Procedura : 2009/2000(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0132/2009

Teksty złożone :

A6-0132/2009

Debaty :

Głosowanie :

PV 24/03/2009 - 4.5
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2009)0150

SPRAWOZDANIE     
PDF 178kWORD 116k
13.3.2009
PE 419.867v02-00 A6-0132/2009

w sprawie projektu zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych

(2009/2000(INI))

Komisja Spraw Zagranicznych

Sprawozdawca: Alexander Graf Lambsdorff

PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY
 PROJEKT ZALECENIA (B6-0034/2009)
 OPINIA Komisji Rozwoju
 WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY

w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych

(2009/2000(INI))

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt zalecenia dla Rady, który złożył Alexander Graf Lambsdorff w imieniu grupy politycznej ALDE w sprawie priorytetów Unii Europejskiej na 64. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych (B6-0034/2009),

–   uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2008 r. dla Rady w sprawie priorytetów Unii Europejskiej na 63. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych(1),

–   uwzględniając priorytety UE na 63. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych przyjęte przez Radę w dniu 16 czerwca 2008 r. (9978/08),

–   uwzględniając 63. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, a w szczególności następujące jego rezolucje „Współpraca między Organizacją Narodów Zjednoczonych a Unią Międzyparlamentarną”(2), „Konwencja o zakazie stosowania broni jądrowej”(3), „Traktat o całkowitym zakazie prób z bronią jądrową”(4), „Konwencja o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz ich zniszczeniu”(5), „Moratorium na wykonywanie kary śmierci”(6), „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej”(7), „Ochrona praw człowieka i podstawowych wolności w przeciwdziałaniu terroryzmowi”(8), „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Islamskiej Republice Iranu”(9), „Deklaracja z Doha dotycząca finansowania rozwoju: dokument końcowy w sprawie dalszych działań związanych z międzynarodową konferencją ONZ w sprawie finansowania rozwoju dotyczący przeglądu wprowadzania w życie „konsensusu z Monterrey”(10), „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Myanmarze”(11), „Działania związane z rozwojem”(12), „Wzmocnienie Departamentu Spraw Politycznych”(13), „Budżet programowy na okres dwuletni od 2008 do 2009 roku”(14) oraz „Zarys proponowanego budżetu programowego na okres dwuletni od 2010 do 2011 roku”(15),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 stycznia 2009 r. dotyczącą rozwoju Rady Praw Człowieka ONZ, w tym roli UE(16),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie perspektyw rozwoju dotyczących budowania pokoju i ugruntowywania tożsamości narodowej w regionach po konfliktach zbrojnych(17),

–   uwzględniając art. 114 ust. 3 i art. 90 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0132/2009),

A. mając na uwadze, że po czterech latach powinno się przypomnieć państwom członkowskim ONZ o podjętym przez nie zobowiązaniu do osiągnięcia ambitnych celów określonych w Dokumencie Końcowym Światowego Szczytu 2005,

B.  mając na uwadze, że tylko globalny, skuteczny i otwarty dla wszystkich wielostronny system może sprostać wielorakim i wzajemnie powiązanym wyzwaniom i zagrożeniom stojącym przed narodami, społeczeństwami i obywatelami, takim jak te dla pokoju i stabilizacji oraz bezpieczeństwa ludności, wyzwaniom związanym z ubóstwem, zmianami klimatu, bezpieczeństwem energetycznym, a także konsekwencjom globalnego kryzysu gospodarczego i finansowego,

C. mając na uwadze, że na 63. sesji Zgromadzenia Ogólnego podjęte zostały ważne decyzje dotyczące szeregu kwestii związanych z agendą reform, w tym dotyczące usprawnień w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi i wymiaru sprawiedliwości, częściowego wzmocnienia Departamentu Spraw Politycznych oraz rozpoczęcia międzyrządowych negocjacji w sprawie reformy Rady Bezpieczeństwa,

D. mając na uwadze, że Zgromadzenie Ogólne przyjęło, na wniosek Trzeciego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ, zbiór istotnych rezolucji dotyczących wielu aspektów kwestii społecznych, humanitarnych i związanych z prawami człowieka, w tym trzy rezolucje krajowe, a także Dodatkowy Protokół do Międzynarodowego Paktu Praw Ekonomicznych, Społecznych i Kulturalnych,

E.  mając na uwadze, że dzięki inicjatywie „Zjednoczeni w działaniu” oraz pracy dwóch facylitatorów osiągnięty został rzeczywisty postęp, od strony pragmatycznej, w zakresie wdrażania niektórych z reform na rzecz ogólnosystemowej spójności ONZ; mając na uwadze, że konieczne jest skonsolidowanie osiągnięć i poczynienie dalszych postępów w obszarach wskazanych na 63. sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych,

F.  mając na uwadze, że nie objęcie reformami takich organów, jak Rada Bezpieczeństwa ONZ oraz Rada Gospodarcza i Społeczna ONZ (ECOSOC), mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której nieformalne grupy, takie jak G8 czy G20, próbowałyby zastąpić globalne porozumienia międzyinstytucjonalne innymi uzgodnieniami,

G. mając na uwadze, że Unia Europejska musi promować to, co stanowczo uznaje za powszechne wartości, podejmując jednocześnie wysiłki zmierzające do uniknięcia polaryzacji stanowisk,

H. mając na uwadze, że z drugiej strony współpraca między Sekretariatem Generalnym ONZ i instytucjami UE nigdy nie była tak intensywna jak obecnie oraz że odzwierciedla ona wspólne wartości, cele i interesy tych dwóch organizacji,

I.   mając na uwadze, że należy dalej wzmacniać potencjał operacyjny Narodów Zjednoczonych w zakresie działań w dziedzinie pokoju i bezpieczeństwa, i mając na uwadze, że współpraca UE/ONZ w zakresie utrzymywania pokoju jest kamieniem węgielnym światowego pokoju i bezpieczeństwa,

J.   mając na uwadze, że rośnie liczba ofiar śmiertelnych wśród żołnierzy sił pokojowych ONZ oraz mając na uwadze, że w celu ochrony tych pracowników trzeba podjąć wszelkie możliwe środki,

K. mając na uwadze, że UE i USA są partnerami strategicznymi i w ich wzajemnym interesie leży wspólne reagowanie na wspólne zagrożenia i wyzwania w kontekście nowej sytuacji na świecie, w oparciu o prawo międzynarodowe i instytucje wielostronne, w szczególności ONZ; mając na uwadze, że oświadczenie wydane przez nowego Stałego Przedstawiciela USA przy Organizacji Narodów Zjednoczonych zdaje się wskazywać na odnowienie zobowiązania do konstruktywnego zaangażowania się w działania ONZ,

L.  mając na uwadze, że Unia Europejska wskazała w swoim oświadczeniu skierowanym do Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 19 września 2008 r., że niedopuszczalne byłyby następujące cztery elementy dokumentu końcowego dotyczącego durbańskiej konferencji przeglądowej (tzw. „dozwolone granice” UE): (1) wyszczególnienie konkretnego regionu świata; (2) ponowne otwarcie kwestii deklaracji z Durbanu z 2001 r. poprzez włączenie w nią zakazu dotyczącego „szykanowania religii” mającego na celu ograniczenia wolności słowa i nałożenia cenzury, która jest nieodłączna od prawa islamskiego wymierzonego przeciw szykanowaniu religii; (3) ustalenie priorytetowości w odniesieniu do ofiar; oraz (4) upolitycznienie bądź spolaryzowanie dyskusji,

M. mając na uwadze, że w kontekście pogłębiającej się światowej recesji, państwa rozwijające się mogą cofnąć się o kilka dziesięcioleci w wyniku spadku cen artykułów żywnościowych, niższych przepływów inwestycyjnych, niestabilności finansowej oraz spadku przekazów pieniężnych, a także mając na uwadze, że wartość obecnych zobowiązań UE związanych z pomocą wykaże spadek o prawie 12 mld dolarów rocznie, ponieważ zobowiązania te są wyrażone jako procent PKB państw członkowskich;

1.  występuje do Rady z następującymi zaleceniami:

     Widoczność Unii Europejskiej w Organizacji Narodów Zjednoczonych

     a)  wzywa do pokazania się wewnątrz systemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako uczciwy pośrednik między interesami i wartościami różnych grup członkowskich, aby promować wspólne zrozumienie i większą spójność w odniesieniu do trzech ściśle powiązanych ze sobą filarów, na których opiera się ONZ, którymi są mianowicie spokój i bezpieczeństwo, rozwój gospodarczy i społeczny oraz prawa człowieka,

b)  wzywa do zagwarantowania, z Komisją, że kwestie związane z wielostronną agendą są stałym przedmiotem rozmów dwustronnych prowadzonych przez UE i jej państwa członkowskie z innymi krajami i grupami regionalnymi;

c)  wzywa do uważnego przeanalizowania wraz z administracją USA sposobów wzmocnienia współpracy między partnerami na rzecz wspierania ich wspólnych priorytetów w ONZ;

     Pokój i bezpieczeństwo

     d)  wzywa do kontynuowania debaty zapoczątkowanej przez Sekretarza Generalnego ONZ dotyczącej wdrażania zasady „odpowiedzialności za ochronę” (R2P), aby osiągnąć wzmocniony konsensus w odniesieniu do tego kamienia węgielnego doktryny ONZ oraz rozwinąć bardziej operacyjne podejście do niego przy jednoczesnym powstrzymaniu prób zmniejszenia jego zakresu;

e)  wzywa do zapewnienia, że zapobiegawczy charakter zasady R2P zostanie odpowiednio zaakcentowany we wspomnianej debacie oraz że zwrócona zostanie należyta uwaga na pomaganie wrażliwym i niestabilnym krajom w rozwijaniu ich zdolności wzięcia na swoje barki takiej odpowiedzialności, koncentrując się zwłaszcza na podmiotach regionalnych, jako najskuteczniejszych interlokutorach w niestabilnych sytuacjach;

f)  wzywa do zapewnienia, że zasada R2P będzie stosowana w sytuacjach kryzysowych, kiedy państwo nie będzie potrafiło ochronić swojej ludności przed ludobójstwem, przestępstwami wojennymi, czystkami etnicznymi i zbrodniami przeciwko ludzkości;

g)  wzywa do zachęcania Unii Afrykańskiej do dalszego rozwoju jej potencjału w zakresie zarządzania kryzysowego oraz do zaapelowania do UE i ONZ o wspieranie tych starań oraz pogłębienie współpracy z Unią Afrykańską w zakresie budowania pokoju i bezpieczeństwa na kontynencie afrykańskim;

h)  wzywa do zaapelowania do państw członkowskich o podjęcie koniecznych wysiłków na rzecz zakończenia negocjacji w sprawie konwencji generalnej w sprawie międzynarodowego terroryzmu;

Prawa człowieka

     i)   wzywa do wyrażenia jednoznacznego poparcia we wszystkich omawianych i przyjmowanych rezolucjach Zgromadzenia Ogólnego ONZ zasad międzynarodowego prawa humanitarnego oraz do jednoznacznego potępienia każdego przypadku pogwałcenia tych zasad, zwłaszcza w odniesieniu do bezpieczeństwa i ochrony pracowników humanitarnych ONZ i innych organizacji;

     j)   wzywa do kontaktowania się z innymi grupami regionalnymi w celu zwiększania świadomości i zrozumienia zasad uwzględnionych w popartej przez UE deklaracji o orientacji seksualnej i tożsamości płciowej podpisanej przez 66 państw członkowskich ONZ;

     k)  wzywa do wezwania Sekretarza Generalnego ONZ do przedstawienia na 65. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ sprawozdania dotyczącego przestrzegania przez państwa członkowskie zakazu wykonywania kary śmierci na nieletnich przestępcach oraz do uwzględnienia w jego sprawozdaniu informacji na temat liczby nieletnich przestępców skazanych obecnie na karę śmierci oraz liczby kar śmierci wykonanych w ostatnich 5 lat;

     l)   wzywa do zainicjowania, jeszcze przed przeglądem zapowiedzianym przez Radę Praw Człowieka na 2011 rok, debaty akcentującej komplementarność między Trzecim Komitetem, będącym międzyrządowym organem Zgromadzenia Ogólnego ONZ o powszechnym członkostwie, a Radą Praw Człowieka, której skład podlega ograniczeniom i której mandat ma charakter bardziej operacyjny;

     m) wzywa do zwrócenia się do państw członkowskich o ponowne rozważenie ich udziału w durbańskiej konferencji przeglądowej w Genewie w kwietniu 2009 r., jeżeli naruszenie wszystkich „dozwolonych granic”, o których mowa w projekcie dokumentu końcowego z dnia 20 lutego 2009 r. zostanie potwierdzone w kolejnych negocjacjach prowadzących do konferencji;

     n)  wzywa do promowania i wspierania wysiłków zmierzających do zapewnienia, że reżim sankcji ONZ związanych z terroryzmem podlega przejrzystym i sprawiedliwym procedurom, zwłaszcza poprzez wprowadzenie procedury skutecznego powiadomienia oraz niezależnej rewizji sądowej, zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości;

     o)  wzywa do zachęcenia Rady Bezpieczeństwa i jej Komitetu Antyterrorystycznego do podjęcia współpracy z odpowiednimi organami ochrony praw człowieka w ONZ w celu stałego monitorowania zgodności ze zobowiązaniami przyjętymi w świetle międzynarodowego prawa w zakresie praw człowieka, uchodźców i pomocy humanitarnej;

p)  wzywa do zaapelowania do wszystkich członków ONZ o ratyfikację uchwalonego w Rzymie statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (ICC), poczynając od członków Rady Bezpieczeństwa oraz w perspektywie tegorocznej konferencji przeglądowej ICC do aktywnego wspierania wysiłków zmierzających do osiągnięcia porozumienia w sprawie nieustalonej jeszcze definicji zbrodni agresji i warunków sprawowania przez ICC jego jurysdykcji, zgodnie z art. 5.2 Statutu Rzymskiego;

     Reforma ONZ

     q)  wzywa do wspierania trwającego procesu mającego na celu osiągnięcie zgodności między postępem osiąganym na szczeblu państwa w zakresie wdrażania reformy „Zjednoczeni w działaniu”, a różnymi praktykami biznesowymi stosowanymi przez centrale agencji i programów ONZ, które dotychczas utrudniały ściślejszą współpracę i koordynację w praktyce;

     r)   wzywa do rozwijania koordynacji z działaniami UE, w tym koordynacji z działaniami dawców pomocy, w stosunkach z agendami, funduszami i programami ONZ zarówno w centralach, jak i na szczeblu krajowym, w tym poprzez uczestnictwo w kierowanych przez ONZ funduszach dawców pomocy, oraz objęcia agend i programów ONZ dobrze już ugruntowanym dialogiem z Sekretariatem ONZ;

     Środowisko

     s)  wzywa do promowania debaty związanej ze zbliżającą się konferencją klimatyczną ONZ w Kopenhadze (COP15) w celu wypracowania konsensusu dotyczącego przyjęcia nowego międzynarodowego porozumienia w sprawie zmiany klimatu na okres po 2012 roku oraz nadania tempa pracom związanym z jego przyjęciem; w tym kontekście wzywa do pozyskiwania wsparcia dla finansowo-technologicznego pakietu skierowanego do krajów rozwijających się w celu łatwiejszego nakłonienia tych krajów do poparcia nowego wiążącego porozumienia;

     t)   wzywa do przyjęcia, jeszcze przed kolejną sesją Zgromadzenia Ogólnego ONZ, spójniejszej struktury globalnego systemu zarządzania ochroną środowiska, w formie zalecanej przez Globalne Ministerialne Forum Ekologiczne, który będzie w stanie sprostać ogromnym wyzwaniom w przyszłości;

Zarządzanie globalne

     v)  wzywa do objęcia przywództwa w toczącej się debacie na temat globalnego zarządzania, w tym zarządzania ekonomicznego i finansowego, w celu wzmocnienia mandatów i udoskonalenia praktyk stosowanych przez MFW i Bank Światowy, przy jednoczesnej rewitalizacji Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ;

     w) wzywa do wykorzystania nadchodzących negocjacji międzyrządowych w sprawie reformy Rady Bezpieczeństwa, opartych na regulaminie Zgromadzenia Ogólnego, jako okazji do skoncentrowania się na zbieżnych kwestiach i osiągnięcia rzeczywistego postępu w zakresie wyjaśnienia zakresu kompetencji Rady Bezpieczeństwa w stosunku do innych organów ONZ, włączenia nowych członków stałych i niestałych – możliwie tymczasowo – ażeby poprawić reprezentatywność Rady i zasadność jej działania, a także do przeglądu metod pracy Rady Bezpieczeństwa;

     x)  wzywa do podkreślenia, że obecność UE w Radzie Bezpieczeństwa pozostaje długoterminowym celem Unii Europejskiej;

     Nierozprzestrzenianie broni i rozbrojenie

y)  wzywa do stworzenia warunków do pomyślnego przeprowadzenia w 2010 roku konferencji przeglądowej na temat Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, konkretnie poprzez poparcie i promowanie proponowanej modelowej konwencji o broni jądrowej; do osiągnięcia konsensusu w sprawie proponowanego układu o odizolowaniu materiałów rozszczepialnych; do podejmowania działań zmierzających do przyjęcia przez Konferencję Rozbrojeniową merytorycznego programu prac zapewniającego operacyjność temu organowi; do wielostronnego i dwustronnego angażowania się w działania państw członkowskich ONZ na rzecz przystąpienia do ponownej ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią jądrową; i wreszcie do zachęcania do dalszych starań na rzecz rozpoczęcia negocjacji dotyczących traktatu w sprawie handlu bronią;

     Reforma zarządzania

     z)  wzywa do pełnego wykorzystania swojej dźwigni finansowej w ONZ w celu zapewnienia, że w budżecie na lata 2010–2011 lepiej uwzględnione zostaną pilne potrzeby operacyjne tej organizacji oraz do udzielenia Sekretarzowi Generalnemu ONZ większej swobody w podejmowaniu decyzji o alokacji zasobów ludzkich zgodnie z takimi potrzebami i w świetle decyzji operacyjnych podejmowanych przez właściwe organy ONZ, a w szczególności przez Radę Bezpieczeństwa i Zgromadzenie Ogólne,

     aa) wzywa do ustalenia, w kontekście dyskusji o rewizji skali oceny przy podziale wydatków ONZ, wyraźnego związku między większym przedstawicielstwem w różnych organach ONZ a sprawiedliwszym podziałem obciążeń finansowych;

     ab) wzywa do opracowania ściślej skoordynowanej polityki dotyczącej personelu UE w ONZ w celu osiągnięcia większej przejrzystości i efektywności w procedurach rekrutacyjnych oraz zapewnienia, że warunki rekrutacji pozostaną wystarczająco atrakcyjne dla obywateli UE;

Milenijne Cele Rozwoju (MCR)

      ac)           wzywa do sprawowania przewodniej roli na świecie w stymulowaniu działań międzynarodowych mających na celu spełnienie zobowiązań dotyczących milenijnych celów rozwoju w związku z tym, że coraz więcej faktów wskazuje na to, że świat jest daleki od osiągnięcia zobowiązania dotyczącego milenijnych celów rozwoju;

ad) do poparcia inicjatywy „zespołu zadaniowego ds. braków w realizacji milenijnych celów rozwoju” na rzecz monitorowania globalnych zobowiązań w dziedzinie pomocy, handlu, zwalniania ze spłaty zadłużenia i dostępu do podstawowych lekarstw i technologii;

ae) wzywa do zorganizowania w trybie pilnym konferencji wysokiego szczebla ONZ w sprawie światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz jego wpływu na rozwój, zgodnie z postanowieniami podjętymi w 2008 r. na konferencji z Ad-Dauhy w sprawie finansowania rozwoju;

af) wzywa do kontynuacji dyskusji w ramach inicjatywy Business Call to Action (przedsiębiorcy wzywają do działania) oraz zobowiązań na rzecz finansowania i wspierania wysiłków mających na celu osiągnięcie milenijnych celów rozwoju, w tym sposobu połączenia ich ze zwiększeniem odpowiedzialności przedsiębiorstw;

ag) wzywa do zalecenia, oprócz wszystkich wymienionych inicjatyw, uznania zasad paryskich dotyczących skuteczności pomocy oraz planu działania z Akry w celu poprawy jakości i świadczenia pomocy;

ah) wzywa do skorzystania z okazji, jakiej dostarcza 64. Zgromadzenie Ogólne w celu zdania sprawy z postępów poczynionych na drodze do realizacji wskaźników ustalonych w planie działania UE w zakresie milenijnych celów rozwoju;

ai) wzywa do zwrócenia się także do Komisji o zdawanie sprawy z postępów we wdrażaniu umów dotyczących milenijnych celów rozwoju oraz o zachęcanie innych darczyńców do udzielania większej części pomocy w formie długoterminowego i przewidywalnego wsparcia budżetowego;

     Zalecenia końcowe

     aj) wzywa do nakłonienia państw członkowskich UE do realizacji podjętego przez nie zobowiązania do promowania skutecznej wielostronności w drodze zapewnienia systematycznej i bezzwłocznej ratyfikacji wszystkich konwencji i układów ONZ;

ak) wzywa do poparcia decyzji podjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w jego wyżej wspomnianej rezolucji w sprawie współpracy Narodów Zjednoczonych i Unii Międzyparlamentarnej, która przewiduje wprowadzenie osobnego punktu w roboczej agendzie 65. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ dotyczącego współpracy Organizacji Narodów Zjednoczonych, parlamentów krajowych i Unii Międzyparlamentarnej, pod warunkiem że w tytule tego punktu uwzględnione zostanie również odniesienie do „regionalnych zgromadzeń parlamentarnych”, i do promowania debaty w sprawie sposobu, w jaki parlamentarzyści, parlamenty krajowe i regionalne zgromadzenia parlamentarne mogą odgrywać bardziej aktywną rolę w ONZ;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji.

(1)

Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0339.

(2)

A/RES/63/24.

(3)

A/RES/63/75.

(4)

A/RES/63/87.

(5)

A/RES/63/88.

(6)

A/RES/63/168.

(7)

A/RES/63/190.

(8)

A/RES/63/185.

(9)

A/RES/63/191.

(10)

A/RES/63/239.

(11)

A/RES/63/245.

(12)

A/RES/63/260.

(13)

A/RES/63/261.

(14)

A/RES/63/264.

(15)

A/RES/63/266.

(16)

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0021.

(17)

Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0639.


PROJEKT ZALECENIA (B6-0034/2009) (8.1.2009)

zgodnie z art. 114 ust. 1 Regulaminu

złożył Alexander Graf Lambsdorffw imieniu grupy politycznej ALDE

w sprawie priorytetów Unii Europejskiej na 64. sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ

Parlament Europejski,

–    uwzględniając zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie priorytetów Unii Europejskiej na 63. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych (2008/2111(INI)),

–    uwzględniając priorytety UE na 63. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych,

–    uwzględniając swoje rezolucje z dnia 29 stycznia 2004 r. w sprawie stosunków między Unią Europejską i Narodami Zjednoczonymi(1), z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie reformy Organizacji Narodów Zjednoczonych(2) oraz z dnia 29 września 2005 r. w sprawie rezultatów Światowego Szczytu Narodów Zjednoczonych w dniach 14–16 września 2005 r.(3),

–   uwzględniając art. 114 ust. 3 i art. 90 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że polityka zagraniczna UE jest oparta na silnym i jednoznacznym promowaniu skutecznej wielostronności zawartej w Karcie Narodów Zjednoczonych,

B.  mając na uwadze, że UE jest kluczowym partnerem politycznym i finansowym ONZ w zwalczaniu ubóstwa i promowaniu rozwoju gospodarczego i społecznego, zapewnianiu bezpieczeństwa zbiorowego – w tym zabezpieczaniu środków do życia zagrożonych populacji – i przestrzegania praw człowieka na całym świecie,

C. mając na uwadze – w odniesieniu do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju – że starania UE są istotnym katalizatorem i służą za przykład innym dawcom pomocy, a mimo to, w przypadku utrzymania obecnych trendów, ich poziom będzie wciąż o 75 mld euro niższy od zadeklarowanej kwoty oficjalnej pomocy rozwojowej UE do 2010 r.,

1.  występuje do Rady z następującymi zaleceniami:

     a)    wzywa do uczynienia politycznych priorytetów UE na następne posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych przedmiotem dogłębnej, szeroko zakrojonej debaty między Parlamentem, Radą i Komisją;

     b)  uważa, że stałe przedstawicielstwa państw członkowskich UE w Nowym Jorku powinny uważać oficjalne stanowisko Rady w sprawie priorytetów Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych za wiążącą platformę polityczną wykorzystywaną w negocjacjach z innymi krajami;

     c)  wzywa Radę i Komisję do gruntownego zbadania skutków traktatu z Lizbony dla przyszłego przedstawicielstwa UE w ONZ, a państwa członkowskie UE do wyraźnego i jednoznacznego zobowiązania się do zapewnienia UE dostatecznej widoczności i uprawnień w ramach organów i forów ONZ;

     d)  wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, by nadal angażowały się w przygotowania do konferencji przeglądowej z Durbanu, która ma się odbyć w 2009 r., i do zagwarantowania, że konferencja będzie stanowić dla wszystkich zainteresowanych stron okazję do potwierdzenia determinacji i zaangażowania w walce z rasizmem, dyskryminacją na tle rasowym i kastowym, ksenofobią i wszelkimi innymi formami nietolerancji, oraz do przyjęcia konkretnych wytycznych w celu wykorzenienia rasizmu, w oparciu o deklarację i program działań z Durbanu oraz w pełnej zgodności z nimi;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, państwom członkowskim oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(1)

Dz.U. C 96 E z 21.4.2004, s.79.

(2)

Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0237.

(3)

Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0362.


OPINIA Komisji Rozwoju (19.2.2009)

dla Komisji Spraw Zagranicznych

w sprawie projektu zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych

(2009/2000(INI))

Sprawozdawca: Glenys Kinnock

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

Milenijne Cele Rozwoju (MCR)

a)   sprawowanie przewodniej roli na świecie w stymulowaniu działań międzynarodowych mających na celu spełnienie zobowiązań dotyczących milenijnych celów rozwoju w związku z tym, że coraz więcej faktów wskazuje na to, że świat jest daleki od osiągnięcia zobowiązania dotyczącego milenijnych celów rozwoju, oraz że ponad miliard ludzi nadal żyje w skrajnym ubóstwie, ponad miliard nie ma dostępu do bezpiecznej wody pitnej, 6 000 umiera codziennie na AIDS, a 750 milionów dorosłych nie umie czytać;

b)   przychylne przyjęcie inicjatywy zwołania we wrześniu 2008 r. spotkania wysokiego szczebla na forum ONZ poświęconego milenijnym celom rozwoju;

c)   przychylne przyjęcie potwierdzenia na tym posiedzeniu wspólnych zobowiązań UE w dziedzinie finansowania na rok 2010 i 2015, jednakże równoczesne zaznaczenie ze szczególnym niepokojem, że niektóre państwa członkowskie UE nie honorują tych zobowiązań oraz że w ujęciu ogólnym procent DNB przeznaczany przez państwa członkowskie na oficjalną pomoc rozwojową zmalał od 2005 r.;

d)   wspieranie inicjatywy „zespołu zadaniowego ds. braków w realizacji milenijnych celów rozwoju” na rzecz monitorowania globalnych zobowiązań w dziedzinie pomocy, handlu, zwalniania ze spłaty zadłużenia i dostępu do podstawowych lekarstw i technologii;

e)   uznanie, że głęboko zakorzeniona nierówność szans ze względu na płeć, zamożność, pochodzenie etniczne i regionalne spowalnia postępy na drodze do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju oraz zalecenie partnerom z państw rozwiniętych i rozwijających się większe skupienie się na sprawiedliwości społecznej oraz na umocnieniu równości poprzez ustanowienie „celów równości” i przedstawianie sprawozdań z postępów dokonanych w zmniejszaniu krzywdzących różnic w szansach życiowych;

f).   zapewnienie, że w obliczu spowolnienia tempa wzrostu gospodarczego w skali światowej, światowego kryzysu żywnościowego i globalnego ocieplenia, Rada skoncentruje się na osiągnięciu milenijnych celów rozwoju oraz spełnieniu deklaracji dotyczących finansowania;

g).  podkreślenie, w kontekście pogłębiającej się globalnej recesji, że państwa rozwijające się mogą cofnąć się o kilka dziesięcioleci w wyniku spadku cen artykułów żywnościowych, niższych przepływów inwestycyjnych, niestabilności finansowej oraz spadku przekazów pieniężnych; szersze uznanie faktu, że wartość obecnych zobowiązań UE związanych z pomocą wykaże spadek o prawie 12 mld dolarów, ponieważ zobowiązania te są wyrażone jako procent PKB państw członkowskich;

h).  wezwanie do zorganizowania w trybie pilnym konferencji wysokiego szczebla ONZ w sprawie światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz jego wpływu na rozwój, zgodnie z postanowieniami podjętymi w 2008 r. na konferencji z Ad-Dauhy w sprawie finansowania rozwoju;

i)    przychylne przyjęcie włączenia milenijnych celów rozwoju do porządku dziennego Światowego Forum Gospodarczego w Davos, przy jednoczesnym wyrażeniu rozczarowania, że w swoim oświadczeniu kraje G20 praktycznie nie poruszyły kwestii najuboższych krajów świata, i zapewnienie, iż krajom rozwijającym się udzieli się głosu na szczycie G20 w kwietniu 2009 r., na którym omawiana będzie reforma międzynarodowych instytucji finansowych;

j)    kontynuacja dyskusji w ramach inicjatywy Business Call to Action (przedsiębiorcy wzywają do działania) oraz zobowiązań na rzecz finansowania i wspierania wysiłków mających na celu osiągnięcie milenijnych celów rozwoju, w tym sposobu połączenia ich ze zwiększeniem odpowiedzialności przedsiębiorstw;

k)   zalecenie, oprócz wszystkich wymienionych inicjatyw, uznania zasad paryskich dotyczących skuteczności pomocy oraz planu działania z Akry w celu poprawy jakości i świadczenia pomocy;

l)    skorzystanie z okazji, jakiej dostarcza 64. Zgromadzenie Ogólne w celu zdania sprawy z postępów poczynionych na drodze do realizacji wskaźników ustalonych w planie działania UE w zakresie milenijnych celów rozwoju;

m)  zwrócenie się do Komisji o zdawanie sprawy z postępów we wdrażaniu umów dotyczących milenijnych celów rozwoju oraz o zachęcanie innych darczyńców do udzielania większej części pomocy w formie długoterminowego i przewidywalnego wsparcia budżetowego;

n)   poinformowanie w najbardziej wymowny sposób społeczeństwa europejskiego o konsekwencjach, jakie nieosiągnięcie milenijnych celów rozwoju będzie miało nie tylko dla tych, którzy zostaną nimi bezpośrednio dotknięci, ale także dla międzynarodowego dobrobytu, stabilności i bezpieczeństwa w przyszłości.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

17.2.2009

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

23

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Alessandro Battilocchio, Thijs Berman, Thierry Cornillet, Corina Creţu, Alexandra Dobolyi, Fernando Fernández Martín, Alain Hutchinson, Romana Jordan Cizelj, Filip Kaczmarek, Glenys Kinnock, Maria Martens, Gay Mitchell, Luisa Morgantini, José Javier Pomés Ruiz, José Ribeiro e Castro, Toomas Savi, Frithjof Schmidt, Jürgen Schröder, Feleknas Uca

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Miguel Angel Martínez Martínez, Manolis Mavrommatis, Renate Weber, Gabriele Zimmer


WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

9.3.2009

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

45

1

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Vittorio Agnoletto, André Brie, Marco Cappato, Philip Claeys, Véronique De Keyser, Jas Gawronski, Ana Maria Gomes, Klaus Hänsch, Jelko Kacin, Ioannis Kasoulides, Metin Kazak, Maria Eleni Koppa, Johannes Lebech, Francisco José Millán Mon, Philippe Morillon, Pasqualina Napoletano, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Raimon Obiols i Germà, Janusz Onyszkiewicz, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, Samuli Pohjamo, Bernd Posselt, Pierre Pribetich, Raül Romeva i Rueda, Christian Rovsing, Flaviu Călin Rus, Jacek Saryusz-Wolski, György Schöpflin, Hannes Swoboda, Konrad Szymański, Charles Tannock, Geoffrey Van Orden, Ari Vatanen, Josef Zieleniec

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Laima Liucija Andrikienė, Giulietto Chiesa, Árpád Duka-Zólyomi, Glyn Ford, Marie Anne Isler Béguin, Gisela Kallenbach, Tunne Kelam, Evgeni Kirilov, Miloš Koterec, Jules Maaten, Alexandru Nazare, Csaba Sándor Tabajdi

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Mieczysław Edmund Janowski, Robert Sturdy, Ewa Tomaszewska

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności