SPRAWOZDANIE w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa

12.10.2012 - (COM(2012)0277 – C7‑0137/2012 – 2012/0143(COD)) - ***I

Komisja Rybołówstwa
Sprawozdawca: Ian Hudghton

Sprostowania/Addenda

• ERR01 (PDF - 371 KB)
• ERR01 (DOC - 63 KB)

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa

(COM(2012)0277 – C7‑0137/2012 – 2012/0143(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady (COM(2012)0277),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7‑0137/2012),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2012 r.[1],

–   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A7-0314/2012),

1.  zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.  zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

• [1]               Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

UZASADNIENIE

Wniosek Komisji ma na celu przedłużenie terminu ważności obecnie obowiązującej zasady ograniczonego dostępu w granicach 12 mil morskich. W ramach obowiązującego ustawodawstwa w zakresie WPRyb art. 17 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 ustanawia odstępstwo od zasady równego dostępu w obrębie 12 mil morskich dla każdego państwa członkowskiego. Odstępstwo obowiązuje od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2012 r. Obecny wniosek ma na celu przedłużenie tego okresu do 31 grudnia 2014 r.

Kontekst

Odstępstwa od zasady równego dostępu w obrębie wód przybrzeżnych istnieją od ponad 40 lat. Odstępstwo zostało po raz pierwszy zastosowane w rozporządzeniu (EWG) nr 2141/70 ustanawiającym wspólną politykę strukturalną dla branży rybnej; umieszczono także przepis w tym duchu w Akcie Przystąpienia Danii, Irlandii i Wielkiej Brytanii.

Obowiązująca strefa 12-milowa została wprowadzona w pierwszym rozporządzeniu dotyczącym WPRyb z 1983 r. Art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 170/83 stanowił, że strefa ta będzie obowiązywała od 1 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1992 r.; jednakowe przepisy uchwalono podczas kolejnych reform WPRyb (rozporządzenie Rady (EWG) nr 3760/92 i rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002).

Przepisy art. 17 ust. 2 aktualnego rozporządzenia to jedyne elementy ustawodawstwa obwarowane limitem czasowym. Komisja proponuje przedłużenie ważności tych przepisów w art. 6 proponowanego rozporządzenia podstawowego. Niemniej jednak i z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo, że reforma WPRyb nie zostanie uchwalona przed końcem tego roku, Komisja zmuszona jest przedłożyć obecny wniosek, aby zapewnić, że obowiązująca zasada nie wygaśnie.

12-milowe strefy – rzadki sukces WPRyb

W powszechnym mniemaniu WPRyb przez ostatnie 30 lat ponosiła głównie porażki. Uwaga Komisji znajdująca się w zielonej księdze w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2009)163), że „WPRyb w swojej aktualnej formie nie jest […] dopracowana”, jest chyba raczej niedopowiedzeniem, a trwający obecnie proces reform stał się koniecznością.

Natomiast według powszechnej opinii zarządzanie połowami w strefach 12-milowych to przykład sukcesu. W zielonej księdze stwierdza się na przykład, że system stref przybrzeżnych „funkcjonuje prawidłowo i można go nawet rozszerzyć”, podczas gdy w sprawozdaniu Komisji dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 (COM(2011)418) stwierdzono, że „system jest bardzo stabilny, a zasady nadal funkcjonują w sposób zadowalający”.

Sukces może świadczyć o tym, że państwa członkowskie są w stanie skutecznie zarządzać rybołówstwem. Podczas gdy zarządzanie zasobami rybołówstwa poza 12-milową strefą charakteryzuje się wysoce scentralizowaną i nieskuteczną kontrolą z Brukseli, zarządzanie w ramach stref przybrzeżnych przez poszczególne państwa członkowskie jest stabilne i udane.

Ponieważ debata na temat dalszej reformy WPRyb nadal się toczy, jedną z kluczowych kwestii, co do której trzeba podjąć decyzję, jest poziom i charakter decentralizacji i regionalizacji, którą należy przeprowadzić. Ogólna skuteczność kontroli państw członkowskich w strefie 12 mil wyraźnie świadczy o tym, że zarządzanie prowadzone odpowiednio do lokalnej sytuacji jest najskuteczniejsze. Sukces kontroli państw członkowskich stoi w ostrym kontraście z niepowodzeniem scentralizowanej w ramach UE kontroli i stanowi użyteczny przykład tego, w jakim kierunku powinna zmierzać reforma WPRyb.

Rozszerzona strefa – w czasie i przestrzeni

Jak wyżej stwierdzono, w zielonej księdze przyznano, że system stref przybrzeżnych „można […] nawet rozszerzyć”. Ponadto sprawozdanie dotyczące obowiązków w zakresie sprawozdawczości stwierdza, że jedno z państw członkowskich zasugerowało powiększenie stref do 20 mil morskich.

Sprawozdawca bardzo popiera sugestię, aby strefy przybrzeżne zostały powiększone i popierał w przeszłości poprawki idące w tym kierunku. Należy mieć nadzieję, że zreformowana WPRyb przyniesie zasadniczo wysoce zdecentralizowany system i umożliwi państwom członkowskim podejmowanie prawdziwych decyzji dotyczących zarządzania przy jednoczesnej współpracy na szczeblu regionalnym. Niemniej jednak – i niezależnie od ostatecznego kształtu zreformowanej WPRyb – 12-milowe strefy są zdecydowanie skuteczne, co jest ważnym argumentem za ich powiększeniem.

Sprawozdawca kwestionuje też sensowność propozycji Komisji w art. 6 proponowanego nowego rozporządzenia w sprawie WPRyb, aby przedłużyć obecny system o zaledwie 10 lat. Choć WPRyb nie musi być w całości reformowana co 10 lat, wydaje się, że tego rodzaju praktyka już się pojawia. Należy mieć nadzieję, że tocząca się obecnie reforma zaowocuje WPRyb, która będzie skuteczna i nie będzie wymagała istotnej reformy za dziesięć lat. Mimo to, nawet jeśli obecna reforma zakończy się sukcesem, uzasadnione jest przypuszczać, że za dziesięć lat odbędzie się gruntowny przegląd i zaistnieje konieczność dokonania korekt.

Z uwagi na fakt, że jest to wysoce prawdopodobne, oraz że tocząca się debata w sprawie reformy świadczy o tym, że procedury ustawodawcze nie zawsze kończą się w wyznaczonym terminie, wyznaczanie 10-letniego terminu dla 12-milowych stref wydaje się niepotrzebnie obarczone ryzykiem. Niniejsze sprawozdanie jest konieczne tylko dlatego, że art. 17 ust. 2 rozporządzenia o WPRyb jest jedynym artykułem zawierającym limit czasowy. Rozsądne wydawałoby się uchwalenie nowego przepisu o strefie przybrzeżnej o „okresie przydatności” wykraczającym poza zwyczajowy dziesięcioletni okres reformowania – sprawozdawca popiera przedłużenie systemu na czas nieokreślony.

Tryb pilny

Niezależnie od poparcia sprawozdawcy dla rozszerzenia 12-milowych stref zarówno w czasie, jak i przestrzeni, akceptuje on, aby debata na ten temat odbyła się w ramach szerszej dyskusji o reformie WPRyb. Obowiązujące 12-milowe strefy funkcjonują prawidłowo – ale wygasną z dniem 31 grudnia br., jeśli ten wniosek nie zostanie przyjęty. Strefy oferują ochronę podatnym na zagrożenia społecznościom obszarów przybrzeżnych – te właśnie społeczności rybackie nie będą w stanie pojąć, dlaczego ochrona ta miałaby zostać usunięta na skutek międzyinstytucjonalnego impasu.

W związku z tym sprawozdawca proponuje przyjęcie aktualnego wniosku w sprawie dwuletniego przedłużenia obowiązywania systemu – będzie jednak zdecydowanie przekonywał do większej kontroli krajowej nad rybołówstwem przybrzeżnym w ramach szerszego pakietu reform WPRyb.

PROCEDURA

Tytuł	Zmiana rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa
Odsyłacze	COM(2012)0277 – C7-0137/2012 – 2012/0143(COD)
Data przedstawienia w PE	7.6.2012
Komisja przedmiotowo właściwa        Data ogłoszenia na posiedzeniu	PECH 14.6.2012
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii        Data ogłoszenia na posiedzeniu	ENVI 14.6.2012
Opinia niewydana        Data decyzji	ENVI 21.6.2012
Sprawozdawca(y)        Data powołania	Ian Hudghton 31.5.2012
Rozpatrzenie w komisji	21.6.2012	6.9.2012
Data przyjęcia	9.10.2012
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	20 0 0
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Kriton Arsenis, Alain Cadec, Chris Davies, João Ferreira, Carmen Fraga Estévez, Pat the Cope Gallagher, Dolores García-Hierro Caraballo, Marek Józef Gróbarczyk, Ian Hudghton, Werner Kuhn, Isabella Lövin, Gabriel Mato Adrover, Guido Milana, Crescenzio Rivellini, Ulrike Rodust, Raül Romeva i Rueda, Struan Stevenson, Isabelle Thomas, Nils Torvalds, Jarosław Leszek Wałęsa
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego	Diane Dodds, Rareş-Lucian Niculescu, Jens Nilsson
Data złożenia	12.10.2012