SPRAWOZDANIE w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/017 FR/Mory-Ducros złożony przez Francję)

1.4.2015 - (COM(2015)0068 – C8‑0058/2015 – 2015/2056(BUD))

Komisja Budżetowa
Sprawozdawca: Jean-Paul Denanot

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/017 FR/Mory-Ducros złożony przez Francję)

(COM(2015)0068 – C8‑0058/2015 – 2015/2056(BUD))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0068 – C8–0058/2015),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[1] (rozporządzenie w sprawie EFG),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020[2], w szczególności jego art. 12,

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[3], w szczególności jego pkt 13,

–  uwzględniając procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r.,

–  uwzględniając pismo Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

–  uwzględniając pismo Komisji Rozwoju Regionalnego,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A8-0124/2015),

A.  mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami poważnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy;

B.  mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwalnianych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najskuteczniej zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., a także przy uwzględnieniu porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. w odniesieniu do przyjęcia decyzji o uruchomieniu EFG,

C.  mając na uwadze, że przyjęcie rozporządzenia w sprawie EFG odzwierciedla porozumienie osiągnięte przez Parlament i Radę w sprawie ponownego wprowadzenia kryterium uruchomienia z powodu kryzysu, zwiększenia wkładu finansowego Unii do 60% łącznych szacunkowych kosztów proponowanych działań, poprawy skuteczności rozpatrywania wniosków o uruchomienie EFG przez Komisję oraz przez Parlament i Radę dzięki skróceniu czasu oceny i zatwierdzania, w sprawie rozszerzenia zakresu kwalifikowalnych działań i beneficjentów poprzez włączenie osób samozatrudnionych i osób młodych oraz w sprawie finansowania środków zachęcających do podejmowania własnej działalności gospodarczej,

D.  mając na uwadze, że Francja złożyła wniosek EGF/2014/017 FR/Mory-Ducros o wkład finansowy z EFG w związku ze zwolnieniem 2513 pracowników w przedsiębiorstwie Mory-Ducros SAS prowadzącym działalność w sektorze gospodarki sklasyfikowanym w dziale 49 NACE Rev. 2 (transport lądowy i transport rurociągowy), przy czym do zwolnień doszło w 84 miejscach w całej Francji metropolitalnej,

E.  mając na uwadze, że złożony wniosek spełnia kryteria kwalifikowalności przewidziane w rozporządzeniu w sprawie EFG,

1.  zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że w związku z tym Francja ma prawo do wkładu finansowego na mocy tego rozporządzenia;

2.  odnotowuje, że w dniu 6 października 2014 r. władze Francji przedłożyły wniosek o wkład finansowy z EFG, a w dniu 23 lutego 2015 r. Komisja przedstawiła ocenę tego wniosku; z zadowoleniem przyjmuje krótki okres oceny wynoszący niecałe pięć miesięcy;

3.  odnotowuje, że całkowite koszty wynoszą 10 087 000 EUR, z czego 35 000 EUR przeznaczone jest na kontrolę i certyfikację, oraz że wkład finansowy z EFG wynosi 6 052 200 EUR, co stanowi 60% całkowitych kosztów;

4.  uważa, że zwolnienia w przedsiębiorstwie Mory-Ducros SAS wiążą się z ogólnym spadkiem produkcji w Europie, który doprowadził do ograniczenia ilości towarów wymagających transportu i spowodował wojnę cenową w sektorze transportu drogowego towarów, w wyniku której od 2007 r. marża operacyjna stale się pogarsza oraz dochodzi do licznych strat w tym sektorze we Francji; zauważa, że skutkiem była fala upadłości, które objęły również przedsiębiorstwo Mory-Ducros; wnioskuje, że wydarzenia te są bezpośrednio związane z globalnym kryzysem finansowym i gospodarczym;

5.  podkreśla, że w wyniku ugody po zamknięciu przedsiębiorstwa Mory‑Ducros SAS nowo powstały podmiot MORY Global nabył 50 spośród 84 agencji i zatrudnił ponownie 2107 z 4911 pracowników, wobec czego zwolnionych zostało faktycznie 2804 pracowników;

6.  podkreśla, że ponad 17% osób objętych proponowanymi działaniami jest w wieku od 55 do 64 lat oraz że skorzystanie przez te osoby z proponowanych środków wsparcia pomogłoby im uniknąć długotrwałego bezrobocia i wykluczenia społecznego;

7.  zauważa, że do chwili obecnej jeszcze jeden wniosek o wsparcie z EFG dotyczył sektora transportu lądowego i rurociągowego (EGF/2011/001 AT/Nieder- und Oberösterreich), a jego podstawą był również światowy kryzys gospodarczy i finansowy;

8.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że aby szybko zapewnić wsparcie pracownikom, władze Francji postanowiły rozpocząć świadczenie zwalnianym pracownikom zindywidualizowanych usług w dniu 24 lutego 2014 r., a więc na długo przed zapadnięciem decyzji o przyznaniu z EFG pomocy na zaproponowany skoordynowany pakiet, a nawet przed złożeniem odpowiedniego wniosku;

9.  zwraca uwagę, że zindywidualizowane usługi, które mają być świadczone zwolnionym pracownikom, obejmują tylko jedno działanie, które ma być realizowane przez punkt kompleksowej obsługi (Cellule de reclassement) zarządzany przez trzy agencje; zauważa, że Francja zwraca się o sfinansowanie z EFG jedynie tego punktu kompleksowej obsługi; oczekuje, że Komisja i władze francuskie będą ściśle przestrzegały zasady, zgodnie z którą płatności dla agencji będą dokonywane w ratach i na podstawie osiągniętych wyników;

10.  zauważa, że trzech wykonawców zarządzających punktem kompleksowej obsługi wybrał zarządca sądowy po konsultacjach z przedstawicielami zwolnionych pracowników, a celem było uwzględnienie jak największej części obszaru Francji metropolitalnej oraz włączenie jak największej liczby pracowników objętych pomocą;

11.  jest zdania, że dzięki monitorowaniu działalności agencji za pomocą regularnych sprawozdań pisemnych można zapewnić właściwe wykorzystanie środków z EFG, tak aby zaproponować uczestnikom indywidualną ścieżkę kariery, wystarczającą liczbę ofert pracy i pomoc przy podejmowaniu działalności gospodarczej w ramach punktu kompleksowej obsługi;

12.  przypomina, że środki z EFG mają pomóc pracownikom w znalezieniu nowej pracy dzięki szkoleniom i w żadnym wypadku nie mogą stanowić wsparcia dla agencji ani być przeznaczone na pokrycie ich kosztów administracyjnych;

13.  zauważa, że zadaniem agencji jest udzielenie pomocy zwolnionym pracownikom, zapewnienie im poradnictwa oraz wypracowanie dla nich rozwiązań umożliwiających im pozostanie na rynku pracy i znalezienie nowego zatrudnienia;

14.  uważa, że pracownicy w wieku od 55 do 64 lat są bardziej zagrożeni przedłużającym się bezrobociem i wykluczeniem z rynku pracy; wobec tego uważa, że pracownicy ci mają szczególne potrzeby, jeśli chodzi o zapewnienie im zindywidualizowanego podejścia;

15.  przypomina, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a także pakiet ten powinien być zgodny z przejściem na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę;

16.  wyraża zadowolenie z powodu przeznaczenia środków z Europejskiego Funduszu Społecznego na dalsze aktywne instrumenty (np. dłuższe kursy szkoleniowe), których nie przewidziano we wniosku złożonym przez Francję;

17.  ubolewa z powodu braku funduszów przeznaczonych na działania komunikacyjne i promujące EFG; uważa, że reklama i działania informacyjne odgrywają ważną rolę nie tylko w kontekście atrakcyjności dla beneficjentów, ale również w związku z podkreślaniem działań Unii w sferze społecznej;

18.  oczekuje, że władze Francji będą przestrzegać postanowień rozporządzenia w sprawie EFG dotyczących udostępniania informacji i nagłaśniania finansowanych działań, choć nie zwróciły się o środki na finansowanie działań przygotowawczych, zarządzania oraz działań informacyjnych i reklamowych;

19.  odnotowuje, że informacje na temat skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług, które mają być finansowane z EFG, obejmują dane na temat komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych; podkreśla, że władze Francji potwierdzają, iż działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą w ramach innych instrumentów finansowych Unii; ponownie wzywa Komisję do przedstawiania w sprawozdaniach rocznych analizy porównawczej tych danych w celu zagwarantowania pełnego przestrzegania obowiązujących przepisów i zapobiegania powielaniu usług finansowanych przez Unię;

20.  docenia udoskonaloną procedurę wprowadzoną przez Komisję w następstwie wniosku Parlamentu o przyspieszone udzielanie dotacji; zwraca uwagę na presję czasu wynikającą z nowego harmonogramu oraz na potencjalne skutki dotyczące skuteczności rozpatrywania spraw;

21.  zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

22.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zadbania o jej publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

23.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

• [1]  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.
• [2]  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
• [3]  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek EGF/2014/017 FR/Mory-Ducros z Francji)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006[1], w szczególności jego art. 15 ust. 4,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[2], w szczególności jego pkt 13,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia pracownikom zwolnionym i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku spowodowanych globalizacją poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu lub w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o czym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009[3], bądź w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, a także w celu ułatwienia im powrotu na rynek pracy.

(2)  Artykuł 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013[4] pozwala uruchomić środki z EFG w ramach maksymalnego rocznego pułapu wynoszącego 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

(3)  W dniu 6 października 2014 r. Francja przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Mory‑Ducros SAS we Francji i uzupełniła go dodatkowymi informacjami zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określania wkładu finansowego z EFG.

(4)  Należy zatem uruchomić środki z EFG w wysokości 6 052 200 EUR, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Francję.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 6 052 200 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

• [1]   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.
• [2]   Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.
• [3]   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26).
• [4]   Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

UZASADNIENIE

I. Kontekst

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji utworzono w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym konsekwencjami poważnych zmian w strukturze światowego handlu.

Zgodnie z przepisami art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020[1] oraz art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013[2] środki funduszu nie mogą przekraczać rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.). Odpowiednie kwoty figurują w budżecie ogólnym Unii Europejskiej jako rezerwa.

Jeżeli chodzi o procedurę, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami[3] w celu uruchomienia funduszu w przypadku pozytywnej oceny wniosku Komisja przedkłada władzy budżetowej wniosek o uruchomienie funduszu i jednocześnie odpowiedni wniosek o przesunięcie środków. W razie braku porozumienia uruchomiona zostaje procedura rozmów trójstronnych.

II. Wniosek dotyczący przedsiębiorstwa Mory-Ducros i wniosek Komisji

W dniu 23 lutego 2015 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie decyzji dotyczącej uruchomienia EFG na rzecz Francji w celu wsparcia powrotu na rynek pracy pracowników zwolnionych z powodu światowego kryzysu finansowego i gospodarczego w przedsiębiorstwie Mory-Ducros prowadzącym działalność w sektorze gospodarki sklasyfikowanym w dziale 2 NACE Rev. 49 („Transport lądowy i rurociągowy”). Zwolnienia miały miejsce w 84 miejscach w całej Francji metropolitalnej.

Jest to jedenasty wniosek analizowany w ramach budżetu na 2015 r. i dotyczy uruchomienia całkowitej kwoty 6 052 200 EUR z EFG na rzecz Francji. Dotyczy on 2513 spośród 2804 pracowników zwolnionych w przedsiębiorstwie Mory-Ducros. Wniosek przedstawiono Komisji w dniu 6 października 2014 r. i uzupełniono dodatkowymi informacjami do dnia 1 grudnia 2014 r. Zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG Komisja uznała, że wniosek spełnia warunki przekazania wkładu finansowego z EFG.

Władze Francji utrzymują, że powodem zwolnień w przedsiębiorstwie Mory-Ducros jest upadłość i likwidacja przedsiębiorstwa. Z danych Banku Francji wynika, że liczba upadłości w sektorze transportu drogowego towarów wzrasta o 35% rocznie, jeżeli porówna się rok 2013 i 2007. Postrzega się to jako skutek światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, który sprawił, że w latach 2007–2012 transport drogowy towarów pojazdami powyżej 3,5 t zmniejszył się o 13,7% w UE oraz o 21% we Francji (dane Eurostatu). Trend ten wynika bezpośrednio z ogólnego spadku produkcji w Europie. Z powodu spadku ilości towarów wymagających transportu w sektorze doszło do wojny cenowej, a sytuację pogorszył wzrost różnych kosztów (paliwa, wynagrodzeń i materiałów), co w konsekwencji doprowadziło we Francji do ciągłego pogarszania się marży operacyjnej od 2007 r. oraz do licznych strat w tym sektorze.

Zindywidualizowane usługi, które mają być świadczone zwolnionym pracownikom, obejmują tylko jedno działanie: poradnictwo i pomoc dla zwolnionych pracowników od zespołu wyspecjalizowanych konsultantów (Cellule de reclassement) zatrudnionych przez trzy podmioty, które będą otrzymywać zapłatę ratami i w oparciu o osiągnięte wyniki.

Według Komisji opisane działania stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG. Działania te nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

Władze francuskie przedstawiły wszelkie niezbędne gwarancje, zgodnie z którymi:

–  w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

–  spełniono określone w przepisach krajowych i unijnych wymogi dotyczące zwolnień grupowych;

–  proponowane działania nie otrzymają wsparcia finansowego z innych funduszy ani instrumentów finansowych Unii oraz będzie się zapobiegać wszelkim przypadkom podwójnego finansowania;

–  proponowane działania będą komplementarne względem działań finansowanych z funduszy strukturalnych;

–  wkład finansowy z EFG będzie zgodny z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa.

Francja poinformowała Komisję, że krajowe prefinansowanie lub współfinansowanie będzie pochodziło z budżetu ministerstwa pracy, zatrudnienia, kształcenia zawodowego i dialogu społecznego, a konkretnie z linii budżetowej przeznaczonej na wspieranie zmian gospodarczych i rozwój zatrudnienia.

III. Procedura

W celu uruchomienia funduszu Komisja przedłożyła władzy budżetowej wniosek o przesunięcie na łączną kwotę 6 052 200 EUR z rezerwy EFG (40 02 43) do linii budżetowej EFG (04 04 01).

Jest to jedenasty wniosek o przesunięcie środków w celu uruchomienia funduszu przedłożony władzy budżetowej do tej pory w 2014 r.

W przypadku braku porozumienia uruchomiona zostaje procedura rozmów trójstronnych przewidziana w art. 15 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG.

Zgodnie z wewnętrznym porozumieniem w proces powinna zostać włączona Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w celu zapewnienia konstruktywnego wsparcia i pomocy przy ocenie wniosków o wkład z EFG.

• [1]  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
• [2]  Dz.U. L 347 z 30.12.13, s. 855.
• [3]  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH

ZP/jb D(2015)11297

Pan Jean Arthuis

Przewodniczący Komisji Budżetowej

ASP 09G205

Przedmiot: Opinia w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w związku ze sprawą EGF/2014/017 FR/Mory-Ducros (COM(2015)068)

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (EMPL) oraz jej grupa robocza ds. EFG rozpatrzyły uruchomienie EFG w sprawie wniosku EGF/2014/017 FR/Mory-Ducros oraz przyjęły poniższą opinię.

Komisja EMPL i grupa robocza ds. EFG opowiadają się za uruchomieniem EFG w związku z przedmiotowym wnioskiem. W tym kontekście komisja EMPL zgłasza klika uwag, nie podważając jednak decyzji o transferze płatności.

Rozważania komisji EMPL opierają się na następujących przesłankach:

A)  mając na uwadze, że wniosek ten opiera się na art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1309/2013 (rozporządzenie w sprawie EFG) i dotyczy 2513 pracowników zwolnionych w okresie referencyjnym od 13 marca do 13 lipca 2014 r. w przedsiębiorstwie Mory-Ducros SAS prowadzącym działalność w sektorze gospodarki sklasyfikowanym w dziale 49 NACE Rev. 2 („Transport lądowy i rurociągowy”) na całym obszarze Francji metropolitalnej;

B)  mając na uwadze, że w celu wykazania związku między zwolnieniami a światowym kryzysem finansowym i gospodarczym władze Francji utrzymują, że na skutek światowego kryzysu finansowego i gospodarczego w latach 2007–2012 transport drogowy towarów pojazdami powyżej 3,5 t zmniejszył się o 13,7% w UE oraz o 21% we Francji;

C)  mając na uwadze, że ów trend w transporcie drogowym towarów wynika bezpośrednio z ogólnego spadku produkcji w Europie; mając na uwadze, że z powodu spadku ilości towarów wymagających transportu w sektorze doszło do wojny cenowej, a sytuację pogorszył wzrost różnych kosztów (paliwa, wynagrodzeń i materiałów), co w konsekwencji doprowadziło we Francji do ciągłego pogarszania się marży operacyjnej od 2007 r. oraz do licznych strat w tym sektorze;

D)  mając na uwadze, że zdecydowana większość (85,04%) pracowników objętych środkami to mężczyźni, a 14,96% to kobiety; mając na uwadze, że większość (81,73%) pracowników ma od 25 do 54 lat, a 17,35% od 55 do 64 lat;

E)  mając na uwadze, że jest to drugi wniosek o pomoc z EFG w tym sektorze, przy czym podstawą obydwu był światowy kryzys finansowy i gospodarczy;

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się zatem do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w projekcie rezolucji dotyczącej wniosku Francji następujących wskazówek:

1.  zgadza się z Komisją, że kryteria dotyczące interwencji wymienione w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 zostały spełnione i że w związku z tym Francja ma prawo do pomocy finansowej na podstawie wspomnianego rozporządzenia;

2.  zwraca uwagę, że do zwolnień doszło w 84 miejscach w całej Francji metropolitalnej; zauważa, że liczba zwolnień w różnych miejscach waha się od 2 (Carlos en Champagne i Saint Louis) do 257 (Gonesse); zwraca ponadto uwagę, że z uwagi na fakt, iż do zwolnień doszło w kilku miejscach, ale ich liczba była ograniczona, konsekwencje dla lokalnego rynku pracy i lokalnej gospodarki również są ograniczone;

3.  zwraca uwagę, że zindywidualizowane usługi, które mają być świadczone zwolnionym pracownikom, obejmują tylko jedno działanie, które ma być realizowane przez punkt kompleksowej obsługi (Cellule de reclassement) zarządzany przez dwie agencje; zauważa, że Francja zwraca się o sfinansowanie z EFG jedynie tego punktu kompleksowej obsługi;

4.  zauważa, że trzech wykonawców zarządzających punktem kompleksowej obsługi wybrał zarządca sądowy po konsultacjach z przedstawicielami zwolnionych pracowników, a celem było uwzględnienie jak największej części obszaru Francji metropolitalnej oraz włączenie jak największej liczby pracowników objętych pomocą;

5.  oczekuje, że Komisja i władze francuskie będą ściśle przestrzegały zasady, zgodnie z którą płatności dla agencji będą dokonywane w ratach i na podstawie osiągniętych wyników;

6.  jest zdania, że dzięki monitorowaniu działalności agencji za pomocą regularnych sprawozdań pisemnych można zapewnić właściwe wykorzystanie funduszu, tak aby zaproponować uczestnikom indywidualną ścieżkę kariery, wystarczającą liczbę ofert pracy i pomoc przy podejmowaniu działalności gospodarczej w ramach punktu kompleksowej obsługi;

7.  przypomina, że fundusze mają pomóc pracownikom w znalezieniu nowej pracy dzięki szkoleniom i w żadnym wypadku nie mogą stanowić wsparcia dla agencji ani być przeznaczone na pokrycie ich kosztów administracyjnych;

8.  zauważa, że zadaniem agencji jest udzielenie pomocy zwolnionym pracownikom, zapewnienie im poradnictwa oraz wypracowanie dla nich rozwiązań umożliwiających im pozostanie na rynku pracy i znalezienie nowego zatrudnienia;

9.  wyraża zadowolenie z powodu przeznaczenia środków z EFS na dalsze aktywne instrumenty (np. dłuższe kursy szkoleniowe), których nie przewidziano w budżecie przedstawionym EFG;

10.  uważa, że pracownicy w wieku od 55 do 64 lat są bardziej zagrożeni przedłużającym się bezrobociem i wykluczeniem z rynku pracy; wobec tego uważa, że pracownicy ci mają szczególne potrzeby, jeśli chodzi o zapewnienie im zindywidualizowanego podejścia;

11.  przypomina, że zgodnie z art. 7 wspomnianego rozporządzenia przy opracowywaniu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług należy przewidywać przyszłe perspektywy rynku pracy i potrzebne umiejętności, a także pakiet ten powinien być zgodny z przejściem na zasobooszczędną i zrównoważoną gospodarkę;

12.  oczekuje, że władze Francji będą przestrzegać postanowień rozporządzenia w sprawie EFG dotyczących udostępniania informacji i nagłaśniania finansowanych działań, choć nie zwróciły się o środki na finansowanie działań przygotowawczych, zarządzania oraz działań informacyjnych i reklamowych.

Z poważaniem

Marita ULVSKOG

Pełniąca obowiązki przewodniczącej, pierwsza wiceprzewodnicząca

ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO

Pan Jean Arthuis

Przewodniczący

Komisji Budżetowej

Parlament Europejski

Szanowny Panie Przewodniczący!

Przedmiot:  Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji

Komisja Rozwoju Regionalnego otrzymała do zaopiniowania wniosek Komisji Europejskiej dotyczący decyzji w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG). Rozumiem, że Komisja Budżetowa planuje przyjęcie sprawozdania w tej sprawie w dniu 1 kwietnia 2015 r.:

-  COM(2015)0068 to wniosek o wkład z EFG w wysokości 6 052 200 EUR na rzecz aktywnych instrumentów rynku pracy w celu ułatwienia powrotu na rynek pracy 2513 pracownikom zwolnionym w przedsiębiorstwie Mory‑Ducros SAS, które prowadziło działalność w sektorze transportu lądowego i rurociągowego we Francji.

Zasady dotyczące wkładów finansowych z EFG określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1927/2006.

Koordynatorzy komisji ocenili ten wniosek i zwrócili się do mnie z prośbą o wystosowanie do Pana pisma z oświadczeniem, że większość członków Komisji Rozwoju Regionalnego nie ma zastrzeżeń w związku z uruchomieniem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji i przyznaniem wyżej wspomnianych środków zgodnie z propozycją Komisji Europejskiej.

Z poważaniem

Iskra MIHAYLOVA

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia	1.4.2015
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	31 3 0
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Jean Arthuis, Richard Ashworth, Reimer Böge, Lefteris Christoforou, Jean-Paul Denanot, Gérard Deprez, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Jens Geier, Ingeborg Gräßle, Iris Hoffmann, Monika Hohlmeier, Carlos Iturgaiz, Bernd Kölmel, Vladimír Maňka, Ernest Maragall, Clare Moody, Siegfried Mureșan, Victor Negrescu, Liadh Ní Riada, Jan Olbrycht, Urmas Paet, Paul Rübig, Petri Sarvamaa, Paul Tang, Indrek Tarand, Isabelle Thomas, Inese Vaidere, Marco Valli, Daniele Viotti, Marco Zanni
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego	Michał Marusik, Andrey Novakov, Derek Vaughan