SPRAWOZDANIE w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
23.2.2010 - (COM(2010)0008 – C7‑0012/2010 – 2010/0003(BUD))
Komisja Budżetowa
Sprawozdawca: Reimer Böge
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
(COM(2010)0008 – C7‑0012/2010 – 2010/0003(BUD))
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2010)0008 – C7‑0012/2010),
– uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[1] (PMI z dnia 17 maja 2006 r.), a w szczególności jego pkt 28,
– uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[2] (rozporządzenie w sprawie EFG),
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7‑0021/2010),
A. mając na uwadze, że Unia Europejska opracowała odpowiednie instrumenty legislacyjne i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym konsekwencjami poważnych zmian strukturalnych w systemach światowego handlu oraz z myślą o ułatwieniu im ponownej integracji na rynku pracy,
B. mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwalnianych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najskuteczniej, zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., a także przy należytym uwzględnieniu Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w zakresie przyjęcia decyzji o uruchomieniu EFG,
C. mając na uwadze, że Litwa zwróciła się o udzielenie pomocy w odniesieniu do przypadków zwolnień w sektorze produkcji lodówek, które miały miejsce w jednym przedsiębiorstwie („Snaigė” plc) i u dwóch z jego dostawców[3],
D. mając na uwadze, że złożony wniosek spełnia kryteria kwalifikowalności przewidziane w rozporządzeniu EFG,
1. zwraca się do zainteresowanych instytucji o podjęcie niezbędnych kroków mających na celu przyspieszenie uruchomienia EFG;
2. przypomina zobowiązanie instytucji do zagwarantowania sprawnego i szybkiego procesu przyjęcia decyzji w sprawie uruchomienia EFG, zapewniając jednorazowe, ograniczone w czasie wsparcie mające na celu pomoc pracownikom zwolnionym w wyniku globalizacji;
3. podkreśla, że Unia Europejska powinna wykorzystać wszystkie dostępne jej środki, aby stawić czoła konsekwencjom światowego kryzysu gospodarczego i finansowego; podkreśla rolę, jaką EFG może odgrywać w powrocie zwolnionych pracowników na rynek pracy;
4. podkreśla, że zgodnie z art. 6 rozporządzenia ustanawiającego EFG, należy zagwarantować, że EFG wspiera powrót na rynek pracy zwolnionych pracowników; przypomina, że wsparcie ze strony EFG nie zastępuje działań, za podjęcie których na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani środków restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów;
5. wzywa Komisję do włączenia dokładnych informacji o dodatkowym finansowaniu otrzymanym z Europejskiego Funduszu Społecznego i innych funduszy strukturalnych do wniosków o uruchomienie EFG i do sprawozdań rocznych;
6. przypomina Komisji, w kontekście uruchomienia EFG, aby nie dokonywała systematycznych przesunięć środków na płatności z EFS, ponieważ EFG został utworzony jako samodzielny konkretny instrument z własnymi celami i terminami;
7. uważa, że należy dokonać oceny funkcjonowania i finansowania EFG w kontekście ogólnej oceny programów i innych instrumentów utworzonych na mocy Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w ramach procedury śródokresowego przeglądu wieloletnich ram finansowych na lata 2007–2013;
8. zauważa, że wnioski nowej Komisji dotyczące decyzji w sprawie uruchomienia EFG odnoszą się do wniosku jednego tylko państwa członkowskiego, co jest zgodne z wnioskami Parlamentu Europejskiego;
9. zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji, wraz z załącznikiem, Radzie i Komisji.
ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY UNII EUROPEJSKIEJ
z dnia xx lutego 2010 r.
w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[1], a w szczególności jego pkt 28,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[2], a w szczególności jego art. 12 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, że:
(1) Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia zwolnionym pracownikom ponoszącym konsekwencje istotnych zmian w strukturze światowego handlu oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy;
(2) zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r., aby obejmować również pomoc dla pracowników zwolnionych na skutek globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego;
(3) porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu 500 mln euro;
(4) w dniu 23 lipca 2009 r. Litwa złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie „Snaigė” plc i u dwóch jego dostawców; wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego, a zatem Komisja wnosi o uruchomienie kwoty 258 163 euro;
(5) należy zatem uruchomić EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Litwę.
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W ogólnym budżecie Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 należy uruchomić środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 258 163 euro w formie środków na zobowiązania i płatności.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie […] dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
UZASADNIENIE
I. Kontekst
Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji utworzono w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami poważnych zmian strukturalnych w systemie światowego handlu.
Zgodnie z przepisami pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[1] oraz art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[2] Fundusz nie może przekroczyć maksymalnej kwoty 500 mln euro, która pochodzi z marginesu w ramach ogólnego pułapu wydatków z poprzedniego roku i/lub z anulowanych środków na zobowiązania z poprzednich dwóch lat, z wyłączeniem środków powiązanych z działem 1b. Odpowiednie kwoty są ujmowane w budżecie jako rezerwa natychmiast po określeniu dostatecznych marginesów i/lub anulowanych zobowiązań.
Jeżeli chodzi o procedurę, Komisja, chcąc uruchomić środki z funduszu i w przypadku pozytywnej oceny wniosku, przedstawia władzy budżetowej wniosek w sprawie uruchomienia Funduszu, składając jednocześnie odpowiedni wniosek o przesunięcie środków. Równolegle mogą odbywać się rozmowy trójstronne w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie wykorzystania funduszu i wnioskowanych kwot. Rozmowy trójstronne mogą odbywać się w trybie uproszczonym.
II. Zarys sytuacji: wniosek Komisji
Dnia 22 stycznia 2010 r. Komisja przyjęła trzy nowe wnioski dotyczące decyzji w sprawie uruchomienia EFG. W związku z wnioskiem Parlamentu Europejskiego każdy wniosek dotyczący decyzji będzie od teraz składany oddzielnie.
Nowe przypadki dotyczą zwolnień, które miały miejsce na Litwie (w sektorze produkcji lodówek i budowlanym) oraz w Niemczech (w sektorze motoryzacyjnym). Są to pierwsze wnioski rozpatrywane w ramach budżetu na rok 2010.
Niniejszy wniosek dotyczy uruchomienia łącznej kwoty 258 163 euro z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) na rzecz Litwy w celu sfinansowania pomocy dla pracowników zwolnionych w przedsiębiorstwie AB Snaigė (producent lodówek) i w dwóch firmach będących jego dostawcami (UAB Jugos kabeliai i UAB Hoda).
Wniosek litewski (sprawa EGF/2009/010 LT/Snaigė) wpłynął do Komisji dnia 23 lipca 2009 r. i odnosi się do 651 zwolnień, z których 480 kwalifikuje się do udzielenia wsparcia.
Podstawą wniosku jest kryterium interwencji określone w art. 2 lit. c rozporządzenia EFG, które pozwala wnioskodawcom na odstępstwo od ogólnych kryteriów interwencji:
„(...) wniosek o wkład z EFG może zostać uznany za dopuszczalny, mimo że warunki określone w lit. a) i b) nie są całkowicie spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną gospodarkę.”
Litwa uzasadniła wyjątkowe okoliczności omawianych zwolnień szczególnie trudną sytuacją gospodarczą i na rynku pracy w Alytus, gdzie firma Snaigė ma siedzibę. Alytus dotknęły już zwolnienia na szeroką skalę, szczególnie w branży odzieżowej, która otrzymała wsparcie z funduszu w 2008 r. (1 089 zwolnień, 298 994 euro).
Po dokonaniu oceny całkowitej liczby utraconych miejsc pracy we wskazanym okresie i uwzględniając fakt, iż poważne zakłócenia gospodarcze wystąpiły w Alytus już wcześniej, Komisja doszła do wniosku, że wniosek przedłożony przez Litwę spełnia kryteria kwalifikowalności przewidziane w art. 2 lit. c.
Według oceny Komisji wniosek spełnia kryteria kwalifikowalności określone w regulaminie EFG. Ponadto Komisja uznała, że państwo członkowskie udzieliło wystarczających informacji o bezpośrednich i możliwych do udowodnienia powiązaniach między zwolnieniami a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym oraz jego znaczącym negatywnym wpływem na gospodarkę lokalną, regionalną i krajową. W związku z tym Komisja sugeruje zatwierdzenie wniosków przez władzę budżetową.
W celu uruchomienia funduszu Komisja przedłożyła władzy budżetowej wniosek o przesunięcie (DEC02/2010) na łączną kwotę 258 163 euro z rezerwy EFG (40 02 43) w zobowiązaniach oraz z linii budżetowych EFS (04 02 17 - konwergencja EFS) w płatnościach do linii budżetowych EFG (04 05 01) na zobowiązania i płatności.
Porozumienie międzyinstytucjonalne przewiduje możliwość uruchomienia funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 500 mln euro. Jest to pierwszy wniosek o uruchomienie funduszu w 2010 r.
III. Procedura
Komisja przedstawiła również wniosek o przesunięcie środków[3] w celu ujęcia w budżecie na 2010 r. konkretnych środków na zobowiązania i płatności zgodnie z postanowieniami pkt 28 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r.
Zgodnie z art. 12 ust. 5 podstawy prawnej rozmowy trójstronne dotyczące wniosku Komisji w sprawie decyzji o uruchomieniu EFG mogą odbywać się w trybie uproszczonym (wymiana pism), chyba że nie dojdzie do porozumienia między Parlamentem a Radą.
Stosownie do porozumienia wewnętrznego Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (EMPL) powinna być włączona w omawiany proces, aby mogła udzielać konstruktywnego wsparcia i przyczynić się do oceny wniosków o uruchomienie środków z funduszu.
W następstwie oceny komisja EMPL Parlamentu Europejskiego wyraziła swoje zdanie w sprawie uruchomienia funduszu i zawarła je w opinii załączonej do niniejszego sprawozdania.
We wspólnej deklaracji Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętej na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., potwierdzono znaczenie zapewnienia szybkiego procesu podejmowania decyzji w sprawie uruchomienia Funduszu przy należytym poszanowaniu porozumienia międzyinstytucjonalnego.
OPINIA KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH
ES/sg
D(2010)4484
Sz. P. Alain Lamassoure
Przewidniczący Komisji Budżetowej
ASP 13E158
Przedmiot: Opinia w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w sprawie EGF/2009/010 LT/Snaigė (COM(2010)8 wersja ostateczna)
Szanowny Panie!
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (EMPL), a także jej grupa robocza ds. EFG przeanalizowała uruchomienie EFG w sprawie EGF/2009/010 LT/Snaigé i przyjęła następującą opinię.
Komisja EMPL i jej grupa robocza ds. EGF opowiadają się za uruchomieniem EFG w przypadku niniejszego wniosku. W tym kontekście komisja EMPL zgłasza klika uwag, nie podważając jednak decyzji o przelaniu płatności.
Rozważania komisji EMPL opierają się na następujących uwagach:
a) mając na uwadze, że zwolnienia 651 pracowników odnoszą się do tego samego wydarzenia spowodowanego kryzysem finansowym i gospodarczym;
b) mając na uwadze, że zwolnienia te dotykają głównie kobiety w wieku 25-54 lat, a także kategorię „rzemieślników oraz związanych z nimi pracowników handlu”;
c) mając na uwadze promowanie przez europejskie wytyczne w zakresie zatrudnienia godzenia życia zawodowego z rodzinnym;
d) mając na uwadze, że do zwolnień tych dochodzi w czasie, gdy poziom bezrobocia na Litwie wzrósł w ciągu 12 miesięcy z 6,4% do 16,7%;
e) mając na uwadze, że środki wpierane przez EFG są nade wszystko wdrażane w celu „reintegracji zwolnionych pracowników z rynkiem pracy”;
f) mając na uwadze, że tymczasowa pomoc finansowa ma na celu motywowanie zwolnionych pracowników do podjęcia nowej pracy o niższym wynagrodzeniu niż na poprzednim stanowisku;
g) mając na uwadze niezadowolenie z podejścia do zastosowania przepisów art. 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG, po tym jak Komisja udzieliła swej odpowiedzi na temat uwag komisji EMPL w sprawie wniosków EGF/2009/007 SE/Volvo, EGF/2009/009 AT/Steiermark oraz EGF/2009/011 NL/Heijmans, stwierdzając, że: „w charakterze zarządzania dzielonego (art. 4 rozporządzenia EFG, art. 53 rozporządzenia finansowego i art. 42 przepisów wykonawczych) jest, iż wdrożenie jest przeprowadzane przez państwa członkowskie, zaś jego poprawność sprawdzana jest przez Komisję na drodze weryfikacji i kontroli przeprowadzanych na miejscu, korekt finansowych i zwolnień (oraz), że na etapie składania wniosków nie da się jeszcze sprawdzić poprawności wdrożenia”;
h) mając na uwadze, że niezależnie od aspektów finansowych, z myślą o przyszłym rozwoju funduszu komisja EMPL musi być w pełni poinformowana o tym, w jaki sposób państwa członkowskie wykorzystują EFG, domaga się w związku z tym wyczerpującej informacji na temat dopełniania się w szczególności EFG i EFS oraz innych funduszy strukturalnych w ogóle.
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji w sprawie litewskiego wniosku następujących wskazówek:
1) zgadza się z decyzją Komisji o zaakceptowaniu wniosku Litwy, pomimo tego, że kryteria składania wniosku zawarte w art. 2a) rozporządzenia EFG 1972/2006 nie zostały w pełni osiągnięte, a zatem pracownikom uprawnianym do pomocy powinno się udzielić wsparcia zgodnie z art. 2c) tego samego rozporządzenia;
2) ubolewa jednak, iż środki na rzecz zwolnionych pracowników zostały udostępnione dopiero od 1 sierpnia 2009 r., a tymczasem niektórzy pracownicy stracili stanowiska w listopadzie 2008 r.;
3) z zadowoleniem przyjmuje środki przygotowane z myślą o ułatwieniu godzenia pracy z życiem rodzinnym i wzywa państwa członkowskie do uwzględnienia opieki nad dziećmi oraz innymi członkami rodziny nie tylko w tych wnioskach, które dotyczą w większości kobiet, ale do dalszego znoszenia nierówności w traktowaniu mężczyzn i kobiet na rynku pracy w bardziej usystematyzowany i strategiczny sposób;
4) ponawia swój apel do Komisji Europejskiej, by włączyła do swego sprawozdania rocznego nie tylko szczegółowe informacje dotyczące zgodności wdrażania przez państwa członkowskie pomocy EFG odnośnie do art. 7 rozporządzenia EFG, ale również analizę tego, które środki w szczególności promowały równość mężczyzn i kobiet jeśli chodzi o integrację na rynku pracy;
5) wzywa państwa członkowskie oraz Komisję do sporządzenia listy tych środków przewidzianych w ramach pomocy EFG, które okazały się najbardziej skuteczne w zwiększaniu mobilności pracowników na krajowych rynkach pracy, jak również poza granicami w odniesieniu do znajdywania pracy w krajach sąsiedzkich;
6) podkreśla, że środki motywujące podejmowanie pracy są wysoce kontrowersyjne; wzywa zatem Komisje do zwracania szczególnej uwagi na doświadczenia wyciągnięte z wdrażania tych środków w ramach pomocy EFG oraz do jak najpilniejszego złożenia sprawozdania w tej sprawie Parlamentowi Europejskiemu;
7) wzywa Komisję do poinformowania PE, czy Komisja poświęca wystarczającą uwagę wydatkom w ramach EFG jeśli chodzi o specjalną procedurę, i domaga się sprawozdania na temat wyników kontroli audytowej z wykonania EFG w 2007 i 2008 r.;
8) wzywa Komisję do ujęcia w swym sprawozdaniu rocznym wyczerpującej informacji na temat dopełniania się EFG ze środkami wspieranymi przez inne fundusze strukturalne oraz na temat struktur administracyjnych przewidzianych w państwach członkowskich dla celu zarządzania zastosowaniem przepisów art. 6 rozporządzenia EFG;
9) podkreśla, że poza dobrym zarządzaniem finansowym ważne jest posiadanie dobrze ugruntowanych struktur współpracy, zwłaszcza gdy sprawa dotyczy wielu zainteresowanych podmiotów.
Z poważaniem,
Pervenche Berès
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
|
Data przyjęcia |
23.2.2010 |
|
|
|
||
|
Wynik głosowania końcowego |
+: –: 0: |
28 0 0 |
||||
|
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego |
Alexander Alvaro, Francesca Balzani, Lajos Bokros, Andrea Cozzolino, Jean-Luc Dehaene, Göran Färm, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazábal Rubial, Salvador Garriga Polledo, Jens Geier, Ivars Godmanis, Ingeborg Gräßle, Carl Haglund, Jiří Havel, Monika Hohlmeier, Sidonia Elżbieta Jędrzejewska, Anne E. Jensen, Alain Lamassoure, Vladimír Maňka, Barbara Matera, Miguel Portas, László Surján, Helga Trüpel, Derek Vaughan, Angelika Werthmann, Jacek Włosowicz |
|||||
|
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego |
Frédéric Daerden, Giovanni La Via |
|||||