ZALECENIE w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady upoważniającej niektóre państwa członkowskie do ratyfikowania protokołu zmieniającego Konwencję wiedeńską o odpowiedzialności cywilnej za szkodę jądrową z dnia 21 maja 1963 r. lub do przystąpienia do niego, w interesie Unii Europejskiej, a także do złożenia oświadczenia w sprawie stosowania odpowiednich wewnętrznych przepisów prawa Unii

5.6.2013 - (06206/2013 – C7-0063/2013 – 2012/0262(NLE)) - ***

Komisja Prawna
Sprawozdawca: Alajos Mészáros

Procedura : 2012/0262(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A7-0198/2013
Teksty złożone :
A7-0198/2013
Debaty :
Teksty przyjęte :

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady upoważniającej niektóre państwa członkowskie do ratyfikowania protokołu zmieniającego Konwencję wiedeńską o odpowiedzialności cywilnej za szkodę jądrową z dnia 21 maja 1963 r. lub do przystąpienia do niego, w interesie Unii Europejskiej, a także do złożenia oświadczenia w sprawie stosowania odpowiednich wewnętrznych przepisów prawa Unii

(06206/2013 – C7-0063/2013 – 2012/0262(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt decyzji Rady (06206/2013),

–   uwzględniając protokół z dnia 12 września 1997 r. zmieniający Konwencję wiedeńską o odpowiedzialności cywilnej za szkodę jądrową z dnia 21 maja 1963 r. (06658/2013),

–   uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 81 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0063/2013),

–   uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu,

–   uwzględniając zalecenie Komisji Prawnej (A7-0198/2013),

1.  wyraża zgodę na projekt decyzji Rady;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

UZASADNIENIE

Międzynarodową odpowiedzialność za szkodę jądrową regulują dwa instrumenty: konwencja wiedeńska i Konwencja paryska z 1960 r. o odpowiedzialności osób trzecich w dziedzinie energii jądrowej. Konwencje te opierają się na wspólnych zasadach odnoszących się do ich podstaw. Konwencja wiedeńska została przyjęta w celu zapewnienia odpowiedniego i sprawiedliwego odszkodowania dla poszkodowanych w wypadkach jądrowych poprzez ustanowienie specjalnego systemu odpowiedzialności cywilnej w dziedzinie energii jądrowej.

Przyjęty w dniu 12 września 1997 r. pod auspicjami Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej protokół do konwencji wiedeńskiej obejmuje postanowienia dotyczące jurysdykcji i uznawania oraz wykonywania orzeczeń sądowych mających wpływ na przepisy UE, zwłaszcza na przepisy rozporządzenia Bruksela I[1]. W związku z tym Unia posiada wyłączną kompetencję w zakresie postanowień protokołu, a państwa członkowskie nie mogą przystąpić do protokołu w zakresie omawianych przepisów.

W celu rozwiązania problemu utrzymującego się braku spójności między państwami członkowskimi co do zasad regulujących procedurę uznawania i wykonywania orzeczeń w kwestiach dotyczących szkody jądrowej Komisja zobowiązała się do rozpatrzenia możliwości rozszerzenia, w ramach przyszłego wniosku, rozwiązania polegającego na uznawaniu pierwszeństwa przepisów Unii na państwa członkowskie, które przed przystąpieniem do Unii Europejskiej ratyfikowały protokół z 1997 r., tj. na Łotwę i Rumunię, oraz na państwa członkowskie, które są umawiającymi się stronami konwencji paryskiej.

Rada proponuje zatem, by zezwolić państwom członkowskim, które są umawiającymi się stronami konwencji wiedeńskiej, tj. Bułgarii, Republice Czeskiej, Estonii, Litwie, Polsce, Słowacji i Węgrom na ratyfikowanie lub zawarcie protokołu z 1997 r. Podobne rozwiązanie zasugerowano odnośnie do protokołu zmieniającego konwencję paryską w 2004 r.

Zgodnie z projektem decyzji Rady Zjednoczone Królestwo i Irlandia będą uczestniczyć w przyjęciu i stosowaniu tej decyzji, na mocy protokołu nr 21 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), podczas gdy Dania nie będzie uczestniczyć w przyjęciu tej decyzji i nie będzie nią związana, ani nie będzie jej stosować, na mocy protokołu nr 22 do TFUE.

Zgodnie z art. 81 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) TFUE przyjęcie projektu decyzji Rady wymaga zgody Parlamentu, gdyż umowa dotyczy wzajemnego uznawania orzeczeń, czyli obszaru, który zgodnie z art. 81 ust. 2 lit. a) TFUE podlega zwykłej procedurze ustawodawczej.

Sprawozdawca zaleca, by Parlament wyraził zgodę na projekt decyzji Rady mającej na celu umożliwienie umawiającym się stronom konwencji wiedeńskiej zawarcie protokołu z 1997 r.

  • [1]  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

30.5.2013

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

22

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Raffaele Baldassarre, Luigi Berlinguer, Françoise Castex, Christian Engström, Marielle Gallo, Giuseppe Gargani, Sajjad Karim, Klaus-Heiner Lehne, Antonio López-Istúriz White, Antonio Masip Hidalgo, Jiří Maštálka, Alajos Mészáros, Bernhard Rapkay, Evelyn Regner, Rebecca Taylor, Alexandra Thein, Rainer Wieland, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Mary Honeyball, Eva Lichtenberger, József Szájer, Axel Voss