Procedura : 2012/0168(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0125/2013

Teksty złożone :

A7-0125/2013

Debaty :

PV 02/07/2013 - 19
CRE 02/07/2013 - 19

Głosowanie :

PV 03/07/2013 - 8.2
CRE 03/07/2013 - 8.2
Wyjaśnienia do głosowania
PV 15/04/2014 - 8.15
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2013)0309
P7_TA(2014)0355

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 773kWORD 270k
29.4.2013
PE 500.449v03-00 A7-0125/2013

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w zakresie funkcji depozytariusza, polityki wynagrodzeń i sankcji

(COM(2012)0350 – C7‑0178/2012 – 2012/0168(COD))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawca: Sven Giegold

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w zakresie funkcji depozytariusza, polityki wynagrodzeń i sankcji

(COM(2012)0350 – C7‑0178/2012 – 2012/0168(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0350),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 53 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0178/2012),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7–0125/2013),

1.  zatwierdza poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka  1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w zakresie funkcji depozytariusza, polityki wynagrodzeń i sankcji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego(1),

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą(2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE należy zmienić tak, aby wziąć pod uwagę wydarzenia na rynku oraz dotychczasowe doświadczenia uczestników rynku i organów nadzoru, w szczególności tak, aby uwzględnić rozbieżności między przepisami prawa krajowego dotyczącymi obowiązków i odpowiedzialności depozytariuszy, polityki wynagrodzeń i sankcji.

(2)       W celu zapobieżenia ewentualnemu niekorzystnemu wpływowi źle zaprojektowanych struktur wynagrodzeń na rozsądne zarządzanie ryzykiem i kontrolę podejmowania ryzyka przez osoby fizyczne, należy wyraźnie zobowiązać spółki zarządzające przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe (UCITS), aby w odniesieniu do kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka zarządzanych UCITS, ustanowiły i stosowały politykę oraz praktyki w zakresie wynagrodzeń, które są zgodne z rozsądnym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem. Te kategorie pracowników powinny obejmować wszelkich pracowników oraz wszelkich innych członków personelu na poziomie funduszu lub subfunduszu, którzy podejmują decyzje, zarządzają funduszami, osoby, które podejmują rzeczywiste decyzje inwestycyjne, osoby, które mają uprawnienia w zakresie wywierania wpływu na takich pracowników lub innych członków personelu, w tym doradców i analityków ds. polityki inwestycyjnej, kadrę kierowniczą wyższego szczebla oraz wszelkich pracowników otrzymujących całkowite wynagrodzenie plasujące ich na tym samym szczeblu siatki płac, co kadra kierownicza wyższego szczebla i osoby podejmujące decyzje ▐. Zasady te powinny także mieć zastosowanie do spółek inwestycyjnych UCITS, które nie wyznaczają spółki zarządzającej.

(3)       Zasady regulujące politykę wynagrodzeń powinny uwzględniać fakt, że spółki zarządzające UCITS mogą stosować tę politykę w różny sposób, zależnie od swojej wielkości i wielkości UCITS, którymi zarządzają, swojej wewnętrznej organizacji oraz charakteru, zakresu i złożoności swej działalności. Spółki zarządzające UCITS powinny jednak w każdym przypadku zapewnić jednoczesne stosowanie tych zasad.

(4)       Zasady rozsądnej polityki wynagrodzeń określone w niniejszej dyrektywie powinny być zgodne z zasadami ustanowionymi w zaleceniu Komisji 2009/384/WE z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych i powinny te zasady uzupełniać, a także z pracami Rady Stabilności Finansowej i zobowiązaniami grupy G20 w zakresie ograniczenia ryzyka w sektorze usług finansowych.

(4a)     Gwarantowane zmienne wynagrodzenie powinno być wyjątkiem, ponieważ nie jest spójne z rozsądnym zarządzaniem ryzykiem i zasadą wynagradzania na podstawie wyników i nie powinno stanowić części przyszłych programów świadczeń pracowniczych.

(4b)     Wynagrodzenie wypłacane z funduszu spółkom zarządzającym powinno być zgodne z rozsądnym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem oraz interesami inwestorów, podobnie jak wynagrodzenie wypłacane przez spółki zarządzające ich pracownikom.

(4c)     Oprócz wynagrodzenia proporcjonalnego spółka zarządzająca może obciążać fundusz kosztami i wydatkami bezpośrednio związanymi z utrzymaniem i ochroną inwestycji, takimi jak te związane z czynnościami prawnymi, ochroną i egzekwowaniem praw posiadaczy jednostek uczestnictwa lub z odzyskiwaniem utraconych aktywów lub rekompensatą z ich tytułu. Komisję wzywa się do oceny, jakie są wspólne koszty i wydatki związane z produktami w państwach członkowskich dla detalicznych produktów inwestycyjnych. Komisja powinna uruchomić proces konsultacji i przeprowadzić ocenę skutków, a następnie, jeśli pojawi się potrzeba dalszej harmonizacji, zainicjować proces legislacyjny.

(5)       W celu wspierania konwergencji nadzoru w odniesieniu do oceny polityki i praktyk w zakresie wynagrodzeń, Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010, powinien zapewnić istnienie wytycznych dotyczących rozsądnej polityki wynagrodzeń w sektorze zarządzania aktywami. W opracowaniu takich wytycznych powinien wspierać EUNGiPW Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010. Wytyczne powinny w szczególności zapewniać dalsze instrukcje dotyczące częściowej neutralizacji zasad wynagradzania, które dają się pogodzić z profilem ryzyka, gotowością do podejmowania ryzyka i strategią spółki zarządzającej i zarządzanego przez nią UCITS. Wytyczne EUNGiPW w sprawie polityki wynagrodzeń powinny, w odpowiednich przypadkach, być dostosowane w miarę możliwości do wytycznych dotyczących funduszy podlegających dyrektywie w sprawie ZAFI. Ponadto EUNGiPW powinien nadzorować odpowiednie egzekwowanie tych wytycznych przez organy krajowe. Niedociągnięcia powinny zostać bezzwłocznie usunięte za sprawą działań nadzorczych w celu zapewnienia równych szans na rynku wewnętrznym.

(6)      Przepisy dotyczące wynagrodzeń powinny pozostawać bez uszczerbku dla pełnego wykonywania praw podstawowych gwarantowanych przez Traktaty, ogólnych zasad krajowego prawa umów i prawa pracy, mających zastosowanie przepisów dotyczących praw i zaangażowania akcjonariuszy oraz ogólnych obowiązków organów administracyjnych i nadzorczych danej instytucji, a także, w stosownym przypadku, dla prawa partnerów społecznych do zawierania i egzekwowania układów zbiorowych zgodnie z przepisami i zwyczajami krajowymi.

(7)       Aby zapewnić niezbędny poziom harmonizacji odnośnych wymogów regulacyjnych w różnych państwach członkowskich, należy przyjąć dodatkowe przepisy definiujące zadania i obowiązki depozytariuszy, wskazujące podmioty prawne, które mogą zostać wyznaczone jako depozytariusze oraz wyjaśniające odpowiedzialność depozytariuszy w przypadkach utraty utrzymywanych aktywów UCITS lub w przypadku niewłaściwego wykonywania przez depozytariuszy obowiązków w zakresie dozoru. Takie niewłaściwe wykonywanie obowiązków może prowadzić do utraty aktywów, ale również do utraty wartości aktywów, jeżeli na przykład depozytariusz tolerował inwestycje niezgodne z regulaminem funduszu, narażając inwestora na nieoczekiwane lub spodziewane ryzyka. Dodatkowe przepisy powinny także wyjaśniać warunki, zgodnie z którymi funkcje depozytariusza mogą być przekazywane.

(8)       Należy wyjaśnić, że UCITS powinno wyznaczyć jednego depozytariusza sprawującego ogólny nadzór nad aktywami UCITS. Wymóg funkcjonowania jednego depozytariusza powinien zagwarantować, że depozytariusz ten ma wgląd we wszystkie aktywa UCITS, a zarówno zarządzający funduszem, jak i inwestorzy dysponują jednym punktem kontaktowym w przypadku pojawienia się problemów w związku z przechowywaniem aktywów lub wykonywaniem funkcji dozorczych. Przechowywanie aktywów obejmuje utrzymywanie aktywów lub – w przypadku aktywów, których charakter uniemożliwia ich utrzymywanie – weryfikację prawa własności do tych aktywów, jak również prowadzenie ewidencji tychże aktywów.

(9)       Wykonując swoje zadania, depozytariusz powinien postępować uczciwie, sprawiedliwie, profesjonalnie, niezależnie oraz w interesie UCITS i inwestorów UCITS.

(10)     W celu zapewnienia zharmonizowanego podejścia do wykonywania obowiązków depozytariuszy we wszystkich państwach członkowskich, bez względu na formę prawną UCITS, konieczne jest wprowadzenie jednolitego wykazu obowiązków dozorczych dotyczących zarówno UCITS mających formę spółki (spółki inwestycyjnej), jak i UCITS mających formę funduszu kontraktowego.

(11)     Depozytariusz powinien być odpowiedzialny za właściwe monitorowanie przepływu środków pieniężnych UCITS oraz, w szczególności, za zapewnienie prawidłowego księgowania środków inwestorów i środków gotówkowych należących do UCITS na rachunkach otwartych w imieniu UCITS lub w imieniu spółki zarządzającej działającej w imieniu UCITS bądź w imieniu depozytariusza działającego w imieniu UCITS. Należy zatem przyjąć szczegółowe przepisy w zakresie monitorowania środków pieniężnych w celu zapewnienia skutecznego i spójnego poziomu ochrony inwestorów. Zapewniając, aby środki pieniężne inwestorów były zapisywane na rachunkach gotówkowych, depozytariusz powinien wziąć pod uwagę zasady określone w art. 16 dyrektywy Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającej środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy.

(12)     W celu zapobieżenia dokonywaniu nielegalnych przelewów pieniężnych należy ustanowić wymóg, aby niemożliwe było otwieranie rachunku gotówkowego powiązanego z transakcjami funduszy bez wiedzy depozytariusza.

(13)     Każdy instrument finansowy utrzymywany na rzecz UCITS powinien zostać oddzielony od aktywów własnych depozytariusza i powinien w dowolnym momencie być jasno określony jako należący do danego UCITS; wymóg ten powinien zapewnić dodatkowy poziom ochrony inwestorów w razie upadłości depozytariusza.

(14)     Poza istniejącym obowiązkiem przechowywania aktywów należących do UCITS należy odróżnić aktywa, które mogą być utrzymywane, od aktywów, które nie mogą być utrzymywane, w którym to przypadku zastosowanie ma wymóg prowadzenia rejestru i weryfikowania tytułu własności. Należy jasno odróżnić grupę aktywów, które mogą być utrzymywane, ponieważ obowiązek zwrotu utraconych aktywów powinien dotyczyć wyłącznie tej konkretnej kategorii aktywów finansowych.

(14a)   Instrumenty finansowe utrzymywane przez depozytariusza nie powinny być ponownie wykorzystane na własny rachunek przez depozytariusza lub jakąkolwiek inną osobę trzecią, której przekazano funkcje utrzymywania aktywów.

(15)    Konieczne jest zdefiniowanie warunków przekazywania osobie trzeciej obowiązków depozytariusza w zakresie przechowywania. Przekazywanie oraz dalsze przekazywanie obowiązków powinno być obiektywnie uzasadnione i powinno podlegać ścisłym wymogom dotyczącym odpowiedniości osoby trzeciej, której powierza się przekazywaną funkcję, a także dotyczącym wykazywania się odpowiednimi umiejętnościami, pieczołowitością i starannością, które to wymogi powinien stosować depozytariusz przy wyborze, wyznaczaniu i ocenie tej osoby trzeciej. W celu osiągnięcia jednolitych warunków rynkowych oraz równie wysokiego stopnia ochrony inwestorów, warunki te powinny zostać dostosowane do tych, które mają zastosowanie na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010. Należy przyjąć przepisy zapewniające dysponowanie przez osoby trzecie niezbędnymi środkami do wykonywania swoich obowiązków oraz wyodrębnianie przez nie aktywów UCITS.

(16)    Powierzenie utrzymywania aktywów operatorowi systemu rozrachunku papierów wartościowych przewidzianemu w dyrektywie 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych bądź też powierzanie świadczenia podobnych usług systemom rozrachunku papierów wartościowych z państw trzecich nie powinno być uznawane za przekazywanie funkcji utrzymywania aktywów.

(17)    Osoba trzecia, której przekazuje się przechowywanie aktywów, powinna mieć możliwość prowadzenia rachunku zbiorczego jako wspólnego wyodrębnionego rachunku dla wielu UCITS.

(18)    W przypadku, gdy utrzymywanie zostaje przekazane osobie trzeciej, należy także zapewnić, aby osoba trzecia podlegała szczegółowym regulacjom ostrożnościowym i nadzorowi ostrożnościowemu. Ponadto, w celu upewnienia się, że instrumenty finansowe znajdują się w posiadaniu osoby trzeciej, której przekazano zadania związane z utrzymywaniem, należy przeprowadzać okresowe kontrole zewnętrzne.

(19)    W celu zapewnienia niezmiennie wysokiego poziomu ochrony inwestorów należy przyjąć przepisy w zakresie zasad postępowania oraz zarządzania konfliktami interesów, które to przepisy powinny mieć zastosowanie we wszystkich sytuacjach, w tym także w przypadku przekazywania obowiązków w zakresie przechowywania. Przepisy te powinny w szczególności zapewniać wyraźne oddzielenie zadań i funkcji depozytariusza, UCITS i spółki zarządzającej.

(20)    W celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony inwestorów oraz zagwarantowania odpowiedniego poziomu regulacji ostrożnościowych i stałej kontroli, konieczne jest określenie wyczerpującego wykazu podmiotów uprawnionych do pełnienia roli depozytariusza tak, aby pełnienie roli depozytariuszy UCITS było dozwolone wyłącznie dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych. W celu umożliwienia innym podmiotom, które mogły być uprzednio uprawnione do pełnienia roli depozytariusza na rzecz funduszy UCITS, przekształcenia się w podmioty uprawnione, należy przyjąć przepisy przejściowe w stosunku do tych podmiotów.

(21)    Należy określić i sprecyzować odpowiedzialność depozytariusza UCITS w przypadku utraty utrzymywanego instrumentu finansowego. W przypadku utraty utrzymywanego instrumentu finansowego depozytariusz powinien być odpowiedzialny za zwrot instrumentu finansowego identycznego rodzaju lub o odpowiadającej kwocie do UCITS. Nie należy przewidywać dalszego uwolnienia się od odpowiedzialności w przypadku utraty aktywów z wyjątkiem sytuacji, gdy depozytariusz jest w stanie udowodnić, że utrata nastąpiła w wyniku „wydarzenia zewnętrznego pozostającego poza jego uzasadnioną kontrolą, którego skutki byłyby nieuniknione mimo wszelkich uzasadnionych kroków podjętych w celu zapobieżenia im”. W tym kontekście, w celu uwolnienia się od odpowiedzialności depozytariusz nie powinien na przykład mieć możliwości powoływania się na sytuacje wewnętrzne, takie jak nadużycie popełnione przez pracownika.

(22)    W przypadku, gdy depozytariusz przekazuje zadania związane z utrzymywaniem, a instrumenty finansowe utrzymywane przez osobę trzecią zostają utracone, odpowiedzialność powinien ponosić depozytariusz. Należy także określić, że w przypadku utraty utrzymywanego instrumentu depozytariusz ma obowiązek zwrócenia instrumentu finansowego identycznego rodzaju lub o odpowiadającej kwocie, nawet jeżeli utrata nastąpiła po stronie subpowiernika. Depozytariusz może uwolnić się od tej odpowiedzialności jedynie wtedy, gdy jest w stanie udowodnić, że utrata nastąpiła wskutek wydarzenia zewnętrznego pozostającego poza jego uzasadnioną kontrolą, którego skutki byłyby nieuniknione mimo wszelkich uzasadnionych kroków podjętych w celu zapobieżenia im. W tym kontekście, w celu uwolnienia się od odpowiedzialności depozytariusz nie powinien na przykład mieć możliwości powoływania się na sytuacje wewnętrzne, takie jak nadużycie popełnione przez pracownika. Nie powinno być możliwe uwolnienie się od odpowiedzialności, publicznoprawnej bądź umownej, w przypadku utraty aktywów przez depozytariusza lub jego subpowiernika.

(23)    Każdy inwestor funduszu UCITS powinien mieć możliwość bezpośredniego lub pośredniego – za pośrednictwem spółki zarządzającej – występowania z roszczeniami dotyczącymi odpowiedzialności swojego depozytariusza. Dochodzenie roszczeń wobec depozytariusza nie powinno zależeć od prawnego charakteru funduszu UCITS (forma spółki lub forma funduszu kontraktowego) ani od prawnego charakteru stosunku między depozytariuszem, spółką zarządzającą a posiadaczami jednostek.

(24)     W dniu 12 lipca 2010 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący zmian w dyrektywie 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów. Niezwykle ważne jest, aby wniosek z dnia 12 lipca 2010 r. został uzupełniony poprzez wyjaśnienie zobowiązań oraz zakresu odpowiedzialności depozytariusza i subpowierników UCITS w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony inwestorów UCITS w przypadkach, gdy depozytariusz nie może wywiązać się ze swoich obowiązków określonych w tej dyrektywie.

(24a)   W świetle przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie określających zakres i funkcje depozytariuszy oraz ich odpowiedzialność, Komisja powinna przeprowadzić analizę sytuacji, w których niewykonanie obowiązków przez depozytariusza UCITS lub subpowiernika mogłoby powodować straty dla posiadaczy jednostek UCITS, czy to wskutek utraty wartości netto ich aktywów, czy z innych przyczyn, które są nieodzyskiwalne na podstawie tych przepisów, i które w związku z tym mogłyby wymagać rozszerzenia istniejących systemów rekompensat dla inwestorów, tak aby obejmowały ochronę ubezpieczeniową lub jakiś rodzaj systemu rekompensat, obejmujący powiernika na wypadek niedopełnienia obowiązków przez subpowiernika. W ramach analizy należy ponadto zbadać sposoby zapewnienia równoważnej ochrony inwestorom lub przejrzystości w takich sytuacjach, niezależnie od łańcucha pośredników między inwestorem a zbywalnymi papierami wartościowymi, na które wpływ ma niewykonanie obowiązków. Analiza ta powinna zostać przekazana Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w razie konieczności wraz z wnioskami ustawodawczymi.

(25)    Należy zapewnić, aby te same wymogi były stosowane do depozytariuszy bez względu na formę prawną UCITS. Spójność wymogów powinna wzmocnić pewność prawną, zwiększyć ochronę inwestorów i przyczynić się do stworzenia jednolitych warunków rynkowych. Komisja nie otrzymała żadnego powiadomienia o wykorzystaniu przez spółkę inwestycyjną odstępstwa od ogólnego obowiązku powierzania aktywów depozytariuszowi. Wymogi dyrektywy 2009/65/WE w odniesieniu do depozytariusza spółki inwestycyjnej należy zatem uznać za zbędne.

(26)    Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie wzmocnienia systemów sankcji w branży usług finansowych, właściwe organy powinny posiadać uprawnienia do nakładania sankcji pieniężnych na tyle wysokich, aby były odstraszające i proporcjonalne tak, aby równoważyły one spodziewane korzyści płynące z zachowań naruszających istniejące wymogi.

(27)    W celu zapewnienia spójnego stosowania we wszystkich państwach członkowskich, przy ustalaniu rodzaju sankcji lub środków administracyjnych oraz wysokości administracyjnych sankcji finansowych państwa członkowskie powinny zapewniać uwzględnianie przez właściwe organy wszystkich istotnych okoliczności.

(28)    W celu wzmocnienia odstraszającego efektu sankcji w stosunku do ogółu społeczeństwa oraz informowania go o naruszeniach przepisów, które mogą niekorzystnie wpływać na ochronę inwestorów, sankcje powinny podlegać publikacji, z wyjątkiem pewnych ściśle określonych przypadków. W celu zagwarantowania zgodności z zasadą proporcjonalności w przypadku, gdy publikacja wspomnianych informacji wyrządziłaby niewspółmierną szkodę zaangażowanym stronom, sankcje powinny podlegać publikacji w sposób anonimowy.

(29)    W celu wykrycia ewentualnych naruszeń właściwe organy powinny otrzymać niezbędne uprawnienia dochodzeniowe i ustanawiać skuteczne mechanizmy motywujące do zgłaszania potencjalnych lub rzeczywistych naruszeń.

(30)    Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać przepisów prawa państw członkowskich w zakresie przestępstw i sankcji.

(31)     Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej zapisanymi w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(32)     W celu zapewnienia osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W szczególności, Komisja powinna być uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w celu określenia: szczegółowych postanowień, które powinna zawierać standardowa umowa między depozytariuszem a spółką zarządzającą lub spółką inwestycyjną; warunków wykonywania funkcji depozytariusza, w tym rodzaju instrumentów finansowych, które należy włączyć do zakresu obowiązków depozytariusza w zakresie utrzymywania; warunków wykonywania przez depozytariusza swoich obowiązków w zakresie utrzymywania instrumentów finansowych zarejestrowanych w centralnym depozycie oraz warunków przechowywania przez depozytariusza instrumentów finansowych wyemitowanych w formie imiennej i zarejestrowanych u emitenta lub rejestratora; obowiązków depozytariusza w zakresie dochowywania należytej staranności; obowiązku wyodrębniania aktywów; warunków i okoliczności, w których utrzymywane instrumenty finansowe powinny zostać uznane za utracone; co należy rozumieć przez wydarzenia zewnętrzne pozostającego poza uzasadnioną kontrolą, których skutki byłyby nieuniknione mimo wszystkich uzasadnionych kroków podjętych w celu zapobieżenia im. Te akty delegowane powinny zapewniać poziom ochrony inwestorów, który byłby co najmniej tak wysoki jak poziom przewidziany w aktach delegowanych przyjętych na mocy dyrektywy 2011/61/UE. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(33)    Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających, państwa członkowskie zobowiązały się do przedstawienia, w uzasadnionych przypadkach, powiadomienia o środkach transpozycji wraz z co najmniej jednym dokumentem wyjaśniającym związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów prawnych służących transpozycji. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy prawodawca uznaje przekazanie tego rodzaju dokumentów za uzasadnione.

(34)    Cele działań, które mają zostać podjęte, aby zwiększyć zaufanie inwestorów do UCITS dzięki wzmocnieniu wymogów dotyczących obowiązków i odpowiedzialności depozytariuszy, polityki wynagrodzeń spółek zarządzających i spółek inwestycyjnych oraz dzięki wprowadzeniu wspólnych standardów dotyczących sankcji stosowanych w przypadku poważnych naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie działające niezależnie od siebie. Ponieważ jedynie działalnie na poziomie europejskim jest w stanie wyeliminować stwierdzone słabości, a zatem może zostać skuteczniej zrealizowane na poziomie Unii, Unia powinna przyjąć niezbędne środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(35)     Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2009/65/WE,

Artykuł 1

W dyrektywie 2009/65/WE wprowadza się następujące zmiany:

(1)  dodaje się art. 14a i 14b w brzmieniu:

„Artykuł 14a

1.      Państwa członkowskie wymagają, aby spółki zarządzające tworzyły i posiadały politykę i praktyki w zakresie wynagrodzeń, które są zgodne z rozsądnym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem i je promują, a także nie zachęcają do podejmowania ryzyka niezgodnego z profilami ryzyka, regulaminami lub dokumentami założycielskimi zarządzanych przez nie UCITS.

2.      Polityka wynagrodzeń i praktyki w tym zakresie obejmują stałe i zmienne składniki wynagrodzeń oraz nieokreślone z góry świadczenia emerytalne.

3.      Polityka wynagrodzeń i praktyki w tym zakresie mają zastosowanie do tych kategorii pracowników, w tym wszelkich pracowników oraz wszelkich członków personelu, takich jak (ale nie jedynie) pracownicy zatrudnieni na czas określony i pracownicy kontraktowi, na poziomie funduszu lub subfunduszu, którzy:

-       zarządzają funduszami;

-       są innymi osobami podejmującymi decyzje inwestycyjne mające wpływ na pozycję ryzyka funduszu;

-       są innymi osobami mającymi uprawnienia w zakresie wywierania wpływu na takich pracowników, w tym doradców i analityków ds. polityki inwestycyjnej;

-       należą do kadry kierowniczej wyższego szczebla, osób podejmujących ryzyko działalności, personelu sprawującego kontrolę, lub

-       są pracownikami lub innymi członkami personelu, takimi jak (ale nie jedynie) pracownicy zatrudnieni na czas określony i pracownicy kontraktowi, otrzymującymi całkowite wynagrodzenie plasujące ich na tym samym szczeblu siatki płac, co kadra kierownicza wyższego szczebla i osobami podejmującymi decyzje, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka spółek zarządzających lub zarządzanych przez nie UCITS

4.      Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 EUNGiPW wydaje wytyczne skierowane do właściwych organów zgodne z art. 14b. W wytycznych tych uwzględnia się zasady rozsądnej polityki wynagrodzeń określone w zaleceniu Komisji 2009/384/WE, wielkość spółek zarządzających i zarządzanych przez nie UCITS, ich organizację wewnętrzną oraz charakter, zakres i złożoność ich działalności. W procesie tworzenia wytycznych EUNGiPW współpracuje ściśle z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (EUNB), aby zapewnić spójność z wymogami opracowanymi dla innych sektorów usług finansowych, w szczególności instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych.

Artykuł 14b

1.      Ustanawiając i stosując politykę wynagrodzeń, o której mowa w art. 14a, spółki zarządzające przestrzegają następujących zasad, w taki sposób i w takim zakresie, który odpowiada ich wielkości, wewnętrznej organizacji oraz charakterowi, zakresowi i złożoności ich działalności:

(a)     polityka wynagrodzeń jest zgodna z prawidłowym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem oraz promuje je, a także nie zachęca do podejmowania ryzyka niezgodnego z profilami ryzyka, regulaminami lub dokumentami założycielskimi zarządzanych przez nie UCITS;

(b)    polityka wynagrodzeń jest zgodna ze strategią biznesową, celami, wartościami i interesami spółki zarządzającej i zarządzanego przez nią UCITS oraz inwestorów takiego UCITS, a także obejmuje środki mające na celu uniknięcie konfliktu interesów;

(c)     organ zarządzający spółki zarządzającej w ramach swojej funkcji nadzorczej przyjmuje ogólne zasady polityki wynagrodzeń, dokonuje ich okresowych przeglądów, a także jest odpowiedzialny za realizację tej polityki i nadzór w tym zakresie; system wynagrodzeń nie może być kontrolowany głównie przez dyrektora generalnego i zespół ds. zarządzania. Członkowie organu zarządzającego, którzy sprawują funkcje nadzorcze, nie ustalają polityki wynagrodzeń. Członkowie właściwego organu i pracownicy zaangażowani w ustalanie polityki wynagrodzeń i jej realizację są niezależni i posiadają specjalistyczną wiedzę w zakresie zarządzania ryzykiem i wynagrodzeń.

(d)    stan realizacji polityki wynagrodzeń podlega co najmniej raz do roku scentralizowanemu i niezależnemu przeglądowi wewnętrznemu pod kątem zgodności z zasadami i procedurami dotyczącymi wynagrodzeń, które zostały przyjęte przez organ zarządzający w ramach jego funkcji nadzorczej;

(da)  całościowe, dokładne i aktualne informacje dotyczące praktyk w zakresie wynagrodzeń są ujawniane wszystkim zainteresowanym stronom za pomocą trwałego nośnika informacji lub za pośrednictwem strony internetowej a na życzenie otrzymują one bezpłatną kopię w formie drukowanej.

(e)     personel zaangażowany w funkcje kontrolne jest wynagradzany według tego, jak realizuje cele związane z jego funkcjami, niezależnie od osiągnięć w obszarach działalności, które kontroluje;

(f)     wynagrodzenie wyższych urzędników zajmujących stanowiska związane z funkcjami zarządzania ryzykiem oraz zapewnienia zgodności jest bezpośrednio nadzorowane przez komitet ds. wynagrodzeń;

(g)     jeśli wynagrodzenia zależą od osiągnięć, całkowity wymiar wynagrodzenia jest oparty na kombinacji oceny skorygowanych o ryzyko osiągnięć indywidualnych i osiągnięć danej jednostki gospodarczej lub UCITS oraz ogólnych wyników spółki zarządzającej skorygowanych o ryzyko; a podczas oceniania indywidualnych osiągnięć bierze się pod uwagę kryteria finansowe i pozafinansowe;

(h)     ocena osiągnięć jest rozpatrywana w wieloletnich ramach właściwych dla cyklu życia UCITS zarządzanego przez spółkę zarządzającą w celu zapewnienia, aby proces oceny był oparty na osiągnięciach w dłuższym okresie a rzeczywista wypłata składników wynagrodzenia zależących od osiągnięć była rozłożona w czasie, uwzględniając politykę umorzeń zarządzanego UCITS i jego ryzyko inwestycyjne;

(i)      gwarantowane zmienne wynagrodzenie jest wyjątkiem, jest stosowane jedynie w przypadku zatrudniania nowego personelu oraz jest ograniczone do pierwszego roku;

(j)     proporcja stałych i zmiennych składników łącznego wynagrodzenia jest odpowiednio wyważona, a stałe składniki stanowią na tyle dużą część łącznego wynagrodzenia, aby możliwe było prowadzenie całkowicie elastycznej polityki dotyczącej zmiennych składników wynagrodzenia, w tym niewypłacanie zmiennych składników wynagrodzenia;

(ja)   właściwe organy określają właściwe proporcje pomiędzy stałym i zmiennym składnikiem łącznego wynagrodzenia, a składnik zmienny nie przewyższa jednokrotności stałego składnika całkowitego wynagrodzenia;

(k)    płatności z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy odzwierciedlają wyniki osiągnięte w dłuższym okresie, a zasady dotyczące tych płatności są określane w taki sposób, aby zapobiegać wynagradzaniu złych wyników;

(l)      ocena wyników w celu obliczenia zmiennych składników wynagrodzenia lub grup zmiennych składników wynagrodzenia obejmuje kompleksowy mechanizm dostosowawczy służący uwzględnieniu wszystkich odnośnych rodzajów obecnego i przyszłego ryzyka;

(m)    w zależności od struktury prawnej UCITS oraz jego regulaminu lub dokumentów założycielskich, znaczna część, a w każdym razie co najmniej 50 % jakiegokolwiek zmiennego wynagrodzenia składa się z jednostek uczestnictwa danego UCITS lub odpowiadających im tytułów własności, lub instrumentów związanych z udziałami, lub odpowiadających im instrumentów niepieniężnych, chyba że zarządzanie UCITS stanowi poniżej 50 % całkowitego portfela zarządzanego przez spółkę zarządzającą, w którym to przypadku minimalny próg 50 % nie ma zastosowania.

Instrumenty, o których mowa w niniejszej literze, podlegają właściwej polityce wstrzymywania służącej dostosowaniu zachęt do interesów spółki zarządzającej i zarządzanych przez nią UCITS oraz inwestorów tych UCITS. Państwa członkowskie lub ich właściwe organy mogą wprowadzać ograniczenia co do rodzajów i formy tych instrumentów lub zakazać niektórych z nich w stosownych przypadkach. Niniejsza litera ma zastosowanie zarówno do części odroczonego składnika wynagrodzenia zmiennego zgodnie z lit. n), jak i do części nieodroczonego wynagrodzenia zmiennego;

(n)     znaczna część, a w każdym razie przynajmniej 25% zmiennych składników wynagrodzenia, jest rozłożona w czasie właściwym z uwagi na cykl życia i politykę umorzeń danego UCITS i jest właściwie dostosowana do charakteru ryzyka danego UCITS.

Okres, o którym mowa w niniejszej literze, wynosi co najmniej trzy do pięciu lat, chyba że cykl życia danego UCITS jest krótszy; wynagrodzenie płatne w ramach uzgodnień o odroczeniu wypłaty przysługuje nie wcześniej niż to wynika z zasady proporcjonalności; w przypadku wyjątkowo wysokich zmiennych składników wynagrodzenia przynajmniej 60 % kwoty wypłacane jest w ramach uzgodnień o odroczeniu wypłaty;

(o)    wynagrodzenie zmienne, w tym część wypłacana w ramach uzgodnień o odroczeniu wypłaty, jest wypłacane lub nabywa się do niego uprawnienia tylko wówczas, jeśli jest to właściwe w sytuacji finansowej spółki zarządzającej jako całości i uzasadnione osiągnięciami jednostki gospodarczej, UCITS i danej osoby.

Całkowite wynagrodzenie zmienne jest generalnie znacznie obniżane, gdy wyniki finansowe spółki zarządzającej lub danego UCITS są niższe od oczekiwanych lub ujemne, z uwzględnieniem zarówno obecnych premii, jak i zmniejszenia wypłat kwot zarobionych wcześniej, między innymi poprzez obniżenie wynagrodzenia lub cofnięcie wcześniej wypłaconej premii;

(p)    polityka wypłacania świadczeń emerytalnych jest zgodna ze strategią działalności, celami, wartościami i długoterminowymi interesami spółki zarządzającej i zarządzanego przez nią UCITS.

Jeżeli pracownik opuszcza spółkę zarządzającą przed osiągnięciem wieku emerytalnego, spółka zarządzająca zatrzymuje nieokreślone z góry świadczenia emerytalne przez okres pięciu lat w postaci instrumentów określonych w lit. m). W odniesieniu do pracownika, który osiąga wiek emerytalny, nieokreślone z góry świadczenia emerytalne wypłaca się mu w formie instrumentów określonych w lit. m), a okres zatrzymania wynosi pięć lat;

(q)    od pracowników wymaga się, by zobowiązali się nie korzystać z osobistych strategii hedgingowych lub ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia i odpowiedzialności w celu podważania skutków uwzględniania ryzyka w mającym do nich zastosowanie systemie wynagradzania;

(r)     wynagrodzenie zmienne nie jest wypłacane przy pomocy kanałów bądź metod ułatwiających niewypełnienie wymogów niniejszej dyrektywy.

1a.      EUNGiPW, we współpracy z właściwymi organami, monitoruje politykę wynagrodzeń, o której mowa w art. 14a. W przypadku naruszenia niniejszej dyrektywy EUNGiPW może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przysługującymi mu na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1095/2010, w szczególności poprzez przedstawienie właściwym organom zaleceń dotyczących wydania tymczasowego zakazu stosowania określonej polityki wynagrodzeń lub ograniczenia jej stosowania.

2.        Zasady określone w ust. 1 mają zastosowanie do wszelkich typów wynagrodzeń wypłacanych przez spółki zarządzające oraz do każdego przekazania jednostek uczestnictwa lub udziałów UCITS, dokonanych na korzyść tych kategorii personelu, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla, osób podejmujących ryzyko działalności, osób sprawujących kontrolę oraz wszelkich pracowników otrzymujących całkowite wynagrodzenie plasujące ich na tym samym szczeblu siatki płac, co kadra kierownicza wyższego szczebla i osoby podejmujące ryzyko działalności, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka lub profile ryzyka zarządzanych przez nie UCITS.

3.        Spółki zarządzające, które mają duże znaczenie ze względu na swoją wielkość lub wielkość zarządzanych przez nie UCITS, ich wewnętrzną organizację oraz charakter, zakres i złożoność ich działalności, ustanawiają komitet ds. wynagrodzeń. Komitet ds. wynagrodzeń ustanawiany jest w sposób, który umożliwia kompetentną i niezależną ocenę polityki i praktyk w zakresie wynagrodzeń, a także zachęt związanych z zarządzaniem ryzykiem.

Komitet ds. wynagrodzeń, w przypadku gdy ustanowienie takiego organu jest właściwe, zgodnie z wytycznymi EUNGiPW jest odpowiedzialny za przygotowywanie decyzji dotyczących wynagrodzeń, w tym mających wpływ na ryzyko i zarządzanie nim w danej spółce zarządzającej lub w danym UCITS i które są podejmowane przez organ zarządzający w ramach jego funkcji nadzorczej. Komitetowi ds. wynagrodzeń przewodniczy członek organu zarządzającego, który nie sprawuje żadnych funkcji wykonawczych w danej spółce zarządzającej. Członkowie komitetu ds. wynagrodzeń są członkami organu zarządzającego, którzy nie sprawują żadnych funkcji wykonawczych w danej spółce zarządzającej. Komitet ds. wynagrodzeń obejmuje przedstawicieli pracowników i ustanawia zasady umożliwiające działanie w porozumieniu z akcjonariuszami. W przygotowaniu takich decyzji komitet ds. wynagrodzeń bierze pod uwagę długoterminowy interes zainteresowanych stron, inwestorów oraz interes publiczny”.

(2)  W art. 20 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„(a) pisemną umowę z depozytariuszem, o której mowa w art. 22 ust. 2; ”

(3)  artykuł 22 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 22

1.      Spółka inwestycyjna i, dla każdego funduszu wspólnego, którym zarządza, spółka zarządzająca zapewnia wyznaczenie jednego depozytariusza zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.

2.      Wyznaczenie depozytariusza przybiera formę pisemnej umowy.

Umowa taka obejmuje zasady regulujące przepływ informacji uznawanych za niezbędne do umożliwienia depozytariuszowi wykonywania funkcji w odniesieniu do UCITS, dla pełnienia których został wyznaczony, zgodnie z niniejszą dyrektywą i innymi stosownymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi odnoszącymi się do depozytariuszy w macierzystym państwie członkowskim UCITS.

3.      Depozytariusz:

(a)  zapewnia, aby sprzedaż, emisja, odkup, umorzenie i unieważnienie jednostek uczestnictwa UCITS były realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i regulaminem funduszu lub dokumentami założycielskimi;

(b)  zapewnia, aby wartość jednostek uczestnictwa UCITS była obliczana zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i regulaminem funduszu lub dokumentami założycielskimi;

(c)  realizuje instrukcje spółki zarządzającej lub spółki inwestycyjnej, chyba że stoją one w sprzeczności z obowiązującymi przepisami krajowymi lub regulaminem funduszu lub dokumentami założycielskimi;

(d)  zapewnia, aby w transakcjach związanych z aktywami UCITS wszelkie płatności były przekazywane UCITS w zwyczajowo ustalonych terminach;

(e)  zapewnia, aby dochody UCITS były przeznaczane na cele zgodne z przepisami prawa krajowego oraz z regulaminem funduszu lub dokumentami założycielskimi.

4.      Depozytariusz zapewnia odpowiednie monitorowanie przepływów pieniężnych UCITS, a w szczególności zapewnia, aby wpłynęły wszystkie płatności dokonywane przez lub w imieniu inwestorów w ramach subskrypcji jednostek uczestnictwa UCITS oraz aby wszystkie środki pieniężne UCITS zostały zaksięgowane na rachunkach gotówkowych spełniających następujące warunki:

(a) zostały otwarte w imieniu UCITS lub w imieniu spółki zarządzającej działającej w imieniu UCITS lub w imieniu depozytariusza działającego w imieniu UCITS;

(b)  zostały otwarte w podmiocie, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy Komisji 2006/73/WE(*), oraz

(c)  są prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w art. 16 dyrektywy 2006/73/WE.

W przypadku gdy rachunki gotówkowe zostały otwarte w imieniu depozytariusza działającego w imieniu UCITS, na takich rachunkach nie księguje się środków pieniężnych podmiotu, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), ani żadnych środków pieniężnych depozytariusza.

5.      Aktywa UCITS są powierzane depozytariuszowi do przechowywania w następujący sposób:

(a)     instrumenty finansowe - zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr …/2013 [w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFIR)] - które można utrzymywać:

(i) depozytariusz utrzymuje wszystkie instrumenty finansowe, które można zarejestrować na rachunku instrumentów finansowych otwartym w księgach depozytariusza, oraz wszystkie instrumenty finansowe, które mogą zostać mu fizycznie dostarczone;

(ii)  depozytariusz zapewnia, aby wszystkie te instrumenty finansowe, które można zarejestrować na rachunku instrumentów finansowych otwartym w księgach depozytariusza, zostały zarejestrowane w księgach depozytariusza na odrębnych rachunkach, zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 16 dyrektywy 2006/73/WE, otwartych w imieniu UCITS lub spółki zarządzającej działającej w imieniu UCITS, tak aby stale można było je jednoznacznie zidentyfikować jako należące do UCITS zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami;

(b) inne aktywa:

(i) depozytariusz weryfikuje tytuł własności UCITS lub spółki zarządzającej działającej w imieniu UCITS w odniesieniu do tych aktywów, oceniając, czy UCITS lub spółka zarządzająca działająca w imieniu UCITS posiada prawo własności, na podstawie informacji lub dokumentów dostarczonych przez UCITS lub spółkę zarządzającą oraz na podstawie dowodów zewnętrznych, jeżeli są dostępne;

(ii) depozytariusz prowadzi rejestr tych aktywów, co do których ma pewność, że są własnością UCITS lub spółki zarządzającej działającej w imieniu UCITS, oraz na bieżąco aktualizuje ten rejestr.

5a.    Depozytariusz systematycznie przedstawia spółce zarządzającej obszerny wykaz wszystkich aktywów utrzymywanych w imieniu UCITS.

5b.    

Instrumenty finansowe utrzymywane przez depozytariusza nie są ponownie wykorzystane na własny rachunek przez depozytariusza lub przez jakąkolwiek osobę trzecią, której przekazano funkcje utrzymywania aktywów.

Dla celów niniejszego artykułu ponowne wykorzystanie oznacza jakiekolwiek wykorzystanie instrumentów finansowych przekazanych w ramach jednej transakcji w celu zabezpieczenia innej transakcji, w tym (lecz nie tylko) ich przekazywanie, oddawanie w zastaw, sprzedawanie i pożyczanie.

6.      Państwa członkowskie zapewniają, aby w razie niewypłacalności depozytariusza i/lub każdego regulowanego podmiotu utrzymującego instrumenty finansowe należące do UCITS, te instrumenty finansowe ▐ nie były dostępne do podziału ani do zbycia i podziału środków między wierzycieli depozytariusza i/lub regulowanego podmiotu.

7. Depozytariusz nie może przekazywać osobom trzecim swoich funkcji, o których mowa w ust. 3 i 4.

Depozytariusz może przekazywać osobom trzecim funkcje, o których mowa w ust. 5, tylko pod następującymi warunkami:

(a)    zadania nie są przekazane z zamiarem uchylenia się od wymogów niniejszej dyrektywy;

(b)    depozytariusz może wykazać występowanie obiektywnych przesłanek przekazania;

depozytariusz z należytą fachowością, starannością i dbałością wybrał i wyznaczył jakąkolwiek osobę trzecią, której chce przekazać część swoich zadań, oraz z należytą fachowością, starannością i dbałością dokonuje okresowych kontroli i stale nadzoruje każdą osobę trzecią, której przekazał część swoich zadań, i monitoruje ustalenia dotyczące przekazanych jej spraw.

Funkcje, o których mowa w ust. 5, mogą zostać przekazane przez depozytariusza wyłącznie osobie trzeciej, która przez cały okres wykonywania zadań jej przekazanych:

(a)    posiada struktury i wiedzę ekspercką, które są odpowiednie i proporcjonalne do charakteru i złożoności aktywów UCITS lub spółki zarządzającej działającej w imieniu UCITS, które zostały jej przekazane;

(b)    w odniesieniu do zadań w zakresie utrzymywania, o których mowa w ust. 5 lit. a) – podlega skutecznym regulacjom ostrożnościowym, w tym minimalnym wymogom kapitałowym, i nadzorowi ostrożnościowemu w danej jurysdykcji;

(c)    w odniesieniu do zadań w zakresie utrzymywania, o których mowa w ust. 5 ▐ – podlega okresowemu audytowi zewnętrznemu w celu zapewnienia, aby instrumenty finansowe znajdowały się w jej posiadaniu;

(d)    oddziela aktywa klientów depozytariusza od swoich własnych aktywów oraz od aktywów depozytariusza w taki sposób, aby w każdej chwili można było je jednoznacznie zidentyfikować jako należące do klientów danego depozytariusza;

(e)    dokonuje odpowiednich ustaleń w oparciu o wytyczne EUNGiPW, aby w razie niewypłacalności osoby trzeciej aktywa UCITS utrzymywane przez osobę trzecią były niedostępne do podziału ani do zbycia i podziału środków między wierzycieli osoby trzeciej;

(f)     przestrzega ogólnych obowiązków i zakazów ustanowionych w ust. 5 i w art. 25.

Dla celów postanowień lit e) EUNGiPW zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 wydaje przeznaczone dla właściwych organów wytyczne dotyczące odpowiednich ustaleń w razie niewypłacalności osoby trzeciej.

Niezależnie od akapitu trzeciego lit. b), w przypadku gdy prawo państwa trzeciego wymaga, by pewne instrumenty finansowe były utrzymywane przez podmiot lokalny, a żaden z podmiotów lokalnych nie spełnia wymogów przekazania określonych w tych literach, depozytariusz może przekazać swoje funkcje takiemu podmiotowi lokalnemu jedynie w zakresie, w jakim wymaga tego prawo państwa trzeciego, i wyłącznie wówczas, gdy nie ma podmiotów lokalnych spełniających wymogi przekazania, i tylko w przypadku, gdy:

(a)    inwestorzy danego UCITS zostali należycie poinformowani przed dokonaniem inwestycji o tym, że takie przekazanie jest wymagane ze względu na ograniczenia prawne w państwie trzecim i o okolicznościach uzasadniających to przekazanie, a także o ryzyku związanym z takim przekazaniem;

(b)    UCITS lub spółka zarządzająca w imieniu UCITS musi zobowiązać depozytariusza do przekazania podmiotowi lokalnemu utrzymywania takich instrumentów finansowych.

Osoba trzecia może z kolei dalej przekazywać te funkcje, pod warunkiem przestrzegania tych samych wymogów. W takim przypadku art. 24 ust. 2 stosuje się odpowiednio do tych stron.

Do celów akapitów od pierwszego do piątego, świadczenie usług określonych w dyrektywie 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przez systemy rozrachunku papierów wartościowych wskazane do celów dyrektywy 98/26/WE lub świadczenie podobnych usług przez systemy rozrachunku papierów wartościowych z państw trzecich nie jest uznawane za przekazanie funkcji w zakresie utrzymywania.

(4)  w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

(a)  ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.    Depozytariusz jest:

(a)    instytucją kredytową, która otrzymała zezwolenie na mocy dyrektywy 2006/48/WE;

(b)    firmą inwestycyjną, która podlega wymogom adekwatności kapitałowej zgodnie z art. 20 ust. 1 dyrektywy 2006/49/WE, co obejmuje wymogi kapitałowe dotyczące ryzyka operacyjnego, i uzyskała zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE i która świadczy również usługi dodatkowe w postaci przechowywania instrumentów finansowych i administrowania nimi na rachunek klientów zgodnie z sekcją B pkt 1) załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE; takie firmy inwestycyjne w każdym przypadku posiadają fundusze własne co najmniej w kwocie odpowiadającej kapitałowi założycielskiemu, o którym mowa w art. 9 dyrektywy 2006/49/WE.

(ba)  krajowymi bankami centralnymi i wszelkimi innymi kategoriami instytucji podlegającymi regulacjom ostrożnościowym i stałemu nadzorowi, pod warunkiem że podlegają one wymogom kapitałowym, a także wymogom ostrożnościowym i organizacyjnym z takim samym skutkiem jak podmioty wymienione w lit. a) i b).

Spółki inwestycyjne lub spółki zarządzające działające w imieniu zarządzanych przez siebie UCITS, które przed [termin transpozycji określony w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy] wyznaczyły na depozytariusza instytucję niespełniającą wymogów określonych w niniejszym ustępie, wyznaczają depozytariusza spełniającego te wymogi przed [data: 1 rok po terminie określonym w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy].

3.      Państwa członkowskie ustalają, które kategorie instytucji określonych w ust. 2 lit. (ba) są odpowiednie do pełnienia funkcji depozytariuszy.”

(b)    skreśla się ust.  4, 5 i 6;

(5)  artykuł 24 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 24

1.      Państwa członkowskie zapewniają, że depozytariusz jest odpowiedzialny wobec UCITS oraz wobec posiadaczy jednostek uczestnictwa UCITS za utratę przez depozytariusza lub przez osobę trzecią, której przekazano utrzymywanie instrumentów finansowych oddanych do utrzymywania zgodnie z art. 22 ust. 5▐.

W przypadku utraty instrumentu finansowego oddanego do utrzymania państwa członkowskie zapewniają, że depozytariusz niezwłocznie zwraca UCITS lub spółce zarządzającej działającej w imieniu UCITS instrument finansowy identycznego rodzaju lub o odpowiadającej kwocie. Depozytariusz nie ponosi odpowiedzialności, jeżeli może wykazać, iż utrata nastąpiła w wyniku wydarzenia zewnętrznego poza uzasadnioną kontrolą, którego skutki byłyby nieuniknione mimo wszelkich uzasadnionych kroków podjętych w celu zapobieżenia im.

Państwa członkowskie zapewniają, że depozytariusz jest również odpowiedzialny wobec UCITS i wobec inwestorów UCITS za wszelkie inne straty poniesione przez nich w wyniku niedbałego wykonania lub zamierzonego niewykonania we właściwy sposób przez depozytariusza swoich obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy.

2.      Jakiekolwiek przekazanie, o którym mowa w art. 22 ust. 7, nie ma wpływu na odpowiedzialność depozytariusza.

3.      Odpowiedzialność depozytariusza, o której mowa w ust. 1, nie może zostać wyłączona ani ograniczona na mocy umowy.

4.      Umowa naruszająca przepis ust. 3 jest nieważna.

5.      Posiadacze jednostek uczestnictwa UCITS mogą egzekwować odpowiedzialność depozytariusza bezpośrednio lub za pośrednictwem spółki zarządzającej.

5a.    Żadne postanowienie niniejszego artykułu nie stanowi przeszkody dla depozytariusza w podejmowaniu działań mających na celu wywiązanie się ze spoczywającej na nim odpowiedzialności wynikającej z ust. 1, pod warunkiem że takie działania nie ograniczają ani nie zmniejszają tej odpowiedzialności oraz nie powodują opóźnień w wykonywaniu obowiązków depozytariusza.”

(6)  artykuł 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.    Wykonując swoje funkcje, spółka zarządzająca oraz depozytariusz postępują w sposób uczciwy, sprawiedliwy, profesjonalny i niezależny oraz działają w interesie UCITS i inwestorów UCITS.

Ani depozytariusz, ani żaden z jego powierników nie prowadzi działań związanych z UCITS lub spółką zarządzającą w imieniu UCITS, które mogą wywołać konflikt interesów między UCITS, inwestorami UCITS, spółką zarządzającą i nim samym, o ile depozytariusz nie zagwarantuje oddzielenia pod względem funkcjonalnym i hierarchicznym ▐ potencjalnie sprzecznych zadań, a ewentualne konflikty interesów nie zostaną właściwie określone, zarządzane, monitorowane i ujawnione inwestorom UCITS.”

(7)  artykuł 26 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 26

1.      Przepisy prawa lub regulamin funduszu wspólnego określają warunki zmiany spółki zarządzającej i depozytariusza oraz zasady zapewnienia ochrony interesów posiadaczy jednostek uczestnictwa w razie takiej zmiany.

2.      Przepisy prawa lub dokumenty założycielskie spółki inwestycyjnej określają warunki zmiany spółki zarządzającej i depozytariusza oraz zasady zapewnienia ochrony interesów posiadaczy jednostek uczestnictwa w razie takiej zmiany.”

(8)  dodaje się art. 26a i 26b w brzmieniu:

„Artykuł 26a

Depozytariusz udostępnia swoim właściwym organom na ich żądanie wszelkie informacje, które otrzymał w trakcie pełnienia swoich obowiązków i które mogą być niezbędne właściwym organom UCITS lub spółce zarządzającej UCITS. Jeżeli właściwe organy UCITS lub spółki zarządzającej różnią się od właściwych organów lub spółki zarządzającej depozytariusza, właściwe organy depozytariusza dzielą się otrzymanymi informacjami bez zbędnej zwłoki z właściwymi organami UCITS i spółką zarządzającą.

Artykuł 26b

1.      Komisja jest uprawniona do przyjmowania, w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 112 i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 112a i 112b, środków określających:

(a)    szczegółowe informacje dotyczące niniejszej dyrektywy, które muszą zostać włączone do pisemnej umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2;

(b)    warunki wykonywania funkcji depozytariusza zgodnie z art. 22 ust. 3, 4 i 5, w tym:

(i) rodzaj instrumentów finansowych, które są objęte obowiązkami depozytariusza w zakresie utrzymywania zgodnie z art. 22 ust. 5 lit. a);

(ii) warunki, na jakich depozytariusz może wykonywać swoje obowiązki w zakresie utrzymywania instrumentów finansowych zarejestrowanych w centralnym depozycie;

(iii) warunki, na jakich depozytariusz przechowuje instrumenty finansowe wyemitowane w formie imiennej i zarejestrowane u emitenta lub rejestratora, zgodnie z art. 22 ust. 5 lit. b);

(c)    zobowiązania w zakresie należytej staranności zgodnie z art. 22 ust. 7 akapit drugi lit. c);

(d)    obowiązek rozdziału zgodnie z art. 22 ust. 7 akapit trzeci lit. d);

(e)    warunki, na jakich, i okoliczności, w których utrzymywane instrumenty finansowe uznane zostają za utracone do celów art. 24;

(f)     co należy rozumieć przez wydarzenia zewnętrzne poza uzasadnioną kontrolą, których skutki byłyby nieuniknione mimo wszelkich uzasadnionych kroków podjętych w celu zapobieżenia im zgodnie z art. 24 ust. 1.

(fa)  warunki przestrzegania wymogu niezależności.”

(9)  art. 30 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Artykuły 13, 14, 14a i 14b stosuje się odpowiednio wobec spółek inwestycyjnych, które nie wyznaczyły spółki zarządzającej posiadającej zezwolenie na działalność wydane na mocy niniejszej dyrektywy.”;

(10)  skreśla się rozdział V sekcję 3;

(11)  w art. 69 ust. 3 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„Sprawozdanie roczne zawiera również:

(a)    całkowitą kwotę wynagrodzeń za dany rok obrotowy, w podziale na wynagrodzenie stałe i zmienne wypłacane przez spółkę zarządzającą i przez spółkę inwestycyjną swoim pracownikom, liczbę beneficjentów oraz, w odpowiednich przypadkach, wynagrodzenie dodatkowe wypłacone przez UCITS;

(b)    zbiorczą kwotę wynagrodzeń w podziale na kategorie pracowników lub wszelkich innych członków personelu grupy finansowej, spółki zarządzającej, o których mowa w art. 14a ust. 3, oraz, w odpowiednich przypadkach, spółki inwestycyjnej, których działalność ma istotny wpływ na profil ryzyka UCITS.”

(11a)     art. 78 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„(a) identyfikację UCITS i właściwego organu;”

(11b)     W artykule 90 dodaje się następujące ustępy:

„Przepisy prawa, regulamin funduszu lub dokument założycielski spółki inwestycyjnej przewidują, że takie wynagrodzenie, wydatki lub koszty są zgodne z rozsądnym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem oraz promują takie zarządzanie, a także nie zachęcają do podejmowania ryzyka niezgodnego z profilami ryzyka UCITS lub strategią biznesową, celami, wartościami i interesami UCITS i inwestorów tych UCITS.

Składnik zmienny jest proporcjonalny wyłącznie do wielkości funduszu lub wartości zarządzanych aktywów, chyba że usługi UCITS adresowane są wyłącznie do klientów branżowych określonych w art. 4 ust. 11 pkt 11) dyrektywy 2004/39/WE.

Wszelkie inne składniki zmienne muszą spełniać poniższe kryteria:

(a)    muszą być obliczane na podstawie odpowiedniego poziomu referencyjnego, jak najdokładniej odzwierciedlającego portfel UCITS;

(b)    okres referencyjny musi wynosić co najmniej rok;

(c)    muszą one odzwierciedlać wydajność w porównaniu do poziomu referencyjnego w sposób symetryczny, a zatem dodatkowemu wynagrodzeniu za wyniki przewyższające poziom referencyjny musi odpowiadać wysokie równie wysokie potrącenie w przypadku słabych wyników; oraz

(d)    informacje na temat sposobów obliczania wszelkich składników zmiennych muszą być udostępniane inwestorom w sposób zwięzły i bez sformułowań z języka specjalistycznego, zarówno w prospekcie, jak i w kluczowych informacjach dla inwestorów, a z informacji tych musi wynikać, w jaki sposób zarówno dobre, jak i słabe wyniki UCITS wpływają w sposób symetryczny na składnik zmienny, w jaki sposób jest on obliczany; informacje te muszą również zawierać realistyczne przykłady bezwzględnych kwot zgromadzonych w przeciągu jednego roku.

Komisja zgodnie z art. 112 przyjmuje akty delegowane w zakresie środków określających wymagania dla portfeli wzorcowych i wskaźników, które są wystarczająco porównywalne do UCITS, okresy utrzymywania oraz sposób określania symetrycznego efektu dobrych i słabych wyników.

Oprócz takiego wynagrodzenia proporcjonalnego i innego wynagrodzenia zmiennego spółka zarządzająca powinna obciążać fundusz jedynie kosztami bezpośrednio związanymi z utrzymaniem i ochroną inwestycji.”

(12)  w art. 98 wprowadza się następujące zmiany:

(a)  w ust. 2 litera d) otrzymuje brzmienie:

„ (d) żądania wydania istniejących rejestrów połączeń telefonicznych i danych o ruchu w rozumieniu definicji zawartej w art. 2 lit. b) dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, znajdujących się w posiadaniu UCITS, spółek zarządzających, spółek inwestycyjnych lub depozytariuszy, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że te rejestry dotyczące przedmiotu kontroli mogą mieć znaczenie dla udowodnienia naruszenia obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy przez UCITS, spółki zarządzające, spółki inwestycyjne lub depozytariuszy; rejestry te nie obejmują jednak treści wiadomości, których dotyczą.”

(b)  dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.       Jeżeli żądanie wydania rejestrów połączeń telefonicznych i rejestrów przesyłu danych, o których mowa w ust. 2 lit. d), wymaga uzyskania zezwolenia organu sądowego zgodnie z przepisami krajowego prawa, występuje się o wydanie tego zezwolenia. O wydanie tego zezwolenia można również wystąpić zapobiegawczo.”

(13)  artykuł 99 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 99

1. Bez uszczerbku dla uprawnień kontrolnych właściwych organów określonych w art. 98 i dla prawa państw członkowskich do wprowadzania i nakładania sankcji karnych państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji i środków administracyjnych w przypadku nieprzestrzegania przepisów prawa krajowego przyjętych w celu wykonania niniejszej dyrektywy oraz zapewniają stosowanie tych środków. Te sankcje i środki muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2.      Jeżeli zobowiązania dotyczą UCITS, spółek zarządzających, spółek inwestycyjnych lub depozytariuszy, w przypadku naruszenia przepisów państwa członkowskie zapewniają możliwość stosowania sankcji lub środków w stosunku do członków organu zarządzającego oraz w stosunku do wszelkich innych osób, które w świetle krajowego prawa ponoszą odpowiedzialność za dane naruszenie.

3.      Właściwym organom przyznaje się wszelkie uprawnienia dochodzeniowe, które są niezbędne do wykonywania ich funkcji. Wykonując swoje uprawnienia, właściwe organy współpracują ze sobą ściśle w celu zapewnienia pożądanej skuteczności sankcji lub środków oraz koordynują swoje działania w przypadku postępowań obejmujących sprawy transgraniczne.”;

(14)  dodaje się art. 99a, 99b, 99c, 99d i 99e w brzmieniu:

„Artykuł 99a

1.      Państwa członkowskie dopilnowują, aby ich przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne przewidywały sankcje w następujących przypadkach:

(a)  prowadzenie działalności UCITS bez uzyskania zezwolenia, z naruszeniem art. 5;

(b)  prowadzenie działalności spółki zarządzającej bez uprzedniego uzyskania zezwolenia, z naruszeniem art. 6;

(c)  prowadzenie działalności spółki inwestycyjnej bez uprzedniego uzyskania zezwolenia, z naruszeniem art. 27;

(d)  nabycie, bezpośrednio lub pośrednio, znacznego pakietu akcji spółki zarządzającej lub dalsze zwiększenie takiego znacznego pakietu akcji spółki zarządzającej, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie lub przekroczy 20 %, 30 % lub 50 % lub spółka zarządzająca stanie się jednostką zależną (operacja zwana dalej „planowanym nabyciem”), bez powiadomienia na piśmie organów właściwych dla spółki zarządzającej, w której nabywca zamierza nabyć lub zwiększyć znaczny pakiet akcji, z naruszeniem art. 11 ust. 1;

(e)  zbycie, bezpośrednio lub pośrednio, znacznego pakietu akcji spółki zarządzającej lub obniżenie posiadanego znacznego pakietu akcji, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału spadnie poniżej progu wynoszącego 20 %, 30 % lub 50 % lub spółka zarządzająca przestanie być jednostką zależną, bez powiadomienia na piśmie właściwych organów, z naruszeniem art. 11 ust. 1;

(f)  spółka zarządzająca uzyskała zezwolenie, składając niezgodne z prawdą oświadczenia lub w jakikolwiek inny niezgodny z prawem sposób, z naruszeniem art. 7 ust. 5 lit. b);

(g)  spółka inwestycyjna uzyskała zezwolenie, składając niezgodne z prawdą oświadczenia lub w jakikolwiek inny niezgodny z prawem sposób, z naruszeniem art. 29 ust. 4 lit. b);

(h)  spółka zarządzająca, z chwilą powzięcia wiedzy o transakcji nabycia lub zbycia pakietu akcji w swoim kapitale, w wyniku czego wielkość pakietu akcji przekroczy jeden z progów, o których mowa w art. 11 ust. 10 dyrektywy 2004/39/WE, lub spadnie poniżej jednego z tych progów, nie powiadomi właściwych organów o tych transakcjach nabycia lub zbycia, z naruszeniem art. 11 ust. 1;

(i)  spółka zarządzająca nie przekaże właściwemu organowi przynajmniej raz w roku nazwisk akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji oraz informacji na temat wielkości tych pakietów, z naruszeniem art. 11 ust. 1;

(j)  spółka zarządzająca nie przestrzega procedur i ustaleń ustanowionych zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 12 ust. 1 lit. a);

(k)  spółka zarządzająca nie przestrzega wymogów strukturalnych i organizacyjnych ustanowionych zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 12 ust. 1 lit. b);

(l)  spółka inwestycyjna nie przestrzega procedur i ustaleń ustanowionych zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 31;

(m)  spółka zarządzająca lub spółka inwestycyjna nie przestrzega wymogów dotyczących przekazywania swoich funkcji osobom trzecim, ustanowionych zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 13 i 30;

(n)  spółka zarządzająca lub spółka inwestycyjna nie przestrzega zasad postępowania ustanowionych zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 14 i 30;

(o)  depozytariusz nie wykonuje swoich zadań zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 22 ust. 3–7;

(p)  spółka inwestycyjna oraz, dla każdego zarządzanego przez nią funduszu wspólnego, spółka zarządzająca uporczywie nie przestrzega obowiązków dotyczących polityki inwestycyjnej UCITS określonych w przepisach prawa krajowego wdrażających przepisy rozdziału VII;

(q)  spółka zarządzająca lub spółka inwestycyjna nie stosuje procedur zarządzania ryzykiem i procedur prawidłowej i niezależnej wyceny pozagiełdowych instrumentów pochodnych, określonych w przepisach prawa krajowego wdrażających art. 51 ust. 1;

(r)  spółka inwestycyjna oraz, dla każdego zarządzanego przez nią funduszu wspólnego, spółka zarządzająca uporczywie nie przestrzega obowiązków dotyczących przekazywania informacji inwestorom, nałożonych zgodnie z przepisami prawa krajowego wdrażającymi art. 68–82;

(s)     spółka zarządzająca lub spółka inwestycyjna wprowadzająca do obrotu jednostki uczestnictwa UCITS, którym zarządza, w państwie członkowskim innym niż macierzyste państwo członkowskie UCITS nie dopełniła wymogu dotyczącego powiadomienia określonego w art. 93 ust. 1.

2.      We wszystkich przypadkach, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie zapewniają możliwość stosowania sankcji i środków administracyjnych obejmujących co najmniej:

(a)       publiczne ostrzeżenie lub oświadczenie wskazujące osobę fizyczną lub prawną oraz charakter naruszenia;

(b)       nakaz zobowiązujący osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania danego postępowania oraz do powstrzymania się od ponownego podejmowania tego postępowania;

(c)       w przypadku spółki zarządzającej lub UCITS – cofnięcie zezwolenia udzielonego spółce zarządzającej lub UCITS;

(d)       nałożenie na członka organu zarządzającego spółki zarządzającej lub spółki inwestycyjnej bądź na dowolną inną osobę fizyczną, którego lub którą uznano za odpowiedzialne za naruszenie, czasowego lub stałego zakazu sprawowania funkcji w tych lub innych spółkach;

(e)       w przypadku osoby prawnej – skuteczne, proporcjonalne i odstraszające administracyjne sankcje finansowe ▌;

(f)        w przypadku osoby fizycznej – skuteczne, proporcjonalne i odstraszające administracyjne sankcje finansowe ▌;

(g)       administracyjne sankcje finansowe w maksymalnej wysokości dziesięciokrotnej wartości kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty uzyskanych korzyści lub unikniętych strat.

Artykuł 99b

Państwa członkowskie zapewniają publikowanie przez właściwe organy bez zbędnej zwłoki informacji o sankcjach lub środkach nałożonych za naruszenie przepisów prawa krajowego przyjętych w celu wdrożenia niniejszej dyrektywy, w tym informacji na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osób odpowiedzialnych za naruszenie, chyba że opublikowanie tych informacji stanowiłoby poważne zagrożenie dla stabilności rynków finansowych. W przypadku gdy publikacja wspomnianych informacji wyrządziłaby niewspółmierną szkodę zaangażowanym stronom, właściwe organy publikują informacje o nałożonym środku lub sankcji w sposób anonimowy.

Artykuł 99c

1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby przy ustalaniu rodzaju sankcji lub środków administracyjnych oraz wysokości administracyjnych sankcji finansowych właściwe organy zapewniły ich skuteczność, proporcjonalność i odstraszający charakter z uwzględnieniem wszelkich istotnych okoliczności, w tym:

(a)       wagi naruszenia i czasu jego trwania;

(b)       stopnia odpowiedzialności odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej;

(c)       sytuacji finansowej odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej, której wyznacznikiem jest wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub rocznych dochodów odpowiedzialnej osoby fizycznej;

(d)       skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną, szkód dla innych osób oraz – w stosownych przypadkach – szkód dla funkcjonowania rynków i szerszej gospodarki, o ile można je ustalić;

(e)       gotowości odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej do współpracy z właściwym organem;

(f)        uprzednich naruszeń popełnionych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną.

2.      EUNGiPW wydaje wytyczne przeznaczone dla właściwych organów zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 dotyczące rodzajów środków i sankcji administracyjnych oraz wysokości administracyjnych sankcji finansowych.

Artykuł 99d

1.      Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie przez właściwe organy skutecznych mechanizmów sprzyjających zgłaszaniu właściwym organom naruszeń przepisów prawa krajowego wdrażających niniejszą dyrektywę oraz utworzenie przez właściwe organy co najmniej jednego bezpiecznego kanału komunikacji umożliwiającego osobom powiadamianie o takich naruszeniach. Państwa członkowskie dopilnowują, aby tożsamość osób składających takie powiadomienia za pomocą tych kanałów była znana wyłącznie właściwemu organowi krajowemu.

2.      Mechanizmy, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej:

(a)       szczególne procedury odbierania zgłoszeń o naruszeniach oraz działania następcze;

(b)       stosowną ochronę pracowników spółek inwestycyjnych i spółek zarządzających, którzy ujawniają naruszenia popełnione w danej spółce;

(c)       ochronę danych osobowych zarówno osoby dokonującej zgłoszenia naruszeń, jak i osoby, której zarzuca się popełnienie naruszenia, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

2a.    EUNGiPW zapewnia co najmniej jeden bezpieczny kanał komunikacji służący do powiadamiania o naruszeniach przepisów prawa krajowego wdrażających niniejszą dyrektywę. Państwa członkowskie dopilnowują, aby tożsamość osób składających takie powiadomienia za pomocą tych kanałów była znana wyłącznie EUNGiPW.

2b.    Powiadomienie EUNGiPW lub właściwego organu o naruszeniu przepisów prawa krajowego wdrażających niniejszą dyrektywę, dokonane w dobrej wierze na mocy ust. 2a, nie stanowi naruszenia ograniczenia ujawniania informacji określonego w umowie lub w przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych ani nie oznacza, że osoba składająca to powiadomienie ponosi jakiegokolwiek rodzaju odpowiedzialność w związku z takim powiadomieniem.

3.      Państwa członkowskie wymagają, by instytucje posiadały odpowiednie procedury zgłaszania przez swoich pracowników naruszeń wewnątrz firmy za pośrednictwem specjalnego kanału.

Artykuł 99e

1.      Państwa członkowskie przekazują EUNGiPW co roku zbiorczą informację o wszystkich środkach i sankcjach zastosowanych zgodnie z art. 99. EUNGiPW publikuje te informacje w sprawozdaniu rocznym.

2.      Jeżeli właściwy organ ujawni publicznie środek lub sankcję, powiadamia o nim jednocześnie EUNGiPW. Jeżeli podany do wiadomości publicznej środek lub sankcja dotyczy spółki zarządzającej, EUNGiPW dodaje wzmiankę o opublikowanych środkach lub sankcjach w wykazie spółek zarządzających ustanowionym zgodnie z art. 6 ust. 1.

3.      EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych dotyczących procedur i form przekazywania informacji, o których mowa w niniejszym artykule.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [wstawić datę].

(15)  dodaje się art. 104a w brzmieniu:

„Artykuł 104a

1.      Państwo członkowskie stosuje dyrektywę 95/46/WE w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w państwie członkowskim zgodnie z niniejszą dyrektywą.

2.      Do przetwarzania danych osobowych przez EUNGiPW zgodnie z niniejszą dyrektywą stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady.”

(16)  artykuł 112 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.    Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, 14, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 4 stycznia 2011 r. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 50a, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 21 lipca 2011 r. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 26b, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia […]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż sześć miesięcy przed końcem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwoła je zgodnie z art. 112a.”;

(17)  artykuł 112a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.    Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, 14, 26b, 43, 50a, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.”;

(18)  w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.          Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia […] r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Stosują one przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, o których mowa w ust. 1, od dnia […] r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.          Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Jeżeli dokumenty towarzyszące powiadomieniu o środkach transpozycji dostarczone przez państwa członkowskie nie są wystarczające, aby dokonać pełnej oceny zgodności przepisów transponujących z niektórymi artykułami niniejszej dyrektywy, Komisja, na wniosek EUNGiPW w celu stosowania rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 lub z własnej inicjatywy, może wystąpić do państw członkowskich o udzielenie bardziej szczegółowych informacji dotyczących transpozycji i wdrożenia tych przepisów oraz niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w …dnia….

W imieniu Parlamentu Europejskiego          W imieniu Rady

Przewodniczący                                            Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I tabela A punkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Informacje dotyczące depozytariusza:

2.1. Tożsamość depozytariusza UCITS wraz z opisem jego obowiązków;

2.2. Opis przekazanych przez depozytariusza funkcji związanych z przechowywaniem oraz ewentualnych konfliktów interesów mogących powstać w wyniku przekazania funkcji.”.

Informacja o podmiotach zaangażowanych w utrzymywanie aktywów funduszu oraz o ewentualnych mogących powstać konfliktach interesów jest dostępna na żądanie u depozytariusza.

(1)

         Dz.U. C …

(2)

         Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ...


PROCEDURA

Tytuł

Zmiana dyrektywy 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w zakresie funkcji depozytariusza, polityki wynagrodzeń i sankcji

Odsyłacze

COM(2012)0350 – C7-0178/2012 – 2012/0168(COD)

Data przedstawienia w PE

3.7.2012

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

11.9.2012

 

 

 

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii

Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

11.9.2012

 

 

 

Opinia niewydana

Data wydania decyzji

JURI

18.9.2012

 

 

 

Sprawozdawca(y)

Data powołania

Sven Giegold

10.5.2011

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

19.9.2012

22.1.2013

 

 

Data przyjęcia

21.3.2013

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

31

5

5

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Elena Băsescu, Sharon Bowles, Udo Bullmann, George Sabin Cutaş, Leonardo Domenici, Derk Jan Eppink, Markus Ferber, Elisa Ferreira, Ildikó Gáll-Pelcz, Jean-Paul Gauzès, Sven Giegold, Liem Hoang Ngoc, Gunnar Hökmark, Othmar Karas, Wolf Klinz, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Philippe Lamberts, Astrid Lulling, Hans-Peter Martin, Arlene McCarthy, Sławomir Nitras, Alfredo Pallone, Antolín Sánchez Presedo, Olle Schmidt, Peter Simon, Peter Skinner, Theodor Dumitru Stolojan, Ivo Strejček, Marianne Thyssen, Pablo Zalba Bidegain

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Sophie Auconie, Lajos Bokros, Herbert Dorfmann, Ashley Fox, Anne E. Jensen, Eva Joly, Thomas Mann, Marisa Matias

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Luís Paulo Alves, Minodora Cliveti, Jens Geier

Data złożenia

29.4.2013

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności