Procedura : 2015/2008(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0027/2015

Teksty złożone :

A8-0027/2015

Debaty :

PV 10/03/2015 - 16
CRE 10/03/2015 - 16

Głosowanie :

PV 11/03/2015 - 9.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0061

SPRAWOZDANIE     
PDF 181kWORD 101k
2.3.2015
PE 546.772v02-00 A8-0027/2015

w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2016: sekcja 3 – Komisja

(2015/2008(BUD))

Komisja Budżetowa

Sprawozdawca: José Manuel Fernandes

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2016: sekcja 3 – Komisja

(2015/2008(BUD))

Parlament Europejski,

–       uwzględniając art. 312 i 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–       uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020(1),

–       uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(2),

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(3),

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego nowego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015(4),

–       uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015(5) oraz sześć dotyczących go wspólnych oświadczeń uzgodnionych między Parlamentem, Radą i Komisją, jak i trzy oświadczenia jednostronne,

–       uwzględniając komunikat w sprawie planu inwestycyjnego dla Europy, który Komisja przyjęła w dniu 26 listopada 2014 r. (COM(2014)0903), a także wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych przyjęty przez Komisję w dniu 13 stycznia 2015 r. (COM(2015)0010),

–       uwzględniając tytuł II rozdział 8 Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0027/2015),

A.     mając na uwadze, że budżet UE jest przede wszystkim budżetem inwestycyjnym o silnym efekcie mnożnikowym oraz katalizatorem wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i tworzenia miejsc pracy w całej Unii; mając na uwadze, że ułatwia on wdrażanie programów i projektów, których realizacja byłaby bez niego trudna lub niemożliwa, a także zapewnia strategiczne inwestycje w działania o europejskiej wartości dodanej, gdyż łączy zasoby i umożliwia uzyskiwanie efektów skali; mając na uwadze, że budżet UE ma wymierny pozytywny wpływ na życie obywateli; mając na uwadze, że budżet UE odgrywa kluczową rolę w zmniejszaniu rozbieżności między regionami Europy i zapewnianiu inwestycji w obszarach, w których są one najbardziej potrzebne;

B.     mając na uwadze, że w wyniku kryzysu gospodarczego i finansowego poziom inwestycji w UE znacznie się obniżył, a różnice w rozwoju pomiędzy poszczególnymi regionami UE pogłębiły się; mając na uwadze, że z uwagi na utrzymujące się ograniczenia gospodarcze i budżetowe na szczeblu państw członkowskich budżet UE odgrywa kluczową rolę we wspieraniu konkurencyjności oraz podnoszeniu stopnia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii;

C.     mając na uwadze, że budżet UE nie może sprostać stawianym przed nim zadaniom, jeżeli kwestionuje się jego dobrą kondycję, uczciwość i wiarygodność; mając na uwadze, że wszystkie zobowiązania stanowiące część wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 muszą być w pełni respektowane, a liczne problemy, które nagromadziły się w ciągu ostatnich lat, zwłaszcza bezprecedensowa kwota niezapłaconych faktur na koniec roku 2014, bezzwłocznie rozwiązane; mając na uwadze, że nagromadzenie niezapłaconych faktur powoduje opóźnienia w realizacji programów i funduszy europejskich ze szkodą w pierwszej kolejności dla obywateli europejskich; mając na uwadze, że opóźnienia w płatnościach strukturalnych wiążą się również z kwestią wprowadzenia odsetek od zaległych należności, ponieważ wspólnoty terytorialne muszą pozyskiwać na rynkach finansowych środki na wstępne sfinansowanie udziału Unii Europejskiej; podkreśla, że umorzenie nie jest rozwiązaniem kryzysu płatności; przypomina, że zgodnie z art. 310 TFUE dochody i wydatki wykazane w budżecie UE muszą się równoważyć;

D.     mając na uwadze, że rok 2016 będzie rokiem, w którym w pełni rozpocznie się realizacja nowych programów UE przewidzianych w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 oraz śródokresowy przegląd wieloletnich ram finansowych;

Powrót na ścieżkę wzrostu gospodarczego – zatrudnienie, przedsiębiorstwa i przedsiębiorczość na rzecz inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego w Unii Europejskiej sprzyjającego włączeniu społecznemu

1.      podkreśla potencjał i wartość dodaną budżetu UE, jeżeli chodzi o tworzenie miejsc pracy oraz rozwój przedsiębiorstw i przedsiębiorczości na rzecz inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego w całej Unii sprzyjającego włączeniu społecznemu; w tym kontekście podkreśla również wkład budżetu UE w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną oraz wynikające zeń wsparcie na rzecz badań naukowych i rozwojowych, a także możliwości, jakie transformacja energetyki i wzajemne połączenia stwarzają dla wzrostu i zatrudnienia; przyznaje, że wiele programów UE, w tym Horyzont 2020, COSME, Erasmus+ i inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, bezpośrednio przyczynia się do realizacji wyznaczonych celów; oczekuje, że Komisja nada takim ukierunkowanym na wzrost programom i instrumentom priorytetowe znaczenie w projekcie budżetu na 2016 r., aby zapewnić na nie niezbędne środki;

2.      przypomina, że w UE jest ponad 20 mln małych i średnich przedsiębiorstw oraz że przypada na nie 99% działalności gospodarczej; uważa, że korzystne warunki prowadzenia działalności gospodarczej i rozwój kultury przedsiębiorczości, w tym powstanie godnych miejsc pracy w UE, mogłyby przywrócić małym i średnim przedsiębiorstwom ich – osłabioną w wyniku kryzysu gospodarczego – rolę jako głównego źródła zatrudnienia w Unii; podkreśla w tym kontekście potrzebę ułatwienia zakładania i prowadzenia nowych przedsiębiorstw w UE poprzez łączenie przedsiębiorców i wspieranie nowych projektów; uważa, że wraz z uproszczeniami ustawodawczymi i ograniczaniem biurokracji należy w pełni wykorzystać instrumenty finansowe dostępne w ramach programu COSME, aby pomóc małym i średnim przedsiębiorstwom w osiągnięciu tego celu i wspierać je poprzez ułatwienie im w szczególności dostępu do rynków i kredytów; podkreśla duże możliwości, jakie małym i średnim przedsiębiorstwom oraz spółkom o średniej kapitalizacji daje Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych;

3.      podkreśla, że za pośrednictwem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych wydaje się największą część środków z budżetu UE przeznaczonych na inwestycje oraz że mają one decydujące znaczenie dla tworzenia miejsc pracy i pobudzania wzrostu oraz dla konkurencyjności i innowacji; podkreśla, że polityka spójności UE odgrywała zasadniczą rolę w utrzymaniu inwestycji publicznych w kluczowych obszarach gospodarki i że uzyskała w tych obszarach widoczne wyniki, dzięki którym państwa członkowskie i regiony są w stanie przezwyciężyć obecny kryzys i zrealizować cele strategii Europa 2020; wzywa Komisję i państwa członkowskie do uczynienia wszystkiego, co w ich mocy, aby w najbliższych miesiącach sprawnie przyjąć pozostałe programy operacyjne, dzięki czemu w 2016 r. ich realizacja będzie się odbywać w normalnym tempie;

4.      wyraża zaniepokojenie kwestią finansowania inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych od 2016 r., gdyż wszystkie środki finansowe w ramach tego programu skoncentrowano na latach 2014–2015; podkreśla, że walkę z bezrobociem młodzieży należy jeszcze bardziej nasilić oraz że niezbędne jest rozważenie w tym celu wszelkich możliwości finansowania; w związku z tym przypomina, że rok 2016 będzie pierwszym rokiem, w którym łączny margines na zobowiązania, przewidziany w rozporządzeniu w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014−2020, zostanie przeznaczony poza pułapami ustanowionymi w wieloletnich ramach finansowych na lata 2016−2020 na cele polityczne związane ze wzrostem gospodarczym i zatrudnieniem, w szczególności z zatrudnieniem ludzi młodych; wzywa Komisję do określenia przyczyn opóźnień w realizacji tego programu oraz do współpracy z państwami członkowskimi, aby zadbać o pełne wykorzystanie funduszu;

5.      podkreśla znaczenie mobilności transgranicznej jako środka umożliwiającego Europie korzystanie z różnorodności kwalifikacji obywateli przy jednoczesnym rozszerzaniu oferty szkoleniowej i możliwości zatrudnienia dla przedstawicieli wszystkich pokoleń; jest zdania, że udane programy na rzecz mobilności, które stały się już wzorcem, takie jak Erasmus+, są korzystne zarówno dla samych zainteresowanych, jak i dla gospodarki, wobec czego należy je w pełni wykorzystywać; przypomina w tym kontekście, że zawsze należy uwzględniać społeczne aspekty mobilności oraz że mobilność jest tylko jednym z możliwych narzędzi zwalczania bezrobocia i nie powinna być środkiem ostatecznym;

6.      przypomina, że oszustwa podatkowe i unikanie płacenia podatków to zjawiska mające negatywny wpływ na gospodarkę państw członkowskich, a w konsekwencji na budżet UE; podkreśla w szczególności, że wszelkie nadużycia w zakresie podatku VAT, takie jak tzw. karuzela podatkowa, mają bezpośredni wpływ na dochody UE; zwraca się do Komisji o wzmocnienie programów UE uzupełniających działania państw członkowskich w tej dziedzinie;

7.      z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie kryteriów ekologicznego rozwoju do budżetu UE; uważa, że strategie polityczne UE powinny wydatnie przyczyniać się do realizacji uzgodnionych celów w walce ze zmianami klimatu, w dziedzinie promowania energii ze źródeł odnawialnych i wydajności energetycznej oraz w zakresie ochrony środowiska i bioróżnorodności; jest zdania, że są to kluczowe wyzwania średnio- i długoterminowe o charakterze globalnym, o których nie należy zapominać;

Budżet UE a plan inwestycyjny

8.      z zadowoleniem przyjmuje, jako pierwszy krok, plan inwestycyjny przedstawiony przez Komisję w celu zrekompensowania deficytu w inwestycjach publicznych i prywatnych wynikających ze zmniejszenia wydatków publicznych w kontekście kryzysu gospodarczego i finansowego, który może umożliwić zgromadzenie kwoty 315 mld EUR na inwestycje w infrastrukturę, edukację i badania naukowe, a także małe i średnie przedsiębiorstwa oraz spółki o średniej kapitalizacji; zwraca uwagę, że budżet UE ma stanowić trzon tego planu inwestycyjnego, gdyż to z niego będzie pochodzić fundusz gwarancyjny w kwocie 8 mld EUR w środkach na zobowiązania i płatności w celu zasilenia Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych; uważa, że wkład z budżetu UE powinien umożliwić osiągnięcie wysokiego zwrotu dzięki większemu efektowi mnożnikowemu; potwierdza swoją chęć drobiazgowego przeanalizowania sposobu, w jaki zobowiązania finansowe UE i EBI na rzecz ustanowienia Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych przekładają się na budżet;

9.      podkreśla dodatkowy i uzupełniający charakter proponowanego planu inwestycyjnego i budżetu UE, a także wspólne dla tych instrumentów zobowiązanie do pobudzania gospodarki i tworzenia miejsc pracy; podkreśla, że budżet UE sam w sobie jest istotnym narzędziem inwestycyjnym wyróżniającym się z uwagi na swoją rolę i swoje cele, które przynosi wymierne rezultaty o jednoznacznej europejskiej wartości dodanej; jest przekonany, że nie można szczędzić wysiłków na rzecz osiągnięcia efektów synergii nie tylko między planem inwestycyjnym a budżetem UE, ale również w odniesieniu do budżetów krajowych, aby złagodzić braki inwestycyjne, zagwarantować konwergencję i stabilność w UE oraz zmaksymalizować wpływ wydatków publicznych na realną gospodarkę; podkreśla ponadto, jak ważne jest usuwanie istniejących utrudnień związanych z inwestowaniem, zwłaszcza w kwestii jasności i przewidywalności ram regulacyjnych;

Solidarność wewnętrzna i zewnętrzna a bezpieczeństwo Europy

10.    przypomina, że budżet UE to narzędzie służące wewnętrznej solidarności, gdyż sprzyja on spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, pomaga zwalczać ubóstwo, promuje włączenie społeczne oraz przyczynia się do ograniczania różnic w rozwoju między państwami członkowskimi oraz między regionami państw członkowskich; podkreśla, że jest on również instrumentem solidarności zewnętrznej służącym udzielaniu pilnej pomocy w sytuacji kryzysów humanitarnych i cywilnych w postaci wsparcia dla krajów potrzebujących pomocy, takich jak Ukraina, i dzięki niemu UE jest największym darczyńcą pomocy rozwojowej mającym za cel wypełnienie zobowiązań na rzecz eliminacji ubóstwa, odnowionych w ramach konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju, i wniesienie wkładu na rzecz globalnej agendy rozwoju po 2015 r.;

11.    z niepokojem zauważa, że w Europie, która jest jednym z najbezpieczniejszych miejsc na świecie, pojawiają się nowe rodzaje zagrożeń w dziedzinie bezpieczeństwa wewnętrznego, wymagające zapewnienia ściślejszej współpracy i koordynacji policyjnej i sądowej, opracowania środków na rzecz lepszej integracji i zwiększenia spójności społecznej, a jednocześnie działań na rzecz stabilności i pokoju na obszarach ogarniętych konfliktami; podkreśla, że wspólne działania na rzecz zarządzania przepływami migracyjnymi zależą zarówno od wewnętrznej, jak i od zewnętrznej solidarności; przypomina o swoim poparciu dla wzmocnienia środków, jakimi dysponuje UE, oraz dla rozwoju kultury sprawiedliwego podziału obciążeń wśród państw członkowskich w dziedzinie azylu i migracji, aby zagwarantować bezpieczeństwo granic zewnętrznych przy jednoczesnym poszanowaniu wszystkich podstawowych wartości UE, ze szczególnym uwzględnieniem działań podejmowanych w obszarze Morza Śródziemnego oraz przy południowo‑wschodniej granicy UE; zwraca się do Komisji o zaproponowanie ukierunkowanego wsparcia dla odpowiednich programów i instrumentów, co będzie dowodem zaangażowania UE na rzecz rozwiązania tych kwestii;

Przestrzeganie zobowiązań

12.    jest przekonany, że nie można w pełni wykorzystać potencjału budżetu UE, jeżeli nie rozwiąże się w sposób zdecydowany i jednoznaczny szeregu problemów, które nagromadziły się w ciągu ostatnich kilku lat i niestety zdominowały ubiegłoroczne negocjacje budżetowe, zwłaszcza powracającego problemu niezapłaconych faktur na koniec roku, kwestii uwzględnienia w budżecie specjalnych instrumentów wieloletnich ram finansowych oraz opóźnień w realizacji nowych programów operacyjnych w ramach polityki spójności; uważa, że rok 2015 powinien być ostatecznym terminem na zaproponowanie konkretnych i trwałych rozwiązań tych nierozstrzygniętych kwestii;

13.    apeluje o pełne wdrożenie wspólnych oświadczeń w sprawie środków na płatności oraz planu płatności, uzgodnionych między Parlamentem, Radą i Komisją pod koniec procedury budżetowej na 2015 r. i uważa, że takie działanie oznaczałoby, że wszystkie trzy instytucje poważnie podchodzą do kwestii rozwiązania problemu niezapłaconych faktur; przypomina o zobowiązaniu do odbycia w ciągu bieżącego roku co najmniej trzech posiedzeń międzyinstytucjonalnych poświęconych płatnościom, aby podsumować stan realizacji płatności i uwzględnić zmienione prognozy; oczekuje, że pierwsze z tych posiedzeń, w marcu 2015 r., umożliwi wstępny ogląd sytuacji w zakresie faktur niezapłaconych na koniec 2014 r., a dotyczących głównych obszarów polityki; wyraża ubolewanie, że zgodnie z oczekiwaniami kwota tych faktur osiągnęła na koniec 2014 r. niespotykaną dotychczas wysokość 24,7 mld EUR w samym tylko zakresie programów spójności na lata 2007–2013; ubolewa, że dług ten osłabia wiarygodność UE i stoi w sprzeczności z celami w zakresie wzrostu i zatrudnienia, ustalonymi na najwyższym szczeblu politycznym; podkreśla, że płatności są bezpośrednim i logicznym następstwem wcześniejszych zobowiązań;

14.    przywiązuje ogromną wagę do opracowania i wdrożenia wiarygodnego planu płatności w celu obniżenia liczby niezapłaconych faktur na koniec roku do poziomu o charakterze strukturalnym w okresie obowiązywania obecnych wieloletnich ram finansowych, zgodnie ze wspólnym oświadczeniem Rady, Parlamentu i Komisji uzgodnionym w ramach procedury budżetowej na rok 2015; przypomina, że plan ten zostanie uzgodniony przez trzy instytucje jeszcze przed przedstawieniem projektu budżetu na 2016 r.; uważa, że posiedzenie międzyinstytucjonalne w marcu 2015 r. powinno stanowić dla wszystkich trzech instytucji okazję do uzgodnienia takiego planu;

15.    ponownie podkreśla swoje już dawno wypracowane stanowisko, zgodnie z którym płatności związane z instrumentami specjalnymi (instrumenty elastyczności, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji i rezerwa na pomoc nadzwyczajną) muszą być obliczane poza pułapami płatności wieloletnich ram finansowych, jak ma to miejsce w przypadku zobowiązań; ubolewa, że podczas ubiegłorocznej procedury budżetowej nie osiągnięto porozumienia z powodu błędnej interpretacji przez Radę odpowiedniego zapisu w wieloletnich ramach finansowych; podkreśla, że stanowisko Rady w tej kwestii może doprowadzić do dalszego obniżenia środków w wieloletnich ramach finansowych w porównaniu z okresem 2007−2013; oczekuje, że Komisja rozstrzygnie tę kwestię w ramach technicznego dostosowania łącznego marginesu płatności w 2015 r.;

16.    przypomina, że agencje UE odgrywają ważną rolę w opracowywaniu i wdrażaniu strategii politycznych i celów UE, takich jak konkurencyjność, wzrost gospodarczy i zatrudnienie; przypomina Komisji i Radzie, że agencje UE realizują zadania powierzone im przez władzę ustawodawczą i w związku z tym muszą być traktowane jako istotna część administracji UE; podkreśla, że agencje potrzebują wystarczających zasobów finansowych i ludzkich, aby mogły w pełni i skutecznie wypełniać swoje zobowiązania statutowe; podkreśla, że jedna agencja UE ogłosiła już odroczenie i anulowanie realizowanych projektów z powodu drastycznych cięć środków budżetowych i obniżenia liczby pracowników, o czym zadecydowano w ramach budżetu na 2015 r.; przypomina o sprzeciwie Parlamentu wobec puli realokacji i domaga się od Komisji odwrócenia odnośnych skutków w procedurze budżetowej na rok 2016;

Dalsze działania

17.    wzywa Komisję do należytego uwzględnienia wspomnianych wyżej priorytetów politycznych podczas opracowywania projektu budżetu na rok 2016, tak aby na odpowiednie programy i działania UE były dostępne niezbędne środki na osiągnięcie tych celów; w związku z tym oczekuje od Komisji pozytywnej odpowiedzi na dalsze wnioski i stanowiska wyrażone w niniejszej rezolucji, aby rozwiązać powracające problemy i ułatwić przeprowadzenie tegorocznej procedury budżetowej; oczekuje także, że w projekcie budżetu Komisja zaproponuje odpowiedni poziom środków na płatności w oparciu o realne prognozy i potrzeby, aby zapewnić Unii Europejskiej środki na realizację jej celów;

18.    przypomina, że zgodnie z traktatem Parlament Europejski, Rada i Komisja zapewniają dostępność środków finansowych umożliwiających Unii wykonywanie jej zobowiązań prawnych wobec stron trzecich; domaga się wykorzystania wszystkich środków dostępnych na mocy rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych w celu spełnienia zobowiązań prawnych Unii i nienarażania lub opóźniania płatności na rzecz zainteresowanych podmiotów, takich jak pracownicy naukowi, uniwersytety itd.;

19.    apeluje do Rady o to, aby rozpatrując przyszłoroczny budżet, porzuciła stosowanie podwójnych standardów i spełniła oczekiwania wynikające z jej własnych oświadczeń i decyzji, bez względu na to, czy dotyczą one kryzysu w sferze płatności, wieloletnich ram finansowych, strategii Europa 2020 czy też wznowienia inwestycji; uważa, że takie deklaracje i zobowiązania polityczne są pustosłowiem, jeżeli nie towarzyszą im wystarczające środki budżetowe umożliwiające wprowadzenie ich w życie;

20.    w granicach pułapów wieloletnich ram finansowych oraz przy należytym uwzględnieniu dotkliwego niedoboru płatności zobowiązuje się do pełnienia funkcji organu władzy budżetowej angażującego się w sposób sumienny i odpowiedzialny na rzecz dobrze ukierunkowanego wzrostu środków w obszarach budżetowych charakteryzujących się wysoką zdolnością absorpcyjną, które odpowiadają jego priorytetom politycznym i gwarantują dobre wyniki; w związku z powyższym z pomocą swoich wyspecjalizowanych komisji zamierza zbadać konkretne programy i linie budżetowe, w ramach których możliwe jest osiągnięcie tego celu przy zapewnieniu lepszych wyników;

21.    podkreśla, że budżet na 2016 r. będzie miał decydujące znaczenie, gdyż nie tylko będzie to pierwszy rok wdrażania nowego zapisu w wieloletnich ramach finansowych dotyczącego łącznego marginesu na zobowiązania, lecz powinien on służyć również za punkt odniesienia dla powyborczego przeglądu wieloletnich ram finansowych, który ma się rozpocząć przed końcem 2016 r.; wskazuje na potrzebę ustalenia priorytetów politycznych i odpowiednio wczesnego określenia dziedzin o dowiedzionej wartości dodanej wynikającej z wydatkowania przez UE środków finansowych, w których to dziedzinach w drugiej połowie okresu obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 dalsze inwestycje zostaną uznane za niezbędne; podkreśla w tym kontekście znaczenie ścisłego monitorowania procesu wdrażania i wyników kluczowych programów UE już podczas obecnej procedury budżetowej;

22.    ponownie potwierdza swoje poparcie dla dogłębnej reformy systemu zasobów własnych UE, którego obecne braki są przyczyną poważnych zastojów w negocjacjach budżetowych; wobec tego najwyższą wagę polityczną przywiązuje do prac grupy wysokiego szczebla ds. zasobów własnych pod przewodnictwem Mario Montiego; z zadowoleniem przyjmuje pierwsze sprawozdanie z oceny przedstawione przez grupę wysokiego szczebla, w którym proponuje się przeanalizowanie kwestii zasobów własnych w budżecie UE z jak najróżniejszych perspektyw, oraz z zainteresowaniem oczekuje wyników prac grupy i ostatecznych propozycji, które mają zostać przedstawione podczas międzynarodowej konferencji z udziałem parlamentów narodowych w 2016 r., a także rozpatrzone w kontekście powyborczego przeglądu wieloletnich ram finansowych;

23.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

(1)

Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

(2)

Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

(3)

Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0100.

(5)

Dz.U. L 00 z 0.0.2015.


WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

26.2.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

27

5

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Nedzhmi Ali, Jonathan Arnott, Jean Arthuis, Lefteris Christoforou, Gérard Deprez, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Ingeborg Gräßle, Iris Hoffmann, Monika Hohlmeier, Carlos Iturgaiz, Bernd Kölmel, Vladimír Maňka, Clare Moody, Victor Negrescu, Liadh Ní Riada, Urmas Paet, Pina Picierno, Paul Rübig, Patricija Šulin, Eleftherios Synadinos, Paul Tang, Indrek Tarand, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Marco Valli, Daniele Viotti, Marco Zanni

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Janusz Lewandowski, Andrey Novakov, Tomáš Zdechovský

Zastępca (art. 200 ust. 2) obecny podczas głosowania końcowego

Paulo Rangel

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności