AANBEVELING over het ontwerp van besluit van de Raad waarbij de lidstaten worden gemachtigd om de Overeenkomst van Kaapstad van 2012 inzake de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Protocol van Torremolinos van 1993 inzake het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van 1977 te ondertekenen, te bekrachtigen of ertoe toe te treden

22.1.2014 - (13408/2013 – C7‑0389/2013 – 2013/0020(NLE)) - ***

Commissie vervoer en toerisme
Rapporteur: Werner Kuhn
PR_NLE-AP_art90

ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

over het ontwerp van besluit van de Raad waarbij de lidstaten worden gemachtigd om de Overeenkomst van Kaapstad van 2012 inzake de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Protocol van Torremolinos van 1993 inzake het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van 1977 te ondertekenen, te bekrachtigen of ertoe toe te treden

(13408/2013 – C7‑0389/2013 – 2013/0020(NLE))

(Goedkeuring)

Het Europees Parlement,

–       gezien het ontwerp van besluit van de Raad (13408/2013),

–       gezien gezien de Overeenkomst van Kaapstad van 2012 inzake de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het protocol van 1993 bij het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van 1977,

–       gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens de artikelen 100, lid 2, en 218, lid 5, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a) v), en lid 8, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7‑0389/2013),

–       gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement,

–       gezien de aanbeveling van de Commissie vervoer en toerisme (A7‑0000/2014),

1.      hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van besluit van de Raad;

2.      verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.

TOELICHTING

Inleiding:

De Overeenkomst van Kaapstad van 2012 inzake de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Protocol van Torremolinos van 1993 inzake het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van 1977 werd in oktober 2012 aangenomen op een door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) belegde diplomatieke conferentie. Deze overeenkomst moet de tenuitvoerlegging van het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van 1977 en van het bijbehorende protocol van 1993 mogelijk maken, dat nooit in werking is getreden omdat niet genoeg landen de overeenkomst en het protocol hadden geratificeerd.

Het Verdrag van Torremolinos en het protocol van 1993 bevatten veiligheidsnormen op gebieden als reddingsmiddelen, radiocommunicatie, brandbeveiliging, machinerie en elektrische installaties, alsook specifieke voorschriften voor zeevissersschepen van 24 meter lang en meer.

Op Europees niveau wordt het Protocol van Torremolinos van 1993 sinds 1997 toegepast via Richtlijn 97/70/EG van de Raad.

De Overeenkomst van Kaapstad heeft tot doel een aantal bepalingen van het Protocol van Torremolinos te wijzigen, omdat die toepassingsproblemen hebben opgeleverd in een aantal landen met grote visserijvloten. Voor bestaande vaartuigen is een bepaalde mate van flexibiliteit ingevoerd met betrekking tot de termijnen voor de toepassing van maatregelen op het gebied van radiocommunicatie, reddingsmiddelen, noodprocedures, appèls en brandoefeningen en navigatiemiddelen en ‑voorzieningen aan boord.

De overeenkomst geeft een bevoegde instantie ook de mogelijkheid aan elk vaartuig dat onder haar vlag vaart ontheffing te verlenen van eender welke regelgevingsvereiste als zij van mening is dat de toepassing ervan onredelijk en onuitvoerbaar is, gezien het type vaartuig, de weersomstandigheden en het ontbreken van algemene navigatiegevaren, mits het vaartuig voldoet aan passende veiligheidseisen en uitsluitend actief is in specifieke visserijgebieden die in de overeenkomst worden omschreven.

Anderzijds worden de regels voor inspectie en toezicht aangescherpt. Initiële, jaarlijkse en tussentijdse onderzoeken en onderzoeken na reparatie zijn voortaan verplicht. Er kunnen echter ontheffingen worden verleend ten aanzien van het jaarlijkse onderzoek van reddingsmiddelen en andere uitrusting (voorschrift 7) en structuur, machinerie en uitrusting (voorschrift 9) wanneer een bevoegde instantie van mening is dat de toepassing ervan gezien het gebied waarbinnen het vaartuig opereert en het type vaartuig onredelijk en onwerkbaar is.

Ook de voorwaarden voor de inwerkingtreding van de Overeenkomst van Kaapstad zijn gewijzigd. Ten minste 22 landen met in totaal ten minste 3 600 op volle zee opererende vissersvaartuigen van 24 meter lang of meer moeten zich ertoe verbinden de overeenkomst te zullen naleven. Dat zijn minder strikte voorwaarden dan die van het Protocol van Torremolinos, waarin goedkeuring van 15 landen met in totaal 14 000 vissersvaartuigen als limiet werd gesteld.

Het Protocol van Torremolinos, dat op EU-niveau ten uitvoer wordt gelegd via Richtlijn 97/70/EG van de Raad, blijft ongewijzigd ten aanzien van de mogelijkheid om regionale regelingen te treffen. Dat betekent dat de huidige EU-veiligheidsnormen die van toepassing zijn op de visserijvaartuigen die onder de vlag van EU-lidstaten varen en op visserijvaartuigen onder de vlag van derde landen die in de interne wateren of territoriale zeeën van een EU-lidstaat vissen of hun vangsten in een EU-haven aanlanden, intact kunnen blijven. Om het veiligheidsregime in de EU-wateren te handhaven worden daarom de ontheffingen als bedoeld in de Overeenkomst van Kaapstad onder voorschrift 1, lid 6, met betrekking tot jaarlijkse onderzoeken en onder voorschrift 3, lid 3, met betrekking tot een gemeenschappelijke visserijzone of exclusieve economische zone van toepassing uitgesloten.

De Europese Unie is geen staat en kan dus ook geen partij zijn bij de Overeenkomst van Kaapstad. Anderzijds mogen de lidstaten niet autonoom overgaan tot ondertekening en bekrachtiging van de overeenkomst, aangezien het hier overeenkomstig artikel 3, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) om een exclusieve bevoegdheid van de EU gaat, tenzij de Raad, op voorstel van de Commissie en na goedkeuring van het Europees Parlement, toestemming verleent. De lidstaten dienen bij de ondertekening van de overeenkomst en bij de nederlegging van hun akten van bekrachtiging of toetreding te verklaren dat de ontheffingen krachtens voorschrift 1, lid 6, en voorschrift 3, lid 3, van de overeenkomst van toepassing worden uitgesloten.

De Overeenkomst staat van 11 februari 2013 tot en met 10 februari 2014 open voor ondertekening; daarna blijft toetreding mogelijk.

Opmerkingen van de rapporteur

Uw rapporteur verwelkomt de Overeenkomst van Kaapstad, aangezien die zal bijdragen tot de verbetering van de veiligheid van vissersvaartuigen. Hij beveelt daarom aan dat het Europees Parlement zijn goedkeuring hecht aan het besluit van de Raad waarbij de lidstaten worden gemachtigd om deze Overeenkomst te ondertekenen, te bekrachtigen of ertoe toe te treden.

Hij is het er ook mee eens dat lidstaten bij de ondertekening van de Overeenkomst en bij de nederlegging van hun akten van bekrachtiging of toetreding moeten verklaren dat de ontheffingen krachtens voorschrift 1, lid 6, en voorschrift 3, lid 3, van de Overeenkomst met betrekking tot jaarlijkse onderzoeken en een gemeenschappelijke visserijzone of exclusieve economische zone van toepassing worden uitgesloten.

Volgens de IMO komen in de visserijsector wereldwijd jaarlijks circa 24 000 mensen om het leven. Daarom is het belangrijk dat het Protocol van Torremolinos van 1993 voor de beveiliging van vissersvaartuigen van kracht wordt en dat het instrument, zoals dat is omgezet in Richtlijn 97/70/EG van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 meter of meer bedraagt, niet minder ambitieus wordt, ook al vertegenwoordigen vissersvaartuigen van 24 meter en meer slechts een klein percentage van de hele visserijvloot.

Uw rapporteur steunt de huidige EU-veiligheidsnormen, die niet alleen van toepassing zijn op de visserijvaartuigen die onder de vlag van EU-lidstaten varen, maar ook op visserijvaartuigen onder de vlag van derde landen die in de interne wateren of territoriale zeeën van een EU-lidstaat vissen of hun vangsten in een EU-haven aanlanden. Die normen staan borg voor een gemeenschappelijk veiligheidsstelsel voor alle vaartuigen en voor eerlijke mededinging in EU-wateren.

Hij hoopt eveneens dat de Overeenkomst van Kaapstad, wanneer die van kracht wordt, niet alleen zal bijdragen tot de veiligheid van vissersvaartuigen van 24 meter en meer, maar ook de weg zal banen voor een oplossing van het probleem van de kleinere vaartuigen waaruit het merendeel van de visserijvloten bestaat. In 2007 was het overgrote deel (91 %) van de 89 000 vaartuigen tellende EU-vloot kleiner dan 18 meter (EUSTA 09).

UITSLAG VAN DE EINDSTEMMING IN DE COMMISSIE

Datum goedkeuring	21.1.2014
Uitslag eindstemming	+: –: 0:	39 1 0
Bij de eindstemming aanwezige leden	Magdi Cristiano Allam, Inés Ayala Sender, Georges Bach, Izaskun Bilbao Barandica, Philip Bradbourn, Antonio Cancian, Michael Cramer, Philippe De Backer, Luis de Grandes Pascual, Christine De Veyrac, Saïd El Khadraoui, Ismail Ertug, Carlo Fidanza, Jacqueline Foster, Franco Frigo, Mathieu Grosch, Jim Higgins, Juozas Imbrasas, Dieter-Lebrecht Koch, Georgios Koumoutsakos, Bogusław Liberadzki, Marian-Jean Marinescu, Gesine Meissner, Mike Nattrass, Hubert Pirker, Dominique Riquet, Vilja Savisaar-Toomast, Olga Sehnalová, Brian Simpson, Keith Taylor, Silvia-Adriana Ţicău, Giommaria Uggias, Peter van Dalen, Roberts Zīle
Bij de eindstemming aanwezige vaste plaatsvervanger(s)	Spyros Danellis, Eider Gardiazábal Rubial, Zita Gurmai, Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz, Oldřich Vlasák, Sabine Wils