ΕΚΘΕΣΗ σχετικά με τον ανταγωνισμό: τομεακή έρευνα σχετικά με τις λιανικές τραπεζικές υπηρεσίες

15.5.2008 - (2007/2201(INI))

Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων
Εισηγητής: Gianni Pittella

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τον ανταγωνισμό: τομεακή έρευνα σχετικά με τις λιανικές τραπεζικές υπηρεσίες

(2007/2201(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–       έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την τομεακή έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003, σχετικά με τις λιανικές τραπεζικές υπηρεσίες (COM(2007)0033),

–       έχοντας υπόψη την ενδιάμεση έκθεση 1 της 12ης Απριλίου 2006 για τις κάρτες πληρωμών και την ενδιάμεση έκθεση 2 της 17ης Ιουλίου 2006 για τους τρεχούμενους λογαριασμούς και συναφείς υπηρεσίες,

–       έχοντας υπόψη την Πράσινη Βίβλο για τις λιανικές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στην ενιαία αγορά (COM(2007)0226),

–       έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Ενιαία αγορά για την Ευρώπη του 21ου αιώνα» (COM(2007)0724),

–       έχοντας υπόψη την πρόσφατη απόφαση σχετικά με τις πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες της MasterCard εντός του ΕΟΧ (COMP 34/579 MasterCard),

–       έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 2006 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (αναδιατύπωση)[1] (οδηγία για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις) και την οδηγία 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 2006 για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (αναδιατύπωση)[2] (οδηγία για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων),

–       έχοντας υπόψη την οδηγία 2007/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2007 για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά[3] (οδηγία για τις υπηρεσίες πληρωμών),

–       έχοντας υπόψη τη θέση του που εγκρίθηκε κατά τη δεύτερη ανάγνωση στις 16 Ιανουαρίου 2008 ενόψει της έγκρισης της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τους καταναλωτές και την κατάργηση της οδηγίας 80/102/ΕΚ[4] του Συμβουλίου (σχέδιο οδηγίας για τις συμβάσεις πίστωσης),

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 11ης Ιουλίου 2007 σχετικά με την πολιτική για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (2005-2010)[5],

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 4ης Ιουλίου 2006 σχετικά με την πορεία προς την περαιτέρω ενοποίηση της βιομηχανίας χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών[6],

–       έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,

–       έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων (A6‑0185/2008),

A.    λαμβάνοντας υπόψη ότι μια ολοκληρωμένη αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, η οποία λειτουργεί εύρυθμα, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την επίτευξη της ατζέντας της Λισαβόνας, προκειμένου να καταστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση η ανταγωνιστικότερη και δυναμικότερη οικονομία της γνώσης στον κόσμο, ικανή για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη με περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας,

Β.     λαμβάνοντας υπόψη τον ουσιαστικό ρόλο που διαδραματίζουν οι λιανικές τραπεζικές υπηρεσίες στη μεταβίβαση, όπου αυτό είναι αναγκαίο, των όρων της νομισματικής πολιτικής στην αγορά, ιδίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) και στους καταναλωτές,

Γ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι, προκειμένου να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα δράσης για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (ΠΔΧΥ) και να αποδώσει όλα του τα οφέλη στους καταναλωτές και τους λιανεμπόρους, είναι αναγκαία η βελτίωση των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών λιανικής,

Δ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόσβαση στις βασικές τραπεζικές υπηρεσίες, όπως π.χ. το άνοιγμα ενός τραπεζικού λογαριασμού, αποτελεί δικαίωμα κάθε πολίτη,

Ε.     εκτιμώντας τη σημασία του τομέα των λιανικών τραπεζικών υπηρεσιών για την οικονομία της ΕΕ από την άποψη της ανάπτυξης και της απασχόλησης, καθώς και τη σημασία του για τους καταναλωτές και τις ΜΜΕ,

ΣΤ.   εκτιμώντας τις δυσκολίες που συνδέονται με την εναρμόνιση της πολιτικής καταναλωτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την εγγενή πολυπλοκότητα των χρηματοπιστωτικών προϊόντων,

Ζ.     εκτιμώντας τη σημασία της πολιτικής ανταγωνισμού της ΕΕ για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και για την ομαλή λειτουργία πραγματικά ισότιμων όρων ανταγωνισμού για όλους τους εμπλεκομένους,

Η.     εκτιμώντας ότι η ποικιλομορφία των νομικών προτύπων και των επιχειρηματικών στόχων των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων στον τομέα των λιανικών τραπεζικών υπηρεσιών (τράπεζες, ταμιευτήρια, συνεταιρισμοί, κλπ.) αποτελεί θεμελιώδες πλεονέκτημα για την οικονομία της ΕΕ, το οποίο εμπλουτίζει τον τομέα αυτό, ανταποκρίνεται στην πλουραλιστική δομή της αγοράς και συμβάλλει στην αύξηση του ανταγωνισμού στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς,

Θ.     εκτιμώντας την ανάγκη εξισορρόπησης ενός υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών με την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς,

Γενικά

1.      υποστηρίζει την ολοκληρωμένη προσέγγιση της Επιτροπής, η οποία συνίσταται στην υποστήριξη πολιτικών για την εσωτερική αγορά με ορθά στοχοθετημένες τομεακές έρευνες· εκφράζει, εντούτοις, τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι δεν εξετάσθηκε ο τρόπος μεταβίβασης των όρων της νομισματικής πολιτικής στην αγορά λιανικών υπηρεσιών και ενθαρρύνει την Επιτροπή να δώσει συνέχεια στο έργο της, όταν θα έχουν φανεί στην πράξη τα αποτελέσματα της οδηγίας για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων, της οδηγίας για τον ενιαίο χώρο πληρωμών σε ευρώ (SEPA), της οδηγίας για τις υπηρεσίες πληρωμών, καθώς και της οδηγίας για την καταναλωτική πίστη·

2.      εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η τομεακή έρευνα της Επιτροπής δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη τις ιδιαιτερότητες του αυστηρά ρυθμιζόμενου τραπεζικού τομέα και το ρόλο του πολιτισμού, των εθίμων και των γλωσσών στις επιλογές και την προστασία των καταναλωτών όσον αφορά τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα· θεωρεί ότι η έλλειψη κινητικότητας των καταναλωτών στην ΕΕ πολλές φορές υπαγορεύεται από τη μακροχρόνια σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύσσεται συχνά μεταξύ της τράπεζας και του καταναλωτή· εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι η εκ μέρους της Επιτροπής αξιολόγηση της ολοκλήρωσης της αγοράς στηρίζεται σε ελάχιστους οικονομικούς δείκτες και ενδέχεται κατά συνέπεια να μην αντικατοπτρίζει δεόντως τα χαρακτηριστικά αυτού του τομέα·

3.      υπενθυμίζει ότι η πολιτική ανταγωνισμού είναι ένα ισχυρό εργαλείο για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, αλλά ότι η επιδίωξη περισσότερου ανταγωνισμού δεν θα πρέπει ούτε να οδηγεί σε αποδυνάμωση της διαχείρισης κινδύνων στον τραπεζικό τομέα ούτε να θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα ενός ιδιαίτερα ζωτικού και στρατηγικού τομέα της παγκόσμιας οικονομίας· τονίζει ότι η εμπιστοσύνη της αγοράς και η εμπιστοσύνη των καταναλωτών είναι ουσιώδη στοιχεία για την περαιτέρω ανάπτυξη των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και ότι η προώθηση της ενημέρωσης των καταναλωτών σχετικά με τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες είναι απαραίτητη, προκειμένου να ενισχυθεί ο ρόλος τους ως συμμετεχόντων στην αγορά·

4.      επισημαίνει ότι ένα ιδιαίτερα κατακερματισμένο ρυθμιστικό πλαίσιο αποτελεί εμπόδιο στην ανάπτυξη της διασυνοριακής παροχής τραπεζικών υπηρεσιών· υποστηρίζει, ως εκ τούτου, την πρωτοβουλία της Επιτροπής για επανεξέταση της οδηγίας 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 σχετικά με την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών προς τους καταναλωτές[7], επανεξέταση που πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την αναθεώρηση των οδηγιών για το ηλεκτρονικό εμπόριο[8] και για τις ηλεκτρονικές υπογραφές[9], ούτως ώστε να τους επιτρέψει να επιτύχουν αποτελεσματικά τους δεδηλωμένους στόχους τους·

5.      είναι της γνώμης ότι ακόμα και η εφαρμογή της νομοθεσίας κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην κινητικότητα των καταναλωτών όσον αφορά, για παράδειγμα, το άνοιγμα διασυνοριακών τρεχούμενων λογαριασμών, δεδομένων των διαφορετικών προϋποθέσεων ταυτοποίησης και επαλήθευσης που πρέπει να πληρούν οι τράπεζες· καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει την επίδραση που έχουν στην κινητικότητα των καταναλωτών οι κανόνες που θεσπίζονται στη νομοθεσία κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες·

Κινητικότητα των καταναλωτών

6.      ζητεί από την Επιτροπή να εργαστεί προς την κατεύθυνση της διευκόλυνσης της κινητικότητας των καταναλωτών και να παρακολουθήσει την πρόοδο των κρατών μελών όσον αφορά τη δυνατότητα των καταναλωτών να αλλάζουν πάροχο ευκολότερα, ενισχύοντας έτσι τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των παρόχων· θα επιθυμούσε να μην υπάρχει, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, διακοπή της υπηρεσίας ακόμη και κατά το κλείσιμο ενός τρεχούμενου λογαριασμού ή την αλλαγή παρόχου και να αποφεύγεται κάθε δαπανηρή επικάλυψη υπηρεσιών·

7.      ζητεί η απλοποίηση των διατάξεων που διέπουν τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και η κατάργηση των φραγμών στην κινητικότητα των καταναλωτών να μην οδηγήσουν σε μείωση του επιπέδου προστασίας των καταναλωτών στα κράτη μέλη·

8.      συστήνει να επιτρέπονται μόνο οι πλήρως δικαιολογημένες χρεώσεις για το κλείσιμο λογαριασμών, αν υπάρχουν τέτοιες χρεώσεις, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η κινητικότητα και ο ανταγωνισμός· ενθαρρύνει τον τραπεζικό κλάδο να αναπτύξει βέλτιστες πρακτικές για ταχείες και αποτελεσματικές διαδικασίες όσον αφορά την αλλαγή τραπεζικού λογαριασμού, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη διάρκεια της διαδικασίας όσο και τις επιβαρύνσεις που συνδέονται με αυτήν· είναι της γνώμης ότι η αλλαγή τρεχούμενων λογαριασμών δεν θα πρέπει να προκαλεί καμία ζημία στους καταναλωτές· αντιτίθεται σε οιονδήποτε μη επιβεβλημένο συμβατικό δεσμό ο οποίος παρεμποδίζει την κινητικότητα των καταναλωτών·

9.      υπογραμμίζει ότι, όσον αφορά τα συνδεόμενα προϊόντα, πρέπει να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ των συνδυασμών προϊόντων που είναι ωφέλιμοι τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τις τράπεζες και κοινοί σε όλους τους τομείς της οικονομίας, αφενός, και των πρακτικών που οδηγούν σε αθέμιτο ανταγωνισμό, αφετέρου·

10.    είναι της γνώμης ότι η πρόσβαση σε βασικές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, όπως το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού, αποτελεί δικαίωμα και καλεί την Επιτροπή να προσδιορίσει τα εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος αυτού και τις βέλτιστες πρακτικές που ακολουθούνται εν προκειμένω από τον χρηματοπιστωτικό τομέα λιανικής·

Πληροφόρηση και διαφάνεια

11.    είναι της γνώμης ότι η πληροφόρηση των καταναλωτών είναι θεμελιώδης για τη εξασφάλιση του ανταγωνισμού μεταξύ των τραπεζών· ζητεί πληροφορίες καλύτερης ποιότητας, πιο εύληπτες και συνεπώς προσιτές για τους καταναλωτές· θεωρεί ότι, επί του παρόντος, είναι πολύ συχνά χρονοβόρο και δαπανηρό για τους καταναλωτές να αποκτούν τέτοιου είδους πληροφορίες·

12.    αναγνωρίζει την ένταση που υπάρχει μεταξύ της πρόληψης του υπερβολικού όγκου πληροφοριών και της παροχής στους πελάτες επαρκούς πληροφόρησης· υποστηρίζει την ποιότητα έναντι της ποσότητας των πληροφοριών· ζητεί από την Επιτροπή, ως εκ τούτου, να καλέσει τις οργανώσεις καταναλωτών να προσδιορίσουν ποιες πληροφορίες θεωρούν αναγκαίες ώστε να μπορούν οι καταναλωτές να κάνουν σωστές επιλογές·

13.    ζητεί από την Επιτροπή να εργαστεί προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι ο κλάδος, συμπληρωματικά προς τις υπάρχουσες εθνικές διατάξεις, θα παρέχει στους καταναλωτές, πριν από το άνοιγμα ενός λογαριασμού, μια περιληπτική αναφορά που θα περιλαμβάνει λεπτομέρειες για όλες τις επιβαρύνσεις, συμπεριλαμβανομένου του κόστους κλεισίματος αν υπάρχει, κατά τρόπο συγκρίσιμο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση· καλεί την Επιτροπή να διατυπώσει σχετικές νομοθετικές προτάσεις αν ο κλάδος δεν ανταποκριθεί στην υποχρέωση αυτή·

14.    επικροτεί τη μελέτη της Επιτροπής σχετικά με το ρυθμιστικό τοπίο για τα λιανικά επενδυτικά προϊόντα και ελπίζει ότι αυτή θα οδηγήσει σε καλύτερη δημοσιοποίηση του κόστους, των κινδύνων και των όρων, και επομένως θα παράσχει τη δυνατότητα για χρήσιμες διασυνοριακές συγκρίσεις·

15.    συστήνει τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού προτύπου για την παροχή πληροφοριών από τους προμηθευτές προς τους καταναλωτές σχετικά με τα βασικά προϊόντα τους, τα συναφή έξοδα και τους όρους, το οποίο θα επιτρέπει την εύκολη και διαφανή σύγκριση που δεν είναι επί του παρόντος δυνατή όσον αφορά τα συνδεόμενα προϊόντα· ζητεί να δημοσιοποιείται, εφόσον αυτό ζητηθεί, τα έξοδα της αξιακής αλυσίδας των λιανικών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ούτως ώστε να διασφαλίζονται ίσοι όροι ανταγωνισμού· συνιστά στον κλάδο να διερευνήσει κατά πόσον είναι εφικτή η δημιουργία μιας πανευρωπαϊκής μηχανής αναζήτησης που να επιτρέπει εύκολες και ανέξοδες διασυνοριακές συγκρίσεις·

Εκπαίδευση των καταναλωτών στον τομέα των λιανικών τραπεζικών υπηρεσιών

16.    ζητεί την ανάπτυξη προγραμμάτων χρηματοπιστωτικής εκπαίδευσης που θα στοχεύουν στην αύξηση της ενημέρωσης των καταναλωτών όσον αφορά τις δυνατότητες διαχείρισης των χρημάτων τους·

17.    υποστηρίζει τις προσπάθειες που καταβάλλει η Επιτροπή και ο κλάδος των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών για τη βελτίωση του επιπέδου γνώσεων των καταναλωτών σχετικά με τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και για τη λειτουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων στον τομέα αυτό, καθώς οι πληροφορίες που διατίθενται από τους παρόχους χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών πρέπει να μπορούν να γίνονται κατανοητές και να αξιοποιούνται από τους καταναλωτές·

18.    υπενθυμίζει τη σημασία της ανάπτυξης της χρηματοπιστωτικής εκπαίδευσης συμπληρωματικά προς την επαρκή προστασία των καταναλωτών, ιδίως στον τομέα των λιανικών τραπεζικών υπηρεσιών (για παράδειγμα, όσον αφορά τα δάνεια, τις υποθήκες και τις διαφοροποιημένες και ασφαλείς αποταμιεύσεις και επενδύσεις)· ζητεί από τα κράτη μέλη και τον τραπεζικό τομέα να λάβουν και να συντονίσουν μέτρα για την αύξηση των χρηματοπιστωτικών γνώσεων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, των νέων, των υπαλλήλων και των συνταξιούχων, με στόχο την εκπαίδευση και ενδυνάμωση των καταναλωτών, ούτως ώστε να είναι σε θέση να αναζητούν καλύτερα, φθηνότερα και καταλληλότερα προϊόντα και υπηρεσίες, και την προαγωγή του ανταγωνισμού, της ποιότητας και της καινοτομίας στο πλαίσιο του τραπεζικού κλάδου· υπενθυμίζει ότι οι επενδυτές που νιώθουν σιγουριά μπορούν να παράσχουν επιπλέον ρευστότητα στις κεφαλαιαγορές·

19.    ζητεί από τα κράτη μέλη να εξετάσουν το ενδεχόμενο της θεσμοθέτησης ανεξάρτητων εθνικών διαμεσολαβητών για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες·

Μητρώα δανειοληπτών και πιστωτικοί μεσολαβητές

20.    τονίζει τη σημασία αξιόπιστων δεδομένων σχετικά με τις πιστώσεις και την απάτη για τις τράπεζες και τους άλλους παρόχους πιστώσεων, τα οποία να είναι προσβάσιμα σε δίκαιη και διαφανή βάση· εμμένει, εντούτοις, στην ανάγκη της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των καταναλωτών· καλεί την Επιτροπή να εντοπίσει τα εμπόδια στην ανταλλαγή δεδομένων και να διατυπώσει προτάσεις για τη διαλειτουργικότητα των μητρώων δεδομένων, με ταυτόχρονο σεβασμό της προσωπικής ζωής των καταναλωτών καθώς και των δικαιωμάτων τους στην πρόσβαση και τη διόρθωση· θεωρεί ότι οι καταναλωτές πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με κάθε διασυνοριακή έρευνα δεδομένων που τους αφορά· επικροτεί την πρόθεση της Επιτροπής να συστήσει ομάδα εμπειρογνωμόνων για το πιστωτικό ιστορικό με σκοπό να βοηθήσει την Επιτροπή στην προετοιμασία των ανωτέρω μέτρων·

21.    καλεί την Επιτροπή να εντατικοποιήσει τις εργασίες της σχετικά με τους πιστωτικούς μεσολαβητές (πράκτορες ή μεσίτες), προκειμένου να διασφαλίσει την προστασία των καταναλωτών και να αποτρέψει τις αδιαφανείς πρακτικές που είναι ιδιαίτερα επιζήμιες για τις πιο ευάλωτες ομάδες καταναλωτών· επικροτεί τη δέσμευση της Επιτροπής να δημοσιεύσει μελέτη, στο πλαίσιο αυτό, που θα αναλύει την αγορά πιστωτικής μεσολάβησης της ΕΕ, θα επανεξετάζει το ρυθμιστικό της πλαίσιο και θα εξετάζει κατά πόσον ορισμένες διατάξεις είναι επιζήμιες για τους καταναλωτές·

22.    ζητεί από την Επιτροπή να διασαφηνίσει και να εναρμονίσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πιστωτικών μεσολαβητών σύμφωνα με την αρχή «ίδια επιχείρηση, ίδιοι κίνδυνοι, ίδιοι κανόνες», διότι συχνά προκύπτουν προβλήματα κατά την πώληση, τη διαχείριση και την εφαρμογή των συμβάσεων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών· επισημαίνει ότι η αδιάκριτη εφαρμογή της αντίληψης «ένα προϊόν για όλους» θα έπληττε την ποικιλία των προϊόντων· εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στη διαφορά μεταξύ των πληροφοριών, οι οποίες πρέπει να είναι σαφείς, συνοπτικές, κατανοητές και δωρεάν, και της παροχής εξειδικευμένων συμβουλευτικών υπηρεσιών στους πελάτες·

Συνεργασία μεταξύ των τραπεζών

23.    επικροτεί την περαιτέρω εξέταση από την Επιτροπή της συνεργασίας μεταξύ των τραπεζών με σκοπό να αξιολογηθεί κατά πόσον η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να αποφέρει οφέλη για την οικονομία και τους καταναλωτές και κατά πόσον θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιορισμό του ανταγωνισμού· υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι η συνεργασία μεταξύ των τραπεζών μπορεί να οδηγήσει σε οφέλη για την οικονομία και τους καταναλωτές και ότι, ως εκ τούτου, απαιτείται προσεκτική ανάλυση και αμερόληπτη προσέγγιση·

24.    είναι της γνώμης ότι οι αποταμιευτικές και συνεταιριστικές τράπεζες, καθώς και τα άλλα πιστωτικά ιδρύματα, συμβάλλουν σημαντικά στη χρηματοδότηση της τοπικής οικονομίας και στην ανάπτυξη του ενδογενούς δυναμικού των περιφερειών και διευκολύνουν την πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες για όλους τους καταναλωτές· τονίζει ότι οι πλουραλιστικές τραπεζικές αγορές και η πολυμορφία των παρόχων υπηρεσιών αποτελούν προϋποθέσεις για ανταγωνισμό σε ολόκληρη την τραπεζική αγορά της ΕΕ, εφόσον όμως δεν υπάρχει στρέβλωση του ανταγωνισμού και εξασφαλίζονται ίσοι όροι για όλους τους συμμετέχοντες στην αγορά, σύμφωνα με την αρχή «ίδια επιχείρηση, ίδιοι κίνδυνοι, ίδιοι κανόνες»·

25.    ισχυρίζεται ότι η χωρίς διακρίσεις συνεργασία μεταξύ ανεξάρτητων πιστωτικών φορέων, η οποία, εξαιτίας του υφιστάμενου ανταγωνισμού μεταξύ τους, είναι περισσότερο αποδοτική και εξασφαλίζει μεγαλύτερη διαλειτουργικότητα και ποικιλία παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους τελικούς καταναλωτές, μπορεί να βοηθήσει στη λειτουργία του τομέα και να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων που εκτίθενται στην παράγραφο 12·

Συστήματα πληρωμών

26.    εκφράζει την πεποίθησή του ότι ο ενιαίος χώρος πληρωμών σε ευρώ (SEPA) και η οδηγία για τις υπηρεσίες πληρωμών θα παράσχουν λύσεις για τον κατακερματισμό και την έλλειψη ανταγωνισμού που έχει εντοπίσει η τομεακή έρευνα όσον αφορά τις υποδομές πληρωμών· υπενθυμίζει ότι η πρώτη φάση του SEPA ξεκίνησε στις 28 Ιανουαρίου 2008 και απαιτεί ολοκληρωμένες πλατφόρμες συμψηφισμού και διακανονισμού, οι οποίες θα λειτουργούν βάσει των ίδιων κανόνων και τεχνικών προδιαγραφών· τονίζει ότι η πρόσβαση στον SEPA πρέπει να είναι δίκαιη και ανοιχτή, και ότι η διακυβέρνηση πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλους τους συμμετόχους του συστήματος και όχι μόνο τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα· υπενθυμίζει επίσης ότι η οδηγία για τις υπηρεσίες πληρωμών ορίζει ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία διάκριση στην πρόσβαση στα συστήματα πληρωμών, πέραν της αναγκαίας για την πρόληψη ορισμένων κινδύνων και την προστασία της χρηματοπιστωτικής και λειτουργικής σταθερότητας· επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την αρχή της ουδετερότητας των κοινοτικών πολιτικών, καμία μέθοδος πληρωμών δεν πρέπει να ευνοείται έναντι κάποιας άλλης, και ότι οι δαπάνες που συνδέονται με τη χρήση των διαφόρων συστημάτων πληρωμών πρέπει να είναι διαφανείς, ώστε οι καταναλωτές να μπορούν να επιλέξουν τη δική τους μέθοδο πληρωμής έχοντας πλήρη γνώση των δεδομένων·

27.    καλεί την Επιτροπή να διερευνήσει εάν η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά οδηγεί σε μείωση του αριθμού των παρόχων υπηρεσιών διακανονισμού των πληρωμών, και να λάβει άμεσα μέτρα σε περίπτωση που οι μεγάλοι πάροχοι αποκτήσουν μονοπωλιακή θέση η οποία θα μπορούσε να περιορίσει τον ανταγωνισμό·

28.    σημειώνει ότι η Επιτροπή και πολλές εθνικές αρχές ανταγωνισμού έχουν δηλώσει σε πολλές περιπτώσεις ότι οι πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες (ΠΔΠ) δεν απαγορεύονται αυτές καθ’ αυτές βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ· σημειώνει, εντούτοις, ότι η Επιτροπή έχει πρόσφατα εστιάσει την προσοχή της στη συμβατότητα του συστήματος ΠΔΠ με την κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού· συνιστά στην Επιτροπή να προτείνει κατευθυντήριες γραμμές και υποδείξεις με στόχο τη διόρθωση των ατελειών της αγοράς· υπενθυμίζει στην Επιτροπή τη σημασία της ασφάλειας δικαίου για τους συμμετέχοντες στην αγορά, καθώς και για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά, ώστε να αναπτύξουν τις υπηρεσίες τους και να καινοτομήσουν σε αυτές·

29.    πιστεύει ότι είναι απολύτως αναγκαία μια καλύτερη διασαφήνιση όσον αφορά τη μεθοδολογία και τους κανόνες σχετικά με τη διαχείριση των πολυμερώς συμφωνηθεισών διατραπεζικών προμηθειών για πληρωμές με κάρτες και σχετικά με τον μηχανισμό υπολογισμού διατραπεζικών προμηθειών για τις αυτόματες ταμειολογιστικές μηχανές (ΑΤΜ) και τις πληρωμές χωρίς κάρτα· υπενθυμίζει ότι τα συστήματα άμεσης χρέωσης και μεταφοράς πίστωσης, όπως αυτά του SEPA, υποστηρίζουν υπηρεσίες που προσφέρονται από κοινού από δύο παρόχους υπηρεσιών πληρωμών και ζητούνται από κοινού από δύο καταναλωτές, και δημιουργούν οικονομικά οφέλη χάρη στα αποκαλούμενα αποτελέσματα δικτύου· προτείνει στην Επιτροπή να ορίσει και να κοινοποιήσει σε όλους τους ενδιαφερομένους τα κριτήρια για τον καθορισμό, από τους παράγοντες της αγοράς, της μεθοδολογίας που θα χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό όλων των πολυμερώς συμφωνηθεισών διατραπεζικών προμηθειών, τις οποίες θα μπορεί έτσι να λάβει υπόψη της η Επιτροπή, προκειμένου να εξασφαλισθούν πραγματικά ισότιμοι όροι και η εφαρμογή όλων των κανόνων του ανταγωνισμού·

30.    υπενθυμίζει στην Επιτροπή ότι είναι εξίσου σημαντικό να εστιάσει στις προμήθειες και τις τιμές όσο και στην επίτευξη μεγαλύτερης διαφάνειας του κλάδου κατά την ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τα χαρακτηριστικά των προϊόντων και υπηρεσιών πληρωμών, καθώς και σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους ως χρηστών, προάγοντας έτσι περαιτέρω τον ανταγωνισμό στο πλαίσιο της αγοράς·

*

* *

31.    αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας.

• [1]  ΕΕ L 177 της 30.6.2006, σελ. 1.
• [2]  ΕΕ L 177 της 30.6.2006, σελ. 201.
• [3]  ΕΕ L 319 της 5.12.2007, σελ. 1.
• [4]  Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2008)0011.
• [5]  Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2007)0338.
• [6]  Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2006)0294.
• [7]  ΕΕ L 271 της 9.10.2002, σελ. 16.
• [8]  Οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο) (ΕΕ L 178 της 17.7.2000, σελ. 1).
• [9]  Οδηγία 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1999 σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές (ΕΕ L 13 της 19.1.2000, σελ. 12).

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Γενικά ζητήματα

Είναι θετικό το γεγονός ότι η Επιτροπή, στην τομεακή της έρευνα, εστίασε την προσοχή της στο επίπεδο αποτελεσματικότητας και λειτουργίας ενός τομέα όπως οι λιανικές τραπεζικές υπηρεσίες, ο οποίος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος διότι απευθύνεται σε οικογένειες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, και διότι εξακολουθεί να αποτελεί τον σημαντικότερο επιμέρους τομέα των τραπεζικών δραστηριοτήτων, ο οποίος αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 50% της συνολικής δραστηριότητας στην ΕΕ από άποψη ακαθάριστου εισοδήματος.

Η έρευνα της Επιτροπής μπορεί να είναι αμφισβητήσιμη όσον αφορά ορισμένες από τις μεθοδολογικές επιλογές που υιοθετεί για τη σύγκριση των διαφόρων πραγματικοτήτων των αγορών και των εθνικών συστημάτων, αλλά παρουσιάζει μια πολύ ακριβή και ρεαλιστική εικόνα, διευκρινίζοντας τον τρόπο λειτουργίας της αγοράς, επισημαίνοντας τις κύριες ελλείψεις της και εξετάζοντας πώς αυτές θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μέσω των κανόνων του ανταγωνισμού.

Η τομεακή έρευνα επεσήμανε ορισμένες ανησυχίες, τις οποίες συμμερίζεται πλήρως ο εισηγητής και αφορούν τον ανταγωνισμό στον κλάδο των συστημάτων πληρωμών, ιδίως των συστημάτων καρτών πληρωμών, τα μητρώα δανειοληπτών και, πρωτίστως, τον καθορισμό τιμών και τη χάραξη πολιτικών από τις τραπεζικές επιχειρήσεις. Όσον αφορά τις δραστηριότητες των τραπεζών καταθέσεων ταμιευτηρίου και των συνεταιριστικών τραπεζών η Επιτροπή υποτιμά ορισμένα από τα τυπικά χαρακτηριστικά αυτών των τραπεζών, όπως την παρουσία τους σε περιοχές που θεωρούνται απομακρυσμένες, τον βαθμό στον οποίο είναι εδραιωμένες στη γεωγραφική περιοχή και τον κοινωνικό τους ρόλο. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα τελευταία χαρακτηριστικά είναι ιδιαίτερα σημαντικά επίσης από την άποψη της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών.

Τα συμπεράσματα της τομεακής έρευνας καταδεικνύουν σαφώς την ανάγκη δημιουργίας ενός ανταγωνιστικότερου περιβάλλοντος μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών, ιδίως εκείνων που δραστηριοποιούνται στις αγορές λιανικής· η επίτευξη αυτών των στόχων θα βοηθήσει τους ευρωπαίους καταναλωτές να επωφεληθούν πλήρως από την εσωτερική αγορά.

Ο εισηγητής πιστεύει ότι τα απλά αυτορρυθμιστικά μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του τραπεζικού κλάδου αποτελούν ανεπαρκές εργαλείο για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των λιανικών υπηρεσιών. Για τον λόγο αυτό θα ήταν ευκταία μια ευρωπαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία θα διασφαλίζει την αποτελεσματικότητα της αγοράς και θα δίνει στους καταναλωτές καλύτερες δυνατότητες επιλογής. Η Επιτροπή θα πρέπει, συνεπώς, να υιοθετήσει τα κατάλληλα μέτρα, εφαρμόζοντας τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού, καθώς και αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες πολιτικής.

1. - Τραπεζικές υπηρεσίες

Οι τραπεζικές υπηρεσίες αποτελούν μια ειδική περίπτωση υπό την έννοια ότι η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των τραπεζών και των πελατών τους μπορεί να αποδυναμώσει την παρόρμηση του καταναλωτή να κινητοποιήσει τους μηχανισμούς ανταγωνισμού· αυξάνει επίσης την ισχύ των εταιρειών στην αγορά, γεγονός το οποίο, σε ορισμένες περιπτώσεις, καθορίζει υψηλότερες τιμές. Το πρόβλημα είναι ότι, εκμεταλλευόμενες αυτήν τη θέση ισχύος, οι τράπεζες μπορούν να λάβουν εμπορικά μέτρα τα οποία καθιστούν δαπανηρή για τους πελάτες τη λήξη της σχέσης συνεργασίας τους με την τράπεζα ή τα οποία δυσχεραίνουν την ικανότητα του πελάτη να κατανοήσει και να συγκρίνει τα χαρακτηριστικά και τις τιμές των υπηρεσιών που προσφέρονται στην αγορά.

Το γεγονός ότι σε αυτήν την ίδια αγορά υπάρχουν πολλοί κάτοχοι τρεχούμενων λογαριασμών που διαθέτουν ελάχιστη ή καμία απολύτως πληροφόρηση φαίνεται ότι έχει επιτρέψει στον τραπεζικό κλάδο, σε ορισμένες χώρες, να επωφεληθεί από αυτήν την ασυμμετρία της πληροφόρησης.

Για τον λόγο αυτό είναι σαφώς σημαντικό να εργαστούμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ενίσχυση των πρωτοβουλιών χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης. Μέσα από προγράμματα χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης και ενίσχυση της διαφάνειας μπορεί επίσης να αυξηθεί η κινητικότητα της ζήτησης, μεταβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το σημερινό ισοζύγιο μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, το οποίο αποτελεί τυπικό χαρακτηριστικό της αγοράς τραπεζικών υπηρεσιών. Από αυτήν την άποψη, ο εισηγητής υποστηρίζει τις δράσεις που αναλαμβάνονται από την Επιτροπή στον τομέα της χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης, μέσω της δημοσίευσης της ανακοίνωσης COM(2007)0808 της 18ης Δεκεμβρίου 2007.

Είναι σημαντικό να μην αποτρέπεται και να μην παρεμποδίζεται με κανέναν τρόπο η μεταστροφή των καταναλωτών σε άλλους παρόχους. Μια αγορά με καλά ενημερωμένους και κινητικούς καταναλωτές ωθεί τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε ανταγωνισμό προκειμένου να τους προσελκύσουν και να εξασφαλίσουν την αφοσίωσή τους.

1(α) - Πολιτικές συνδεόμενων πωλήσεων προϊόντων

Η χρησιμοποίηση των τρεχούμενων λογαριασμών από τις τράπεζες ως στρατηγικό εργαλείο για την οικοδόμηση σχέσης με τον κάτοχο του λογαριασμού, βάσει πολυάριθμων άλλων υπηρεσιών, αποδεικνύεται συχνά ότι αποτελεί μια πρακτική που δεν ευνοεί την κινητικότητα.

Όταν πολλές άλλες υπηρεσίες συνδέονται με έναν τρεχούμενο λογαριασμό, μόνο στη θεωρία ο λογαριασμός αυτός μπορεί να κλείσει άμεσα ή σε διάστημα λίγων ημερών, διότι στην πραγματικότητα απαιτείται μια διαδικασία που είναι ενίοτε περίπλοκη και πολύ χρονοβόρα. Σε ορισμένες χώρες της ΕΕ, όταν ένας πελάτης κλείνει έναν τρεχούμενο λογαριασμό, οι τράπεζες απαιτούν την ακύρωση της εκτέλεσης πληρωμών με απευθείας χρέωση για λογαριασμούς υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και την επιστροφή των καρτών ανάληψης από ΑΤΜ και των πιστωτικών κρατών. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πολλές δυσκολίες για τους κατόχους λογαριασμών και να τους αποθαρρύνει να αλλάξουν τράπεζα. Θα ήταν, συνεπώς, χρήσιμο, όταν αλλάζει κανείς τράπεζα, να προβλέπεται τουλάχιστον μια μεταβατική φάση η οποία δεν θα περιλαμβάνει διπλά έξοδα ή περιόδους κατά τις οποίες ο κάτοχος του λογαριασμού θα μένει χωρίς τραπεζική υπηρεσία, για όσο διάστημα είναι απαραίτητο μέχρι να ολοκληρωθεί η μεταφορά.

Πρέπει, συνεπώς, να διασφαλίσουμε ότι τα κόστη (οικονομικό, χρονικό και διοικητικό) της αλλαγής τρεχούμενων λογαριασμών από μία τράπεζα σε μία άλλη θα εξαλειφθούν, ή τουλάχιστον θα μειωθούν στο ελάχιστο με την αφαίρεση όλων των περιττών συμβατικών ή εκ των πραγμάτων σχέσεων μεταξύ των τρεχούμενων λογαριασμών και άλλων υπηρεσιών, όπως δανείων, λογαριασμών ταμιευτηρίου, κινητών αξιών και ασφαλιστηρίων.

Με άλλα λόγια, πρέπει να αναπτύξουμε μηχανισμούς οι οποίοι θα καταστήσουν φορητούς τους τρεχούμενους λογαριασμούς.

1(β) - Ενημέρωση των καταναλωτών

Για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του κλάδου των λιανικών τραπεζικών υπηρεσιών, ο εισηγητής είναι πεπεισμένος για την ανάγκη αύξησης της ικανότητας των καταναλωτών να λαμβάνουν αποφάσεις που προσιδιάζουν στην οικονομική τους κατάσταση. Αυτό απαιτεί δράση σε διάφορα επίπεδα:

–         σαφή, κατάλληλη και έγκαιρη ενημέρωση·

–         παροχή συμβουλών υψηλής ποιότητας·

και, πρωτίστως,

–         ισότιμους όρους ανταγωνισμού για προϊόντα που θεωρούνται ότι έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Η ενημέρωση των καταναλωτών ενισχύει την ικανότητά τους να προβαίνουν σε επιλογές που ανταποκρίνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις ανάγκες τους, ανεξαρτήτως του παρόχου χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

Μολονότι η απλή διάδοση πληροφοριών μπορεί να αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση, δεν επαρκεί για την επίτευξη ανταγωνιστικής ισορροπίας· αυτό που προέχει είναι η ποιότητα αυτών των πληροφοριών και το κατά πόσον μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους καταναλωτές με πρακτικό τρόπο. Αν η ενημέρωση του καταναλωτή δεν είναι ικανοποιητική και οι δαπάνες για την αναζήτηση αυτών των πληροφοριών είναι τόσο υψηλές που υπερβαίνουν τα προσδοκώμενα οφέλη αυτών των πληροφοριών, οι καταναλωτές δεν θα ενθαρρυνθούν να προβούν σε οιαδήποτε αναζήτηση. Από τις μελέτες που έχει εκπονήσει η Επιτροπή και ορισμένες εθνικές εποπτικές αρχές προκύπτει ότι πολλά ενημερωτικά δελτία δεν αναφέρουν τους όρους που διέπουν τις τραπεζικές εντολές, τη χρήση των ΑΤΜ, τις χρεώσεις για την ανάληψη μετρητών από τράπεζα διαφορετική από εκείνη όπου τηρεί κανείς λογαριασμό, κλπ. Δεν υπάρχει, συνεπώς, κάποιο περιεκτικό έγγραφο που να αναφέρει τις τυπικές χρεώσεις για τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται συνήθως στη διαχείριση ενός τρεχούμενου λογαριασμού. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να δίνονται συγκεκριμένες πληροφορίες σε ετήσια βάση στους κατόχους τρεχούμενων λογαριασμών σχετικά με τις πραγματικές επιβαρύνσεις που έχουν προκύψει από τη λειτουργία του λογαριασμού και το πώς αυτές έχουν μεταβληθεί σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να γίνει με τυποποιημένο τρόπο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ούτως ώστε οι οικονομικοί όροι που εφαρμόζουν οι τράπεζες να είναι ουσιαστικά συγκρίσιμοι σε ολόκληρη την ΕΕ, γεγονός που θα είχε επακόλουθα οφέλη για τους καταναλωτές από την άποψη των επιλογών.

Θα ήταν επίσης επιθυμητό να αναπτυχθούν πηγές πληροφόρησης – αληθινές μηχανές αναζήτησης – οι οποίες θα είναι ανεξάρτητες από το τραπεζικό σύστημα και θα διευκολύνουν τη σύγκριση του κόστους των υπηρεσιών που προσφέρουν οι διάφορες τράπεζες στην Ευρώπη.

2 - Συστήματα πληρωμών

Η τομεακή έρευνα της Επιτροπής εντόπισε πολλά και σοβαρά προβλήματα ανταγωνισμού στην ευρωπαϊκή αγορά στον τομέα των καρτών πληρωμών.

Ο εισηγητής είναι της γνώμης ότι πολλά από τα εμπόδια στον ανταγωνισμό τα οποία έχει εντοπίσει η τομεακή έρευνα θα αντιμετωπιστούν με τη δημιουργία του SEPA (ενιαίου χώρου πληρωμών σε ευρώ) και την εφαρμογή της οδηγίας για τις υπηρεσίες πληρωμών. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά σημαντικό τομέα. Μόνο το 2005 ο συνολικός όγκος αγορών που πραγματοποιήθηκαν μέσω καρτών στην ΕΕ υπερέβαινε το ποσό των 1 350 δισ. ευρώ.

Όσον αφορά τα δίκτυα πληρωμών με κάρτα, ο SEPA προσφέρει τη δυνατότητα να εξαλειφθούν πολλές από τις ελλείψεις που εντόπισε η έρευνα, όπως το κόστος των τραπεζικών μεταφορών ή το χρονικό πλαίσιο για τη μεταφορά χρημάτων. Όσον αφορά τις κάρτες πληρωμών, ο SEPA θα παράσχει στους καταναλωτές αυξημένες δυνατότητες επιλογής μεταξύ παρόχων υπηρεσιών, ενισχύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τον ανταγωνισμό στην εν λόγω αγορά με υψηλό βαθμό συγκέντρωσης στην Ευρώπη.

2(α) - Πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες

Οι πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες (ΠΔΠ) είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα.

Ο εισηγητής ευελπιστεί ότι η Επιτροπή θα εκδώσει ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες η αγορά θα μπορέσει να υιοθετήσει κατά τη σύναψη τέτοιων συμφωνιών, ούτως ώστε να μπορούν να θεωρηθούν μη περιοριστικές. Θα ήταν επίσης επιθυμητό οι αρχές ανταγωνισμού να ξεκινήσουν μια διαδικασία διαβούλευσης, όμοια με εκείνη που διέπει επί του παρόντος όλες τις ευρωπαϊκές ρυθμιστικές διαδικασίες, ούτως ώστε η μεθοδολογία υπολογισμού των ΠΔΠ, η οποία μέχρι στιγμής εφαρμόζεται σε διάφορες περιστάσεις με ενίοτε πολύ διαφορετικό τρόπο, να μπορέσει να καθοριστεί από την Ένωση και να καταστεί τελικά ομοιόμορφη σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μόλις καθοριστεί αυτή η μεθοδολογία υπολογισμού, θα πρέπει να εφαρμοστεί ομοιόμορφα σε όλα τα συστήματα πληρωμών, εγχώρια, πανευρωπαϊκά ή διεθνή. Μια παρόμοια λύση, ως ισότιμο μέσο, θα ήταν κάθε σύστημα πληρωμών να έχει τις δικές του ΠΔΠ, το επίπεδο των οποίων θα καθοριζόταν από την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Αυτό θα δημιουργούσε ανταγωνισμό μεταξύ των ίδιων των συστημάτων και θα άνοιγε τον δρόμο για την επιτυχία του πλέον αποτελεσματικού συστήματος.

3 - Μητρώα δανειοληπτών

Τέλος, ο εισηγητής συμμερίζεται πλήρως τις ανησυχίες της Επιτροπής όσον αφορά την πρόσβαση σε μητρώα δανειοληπτών σε περιπτώσεις στις οποίες η διαχείριση αυτών των μητρώων αντιβαίνει στους κανόνες ανταγωνισμού. Η αρχή της αμοιβαίας και χωρίς διακρίσεις πρόσβασης στα μητρώα δανειοληπτών είναι μια αρχή που θα πρέπει να εφαρμοστεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης	6.5.2008
Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας	+: –: 0:	43 0 1
Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία	Zsolt László Becsey, Pervenche Berès, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Manuel António dos Santos, Jonathan Evans, Elisa Ferreira, Jean-Paul Gauzès, Robert Goebbels, Donata Gottardi, Benoît Hamon, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Sophia in ‘t Veld, Othmar Karas, Piia-Noora Kauppi, Wolf Klinz, Christoph Konrad, Guntars Krasts, Kurt Joachim Lauk, Andrea Losco, Astrid Lulling, Florencio Luque Aguilar, Gay Mitchell, John Purvis, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Antolín Sánchez Presedo, Margarita Starkevičiūtė, Ivo Strejček, Ieke van den Burg, Cornelis Visser, Мариела Величкова Баева
Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία	Jorgo Chatzimarkakis, Dragoş Florin David, Valdis Dombrovskis, Harald Ettl, Salvador Garriga Polledo, Ján Hudacký, Alain Lipietz, Gianni Pittella, Andreas Schwab, Διαμάντω Μανωλάκου, Κατερίνα Μπατζελή, Биляна Илиева Раева