Διαδικασία : 2011/0047(NLE)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0274/2011

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0274/2011

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 13/09/2011 - 5.13
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2011)0355

ΣΥΣΤΑΣΗ     ***
PDF 174kWORD 84k
15.7.2011
PE 466.969v03-00 A7-0274/2011

σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης για τη διατήρηση και διαχείριση των αλιευτικών πόρων της ανοικτής θάλασσας στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό

(08135/2011 – C7‑0098/2011 – 2011/0047(NLE))

Επιτροπή Αλιείας

Εισηγήτρια: Carmen Fraga Estévez

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης για τη διατήρηση και διαχείριση των αλιευτικών πόρων της ανοικτής θάλασσας στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό

(COM08135/2011 – C7‑0098/2011 – 2011/0047(NLE))

(Έγκριση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου (08135/2011),

–   έχοντας υπόψη τη σύμβαση για τη διατήρηση και διαχείριση των αλιευτικών πόρων της ανοικτής θάλασσας στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό (08135/2011),

–   έχοντας υπόψη την αίτηση έγκρισης που υπέβαλε το Συμβούλιο σύμφωνα με τα άρθρα 43, παράγραφος 2 και το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α), της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C7‑0098/2011),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 81 και το άρθρο 90, παράγραφος 8, του Κανονισμού του,

–   έχοντας υπόψη τη σύσταση της Επιτροπής Αλιείας (A7-0274/2011),

1.  εγκρίνει τη σύναψη της συμφωνίας·

2.  καλεί την Επιτροπή να προωθήσει δραστήρια σε όλους τους οργανισμούς, διεθνείς και διμερείς, στους οποίους συμμετέχουν κράτη με αλιευτικούς στόλους στην περιοχή της Σύμβασης, την υπογραφή, την κύρωση και την εφαρμογή της σύμβασης προκειμένου να επισπευσθεί η έναρξη ισχύος της·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, καθώς και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών και την κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας, ως θεματοφύλακα της σύμβασης.


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Μέχρι σήμερα, την αλιευτική δραστηριότητα στη ζώνη του Νότιου Ειρηνικού διαχειρίζονται δύο Περιφερειακές Οργανώσεις Διαχείρισης της Αλιείας (ΠΟΔΑ), η Παναμερικανική Επιτροπή Τροπικού Τόνου (CIAT) και η Επιτροπή Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού (CPPCO) γνωστότερη με το αρκτικόλεξο στα αγγλικά WCPFC.

Παρά ταύτα, στόχος αμφοτέρων είναι η διαχείριση των ιδιαίτερα μεταναστευτικών ειδών, δεδομένου ότι η αλιεία πόρων άλλου είδους στην ευρύτατη αυτή ζώνη δεν ετύγχανε καμιάς ρύθμισης, εξαιρουμένων των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών των παράκτιων κρατών, τα οποία εφαρμόζουν τους δικούς τους κανόνες.

Για την κάλυψη του κενού αυτού, και δεδομένου ότι υφίσταται αλιευτική δραστηριότητα τόσο στις ΑΟΖ όσο και στις ζώνες ανοιχτής θαλάσσης, το 2006, οι κυβερνήσεις της Αυστραλίας, της Χιλής και της Νέας Ζηλανδίας απεφάσισαν να θέσουν σε λειτουργία μια διαδικασία διεθνών διαβουλεύσεων για την δημιουργία της Περιφερειακής Οργάνωσης Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού (OROPPS), με σκοπό την συνεργασία για την αντιμετώπιση των ελλείψεων στο επίπεδο της διαχείρισης και της διατήρησης των όχι ιδιαίτερα μεταναστευτικών ειδών και την προστασία της βιοποικιλότητας στις ζώνες ανοιχτής θαλάσσης του Νότιου Ειρηνικού, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Ο αριθμός των κοινοτικών σκαφών που αλιεύουν (κυρίως σαφρίδια και σποραδικά ορισμένα είδη βαθέων υδάτων, όπως τα καθρεπτόψαρα του Ατλαντικού και οι μπερυτσίδες) στην περιοχή δεν είναι μεγάλος, τούτο όμως υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης, να συνεργάζεται με άλλα ενδιαφερόμενα μέρη για την ρύθμιση και τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων της περιοχής, και, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, η ΕΕ συμμετείχε εξ αρχής, αναπτύσσοντας σημαντικό ρόλο χάρη στον οποίο επετεύχθη η εισαγωγή στο κείμενο της Σύμβασης ορισμένων υποχρεώσεων, οι οποίες, μολονότι περιορισμένης εμβέλειας επί του παρόντος, αποτελούν σημαντικό βήμα προς τα εμπρός έναντι των λοιπών Περιφερειακών Οργανώσεων Διαχείρισης της Αλιείας, και ειδικότερα της Επιτροπής Αλιείας Κεντροδυτικού Ειρηνικού (WCPFC).

Τέλος, το κείμενο της Σύμβασης συνεφωνήθη το Νοέμβριο του 2009 και ήταν έτοιμο προς υπογραφήν την 1η Φεβρουαρίου του 2010. Η ΕΕ το υπέγραψε στις 26 Ιουλίου 2010 βάσει της σχετικής Αποφάσεως του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 2010.

Συνεπώς η Σύμβαση βρίσκεται στη διαδικασία κύρωσης από τα μέρη και σε αυτό αποσκοπεί η παρούσα νομοθετική πράξη μέσω πρότασης Απόφασης του Συμβουλίου.

Προκειμένου η Σύμβαση να τεθεί πλήρως σε ισχύ είναι απαραίτητη η κύρωσή της από τα 8 ενδιαφερόμενα μέρη μεταξύ των οποίων από τρία κράτη ευρισκόμενα εγγύς και άλλα τρία μακράν της επίμαχης ζώνης. Τη στιγμή κατά την οποία συντάσσεται η παρούσα πρόταση σύστασης έχει ήδη επιτευχθεί η κύρωση από τα τρία μακράν της επίμαχης ζώνης (του Νοτίου Ειρηνικού) κράτη: Μπελίζ, Κούβα και Δανία (εξ ονόματος των νήσων Φερόε) και από ένα κράτος πλησίον αυτής, τις Νήσους Κουκ.

Σχόλια της εισηγήτριας

Η διαδικασία συγκρότησης της Περιφερειακής Οργάνωσης Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού (OROPPS) περιγράφεται συνοπτικά στην πρόταση του Συμβουλίου και η εισηγήτρια δεν θα επιμείνει περισσότερο στο σημείο αυτό, παρά το γεγονός ότι η ανάγνωση της διαδικασίας δεν αφήνει να διαφανεί καθόλου ο αγώνας που χρειάστηκε να διεξαγάγουν επί τετραετία οι διαπραγματευτές της ΕΕ προκειμένου να επιτύχουν κάτι περισσότερο από ό,τι καθοριζόταν αυστηρά από την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 σχετικά με τα αλληλοεπικαλυπτόμενα και τα ιδιαίτερα αποδημητικά είδη, Σύμβαση η οποία όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων εντός και εκτός των ΑΟΖ δεν περιέχει τίποτα περισσότερο από τα ελάχιστα απαραίτητα και η οποία έχει ήδη ξεπεραστεί από περισσότερο προχωρημένες έννοιες τις οποίες υποστηρίζει σθεναρά η ΕΕ, και οι οποίες βρίσκονται στην κατεύθυνση της προστασίας της βιοποικιλότητας, μέσω, μεταξύ άλλων, της διαχείρισης των ορθών αλιευτικών πρακτικών και πρέπει να αποτελέσει συνολικό στόχο, εφαρμόσιμο σε όλες τις θάλασσες του κόσμου και χωρίς διακρίσεις μεταξύ ανοιχτής θαλάσσης και ΑΟΖ.

Η πρώτη σκέψη της εισηγήτριας είναι να καθοριστεί επακριβώς μέχρι ποίου σημείου τα περισσότερα κράτη εξακολουθούν να είναι επιφυλακτικά ως προς την αποδοχή στα ύδατά τους μέτρων διαχείρισης βάσει του διεθνούς δικαίου. Και είναι τελείως αποθαρρυντικό η αντίσταση αυτή να προέρχεται από ΠΟΔΑ καθοδηγούμενες από κράτη τα οποία υποτίθεται ότι είναι – ή τουλάχιστον αυτήν την εικόνα προβάλλουν – πρωτοπόροι των ορθών αλιευτικών πρακτικών, όπως η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Χιλή, και τα οποία προωθούν τη νέα αυτή ΠΟΔΑ.

Το γεγονός ότι κανένα από τα τρία αυτά κράτη δεν έχει ακόμη κυρώσει την Σύμβαση (μολονότι είχαν αναλάβει τη σχετική πρωτοβουλία) και ότι γενικώς η κύρωση της Σύμβασης καθυστερεί στις χώρες οι οποίες ευρίσκονται εγγύς της ζώνης της Σύμβασης, αποτελεί ακόμη ένα στοιχείο ανησυχίας.

Τούτο καταδεικνύει επίσης μέχρι ποίου σημείου, παρά τις επανειλημμένες αυτοκριτικές μας, στην ΕΕ έχουμε ενστερνιστεί ήδη την ιδέα μιας συνολικής υπεύθυνης διαχείρισης, πράγμα το οποίο φαίνεται ότι αρχίζει να διευρύνει το χάσμα με χώρες όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Η εισηγήτρια εκτιμά ότι πρόκειται για ένα θέμα το οποίο πρέπει να εκφρασθεί σαφώς.

Σήμερα υπάρχουν στόλοι εννέα κρατών, εκτός της ΕΕ, που έχουν παρουσία στην περιοχή (Μπελίζ, Χιλή, Κίνα, Νήσοι Κουκ, Νήσοι Φερόε, Κορέα, Περού, Βανουάτου και Ρωσική Ομοσπονδία).

Μέχρι της πλήρους ενάρξεως ισχύος της Σύμβασης, τα μέρη ενέκριναν μια εσωτερική συμφωνία μέτρων για την αλιεία πελαγικών ειδών, με την οποία καθορίζονται τα επιτρεπτά όρια αλιευμάτων για το καθένα μέρος και παγώνει η αλιευτική προσπάθεια σε συγκεκριμένα όρια. Σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες, ο πληθυσμός των σαφριδιών μειώθηκε ανησυχητικά κατά τα τελευταία έτη, πράγμα το οποίο καθόρισε και το επίπεδο των χορηγηθεισών αλιευτικών δυνατοτήτων. Σύμφωνα με την επιστημονική μελέτη του 2011, αντιστοιχούν στην ΕΕ 40 000 τόνοι, με μέγιστη αλιευτική προσπάθεια τους 78 600 GT. Θα υπάρξει νέα αναθεώρηση των δεδομένων της βιομάζας τον Οκτώβριο, οι προβλέψεις όμως είναι ότι όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες, στην καλύτερη περίπτωση, θα διατηρηθεί το status quo.

Οι αλιευτικές δυνατότητες της ΕΕ θα επέτρεπαν την δραστηριοποίηση 10 πλοίων, επιπλέον των 2 έως 4 κοινοτικών πλοίων τα οποία αλιεύουν συνήθως στην περιοχή και, σε κάθε περίπτωση, εκτιμάται ότι ακόμη και αν υπεβάλοντο αιτήσεις για την χορήγηση άδειας αλιείας μέχρι του μέγιστου ορίων των 10 πλοίων, δύσκολα θα μπορούσε να εξασφαλισθεί η ταυτόχρονη παρουσία τους στην περιοχή, δεδομένης της απόστασης των λιμένων προέλευσης.

Δεδομένου ότι η Σύμβαση καλύπτει την εκμετάλλευση αλληλοεπικαλυπτόμενων ειδών στην περιοχή, όπως είναι η περίπτωση των σαφριδιών, η εισηγήτρια ανησυχεί όσον αφορά το άρθρο 20.4.α), και ειδικότερα το σημείο iii). Κατ' αρχήν, η Σύμβαση προβλέπει ότι η Επιτροπή της θα καθορίσει σύνολα επιτρεπόμενων αλιευμάτων (ΤΑC) ή συνεχή επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια για κάθε συγκεκριμένο είδος για ολόκληρη τη ζώνη κατανομής του είδους αυτού.

Παρά ταύτα, σύμφωνα με το σημείο iii), εάν ένα συμβαλλόμενο μέρος, εγγύς ευρισκόμενο στην επίμαχη ζώνη, δεν συμφωνεί με το εν λόγω ΤΑC, έχει τη δυνατότητα να καθορίσει άλλο για τα δικά του ύδατα. Προκειμένου περί αλληλοεπικαλυπτόμενων ειδών, αυτή η αυτοαποδέσμευση από την υποχρέωση μπορεί άμεσα να καταργήσει το εν λόγω μέτρο διαχείρισης.

Παρά ταύτα, επετεύχθη η συμπερίληψη μιας παραγράφου 5 στο άρθρο 20, με την οποία παρέχεται η δυνατότητα στην Σύμβαση να λάβει επείγοντα μέτρα σε περίπτωση που η Σύμβαση εκτιμά ότι αναπτύσσεται αλιευτική δραστηριότητα η οποία ενδέχεται να αποτελεί απειλή για ένα συγκεκριμένο είδος.

Απομένει να διαπιστωθεί το αποτέλεσμα της λύσης αυτής, δεδομένου ότι τα επείγοντα μέτρα μπορούν να έχουν μόνο προσωρινό χαρακτήρα, τούτο όμως αποτελεί χωρίς αμφιβολία ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση το οποίο είναι καλοδεχούμενο.

Κατά την διαπραγμάτευση του κειμένου επετεύχθησαν επίσης από πλευράς ΕΕ πρόσθετες εγγυήσεις ως προς την διαδικασία υποβολής αντιρρήσεων. Αντίθετα από ό,τι συμβαίνει σε άλλες ΠΟΔΑ, δεν αρκεί ένα μέρος να προβάλει αντιρρήσεις ως προς ένα μέτρο προκειμένου αυτό να μην εφαρμοσθεί, αλλά στην περίπτωση αυτή, η διαδικασία υποβολής αντιρρήσεων προσδιορίζεται πολύ ακριβέστερα, περιορίζοντας τις αιτίες που επιτρέπουν την διατύπωση αντίρρησης και, πράγμα που είναι ακόμη σημαντικότερο, υποχρεώνοντας το κράτος που υποβάλει την αντίρρηση να λάβει εναλλακτικά μέτρα αντίστοιχης εμβέλειας.

Τέλος, το κείμενο φαίνεται ότι εξασφαλίζει την πρόσβαση των αλιευτικών πλοίων ενός συμβαλλόμενου μέρους στους λιμένες άλλου κράτους μέλους της Σύμβασης, πράγμα που, τουλάχιστον για τον κοινοτικό στόλο ανοιχτής θαλάσσης, θα εξασφάλιζε την πρόσβαση στους λιμένες της Χιλής.

Εν τέλει, λαμβανομένης υπόψη της τεράστιας αντίστασης των εγγύς ευρισκόμενων κρατών στη ζώνη αυτή του κόσμου να συμπεριλάβουν στις Αποκλειστικές Οικονομικές τους Ζώνες (ΑΟΖ) διεθνή μέτρα διαχείρισης, η εισηγήτρια εκτιμά ότι βαρύνουν περισσότερο τα θετικά σημεία παρά τα αρνητικά στη Σύμβαση και, σε κάθε περίπτωση, διατηρεί την θέση της ότι η ΕΕ οφείλει να είναι παρούσα σε όλες τις ΠΟΔΑ, τόσο για την υποστήριξη των προτεραιοτήτων της ως προς τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την βιώσιμη διαχείριση της αλιείας, όσο και για να υποστηρίξει τα συμφέροντα του στόλου της και, ενδεχομένως, να λειτουργήσει ως αντίβαρο ώστε να μην επιχειρηθεί η υπονόμευση των προσπαθειών για την καταπολέμηση της παράνομης, αδήλωτης και ανεξέλεγκτης αλιείας.


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

12.7.2011

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

21

0

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Josefa Andrés Barea, Antonello Antinoro, Alain Cadec, Carmen Fraga Estévez, Marek Józef Gróbarczyk, Carl Haglund, Werner Kuhn, Isabella Lövin, Gabriel Mato Adrover, Guido Milana, Maria do Céu Patrão Neves, Crescenzio Rivellini, Ulrike Rodust, Struan Stevenson, Jarosław Leszek Wałęsa, Κρίτων Αρσένης, Илияна Малинова Йотова

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Chris Davies, Estelle Grelier, Raül Romeva i Rueda, Νικόλαος Σαλαβράκος

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου