπορούμε να ελπίζουμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα ξεπεράσει την αρχική του διστακτικότητα και τελικά θα συμμετάσχει στην έγκριση του κανονισμού.

Πέραν τούτων, ο εισηγητής σημειώνει ότι πολλές διατάξεις του προτεινόμενου κανονισμού είναι καινοφανείς σε σχέση με τη Σύμβαση της Ρώμης. Οι διατάξεις αυτές συζητήθηκαν διεξοδικά στο πλαίσιο της επιτροπής και διατυπώθηκαν κατάλληλες τροπολογίες στο κείμενο της Επιτροπής.

Οι τροπολογίες που περιέχονται στην παρούσα έκθεση έχουν προορισμό να βελτιώσουν το κείμενο που προτείνεται από την Επιτροπή, υπό το πρίσμα των διάφορων προτάσεων που έχουν διαβιβασθεί στον εισηγητή, καθώς και να το εναρμονίσουν περισσότερο με το κείμενο Ρώμη ΙΙ.

Τέλος, ο εισηγητής παρατηρεί ότι υπάρχουν πολλές αποκλίσεις ανάμεσα στις διάφορες γλωσσικές εκδοχές της πρότασης της Επιτροπής και εκφράζει την ελπίδα ότι αυτές θα εξαλειφθούν από τους γλωσσομαθείς νομικούς του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ τησ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (14.9.2006)

προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι)

(COM(2005)0650 – C6‑0441/2005 – 2005/0261(COD))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Jan Andersson

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

Στόχος της πρότασης της Επιτροπής δεν είναι η θέσπιση νέας σειράς νομικών κανόνων, αλλά η μετατροπή μιας σύμβασης που ήδη υφίσταται, της Σύμβασης της Ρώμης Ι του 1980 (Σύμβαση), σε Κοινοτικό εργαλείο. Ωστόσο, η Επιτροπή επεχείρησε επίσης να εκσυγχρονίσει ορισμένες διατάξεις της Σύμβασης, ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν τη σύμβαση εργασίας.

Η πρόταση ακολούθησε μετά από διαβουλεύσεις των κρατών μελών και της κοινωνίας των πολιτών, ιδιαίτερα με βάση το πράσινο βιβλίο και δημόσια ακρόαση.(1) Το πράσινο βιβλίο έλαβε περί τις 80 απαντήσεις από κυβερνήσεις, πανεπιστήμια, ασκούντες νομικά επαγγέλματα, κλπ.(2) Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει νομική αρμοδιότητα να εγκρίνει Κοινοτικά έγγραφα σχετικά με κανόνες για τη σύγκρουση νόμων (ή ιδιωτικού διεθνούς δικαίου) σύμφωνα με το Άρθρο 61(γ) της Συνθήκης ΕΚ.

Η πρόταση υποβλήθηκε από την Επιτροπή, στις 15 Δεκεμβρίου 2005. Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων ορίσθηκε ως η αρμόδια επί της ουσίας επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων αποφάσισε να εκδώσει σχέδιο γνωμοδότησης στην πρόταση για την υπεύθυνη επιτροπή λόγω της στενής σχέσης μεταξύ της Οδηγίας 96/71/ΕΚ, σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών, και της πρότασης. Η πρόταση καλύπτει επίσης σημαντικές αλλαγές στους κανόνες του εφαρμοστέου νόμου στη σύμβαση εργασίας.

Το σχέδιο γνωμοδότησης ασχολείται με τις ανακολουθίες και τα νομικά τεχνικά στοιχεία που μπορούν να διαλευκανθούν προκειμένου να βελτιωθεί ο Κανονισμός. Η γενική φιλοδοξία είναι να παρασχεθεί μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου για την εφαρμοστέα νομοθεσία στις συμβάσεις εργασίας.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να ενσωματώσει στην έκθεσή της τις ακόλουθες τροπολογίες:

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή  Τροπολογίες του Κοινοβουλίου

Τροπολογία 1

Αιτιολογική σκέψη 11

(11) Όσον αφορά την ατομική σύμβαση εργασίας, ο κανόνας σύγκρουσης πρέπει να επιτρέπει να προσδιορίζεται το κέντρο βαρύτητας της σχέσης εργασίας πέραν των φαινομένων. Αυτός ο κανόνας δεν επηρεάζει την εφαρμογή των κανόνων δημόσιας τάξης της χώρας απόσπασης, που προβλέπεται από την οδηγία 96/71/ΕΚ της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών.

(11) Όσον αφορά την ατομική σύμβαση εργασίας, ο κανόνας σύγκρουσης πρέπει να επιτρέπει να προσδιορίζεται το κέντρο βαρύτητας της σχέσης εργασίας πέραν των φαινομένων. Αυτός ο Κανονισμός νοείται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των κανόνων δημόσιας τάξης της χώρας απόσπασης, που προβλέπεται από την οδηγία 96/71/ΕΚ της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών.

Αιτιολόγηση

Η σχέση με την Οδηγία 96/71/ΕΚ και η παραπομπή σ' αυτήν στον Κανονισμό πρέπει να είναι σαφής. Ο κανόνας που αναφέρεται στην πρώτη φράση δεν είναι το μόνο στοιχείο για το οποίο ο Κανονισμός πρέπει να νοείται με την επιφύλαξη της σχετικής Οδηγίας. Η διατύπωση "επηρεάζει" κρίνεται επίσης διφορούμενη και αντικαθίσταται από "με την επιφύλαξη". Η τροπολογία παρέχει διευκρινίσεις και εξασφαλίζει τη συνοχή με την Οδηγία 96/71/EC.

Τροπολογία 2

Αιτιολογική σκέψη 11α (νέα)

 

(11a) H Οδηγία 96/71/EΚ καθορίζει κατώτατους κανόνες για την προστασία των εργαζομένων που εφαρμόζονται σε εργαζόμενους που έχουν αποσπαστεί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους άλλου από το κράτος στο οποίο συνήθως εργάζονται και δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη από το να εφαρμόζουν άλλους όρους και συνθήκες απασχόλησης από αυτούς που καθορίζονται στις συλλογικές συμφωνίες, ούτε από το να εφαρμόζονται άλλοι όροι απασχόλησης όπου αυτοί αποτελούν διατάξεις δημόσιας τάξης.

 

ΕΕL 18 της 21.1.97, σελ. 1.

Αιτιολόγηση

Η νέα αιτιολογική σκέψη διευκρινίζει την ειδική φύση των κανόνων που καθορίζονται με την οδηγία 96/71/EΚ η οποία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη από τα εγκρίνουν περισσότερο προστατευτικά μέτρα σε εθνικό επίπεδο επιβάλλοντας π.χ. άλλους όρους απασχόλησης σε περίπτωση διατάξεων δημόσιας τάξης.

Τροπολογία 3

Άρθρο 6, παράγραφος 1

1. Παρά τις διατάξεις του άρθρου 3, στην ατομική σύμβαση εργασίας, η επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου εκ μέρους των συμβαλλομένων δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να στερήσει τον εργαζόμενο από την προστασία που του εξασφαλίζουν οι αναγκαστικού δικαίου διατάξεις του δικαίου που θα ήταν εφαρμοστέο, ελλείψει επιλογής, δυνάμει του παρόντος άρθρου.

(Δεν αφορά την ελληνική μετάφραση)

Αιτιολόγηση

Δεν αφορά την ελληνική μετάφραση.

Τροπολογία 4

Άρθρο 6, παράγραφος 2

2.        Ελλείψει επιλογής σύμφωνα με το άρθρο 3, η ατομική σύμβαση εργασίας διέπεται:

2.        Παρά τις διατάξεις του Άρθρου 4 και ελλείψει επιλογής σύμφωνα με το άρθρο 3, η ατομική σύμβαση εργασίας, διέπεται:

Αιτιολόγηση

Η διατύπωση “παρά τις διατάξεις του Άρθρου 4” που παρατίθεται στη Σύμβαση διαγράφεται από την Επιτροπή. Το κείμενο αυτό επανεισάγεται για λόγους σαφήνειας και συνοχής.

Τροπολογία 5

Άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο (α)

(α) από το δίκαιο της χώρας στην οποία ή από την οποία ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του κατ’ εκτέλεση της σύμβασης. Ο τόπος συνήθους παροχής της εργασίας δεν θεωρείται ότι μεταβάλλεται όταν ο εργαζόμενος παρέχει την εργασία του προσωρινά σε άλλη χώρα. Η παροχή της εργασίας σε άλλη χώρα θεωρείται προσωρινή όταν ο εργαζόμενος οφείλει να αναλάβει εκ νέου την εργασία του στη χώρα προέλευσης μετά την ολοκλήρωση των καθηκόντων του στην αλλοδαπή. Η σύναψη νέας σύμβασης εργασίας με τον αρχικό εργοδότη ή με εργοδότη που ανήκει στον ίδιο όμιλο εταιριών με τον αρχικό εργοδότη δεν αποκλείει ότι ο εργαζόμενος παρέχει προσωρινά την εργασία του σε άλλη χώρα·

(α) από το δίκαιο της χώρας στην οποία ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του κατ’ εκτέλεση της σύμβασης. Ο τόπος συνήθους παροχής της εργασίας δεν θεωρείται ότι μεταβάλλεται όταν ο εργαζόμενος παρέχει την εργασία του προσωρινά σε άλλη χώρα. Όμως οι εργασιακές συνθήκες του και οι συνθήκες αμοιβής του υπόκεινται στο δίκαιο του κράτους στο οποίο παρέχει προσωρινά την εργασία του. Η παροχή της εργασίας σε άλλη χώρα θεωρείται προσωρινή όταν ο εργαζόμενος οφείλει να αναλάβει εκ νέου την εργασία του στη χώρα προέλευσης μετά την ολοκλήρωση των ειδικών καθηκόντων του στην αλλοδαπή.

Αιτιολόγηση

Το κείμενο "η παροχή της εργασίας σε άλλη χώρα θεωρείται προσωρινή όταν ο εργαζόμενος οφείλει να αναλάβει εκ νέου την εργασία του στη χώρα προέλευσης μετά την ολοκλήρωση των καθηκόντων του στην αλλοδαπή" δεν υπάρχει στην Σύμβαση. Εμπεριέχει τον κίνδυνο να δοθεί ερμηνεία με την ευρεία έννοια των "καθηκόντων". Τι θα συνέβαινε εάν το καθήκον του εργαζόμενου ήταν π.χ. να εκπροσωπήσει τον εργοδότη που είναι εγκατεστημένος σε κράτος μέλος χ για τις δραστηριότητές του στο κράτος μέλος ψ; Πότε "παρέχεται" αυτή η εργασία; Θα μπορούσε ενδεχομένως να πρόκειται για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Η παρεμβολή της λέξης "ειδικών" επισημαίνει ότι η προσωρινή δραστηριότητα σε άλλη χώρα πρέπει να ερμηνεύεται υπό τη στενή έννοια.

Το κείμενο αυτό δεν παρατίθεται στη Σύμβαση. Σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ του τοπικού εργοδότη και του εργαζομένου ο μόνος σχετικός τόπος εργασίας πρέπει να είναι η χώρα απόσπασης. Ένας άλλος νόμος μπορεί να εφαρμοσθεί αλλά μόνο μέσω της ρήτρας διασφάλισης του Τμήματος 3. Η νέα αυτή προσθήκη επεκτείνει και ως εκ τούτου επισκιάζει την έννοια του τόπου εργασίας ως του τακτικού συνδετικού παράγοντα. Επιπλέον, αυτός ο κανόνας θα μπορούσε επίσης να ενθαρρύνει συμβάσεις εργασίας που συνάπτονται μόνον ως κάλυψη για την πραγματική σύμβαση. Θα πρέπει συνεπώς να διαγραφεί αυτός ο κανόνας.

Οι όροι « ή από την οποία » είναι πολύ αμφιλεγόμενοι. Η τροπολογία έχει ως στόχο να αποφευχθεί η τακτική απόσπαση από ένα κράτος μέλος του οποίου το δίκαιο εργασίας είναι λιγότερο ανεπτυγμένο απ' ότι στο κράτος απόσπασης.

Τροπολογία 6

Άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο (αα) (νέο)

 

(aa) αν ο εργαζόμενος δεν παρέχει συνήθως την εργασία του σε μία μόνο χώρα, από το δίκαιο της χώρας από την οποία ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του κατ' εκτέλεση της σύμβασης·

Τροπολογία 7

Άρθρο 6, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο (νέο)

 

εκτός αν από το σύνολο των περιστάσεων συνάγεται ότι η σύμβαση εργασίας συνδέεται στενότερα με άλλη χώρα, οπότε εφαρμοστέο είναι το δίκαιο της άλλης αυτής χώρας.

Τροπολογία 8

Άρθρο 6, παράγραφος 3

3. Η εφαρμογή του δικαίου που ορίζεται από την παράγραφο 2 μπορεί να αποκλεισθεί όταν προκύπτει από το σύνολο των περιστάσεων ότι η σύμβαση εργασίας εμφανίζει στενότερους δεσμούς με άλλη χώρα· σε αυτή την περίπτωση εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας.

διαγραφή

Αιτιολόγηση

Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η εν λόγω ρήτρα ευελιξίας σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπως οι περιπτώσεις μισθωτών που καλούνται να εργασθούν σε αεροσκάφη, σε πλοία ή σε πλατφόρμες αντλήσεως πετρελαίου. Για το λόγο αυτό είναι προτιμητέο να ενσωματωθεί η εν λόγω ρήτρα στην παράγραφο η οποία ασχολείται αποκλειστικά με αυτό το θέμα.

Τροπολογία 9

Άρθρο 8, παράγραφος 1

1. Κανόνας δημόσιας τάξης είναι διάταξη αναγκαστικού δικαίου, η τήρηση της οποίας κρίνεται πρωταρχικής σημασίας από μία χώρα για την διαφύλαξη της πολιτικής, κοινωνικής ή οικονομικής οργάνωσής της, σε βαθμό που να επιβάλλεται η εφαρμογή της σε κάθε κατάσταση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της, ανεξάρτητα από το εφαρμοστέο στη σύμβαση δίκαιο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

1. Για τους σκοπούς του παρόντος Άρθρου, κανόνας δημόσιας τάξης είναι διάταξη αναγκαστικού δικαίου, η τήρηση της οποίας κρίνεται αναγκαία από μία χώρα για την προστασία των εργαζομένων ή για την διαφύλαξη της πολιτικής, κοινωνικής ή οικονομικής οργάνωσής της, σε βαθμό που να επιβάλλεται η εφαρμογή της σε κάθε κατάσταση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της, ανεξάρτητα από το εφαρμοστέο στη σύμβαση δίκαιο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Αιτιολόγηση

Το κείμενο “για τους σκοπούς του παρόντος Άρθρου” προστίθεται για λόγους σαφήνειας και συνοχής. Αναγκαστικοί κανόνες υπάρχουν σε διάφορα άρθρα του Κανονισμού, αλλά και με διαφορετικές έννοιες. Είναι συνεπώς σημαντικό να βεβαιωθεί ότι ο ορισμός των αναγκαστικών κανόνων στο Άρθρο 8 ισχύει μόνο για τους σκοπούς του συγκεκριμένου άρθρου για τη σύμβαση εργασίας.

Οι λέξεις ”πρωταρχικής σημασίας” αντικαθίστανται από τη λέξη “αναγκαία”. Η οδηγία για την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών (POW) βασίζεται στην πιθανότητα για την χώρα μέλος υποδοχής να παρεκκλίνει από το νόμο της χώρας μέλους καταγωγής σε περίπτωση απόσπασης. Ένας στενός ορισμός του τι μπορεί να θεωρηθεί ως ο “σκληρός πυρήνας” των διατάξεων του εργατικού δικαίου του κράτους μέλους υποδοχής, ο οποίος μπορεί να εφαρμοσθεί σε περίπτωση απόσπασης, θα μπορούσε να ζημιώσει τον κατάλογο του Άρθρου 3, παράγραφος 1 της οδηγίας ή να αποτρέψει την επέκτασή του σε άλλους τομείς της προστασίας της εργασίας. Ο ορισμός των αναγκαστικών κανόνων κινδυνεύει επίσης να ζημιώσει την εφαρμογή από το κράτος μέλος των όρων και των προϋποθέσεων της εργασίας σε θέματα άλλα από εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στην περίπτωση των “διατάξεων δημόσιας τάξης”.

Η έννοια του κανόνα δημόσιας τάξης δεν μπορεί να ορισθεί/ερμηνευθεί κατά τρόπο περιοριστικό. Θα πρέπει το λιγότερο να αφορά κανόνες οι οποίοι κρίνονται ως πρωταρχικής σημασίας για την προστασία των εργαζομένων.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Τίτλος

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι)

Έγγραφα αναφοράς

COM(2005)0650 – C6-0441/2005 – 2005/0261(COD)

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

JURI

Γνωμοδότηση της
  Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

EMPL
16.2.2006

Ενισχυμένη συνεργασία - ημερομηνία αναγγελίας στην ολομέλεια

 

Συντάκτης(τρια) γνωμοδότησης
  Ημερομηνία ορισμού

Jan Andersson
19
.4.2006

Συντάκτης(τρια) γνωμοδότησης που αντικαταστάθηκε

 

Εξέταση στην επιτροπή

22.6.2006

12.9.2006

 

 

 

Ημερομηνία της έγκρισης

13.9.2006

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

26

12

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Jan Andersson, Jean-Luc Bennahmias, Iles Braghetto, Philip Bushill-Matthews, Milan Cabrnoch, Alejandro Cercas, Ole Christensen, Bairbre de Brún, Derek Roland Clark, Harald Ettl, Richard Falbr, Carlo Fatuzzo, Ilda Figueiredo, Joel Hasse Ferreira, Roger Helmer, Karin Jöns, Jan Jerzy Kułakowski, Sepp Kusstatscher, Jean Lambert, Raymond Langendries, Bernard Lehideux, Elizabeth Lynne, Thomas Mann, Mario Mantovani, Jan Tadeusz Masiel, Μαρία Ματσούκα, Ria Oomen-Ruijten, Pier Antonio Panzeri, Jacek Protasiewicz, José Albino Silva Peneda, Jean Spautz, Anne Van Lancker, Gabriele Zimmer

Αναπληρωτής(ές) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

Françoise Castex, Richard Howitt, Jamila Madeira, Δημήτριος Παπαδημούλης, Leopold Józef Rutowicz, Gabriele Stauner, Patrizia Toia

Αναπληρωτής(ές) (άρθρο 178, παρ. 2) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

 

Παρατηρήσεις (πληροφορίες που διατίθενται σε μία μόνο γλώσσα)

...

(1)

COM(2002)0654 Πράσινο Βιβλίο σχετικά με τη μετατροπή σε κοινοτική πράξη και τον εκσυγχρονισμό της σύμβασης της Ρώμης του 1980 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές

(2)

Όλες οι απαντήσεις δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της ΓΔ Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων· http://europa.eu.int/comm/justice_home/news/consulting_public/rome_i/news_summary_rome1_en.htm


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Τίτλος

Εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι)

Έγγραφα αναφοράς

KOM(2005)0650 - C6-0441/2005 - 2005/0261(COD)

Ημερομηνία υποβολής στο ΕΚ

15.12.2005

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

       Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

JURI

16.2.2006

Γνωμοδοτική(ές) επιτροπή(ες)

       Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

EMPL

27.4.2006

LIBE

16.2.2006

 

 

Αποφάσισε να μη γνωμοδοτήσει

       Ημερομηνία της απόφασης

LIBE

22.2.2006

 

 

 

Εισηγητής(ές)

       Ημερομηνία ορισμού

Cristian Dumitrescu

23.2.2006

 

 

Εισηγητής(ές) που αντικαταστάθηκε(καν)

Maria Berger

 

 

Εξέταση στην επιτροπή

21.6.2006

11.9.2006

20.11.2006

20.12.2006

 

26.2.2007

19.3.2007

2.5.2007

11.6.2007

 

10.9.2007

 

 

 

Ημερομηνία έγκρισης

20.11.2007

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

25

0

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Carlo Casini, Marek Aleksander Czarnecki, Bert Doorn, Cristian Dumitrescu, Monica Frassoni, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Neena Gill, Othmar Karas, Piia-Noora Kauppi, Klaus-Heiner Lehne, Katalin Lévai, Antonio López-Istúriz White, Hans-Peter Mayer, Manuel Medina Ortega, Aloyzas Sakalas, Diana Wallis, Tadeusz Zwiefka

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Mogens N.J. Camre, Charlotte Cederschiöld, Luis de Grandes Pascual, Vicente Miguel Garcés Ramón, Kurt Lechner, Eva Lichtenberger, Gabriele Stauner, Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου

Αναπληρωτές (άρθρο 178, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Toine Manders, Tomáš Zatloukal

Ημερομηνία κατάθεσης

21.11.2007

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου