ZALECENIE w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego, przyjętego w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r.

14.11.2014 - (15113/2013 – C8-0004/2014 – 2013/0184(NLE)) - ***

Komisja Prawna
Sprawozdawczyni: Heidi Hautala

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego, przyjętego w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r.

(15113/2013 – C8-0004/2014 – 2013/0184(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–       uwzględniając projekt decyzji Rady (15113/2013),

–       uwzględniając protokół do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczący zagadnień właściwych dla taboru kolejowego, przyjęty w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r.,

–       uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 81 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8–0004/2014),

–       uwzględniając art. 99 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci oraz art. 99 ust. 2 i art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–       uwzględniając zalecenie Komisji Prawnej (A8-0030/2014),

1.      wyraża zgodę na zawarcie protokołu;

2.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Dnia 12 czerwca 2013 r. Komisja opublikowała wniosek dotyczący decyzji Rady o zatwierdzeniu, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego (dalej „protokołu kolejowego”), przyjętego w Luksemburgu dnia 23 lutego 2007 r. Unia Europejska zdecydowała o podpisaniu protokołu kolejowego na mocy decyzji Rady z dnia 30 listopada 2009 r., a samo podpisanie miało miejsce w dniu 10 grudnia 2009 r.

Dnia 20 listopada 2013 r. Rada przyjęła decyzję w sprawie zatwierdzenia protokołu w imieniu Unii Europejskiej i dnia 14 kwietnia 2014 r. zwróciła się do Parlamentu Europejskiego o udzielenie zgody. Artykuł XXII tego protokołu stanowi, że regionalne organizacje integracji gospodarczej złożone z suwerennych państw i posiadające kompetencje w zakresie niektórych spraw uregulowanych przez ten protokół mogą go podpisać, zaakceptować, zatwierdzić lub do niego przystąpić pod warunkiem złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. XXII pkt 2. W związku z powyższym to Rada składa oświadczenie w imieniu Unii Europejskiej.

Zjednoczone Królestwo powiadomiło przewodniczącego Rady o swoim zamiarze uczestnictwa w przyjęciu i stosowaniu przedmiotowej decyzji zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który załączony jest do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Natomiast Królestwo Danii nie będzie stroną tego protokołu.

Konwencja o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym (dalej „konwencja”), do której odnosi się przedmiotowy protokół, została przyjęta podczas konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Kapsztadzie w 2001 r. Unia Europejska zatwierdziła przystąpienie do konwencji i do protokołu dotyczącego zagadnień właściwych dla sprzętu lotniczego, przyjętego w tym samym czasie co konwencja, na mocy decyzji Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r., a dnia 28 kwietnia 2009 r. złożyła dokument przystąpienia.

Konwencję stosuje się, jeżeli dłużnik znajduje się w umawiającym się państwie, i wzmacnia ona prawa wierzycieli w sytuacji, gdy dłużnik nie wykonał swoich zobowiązań. W tym celu konwencja ustanawia na potrzeby wierzycieli międzynarodowy system rejestracji zabezpieczeń na różnych kategoriach majątku będącego wyposażeniem ruchomym oraz normy dotyczące pierwszeństwa oraz wykonalności tych zarejestrowanych zabezpieczeń. Protokół kolejowy ustanawia rejestr międzynarodowych zabezpieczeń dotyczących taboru kolejowego i ma charakter uzupełniający w stosunku do europejskiego systemu numeracji identyfikacyjnej pojazdów przyjętego na mocy dyrektywy w sprawie interoperacyjności kolei. Zapewnia on całodobową rejestrację i wyszukiwanie za pośrednictwem internetu.

Zgodnie z wnioskiem celem protokołu kolejowego jest ułatwienie finansowania taboru kolejowego o dużej wartości przez utworzenie wyjątkowo mocnej gwarancji międzynarodowej dla wierzycieli, niezależnie od tego czy są one sprzedającymi na kredyt, czy instytucjami udzielającymi kredytu na taką sprzedaż. Komisja podkreśla, że takie rozwiązanie powinno nie tylko zachęcać do inwestycji kapitałowych w sektorze kolejowym, ale także wspierać tworzenie prawdziwego rynku najmu ruchomego wyposażenia kolejowego w Europie.

Wniosek jest zatem ściśle związany z czwartym pakietem kolejowym, do którego jednym z celów należy pobudzenie dalszych innowacji i inwestycji w unijnym kolejnictwie. Jak podkreślono we wniosku, protokół kolejowy jest również zgodny z celem, którym jest wspieranie przejścia do bardziej ekologicznych i bardziej zrównoważonych rodzajów transportu, takich jak transport kolejowy, jak podkreślono w białej księdze w sprawie transportu z 2011 r.

Konwencja i protokół wchodzą częściowo w zakres wyłącznych kompetencji Unii Europejskiej, zaś protokół kolejowy wymaga, by regionalne organizacje integracji gospodarczej, takie jak UE, złożyły ogólne oświadczenie, wskazując sprawy wchodzące w zakres ich kompetencji, co też UE uczyniła w momencie podpisania. We wniosku zwrócono uwagę, że ust. 6 oświadczenia powinien zostać zmieniony w celu jego aktualizacji (i poprawienia)[1].

Szereg zasad protokołu kolejowego wymaga od umawiających się stron składania oświadczeń w odniesieniu do stosowania lub zakresu przepisów protokołu lub sposobu, w jaki będą one wdrażane, lub umożliwia im to. Unia Europejska jest uprawniona do składania oświadczeń odnoszących się do artykułów VI, VIII, IX i X protokołu kolejowego, których przedmiot należy do jej wyłącznej kompetencji. Ponieważ jednak artykuły te przewidują możliwość stosowania przepisów w takich sprawach, jak wybór prawa, tymczasowe środki zabezpieczające i postępowanie w związku z niewypłacalnością, w odniesieniu do których UE ma już własne obowiązujące przepisy[2], Komisja proponuje, zgodnie ze stanowiskiem przyjętym przy okazji przystąpienia do protokołu w sprawie sprzętu lotniczego, by nie przystępować do żadnych fakultatywnych przepisów.

Sprawozdawczyni uważa, że protokół kolejowy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej, biorąc w szczególności pod uwagę, że Rada przychyliła się do wniosku Komisji, postanawiając nie przystępować do stosowania przepisów wówczas, gdy własne prawodawstwo UE może zostać uznane za adekwatne. Właściwy jest także wybór podstaw prawnych: art. 81 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 6 TFUE. Artykuł 81 TFUE przewiduje przyjęcie środków w celu zbliżenia przepisów ustawowych i wykonawczych państw członkowskich w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych mających skutki transgraniczne, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Artykuł 218 ust. 6 ustanawia procedurę zawierania umów międzynarodowych i określa, w jakich przypadkach wymagana jest zgoda Parlamentu. Przedmiotowy protokół jest jednym z takich przypadków.

• [1]  Zmieniony tekst oświadczenia znajduje się w załączniku II do wniosku i przy okazji zatwierdzenia oświadczenia należy go odpowiednio dostosować.
• [2]  Rozporządzenie (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) oraz rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia	11.11.2014
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	18 2 0
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Max Andersson, Marie-Christine Boutonnet, Therese Comodini Cachia, Mady Delvaux, Rosa Estaràs Ferragut, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Emil Radev, Evelyn Regner, Pavel Svoboda, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego	Daniel Buda, Sergio Gaetano Cofferati, Pascal Durand, Angel Dzhambazki, Heidi Hautala, Virginie Rozière
Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego	Helga Stevens