Procedura : 2006/2201(REG)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0206/2008

Teksty złożone :

A6-0206/2008

Debaty :

PV 07/07/2008 - 21
CRE 07/07/2008 - 21

Głosowanie :

PV 09/07/2008 - 5.14
CRE 09/07/2008 - 5.14
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2008)0351

SPRAWOZDANIE     
PDF 152kWORD 221k
2.6.2008
PE 400.568v02-00 A6-0206/2008

w sprawie wprowadzenia zmian w art. 29 Regulaminu Parlamentu Europejskiego - tworzenie grup politycznych

(2006/2201(REG))

Komisja Spraw Konstytucyjnych

Sprawozdawca:Richard Corbett

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wprowadzenia zmian w art. 29 Regulaminu Parlamentu Europejskiego - tworzenie grup politycznych

(2006/2201(REG))

Parlament Europejski,

–   uwzględniając propozycję zmian do swojego Regulaminu (B6-0420/2006),

–   uwzględniając art. 201 oraz art. 202 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A6‑0206/2008),

1.  podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swojego Regulaminu poniższych zmian;

2.  podejmuje decyzje o wejściu tych zmian w życie pierwszego dnia pierwszej sesji miesięcznej, która odbędzie się po wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 r.;

3.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji.

Tekst obowiązujący  Poprawki

Poprawka  1

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 29 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

2a. W przypadku, gdy grupa nie osiągnie wymaganego progu trzydziestu posłów, Przewodniczący, w porozumieniu z Konferencją Przewodniczących, może zezwolić na jej istnienie aż do następnego posiedzenia inauguracyjnego Parlamentu, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

 

- posłowie nadal reprezentują przynajmniej jedną piątą państw członkowskich;

 

- grupa istnieje od ponad roku.

 

Przewodniczący nie stosuje tego odstępstwa, jeżeli istnieją wystarczające dowody, by podejrzewać, że jest ono nadużywane.


UZASADNIENIE

Podczas dotychczasowych dyskusji w Komisji Spraw Konstytucyjnych na temat ewentualnej zmiany art. 29 Regulaminu (tworzenie grup politycznych) wyniknęły trzy kwestie. Wszystkie one wiążą się z ewentualną zmianą ust. 2 dotyczącego minimalnej liczebności grupy politycznej.

(1) Liczba państw członkowskich

Ustęp ten przewiduje obecnie wymóg, aby grupa polityczna składała się z posłów „wybranych w co najmniej jednej piątej państw członkowskich”. Statut europejskich partii politycznych jako stosowne kryterium wymienia „jedną czwartą” państw członkowskich. Zaproponowano, aby nasz wewnętrzny regulamin parlamentarny odzwierciedlał przyjęte prawodawstwo dotyczące europejskich partii politycznych. Zmiana Regulaminu Parlamentu w taki sposób, aby była w nim mowa o jednej czwartej, oznaczałaby, że obecnie do utworzenia grupy politycznej wymagani byliby posłowie do PE z siedmiu państw członkowskich zamiast z sześciu. Żadna z tych liczb nie zmieniłaby się w przypadku przystąpienia Chorwacji.

(2) Liczba posłów

Minimalna liczba posłów do PE konieczna do utworzenia grupy politycznej wynosi obecnie dwadzieścia. Stanowi ona zaledwie 2,55% wszystkich posłów do Parlamentu Europejskiego. Załączona tabela pokazuje, że w 21 z 25 parlamentów krajowych, które posiadają przepisy dotyczące grup politycznych, w co najmniej jednej izbie parlamentu wymagany jest wyższy próg, wynoszący aż 8,5% (Luksemburg), 8,1% (austriacki Bundesrat) lub 7% (polski Senat), który jest jednak zasadniczo wyższy niż 4% (15 państw członkowskich).

Powstaje pytanie, czy w przypadku Parlamentu Europejskiego należy podwyższyć próg do poziomu zbliżonego do średniego progu przyjętego w parlamentach krajowych. Jeżeli liczba ta zostałaby ustalona na 30 z 750 posłów w następnym parlamencie, stanowiłaby ona 4% wszystkich posłów, co nadal byłoby progiem niższym niż średnia w parlamentach krajowych.

Sprawozdawca złożył poprawkę mającą na celu zwiększenie minimalnej liczby posłów koniecznych do utworzenia grupy politycznej, lecz została ona odrzucona przez komisję nieznaczną większością głosów.

(3) Utrzymanie grupy, której liczebność maleje do poziomu poniżej progu po jej utworzeniu

Jens-Peter Bonde i inni zwrócili uwagę na trudną sytuację, która może zaistnieć, gdy liczebność utworzonej grupy jedynie nieznacznie przekracza minimalny próg. Jest ona wówczas wyjątkowo wrażliwa na naciski polityczne niewielkiej grupy jej członków (a nawet jednego członka), która może zagrozić, że jeżeli jej postulaty nie zostaną spełnione, wystąpi z grupy politycznej, tym samym kończąc jej istnienie.

Należy zatem rozważyć kwestię zezwolenia grupie na dalsze istnienie, przynajmniej przez pewien okres, jeżeli po utworzeniu jej liczebność zmaleje do poziomu poniżej wymaganego progu. Na przykład, jeżeli do utworzenia grupy politycznej wymagana liczba posłów wynosi 30, grupa taka mogłaby nadal istnieć przez najwyżej rok, pod warunkiem, że należałoby do niej co najmniej 25 posłów. Jednakże wprowadzeniu takiej zasady powinny towarzyszyć środki uniemożliwiające sukcesywne „wypożyczanie” posłów różnym grupom na potrzeby ich tworzenia, a następnie wstępowaniu tych posłów do kolejnych tworzonych grup.

ZAŁĄCZNIK 1

Grupy polityczne w parlamentach krajowych

Kraje

Ogólna liczba członków parlamentu/izby

Minimalna liczba parlamentarzystów w grupie politycznej

%

wszystkich parlamentarzy-stów

Austria

 

 

 

Nationalrat

183

5

2,7 %

Bundesrat

62

5

8,1 %

Belgia

 

 

 

La Chambre

150

5

3,3 %

Le Sénat

71

2

2,8 %

Bułgaria

239

10

4,2 %

Cypr

Według konstytucji 80 (z czego 56 Cypryjczyków greckich; Cypryjczycy tureccy zrezygnowali w 1963 r.); obecnie faktycznie 56

7 (z 56)

12 %

Republika Czeska

 

 

 

Izba Deputowanych

200

10(1)

5 %

Senat

81

5

6,2 %

Dania

179

4(2)

2,2 %

Estonia

101

5

5 %

Finlandia

200

N/D

N/D

Francja

Assemblée

577

20

3,5 %

Sénat

331

15

4,5 %

Niemcy

598

(plus potential overhang mandates)

16. kadencja niemieckiego Bundestagu:: 614

30 plus x

16. kadencja niemieckiego Bundestagu:: 31

5 %

Grecja

300

10

3,3 %

Węgry

386

15

3,9 %

Irlandia

166

7

4,2 %

Włochy

 

 

 

Camera dei Deputati

630

20

3,2 %

Senato

315(3)

10

3,2 %

Łotwa

100

5

5 %

Litwa

141

7

5 %

Luksemburg

60

5

8,3 %

Malta

 

N/D

N/D

Holandia

 

 

 

Stany Generalne

150

1

0,7 %

Senat

75

1

1,3 %

Polska

 

 

 

Sejm

460

15(4)

3,3 %

Senat

100

7

7 %

Portugalia

230

2

0,9 %

Rumunia

 

 

 

Izba Deputowanych

332

10

3 %

Senat

137

7

5,1 %

Słowacja

150

8

5,3 %

Słowenia

90

3

3,3 %

Hiszpania

 

 

 

Congreso

350

15(5)

4,3 %

Senado

259

10

3,9 %

Szwecja

349

14(6)

4 %

Zjednoczone Królestwo

646

N/D

N/D

N/D = nie dotyczy

(1)

Liczba ta odnosi się do utworzenia nowej grupy podczas kadencji parlamentarnej. Po wyborach zastosowanie ma niższy próg wynoszący 3 posłów (1,5%).

(2)

Regulamin nie ustanawia progu, lecz grupy liczące mniej niż 4 członków otrzymują niższe wsparcie finansowe. Ponieważ partia, która uzyskała mniej niż 2% głosów, nie otrzyma mandatów w Folketing, w większości przypadków granica praktycznie wynosi 4 członków.

(3)

Włoski Senat składa się z 315 wybieranych senatorów, lecz niektórzy senatorowie mogą być dożywotnio mianowani przez Prezydenta Republiki. Ogólna liczba senatorów jest więc wyższa niż 315 i ulega zmianom.

(4)

W polskich izbach rozróżnia się „kluby” i „ugrupowania”. Ugrupowanie może utworzyć co najmniej 3 parlamentarzystów (stanowiących 0,65% w Sejmie, a 3% w Senacie).

(5)

Niższy próg wynoszący 5 członków (1,42%) stosuje się w przypadku partii, które uzyskały 15% głosów w regionie/okręgach, gdzie przedstawiały kandydatów, lub 5% w krajowym komitecie wyborczym/koalicji partyjnej, do której należały.

(6)

Teoretycznie 1, jeżeli partia polityczna uzyska ponad 12 % głosów w okręgu. Nigdy nie zdarzyło się to w wyborach w Szwecji. Próg wynosi 4 % głosów w całym kraju, co równa się około 14 mandatom.


WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

27.5.2008

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

15

13

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Jim Allister, Richard Corbett, Brian Crowley, Hanne Dahl, Andrew Duff, Ingo Friedrich, Anneli Jäätteenmäki, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Timothy Kirkhope, Jo Leinen, Íñigo Méndez de Vigo, Ashley Mote, Borut Pahor, Rihards Pīks, Adrian Severin, József Szájer, Johannes Voggenhuber, Dushana Zdravkova

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Graham Booth, Costas Botopoulos, Klaus Hänsch, György Schöpflin, Mauro Zani

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Philip Claeys, Ingeborg Gräßle, Sepp Kusstatscher, Michael Henry Nattrass, Renate Weber

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności