Procedura : 2014/0011(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0029/2015

Teksty złożone :

A8-0029/2015

Debaty :

PV 07/07/2015 - 12
CRE 07/07/2015 - 12

Głosowanie :

PV 08/07/2015 - 4.7
CRE 08/07/2015 - 4.7
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0258

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 845kWORD 354k
2.3.2015
PE 541.353v03-00 A8-0029/2015

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ustanowienia i funkcjonowania rezerwy zapewniającej stabilność rynku dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE

(COM(2014)0020 – C8‑0016/2014 – 2014/0011(COD))

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

Sprawozdawca: Ivo Belet

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ustanowienia i funkcjonowania rezerwy zapewniającej stabilność rynku dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE

(COM(2014)0020 – C8‑0016/2014 – 2014/0011(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–       uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2014)0020),

–       uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8–0016/2014),

–       uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–       uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 4 czerwca 2014 r.(1),

–       uwzględniając opinię Komitetu Regionów(2),

–       uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–       uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8–0029/2015),

1.      przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.      zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka  1

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw -1 (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(-1) W konkluzjach Rady Europejskiej z dni 23 i 24 października 2014 r. w sprawie ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 stwierdzono, że sprawnie funkcjonujący, zreformowany system handlu emisjami (ETS) zawierający instrument służący stabilizacji rynku będzie głównym europejskim instrumentem osiągania unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych.

Poprawka  2

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1a) Z uwagi na potrzebę utrzymania zachęt w ramach unijnego ETS podczas negocjacji dotyczących dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE1a Komisja zadeklarowała chęć przeanalizowania wariantów działania – w tym między innymi stałego zatrzymywania niezbędnej liczby uprawnień – z myślą o jak najszybszym przyjęciu dalszych stosownych środków strukturalnych mających wzmocnić etap 3 ETS i zwiększyć jego skuteczność.

 

__________________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

Poprawka  3

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2) W sprawozdaniu Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady: Stan europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla w 2012 r.7 wskazano potrzebę podjęcia działań w celu złagodzenia nierównowagi między popytem a podażą. Ocena skutków ram dla polityki klimatyczno-energetycznej na 2030 r.8 pokazuje, że zgodnie z oczekiwaniami nierównowaga ta będzie rosnąć, a przyjęcie liniowej ścieżki do osiągnięcia bardziej surowych wartości docelowych nie wystarczy do rozwiązania tego problemu. Zmiana współczynnika liniowego jedynie zmienia stopniowo pułap. Co za tym idzie, nadwyżka również zmniejszałaby się tylko stopniowo, tak że rynek musiałby wciąż funkcjonować przez ponad dekadę z nadwyżką około 2 mld uprawnień lub wyższą. Aby rozwiązać ten problem i spowodować, że EU ETS będzie bardziej odporny na nierównowagę, należy ustanowić rezerwę zapewniającą stabilność rynku. W celu zapewnienia pewności regulacyjnej w odniesieniu do podaży na aukcji podczas etapu 3 i aby dać uczestnikom rynku wystarczającą ilość czasu na dostosowanie się do zmiany struktury ETS, należy ustanowić rezerwę zapewniającą stabilność rynku na początku etapu 4 rozpoczynającego się w 2021 r. Aby zachować maksymalny stopień przewidywalności, należy ustanowić jasne zasady dotyczące wprowadzania uprawnień do rezerwy i uwalniania ich z rezerwy. Jeśli spełnione będą odpowiednie warunki, począwszy do 2021 r., uprawnienia odpowiadające 12 % liczby uprawnień w obiegu w roku x-2 powinny być wprowadzone do rezerwy. Odpowiednia liczba uprawnień powinna być zostać uwolniona z rezerwy, jeśli całkowita liczba uprawnień w obiegu jest niższa niż 400 mln.

(2) W sprawozdaniu Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady: Stan europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla w 2012 r.7 wskazano potrzebę podjęcia działań w celu złagodzenia nierównowagi między popytem a podażą. Ocena skutków ram dla polityki klimatyczno-energetycznej na 2030 r.8 pokazuje, że zgodnie z oczekiwaniami nierównowaga ta będzie rosnąć, a przyjęcie liniowej ścieżki do osiągnięcia bardziej surowych wartości docelowych nie wystarczy do rozwiązania tego problemu. Zmiana współczynnika liniowego jedynie zmienia stopniowo pułap. Co za tym idzie, nadwyżka również zmniejszałaby się tylko stopniowo, tak że rynek musiałby wciąż funkcjonować przez ponad dekadę z nadwyżką około 2 mld uprawnień lub wyższą, co z kolei uniemożliwiłoby systemowi handlu emisjami zapewnienie koniecznej zachęty do inwestowania w ograniczanie emisji CO2 w sposób wydajny pod względem kosztów. Aby rozwiązać ten problem i sprawić, by ETS był bardziej odporny na nierównowagę między podażą a popytem, a tym samym aby skorygować błąd koncepcyjny w tym systemie, dzięki czemu ETS funkcjonowałby jako uporządkowany rynek ze stabilnymi i konkurencyjnymi cenami odzwierciedlającymi prawdziwą wartość uprawnień, należy ustanowić rezerwę stabilności rynkowej na etapie 3, tak aby można było określić jej pozytywne efekty przed zainicjowaniem etapu 4 w 2021 r. Rezerwa stabilności rynkowej powinna zapewnić również synergię z innymi strategiami przeciwdziałania zmianie klimatu, takimi jak polityka w zakresie energii ze źródeł odnawialnych i w zakresie efektywności energetycznej. Aby zachować maksymalny stopień przewidywalności, należy ustanowić jasne zasady dotyczące umieszczania uprawnień w rezerwie i ich uwalniania z rezerwy. Jeśli spełnione będą odpowiednie warunki, począwszy do 2018 r. uprawnienia odpowiadające 12% liczby uprawnień w obiegu w roku x-1 powinny być umieszczone w rezerwie. Odpowiednia liczba uprawnień powinna zostać uwolniona z rezerwy, gdy całkowita liczba uprawnień w obiegu będzie niższa niż 400 mln.

____________________

____________________

7 COM(2012)652 final

7 COM(2012) 652 final

8 Insert reference

8 Insert reference

Poprawka  4

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3) Ponadto, oprócz ustanowienia rezerwy zapewniającej stabilność rynku, należy wprowadzić kilka ważnych zmian do dyrektywy 2003/87/WE w celu zapewnienia spójności i sprawnego funkcjonowania ETS. W szczególności wykonanie dyrektywy 2003/87/WE może prowadzić do sprzedawania na aukcji dużych wolumenów uprawnień pod koniec każdego okresu rozliczeniowego, co może podważyć stabilność rynku. Co za tym idzie, aby uniknąć nierównowagi na rynku w zakresie podaży uprawnień pod koniec jednego okresu rozliczeniowego i na początku kolejnego okresu rozliczeniowego, co mogłoby spowodować zakłócenia na rynku, należy wprowadzić przepis umożliwiający sprzedaż części jakiejkolwiek dużej nadwyżki podaży pod koniec jednego okresu rozliczeniowego w pierwszych dwóch latach kolejnego okresu rozliczeniowego.

(3) Ponadto oprócz ustanowienia rezerwy stabilności rynkowej należy wprowadzić kilka ważnych zmian do dyrektywy 2003/87/WE w celu zapewnienia spójności i sprawnego funkcjonowania ETS. W szczególności wykonanie dyrektywy 2003/87/WE może prowadzić do sprzedawania na aukcji dużych wolumenów uprawnień pod koniec każdego okresu rozliczeniowego, co może podważyć stabilność rynku. Co za tym idzie, aby uniknąć nierównowagi na rynku w zakresie podaży uprawnień pod koniec jednego okresu rozliczeniowego i na początku kolejnego okresu rozliczeniowego, co mogłoby spowodować zakłócenia na rynku, należy wprowadzić przepis umożliwiający umieszczenie takich uprawnień w rezerwie stabilności rynkowej na koniec danego okresu rozliczeniowego.

Poprawka  5

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 3 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 176/20141a przewidywało opóźnienie sprzedaży 900 mln uprawnień z lat 2014–2016 na lata 2019 i 2020 (koniec etapu 3 ETS). Skutki, jakie miałaby sprzedaż tych uprawnień na aukcji w 2019 i 2020 roku, byłyby sprzeczne z założeniem obecnego wniosku dotyczącego rezerwy stabilności rynkowej, jakim jest ograniczenie nadwyżki uprawnień. W związku z tym uprawnienia, których sprzedaż opóźniono, nie powinny być przedmiotem aukcji, lecz powinny zostać bezpośrednio umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej.

 

__________________

 

1a Rozporządzenie Komisji (UE) nr 176/2014 z dnia 25 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1031/2010 w szczególności w celu określenia wolumenów uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, które mają zostać sprzedane na aukcji w latach 2013-20 (Dz.U. L 56 z 26.2.2014, s. 11).

Poprawka  6

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 3 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3b) Ważne jest, by ETS stymulował niskoemisyjny wzrost oraz by chronić konkurencyjność tych gałęzi unijnego przemysłu, które są realnie narażone na ryzyko ucieczki emisji. Już w rezolucji z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie planu działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu stalowego w Europie Parlament Europejski podkreślił, „że Komisja powinna bardziej konkretnie i szczegółowo zająć się kwestią ucieczki emisji”. W konkluzjach Rady Europejskiej z dni 23 i 24 października 2014 r. w sprawie ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 zamieszczono wyraźne wytyczne co do utrzymania po 2020 r. bezpłatnych uprawnień i przepisów dotyczących ucieczki emisji i stwierdzono, że „najwydajniejsze instalacje w tych sektorach, którym grozi utrata konkurencyjności na arenie międzynarodowej, nie powinny być narażone na nadmierne koszty redukcji emisji prowadzące do ucieczki emisji”. Należy zatem wprowadzić proporcjonalne środki odzwierciedlające cenę emisji dominującą w okresie ich wprowadzenia celem ochrony tych gałęzi przemysłu, które są realnie narażone na ryzyko ucieczki emisji, przed wszelkim negatywnym wpływem na ich konkurencyjność, a tym samym uniknąć nakładania na najwydajniejsze instalacje dodatkowych kosztów związanych z ETS. W związku z tym Komisja powinna dokonać przeglądu dyrektywy 2003/87/WE, a w szczególności jej art. 10a. W dążeniu do celu, jakim jest stworzenie jednolitego rynku energii, w ramach przeglądu należy także uwzględnić zharmonizowane na szczeblu Unii środki kompensujące koszty emisji dwutlenku węgla przenoszone na ceny energii elektrycznej, przy czym środki te powinny być odmienne od aktualnego mechanizmu opartego na zasadach pomocy państwa, tak aby zapewnić pełną równość warunków działania.

Poprawka  7

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4) Komisja powinna dokonać przeglądu funkcjonowania rezerwy zapewniającej stabilność rynku pod kątem doświadczeń zdobytych w trakcie jej stosowania. Przegląd funkcjonowania rezerwy zapewniającej stabilność rynku powinien przede wszystkim wykazać, czy zasady dotyczące wprowadzania uprawnień do rezerwy są odpowiednie w stosunku do założonego celu, jakim jest rozwiązanie problemu nierównowagi miedzy podażą a popytem.

(4) Po trzech latach od daty uruchomienia rezerwy stabilności rynkowej Komisja powinna dokonać przeglądu funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej pod kątem doświadczeń zdobytych w trakcie jej stosowania. Przegląd funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej powinien przede wszystkim wykazać, czy zasady dotyczące umieszczania uprawnień w rezerwie i ich uwalniania z niej są odpowiednie w stosunku do założonego celu, jakim jest rozwiązanie problemu nierównowagi między podażą a popytem. W ramach przeglądu należy również przeanalizować wpływ rezerwy stabilności rynkowej na konkurencyjność unijnego przemysłu oraz na ryzyko ucieczki emisji.

Poprawka  8

Wniosek dotyczący decyzji

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić art. 10 i art. 13 ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE,

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2003/87/WE,

Uzasadnienie

Nie ma potrzeby podawania konkretnych artykułów, które należy zmienić.

Poprawka  9

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Ustanawia się rezerwę zapewniającą stabilność rynku, która będzie funkcjonować od dnia 1 stycznia 2021 r.

1. W 2018 r. zostanie ustanowiona rezerwa stabilności rynkowej, która musi być uruchomiona do dnia 31 grudnia 2018 r.

Poprawka  10

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – ustęp 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a. Komisja dopilnuje, by uprawnienia, których sprzedaż opóźniono zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 176/20141a, zostały umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej.

 

__________________

 

1a Rozporządzenie Komisji (UE) nr 176/2014 z dnia 25 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1031/2010 w szczególności w celu określenia wolumenów uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, które mają zostać sprzedane na aukcji w latach 2013-20 (Dz.U. L 56 z 26.2.2014, s. 11).

Poprawka  11

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – ustęp 1 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1b. Uprawnienia pozostające w rezerwie dla nowych instalacji na koniec okresu rozliczeniowego oraz uprawnienia nieprzydzielone ze względu na zamknięcia instalacji lub objęte odstępstwem dotyczącym modernizacji sektora energii elektrycznej uznaje się za uprawnienia nieprzydzielone. Wszystkie takie nieprzydzielone uprawnienia nie są sprzedawane na aukcji na koniec trzeciego okresu rozliczeniowego, lecz są bezpośrednio umieszczane w rezerwie stabilności rynkowej.

Poprawka  12

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Komisja publikuje całkowitą liczbę uprawnień znajdujących się w obiegu każdego roku do dnia 15 maja kolejnego roku. Całkowita liczba uprawnień znajdujących się w obiegu dla roku x to skumulowana liczba uprawnień wydanych w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r., w tym liczba uprawnień wydanych zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE w tym okresie, oraz uprawnień do stosowania międzynarodowych jednostek emisji wykorzystywanych przez instalacje w ramach EU ETS w odniesieniu do emisji do dnia 31 grudnia roku x, minus skumulowane tony zweryfikowanych emisji z instalacji objętych EU ETS między dniem 1 stycznia 2008 r. a dniem 31 grudnia roku x, wszelkie uprawnienia anulowane zgodnie z art. 12 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE oraz liczba uprawnień znajdujących się w rezerwie. Nie uwzględnia się emisji podczas trzyletniego okresu, który rozpoczął się w 2005 r. i zakończył w 2007 r., oraz uprawnień wydanych w odniesieniu do tych emisji. Pierwsza publikacja będzie mieć miejsce przed dniem 15 maja 2017 r.

2. Komisja publikuje całkowitą liczbę uprawnień znajdujących się w obiegu każdego roku do dnia 15 maja kolejnego roku. Całkowita liczba uprawnień znajdujących się w obiegu dla roku x to skumulowana liczba uprawnień wydanych w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r., w tym liczba uprawnień wydanych zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE w tym okresie, oraz uprawnień do stosowania międzynarodowych jednostek emisji wykorzystywanych przez instalacje w ramach EU ETS w odniesieniu do emisji do dnia 31 grudnia roku x, minus skumulowane tony zweryfikowanych emisji z instalacji objętych EU ETS między dniem 1 stycznia 2008 r. a dniem 31 grudnia roku x, wszelkie uprawnienia anulowane zgodnie z art. 12 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE oraz liczba uprawnień znajdujących się w rezerwie. Nie uwzględnia się emisji podczas trzyletniego okresu, który rozpoczął się w 2005 r. i zakończył w 2007 r., oraz uprawnień wydanych w odniesieniu do tych emisji. Pierwsza publikacja będzie mieć miejsce przed dniem 15 maja 2016 r.

Poprawka  13

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Co roku, począwszy od 2021 r., liczba uprawnień równa 12 % całkowitej liczby uprawnień znajdujących się w obiegu w roku x-2, opublikowana w maju roku x-1, wprowadzana jest do rezerwy, chyba że wspomniana liczba uprawnień, która ma być wprowadzona do rezerwy, wynosi mniej niż 100 mln.

3. Zgodnie z art. 1 ust. 1 przewidującym terminowe wdrożenie po ustanowieniu rezerwy liczba uprawnień równa 12 % całkowitej liczby uprawnień znajdujących się w obiegu w roku x-1, opublikowana w maju roku x, jest umieszczana bez zbędnej zwłoki w rezerwie, chyba że wspomniana liczba uprawnień, która ma być umieszczona w rezerwie, wynosi mniej niż 100 mln.

Poprawka  14

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 2

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

„1. Począwszy od 2021 r., państwa członkowskie sprzedają na aukcji wszystkie uprawnienia, które nie są przydzielone jako bezpłatne uprawnienia zgodnie z art. 10a i 10c i nie są wprowadzone do rezerwy zapewniającej stabilność rynku ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady [OPEU please insert number of this Decision when known](*).”;

„1. Począwszy od 2018 r. państwa członkowskie sprzedają na aukcji wszystkie uprawnienia, które nie są przydzielone jako bezpłatne uprawnienia zgodnie z art. 10a i 10c i nie są umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady [OPEU please insert number of this Decision when known](*).”;

Poprawka  15

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 3

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 1 a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

„1a. Jeśli wolumen uprawnień przeznaczonych do sprzedaży na aukcji przez państwa członkowskie w ostatnim roku każdego okresu, o którym mowa w art. 13 ust. 1, przekracza o ponad 30 % oczekiwany średni wolumen uprawnień przeznaczonych do sprzedaży na aukcji w ciągu pierwszych dwóch lat następujących po okresie przed zastosowaniem art. 1 ust. 3 decyzji [OPEU please insert number of this Decision when known], dwie trzecie różnicy między wolumenami odejmuje się od uprawnień przeznaczonych do sprzedaży na aukcji w ciągu ostatniego roku danego okresu i dodaje w równych ratach do wolumenów przeznaczonych do sprzedaży na aukcji przez państwa członkowskie w ciągu pierwszych dwóch lat kolejnego okresu.”;

„1a. Na koniec okresu rozliczeniowego wszelkie uprawnienia pozostające w rezerwie dla nowych instalacji i wszelkie uprawnienia nieprzydzielone ze względu na zamknięcia instalacji lub objęte odstępstwem dotyczącym sektora energii elektrycznej uznaje się za uprawnienia nieprzydzielone. Wszystkie tego rodzaju uprawnienia nieprzydzielone są bezpośrednio umieszczane w rezerwie stabilności rynkowej.”;

Poprawka  16

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 3 a (nowy)

Dyrektywa 2003/887/WE

Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit pierwszy – wprowadzenie

 

Tekst obowiązujący

Poprawka

 

3a. W art. 10 ust. 3 wprowadzenie do akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:

„3. Państwa członkowskie określają sposób wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji. Przynajmniej 50 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2, w tym wszystkie dochody ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c), lub równowartość finansowa tych dochodów, powinny zostać wykorzystane na jeden lub większą ilość następujących celów:”;

„3. Państwa członkowskie określają sposób wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji. Przynajmniej 50 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2, w tym wszystkie dochody ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust.2 lit. b) i c), lub równowartość finansowa tych dochodów, muszą zostać wykorzystane na jeden lub większą ilość następujących celów:”;

Uzasadnienie

Bardziej precyzyjne określenie sposobu wykorzystania dochodów ze sprzedaży uprawnień zapobiegnie wykorzystaniu tych środków finansowych do pokrycia deficytu budżetowego. Dochody ze sprzedaży uprawnień będą wówczas rzeczywiście służyły przeciwdziałaniu zmianie klimatu oraz wsparciu działań mających na celu przejście UE na gospodarkę niskoemisyjną, zgodnie z zasadami pakietu klimatyczno-energetycznego z 2008 r.

Poprawka  17

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 3 b (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 – ustęp 4 – akapit pierwszy a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3b. W art. 10 ust. 4 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

 

„Jeżeli Komisja dokonała dostosowania, o którym mowa w akapicie pierwszym, w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją [OPEU please insert number of this Decision when known] umieszcza się uprawnienia w liczbie odpowiadającej wielkości zwiększenia uprawnień w latach 2019 i 2020 określonej w załączniku IV do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1031/2010*.

 

_______________

 

* Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz.U. L 302 z 18.11.2010, s. 1).”;

Poprawka  18

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 3 c (nowy)

Dyrektywa 2003/87/WE

Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit drugi a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3c. W art. 10a ust. 8 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

 

„Począwszy od daty uruchomienia rezerwy stabilności rynkowej ustanowionej decyzją [OPEU please insert number of this Decision when known] do dnia 31 grudnia 2025 r. zgodnie z niniejszym ustępem uwalnia się stopniowo 300 milionów uprawnień na przełomowe innowacyjne przedsięwzięcia przemysłowe w sektorach wymienionych w załączniku I do niniejszej dyrektywy, wybrane na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów, o których mowa w niniejszym ustępie. Tych 300 milionów uprawnień będzie pochodzić z puli uprawnień nieprzydzielonych zdefiniowanych w art. 1 ust. 1b decyzji [OPEU please insert number of this Decision when known].”;

Poprawka  19

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 2a

 

Przegląd dyrektywy 2003/87/WE

 

Do dnia ...+ Komisja dokona przeglądu dyrektywy 2003/87/WE z myślą o skutecznej ochronie konkurencyjności unijnych sektorów przemysłowych narażonych na realne ryzyko ucieczki emisji, o wprowadzeniu bardziej odpowiedniego przydziału uprawnień i zachęcaniu do wzrostu niskoemisyjnego, ale nie przyczyniając się do nadwyżki podaży uprawnień. Komisja uwzględni przy tym konkluzje Rady Europejskiej z dni 23 i 24 października 2014 r., zwłaszcza w odniesieniu do przepisów dotyczących ucieczki emisji oraz utrzymania darmowych uprawnień, lepszego odzwierciedlenia zmieniających się poziomów produkcji i wprowadzenia zachęt dla osiągania jak najefektywniejszych wyników. Komisja rozważy również wprowadzenie ujednoliconego unijnego mechanizmu kompensującego wynikające z niniejszej dyrektywy pośrednie koszty emisji dwutlenku węgla, by zapewnić równe warunki działania w skali światowej i na szczeblu Unii. W stosownym wypadku Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie odpowiedni wniosek zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą.

 

________________

 

+ Dz.U.: proszę wstawić datę: sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszej decyzji.

Poprawka  20

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do dnia 31 grudnia 2026 r. Komisja, na podstawie analizy prawidłowości funkcjonowania europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, dokonuje przeglądu rezerwy zapewniającej stabilność rynku i w stosownych przypadkach przedstawia propozycję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Przegląd dotyczy przede wszystkim wartości procentowej dla celów określania liczby uprawnień, które mają być wprowadzone do rezerwy zgodnie z art. 1 ust. 3, oraz wartości liczbowej progu całkowitej liczby uprawnień znajdujących się w obiegu określonej w art. 1 ust. 4.

W ciągu trzech lat od uruchomienia rezerwy stabilności rynkowej Komisja, na podstawie analizy prawidłowości funkcjonowania europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, dokona przeglądu rezerwy stabilności rynkowej i w stosownych przypadkach przedstawi wniosek Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Przegląd dotyczy przede wszystkim wartości procentowej dla celów określania liczby uprawnień, które mają być wprowadzone do rezerwy zgodnie z art. 1 ust. 3, oraz wartości liczbowej progu całkowitej liczby uprawnień znajdujących się w obiegu określonej w art. 1 ust. 4. W ramach przeglądu Komisja przeanalizuje również wpływ rezerwy stabilności rynkowej na konkurencyjność europejskiego przemysłu oraz na ryzyko ucieczki emisji. Niezbędny jest okresowy przegląd parametrów rezerwy stabilności rynkowej na dwa lata przed rozpoczęciem każdego kolejnego etapu, by upewnić się, czy parametry te są wciąż odpowiednie, a zarazem czy zapewniają pewność prawa na rynku.

(1)

Dz.U. C 0 z 0.0.0000, s. 0.

(2)

Dz.U. C 0 z 0.0.0000, s. 0.


UZASADNIENIE

Wprowadzenie

„Sprawnie funkcjonujący, zreformowany system handlu uprawnieniami do emisji (ETS) z instrumentem służącym stabilizacji rynku zgodnie z wnioskiem Komisji będzie głównym europejskim instrumentem wykorzystywanym do osiągnięcia [...] celu [redukcji emisji gazów cieplarnianych]”. Konkluzje Rady Europejskiej z 23 października 2014 r.

Dnia 22 stycznia 2014 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rezerwy stabilności rynkowej, uzupełniony o komunikat w sprawie ram politycznych dotyczących klimatu i energii, na okres 2020–2030.

Celem wniosku Komisji jest wprowadzenie strukturalnych zmian w systemie handlu uprawnieniami do emisji (ETS) z myślą o rozwiązaniu problemu nadwyżki uprawnień do emisji, których liczba jest obecnie szacowana na około 2 mld (uprawnienia nagromadzone w systemie od 2009 r., na etapie 2), oraz o skorygowaniu niedociągnięć w systemie, aby móc osiągnąć jego cel, jakim jest „wspieranie zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w efektywny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo sposób” (art. 1 dyrektywy ustanawiającej system handlu uprawnieniami do emisji).

O ile osiągnięcie celu dotyczącego obniżenia emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. jest zagwarantowane łącznym limitem emisji, o tyle nadwyżka uprawnień zagraża długoterminowej opłacalności systemu. Nadwyżka stwarza zatem ryzyko dla prawidłowego funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, a zwłaszcza dla poziomu cen emisji dwutlenku węgla, tym samym ograniczając zachęty do inwestowania w technologie niskoemisyjne. Jeżeli nie rozwiąże się tego problemu, koszty ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w przyszłości znacznie wzrosną.

Wniosek Komisji jest zatem reakcją na apele Parlamentu Europejskiego o „przyjęcie środków na rzecz usunięcia słabości ETS i umożliwienia mu funkcjonowania w pierwotnie zamierzony sposób”(1).

W obecnej postaci wniosek dotyczący rezerwy stabilności rynkowej skorygowałby strukturalne niedociągnięcie w pierwotnej koncepcji systemu handlu uprawnieniami do emisji, który nie umożliwiał elastycznej podaży uprawnień w reakcji na zmiany uwarunkowań rynkowych lub w celu ochrony systemu przed niespodziewanymi i nagłymi wstrząsami popytowymi. Jak wskazano w dokumencie roboczym służb Komisji towarzyszącym wnioskowi, obecna nierównowaga jest wynikiem rozbieżności między podażą uprawnień do emisji, która jest stała ze względu na specyficzny charakter unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji, będącego systemem pułapów i handlu (stworzonym w bardziej sprzyjających warunkach ekonomicznych), a popytem na nie, który jest elastyczny i podatny na wpływy cyklów koniunkturalnych, cen paliw kopalnych, polityki przeciwdziałania zmianie klimatu w zakresie energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej oraz innych czynników.

Wobec powyższego sprawozdawca popiera wniosek Komisji o ustanowienie rezerwy stabilności rynkowej, gdyż będzie to reforma strukturalna, która wprowadzi w dyrektywie ustanawiającej system handlu uprawnieniami do emisji przepisy regulujące wahania na rynku, a zwłaszcza podaż uprawnień do emisji. Dzięki niej uniknie się krótkoterminowych uznaniowych interwencji na rynku, a przemysł zyska średnio- lub długoterminową przewidywalność i stabilność.

Sprawozdawca jest zdania, że taka reforma jest konieczna, by utrzymać system handlu uprawnieniami do emisji będący podstawą polityki UE w zakresie ograniczenia emisji CO2. Zaniechanie w tym względzie doprowadziłoby system handlu uprawnieniami do emisji na skraj upadku (wobec braku zachęt do inwestycji, wynikających z cen emisji dwutlenku węgla). W takiej sytuacji rolę głównych instrumentów polityki na rzecz ograniczenia emisji CO2 przejęłyby inicjatywy krajowe, czyli w praktyce nastąpiłaby „renacjonalizacja” polityki przeciwdziałania zmianie klimatu. To spowodowałoby rozdrobnienie rynku wewnętrznego, powstanie skomplikowanej siatki przepisów w UE, a nawet stworzyłoby ryzyko ucieczki emisji w obrębie UE.

Uprawnienia, których sprzedaż opóźniono

W zeszłym roku Parlament i Rada zmieniły dyrektywę ustanawiającą system handlu uprawnieniami do emisji, aby umożliwić Komisji opóźnienie sprzedaży na aukcji 900 mln uprawnień do emisji do 2019 i 2020 r. W lutym 2014 r. Komisja przyjęła w związku z tym rozporządzenie, aby dostosować harmonogram sprzedaży na aukcji w trzecim okresie rozliczeniowym unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji, aby opóźnić sprzedaż odpowiednio 300 i 600 mln uprawnień do 2019 i 2020 r.

Jak wspomniano powyżej, celem proponowanej reformy systemu handlu uprawnieniami do emisji jest zapewnienie przewidywalności i stabilności rynku. Byłoby zatem nielogiczne, gdyby uprawnienia, których sprzedaż opóźniono, miały wrócić na rynek w latach 2019 i 2020 tylko po to, by ponownie znaleźć się w rezerwie w czwartym okresie rozliczeniowym. To spowodowałoby niepotrzebne zakłócenie na rynku i byłoby niezgodne z ogólnym celem, jakim jest zmniejszenie nadwyżki uprawnień.

Ponadto ze względu na fakt, że część zainteresowanych stron zwróciła uwagę na wartość uprawnień, których sprzedaż opóźniono, w świetle zmienionych przepisów dotyczących ucieczki emisji po 2020 r., np. w świetle koncepcji bardziej dynamicznego przydziału (zob. poniżej), wprowadzenie tych uprawnień z powrotem na rynek nie wydaje racjonalne.

W związku z powyższym sprawozdawca proponuje, by uprawnienia, których sprzedaż opóźniono, bezpośrednio przenieść do rezerwy stabilności rynkowej.

Ucieczka emisji gazów cieplarnianych

O ile omawiany wniosek zajmuje się problemami nadwyżki podaży uprawnień do sprzedaży na aukcji, o tyle nie podejmuje on kwestii przydziału bezpłatnych uprawnień ani przepisów dotyczących ucieczki emisji.

Zgodnie z ostatnimi ustaleniami obowiązujący system przeciwdziałania ucieczce emisji dwutlenku węgla ma obowiązywać do 2020 r. Dnia 24 września 2014 r. Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności poparła wniosek Komisji dotyczący decyzji określającej listę sektorów, które uznano za narażone na znaczne ryzyko ucieczki emisji w latach 2015–2019. W ocenie leżącej u podstaw tej decyzji nadal przyjęto cenę uprawnienia w wysokości 30 EUR, choć obecna cena emisji dwutlenku węgla jest znacznie niższa. Takie założenie co do ceny uzasadniono jednak proponowanym ustanowieniem rezerwy stabilności rynkowej oraz celem dotyczącym ograniczenia do 2030 r. emisji gazów cieplarnianych o 40%.

Ocena skutków dokonana przez Komisję pokazuje, że wpływ rezerwy stabilności rynkowej, nawet gdyby zaczęła ona funkcjonować przed 2020 r., byłby ograniczony. Ceny uprawnień do emisji dwutlenku węgla z dużą dozą prawdopodobieństwa pozostaną na poziomie, na którym opierają się przepisy dotyczące ucieczki emisji dla sektorów energochłonnych do 2020 r. Przy średnim wzroście PKB (na poziomie 1,8%) analitycy rynkowi spodziewają się, że cena 30 EUR utrzyma się jedynie do 2027 r.

Sprawozdawca uznaje potrzebę zagwarantowania przemysłowi, że będzie nadal chroniony przed ucieczką emisji po 2020 r. Należy zatem podkreślić, że w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 23 października 2014 r. zapewniono przemysł, że „przydział bezpłatnych uprawnień nie wygaśnie” oraz że „istniejące środki będą nadal obowiązywały po roku 2020, tak by zapobiec ucieczce emisji wynikającej z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, do czasu podjęcia porównywalnych działań w innych dużych gospodarkach; ma to służyć zapewnieniu odpowiednich poziomów wsparcia dla sektorów, którym grozi utrata konkurencyjności na arenie międzynarodowej”.

Komisja rozpoczęła już konsultacje w sprawie wniosków dotyczących przepisów odnoszących się do ucieczki emisji po 2020 r., w tym udoskonalenia obowiązującego systemu. Te wnioski są powiązane z kwestią rezerwy stabilności rynkowej, lecz znacznie wykraczają poza systemowy błąd w postaci nierównowagi na rynku, którego rozwiązaniem powinna być właśnie rezerwa stabilności rynkowej.

Sprawozdawca uważa, że rzeczywiście potrzebna jest dalsza debata nad udoskonaleniem przydziału bezpłatnych uprawnień, zwłaszcza w odniesieniu do zmieniających się poziomów produkcji i gwarancji, że najwydajniejsze instalacje nie będą narażone na nadmierne koszty redukcji emisji prowadzące do ucieczki emisji.

Aby nie przesądzać o przyszłych możliwościach bardziej dynamicznego przydziału ani ich nie uniemożliwiać i zgodnie z wnioskiem Rady Europejskiej, by zadbać o lepsze dostosowanie uprawnień do zmieniających się poziomów produkcji, sprawozdawca proponuje, aby uprawnienia, których sprzedaż opóźniono, przenieść do rezerwy stabilności rynkowej. Na podstawie wytycznych Rady Europejskiej Komisja powinna jak najszybciej przedstawić wniosek dotyczący przeglądu dyrektywy ustanawiającej system handlu uprawnieniami do emisji, obejmujący zmienione przepisy dotyczące ucieczki emisji.

Zachęty do inwestowania

Sprawozdawca zamierza poprzeć również przeznaczenie części uprawnień umieszczonych w rezerwie na inwestycje w niskoemisyjne technologie i procesy przemysłowe.

Funkcjonowanie rezerwy stabilności rynkowej

Jeśli chodzi o funkcjonowanie rezerwy, Komisja proponuje, by:– uprawnienia były umieszczane w rezerwie, gdy łączna nadwyżka uprawnień przekroczy 833 mln (równowartość 12% całkowitej liczby uprawnień będących w obiegu w roku x-2),

– uwalniać z rezerwy 100 mln uprawnień, gdy nadwyżka uprawnień spadnie poniżej 400 mln.

Te parametry mogłyby niedostatecznie lub nadmiernie korygować sytuację na rynku, jeśli szacunki dotyczące zabezpieczenia będą nieprecyzyjne. Zatem można by za jakiś czas rozważyć elastyczniejsze parametry. Niektórzy apelują o podwyższenie progów, podczas gdy inni opowiadają się za wolniejszym uwalnianiem uprawnień z rezerwy. Kwestiami tymi trzeba będzie się zająć. Ponieważ wciąż cechuje je znaczny stopień niepewności, we właściwym czasie konieczne będzie przeprowadzenie przeglądu.

Jeśli chodzi o dwuletnie opóźnienie czasowe, sprawozdawca uważa, że odniesienie do roku x-2 będzie oznaczało dość długi czas reakcji, i dlatego sądzi, że należy wprowadzić zmianę do wniosku, aby rozwiązać ten problem.

Wykaz zainteresowanych stron, które wzięły udział w posiedzeniach i wydarzeniach związanych z omawianym tematem

Tymczasowa data zamknięcia wykazu: 24.2.2015

Rządy i stałe przedstawicielstwa

- Stałe Przedstawicielstwo Belgii

- Stałe Przedstawicielstwo Danii

- Stałe Przedstawicielstwo Niderlandów

- Stałe Przedstawicielstwo Francji

- Stałe Przedstawicielstwo Niemiec

- minister środowiska Włoch

- Stałe Przedstawicielstwo Włoch

- Stałe Przedstawicielstwo Łotwy

- Stałe Przedstawicielstwo Zjednoczonego Królestwa

- polski sekretarz stanu ds. europejskich

Przemysł i organizacje pozarządowe

- AGC Glass Europe

- Alstom

- Arcelor-Mittal

- Aurubis A.G./ Eurometaux (europejskie stowarzyszenie metalurgiczne)

- BASF

- Belgisch Staalindustrieverbond

- Business Europe (Konfederacja Europejskiego Biznesu)

- CAN-Europe

- Carbon Market Watch

- CEFIC

- CEPI (konfederacja europejskiego przemysłu papierniczego)

- CEPS (ośrodek europejskich badań politycznych / forum ds. rynku dwutlenku węgla)

- Cembureau (europejskie stowarzyszenie producentów cementu)

- Change Partnership

- Ecofys

- ENECO

- ENEL

- ENI

- E.ON

- ESTA (europejskie stowarzyszenie producentów rur stalowych)

- Eurelectric (unia sektora energii elektrycznej)

- Eurofer (europejskie stowarzyszenie producentów stali)

- Eurometaux (europejskie stowarzyszenie metalurgiczne)

- europejskie forum energetyczne

- EWEA (europejskie stowarszyszenie energii wiatrowej)

- Essencia (belgijski przemysł chemiczny)

- Exxon

- Federacciai (federacja włoskich producentów stali)

- ICIS Tschach Solution GmbH (analizy rynku dwutlenku węgla)

- IIGCC (grupa inwestorów instytucjonalnych ds. zmiany klimatu)

- Glass for Europe

- Greenpeace

- Hydro/Eurometaux (europejskie stowarzyszenie metalurgiczne)

- London School of Economics, Grantham research institute on climate change and the environment (instytut badań nad zmianą klimatu i środowiskiem)

- Mercuria Energy Group

- IETA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Handlu Emisjami)

- Point Carbon, Thomson Reuters

- Polskie Towarzystwo Energetyczne

- Potsdam Institut für Klimafolgenforschung / platforma ds. energii przy europejskiej radzie akademii nauk stosowanych, technologii i inżynierii

- Sandbag

- Shell

- L'Union Française de l'Electricité (UFE)

- VGI (federacja przemysłu szklarskiego)

- WWF.

(1)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2012 r. w sprawie planu działania prowadzącego do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r., P7_TA(2012)0086.


PROCEDURA

Tytuł

Ustanowienie i funkcjonowanie rezerwy stabilności rynkowej dla systemu handlu uprawnieniami do emisji Unii Europejskiej oraz zmiana dyrektywy 2003/87/WE

Odsyłacze

COM(2014)0020 – C7-0016/2014 – 2014/0011(COD)

Data przedstawienia w PE

22.1.2014

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

6.2.2014

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

6.2.2014

ITRE

6.2.2014

JURI

6.2.2014

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

ECON

22.7.2014

JURI

3.9.2014

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Ivo Belet

10.7.2014

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

5.11.2014

3.12.2014

21.1.2015

 

Data przyjęcia

24.2.2015

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

58

10

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Margrete Auken, Pilar Ayuso, Zoltán Balczó, Catherine Bearder, Ivo Belet, Biljana Borzan, Lynn Boylan, Cristian-Silviu Bușoi, Nessa Childers, Birgit Collin-Langen, Mireille D’Ornano, Miriam Dalli, Seb Dance, Angélique Delahaye, Jørn Dohrmann, Ian Duncan, Stefan Eck, Bas Eickhout, Eleonora Evi, José Inácio Faria, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Enrico Gasbarra, Gerben-Jan Gerbrandy, Jens Gieseke, Sylvie Goddyn, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Andrzej Grzyb, Jytte Guteland, György Hölvényi, Anneli Jäätteenmäki, Jean-François Jalkh, Karin Kadenbach, Kateřina Konečná, Giovanni La Via, Peter Liese, Norbert Lins, Valentinas Mazuronis, Susanne Melior, Miroslav Mikolášik, Massimo Paolucci, Piernicola Pedicini, Bolesław G. Piecha, Pavel Poc, Marcus Pretzell, Frédérique Ries, Michèle Rivasi, Daciana Octavia Sârbu, Annie Schreijer-Pierik, Davor Škrlec, Tibor Szanyi, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Nils Torvalds, Glenis Willmott, Jadwiga Wiśniewska

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Paul Brannen, Nicola Caputo, Mark Demesmaeker, Esther Herranz García, Merja Kyllönen, Jo Leinen, József Nagy, Younous Omarjee, Alojz Peterle, Sirpa Pietikäinen, Julia Reid, Bart Staes

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Andrew Lewer

Data złożenia

2.3.2015

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności