ΕΚΘΕΣΗ σχετικά με τη διασφάλιση της ποιότητας των τροφίμων – εναρμόνιση ή αμοιβαία αναγνώριση των προτύπων
23.2.2009 - (2008/2220(INI))
Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου
Εισηγήτρια: Maria Petre
Εισηγητής (*): Magor Imre Csibi, Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων
(*) Συνδεδεμένη επιτροπή – Άρθρο 47 του Κανονισμού
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά με τη διασφάλιση της ποιότητας των τροφίμων – εναρμόνιση ή αμοιβαία αναγνώριση των προτύπων
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 33 της Συνθήκης ΕΚ,
– έχοντας υπόψη την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2008 σχετικά με την ποιότητα των γεωργικών προϊόντων: πρότυπα προϊόντων, απαιτήσεις για τη γεωργική παραγωγή και συστήματα ποιότητας (COM(2008)0641 τελικό),
– έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Οκτωβρίου 1998 σχετικά με την πολιτική για την ποιότητα των αγροτικών προϊόντων και των γεωργικών ειδών διατροφής[1],
– έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής του Οκτωβρίου του 2008 σχετικά με τα συστήματα πιστοποίησης της ποιότητας των τροφίμων,
– έχοντας υπόψη τον υγειονομικό έλεγχο της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ),
– έχοντας υπόψη την εντολή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προς την Επιτροπή για τις διαπραγματεύσεις στον τομέα της γεωργίας που περιλαμβάνεται στην πρόταση της Επιτροπής σχετικά με τις λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ που αφορούν τη γεωργία (έγγραφο 625/02) του Ιανουαρίου 2003,
– έχοντας υπόψη τη διάσκεψη που διοργάνωσε η Επιτροπή στις 5 και 6 Φεβρουαρίου 2007 στις Βρυξέλλες με θέμα "Food Quality Certification – Adding Value to Farm Produce",
– έχοντας υπόψη την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές (COM(2008)0040),
– έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,
– έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων (A6‑0088/2000),
A. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την ασφάλεια και την ποιότητα των τροφίμων είναι τα αυστηρότερα της υφηλίου,
B. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα εν λόγω υψηλά πρότυπα ζητούνται από τους ευρωπαίους καταναλωτές και αποτελούν ένα μέσο μεγιστοποίησης της προστιθέμενης αξίας,
Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι καταναλωτές εκδηλώνουν ολοένα εντονότερο ενδιαφέρον όχι μόνο για την ασφάλεια των τροφίμων αλλά και για την προέλευση και τη μέθοδο παραγωγής των ειδών διατροφής· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη ανταποκριθεί στις εν λόγω τάσεις και έχει καθιερώσει τέσσερις επισημάνσεις ποιότητας και προέλευσης για τα τρόφιμα, δηλαδή την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ), την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη (ΠΓΕ), το εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν (ΕΠΙΠ) και το βιολογικό σήμα·
Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ευρωπαϊκά προϊόντα ποιότητας αποτελούν "ζωντανή" πολιτισμική και γαστρονομική κληρονομιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι ως εκ τούτου σημαντικό στοιχείο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής πολλών ευρωπαϊκών περιφερειών, καθώς καθιστούν δυνατές δραστηριότητες που έχουν ιδίως στις αγροτικές περιοχές άμεση σχέση με την περιφέρεια,
Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι καταναλωτές συνδέουν τα συστήματα πιστοποίησης με το εχέγγυο ανώτερης ποιότητας,
ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ειδικά συστήματα ποιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιπροσωπεύουν ουσιαστικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τα κοινοτικά προϊόντα,
Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο τομέας της μεγάλης διανομής έχει πλέον κυριαρχήσει στην ευρωπαϊκή αγορά προϊόντων διατροφής και επιβάλλει έξοδα και πληρωμές προμήθειας για εμπορική προώθηση προϊόντων, καθώς και μια αδικαιολόγητη συμμετοχή στις δαπάνες προώθησης των προϊόντων, στοιχεία τα οποία μειώνουν τις δυνατότητες πρόσβασης των μικρών παραγωγών σε ένα ευρύτερο κοινό,
Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι εύκολο να χρησιμοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες για την αναγραφή στα προϊόντα λεπτομερών πληροφοριών σχετικά με την προέλευση και τα χαρακτηριστικά των διαφόρων γεωργικών προϊόντων και τροφίμων,
Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η παραποίηση συνεπάγεται ζημία τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους τελικούς καταναλωτές,
1. επικροτεί τη διαδικασία προβληματισμού που τέθηκε σε κίνηση με την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής, και συμμερίζεται την επιθυμία της να προωθήσει την ποιότητα των ευρωπαϊκών γεωργικών προϊόντων χωρίς να επιβληθούν πρόσθετες δαπάνες ή υποχρεώσεις στους παραγωγούς·
2. πιστεύει ότι η διασφάλιση συνθηκών θεμιτού ανταγωνισμού στις αγορές στρατηγικών προϊόντων, όπως τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα, αποτελεί πρωταρχικό στόχο που εξυπηρετεί το γενικό ευρωπαϊκό συμφέρον· φρονεί ότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει θεμιτός ανταγωνισμός έναντι των εισαγόμενων προϊόντων τα οποία, γενικά, τείνουν να μην ανταποκρίνονται σε πρότυπα αντίστοιχα με τα κοινοτικά· είναι της γνώμης ότι τα ευρωπαϊκά πρότυπα ποιότητας των προϊόντων τρίτων χωρών που έχουν πρόσβαση στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά πρέπει επίσης να ρυθμιστούν βάσει συμφωνίας στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ)·
3. θεωρεί αναγκαία τη βελτίωση των ελέγχων και του συντονισμού μεταξύ των διαφόρων αρχών προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα εισαγόμενα τρόφιμα πληρούν τα πρότυπα της ΕΕ για την προστασία του περιβάλλοντος, την ασφάλεια των τροφίμων και την καλή διαβίωση των ζώων· λαμβάνει υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γεωργίας της 19ης Δεκεμβρίου 2008 για την ασφάλεια των εισαγόμενων γεωργικών προϊόντων και για την τήρηση των κοινοτικών προτύπων· θεωρεί ωστόσο ότι από τα συμπεράσματα αυτά λείπει η σταθερή πολιτική βούληση για πιο αυστηρούς κοινοτικούς ελέγχους σε τρίτες χώρες·
4. τονίζει ότι η πολιτική για την ποιότητα δεν μπορεί να αποσυνδεθεί τόσο από το μέλλον της ΚΓΠ όσο και από τις προκλήσεις που αποτελούν, μεταξύ άλλων, η κλιματική αλλαγή, η προστασία της βιοποικιλότητας, ο ενεργειακός εφοδιασμός και η διαχείριση των υδάτινων πόρων·
5. φρονεί ότι τα κίνητρα που αποσκοπούν στην αύξηση του όγκου της παραγωγής, στο γενικό πλαίσιο των υψηλών τιμών των πρώτων υλών, δεν πρέπει να αποτελέσουν πρόσχημα για την υποβάθμιση των προτύπων·
6. επιβεβαιώνει ότι ο στόχος των υψηλότερων προτύπων ασφάλειας των τροφίμων, προστασίας των ζώων και προστασίας του περιβάλλοντος πρέπει να επιτρέπει επίσης την επίτευξη ενός επιπέδου ποιότητας των προϊόντων το οποίο να προσφέρει σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους γεωργούς και διαπιστώνει ότι για τον λόγο αυτό οι γεωργοί πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να κερδίζουν αρκετά ώστε να καλύπτουν τις δαπάνες που απορρέουν από τις απαιτήσεις της ΕΕ ως προς την ασφάλεια των τροφίμων, την προστασία των ζώων και την προστασία του περιβάλλοντος· πιστεύει ότι όταν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των αγροτών δεν αρκεί για την ανάκτηση των δαπανών που απορρέουν από τις κοινοτικές απαιτήσεις, πρέπει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο εν προκειμένω η χρηματοδότηση της ΚΓΠ, που πρέπει να χρησιμοποιείται από τους ευρωπαίους γεωργούς προκειμένου να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των τροφίμων, η προστασία των ζώων και η προστασία του περιβάλλοντος στη γεωργία·
7. φρονεί ότι η ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα της ποιότητας πρέπει να συνδέεται στενά με τη μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής για την μετά το 2013 περίοδο· είναι της γνώμης ότι, στο πλαίσιο της ΚΓΠ, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει υποστηρικτικό ρόλο, ιδίως σε χρηματοδοτικό επίπεδο, προκειμένου να θεσπιστούν υψηλά πρότυπα ποιότητας για τα ευρωπαϊκά γεωργικά προϊόντα διατροφής· υπογραμμίζει ότι οι οργανώσεις παραγωγών πρέπει να ενισχυθούν περισσότερο προκειμένου να μην βλαφθούν ιδίως οι μικροί παραγωγοί·
8. επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεσμεύθηκε στη Διεθνή Συνθήκη σχετικά με τους Φυτογενετικούς Πόρους για τη Διατροφή και τη Γεωργία να εφαρμόσει μέτρα για τη διατήρηση των γενετικών πόρων· καλεί για τον λόγο αυτόν την Επιτροπή να δημιουργήσει ειδικά προγράμματα προώθησης της κατανάλωσης που θα προωθούν τη χρησιμοποίηση φυτικών ποικιλιών οι οποίες απειλούνται από γενετική υποβάθμιση· υπογραμμίζει ότι έτσι θα καταστούν πιο ελκυστικές για τους αγρότες και τους κηπουρούς οι καλλιέργειες ειδών που έχουν χαρακτηριστεί φυτογενετικοί πόροι, και ότι πρέπει να δημιουργηθούν ανάλογα προγράμματα προώθησης της κατανάλωσης για τα είδη των ζώων εκμετάλλευσης που απειλούνται από εξαφάνιση·
9. υπενθυμίζει ότι λόγω της συνεχούς διαδικασίας ελευθέρωσης των παγκοσμίων γεωργικών αγορών, οι ευρωπαίοι παραγωγοί εκτίθενται άμεσα στον διεθνή ανταγωνισμό και ότι κάθε επιπλέον μέτρο που επιβάλλεται σε αυτούς ενδέχεται να αποτελέσει ανταγωνιστικό μειονέκτημα, αλλά η ελευθέρωση μπορεί και να αποβεί προς το συμφέρον των αγροτών της ΕΕ εάν κατορθώσουν να ξεχωρίσουν με τα προϊόντα τους στην αγορά και να λάβουν διακρίσεις για αυτά· υπενθυμίζει επίσης ότι οι αγρότες της ΕΕ μπορούν να εκμεταλλευτούν προς όφελός τους τις απαιτήσεις των καταναλωτών προμηθεύοντας στους καταναλωτές προϊόντα τοπικής παραγωγής και υψηλής ποιότητας και τηρώντας αυστηρότερα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων και προστασίας του περιβάλλοντος·
10. υπογραμμίζει ότι στις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ η Επιτροπή πρέπει να προσπαθήσει να καταλήξει σε συμφωνία ως προς τους μη εμπορικούς παράγοντες κατά τρόπον ώστε να πληρούν κατά το δυνατόν πολλά εισαγόμενα προϊόντα τις ίδιες απαιτήσεις που επιβάλλονται στους ευρωπαίους αγρότες, προκειμένου η ποιότητα των γεωργικών προϊόντων που πληρούν τις απαιτήσεις της ΕΕ ως προς την ασφάλεια των τροφίμων, την προστασία των ζώων και την προστασία του περιβάλλοντος να προσφέρει στους αγρότες ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα·
11. ανησυχεί για την επίδραση των μεγάλων αλυσίδων καταστημάτων στο γενικό επίπεδο ποιότητας των ευρωπαϊκών προϊόντων διατροφής, καθώς και για το γεγονός ότι οι αγορές οι οποίες χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό συγκέντρωσης της διανομής παρουσιάζουν μια τάση τυποποίησης και μείωσης της ποικιλίας των γεωργικών προϊόντων διατροφής που συνεπάγεται ελαχιστοποίηση της παρουσίας των παραδοσιακών προϊόντων και πολλαπλασιασμό των μεταποιημένων προϊόντων· προτείνει στην Επιτροπή να θεσπίσει διατάξεις για τη διαδικασία μειοδοτικής δημοπρασίας που επέβαλαν ορισμένα μεγάλα ευρωπαϊκά εμπορικά κέντρα, ενόψει των καταστροφικών συνεπειών για τα προϊόντα ποιότητας·
Οι ανάγκες παραγωγής και τα πρότυπα διάθεσης στην αγορά
12. εκφράζει την ανησυχία του για την πολυπλοκότητα του ευρωπαϊκού συστήματος βασικών προτύπων και τον μεγάλο αριθμό προδιαγραφών με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνονται οι ευρωπαίοι γεωργοί· τάσσεται υπέρ ενός απλοποιημένου συστήματος και ζητεί κάθε περαιτέρω διάταξη να κρίνεται σύμφωνα με τα κριτήρια της καταλληλότητας, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας·
13. ζητεί τη μεγαλύτερη απλούστευση των κανόνων εμπορίας διευκρινίζοντας τα βασικά κριτήρια τα οποία πρέπει να εφαρμοστούν· ζητεί την εκπόνηση κατευθυντηρίων γραμμών της ΕΕ σχετικά με τη χρησιμοποίηση γενικών αποκλειστικών όρων, όπως "χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη", "χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα", "διαιτητικό" ή "φυσικό", προς αποφυγή παραπλανητικών πρακτικών·
14. ανησυχεί για το γεγονός ότι οι ευρωπαίοι καταναλωτές, στην πλειονότητά τους, δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι σχετικά με την τροφική αλυσίδα, ειδικότερα όσον αφορά την προέλευση των προϊόντων και των πρώτων υλών· τάσσεται υπέρ της υποχρεωτικής αναγραφής του τόπου παραγωγής των πρώτων υλών με τη μορφή επισήμανσης της χώρας προέλευσης προκειμένου να ικανοποιηθεί έτσι η επιθυμία των καταναλωτών για μεγαλύτερη ενημέρωση σχετικά με την προέλευση του προϊόντος που αγοράζουν· τάσσεται, επίσης, υπέρ της επέκτασης του εν λόγω συστήματος στα μεταποιημένα τρόφιμα και φρονεί ότι το σύστημα αυτό θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη την προέλευση των βασικών συστατικών και των πρώτων υλών και να προσδιορίζει τον τόπο προέλευσης και τον τόπο της τελευταίας μεταποίησης του προϊόντος·
15. θεωρεί ότι το αυστραλιανό πρότυπο αποτελεί εταιρικό παράδειγμα συστήματος επισήμανσης της χώρας προέλευσης, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις ιδιαιτερότητες των διαφόρων κλάδων παραγωγής της ΕΕ, που αναφέρει τα διάφορα στάδια παραγωγής των προϊόντων, για παράδειγμα "προϊόν που έχει παραχθεί στην" (όσον αφορά τα τρόφιμα που έχουν παρασκευαστεί με συστατικά εθνικής προέλευσης ή που έχουν παρασκευαστεί στην οικεία χώρα), ή "προϊόν που έχει παρασκευαστεί στην" (όσον αφορά τα τρόφιμα που έχουν υποστεί σημαντική μεταποίηση στην οικεία χώρα), ή ακόμη περιλαμβάνει ένδειξη του τύπου "προϊόν που έχει μεταποιηθεί στην ... με βάση εντόπια ή εισαγόμενα συστατικά"· υπενθυμίζει ότι και άλλοι σημαντικοί εμπορικοί εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η Νέα Ζηλανδία χρησιμοποιούν επίσης συστήματα επισήμανσης του ίδιου τύπου·
16. φρονεί ότι, όταν τηρούνται τα πρότυπα ασφάλειας των τροφίμων, τα πρότυπα διάθεσης στην αγορά δεν πρέπει να εμποδίζουν την πρόσβαση των προϊόντων στην αγορά βάσει της αισθητικής, της μορφής ή του μεγέθους τους·
17. θεωρεί ότι ένα γενικό κοινοτικό σήμα ποιότητας, που θα αναφέρει π.χ. "παράγεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση", τελικά θα έχει ως αποτέλεσμα να μπορούν να διακρίνονται με θετικό τρόπο τα κοινοτικά προϊόντα στην αγορά χάρη στα αυστηρά πρότυπα παραγωγής τους·
18. φρονεί ότι πρέπει να ενθαρρυνθούν περισσότερο οι αποκλειστικές προαιρετικές αναφορές και λιγότερο τα υποχρεωτικά πρότυπα διάθεσης στην αγορά· θεωρεί ωστόσο ότι η καθιέρωση τέτοιων εναρμονισμένων ορισμών που θα ικανοποιούν όλους τους ενδιαφερομένους θα μπορούσε να παρουσιάσει δυσκολίες εξαιτίας των διαφορετικών διατροφικών συνηθειών και παραδόσεων και επιπροσθέτως θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των πληροφοριών που παρέχονται στους καταναλωτές και την ανάγκη δημιουργίας ενός συστήματος εποπτείας για τον έλεγχο της χρησιμοποίησης των ενδείξεων αυτών·
19. τάσσεται υπέρ της λήψης μέτρων για την απλούστευση των κοινοτικών ρυθμίσεων, εφόσον δεν θα έχει ως αποτέλεσμα την υπονόμευση αυτών των ρυθμίσεων, και τον περιορισμό των τομέων που υπάγονται στην αυτορρύθμιση· φρονεί ότι τα κοινά πρότυπα διάθεσης στην αγορά είναι απαραίτητα και ότι μπορούν να καθοριστούν με πιο αποτελεσματικότερο τρόπο· φρονεί, εν προκειμένω, ότι πρέπει να ενθαρρυνθεί η διαδικασία της από κοινού ρύθμισης ως συνήθης διαδικασία θέσπισης ευρωπαϊκής νομοθεσίας στον εν λόγω τομέα· ζητεί να συμμετάσχουν στην εν λόγω διαδικασία οι εθνικές αρχές και οι εκπρόσωποι του τομέα των τροφίμων και των παραγωγών γεωργικών προϊόντων·
Τα ειδικά συστήματα ποιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
20. υπογραμμίζει ότι τα συστήματα ποιότητας των τροφίμων πρέπει να παρέχουν πληροφορίες και να προσφέρουν εγγυήσεις στους καταναλωτές σχετικά με την γνησιότητα των εντόπιων συστατικών και τις τεχνικές παραγωγής· πιστεύει, για το λόγο αυτό, ότι τα συστήματα αυτά πρέπει να εφαρμοστούν με ενισχυμένους ελέγχους και συστήματα ιχνηλασιμότητας·
21. κρίνει απαραίτητη τη θέσπιση διαφανέστερων και ευρέως αναγνωρισμένων από τους καταναλωτές συστημάτων επισήμανσης, και θεωρεί ότι για μια διαφανή επισήμανση της προέλευσης τόσο των κοινοτικών προϊόντων όσο και των εισαγωγών από τρίτες χώρες πρέπει να επισημαίνεται η προέλευση των βασικών γεωργικών συστατικών που είναι χαρακτηριστικά για το εκάστοτε προϊόν·
22. θεωρεί ότι θα πρέπει να εξασφαλιστεί η αποκλειστική χρήση των αυθεντικών προϊόντων ΠΟΠ ως πρώτες ύλες μόνο στην περίπτωση που χρησιμοποιείται η προστατευόμενη ονομασία στην ετικέτα και στη διαφήμιση ενός μεταποιημένου προϊόντος· τονίζει ότι με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται, αφενός, η παραπλάνηση του καταναλωτή και να ενισχύεται, αφετέρου, η ζήτηση των προϊόντων ΠΟΠ·
23. κρίνει σκόπιμη την υιοθέτηση κανόνων για την χρήση των όρων "ορεινό" και "νησιωτικό" διότι θα δημιουργήσει σημαντική προστιθέμενη αξία στα γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα των εν λόγω μειονεκτικών περιοχών· πιστεύει ότι η χρήση των όρων "ορεινό" και "νησιωτικό" θα πρέπει να συνοδεύεται και από την υποχρεωτική αναγραφή της χώρας προέλευσης του προϊόντος·
24. διαπιστώνει ότι εξαιτίας του γεγονότος ότι στον μέσο πελάτη δεν είναι σαφής η διαφορά μεταξύ προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης και προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη βελτίωση του επιπέδου γνώσεων των πελατών για τον τομέα αυτόν·
25. τάσσεται εναντίον της υιοθέτησης αυστηρότερων κριτηρίων αξιολόγησης, όπως κριτήρια εξαγωγιμότητας και βιωσιμότητας· επισημαίνει ότι υπάρχουν παραδείγματα προϊόντων που δεν επιτυγχάνουν εξαγωγές αλλά, ωστόσο, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των τοπικών οικονομιών και στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής·
26. τονίζει ότι οι ονομασίες προέλευσης αποτελούν σημαντική ευρωπαϊκή κληρονομιά η οποία πρέπει να διατηρηθεί τόσο εξαιτίας του σημαντικού οικονομικού της δυναμικού όσο και εξαιτίας των σοβαρών κοινωνικοοικονομικών της επιπτώσεων για πολλές ευρωπαϊκές περιφέρειες· φρονεί ότι αποτελούν εγγύηση ποιότητας που πρέπει να υποστηριχθεί, συγκεκριμένα με τον αυστηρότερο έλεγχο της διαχείρισης των ονομασιών προέλευσης από τις ενώσεις που τις ζήτησαν· θεωρεί ότι οι ενδείξεις αυτές βοηθούν τους καταναλωτές να επιλέγουν από το φάσμα προσφερομένων προϊόντων
27. θεωρεί ότι πρέπει να διευκρινιστούν περισσότερο οι διαφορές μεταξύ των εμπορικών σημάτων και των ονομασιών προέλευσης και να ληφθούν μέτρα για την εφαρμογή των ισχυουσών κοινοτικών διατάξεων που δεν θα επιτρέπουν την καταχώρηση ενός σήματος που περιλαμβάνει προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης (ΠΟΠ) και προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις (ΠΓΕ) ή αναφέρεται σε αυτές από οικονομικούς φορείς που δεν εκπροσωπούν τις οργανώσεις παραγωγών αυτών των ΠΟΠ ή ΠΓΕ· θεωρεί απολύτως απαραίτητη τη διεξαγωγή διαφημιστικών εκστρατειών, για τις οποίες θα διατεθούν οι ανάλογοι δημοσιονομικοί πόροι, προκειμένου να ενημερωθούν οι καταναλωτές για τα πλεονεκτήματα αυτών των δημοσίων συστημάτων πιστοποίησης·
28. θεωρεί ότι οι παραγωγοί προϊόντων με γεωγραφικές ενδείξεις πρέπει να διαθέτουν μέσα που θα τους επιτρέπουν την κατάλληλη διαχείριση της ποσότητας των παραγομένων προϊόντων προκειμένου να διατηρηθεί η ποιότητα και η φήμη των γεωγραφικών ενδείξεων·
29. θεωρεί ότι σε περίπτωση χρησιμοποίησης ενός προϊόντος με ΠΓΕ σε ένα σύνθετο έτοιμο προϊόν –με τροποποίηση των ιδιοτήτων του προϊόντος με γεωγραφική ένδειξη– οι οργανισμοί προστασίας ή η αρμόδια αρχή πρέπει να έχουν τη δυνατότητα διεξαγωγής στοχοθετημένων ελέγχων για να εξετάσουν μήπως οι ιδιότητες του προϊόντος με ΠΟΠ ένδειξη έχουν αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό·
30. ζητά την ενίσχυση της προστασίας των καταχωρισμένων ονομασιών και ιδιαίτερα σε ορισμένα στάδια της συσκευασίας και της εμπορίας αυτών εκτός ζώνης παραγωγής, οπότε και εμφανίζεται κίνδυνος καταχρηστικής χρήσης των ονομασιών αυτών· ζητεί να εφαρμοστεί η κοινοτική διάταξη που απαγορεύει την καταχώριση σημάτων με όνομα παρόμοιο με ήδη καταχωρισμένη ΠΟΠ ή ΠΓΕ·
31. τάσσεται υπέρ της καθιέρωσης κοινών διατάξεων για τους παραγωγούς προϊόντων με γεωγραφικές ενδείξεις για να καθοριστούν προϋποθέσεις εφαρμογής των εν λόγω ενδείξεων και της χρησιμοποίησής τους για τον χαρακτηρισμό των μεταποιημένων προϊόντων·
32. τάσσεται υπέρ της απλούστευσης της διαδικασίας καταχώρισης των γεωγραφικών ενδείξεων και της συντόμευσης της προθεσμίας που απαιτείται για την απόκτησή τους·
33. εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι το επίπεδο προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων διαφέρει μεταξύ των κρατών μελών· υποστηρίζει την εναρμόνιση των νομοθεσιών και των διαδικασιών στον τομέα αυτόν, ιδίως όσον αφορά τα πρότυπα για την αυτεπάγγελτη προστασία·
34. πιστεύει ότι πρέπει να ενισχυθεί η διεθνής προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων· καλεί την Επιτροπή να εντείνει τις προσπάθειές της για τη βελτίωση της προστασίας των ΠΓΕ στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (σύμφωνα με το πνεύμα της επέκτασης της προστασίας, βάσει του άρθρου 23 της συμφωνίας για τις εμπορικές πτυχές των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (TRIPS), σε όλα τα προϊόντα και της κατάρτισης πολυμερούς μητρώου ΠΓΕ) και συγκεκριμένα σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την ένταξη νέων χωρών στον ΠΟΕ και των τρεχουσών διαπραγματεύσεων για τις διμερείς συμφωνίες·
35. υποστηρίζει την άποψη ότι τόσο τα εξαγόμενα όσο και τα μη εξαγόμενα προϊόντα πρέπει να υπόκεινται στη διεθνή αυτή προστασία εκ μέρους της ΕΕ, που μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τον πιθανό κίνδυνο πραγματικά παράνομης χρησιμοποίησης των προϊόντων εντός της ΕΕ, προκειμένου τα εξαγόμενα προϊόντα με μεγάλο κίνδυνο παράνομης χρησιμοποίησης να υπόκεινται στην προστασία στο πλαίσιο του ΠΟΕ, ενώ για τα προϊόντα με μικρότερο κίνδυνο παράνομης χρησιμοποίησης, που διατίθενται περισσότερο σε τοπικές αγορές, θα μπορούσε να προταθεί μια απλούστερη διαδικασία με τη μορφή αναγνώρισης από το κράτος μέλος, που θα δηλώνεται στην Επιτροπή (παρόμοιας με τη σημερινή προσωρινή προστασία), και μιας ευρωπαϊκής νομικής προστασίας·
36. υπενθυμίζει ότι ορισμένες ονομασίες υφίστανται συστηματικά σφετερισμό στο έδαφος τρίτων χωρών, παραπλανώντας τους καταναλωτές και διακυβεύοντας τη φήμη των αυθεντικών προϊόντων τονίζει ότι η εξασφάλιση της προστασίας μίας ονομασίας σε τρίτη χώρα είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία και δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί από μεμονωμένες ομάδες παραγωγών, δεδομένου ότι η κάθε χώρα διαθέτει ιδιαίτερα συστήματα και διαδικασίες προστασίας καλεί την Επιτροπή να παίξει συμβουλευτικό ρόλο, παρέχοντας στις ομάδες παραγωγών τεχνογνωσία ή και νομική κάλυψη για την επίτευξη συμφωνιών με τρίτες χώρες·
37. φρονεί ότι είναι ουσιαστικής σημασίας να υπαχθεί η χρήση των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων σε κοινοτικό και εθνικό έλεγχο, κατά τρόπον ώστε τα κράτη μέλη να είναι υποχρεωμένα να ενεργήσουν αυτεπάγγελτα σε περιπτώσεις παράνομης χρησιμοποίησης ή απομίμησης γεωγραφικών ενδείξεων· προτείνει να συμπεριληφθεί ανάλογη διάταξη στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2006 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[2]· τάσσεται υπέρ της απλούστευσης της διαδικασίας απόκτησης των ΠΟΠ και της θέσπισης αυστηρού ελέγχου, ο οποίος θα διενεργείται από τις αρχές κάθε κράτους μέλους, με σκοπό την πιστοποίηση του συνόλου των σταδίων της διαδικασίας παραγωγής στην οικεία γεωγραφική περιοχή·
38. θεωρεί ότι ο έλεγχος της αγοράς για την τήρηση των προδιαγραφών όλων των ΠΟΠ και ΠΓΕ επιβαρύνει τα κράτη μέλη με διοικητικό κόστος, αλλά συμβάλλει σημαντικά στην αποτελεσματική προστασία τους· τάσσεται υπέρ της χορήγησης κοινοτικής τεχνικής βοήθειας για τη διεξαγωγή ελέγχων από τα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλιστεί η όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφη εφαρμογή της προστασίας των ΠΟΠ και ΠΓΕ στο έδαφος της ΕΕ·
39. είναι της γνώμης ότι πρέπει να ενταθούν οι δραστηριότητες πληροφόρησης και ενημέρωσης του κοινού αναφορικά με τα εν λόγω συστήματα, μέσω κοινοτικής χρηματοδοτικής βοήθειας, τόσο εντός της ενιαίας εσωτερικής αγοράς όσο και στις τρίτες χώρες· κρίνει, επίσης, ότι πρέπει να αυξηθεί το ύψος της συγχρηματοδότησης της Ένωσης υπέρ των κοινοτικών προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης των πωλήσεων σχετικά με τα ευρωπαϊκά προϊόντα· επιθυμεί να συνεχίσει η Επιτροπή να υποστηρίζει την ιδέα της ΠΓΕ στις τρίτες χώρες, συγκεκριμένα αναλαμβάνοντας περισσότερες αποστολές τεχνικής υποστήριξης σε συνεργασία με τις οργανώσεις παραγωγών·
40. συνιστά την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ποιότητα των Προϊόντων, ο οποίος θα συνεργάζεται στενά με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων και με τις υπηρεσίες της Επιτροπής οι οποίες είναι αρμόδιες για την προστασία της ποιότητας των τροφίμων· ο οργανισμός αυτός θα αποφασίζει και για τις όλο και πιο πολλές αιτήσεις αναγνώρισης ΠΟΠ, ΠΓΕ και εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων από τρίτες χώρες·
41. υπογραμμίζει τη σημασία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2003 σχετικά με τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα και τις γενετικά τροποποιημένες ζωοτροφές1 για την ελευθερία επιλογής των καταναλωτών· καλεί την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση για την υποχρέωση επισήμανσης και για τα ζωικά προϊόντα όπως το γάλα, το κρέας και τα αυγά, τα οποία έχουν παραχθεί από ζώα που κατανάλωσαν γενετικά τροποποιημένες ζωοτροφές·
42. τάσσεται υπέρ της διατήρησης και της απλούστευσης του συστήματος των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων (ΕΠΙΠ)· ωστόσο, εκφράζει την απογοήτευσή του όσον αφορά τον βαθμό αποτελεσματικότητας του εν λόγω μέσου, το οποίο μέχρι σήμερα επέτρεψε την καταχώριση ενός μικρού μόνο αριθμού ΕΠΙΠ (έχουν καταχωρισθεί είκοσι ιδιότυπα προϊόντα και εκκρεμούν τριάντα αιτήσεις)· διαπιστώνει ότι πρέπει να καταργηθεί ο δεύτερος κατάλογος του μητρώου καταχώρησης των ΕΠΙΠ που αναφέρεται στο άρθρο 3, δεύτερη παράγραφος, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006 του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2006 για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα που χαρακτηρίζονται ως εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα1 – όπου η χρήση του ονόματος του προϊόντος ή του τροφίμου δεν περιορίζεται μόνον στους παραγωγούς –, διότι αποδυναμώνει την προστασία των ΕΠΙΠ· επισημαίνει ότι το σύστημα της ΕΠΙΠ εξακολουθεί να συνιστά χρήσιμο μέσο για την προστασία των δικτύων και ότι υπάρχει αξιοσημείωτο περιθώριο ανάπτυξης εφόσον πληρούνται ορισμένοι όροι·
43. θεωρεί ότι ο ορισμός του "παραδοσιακού" προϊόντος, όπως αυτός διατυπώνεται στον Κανονισμό 509/2006, είναι ανεπαρκής· εκτιμά ότι η σύνδεση των παραδοσιακών προϊόντων με τη χώρα όπου υπάρχει η συγκεκριμένη παράδοση ή η αποκλειστική χρήση των ονομασιών από παραγωγούς που τηρούν τις παραδοσιακές προδιαγραφές, θα βελτίωναν την ελκυστικότητα του καθεστώτος των ΕΠΙΠ·
44. φρονεί ότι η βιολογική παραγωγή αντιπροσωπεύει έναν από τους τομείς με τις μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης της ευρωπαϊκής γεωργίας και ότι μέσω των προγραμμάτων προώθησης πρέπει να ενισχυθεί η αξιοπιστία του κοινοτικού λογότυπου· διαπιστώνει ωστόσο ότι, μολονότι ο κανονισμός της ΕΕ ο οποίος εγκρίθηκε για τον τομέα αυτόν προβλέπει ενιαία πρότυπα, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν με διαφορετικό τρόπο τη διαδικασία πιστοποίησης με το να μεταβιβάζουν τα δαπανηρά καθήκοντα ελέγχου κατ’ επιλογήν είτε σε ελεγκτικές αρχές είτε σε κρατικές υπηρεσίες ελέγχου· διαπιστώνει ότι η διαδικασία πιστοποίησης διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο και συνεπάγεται υψηλό κόστος· τάσσεται υπέρ της εναρμόνισης της νομοθεσίας σχετικά με τα ανώτατα όρια ανίχνευσης απαγορευμένων φυτοπροστατευτικών ουσιών στα προϊόντα βιολογικής γεωργίας· υποστηρίζει καταρχήν την πρόταση καθιέρωσης κοινοτικού οικολογικού σήματος·
45. θεωρεί απαραίτητο να είναι πιο ενιαία η τυπολογία των οργανισμών και διαδικασιών ελέγχου και πιστοποίησης των βιολογικών προϊόντων προκειμένου να μπορεί να παρασχεθεί μεγαλύτερη ασφάλεια και εμπιστοσύνη στους καταναλωτές με ένα νέο κοινοτικό λογότυπο για τα προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας, το οποίο θα εξασφαλίσει ενιαία κριτήρια για την παραγωγή, τον έλεγχο και την πιστοποίηση σε ολόκληρη την ΕΕ και θα συμβάλει στη επίλυση των προβλημάτων και σε ακόμα μεγαλύτερη προώθηση της εσωτερικής αγοράς βιολογικών προϊόντων·
46. θεωρεί ότι η επισήμανση προϊόντων συμβατικής καλλιέργειας με τρόπο που δημιουργεί την εντύπωση ότι προέρχονται από βιολογική καλλιέργεια ενδέχεται να αναχαιτίσει την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς βιολογικών τροφίμων· εκφράζει ως εκ τούτου την ανησυχία του για τις προσπάθειες επέκτασης της χρησιμοποίησης του περιβαλλοντικού σήματος και σε τρόφιμα που δεν παρήχθησαν σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής καλλιέργειας·
47. τάσσεται υπέρ της υποχρεωτικής αναγραφής της χώρας προέλευσης των εισαγόμενων από τρίτες χώρες νωπών και μεταποιημένων βιολογικών προϊόντων ανεξάρτητα από το αν χρησιμοποιείται το Κοινοτικό λογότυπο για τα βιολογικά προϊόντα·
48. θεωρεί ότι προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς βιολογικών προϊόντων στην ΕΕ θα πρέπει:
– να αναγράφεται η χώρα προέλευσης στα εισαγόμενα από τρίτες χώρες βιολογικά προϊόντα, νωπά και μεταποιημένα, ανεξάρτητα από το αν χρησιμοποιείται το Κοινοτικό λογότυπο για τα βιολογικά προϊόντα,
– να ενισχυθεί η αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού λογότυπου μέσω των προγραμμάτων προώθησης των βιολογικών προϊόντων·
– να υπάρξει θεσμοθέτηση σχετικά με τα ανώτατα όρια ανίχνευσης απαγορευμένων φυτοπροστατευτικών ουσιών στα προϊόντα βιολογικής γεωργίας·
– να εξετασθεί το ζήτημα της διπλής πιστοποίησης που απαιτούν σε πολλές περιπτώσεις οι μεγάλοι διανομείς, διότι με τον τρόπο αυτό παρεμποδίζεται η επαρκής διάθεση βιολογικών προϊόντων στην αγορά της ΕΕ·
– η σήμανση των μη γεωργικών προϊόντων στα οποία γίνεται αναφορά για τη βιολογική μέθοδο παραγωγής να είναι διακριτή από αυτή των βιολογικών γεωργικών προϊόντων·
49. επικροτεί τη δημιουργία, σε επίπεδο κρατών μελών, υπηρεσιών παραδοσιακών και βιολογικών προϊόντων· κρίνει απαραίτητο να διαθέτει κάθε κράτος μέλος δημόσια ή ιδιωτικά όργανα, αναγνωρισμένα ομοφώνως από τους παραγωγούς και τους καταναλωτές, για την προώθηση και την πιστοποίηση της εθνικής παραγωγής τοπικών βιολογικών προϊόντων ποιότητας·
50. αναγνωρίζει ότι οι καταναλωτές έχουν ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις σχετικά με την ποιότητα των τροφίμων και των ειδών διατροφής, όχι μόνο από άποψη ασφάλειας αλλά και από δεοντολογική άποψη, για θέματα όπως η βιωσιμότητα του περιβάλλοντος, η καλή μεταχείριση των ζώων και η τεχνολογία των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών· καλεί την Επιτροπή να καθορίσει κριτήρια για την προώθηση πρωτοβουλιών υπέρ της ποιότητας, όπως την εθελοντική σήμανση "απαλλαγμένα από ΓΤΟ", που θα προσφέρουν στους καταναλωτές τη δυνατότητα επιλογής·
51. θεωρεί ότι πρέπει να προωθηθούν οι διαδικασίες παραγωγής που δεν βλάπτουν το περιβάλλον· ως εκ τούτου εκφράζει τη λύπη του διότι δεν υπάρχει κοινοτική ρύθμιση για την ολοκληρωμένη παραγωγή, που θα δίνει τη δυνατότητα προβολής των προσπαθειών των ευρωπαίων παραγωγών με αντίστοιχες διαφημιστικές και εμπορικές εκστρατείες που θα τονίζουν το επιπλέον όφελος από αυτό το είδος παραγωγής·
Τα συστήματα πιστοποίησης
52. θεωρεί ότι δεν είναι απαραίτητοι κοινοτικοί κανόνες για την εναρμόνιση των προδιαγραφών· θεωρεί περιττή τη δημιουργία περαιτέρω συστημάτων πιστοποίησης για την επισήμανση τροφίμων σε κοινοτικό επίπεδο διότι αυτό θα οδηγούσε σε απαξίωση των υφισταμένων συστημάτων και θα προξενούσε σύγχυση στους καταναλωτές·
53. υπογραμμίζει ότι η δημιουργία σημάτων υψηλής ποιότητας και η χρησιμοποίησή τους δεν επιτρέπεται να οδηγήσουν σε αύξηση της γραφειοκρατίας για τους παραγωγούς· ως προς αυτό, επιθυμεί να διαθέτουν οι παραγωγοί δικαίωμα πρωτοβουλίας αναφορικά με τη χρησιμοποίηση αυτών των σημάτων και οι επεμβάσεις των κοινοτικών αρχών να περιορίζονται στην προστασία των εν λόγω σημάτων προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι παραγωγοί θα λαμβάνουν ανάλογη αμοιβή για τις δαπάνες τους και οι καταναλωτές θα προστατεύονται από απομιμήσεις ή κάθε άλλη μορφή απάτης·
54. υπογραμμίζει ότι τα υφιστάμενα συστήματα πιστοποίησης εξασφαλίζουν επίσης, εκτός από την τήρηση νομικών διατάξεων μέσω της στενής επιτήρησης περαιτέρω σημαντικά στοιχεία για την ασφάλεια των τροφίμων όπως η ιχνηλασιμότητα· υπογραμμίζει ότι οι κανόνες πιστοποίησης πρέπει να εκφράζουν κοινωνικά αιτήματα και για το λόγο αυτό είναι απαραίτητη η κρατική ενίσχυση για τις δαπάνες που προκύπτουν για τους αγρότες· συνηγορεί υπέρ της προώθησης μιας πιο ενεργού συνεργασίας των οργανώσεων παραγωγών διότι οι μεμονωμένοι αγρότες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τους υπερβολικούς κανόνες πιστοποίησης του εμπορίου·
55. επισημαίνει ότι τα ιδιωτικά συστήματα πιστοποίησης δεν εκπληρώνουν σήμερα τον στόχο της ενημέρωσης των καταναλωτών για τις ιδιότητες των εκάστοτε προϊόντων, αλλά αποτελούν αποκλειστικό μέσο πρόσβασης στην αγορά αυξάνοντας με τον τρόπο αυτόν τον γραφειοκρατικό φόρτο των παραγωγών, ενώ συνιστούν αποδοτική εργασία για πολλές επιχειρήσεις του λιανικού εμπορίου τροφίμων· θεωρεί ότι δεν πρέπει να ενισχύεται ο πολλαπλασιασμός τέτοιων συστημάτων πιστοποίησης, γιατί αυτό προκαλεί περιορισμό της πρόσβασης μέρους του παραγωγικού κλάδου στην αγορά·
56. επισημαίνει ότι η σημερινή σωρεία ιδιωτικών συστημάτων πιστοποίησης εμποδίζει την πρόσβαση μέρους του κλάδου στην αγορά και ότι τα συστήματα αυτά δεν συνεισφέρουν στην καλύτερη παρουσίαση των ιδιοτήτων των προϊόντων στους καταναλωτές· καλεί την Επιτροπή να προωθήσει την αμοιβαία αναγνώριση των ιδιωτικών συστημάτων πιστοποίησης προκειμένου να περιορίσει τη συσσώρευσή τους και τον αποκλεισμό προϊόντων ποιότητας από την αγορά· θεωρεί απαραίτητο τον καθορισμό κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών που θα καλύπτουν πτυχές τις οποίες δεν θα μπορούσαν να ρυθμίσουν τα εν λόγω συστήματα, όπως για παράδειγμα έννοιες και στοιχεία "ανάδειξης" των προϊόντων, και πρέπει να καθοριστούν με τη βοήθεια αντικειμενικών κλιμάκων και δεδομένων·
57. επισημαίνει ότι τα περιφερειακά προϊόντα έχουν μεγάλη σημασία για την τοπική οικονομία και τις τοπικές κοινότητες και για τον λόγο αυτόν πρέπει να απορριφθούν οι προτάσεις που αποσκοπούν σε περιορισμό του αριθμού των καταχωρημένων γεωγραφικών ενδείξεων·
58. θεωρεί ότι δεν πρέπει να αναπτυχθούν νέες πρωτοβουλίες για την προώθηση παραδοσιακών προϊόντων που θα οδηγούσαν στην υπονόμευση του συστήματος των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων·
59. ζητεί την ενίσχυση της συνεργασίας με τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO) και την ευρύτερη εφαρμογή εναλλακτικών συστημάτων, όπως το HACCP (σύστημα ανάλυσης κινδύνων και κρίσιµων σηµείων ελέγχου)·
60. υπενθυμίζει, όσον αφορά τη διεθνή διάσταση, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αντιμετωπίσει ορισμένα προβλήματα ανταγωνιστικότητας με τους κυριότερους εμπορικούς εταίρους της· εκφράζει την ανησυχία του για την πίεση που ασκούν τα προϊόντα των αναδυόμενων χωρών, τα οποία δεν χαρακτηρίζονται από το ίδιο επίπεδο ασφάλειας και ποιότητας με τα ευρωπαϊκά προϊόντα και των οποίων ο έλεγχος είναι συχνά χαλαρός· επαναλαμβάνει, εν προκειμένω, την ανάγκη εφαρμογής της έννοιας της "υπό όρους πρόσβασης στην αγορά", που επανειλημμένα έχει προτείνει το Κοινοβούλιο σε πολυάριθμα ψηφίσματα·
61. ζητεί να συναφθούν περισσότερες διμερείς συμφωνίες με τις κυριότερες αγορές και συμφωνίες για την καταπολέμηση της παραποίησης· πιστεύει ότι η Επιτροπή πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για να διευκρινιστούν τα ζητήματα της διεθνούς προστασίας των εμπορικών σημάτων, καθώς και των ΠΓΕ, των ΠΟΠ και των ΕΠΙΠ·
Άλλα ζητήματα
62. υποστηρίζει μέτρα για την κατά το δυνατό ευρύτερη προβολή των πλεονεκτημάτων των πολιτικών της ΕΕ για την ποιότητα και την ασφάλεια των τροφίμων· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι ευρωπαίοι πολίτες δεν διαθέτουν εύκολα πρόσβαση σε πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα αυτόν· συνιστά στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την ενημέρωση για τα πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας των τροφίμων, τα οποία ισχύουν για τα κοινοτικά προϊόντα, και την προαγωγή τους·
63. υπογραμμίζει τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η χρηματοδότηση της ΕΕ στον τομέα αυτόν· επισημαίνει ότι το ποσοστό της κοινοτικής συμμετοχής στα προγράμματα βελτίωσης της ποιότητας στις χώρες σύγκλισης ανέρχεται σε 75%· εφιστά την προσοχή στους αυστηρότερους όρους πίστωσης για τους μικρούς παραγωγούς, ενόψει της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, μέτρο που θα περιορίσει σημαντικά την πρόσβαση των εν λόγω παραγωγών στη συγχρηματοδότηση·
64. θεωρεί ότι πρέπει να προαχθεί η δημιουργία αγροτικών αγορών, δηλαδή τόπων όπου θα πωλούνται περιφερειακά και εποχιακά προϊόντα απ' ευθείας από τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, διότι εξασφαλίζουν δίκαιες τιμές και προϊόντα ποιότητας, ενισχύουν τη σύνδεση των προϊόντων και της περιοχής όπου παράγονται και ευαισθητοποιούν τους καταναλωτές στη συνειδητή επιλογή σύμφωνα με ποιοτικούς παράγοντες· πιστεύει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να ενθαρρύνουν τη δημιουργία χώρων εμπορίας στους οποίους μπορούν οι παραγωγοί να διαθέτουν απ' ευθείας τα προϊόντα τους στους καταναλωτές·
65. ζητεί να δημιουργηθούν προγράμματα προώθησης της κατανάλωσης στις τοπικές αγορές με σκοπό την ενίσχυση των τοπικών και περιφερειακών πρωτοβουλιών μεταποίησης και εμπορίας· θεωρεί ότι αυτό μπορεί να γίνει για παράδειγμα μέσω ομάδων παραγωγών που αυξάνουν την προστιθέμενη αξία σε αγροτικές περιοχές και δίνουν ένα καλό παράδειγμα καταπολέμησης της αλλαγής του κλίματος αποφεύγοντας τις μεταφορές σε μεγάλες αποστάσεις·
66. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
Η αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση εντείνει την πίεση που ασκούν τα γεωργικά προϊόντα των τρίτων χωρών στα προϊόντα που παράγουν οι γεωργοί των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το βασικό μέσο των ευρωπαίων παραγωγών για να ανταποκριθούν στις νέες προκλήσεις έγκειται στην ποιότητα. Η ποιότητα θα συμβάλει ώστε να ικανοποιηθούν οι προσδοκίες των καταναλωτών χωρίς να προκληθεί πρόσθετο κόστος για τους παραγωγούς.
Πέρα από τα ελάχιστα κριτήρια της υγιεινής και της ασφάλειας των τροφίμων, οι καταναλωτές είναι ολοένα και πιο ευαίσθητοι σε ό,τι αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η γεωργία ενώπιον των προκλήσεων της βιώσιμης ανάπτυξης, της κλιματικής αλλαγής, της βιοποικιλότητας, τη καλής μεταχείρισης των ζώων και της απερήμωσης. Όμως, με εξαίρεση τα πρότυπα στους τομείς της υγιεινής και της ασφάλειας, τα εισαγόμενα τρόφιμα δεν τηρούν πάντοτε τα πρότυπα όσον αφορά την παραγωγή ή την προστασία του περιβάλλοντος και την καλή μεταχείριση των ζώων. Επιπλέον, οι καταναλωτές εκδηλώνουν έντονο ενδιαφέρον όχι μόνο για την ασφάλεια των τροφίμων αλλά και για την προέλευση των ειδών διατροφής και για τις μεθόδους παραγωγής τους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να μεριμνήσει ώστε το σύνολο των ειδών διατροφής να τηρούν τα πρότυπα παραγωγής, ιδιαίτερα όσον αφορά την υγιεινή και την ασφάλεια. Οφείλει, επίσης, να διασφαλίσει ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των προϊόντων ευρωπαϊκής προέλευσης και των προϊόντων που προέρχονται από τρίτες χώρες. Εν προκειμένω, το Κοινοβούλιο, έχει επανειλημμένα προτείνει την έννοια της "υπό όρους πρόσβασης στην αγορά" (δηλαδή να έχουν πρόσβαση στην αγορά μόνο τα προϊόντα που πληρούν ένα σύνολο συγκεκριμένων κριτηρίων): η έννοια αυτή θα επέτρεπε να αντικατοπτρίζεται, στην τελωνειακή πολιτική της Ένωσης, η διαφορά ποιότητας μεταξύ των ευρωπαϊκών προϊόντων και των προϊόντων που προέρχονται από τρίτες χώρες, χωρίς, ωστόσο, το σύστημα αυτό να επηρεάζει τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται στην Ένωση στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ. Οι πόροι που θα συγκεντρώνονται με το μέσο αυτό θα μπορούσαν να μεταφερθούν στα κονδύλια των εθνικών προϋπολογισμών των τρίτων χωρών τα οποία διατίθενται για τη βελτίωση της ποιότητας των γεωργικών προϊόντων διατροφής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Κοινοβούλιο καλεί την Επιτροπή να εκπονήσει μια μελέτη των επιπτώσεων των εν λόγω μέτρων και, σε αυτή τη βάση, να προτείνει ένα νομοθετικό πλαίσιο.
Συνεπώς, η εισηγήτρια κρίνει ευπρόσδεκτο τον διάλογο που ξεκίνησε η Επιτροπή με την "Πράσινη βίβλο σχετικά με την ποιότητα των γεωργικών προϊόντων: πρότυπα προϊόντων, απαιτήσεις για τη γεωργική παραγωγή και συστήματα ποιότητας". Επικροτεί τη βούληση να προωθηθεί η ποιότητα των ευρωπαϊκών γεωργικών προϊόντων χωρίς την επιβολή πρόσθετων δαπανών ή υποχρεώσεων στους παραγωγούς. Οι συζητήσεις στους κόλπους της Επιτροπής Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και η διάσκεψη που διοργάνωσε η εισηγήτρια με εκπροσώπους των περιφερειών, των παραγωγών γεωργικών προϊόντων διατροφής και των εθνικών και κοινοτικών οργάνων είχαν ως αποτέλεσμα να προταθεί μια σειρά μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της πολιτικής για την ποιότητα των τροφίμων στην Ευρώπη. Η εισηγήτρια επιθυμεί να περιληφθούν τα εν λόγω μέτρα στις νομοθετικές προτάσεις που θα υποβάλει η Επιτροπή για τον εν λόγω τομέα, μετά την ολοκλήρωση της ευρείας διαβούλευσης που ξεκίνησε βάσει της Πράσινης Βίβλου της.
Κατά πρώτο λόγο, η εισηγήτρια έθιξε το πρόβλημα των απαιτήσεων παραγωγής και των προτύπων διάθεσης στην αγορά. Για πολλά γεωργικά προϊόντα και ορισμένα έτοιμα τρόφιμα, τα πρότυπα διάθεσης στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζουν τα προϊόντα, καθορίζουν ελάχιστα κριτήρια, προσδιορίζουν κατηγορίες προϊόντων και επιβάλλουν υποχρεώσεις επισήμανσης για την πληροφόρηση των καταναλωτών. Στόχος τους είναι να βοηθήσουν τους γεωργούς να παρέχουν προϊόντα ποιότητας τα οποία ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των καταναλωτών και να διευκολύνουν τη σύγκριση των τιμών μεταξύ προϊόντων διαφορετικής ποιότητας.
Η εισηγήτρια επιθυμεί να μειωθεί ο βαθμός πολυπλοκότητας του ευρωπαϊκού συστήματος βασικών προτύπων και ο αριθμός των προδιαγραφών τις οποίες πρέπει να πληρούν οι ευρωπαίοι γεωργοί. Τάσσεται υπέρ της απλούστευσης και της υιοθέτησης κανόνων οι οποίοι εγγυώνται επαρκώς την ασφάλεια των τροφίμων στην Ευρώπη. Προτείνει, επίσης, κατευθύνσεις απλούστευσης της διαδικασίας κατάρτισης των προτύπων με τη συντόμευση των διαδικασιών της Επιτροπής, τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων της στον τομέα αυτόν σε άλλους οργανισμούς ή ακόμη την παραπομπή στα διεθνή πρότυπα. Η απλούστευση αυτή πρέπει να λάβει υπόψη τον διοικητικό φόρτο που βαρύνει τις δημόσιες αρχές ή άλλους εμπλεκόμενους φορείς. Εξάλλου, λόγω της εξέλιξης των αναγκών της αγοράς και της τεχνολογίας, τα πρότυπα διάθεσης στην αγορά μπορεί να καταστούν εν μέρει ξεπερασμένα και να απαιτηθεί η προσαρμογή και επικαιροποίησή τους.
Κατά δεύτερο λόγο, η εισηγήτρια τάσσεται υπέρ της θέσπισης της υποχρεωτικής ένδειξης για τον τόπο παραγωγής των προϊόντων βάσης, με τη μορφή ενδείξεων "προϊόν που έχει παρασκευαστεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση" ή "προϊόν που έχει παρασκευαστεί εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης". Ο εισηγητής της συνδεδεμένης επιτροπής επιθυμεί να επεκταθεί το εν λόγω σύστημα στα μεταποιημένα τρόφιμα, κατά τρόπον ώστε να λαμβάνεται υπόψη η προέλευση των βασικών συστατικών και των πρώτων υλών και να δημιουργηθεί ένας σύνδεσμος μεταξύ του τόπου προέλευσης και του τόπου τελικής μεταποίησης των προϊόντων. Οι πληροφορίες σχετικά με την τροφική αλυσίδα που παρέχονται στους ευρωπαίους καταναλωτές είναι ανεπαρκείς, ιδιαίτερα όσον αφορά την προέλευση των προϊόντων και των πρώτων υλών, καθώς και τον τόπο παρασκευής των έτοιμων προϊόντων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το μέτρο σχετικά με την ένδειξη του τόπου προέλευσης πρέπει να συνοδευτεί από μια εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών, η οποία θα αναπτυχθεί με τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για παράδειγμα, η Ένωση θα μπορούσε να εμπνευσθεί από το αυστραλιανό πρότυπο του συστήματος επισήμανσης της χώρας προέλευσης: αναφέρει τα διάφορα στάδια παρασκευής των προϊόντων, για παράδειγμα "προϊόν που έχει παραχθεί στην" όσον αφορά τα τρόφιμα που έχουν παρασκευαστεί με βάση συστατικά εθνικής προέλευσης ή που έχουν παρασκευαστεί στην οικεία χώρα, ή "προϊόν που έχει παρασκευαστεί στην" για τρόφιμα που έχουν υποστεί σημαντική μεταποίηση στην οικεία χώρα, ή ακόμη την ένδειξη του τύπου "προϊόν που έχει παρασκευαστεί στην ... με βάση εντόπια ή εισαγόμενα συστατικά". Και άλλοι σημαντικοί εμπορικοί εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η Νέα Ζηλανδία, χρησιμοποιούν επίσης συστήματα επισήμανσης του ίδιου τύπου.
Εξάλλου, ο εισηγητής της συνδεδεμένης επιτροπής κρίνει ότι θα ήταν σκόπιμο να ενθαρρυνθούν οι προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις περισσότερο από τα υποχρεωτικά πρότυπα διάθεσης στην αγορά και ότι δεν είναι υποχρεωτικό να διατυπώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση δικό της ορισμό των εν λόγω ενδείξεων, δεδομένου ότι οι ενδείξεις αυτές είναι κωδικοποιημένες στα νομοθετικά συστήματα των κρατών μελών και ότι η αρχή της χώρας προέλευσης μπορεί να εφαρμοστεί στην αμοιβαία αναγνώριση των εν λόγω προτύπων χωρίς να προκληθεί στρέβλωση της κοινής αγοράς. Ο εισηγητής κρίνει, επίσης, ότι θα ήταν σκόπιμο να ενθαρρυνθεί η διαδικασία της από κοινού ρύθμισης ως συνήθης διαδικασία θέσπισης ευρωπαϊκής νομοθεσίας στον τομέα αυτόν.
Υπενθυμίζοντας προηγούμενα ψηφίσματα του Κοινοβουλίου, ο εισηγητής της συνδεδεμένης επιτροπής επιθυμεί να εκπονηθεί μια λεπτομερής ανάλυση των δυνατοτήτων επισήμανσης των ευρωπαϊκών προϊόντων ποιότητας, με βάση τα ήδη υπάρχοντα πρότυπα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η εισηγήτρια ζητεί από την Επιτροπή να αξιολογήσει και να προτείνει τη χρήση ενός ευρωπαϊκού σήματος ποιότητας το οποίο θα συμπληρώνει τα υπάρχοντα εθνικά και περιφερειακά σήματα. Το εν λόγω σήμα θα πρέπει κυρίως να διασφαλίζει την ίση μεταχείριση όλων των παραγόντων της αγοράς σε όλη την έκταση της αλυσίδας παραγωγής, καθώς και τον σεβασμό του περιβάλλοντος. Ο εισηγητής της συνδεδεμένης επιτροπής φρονεί ότι το ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας θα μπορούσε να καταρτιστεί βάσει των εθνικών σημάτων και να συμπληρώνει τα μέσα που ήδη χρησιμοποιούνται στα κράτη μέλη, κατά τρόπον ώστε να αποτραπούν τυχόν ασυμβατότητες μεταξύ του ευρωπαϊκού και του εθνικού επιπέδου.
Όσον αφορά τη διεθνή διάσταση της προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων, η εισηγήτρια φρονεί ότι πρέπει να διασφαλιστεί στο πλαίσιο των διεθνών εμπορικών διαπραγματεύσεων και ζητεί από την Επιτροπή να συμπεριλάβει το θέμα αυτό στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων στους κόλπους του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, κατά τρόπον ώστε η διεθνής αυτή διάσταση να αναγνωριστεί από όλους τους διεθνείς εταίρους.
Ο εισηγητής της συνδεδεμένης επιτροπής προτείνει να παρασχεθεί κοινοτική τεχνική βοήθεια για την εφαρμογή των συστημάτων που αφορούν τις ΠΓΕ (προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις), τις ΠΟΠ (προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης) και τα ΕΠΙΠ (εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα) στα κράτη μέλη και για την αξιοποίηση των προϊόντων που ωφελούνται από τα συστήματα αυτά. Τα ευρωπαϊκά συστήματα πιστοποίησης της ποιότητας πρέπει να τύχουν πολύ μεγαλύτερης αναγνώρισης από τους ευρωπαίους καταναλωτές. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να ενταθούν οι δραστηριότητες πληροφόρησης και ενημέρωσης του κοινού σχετικά με τα εν λόγω συστήματα μέσω ευρωπαϊκής οικονομικής ενίσχυσης, τόσο εντός της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς όσο και στις τρίτες χώρες. Για τον λόγο αυτόν, η εισηγήτρια στηρίζει την πρωτοβουλία που αποσκοπεί στην ίδρυση μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας για την ποιότητα των προϊόντων η οποία θα συνεργάζεται στενά με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων και με τις υπηρεσίες της Επιτροπής οι οποίες είναι αρμόδιες για την προστασία της ποιότητας των τροφίμων. Στον τομέα της βιολογικής γεωργίας, η εισηγήτρια επικροτεί την ίδρυση, στα κράτη μέλη, υπηρεσιών για τα παραδοσιακά και οικολογικά προϊόντα και ενθαρρύνει τη δημιουργία τέτοιων οργανισμών, τόσο δημοσίων όσο και ιδιωτικών.
Γενικά, η εισηγήτρια κρίνει απαραίτητη την προώθηση των εν λόγω συστημάτων διασφάλισης της ποιότητας, τα οποία είναι ήδη ευρέως γνωστά στους ευρωπαίους καταναλωτές, στα κράτη μέλη και θεωρεί ότι δεν είναι σκόπιμη ούτε η τυποποίηση ούτε η ενοποίηση όλων αυτών των συστημάτων σε ένα και μοναδικό σύστημα. Για να διασφαλιστούν ελάχιστα κοινοτικά πρότυπα πιστοποίησης της ποιότητας, αυτά πρέπει να αξιολογηθούν και να αναγνωριστούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κατά συνέπεια, πρέπει να συγκροτηθεί, στους κόλπους της Επιτροπής, μια υπηρεσία αρμόδια για την πιστοποίηση και την εξουσιοδότηση της χρήσης των εν λόγω συστημάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και για τη διασφάλιση ενιαίου και αποτελεσματικού ελέγχου σε ευρωπαϊκό επίπεδο όπως και σε εθνικό επίπεδο.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων (*) (11.2.2009)
προς την Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου
σχετικά με τη διασφάλιση της ποιότητας των τροφίμων – εναρμόνιση ή αμοιβαία αναγνώριση των προτύπων
(2008/2220(INI))
Συντάκτης γνωμοδότησης(*): Magor Imre Csibi(*) Συνδεδεμένη επιτροπή – Άρθρο 47 του Κανονισμού
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων καλεί την Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:
1. υπογραμμίζει ότι τα συστήματα ποιότητας των τροφίμων πρέπει να παρέχουν ενημέρωση και να προσφέρουν εγγύηση στους καταναλωτές σχετικά με την γνησιότητα των εντόπιων συστατικών και τις τεχνικές παραγωγής· πιστεύει, για το λόγο αυτό, ότι τα συστήματα αυτά πρέπει να εφαρμοστούν με ενισχυμένους ελέγχους και συστήματα ιχνηλασιμότητας·
2. θεωρεί ότι η σήμανση των βασικών συστατικών των ειδών διατροφής με αναφορά στον τόπο προέλευσης είναι επιθυμητή στην περίπτωση που τα βασικά συστατικά δεν προέρχονται από περιοχή "Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης" ή δεν είναι "Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης"· θεωρεί ότι ως βασικά συστατικά πρέπει να θεωρούνται τα συστατικά που συνιστούν άνω του 50% του προϊόντος· τονίζει, περαιτέρω ότι αυτά τα καθεστώτα σήμανσης πρέπει να χρησιμοποιούνται σε εθελοντική βάση·
3. ζητεί μεγαλύτερη απλούστευση των κανόνων εμπορίας με διευκρίνιση των βασικών κριτηρίων τα οποία πρέπει να εφαρμοστούν· ζητεί την εκπόνηση κατευθυντηρίων γραμμών της ΕΕ σχετικά με τη χρησιμοποίηση γενικών αποκλειστικών όρων, όπως "χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη", "χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα", "διαιτητικό" ή "φυσικό", προς αποφυγή παραπλανητικών πρακτικών·
4. τονίζει την ανάγκη προώθησης των βιολογικών προϊόντων και καλλιεργειών για την παραγωγή υψηλής ποιότητας τροφίμων και για την προστασία του περιβάλλοντος και την καλή μεταχείριση των ζώων· ζητεί την απλούστευση του συστήματος πιστοποίησης, ώστε να αναπτυχθεί περισσότερο η αγορά βιολογικών προϊόντων, και την εισαγωγή, χωρίς άλλη καθυστέρηση, ενός υποχρεωτικού κοινοτικού λογότυπου με στόχο την ενημέρωση των καταναλωτών και την αναγνώριση των βιολογικών προϊόντων·
5. αναγνωρίζει ότι οι καταναλωτές έχουν ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις σχετικά με την ποιότητα των τροφίμων και των ειδών διατροφής, όχι μόνο από άποψη ασφάλειας αλλά και από δεοντολογική άποψη, για θέματα όπως η βιωσιμότητα του περιβάλλοντος, η καλή μεταχείριση των ζώων και η τεχνολογία των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών· καλεί την Επιτροπή να εισάγει κριτήρια για την προώθηση πρωτοβουλιών υπέρ της ποιότητας, όπως την εθελοντική σήμανση "απαλλαγμένα από ΓΤΟ", που θα προσφέρουν στους καταναλωτές τη δυνατότητα επιλογής.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
|
Ημερομηνία έγκρισης |
10.2.2009 |
|
|
|
||
|
Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας |
+: –: 0: |
45 0 0 |
||||
|
Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία |
Αδάμος Αδάμου, Georgs Andrejevs, Pilar Ayuso, Irena Belohorská, Maria Berger, Johannes Blokland, John Bowis, Martin Callanan, Magor Imre Csibi, Chris Davies, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Anne Ferreira, Elisabetta Gardini, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Satu Hassi, Gyula Hegyi, Marie Anne Isler Béguin, Christa Klaß, Eija-Riitta Korhola, Holger Krahmer, Urszula Krupa, Peter Liese, Linda McAvan, Péter Olajos, Miroslav Ouzký, Vittorio Prodi, Frédérique Ries, Dagmar Roth-Behrendt, Guido Sacconi, Amalia Sartori, Carl Schlyter, Horst Schnellhardt, Richard Seeber, María Sornosa Martínez, Αντώνιος Τρακατέλλης, Thomas Ulmer, Åsa Westlund, Владко Тодоров Панайотов |
|||||
|
Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία |
Iles Braghetto, Jutta Haug, Hartmut Nassauer, Andres Tarand |
|||||
|
Αναπληρωτές (άρθρο 178, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία |
Emanuel Jardim Fernandes |
|||||
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
|
Ημερομηνία έγκρισης |
17.2.2009 |
|
|
|
||
|
Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας |
+: –: 0: |
28 8 1 |
||||
|
Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία |
Vincenzo Aita, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Giovanna Corda, Albert Deß, Constantin Dumitriu, Michl Ebner, Carmen Fraga Estévez, Lutz Goepel, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Esther Herranz García, Lily Jacobs, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Vincenzo Lavarra, Stéphane Le Foll, Véronique Mathieu, Mairead McGuinness, Rosa Miguélez Ramos, María Isabel Salinas García, Sebastiano Sanzarello, Agnes Schierhuber, Willem Schuth, Czesław Adam Siekierski, Alyn Smith, Donato Tommaso Veraldi |
|||||
|
Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία |
Ilda Figueiredo, Béla Glattfelder, Wiesław Stefan Kuc, Astrid Lulling, Catherine Neris, Maria Petre, Markus Pieper, Struan Stevenson, Vladimír Železný, Κατερίνα Μπατζελή |
|||||
|
Αναπληρωτές (άρθρο 178, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία |
Hélène Goudin, Ewa Tomaszewska, Peter Šťastný |
|||||