Διαδικασία : 2014/2252(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0301/2015

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0301/2015

Συζήτηση :

PV 11/04/2016 - 16
CRE 11/04/2016 - 16

Ψηφοφορία :

PV 12/04/2016 - 5.10
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2016)0103

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 226kWORD 197k
16.10.2015
PE 557.127v02-00 A8-0301/2015

σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις 2012-2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα

(2014/2252(INI))

Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

Εισηγητής: Sajjad Karim

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις 2012-2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα

(2014/2252(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίας(1),

–  έχοντας υπόψη τις πρακτικές ρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν στις 22 Ιουλίου 2011 μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εφαρμογή του άρθρου 294 παράγραφος 4 ΣΛΕΕ, σε περίπτωση συμφωνιών σε πρώτη ανάγνωση,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 4ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου της ΕΕ και την επικουρικότητα και την αναλογικότητα – 19η έκθεση «Βελτίωση της νομοθεσίας» για το 2011(2),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Σεπτεμβρίου 2012 σχετικά με την 18η έκθεση για τη βελτίωση της νομοθεσίας – Εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας (2010)(3),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 14ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τη βελτίωση της νομοθεσίας, την επικουρικότητα και την αναλογικότητα και την έξυπνη νομοθεσία(4),

–  έχοντας υπόψη την ετήσια έκθεση του 2012 που συνέταξε η Επιτροπή με θέμα την επικουρικότητα και την αναλογικότητα (COM(2013)0566) και την ετήσια έκθεση του 2013 που συνέταξε η Επιτροπή με θέμα την επικουρικότητα και την αναλογικότητα (COM(2014)0506),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 4ης Δεκεμβρίου 2014 σχετικά με την έξυπνη νομοθεσία,

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της 21ης Απριλίου 2015 της Διάσκεψης των Προέδρων των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τις εξαμηνιαίες εκθέσεις της COSAC με τίτλο «Developments in European Union – Procedures and Practices Relevant to Parliamentary Scrutiny» (Εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Διαδικασίες και πρακτικές σχετικά με τον κοινοβουλευτικό έλεγχο) της 27ης Σεπτεμβρίου 2012, της 17ης Μαΐου 2013, της 4ης Οκτωβρίου 2013, της 19ης Ιουνίου 2014, της 14ης Νοεμβρίου 2014,

–  έχοντας υπόψη την τελική έκθεση της 14ης Οκτωβρίου 2014 της ομάδας υψηλού επιπέδου ανεξάρτητων ενδιαφερόμενων μερών σχετικά με τον διοικητικό φόρτο, με τίτλο «Cutting Red Tape in Europe – Legacy and Outlook» (Μειώνοντας τη γραφειοκρατία στην Ευρώπη – Κληρονομιά και προοπτικές)(5),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 και το άρθρο 132 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού, της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων (A8-0301/2015),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2012 η Επιτροπή έλαβε αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με 83 νομοθετικές προτάσεις· λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2012 υποβλήθηκαν συνολικά 292 εισηγήσεις, συμπεριλαμβανομένων των εισηγήσεων εκείνων που δεν χαρακτηρίστηκαν ως αιτιολογημένες γνώμες·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2013 η Επιτροπή έλαβε αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με 99 νομοθετικές προτάσεις· λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2013 υποβλήθηκαν συνολικά 313 εισηγήσεις, συμπεριλαμβανομένων των εισηγήσεων εκείνων που δεν χαρακτηρίστηκαν ως αιτιολογημένες γνώμες·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2012, τα εθνικά κοινοβούλια εξέδωσαν 12 αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με την πρόταση Monti II(6), και τους αναλογούσαν 19 ψήφοι (με κατώτατο όριο τις 18 ψήφους) με αποτέλεσμα για πρώτη φορά να ενεργοποιηθεί ο αποκαλούμενος μηχανισμός της «κίτρινης κάρτας», βάσει του οποίου το όργανο που έχει υποβάλει την πρόταση υποχρεούται να την επανεξετάσει και να αιτιολογήσει την απόφασή του να αποσύρει, να τροποποιήσει ή να διατηρήσει την πρόταση·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή απέσυρε την πρόταση Monti II, δηλώνοντας ωστόσο ότι η πρόταση συμμορφώνεται με την αρχή της επικουρικότητας και ότι αποσύρεται λόγω της ανεπαρκούς στήριξης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών(7)·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2013, τα εθνικά κοινοβούλια εξέδωσαν 13 αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με την πρόταση για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας(8), και τους αναλογούσαν 18 ψήφοι, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί για δεύτερη φορά η διαδικασία της «κίτρινης κάρτας»·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρότασή της συμμορφώνεται με την αρχή της επικουρικότητας και ότι δεν απαιτείται η απόσυρση ή τροποποίηση αυτής· λαμβάνοντας υπόψη τη δήλωση της Επιτροπής ότι, στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας, θα λάμβανε δεόντως υπόψη τις αιτιολογημένες γνώμες(9)·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι αρκετά εθνικά κοινοβούλια εξέφρασαν την ανησυχία τους για την προσέγγιση της Επιτροπής, θεωρώντας ανεπαρκή τα επιχειρήματα και τις αιτιολογήσεις της· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διεξήγαγαν συζητήσεις επί του θέματος·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι επακόλουθες διαπραγματεύσεις με το Συμβούλιο για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είχαν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής και των μεθόδων εργασίας σε σχέση με την αρχική πρόταση βάσει της οποίας εκδόθηκαν οι αιτιολογημένες γνώμες·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, με το δικαίωμα ανάληψης πρωτοβουλιών που διαθέτει, η Επιτροπή είναι αρμόδια να διασφαλίζει την πραγματοποίηση ορθών επιλογών, σε πρώιμο στάδιο της χάραξης πολιτικής, όσον αφορά το εάν και το πώς θα προταθεί η ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή θα αναθεωρήσει τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διαδικασία εκτίμησης επιπτώσεων, με γνώμονα μεταξύ άλλων τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κοινοβούλιο έχει δημιουργήσει τη δική του μονάδα εκτίμησης επιπτώσεων, η οποία το 2013 εκπόνησε 50 αρχικές αξιολογήσεις και δύο λεπτομερείς αξιολογήσεις των εκτιμήσεων επιπτώσεων της Επιτροπής·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη τη διαπίστωση των εθνικών κοινοβουλίων ότι η ανάθεση σημαντικών και πολυάριθμων κατ᾽ εξουσιοδότηση αρμοδιοτήτων δυσχεραίνει την αποτελεσματική εκτίμηση του κατά πόσον οι τελικοί κανόνες συμμορφώνονται με την αρχή της επικουρικότητας·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο έλεγχος συμμόρφωσης με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας καθώς και η εκτίμηση επιπτώσεων διενεργούνται μόνο κατά την έναρξη της νομοθετικής διαδικασίας·

1.  διαπιστώνει ότι οι αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας αποτελούν θεμελιώδεις κατευθυντήριες αρχές για την Ευρωπαϊκή Ένωση·

2.  υπογραμμίζει ότι η άσκηση των αρμοδιοτήτων της ΕΕ πρέπει να διέπεται από τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση· επιδοκιμάζει το γεγονός ότι το 2012 και το 2013 η συμμόρφωση προς αυτές τις δύο αρχές αποτέλεσε αντικείμενο προσεκτικής εξέτασης από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και από τα εθνικά κοινοβούλια·

3.  επιδοκιμάζει τη στενότερη συμμετοχή και τη δυναμικότερη ανάμιξη, κατά τα τελευταία έτη, των εθνικών κοινοβουλίων στην ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία, που οδήγησε σε αύξηση της ευαισθητοποίησης όσον αφορά τις αρχές στις οποίες εδράζεται η ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας στο διοργανικό πλαίσιο· σημειώνει, ωστόσο, ότι πολλά πρέπει να γίνουν ακόμα στο πεδίο αυτό· ως πρώτο βήμα προτείνει να αρχίσει η Επιτροπή ετήσιο διάλογο με καθένα από τα εθνικά κοινοβούλια, με σκοπό την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων·

4.  φρονεί εξάλλου ότι οι αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας αποτελούν σημείο εκκίνησης για τη χάραξη πολιτικών· τονίζει συνεπώς ότι είναι σημαντικό να αξιολογείται κατά την έναρξη της νομοθετικής διαδικασίας εάν και κατά πόσον οι στόχοι πολιτικής μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο παρά με εθνικές ή περιφερειακές πρωτοβουλίες·

5.    υπογραμμίζει τη σημασία των κοινοβουλίων καθώς και του εδαφικού αντίκτυπου και της εγγύτητάς τους προς τους πολίτες και ζητεί, όπου ενδείκνυται, μεγαλύτερη συμμετοχή τους στο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης·

6.  επισημαίνει, ωστόσο, ότι η πλειονότητα των γνωμών των εθνικών κοινοβουλίων υποβάλλεται από λίγα μόνο εθνικά κοινοβούλια· ενθαρρύνει τα υπόλοιπα κοινοβούλια να συμμετέχουν περισσότερο στον ευρωπαϊκό διάλογο·

7.  τονίζει ότι είναι αναγκαίο τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να σέβονται τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που περιλαμβάνονται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στο πρωτόκολλο αριθ. 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες είναι γενικού και δεσμευτικού χαρακτήρα για τα θεσμικά όργανα που ασκούν τις εξουσίες της Ένωσης, εκτός από τους τομείς που εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης και στους οποίους δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας·

8.  θεωρεί ότι ο μηχανισμός ελέγχου της αρχής της επικουρικότητας είναι μείζονος σημασίας για τη συνεργασία μεταξύ ευρωπαϊκών και εθνικών θεσμικών οργάνων·

9.  εκφράζει ως εκ τούτου τη λύπη του διότι οι ετήσιες εκθέσεις της Επιτροπής είναι μάλλον επιφανειακές, και συχνά δεν εξετάζουν σε βάθος τον τρόπο τήρησης της αρχής της επικουρικότητας και ιδίως της αναλογικότητας κατά τη χάραξη ενωσιακών πολιτικών·

10.  επισημαίνει τη μεθοδολογία της Επιτροπής στις ετήσιες εκθέσεις του 2012 και του 2013, στο πλαίσιο των οποίων χρησιμοποιούνται στατιστικά στοιχεία κατά τρόπο ώστε οι αιτιολογημένες γνώμες που υπέβαλαν τα εθνικά κοινοβούλια σχετικά με δέσμη προτάσεων να ταξινομούνται ως μία αιτιολογημένη γνώμη, αντί η κάθε αιτιολογημένη γνώμη να αντιστοιχεί σε μία μεμονωμένη πρόταση·

11.  επισημαίνει ότι, στο σύνολό του, το ποσοστό των αιτιολογημένων γνωμών έχει αυξηθεί σημαντικά ως ποσοστό των συνολικών εισηγήσεων που υποβλήθηκαν σε σύγκριση με το 2010 και το 2011 και ότι το 2012 οι αιτιολογημένες γνώμες αντιπροσώπευαν το 25% όλων των εισηγήσεων που υποβλήθηκαν, ενώ το 2013 ανήλθαν στο 30% των εισηγήσεων που υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια βάσει της διαδικασίας του Πρωτοκόλλου αριθ. 2· επισημαίνει, εν προκειμένω, τη διαβούλευση με τα εθνικά κοινοβούλια στη νομοθετική διαδικασία·

12.  επισημαίνει ότι το 2012 ενεργοποιήθηκε από τα εθνικά κοινοβούλια για πρώτη φορά ο λεγόμενος μηχανισμός της «κίτρινης κάρτας» σχετικά με την αρχή της επικουρικότητας, ως απάντηση στην πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών (Monti II)· σημειώνει ότι, παρόλο που η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αρχή της επικουρικότητας δεν είχε παραβιαστεί, απέσυρε την πρόταση λόγω ελλιπούς πολιτικής στήριξης· παρατηρεί ότι το 2013 ενεργοποιήθηκε για δεύτερη φορά ο λεγόμενος μηχανισμός της «κίτρινης κάρτας» σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για έκδοση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO)· σημειώνει ότι η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας και αποφάσισε να τη διατηρήσει·

13.  σημειώνει ότι στις αιτιολογημένες γνώμες που εκδίδονται από τα εθνικά κοινοβούλια επισημαίνεται η ύπαρξη διαφόρων ερμηνειών των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας· σε αυτό το πλαίσιο υπενθυμίζει ότι η αρχή της επικουρικότητας, όπως διατυπώνεται στην Συνθήκες, επιτρέπει στην Ένωση να παρεμβαίνει στους τομείς οι οποίοι δεν εμπίπτουν στην αποκλειστική της αρμοδιότητα μόνο «εφόσον και κατά τον βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης»· υπενθυμίζει επίσης ότι «σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, το περιεχόμενο και η μορφή της δράσης της Ένωσης δεν υπερβαίνουν τα απαιτούμενα για την επίτευξη των στόχων των Συνθηκών»· προτρέπει τα εθνικά κοινοβούλια να τηρούν το γράμμα της ΣΕΕ κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας· συνιστά θερμά όπως τα εθνικά κοινοβούλια και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα συμμετέχουν σε ανταλλαγή απόψεων και πρακτικών ελέγχου της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

14.  διαπιστώνει ότι οι αιτιολογημένες γνώμες που υποβάλλονται από τα εθνικά κοινοβούλια διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους όσον αφορά τα είδη των επιχειρημάτων που περιλαμβάνουν και τη μορφή τους· εκφράζει τη λύπη του για την απουσία κοινών προτύπων, που καθιστά δυσχερέστερη την αξιολόγηση της βάσης επί της οποίας παρεμβαίνουν τα εθνικά κοινοβούλια·

15.  υπενθυμίζει τις ανησυχίες που εγείρονται σε προηγούμενες εκθέσεις του Κοινοβουλίου σχετικά με τις εκτιμήσεις επιπτώσεων της Επιτροπής στις οποίες η επικουρικότητα δεν λαμβάνεται επαρκώς υπόψη· υπενθυμίζει επιπλέον ότι το ζήτημα αυτό εγείρεται και στις ετήσιες εκθέσεις της Επιτροπής Εκτίμησης Επιπτώσεων· σημειώνει ότι η Επιτροπή Εκτίμησης Επιπτώσεων έκρινε ότι περισσότερο από το 30% των εκτιμήσεων επιπτώσεων που εξέτασε το 2012 και το 2013 δεν περιλάμβαναν ικανοποιητική ανάλυση της αρχής της επικουρικότητας· εκφράζει την ανησυχία του για την αύξηση του εν λόγω ποσοστού στο 50% το 2014, και απευθύνει θερμή παρότρυνση στην Επιτροπή να αντιμετωπίσει το εν λόγω ζήτημα κατά την αναθεώρηση των κατευθυντήριων γραμμών για τις εκτιμήσεις επιπτώσεων και να αναστρέψει την τάση αυτή·

16.  επισημαίνει τη σημασία των εκτιμήσεων επιπτώσεων ως βοηθητικού εργαλείου στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας και τονίζει, εν προκειμένω, την ανάγκη να δοθεί η δέουσα προσοχή σε ζητήματα σχετικά με την αρχή της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

17.  τονίζει ότι οι εκτιμήσεις επιπτώσεων που αξιολογούν ενδελεχώς τη συμμόρφωση με την επικουρικότητα είναι ουσιαστικής σημασίας για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών, οι οποίοι συχνά θεωρούν την αρχή της επικουρικότητας ως βασική πτυχή της δημοκρατικής διαδικασίας· επισημαίνει, ως εκ τούτου, ότι οι ενισχυμένοι έλεγχοι επικουρικότητας θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό εργαλείο για τη μείωση του λεγόμενου «δημοκρατικού ελλείμματος»·

18.  επαναλαμβάνει την έκκληση που απηύθυνε, μέσω του προαναφερθέντος ψηφίσματος της 14ης Σεπτεμβρίου 2011, για τη χρήση εθνικών εκτιμήσεων επιπτώσεων συμπληρωματικά προς τις εκτιμήσεις που πραγματοποιεί η Επιτροπή (των οποίων η αναθεώρηση βρίσκεται υπό συζήτηση) προς υποστήριξη της προτεινόμενης νομοθεσίας· φρονεί ότι οι μονάδες εκτίμησης επιπτώσεων που δημιούργησε πρόσφατα το Κοινοβούλιο θα προσφέρουν χρήσιμο έργο συμπληρωματικά προς το έργο της Επιτροπής·

19.  εκφράζει την απογοήτευσή του για την απάντηση της Επιτροπής προς τα εθνικά κοινοβούλια στις περιπτώσεις στις οποίες εκδόθηκαν κίτρινες κάρτες· θεωρεί ότι η Επιτροπή οφείλει να δίνει ολοκληρωμένη απάντηση στις ανησυχίες που εγείρονται από τα εθνικά κοινοβούλια, καθώς και μεμονωμένη απάντηση στο πλαίσιο διαλόγου, επιπλέον των δημοσιευμένων γνωμοδοτήσεων· θεωρεί ότι εκπρόσωποι της Επιτροπής πρέπει επίσης να παρουσιάζονται ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής ή επιτροπών του Κοινοβουλίου ώστε να αναπτύσσουν λεπτομερώς τη θέση της Επιτροπής·

20.  επισημαίνει ότι ο μηχανισμός της κίτρινης κάρτας, ο οποίος επηρεάζει τη λήψη αποφάσεων στην ΕΕ, θα μπορούσε να ενισχυθεί αποτελεσματικά με μία προκαταρκτική ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις θέσεις των εθνικών κοινοβουλίων και, συνεπώς, ενθαρρύνει τα εθνικά κοινοβούλια να ανταλλάσσουν απόψεις σχετικά με το πεδίο εφαρμογής και τις μεθόδους αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται για να διαπιστώνεται η συμμόρφωση προς τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

21.  διαπιστώνει ότι ο πολιτικός διάλογος συμβάλλει όλο και περισσότερο στη διασφάλιση της τήρησης της αρχής της επικουρικότητας· θεωρεί ότι ο πολιτικός διάλογος πρέπει να βελτιωθεί όχι μόνο στις περιπτώσεις έκδοσης κίτρινης ή πορτοκαλί κάρτας αλλά και γενικότερα· επικροτεί εν προκειμένω την προσπάθεια της Επιτροπής Juncker να έχει ισχυρότερη παρουσία ενώπιον των εθνικών κοινοβουλίων, και καλεί το Κοινοβούλιο να εξετάσει το ενδεχόμενο ανάληψης παρόμοιων πρωτοβουλιών· θεωρεί ότι θα ήταν σκόπιμο οι εισηγητές να ενθαρρύνονται να έχουν συχνότερη επαφή με τα εθνικά κοινοβούλια, ιδίως εφόσον οι τηλεδιασκέψεις και άλλες δυνατότητες διαδικτυακής επικοινωνίας έχουν καταστεί ευκολότερες και αποτελεσματικότερες·

22.  τονίζει ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να καταβάλουν περισσότερες προσπάθειες για να προωθήσουν ένα «πνεύμα επικουρικότητας» σε ολόκληρη την ΕΕ· συνιστά να αναληφθούν δύο συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα συμβάλλουν να αποκτήσει από τώρα η επικουρικότητα πλέον βαρύνουσα σημασία κατά τη νομοθετική διαδικασία, ήτοι να διευκολυνθεί η μεγαλύτερη συμπερίληψη θέσεων, προοπτικών ή άλλων προτάσεων που διατυπώνουν τα εθνικά κοινοβούλια στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου, ιδίως κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες για τις Πράσινες ή τις Λευκές Βίβλους που εκπονούνται από την Επιτροπή, και να εξεταστεί το ενδεχόμενο να επεκταθεί η χρονική περίοδος της διαβούλευσης με τα εθνικά κοινοβούλια στο πλαίσιο του ελέγχου της επικουρικότητας εφόσον ζητήσουν τούτο τα εθνικά κοινοβούλια λόγω χρονικών περιορισμών εξαιτίας δικαιολογημένων αντικειμενικών λόγων, όπως φυσικές καταστροφές και περίοδοι διακοπών, που θα συμφωνηθούν μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και της Επιτροπής· θεωρεί ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανάληψης πολιτικής δέσμευσης από τα θεσμικά όργανα και τα εθνικά κοινοβούλια κατά πρώτο λόγο, χωρίς να προκαλείται καθυστέρηση στην έγκριση της σχετικής νομοθεσίας·

23.  θεωρεί ότι είναι σημαντικό η διαδικασία της κίτρινης κάρτας να μπορεί να εφαρμόζεται εύκολα από τα κοινοβούλια, ενώ παράλληλα επιβεβαιώνει την αρχή της επικουρικότητας σύμφωνα με τις Συνθήκες·

24.  επισημαίνει ότι αρκετά εθνικά κοινοβούλια έχουν δηλώσει στο πλαίσιο της COSAC ότι ενδιαφέρονται να προτείνουν τη θέσπιση μιας πράσινης κάρτας ως εργαλείο που θα βελτιώνει τον πολιτικό διάλογο και που θα παρέχει στα εθνικά κοινοβούλια, αφού πρώτα διασφαλίσουν την υποστήριξη του Κοινοβουλίου, τη δυνατότητα να υποβάλλουν εποικοδομητικές προτάσεις προκειμένου να εξεταστούν από την Επιτροπή λαμβανομένου δεόντως υπόψη του δικαιώματος πρωτοβουλίας της Επιτροπής·

25.  επισημαίνει ότι οι νομοθετικές προτάσεις μπορεί να μεταβληθούν ριζικά στο διάστημα μέχρι την έγκρισή τους από τα θεσμικά όργανα· υπενθυμίζει ότι έλεγχος της συμμόρφωσης με την αρχή της επικουρικότητας διενεργείται μόνο κατά την έναρξη και όχι κατά την ολοκλήρωση της νομοθετικής διαδικασίας· υπενθυμίζει επιπλέον ότι, σε γενικές γραμμές, οι εκτιμήσεις επιπτώσεων εκπονούνται μόνο για τα αρχικά και όχι για τα τελικά στάδια της νομοθετικής διαδικασίας· τονίζει την ανάγκη διενέργειας ενδιάμεσης αξιολόγησης μετά την έναρξη της διαδικασίας έγκρισης και στο τέλος της νομοθετικής διαδικασίας, καθιστώντας δυνατή, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, την έκδοση προειδοποίησης προς τα κράτη μέλη που δεν τηρούν την αρχή της επικουρικότητας·

26.  ζητά ως εκ τούτου να διενεργείται πρόσθετος έλεγχος συμμόρφωσης με την αρχή της επικουρικότητας και πλήρης εκτίμηση επιπτώσεων κατά την ολοκλήρωση των νομοθετικών διαπραγματεύσεων και πριν από την έγκριση του τελικού κειμένου, ώστε να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με την αρχή της επικουρικότητας και να καθίσταται δυνατή η αξιολόγηση της αναλογικότητας· θεωρεί ότι μια τέτοια περίοδος «αναμονής» θα βοηθούσε τους φορείς χάραξης πολιτικής να αξιολογούν κατά πόσον η νομοθεσία συμμορφώνεται με τις αρχές της Ένωσης, και θα συνέβαλε στην αύξηση της διαφάνειας σχετικά με τα αποτελέσματα των περιόδων έντονων διαπραγματεύσεων·

27.  σημειώνει τους νέους στόχους πολιτικής της Επιτροπής όσον αφορά τις πρωτοβουλίες και τις προτάσεις για θέσπιση νομοθεσίας σε επίπεδο ΕΕ που αφορούν συγκεκριμένα τα εξής: ελάχιστο κόστος· όφελος για τους πολίτες, τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους· και αποφυγή μη απαραίτητων κανονιστικών επιβαρύνσεων·

28.  θεωρεί ότι τα προγράμματα που καλύπτονται από το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο πρέπει να αξιολογούν και να αποδεικνύουν τη συμμόρφωσή τους με την αρχή της επικουρικότητας όσον αφορά την αποδείξιμη προστιθέμενη αξία εντός των δικαιούχων κρατών μελών·

29.  ζητεί από την Επιτροπή, σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικότητας και της επικουρικότητας, να απλοποιήσει τη διαδικασία αίτησης για κονδύλια της ΕΕ, με σκοπό να καταστεί η διαδικασία αίτησης περισσότερο αποδοτική και προσανατολισμένη στα αποτελέσματα·

30.  υπογραμμίζει τη δέσμευσή του να διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας μέσω αξιολογήσεων των οικείων νομοθετικών εκθέσεων πρωτοβουλίας, εκ των προτέρων αξιολογήσεων των εκτιμήσεων επιπτώσεων της Επιτροπής και μέσω της συνεχούς αξιολόγησης της δυνητικής προστιθέμενης αξίας για την ΕΕ και του «κόστους της μη Ευρώπης»·

31.  τονίζει την ανάγκη να αποσαφηνιστεί σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας, η κατανομή αρμοδιοτήτων στην περίπτωση που οι εμπορικές πολιτικές επηρεάζουν επενδύσεις εκτός των άμεσων ξένων επενδύσεων, συγκεκριμένα τις επενδύσεις χαρτοφυλακίου, δεδομένου ότι εξακολουθούν να υφίστανται διενέξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών· σημειώνει συγκεκριμένα τις πρόσφατες συζητήσεις σχετικά με την επίλυση διαφορών επενδυτή-κράτους (ΕΔΕΚ) και τις προτάσεις της Επιτροπής για επικαιροποίηση και μεταρρύθμιση του υφιστάμενου μοντέλου· τονίζει, εν προκειμένω, ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναλάβουν επίσης την ευθύνη για τον ρόλο τους στη διαδικασία αυτή, δεδομένης της υφιστάμενης δέσμευσής τους μέσω διμερών συμφωνιών με τρίτες χώρες· ζητεί να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας κατά τη διαπραγμάτευση και εφαρμογή διμερών ρητρών διασφάλισης· υπενθυμίζει ότι το άρθρο 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει την κοινή εμπορική πολιτική ως αναπόσπαστο μέρος της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης, η οποία θα βασίζεται σε ενιαίες αρχές· σημειώνει, κατά συνέπεια, ότι η αρχή της επικουρικότητας δεν ισχύει για την κοινή εμπορική πολιτική·

32.  ζητεί να διευκρινιστεί εάν τα εμπορικά μέσα, όπως η ΕΔΕΚ, θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την αρχή της επικουρικότητας όσον αφορά τις αρμοδιότητες των κρατών μελών· ζητεί από τα κράτη μέλη να προχωρήσουν τη διαδικασία της Σύμβασης της UNCITRAL σχετικά με τη διαφάνεια στη διαιτητική επίλυση διαφορών μεταξύ επενδυτών και κράτους βάσει συνθήκης, ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να υπογράψει τη Σύμβαση εξ ονόματος ολόκληρης της Ένωσης· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή κάποια κράτη μέλη αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη σε αυτή τη σύμβαση ενώ άλλα όχι· θεωρεί ότι το παράδειγμα αυτό καταδεικνύει σαφώς την ανάγκη για σαφήνεια σε κάθε πλευρά όσον αφορά το εύρος της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης στον τομέα των άμεσων ξένων επενδύσεων· υπενθυμίζει ότι οι διαφορετικές πολιτικές που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη όσον αφορά την προστασία των επενδύσεων έχουν οδηγήσει στην τρέχουσα κατάσταση στην οποία τα κράτη μέλη αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη σε περίπου 1400 διμερείς επενδυτικές συμβάσεις, οι οποίες ορισμένες φορές περιέχουν διαφορετικές διατάξεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε στρεβλώσεις εντός της ενιαίας αγοράς και σε άνιση μεταχείριση των επενδυτών της ΕΕ στο εξωτερικό·

33.  ζητεί, όσον αφορά την οικονομική συνδρομή που παρέχει η ΕΕ σε άλλες χώρες, δηλαδή τη μακροοικονομική συνδρομή, να διενεργούνται πιο αναλυτικές εκ των προτέρων και εκ των υστέρων εκτιμήσεις επιπτώσεων όσον αφορά τον αναλογικό χαρακτήρα των προτεινόμενων μέτρων, προκειμένου η συνδρομή να καθίσταται αποτελεσματική και να βοηθά πραγματικά τους εταίρους μας που την έχουν ανάγκη· επιμένει ότι πρέπει να θεσπιστούν αυστηρότερες προϋποθέσεις για την εκταμίευση της συνδρομής, αποτελεσματικός έλεγχος της χρήσης των κονδυλίων, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την πρόληψη και την καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς, καθώς και ουσιαστικός έλεγχος από το Κοινοβούλιο· ζητεί μια ισχυρή ολοκλήρωση των εξωτερικών εργαλείων της ΕΕ που θα συνδυάζει την εμπορική, την αναπτυξιακή, την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας· τονίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να επιδείξουν ισχυρότερη δέσμευση στον τομέα αυτόν·

34.  τονίζει την ύψιστη σημασία ενός κατάλληλου πλαισίου διαβούλευσης, διαλόγου και συμμετοχής των πολιτών, των επιχειρήσεων (ιδίως των ΜΜΕ) και της κοινωνίας των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ στον τομέα της εμπορικής πολιτικής·

o

o  o

35.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

(1)

ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

(2)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2014)0061.

(3)

ΕΕ C 353 E της 3.12.2013, σ. 117.

(4)

ΕΕ C 51 E της 22.2.2013, σ. 87.

(5)

http://ec.europa.eu/smart-regulation/refit/admin_burden/docs/08-10web_ce-brocuttingredtape_en.pdf

(6)

Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών – COM(2012) 130.

(7)

Επιστολή της 12ης Σεπτεμβρίου 2012 του Αντιπροέδρου Šefčovič προς τα εθνικά κοινοβούλια.

(8)

Πρόταση της Επιτροπής για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO) – COM(2013) 534.

(9)

Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και τα Εθνικά Κοινοβούλια για την αναθεώρηση της πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε ό,τι αφορά την αρχή της επικουρικότητας, σύμφωνα με το πρωτόκολλο αριθ. 2, της 27.11.2013 (COM(2013) 851 τελικό).


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου (17.6.2015)

προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις 2012-2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα

(2014/2252(INI))

Συντάκτης γνωμοδότησης: David Borrelli

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  επισημαίνει ότι η κοινή εμπορική πολιτική, μέσω της οποίας η ΕΕ μπορεί να αξιοποιεί το ειδικό βάρος της επηρεάζοντας στον μέγιστο βαθμό τις διαπραγματεύσεις, καθώς και οι οικονομικές σχέσεις της ΕΕ με τρίτες χώρες και περιφερειακούς οργανισμούς είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την ανάπτυξη και την απασχόληση στην ΕΕ· εκτιμά, συνεπώς, ότι η αρχή της αναλογικότητας και, κατά περίπτωση, η αρχή της επικουρικότητας θα πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά στους εν λόγω τομείς πολιτικής, ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία οι εμπορικές συμφωνίες ορίζονται ως μεικτού χαρακτήρα· εκφράζει την ικανοποίησή του για την πρωτοβουλία της Επιτροπής να επιδιώξει την αποσαφήνιση του ζητήματος του μεικτού χαρακτήρα των εμπορικών συμφωνιών παραπέμποντας τη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών ΕΕ-Σιγκαπούρης στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ)· ελπίζει ότι η γνώμη του ΔΕΕ θα συμβάλει στον σαφέστερο προσδιορισμό των στοιχείων των εμπορικών διαπραγματεύσεων της ΕΕ που άπτονται της αρμοδιότητας των κρατών μελών· τονίζει ότι η σαφήνεια πρέπει να αποτελέσει θεμέλιο ώστε να καταστεί αποτελεσματικότερη η διαπραγματευτική θέση της ΕΕ και ταχύτερη η διαδικασία κύρωσης των εμπορικών συμφωνιών μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών· τονίζει τη θεμελιώδη σημασία της διαφάνειας κατά την διενέργεια εμπορικών διαπραγματεύσεων·

2.  τονίζει την ανάγκη να αποσαφηνιστεί σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας, η κατανομή αρμοδιοτήτων στην περίπτωση που οι εμπορικές πολιτικές επηρεάζουν επενδύσεις εκτός των άμεσων ξένων επενδύσεων, συγκεκριμένα τις επενδύσεις χαρτοφυλακίου, δεδομένου ότι εξακολουθούν να υφίστανται διενέξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών· σημειώνει συγκεκριμένα τις πρόσφατες συζητήσεις σχετικά με την επίλυση διαφορών επενδυτή-κράτους (ΕΔΕΚ) και τις προτάσεις της Επιτροπής για επικαιροποίηση και μεταρρύθμιση του υφιστάμενου μοντέλου· τονίζει, εν προκειμένω, ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναλάβουν επίσης την ευθύνη για τον ρόλο τους στη διαδικασία αυτή, δεδομένης της υφιστάμενης δέσμευσής τους μέσω διμερών συμφωνιών με τρίτες χώρες· ζητεί να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας κατά τη διαπραγμάτευση και εφαρμογή διμερών ρητρών διασφάλισης· υπενθυμίζει ότι το άρθρο 3 ΣΛΕΕ ορίζει την κοινή εμπορική πολιτική ως αναπόσπαστο μέρος της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης, η οποία θα βασίζεται σε ενιαίες αρχές· σημειώνει, κατά συνέπεια, ότι η αρχή της επικουρικότητας δεν ισχύει για την κοινή εμπορική πολιτική·

3.  ζητεί να διευκρινιστεί εάν τα εμπορικά μέσα, όπως η ΕΔΕΚ, θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την αρχή της επικουρικότητας όσον αφορά τις αρμοδιότητες των κρατών μελών· ζητεί από τα κράτη μέλη να προχωρήσουν τη διαδικασία της Σύμβασης της UNCITRAL σχετικά με τη διαφάνεια στη διαιτητική επίλυση διαφορών μεταξύ επενδυτών και κράτους βάσει συνθήκης, ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να υπογράψει τη Σύμβαση για λογαριασμό ολόκληρης της Ένωσης· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή κάποια κράτη μέλη αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη σε αυτή τη σύμβαση ενώ άλλα όχι· θεωρεί ότι το παράδειγμα αυτό καταδεικνύει σαφώς την ανάγκη για σαφήνεια σε κάθε πλευρά όσον αφορά το εύρος της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης στον τομέα των άμεσων ξένων επενδύσεων· υπενθυμίζει ότι οι διαφορετικές πολιτικές που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη όσον αφορά την προστασία των επενδύσεων έχουν οδηγήσει στην τρέχουσα κατάσταση στην οποία τα κράτη μέλη αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη σε περίπου 1400 διμερείς επενδυτικές συμβάσεις, οι οποίες ορισμένες φορές περιέχουν διαφορετικές διατάξεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε στρεβλώσεις εντός της ενιαίας αγοράς και σε άνιση μεταχείριση των επενδυτών της ΕΕ στο εξωτερικό·

4.  ζητεί, όσον αφορά την οικονομική συνδρομή που παρέχει η ΕΕ σε άλλες χώρες, δηλαδή τη μακροοικονομική συνδρομή, να διενεργούνται πιο αναλυτικές εκ των προτέρων και εκ των υστέρων εκτιμήσεις αντικτύπου όσον αφορά τον αναλογικό χαρακτήρα των προτεινόμενων μέτρων, προκειμένου η συνδρομή να καθίσταται αποτελεσματική και να βοηθά πραγματικά τους εταίρους μας που την έχουν ανάγκη· επιμένει ότι πρέπει να θεσπιστούν αυστηρότερες προϋποθέσεις για την εκταμίευση της συνδρομής, αποτελεσματικός έλεγχος της χρήσης των κονδυλίων, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την πρόληψη και την καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς, καθώς και ουσιαστικός έλεγχος από το Κοινοβούλιο· ζητεί μια ισχυρή ολοκλήρωση των εξωτερικών εργαλείων της ΕΕ που θα συνδυάζει την εμπορική, την αναπτυξιακή, την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας· τονίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να επιδείξουν ισχυρότερη δέσμευση στον τομέα αυτόν·

5.  σημειώνει ότι έχει αποδειχτεί ότι οι υφιστάμενες προτιμησιακές εμπορικές συμφωνίες μπορούν να είναι ωφέλιμες για την ευρωπαϊκή οικονομία και να οδηγήσουν στην ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας· τονίζει ότι οι επιπτώσεις των εμπορικών συμφωνιών εξαρτώνται από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων και ότι, συνεπώς, οι προβλέψεις των επιπτώσεων βασίζονται πάντα σε ορισμένες υποθέσεις· ζητεί από την Επιτροπή να πραγματοποιήσει αξιολογήσεις αντικτύπου όσον αφορά τη βιωσιμότητα πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων για τις εμπορικές συμφωνίες, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης άσκησης εκ των προτέρων εκτίμησης αντικτύπου με στόχο την αξιολόγηση του οικονομικού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού αντικτύπου στους πολίτες και τις επιχειρήσεις της ΕΕ, και ειδικότερα τις ΜΜΕ· τονίζει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση των πιθανών οφελών και επιπτώσεων των προτιμησιακών εμπορικών συμφωνιών για τη δική τους οικονομία·

6.  τονίζει την ύψιστη σημασία ενός κατάλληλου πλαισίου διαβούλευσης, διαλόγου και συμμετοχής των πολιτών, των επιχειρήσεων (συγκεκριμένα των ΜΜΕ) και της κοινωνίας των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ στον τομέα της εμπορικής πολιτικής.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

16.6.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

30

3

6

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

William (The Earl of) Dartmouth, Maria Arena, Tiziana Beghin, David Campbell Bannerman, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Santiago Fisas Ayxelà, Eleonora Forenza, Yannick Jadot, Ska Keller, Jude Kirton-Darling, Bernd Lange, Marine Le Pen, Emmanuel Maurel, Emma McClarkin, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Artis Pabriks, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Viviane Reding, Tokia Saïfi, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, Iuliu Winkler, Jan Zahradil

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Eric Andrieu, Dita Charanzová, Frédérique Ries, Fernando Ruas, Jarosław Wałęsa

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Mercedes Bresso, Rosa D’Amato, Kaja Kallas, Afzal Khan, Marc Tarabella


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ (7.5.2015)

προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις 2012-2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα

(2014/2252(INI))

Συντάκτρια γνωμοδότησης: Patricija Šulin

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το πρωτόκολλο αριθ. 2 αυτής θεσπίζουν κανόνες σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αρχές αυτές αποτελούν σημαντικά εργαλεία για τον σχεδιασμό πολιτικών προς όφελος των ευρωπαίων πολιτών και, συνεπώς, αποτελούν επίσης μέσα για την αξιολόγηση του χρηματοοικονομικού αντίκτυπου της νομοθεσίας·

1.  επιδοκιμάζει την έναρξη δημόσιας διαβούλευσης εκ μέρους της Επιτροπής σχετικά με την αναθεώρηση των κατευθυντήριων οδηγιών της για τις εκτιμήσεις επιπτώσεων και των κατευθυντήριων οδηγιών της για τις διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους(1), κατόπιν αιτήματος του Κοινοβουλίου για βελτίωση της επικοινωνίας με την κοινωνία των πολιτών, το οποίο διατυπώθηκε στο ψήφισμά του, της 14ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τη βελτίωση της νομοθεσίας, την επικουρικότητα και την αναλογικότητα και την έξυπνη νομοθεσία(2)·

2.  σημειώνει τους νέους στόχους πολιτικής της Επιτροπής όσον αφορά τις πρωτοβουλίες και τις προτάσεις για θέσπιση νομοθεσίας σε επίπεδο ΕΕ που αφορούν συγκεκριμένα τα εξής: ελάχιστο κόστος· όφελος για τους πολίτες, τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους· αποφυγή μη απαραίτητων κανονιστικών επιβαρύνσεων·

3.  υπογραμμίζει ότι η αξιολόγηση των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας χάραξης πολιτικής της ΕΕ· καλεί την Επιτροπή να προωθήσει την ορθή αξιολόγηση της προστιθέμενης αξίας για την ΕΕ, καθώς και της χρησιμότητας και της αναγκαιότητας ανάληψης δράσης από την ΕΕ·

4.  σημειώνει ότι η πλήρης αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των πολιτικών που υποστηρίζει η Επιτροπή θα χρησιμοποιηθεί κατά την προετοιμασία του προϋπολογισμού της ΕΕ από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή·

5.  θεωρεί ότι τα προγράμματα που καλύπτονται από το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο πρέπει να αξιολογούν και να αποδεικνύουν τη συμμόρφωσή τους με την αρχή της επικουρικότητας όσον αφορά την επιδείξιμη προστιθέμενη αξία εντός των δικαιούχων κρατών μελών·

6.  εκφράζει ανησυχία για το γεγονός ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κονδύλια του προϋπολογισμού της ΕΕ δαπανώνται σε έργα που δεν επιτυγχάνουν ουσιαστικά αποτελέσματα· συνεπώς, ενθαρρύνει την Επιτροπή να μελετήσει το ενδεχόμενο πραγματοποίησης επιτόπιων εκτιμήσεων για τα έργα που έχουν σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο σε τοπικό επίπεδο·

7.  επαναλαμβάνει την έκκληση που απηύθυνε, μέσω του προαναφερθέντος ψηφίσματος της 14ης Σεπτεμβρίου 2011, για τη χρήση εθνικών εκτιμήσεων επιπτώσεων συμπληρωματικά προς τις εκτιμήσεις που πραγματοποιεί η Επιτροπή (των οποίων η αναθεώρηση βρίσκεται υπό συζήτηση) προς υποστήριξη της προτεινόμενης νομοθεσίας· φρονεί ότι οι μονάδες εκτίμησης επιπτώσεων που δημιούργησε πρόσφατα το Κοινοβούλιο θα προσφέρουν χρήσιμο έργο συμπληρωματικά προς το έργο της Επιτροπής·

8.  καλεί την Επιτροπή να προτείνει στο Ελεγκτικό Συνέδριο να συμπεριλάβει, όπου αρμόζει, στις ειδικές εκθέσεις για την επιμερισμένη διαχείριση, έναν έλεγχο των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων αναφορικά με την επικουρικότητα και την αναλογικότητα·

9.  ζητεί από την Επιτροπή, σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικότητας και της επικουρικότητας, να απλοποιήσει τη διαδικασία αίτησης για κονδύλια της ΕΕ, με σκοπό να καταστεί η διαδικασία αίτησης περισσότερο αποδοτική και προσανατολισμένη στα αποτελέσματα·

10.  υπενθυμίζει στην Επιτροπή την ευθύνη που φέρει το Κοινοβούλιο να ελέγχει προσεκτικά την εκτέλεση του προϋπολογισμού της ΕΕ και να καθιστά υπόλογη την Επιτροπή για τη διαχείρισή του· επισημαίνει ότι ο κοινοβουλευτικός έλεγχος περιλαμβάνει μια κοστολογική διάσταση και πρέπει να εστιάζεται στον τρόπο επανόρθωσης των διαπραχθεισών παρατυπιών και αποτροπής των σφαλμάτων·

11.  αναμένει από την Επιτροπή να αναπτύξει συνέργειες ανάμεσα στον προϋπολογισμό της ΕΕ, τους εθνικούς προϋπολογισμούς και τους υποεθνικούς προϋπολογισμούς, καθώς και να τους υποβάλλει σε αξιολόγηση αναφορικά με την αρχή της επικουρικότητας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

5.5.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

20

0

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Inés Ayala Sender, Zigmantas Balčytis, Dennis de Jong, Martina Dlabajová, Jens Geier, Ingeborg Gräßle, Bernd Kölmel, Verónica Lope Fontagné, Fulvio Martusciello, Petri Sarvamaa, Claudia Schmidt, Igor Šoltes, Bart Staes, Marco Valli, Tomáš Zdechovský, Георги Пирински

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Monika Hohlmeier, Karin Kadenbach, Julia Pitera, Patricija Šulin

(1)

http://ec.europa.eu/budget/explained/management/managt_who/who_en.cfm

(2)

ΕΕ C 51 Ε της 22.2.2013, σ. 87· http://ec.europa.eu/smart-regulation/impact/planned_ia/consultation_2014/index_el.htm


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (29.5.2015)

προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις 2012-2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα

(2014/2252(INI))

Συντάκτρια γνωμοδότησης: Helga Stevens

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  φρονεί ότι η πολιτική απασχόλησης και η κοινωνική πολιτική εμπίπτουν κυρίως στο πεδίο αρμοδιότητας των κρατών μελών και ότι η ΕΕ έχει αρμοδιότητα να λαμβάνει μέτρα για να διασφαλίζει τον συντονισμό των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών, χαράζοντας κατευθυντήριες γραμμές, ιδίως δε μέσω κανονιστικών εγγράφων για την αγορά εργασίας· ενθαρρύνει, συνεπώς, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εντείνουν τις συζητήσεις σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας σε αυτό το πεδίο πολιτικής·

2.  επιδοκιμάζει τη στενότερη συμμετοχή και τη δυναμικότερη ανάμιξη, κατά τα τελευταία έτη, των εθνικών κοινοβουλίων στην ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία, που οδήγησε σε αύξηση της ευαισθητοποίησης όσον αφορά τις αρχές στις οποίες εδράζεται η ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας στο διοργανικό πλαίσιο· σημειώνει, ωστόσο, ότι πολλά πρέπει να γίνουν ακόμα στο πεδίο αυτό· ως πρώτο βήμα προτείνει να αρχίσει η Επιτροπή ετήσιο διάλογο με καθένα από τα εθνικά κοινοβούλια, με σκοπό την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων·

3.  υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενεργεί μόνο στην περίπτωση και στον βαθμό που τα κράτη μέλη αδυνατούν να επιτύχουν επαρκώς τους στόχους της προτεινόμενης ενέργειας·

4.  τονίζει ότι, κατά τη χάραξη όλων των πολιτικών, θα πρέπει να τηρείται η αρχή της επικουρικότητας και να εξασφαλίζεται απτή ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία· τονίζει ότι οι περιπτώσεις στις οποίες τίθεται θέμα επικουρικότητας και αναλογικότητας πρέπει να συζητούνται διεξοδικά και όχι να χρησιμοποιούνται για την υπονόμευση του κοινωνικού διαλόγου της ΕΕ· επισημαίνει ότι, κατά την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων και να διασφαλίζεται η αυτονομία τους σύμφωνα με τα έθιμα και τις παραδόσεις των κρατών μελών· σε αυτό το πλαίσιο, φρονεί ότι παραβιάσεις της αρχής της επικουρικότητας μπορούν να οδηγήσουν σε απρόβλεπτες ανεπιθύμητες συνέπειες, όπως σε υπονόμευση της εμπιστοσύνης των ευρωπαίων πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγος για τον οποίο τέτοιες παραβιάσεις πρέπει να αποφεύγονται·

5.  υπογραμμίζει τη σημασία των κοινοβουλίων καθώς και του εδαφικού αντίκτυπου και της εγγύτητάς τους προς τους πολίτες και ζητεί, όπου ενδείκνυται, μεγαλύτερη συμμετοχή τους στο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης·

6.  ενθαρρύνει τα εθνικά κοινοβούλια να εκδίδουν αιτιολογημένες γνώμες όχι μόνον επί των νομοθετικών εγγράφων της Επιτροπής αλλά και επί των μη νομοθετικών εγγράφων που προηγούνται της σύνταξης της ενωσιακής νομοθεσίας, προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματική η επίδρασή τους στις μελλοντικές πρωτοβουλίες της Ένωσης και στη νομοθεσία·

7.  υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η ΕΕ ενεργεί εκτός των τομέων αποκλειστικής αρμοδιότητάς της μόνον εάν και στον βαθμό που οι στόχοι ενός σχεδιαζόμενου μέτρου μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο από ό, τι σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό· τονίζει ότι η επικουρικότητα μπορεί, συνεπώς, να οδηγήσει τόσο σε επέκταση των δραστηριοτήτων της Ένωσης στο πλαίσιο των εξουσιών της, όταν το απαιτούν οι περιστάσεις, όσο και, αντίθετα, σε περιορισμό ή διακοπή των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, όταν δεν δικαιολογούνται πλέον· τονίζει ότι η επικουρικότητα, στο πλαίσιο αυτό, δεν ισχύει μόνο στις σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και των κρατών της αλλά καλύπτει επίσης το περιφερειακό και το τοπικό επίπεδο·

8.  επισημαίνει ότι το 2012 ενεργοποιήθηκε για πρώτη φορά ο μηχανισμός της «κίτρινης κάρτας» από τα εθνικά κοινοβούλια στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας, ως απάντηση στην πρόταση κανονισμού για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών· παρατηρεί, ωστόσο, ότι, σύμφωνα με την Επιτροπή, δεν έχει σημειωθεί παραβίαση της αρχής της επικουρικότητας·

9.  πιστεύει ότι ενδεχόμενη απόσυρση από την Επιτροπή της πρότασης αυτής λόγω πολιτικής αντίθεσης και, κατά την Επιτροπή, όχι λόγω οποιασδήποτε παράβασης της αρχής της επικουρικότητας, θα ενεθάρρυνε τα διάφορα εμπλεκόμενα μέρη να ξεκινήσουν νέα διοργανική συζήτηση καταλληλότερη για να οδηγήσει σε συναίνεση επί των διεθνικών όψεων των επιχειρησιακών σχέσεων, καθώς και σε ευρύτερο προβληματισμό όσον αφορά την αρχή της επικουρικότητας·

10.  καλεί την Επιτροπή να παρέχει προκαταρκτική ενημέρωση σχετικά με την επιλογή νομικής βάσης για τις νομοθετικές πράξεις, καθώς κάτι τέτοιο θα διευκολύνει τη συνεργασία με τα εθνικά κοινοβούλια·

11.  σημειώνει ότι, το 2013, για δεύτερη φορά στην ιστορία, τα εθνικά κοινοβούλια έκαναν χρήση του δικαιώματός τους για κίνηση διαδικασία «κίτρινης κάρτας» στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας, ο οποίος αποδίδει αυξανόμενο ενδιαφέρον, ρόλο και προστιθέμενη αξία στα εθνικά κοινοβούλια κατά τη θέσπιση της ενωσιακής νομοθεσίας·

12.  επισημαίνει ότι η διαδικασία κίτρινης κάρτας, η οποία επηρεάζει τη λήψη αποφάσεων στην ΕΕ, θα μπορούσε να ενισχυθεί αποτελεσματικά με μία προκαταρκτική ενημέρωση σχετικά με τις θέσεις των εθνικών κοινοβουλίων και, συνεπώς, να ενθαρρύνει τα εθνικά κοινοβούλια να ανταλλάσσουν απόψεις σχετικά με το πεδίο εφαρμογής και την αξιολόγηση των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για να διαπιστώνεται η συμμόρφωση προς τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

13.  φρονεί ότι η έννοια των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας δεν είναι σαφής και, συνεπώς, τα εθνικά κοινοβούλια την ερμηνεύουν με διαφορετικούς τρόπους, κάτι που προκαλεί δυσκολίες στην επίτευξη των συμφωνιών και της συμμόρφωσης προς τις αποφάσεις τους· επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή έχει θεσπίσει κοινά κριτήρια για να διαπιστώνεται η συμμόρφωση με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας· ενθαρρύνει τα εθνικά κοινοβούλια και τα υπόλοιπα θεσμικά όργανα να χρησιμοποιούν τα κριτήρια αυτά με σκοπό να αυξηθεί η εκτίμηση της συμβατότητας και ο συντονισμός και η αποτελεσματικότητα του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας·

14.  σημειώνει ότι τα εθνικά κοινοβούλια βρέθηκαν πολύ κοντά στο να δείξουν «κίτρινη κάρτα» στο πλαίσιο της πρότασης για σύσταση Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας· φρονεί ότι στις περιπτώσεις στις οποίες η διαδικασία κίτρινης κάρτας στηρίζεται από σημαντικό αριθμό εθνικών κοινοβουλίων, η ανακοίνωση της Επιτροπής που δίδει συνέχεια στη διαδικασία αυτή οφείλει να εξετάζει όλες τις αντιρρήσεις που εγείρουν τα κοινοβούλια αυτά·

15.  επισημαίνει ότι η νομοθεσία μπορεί να έχει διαφορετικό αντίκτυπο στις μεγάλες επιχειρήσεις και στις ΜΜΕ, και πιστεύει ότι τούτο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη διαδικασία κατάρτισης νομοθεσίας· θεωρεί ότι η αρχή «Προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις» δεν αποσκοπεί στην εξαίρεση των πολύ μικρών επιχειρήσεων και των ΜΜΕ από την εφαρμογή της νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια, αλλά αποτελεί μάλλον βασικό στοιχείο της διαδικασίας χάραξης πολιτικής και μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην τόνωση της δημιουργίας θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη, μειώνοντας το κόστος και τον γραφειοκρατικό φόρτο για τις επιχειρήσεις και εστιάζοντας σε έξυπνους κανονισμούς οι οποίοι μπορούν να εφαρμοστούν με τρόπο που να διασφαλίζει τον ισότιμο ανταγωνισμό για τις ΜΜΕ και τις πολύ μικρές επιχειρήσεις· τονίζει ότι όλοι οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν το υψηλότερο δυνατό επίπεδο προστασίας όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, ανεξάρτητα από το μέγεθος της επιχείρησης, την υποκείμενη σύμβαση ή το κράτος μέλος στο οποίο εργάζονται·

16.  σημειώνει την ολοένα και μεγαλύτερη έμφαση που δίδει η Επιτροπή στους κύκλους πολιτικής και στις εκτιμήσεις επιπτώσεων· καλεί την αρμόδια επιτροπή να επανεξετάζει συστηματικά τις εκτιμήσεις επιπτώσεων της Επιτροπής και να επισκοπεί, σε όσον το δυνατόν πιο πρώιμο στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας, την εκ των προτέρων ανάλυση των εκτιμήσεων επιπτώσεων που πραγματοποιεί το Κοινοβούλιο και να αξιολογεί πάντα τη συμμόρφωση προς αυτές τις δύο αρχές· πιστεύει ότι οι εκτιμήσεις επιπτώσεων δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις πολιτικές εκτιμήσεις και αποφάσεις, αφενός και, αφετέρου, ότι κάθε πρόταση της Επιτροπής πρέπει να έχει απτή ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία· ζητεί, ως εκ τούτου, μια περισσότερο ολιστική προσέγγιση στην αξιολόγηση αντικτύπου, η οποία θα καλύπτει, κατά περίπτωση, και τις επιπτώσεις που θα προέκυπταν εάν δεν υπήρχε σχετική νομοθεσία.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

28.5.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

39

5

4

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Laura Agea, Guillaume Balas, Brando Benifei, David Casa, Ole Christensen, Agnes Jongerius, Jan Keller, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Zdzisław Krasnodębski, Jean Lambert, Jérôme Lavrilleux, Patrick Le Hyaric, Jeroen Lenaers, Verónica Lope Fontagné, Javi López, Thomas Mann, Dominique Martin, Edouard Martin, Anthea McIntyre, Joëlle Mélin, Elisabeth Morin-Chartier, Emilian Pavel, Georgi Pirinski, Terry Reintke, Claude Rolin, Anne Sander, Sven Schulze, Siôn Simon, Jutta Steinruck, Yana Toom, Ulrike Trebesius, Marita Ulvskog, Tatjana Ždanoka, Jana Žitňanská

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Amjad Bashir, Heinz K. Becker, Lynn Boylan, Mercedes Bresso, Deirdre Clune, Eduard Kukan, Evelyn Regner, Csaba Sógor

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Marco Affronte, Andor Deli, Norica Nicolai, Urmas Paet, Pavel Telička, Marco Zanni


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (7.5.2015)

προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις 2012-2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα

(2014/2252(INI))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Kazimierz Michał Ujazdowski

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  επιδοκιμάζει, εν προκειμένω, το γεγονός ότι η Επιτροπή ελέγχει εκ των προτέρων εάν οι προτάσεις της είναι απαραίτητες και εάν οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη καθώς και ότι δικαιολογεί τη δράση της σε συνάρτηση με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου περί εφαρμογής των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας· υπογραμμίζει με έμφαση τη σπουδαιότητα των εκτιμήσεων αντικτύπου για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς αυτές τις δύο αρχές κατά την κατάρτιση νομοθετικών προτάσεων· υπογραμμίζει εξίσου ότι η διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας πρέπει επίσης να αποτελεί προτεραιότητα για την Επιτροπή κατά την αξιολόγηση των υφιστάμενων πολιτικών της ΕΕ·

2.  υπενθυμίζει ότι η επικουρικότητα προστατεύεται επίσης από το γεγονός ότι δεν είναι δυνατή η έγκριση οιασδήποτε ευρωπαϊκής νομοθεσίας χωρίς την έγκριση της ευρείας πλειοψηφίας των εθνικών υπουργείων στο Συμβούλιο (τα οποία λογοδοτούν στα εθνικά κοινοβούλια)·

3.  επισημαίνει ότι η επικουρικότητα, ουσιαστικά, συνιστά ζήτημα μόνο για ένα μικρό ποσοστό των νομοθετικών προτάσεων, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι δεν έχει ενεργοποιηθεί ποτέ η διαδικασία της «πορτοκαλί κάρτας», ενώ η διαδικασία της «κίτρινης κάρτας» έχει ενεργοποιηθεί μόνο δύο φορές σε διάστημα έξι ετών· θεωρεί ότι τα εθνικά κοινοβούλια είναι πιθανόν να ενδιαφέρονται για το περιεχόμενο των προτάσεων και όχι μόνο για την επικουρικότητα, και επισημαίνει ότι πολλά εθνικά κοινοβούλια ενισχύουν τις διαδικασίες τους προκειμένου να επηρεάζουν τη θέση που λαμβάνει ο υπουργός στο Συμβούλιο·

4.  επισημαίνει ότι η αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στις Συνθήκες, επιτρέπει την παρέμβαση της Ένωσης σε τομείς που δεν εμπίπτουν στην αποκλειστική της αρμοδιότητα «μόνο εφόσον και κατά τον βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης»· επισημαίνει ότι η επικουρικότητα, μια ουδέτερη νομική αρχή που συνδέεται με την έννοια του βέλτιστου επιπέδου δράσης μπορεί να εφαρμόζεται είτε, όταν το απαιτούν οι περιστάσεις, για να επεκτείνονται οι δραστηριότητες της Ένωσης, χωρίς ωστόσο αυτή να υπερβαίνει τις αρμοδιότητές της είτε, αντίθετα, για να περιορίζεται και να σταματά η δραστηριότητα της Ένωσης όταν δεν είναι πλέον αναγκαία·

5.  υπογραμμίζει ότι η άσκηση των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να διέπεται από τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 ΣΕΕ· επιδοκιμάζει το γεγονός ότι το 2012 και το 2013 η συμμόρφωση προς αυτές τις δύο αρχές αποτέλεσε αντικείμενο προσεκτικής εξέτασης από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και από τα εθνικά κοινοβούλια·

6.  εκτιμά το έργο της Επιτροπής Εκτίμησης Αντικτύπου όσον αφορά τα ζητήματα που άπτονται της επικουρικότητας και της αναλογικότητας των νομικών μέτρων, και απευθύνει έκκληση για ισχυρότερη συνεργασία με την Επιτροπή των Περιφερειών και την Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων (AFCO) ήδη σε αυτό το επίπεδο της διαδικασίας για τα δύο σχετικά ζητήματα·

7.  ζητεί να καθιερωθεί διαβούλευση με τα τοπικά και περιφερειακά κοινοβούλια σε τακτική βάση και όχι μόνο για μεμονωμένα ζητήματα·

8.  υπογραμμίζει την αξιοσημείωτη ανάπτυξη της ανταλλαγής πληροφοριών με τα εθνικά κοινοβούλια μέσω του συστήματος IPEX, και επισημαίνει την αύξηση του αριθμού των αιτιολογημένων γνωμών που εκδίδονται από τα εθνικά κοινοβούλια (+ 9% το 2012, + 25% το 2013)· επικροτεί την ενεργότερη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων στην ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία, όσον αφορά κυρίως τον έλεγχο των νομοθετικών προτάσεων υπό το πρίσμα των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

9.  επισημαίνει ότι τόσο το 2012 όσο και το 2013 τα εθνικά κοινοβούλια χρησιμοποίησαν τη διαδικασία της κίτρινης κάρτας στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας· θεωρεί, συνεπώς, ότι τα εθνικά κοινοβούλια βελτίωσαν την ικανότητά τους να χρησιμοποιούν τα προνόμια που διαθέτουν στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας· ενθαρρύνει σθεναρά τα εθνικά κοινοβούλια να αναπτύξουν περαιτέρω τη μεταξύ τους συνεργασία, προκειμένου να αξιοποιήσουν πλήρως τον ρόλο που τους έχει ανατεθεί από τις ισχύουσες Συνθήκες·

10.  γνωρίζει ότι πολλά εθνικά κοινοβούλια επιθυμούν να επηρεάζουν το περιεχόμενο της νομοθεσίας και όχι απλώς να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους επί των σχετικά λίγων περιπτώσεων στις οποίες τίθεται ζήτημα επικουρικότητας· χαιρετίζει τις εισηγήσεις που έγιναν προς την Επιτροπή στο πλαίσιο της «πρωτοβουλίας Barroso»· θεωρεί ότι τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να ασκήσουν τέτοιου είδους επιρροή με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, διαμορφώνοντας τη θέση των υπουργών των χωρών τους πριν από τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου, και ότι η περίοδος των 8 εβδομάδων μπορεί επίσης να αξιοποιηθεί για τον σκοπό αυτό·

11.  υποστηρίζει ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα οφείλουν να παρέχουν τη δυνατότητα στα εθνικά κοινοβούλια να ελέγχουν νομοθετικές προτάσεις και ότι η Επιτροπή πρέπει αντίστοιχα να τεκμηριώνει αναλυτικά και πλήρως τις αποφάσεις της για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα·

12.  υπογραμμίζει τη δέσμευσή του να διασφαλίζει τη συμμόρφωση προς τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας μέσω αξιολογήσεων των οικείων νομοθετικών εκθέσεων πρωτοβουλίας, εκ των προτέρων αξιολογήσεων των εκτιμήσεων αντικτύπου της Επιτροπής και μέσω της συνεχούς αξιολόγησης της δυνητικής προστιθέμενης αξίας για την ΕΕ και του «κόστους της μη Ευρώπης»·

13.  σημειώνει, ωστόσο, ότι οι περισσότερες γνώμες εθνικών κοινοβουλίων υποβάλλονται από λίγα μόνο εθνικά κοινοβούλια, και προτρέπει τα λοιπά κοινοβούλια να συμμετέχουν πιο ενεργά στον διάλογο για τα ευρωπαϊκά ζητήματα·

14.  πιστεύει ότι θα ήταν εποικοδομητική μια συζήτηση για την παράταση της περιόδου που διαθέτουν τα εθνικά κοινοβούλια για να εκδώσουν μια αιτιολογημένη γνώμη δυνάμει του άρθρου 6 του πρωτοκόλλου περί εφαρμογής των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, προκειμένου να προσδιοριστούν πιθανές βελτιώσεις του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου· θεωρεί ότι εντωμεταξύ θα πρέπει να υπολογίζεται ευέλικτα η περίοδος που παρέχεται στα εθνικά κοινοβούλια για να εκδώσουν μια αιτιολογημένη γνώμη· υπενθυμίζει ότι οποιαδήποτε τροποποίηση της εν λόγω προθεσμίας θα συνεπαγόταν αλλαγή της Συνθήκης· συνιστά συνεπώς να αρχίσει έγκαιρα αυτός ο προβληματισμός προκειμένου το ζήτημα της συμμετοχής των εθνικών κοινοβουλίων να μπορέσει να συζητηθεί πριν από την προσεχή τροποποίηση των Συνθηκών· υπογραμμίζει ότι, κατά τη συζήτηση σχετικά με την παράταση της περιόδου που παρέχεται σήμερα στα εθνικά κοινοβούλια, θα μπορούσε να εξεταστεί ο ρόλος των περιφερειακών κοινοβουλίων, καθώς και το ζήτημα των πόρων που τίθενται στη διάθεση των εθνικών κοινοβουλίων· απευθύνει επίσης έκκληση προς την Επιτροπή να αποφανθεί για το ζήτημα της πρωτοβουλίας «πράσινης κάρτας» των εθνικών κοινοβουλίων·

15.  πιστεύει ότι, δεδομένης της πείρας τους, τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στον διάλογο για τα ευρωπαϊκά ζητήματα και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων· συνεπώς, προτρέπει τα εθνικά κοινοβούλια να ασκήσουν πλήρως τις αρμοδιότητες που τους έχουν ανατεθεί με βάση τις ισχύουσες Συνθήκες, μεταξύ άλλων αναπτύσσοντας περαιτέρω τη μεταξύ τους συνεργασία·

16.  προτείνει να εξεταστεί το ενδεχόμενο να καθιερωθεί διαδικασία «πράσινης κάρτας», η οποία θα παρέχει στα εθνικά κοινοβούλια τη δυνατότητα να προτείνουν ευρωπαϊκή νομοθεσία και να μετέχουν κατ᾽ αυτό τον τρόπο εποικοδομητικά στην ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία· φρονεί ότι μια τέτοιου είδους διαδικασία θα μπορούσε να καθιερωθεί στο πλαίσιο ανάληψης δέσμευσης από την Επιτροπή και ότι δεν πρέπει να υπάρξει τροποποίηση των Συνθηκών·

17.  επισημαίνει ότι το 2012 ενεργοποιήθηκε από τα εθνικά κοινοβούλια για πρώτη φορά η διαδικασία της «κίτρινης κάρτας» σχετικά με την αρχή της επικουρικότητας, ως απάντηση στην πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών (Monti II)· σημειώνει ότι, παρόλο που η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αρχής της επικουρικότητας δεν είχε παραβιαστεί, απέσυρε την πρόταση λόγω ελλιπούς πολιτικής στήριξης· παρατηρεί ότι το 2013 ενεργοποιήθηκε για δεύτερη φορά η διαδικασία της «κίτρινης κάρτας» σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για έκδοση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO)· σημειώνει ότι η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας και αποφάσισε να τη διατηρήσει·

18.  υπογραμμίζει τον τεράστιο δυνητικό αντίκτυπο των αποφάσεων που λαμβάνονται σε επίπεδο ΕΕ τον οποίο ενδεχομένως να έχει η σύναψη διεθνών εμπορικών συμφωνιών, όπως η Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP) και η Συνολική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία (CETA), στην ικανότητα των αρχών περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων που αφορούν τις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να λαμβάνουν πλήρως υπόψη τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας κατά τη διαπραγμάτευση διεθνών εμπορικών συμφωνιών και να υποβάλλουν στο Κοινοβούλιο έκθεση σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις τους στην επικουρικότητα·

19.  σημειώνει ότι στις αιτιολογημένες γνώμες που εκδίδονται από τα εθνικά κοινοβούλια επισημαίνεται η ύπαρξη διαφόρων ερμηνειών των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας· σε αυτό το πλαίσιο υπενθυμίζει ότι η αρχή της επικουρικότητας, όπως διατυπώνεται στην Συνθήκες, επιτρέπει στην Ένωση να παρεμβαίνει στους τομείς οι οποίοι δεν εμπίπτουν στην αποκλειστική της αρμοδιότητα μόνο «εφόσον και κατά τον βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης»· υπενθυμίζει επίσης ότι «σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, το περιεχόμενο και η μορφή της δράσης της Ένωσης δεν υπερβαίνουν τα απαιτούμενα για την επίτευξη των στόχων των Συνθηκών»· προτρέπει τα εθνικά κοινοβούλια να τηρούν το γράμμα της ΣΕΕ κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας· συνιστά θερμά όπως τα εθνικά κοινοβούλια και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα συμμετέχουν σε ανταλλαγή απόψεων και πρακτικών ελέγχου της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

5.5.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

22

0

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Mercedes Bresso, Fabio Massimo Castaldo, Κώστας Χρυσόγονος, Richard Corbett, Esteban González Pons, Danuta Maria Hübner, Ramón Jáuregui Atondo, Jo Leinen, Morten Messerschmidt, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Paulo Rangel, György Schöpflin, Pedro Silva Pereira, Barbara Spinelli, Claudia Tapardel, Josep-Maria Terricabras, Kazimierz Michał Ujazdowski

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Max Andersson, Sylvie Goulard, David McAllister, Cristian Dan Preda, Viviane Reding


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

13.10.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

13

7

3

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Max Andersson, Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Therese Comodini Cachia, Mady Delvaux, Rosa Estaràs Ferragut, Laura Ferrara, Enrico Gasbarra, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Mary Honeyball, Sajjad Karim, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Julia Reda, Evelyn Regner, Pavel Svoboda, József Szájer, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka, Κώστας Χρυσόγονος

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Stefano Maullu

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Andrew Lewer

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου