Διαδικασία : 2015/2092(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0328/2015

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0328/2015

Συζήτηση :

PV 14/12/2015 - 18
CRE 14/12/2015 - 18

Ψηφοφορία :

PV 15/12/2015 - 4.24
CRE 15/12/2015 - 4.24
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2015)0447

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 219kWORD 170k
16.11.2015
PE 560.736v02-00 A8-0328/2015

σχετικά με τη νέα ΚΑλΠ: δομή των τεχνικών μέτρων και των πολυετών σχεδίων

(2015/2092(INI))

Επιτροπή Αλιείας

Εισηγητής: Gabriel Mato

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη νέα ΚΑλΠ: δομή των τεχνικών μέτρων και των πολυετών σχεδίων

(2015/2092(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 43,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2 και τα άρθρα 9 και 10,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Αλιείας (A8-0328/2015),

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η βιωσιμότητα των ιχθυαποθεμάτων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για το μέλλον της αλιευτικής βιομηχανίας

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μετά το 2009, έχει πραγματοποιηθεί ελάχιστη πρόοδος σε σχέση με τη θέσπιση νομοθετικών πράξεων τόσο για τα τεχνικά μέτρα όσο και για τα πολυετή σχέδια, αφενός μεν, επειδή οι προτάσεις της Επιτροπής για τα εν λόγω σχέδια δημιουργούσαν προστριβές μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων με επίκεντρο τις αρμοδιότητές τους στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων που προβλέπεται στο άρθρο 43 της ΣΛΕΕ, αφετέρου δε, επειδή στο πλαίσιο των τεχνικών μέτρων προέκυψαν δυσκολίες σε σχέση με την εναρμόνιση της νομοθεσίας με τη Συνθήκη της Λισαβόνας·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η κοινή αλιευτική πολιτική (ΚΑλΠ) (κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013) περιλαμβάνει μεταξύ των στόχων του την αποκατάσταση και διατήρηση του πληθυσμού των αλιευμάτων πάνω από τα επίπεδα που μπορούν να επιτύχουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ) χρησιμοποιώντας μια οικοσυστημική και επιλεκτική προσέγγιση· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα τεχνικά μέτρα και τα πολυετή σχέδια συνιστούν τα βασικά εργαλεία για την επίτευξη αυτών των στόχων·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μεταξύ των βασικών αλλαγών που επήλθαν με τη μεταρρύθμιση της ΚΑλΠ του 2013 περιλαμβάνονται επίσης η υποχρέωση εκφόρτωσης και η περιφερειοποίηση·

E.  λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητα και την ποικιλία των τεχνικών μέτρων καθώς και το γεγονός ότι είναι διεσπαρμένα σε πολλούς διαφορετικούς κανονισμούς, έχουν συμβάλει στο να καταστήσουν δύσκολη την εφαρμογή για τους αλιείς, πράγμα που εγκυμονεί τον κίνδυνο να δημιουργηθεί δυσπιστία μεταξύ των αλιέων·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρχή της περιφερειοποίησης περιλαμβάνει τη διαβούλευση με τα Γνωμοδοτικά Συμβούλια με σκοπό να έλθουν οι ενδιαφερόμενοι πιο κοντά στην διαδικασία λήψης αποφάσεων και να αξιολογούνται καλύτερα οι πιθανές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις των αποφάσεων·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πολυπλοκότητα των τεχνικών μέτρων και οι δυσκολίες κατά την εφαρμογή τους, όπως επίσης η έλλειψη απτών αποτελεσμάτων από την ΚΑλΠ και η έλλειψη κινήτρων συνέβαλαν στη δημιουργία δυσπιστίας μεταξύ των αλιέων·

H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αναθεώρηση των τεχνικών μέτρων, σύμφωνα με τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές συμβουλές και η χρησιμοποίηση μιας οικοσυστημικής προσέγγισης, πρέπει να επιδιώκουν την βελτίωση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας των αλιευτικών και θαλάσσιων πόρων κατά τρόπον που να συνάδει με την κοινωνικοοικονομική βιωσιμότητα του τομέα·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η επίτευξη των στόχων της νέας ΚΑλΠ απαιτεί, μεταξύ άλλων, τη χρήση πιο επιλεκτικών αλιευτικών εργαλείων και πρακτικών·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τελευταίες καινοτομίες που βελτιώνουν την επιλεκτικότητα των αλιευτικών εργαλείων συχνά παρεμποδίζονται από την νομοθεσία·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η υποχρέωση εκφόρτωσης σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή στην πολιτική διαχείρισης της αλιείας, και ιδίως της βενθοπελαγικής αλιείας, και, ως εκ τούτου, των τεχνικών μέτρων σε καίριους τομείς όπως η σύνθεση των αλιευμάτων και οι διαστάσεις ματιού·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην σημασία της αλιείας μικρής κλίμακας για την βιωσιμότητα των παράκτιων κοινοτήτων, και ιδίως για τον ρόλο των γυναικών και των παιδιών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΚΑλΠ χρειάζεται ένα διαφοροποιημένο καθεστώς για την αλιεία μικρής κλίμακας στην Ευρώπη·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι χρειάζεται ένας γενικός ορισμός της έννοιας της αλιείας μικρής κλίμακας, υπό το πρίσμα του ρόλου που διαδραματίζει για την αποκατάσταση των θαλασσών μας και την διατήρηση παραδοσιακών και φιλικών προς το περιβάλλον βιώσιμων πρακτικών και δραστηριοτήτων·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο καθορισμός των κοινών βασικών αρχών για όλες τις θαλάσσιες λεκάνες μέσω ενός κανονισμού-πλαισίου, ο οποίος θα εγκριθεί με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας είναι απαραίτητος προκειμένου να εξασφαλιστεί η εφαρμογή των στόχων της ΚΑλΠ στην ΕΕ, να διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των φορέων και να διευκολυνθεί το έργο της εκτέλεσης και του ελέγχου των τεχνικών μέτρων·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνήθης νομοθετική διαδικασία δεν είναι πάντοτε απαραίτητη στην περίπτωση μέτρων που λαμβάνονται σε περιφερειακό επίπεδο ή υπόκεινται σε συχνές αλλαγές ή που βασίζονται σε πρότυπα και στόχους που αποφασίσθηκαν από τους συννομοθέτες, αλλά πρέπει να χρησιμοποιείται για την έγκριση κανόνων που είναι κοινοί σε όλες τις θαλάσσιες λεκάνες και επίσης για μέτρα που περιέχονται σε ειδικούς κανονισμούς ή που δεν είναι πιθανόν να τροποποιηθούν στο άμεσο μέλλον·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφερειοποίηση πρέπει να διασφαλίσει την προσαρμογή των τεχνικών μέτρων στις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε τύπου αλιείας και της εκάστοτε λεκάνης, προσφέροντας ευελιξία και παρέχοντας τη δυνατότητα άμεσης ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης· ότι πρέπει να λαμβάνονται πιο απλά τεχνικά μέτρα που θα είναι πιο εύκολο να κατανοηθούν, να εφαρμοσθούν και να επιβληθούν· ότι η θέσπιση τεχνικών μέτρων σε περιφερειακή βάση πρέπει να ακολουθήσει το πρότυπο που έχει συμφωνηθεί από τους συννομοθέτες στο πλαίσιο της νέας κοινής αλιευτικής πολιτικής·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφερειοποίηση μπορεί να συμβάλει στην απλούστευση και την ευκολότερη κατανόηση των κανόνων, οι οποίοι έτσι θα γίνονται αποδεκτοί από τον αλιευτικό κλάδο και άλλους ενδιαφερόμενους, πολύ περισσότερο αν ο κλάδος συμμετέχει στη διαδικασία θέσπισής τους·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφερειοποίηση δεν πρέπει να οδηγήσει στην επανεθνικοποίηση, καθώς η εξέλιξη αυτή δεν θα ήταν συμβατή με την ΚΑλΠ, ως κοινή πολιτική στην οποία η ΕΕ διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα λόγω της από κοινού εκμετάλλευσης των πόρων·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η θέσπιση τεχνικών μέτρων σε περιφερειακή βάση πρέπει να ακολουθήσει το πρότυπο που συμφωνήθηκε από τους συννομοθέτες στο πλαίσιο της νέας ΚΑλΠ, συγκεκριμένα την έγκριση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων από την Επιτροπή με βάση τις κοινές συστάσεις των ενδιαφερόμενων κρατών μελών που ανταποκρίνονται στα πρότυπα και στους στόχους που αποφασίστηκαν από τους συννομοθέτες, ή, εάν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δεν υποβάλλουν κοινή σύσταση εντός της ορισθείσας προθεσμίας, με πρωτοβουλία της Επιτροπής· λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη ότι το Κοινοβούλιο διατηρεί το δικαίωμα να αντιταχθεί σε οιαδήποτε κατ' εξουσιοδότηση πράξη βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αναθεώρηση του πλαισίου τεχνικών μέτρων πρέπει να αποτελέσει την ευκαιρία για να συνεχιστεί ο προβληματισμός για την περιφερειοποίηση και να μελετηθούν εναλλακτικές στις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένες προτάσεις ειδικών κανονισμών που περιέχουν τεχνικά μέτρα (παρασυρόμενα δίχτυα, παρεμπίπτοντα αλιεύματα κητοειδών, αλιεία βαθέων υδάτων) έχουν δημιουργήσει αντιπαραθέσεις· ότι η έγκριση ορισμένων προτάσεων –όπως η πρόταση για την αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό– εκκρεμούσε επί τρία και πλέον έτη· ότι οι διαβουλεύσεις που αφορούν την αλιεία με παρασυρόμενα δίχτυα ευρίσκονται επίσης σε αδιέξοδο· ότι έχουν απορριφθεί ορισμένες ειδικές διατάξεις για τη θέσπιση τεχνικών μέτρων από τις περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ)·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στα τεχνικά μέτρα πρέπει να υπολογίζεται το φαινόμενο της παράνομης αλιείας που συχνά συνοδεύεται από την παράνομη χρήση αλιευτικών εργαλείων, όπως τα παρασυρόμενα δίχτυα, και πρέπει να περιγραφεί μια αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα που τίθεται από την παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία (ΠΛΑ αλιεία)·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα τεχνικά μέτρα που ισχύουν σε κάθε αλιευτική λεκάνη της ΕΕ δεν είναι πάντοτε προσαρμοσμένα στις ανάγκες των καινοτόμων δραστηριοτήτων και των διαφορετικών τοπικών τύπων αλιείας· ότι, υπό το πρίσμα αυτό, οι αλιείς χρειάζονται ορισμένα τεχνικά μέτρα που βασίζονται σε περιφερειακή προσέγγιση, η οποία ανταποκρίνεται στις διαφορετικές συνθήκες εκάστης θαλάσσιας λεκάνης· ότι η διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων με βιώσιμο τρόπο έχει ζωτική σημασία και, εν προκειμένω, η απλούστευση και προσαρμοστικότητα της νομοθεσίας στην πραγματικότητα επί τόπου είναι σημαντική· ότι είναι εξίσου απαραίτητο να ληφθεί δεόντως υπόψη το γεγονός ότι στις αλιευτικές λεκάνες έχουν πρόσβαση και τρίτες χώρες, οι οποίες διαθέτουν πολύ διαφορετικούς κανόνες διατήρησης από τους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς·

ΚΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στα ευρωπαϊκά ύδατα, και ιδίως στην Μεσόγειο, έχει ζωτική σημασία να θεσπίσουν τα κράτη μέλη τα αναγκαία μέτρα και να συνεργασθούν για τον εντοπισμό των πολιτών εκείνων που είναι υπεύθυνοι για την ΠΛΑ αλιεία, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό, ότι επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις και εντατικοποιούνται οι έλεγχοι στην ξηρά και επί του πλοίου·

ΚΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα πολυετή σχέδια που θεσπίστηκαν από το 2002 μέχρι το 2009 δεν ήταν όλα εξίσου αποτελεσματικά· ότι νέα πολυετή σχέδια θα εγκριθούν βάσει των νέων κανόνων της ΚΑλΠ·

ΚΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διαπραγματεύσεις με τις τρίτες χώρες πρέπει να είναι μέρος της προσπάθειας για την επίτευξη βιωσιμότητας·

ΚΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η μεταρρύθμιση της ΚΑλΠ εισήγαγε απαιτήσεις εκφόρτωσης και προέβλεψε ευελιξία, εξαιρέσεις και χρηματοδοτική στήριξη στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ)·

ΚΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δυσκολίες κατά την εφαρμογή της απαγόρευσης των απορρίψεων στη μικτή αλιεία που περιλαμβάνει είδη με περιοριστική ποσόστωση είναι αναμενόμενες,

ΚΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας, το Κοινοβούλιο συννομοθετεί στον τομέα της αλιείας, με την εξαίρεση των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) και των ποσοστώσεων·

Λ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι από το 2009, λόγω της εμπλοκής των προτάσεων στο Συμβούλιο, δεν έχει εγκριθεί κανένα πολυετές σχέδιο·

ΛΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στο πλαίσιο της διοργανικής ομάδας εργασίας σχετικά με τα πολυετή σχέδια, οι συννομοθέτες αναγνώρισαν ότι είναι σημαντικό να εργαστούν από κοινού για την εξεύρεση ενός ρεαλιστικού τρόπου ανάπτυξης των πολυετών σχεδίων, παρά τις αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την ερμηνεία του νομικού πλαισίου·

ΛΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα πολυετή σχέδια πρέπει να αποτελέσουν ένα συγκροτημένο και βιώσιμο πλαίσιο για τη διαχείριση της αλιείας, που θα βασίζεται στις βέλτιστες πρακτικές και στα πιο πρόσφατα διαθέσιμα επιστημονικά και κοινωνικοοικονομικά ευρήματα, και θα πρέπει να είναι αρκετά ευέλικτα ώστε να προσαρμόζονται στην εξέλιξη των αποθεμάτων και σε σχέση με την λήψη ετήσιων αποφάσεων για την χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων·

ΛΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ως κοινά στοιχεία των μελλοντικών πολυετών σχεδίων προσδιορίστηκαν ο στόχος της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης και ένα χρονοδιάγραμμα για την επίτευξή του, ένας προληπτικός μηχανισμός ενεργοποίησης των μέτρων προστασίας, ένας μηχανισμός προσαρμογής στις απρόβλεπτες αλλαγές των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, καθώς επίσης και μια ρήτρα αναθεώρησης·

ΛΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα πολυετή σχέδια πρέπει να περιέχουν έναν γενικό στόχο που θα μπορεί να επιτευχθεί με μέτρα διαχείρισης και βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων· ότι πρέπει να περιλαμβάνουν μακροπρόθεσμες σταθερές επιδόσεις σύμφωνα με τις βέλτιστες επιστημονικές συμβουλές, κάτι που πρέπει να αποτυπώνεται στις ετήσιες αποφάσεις του Συμβουλίου σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες· ότι αυτές οι ετήσιες αποφάσεις θα πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στην χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων

ΛΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η απόφαση του Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2014 στις υποθέσεις C-103/12, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου και C-165/12, Επιτροπή κατά Συμβουλίου σχετικά με τη χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων στα ύδατα της ΕΕ σε αλιευτικά σκάφη που φέρουν σημαία της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην αποκλειστική οικονομική ζώνη στα ανοικτά των ακτών της Γαλλικής Γουιάνας αποτελεί προηγούμενο, δεδομένου ότι αποσαφηνίζονται το περιεχόμενο και τα όρια των δύο διαφορετικών νομικών βάσεων που περιέχονται στο άρθρο 43 της ΣΛΕΕ· ότι το άρθρο 43 παράγραφος 3, μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο ως νομική βάση για τη χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων, στα πλαίσια των κανονισμών για τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) και τις ποσοστώσεις·

ΛΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι αναμένεται η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-124/13, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου σχετικά με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1243/2012 του Συμβουλίου για τη σύσταση μακροπρόθεσμου σχεδίου για τα αποθέματα γάδου, στο πλαίσιο της οποίας το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι, δεδομένων του στόχου και του περιεχομένου του, ο κανονισμός θα έπρεπε να είχε θεσπιστεί με βάση το άρθρο 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, καθώς θα έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί η συνήθης νομοθετική διαδικασία με το Κοινοβούλιο να έχει την ιδιότητα του συννομοθέτη· ότι το Κοινοβούλιο είναι επίσης αντίθετο με τον διαχωρισμό της πρότασης της Επιτροπής καθώς το Συμβούλιο χώρισε την πρόταση σε δύο νομοθετικές πράξεις·

ΛΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, εφόσον δεν υπάρχουν πολυετή σχέδια, τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης μπορεί να τροποποιηθούν στα πλαίσια σχεδίων απορρίψεων που εγκρίνονται από την Επιτροπή με κατ' εξουσιοδότηση πράξεις με συστάσεις του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, ή, εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν υποβάλει κοινή σύσταση εντός της ορισθείσας προθεσμίας, με πρωτοβουλία της Επιτροπής· τονίζει τη σημασία τόσο της προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών όσο και της τήρησης των επιστημονικών συμβουλών κατά την λήψη αποφάσεων για τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης·

ΛΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα σχέδια εκφορτώσεων θα διαδραματίσουν ουσιώδη ρόλο συνεπεία των αλλαγών στις αλιευτικές τεχνικές και, ως εκ τούτου, στην θνησιμότητα λόγω αλιείας και στην βιομάζα των αποθεμάτων αναπαραγωγής, δηλαδή των δύο ποσοτικοποιημένων στόχων στα πλαίσια των πολυετών σχεδίων, πιθανώς λόγω των τροποποιήσεων στα ελάχιστα μεγέθη διατήρησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι, τροποποίηση των ελάχιστων μεγεθών με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σημαίνει αλλαγή των βασικών παραμέτρων των πολυετών σχεδίων από εξωτερικούς παράγοντες·

ΛΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι βούληση των συννομοθετών ήταν οι εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις να έχουν μεταβατικό χαρακτήρα και η ισχύς τους να μην μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι μεγαλύτερη των τριών ετών·

Μ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, για το ίδιο είδος, τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης μπορούν να διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, καθώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ειδών και της αλιείας· και ότι, εφόσον είναι δυνατό, συνιστάται η θέσπιση οριζόντιων αποφάσεων για όλες τις περιοχές με στόχο τη διευκόλυνση του ελεγκτικού έργου·

1.  θεωρεί ότι προκειμένου να εξασφαλισθεί η εκτέλεση των στόχων της ΚΑλΠ, τα μελλοντικά τεχνικά μέτρα πρέπει να απλοποιηθούν ώστε να απαλειφθούν τυχόν αντιφάσεις και/ή αλληλεπικαλύψεις, να ενταχθούν σε ένα σαφώς δομημένο νομικό πλαίσιο και να εκπονηθούν με βάση στοιχειοθετημένες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που έχουν εξετασθεί από ειδικούς·

2   θεωρεί αναγκαία την συγκέντρωση περιεκτικού καταλόγου που θα συνοψίζει όλα τα τεχνικά μέτρα που ισχύουν επί του παρόντος, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη επισκόπηση των πιθανών απλουστεύσεων και διαγραφών σε σχέση με τα μελλοντικά τεχνικά μέτρα·

3.  υποστηρίζει ότι τα τεχνικά μέτρα πρέπει να αναθεωρηθούν με στόχο την εφαρμογή των στόχων της ΚΑλΠ, να βελτιωθεί η επιλεκτικότητα, να ελαχιστοποιηθούν οι απορρίψεις και η επίπτωση της αλιείας στο περιβάλλον, να απλοποιηθούν οι τρέχοντες κανόνες, και να βελτιωθεί η επιστημονική τους βάση·

4.  θεωρεί ότι τα τεχνικά μέτρα πρέπει να προσαρμοστούν στις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε αλιείας και της εκάστοτε περιφέρειας, καθώς με τον τρόπο αυτό θα διασφαλιστούν υψηλότερα ποσοστά τήρησης από τον ενδιαφερόμενο κλάδο·

5.  υποστηρίζει την άποψη ότι η απλοποίηση και περιφερειοποίηση των τεχνικών μέτρων θα πρέπει πάντα να συνάδει με τον πραγματικό σκοπό του κανονισμού για τα τεχνικά μέτρα ο οποίος είναι η ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων και του αντίκτυπου στο θαλάσσιο περιβάλλον·

6.  θεωρεί ότι, για να διευκολυνθεί η εφαρμογή των κανόνων της ΚΑλΠ, να αυξηθεί η αποδοχή των κανόνων της από τον αλιευτικό κλάδο και άλλους ενδιαφερόμενους τομείς καθώς και η συμμόρφωση προς αυτούς τους κανόνες, είναι αναγκαίο να αυξηθεί η συμμετοχή των αλιέων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ιδίως στα πλαίσια των Γνωμοδοτικών Συμβουλίων καθώς και να τους παρασχεθούν κίνητρα, όπως στήριξη μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας και άλλων μέσων για την καινοτομία, την κατάρτιση, τον εξοπλισμό και την χρησιμοποίηση πιο επιλεκτικών αλιευτικών εργαλείων·

7.  θεωρεί ότι το νέο νομοθετικό πλαίσιο θα διευκολύνει την περαιτέρω χρήση καινοτόμων αλιευτικών εργαλείων που έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι αυξάνουν την επιλεκτικότητα και έχουν περιορισμένο αντίκτυπο στο περιβάλλον·

8.  θεωρεί ότι πρέπει να προωθηθούν η καινοτομία και η έρευνα προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι εφαρμόζεται ορθά η ΚΑλΠ, ιδίως όσον αφορά την εκφόρτωση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, προκειμένου να αυξηθεί η επιλεκτικότητα και να εκσυγχρονισθούν οι τεχνικές αλιείας και παρακολούθησης·

9.  πιστεύει ότι η βιώσιμη χρήση καινοτόμων αλιευτικών εργαλείων που έχουν αποδειχθεί πιο επιλεκτικά από ανεξάρτητη επιστημονική έρευνα, θα πρέπει να επιτραπεί χωρίς περιορισμούς ή χωρίς μη αναγκαίους ποσοτικούς περιορισμούς, να ρυθμίζεται από την νομοθεσία και, σε ό,τι αφορά την περαιτέρω έρευνα, να της δοθεί χρηματοδοτική στήριξη·

10.  θεωρεί αναγκαίο να διατηρηθεί η συνήθης νομοθετική διαδικασία για την έγκριση των κανόνων που είναι κοινοί για όλες τις θαλάσσιες λεκάνες, περιλαμβανομένης της θέσπισης προτύπων και στόχων για τεχνικά μέτρα, μεταξύ δε αυτών τεχνικά μέτρα που περιέχονται σε ειδικούς κανονισμούς, ή για τεχνικά μέτρα που δεν είναι δυνατόν να τροποποιηθούν εντός του προσεχούς μέλλοντος και θεωρεί ότι η συνήθης νομοθετική διαδικασία δεν είναι πάντοτε αναγκαία για μέτρα που εγκρίνονται σε περιφερειακό επίπεδο ή τα οποία είναι πιθανόν να υποστούν συχνές αλλαγές· είναι της γνώμης ότι τα μέτρα αυτά πρέπει να αξιολογούνται σε τακτική βάση προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι εξακολουθούν να είναι τα κατάλληλα· θεωρεί ότι η συνετή χρήση των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων μπορεί να καλύψει αυτήν την ανάγκη για ευελιξία και δυνατότητα ανταπόκρισης· υπενθυμίζει, ωστόσο, ότι το Κοινοβούλιο διατηρεί το δικαίωμα να αντιταχθεί σε οιαδήποτε κατ' εξουσιοδότηση πράξη βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας·

11.  συνιστά ότι πρέπει να καθορισθεί ένα σαφές, γενικό ευρωπαϊκό πλαίσιο για τεχνικά μέτρα, το οποίο θα ορίζει περιορισμένο αριθμό μειζόνων διατομεακών αρχών· πιστεύει ότι όλοι εκείνοι οι κανόνες που δεν εφαρμόζονται στην μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών υδάτων δεν θα πρέπει να περιληφθούν σε αυτό το γενικό πλαίσιο αλλά αντίθετα να ενταχθούν στην περιφερειοποίηση·

12.  θεωρεί ότι οποιοδήποτε μέτρο εγκριθεί σε περιφερειακό επίπεδο πρέπει να συμμορφώνεται με τον κανονισμό πλαίσιο για τα τεχνικά μέτρα και να συνάδει με τους στόχους της ΚΑλΠ και την οδηγία πλαίσιο για την θαλάσσια στρατηγική (ΟΠΘΣ) 2008/56/EΚ·

13.  θεωρεί ότι οι κανόνες σχετικά με τα τεχνικά μέτρα πρέπει να θεσπισθούν μέσω της κατάλληλης χρήσης της διαδικασίας περιφερειοποίησης και να βασίζονται σε κοινές κεντρικές αρχές και ορισμούς, συμπεριλαμβανομένων κοινών στόχων και προτύπων που θα εφαρμόζονται σε όλη την ΕΕ, καθώς και κατάλογο απαγορευμένων ειδών και αλιευτικών εργαλείων, σύνολο ειδικών κανόνων για τις μεγαλύτερες θαλάσσιες λεκάνες και αριθμό ειδικών τεχνικών κανονισμών, ενώ όλα αυτά τα μέτρα θα εγκριθούν με την συνήθη νομοθετική διαδικασία· επισημαίνει ότι η περιφερειοποίηση θα ισχύει για τους κανόνες περιφερειακού χαρακτήρα ή για τους κανόνες που υπόκεινται σε συχνές αλλαγές και θα πρέπει να επαναξιολογείται σε τακτική βάση·

14.  υπογραμμίζει την ανάγκη να είναι διατυπωμένος με σαφήνεια ο κανονισμός πλαίσιο για τα νέα τεχνικά μέτρα, πράγμα που θα απαιτήσει σημαντικές διευκρινιστικές προσπάθειες ζητεί κατά συνέπεια να καταργηθούν εκ των προτέρων οι υφιστάμενοι κανονισμοί για τα τεχνικά μέτρα, ιδίως οι κανονισμοί του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 850/98 και αριθ. 1967/2006, προκειμένου να τερματισθεί ο πολλαπλασιασμός των κανονισμών·

15.  υπενθυμίζει ότι, όσον αφορά τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 18 του Βασικού Κανονισμού, τα κράτη μέλη μπορούν, εντός προθεσμίας που θα καθοριστεί στον κανονισμό για τα τεχνικά μέτρα, να υποβάλουν συστάσεις στην Επιτροπή, και ότι η τελευταία δεν θα είναι σε θέση να εγκρίνει οιαδήποτε πράξη πριν από την εκπνοή αυτής της προθεσμίας·

16.  θεωρεί ότι είναι απαραίτητο να αξιολογηθούν, σε σχέση με τους στόλους της ΕΕ και τις τοπικές κοινότητες, η καταλληλότητα, η αποτελεσματικότητα και οι κοινωνικοοικονομικές συνέπειες των ειδικών κανονισμών που βασίζονται σε τεχνικά μέτρα παράλληλα με την τήρηση των στόχων της ΚΑλΠ και της οδηγίας πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική·

17.  πιστεύει ότι τα τεχνικά μέτρα πρέπει να περιλαμβάνουν ειδικές διατάξεις για τη χρήση ορισμένων αλιευτικών εργαλείων προκειμένου να προστατεύονται τα ευάλωτα ενδιαιτήματα και θαλάσσια είδη·

18.  πιστεύει ότι τα τεχνικά μέτρα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι δεν θα χρησιμοποιούνται καταστροφικά και μη επιλεκτικά αλιευτικά εργαλεία, και ότι θα απαγορευθεί η γενική χρήση εκρηκτικών και δηλητηριωδών ουσιών·

19.  υποστηρίζει ότι καθίσταται επιτακτική η ανάγκη να θεσπιστεί μια συνεκτική δέσμη τεχνικών μέτρων για κάθε μία από τις τρεις βασικές λεκάνες, λαμβάνοντας υπόψη τα επιμέρους χαρακτηριστικά της κάθε λεκάνης, στις οποίες οι αποφάσεις της Ένωσης μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην αποκατάσταση των αλιευτικών αποθεμάτων και την προστασία των οικοσυστημάτων καθώς και στην βιώσιμη διαχείριση των κοινών αλιευτικών αποθεμάτων·

20.  θεωρεί ότι σύμφωνα με τον επιστημονικό ορισμό και ταξινόμηση των κατηγοριών αλιευτικών εργαλείων, είναι αναγκαίο να διαχωρισθούν, στην περίπτωση της Μεσογειακής λεκάνης, τα δίχτυα τράτας από τις πεζότρατες, διότι η νομοθεσία η οποία ρυθμίζει τα δίχτυα τράτας δεν πρέπει να είναι η ίδια με εκείνη που ρυθμίζει τις παραδοσιακές παράκτιες πεζότρατες (γρίπος ακτής) εφόσον αυτές στοχεύουν κυρίως σε είδη που δεν ευρίσκονται σε κίνδυνο·

21.  υποστηρίζει ότι, δεδομένης της απαγόρευσης απόρριψης, η οποία ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2015, και θα εφαρμοσθεί προοδευτικά σε όλα τα ιχθυαποθέματα έως το 2019, οι διατάξεις για τα τεχνικά μέτρα πρέπει να είναι αρκετά ευέλικτες ώστε να προσαρμόζονται σε πραγματικό χρόνο στην εξέλιξη των τύπων αλιείας και να προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες στον αλιευτικό τομέα να εφαρμόζει στην πράξη καινοτομίες όσον αφορά μεθόδους επιλεκτικής αλιείας·

22.  πιστεύει ότι η υποχρέωση εκφόρτωσης συνιστά θεμελιώδη αλλαγή για τους τύπους αλιείας, και ότι ως εκ τούτου τα τεχνικά μέτρα πρέπει να προσαρμοσθούν ώστε να επιτραπεί η εφαρμογή και διευκόλυνση πιο επιλεκτικής αλιείας· συνιστά την εφαρμογή των ακόλουθων τριών μέτρων προκειμένου να επιτευχθεί αυτό:

- ουσιαστική τροποποίηση, ή ακόμη και ανάκληση των κανόνων που διέπουν τη σύνθεση των αλιευμάτων·

- να επιτραπεί μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά τα μεγέθη ματιών·

να καταστεί δυνατή η διατήρηση διαφόρων τύπων αλιευτικών εργαλείων επί του σκάφους·

23.  λαμβάνει γνώση των δυσκολιών που προκύπτουν από την συνύπαρξη των προδιαγραφών εμπορίας που ορίζονται στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2406/96 και των κατώτατων μεγεθών των αλιευμάτων· ζητεί την εναρμόνισή τους με τον νέο κανονισμό πλαίσιο για τα τεχνικά μέτρα·

24.  θεωρεί ότι κατά την αναθεώρηση των τεχνικών μέτρων πρέπει να αξιολογείται η επίπτωσή τους σε σχέση με τη διατήρηση των βιολογικών αποθεμάτων, το θαλάσσιο περιβάλλον, το κόστος εκμετάλλευσης της αλιείας και την αποδοτικότητα της αλιευτικής δραστηριότητας από κοινωνική και επαγγελματική σκοπιά·

25.  υποστηρίζει ότι ο στόχος της διατήρησης που επιδιώκεται με τη νομοθεσία για τα τεχνικά μέτρα μπορεί να επιτευχθεί πιο αποτελεσματικά με ενέργειες που θα αποβλέπουν στη βελτίωση της διαχείρισης της προσφοράς και της ζήτησης με τη συνδρομή οργανώσεων παραγωγών·

26.  θεωρεί ότι η αλιεία μικρής κλίμακας παρεμπιπτόντων αλιευμάτων στα εσωτερικά ύδατα των κρατών μελών και των περιφερειών πρέπει να παραμείνει εκτός του συνόλου επιτρεπομένων αλιευμάτων·

27.  θεωρεί ότι τα πολυετή σχέδια διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην διατήρηση των αλιευτικών αποθεμάτων στα πλαίσια της ΚΑλΠ, καθώς αποτελούν το πιο ενδεδειγμένο μέσο για τη θέσπιση και εφαρμογή ειδικών τεχνικών μέτρων για διάφορους τύπους αλιείας·

28.  θεωρεί ότι οι συννομοθέτες πρέπει να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους να καταλήξουν σε συμφωνία για τα πολυετή σχέδια λαμβάνοντας υπόψη τις αρμοδιότητες των οργάνων σύμφωνα με τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με βάση την αντίστοιχη νομολογία·

29.  θεωρεί ότι τα πολυετή σχέδια πρέπει να αποτελέσουν ένα συγκροτημένο και βιώσιμο πλαίσιο για τη διαχείριση της αλιείας, ότι πρέπει να βασίζονται στις βέλτιστες πρακτικές και στις πιο πρόσφατες διαθέσιμες επιστημονικές και κοινωνικοοικονομικές αναγνωρισμένες από ομοτίμους γνωμοδοτήσεις, και ότι πρέπει να προσαρμόζονται στην εξέλιξη των αποθεμάτων, παρέχοντας ευελιξία για τη λήψη ετήσιων αποφάσεων από το Συμβούλιο σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες· επισημαίνει ότι αυτές οι ετήσιες αποφάσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν το αυστηρά οριοθετημένο πεδίο της κατανομής αλιευτικών δυνατοτήτων και, στο μέτρο του δυνατού, πρέπει να αποτρέπουν μεγάλες αυξομειώσεις στις αλιευτικές δυνατότητες·

30.  υποστηρίζει ότι πρέπει να σημειωθεί πρόοδος στα μελλοντικά πολυετή σχέδια για την αποκατάσταση και διατήρηση των αποθεμάτων σε επίπεδα μεγαλύτερα εκείνων που θα επιτρέψουν την μέγιστη βιώσιμη απόδοση, συμπεριλαμβανομένου ενός προκαθορισμένου χρονοδιαγράμματος, ενός σημείου αναφοράς διατήρησης των αποθεμάτων για την ενεργοποίηση των μηχανισμών προστασίας τους, ενός μηχανισμού προσαρμογής στις αλλαγές των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, καθώς επίσης μιας ρήτρας αναθεώρησης·

31.  θεωρεί ότι για να αποφευχθούν προβλήματα που προκύπτουν από την υποχρέωση εκφόρτωσης στη μικτή αλιεία, είναι αναγκαία η βελτίωση της επιλεκτικότητας και η ελαχιστοποίηση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων· θεωρεί σκόπιμο να αναζητηθούν τρόποι εκμετάλλευσης της δυνατότητας να εγκριθούν μέτρα ευελιξίας και να χρησιμοποιηθούν τα επιστημονικά καθορισμένα όρια θνησιμότητας λόγω αλιείας για τον ορισμό των συνολικών επιτρεπομένων αλιευμάτων·

32.  επιβεβαιώνει την ανάγκη να αυξηθεί η συμμετοχή των ενδιαφερομένων στην κατάρτιση και εκτέλεση πολυετών σχεδίων μέσω των γνωμοδοτικών συμβουλίων, καθώς και σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν την περιφερειοποίηση·

33.  εκτιμά ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να εξετάζει με ιδιαίτερη προσοχή τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σχετικά με τα σχέδια απορρίψεων και να διατηρεί το δικαίωμα να αντιταχθεί σε οιαδήποτε πράξη εάν το κρίνει αναγκαίο·

34.  θεωρεί ότι η προσωρινή ισχύς των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σχετικά με τα σχέδια εκφορτώσεων, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης, δεν πρέπει να υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το όριο των τριών ετών και ότι πρέπει να αντικατασταθούν, ανάλογα με την περίπτωση, από ένα πολυετές σχέδιο· ότι, για τον σκοπό αυτό, τα πολυετή σχέδια πρέπει να θεσπιστούν το συντομότερο δυνατό·

35.  είναι της άποψης ότι, στο πλαίσιο της περιφερειοποίησης, οι αποφάσεις για τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης για κάθε είδος πρέπει να βασίζονται σε επιστημονικές συμβουλές· τονίζει την ανάγκη να αποφευχθούν οι εμπορικές παρατυπίες ή οι απάτες που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την λειτουργία της εσωτερικής αγοράς·

36.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγή

Μεταξύ των στόχων της μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑλΠ) που πραγματοποιήθηκε το 2013 συγκαταλέγεται και η επίτευξη της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (ΜΒΑ) με γνώμονα μια οικοσυστημική προσέγγιση. Τόσο τα τεχνικά μέτρα όσο και τα πολυετή σχέδια, ως μέτρα διατήρησης, αποτελούν τα βασικά εργαλεία για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Ωστόσο, από το 2009 και μετά, έχει πραγματοποιηθεί ελάχιστη πρόοδος σε σχέση με τη θέσπιση νομοθετικών πράξεων τόσο για τα τεχνικά μέτρα όσο και για τα πολυετή σχέδια. Όσον αφορά τα πολυετή σχέδια, σημειώθηκε εμπλοκή μεταξύ των θεσμικών οργάνων. Η εμπλοκή αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι οι νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής για τη θέσπιση πολυετών σχεδίων περιελάμβαναν, μεταξύ των κανόνων ελέγχου των αλιευμάτων, την κατανομή αλιευτικών δυνατοτήτων. Λόγω ακριβώς αυτού του μέτρου, οι προτάσεις της Επιτροπής δημιουργούσαν προστριβές σε σχέση με το άρθρο 43 της ΣΛΕΕ. Στην περίπτωση των τεχνικών μέτρων, οι δυσκολίες προέκυψαν από την εναρμόνιση της νομοθεσίας με τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

2. Τεχνικά μέτρα

Στόχος των τεχνικών μέτρων είναι να αποφεύγεται η αλίευση νεαρών θαλάσσιων οργανισμών και άλλων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων. Η βάση του συστήματος αποτελείται καταρχήν από τρεις κανονισμούς που ακολουθούν μια γεωγραφική λογική (Βαλτική, Μεσόγειος και Ατλαντικός και άλλα ύδατα). Τα τεχνικά μέτρα αποτελούν μια ειδική δέσμη κανόνων αλλά ορισμένες φορές αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου συνόλου μέσων διαχείρισης, όπως π.χ. τα πολυετή σχέδια. Υπάρχουν επίσης και ειδικοί κανονισμοί, όπως ο κανονισμός για την απαγόρευση των παρασυρόμενων πελαγικών διχτυών, για την πρόληψη παρεμπιπτόντων αλιευμάτων κητοειδών ή την απαγόρευση της κοπής των πτερυγίων των καρχαριών επί του σκάφους. Κατά συνέπεια, τα τεχνικά μέτρα βρίσκονται διάσπαρτα σε τριάντα και πλέον ειδικούς κανονισμούς, συνιστώντας ένα περίπλοκο, ετερογενές και ανοργάνωτο σύστημα διατάξεων οι οποίες, όχι μόνο δεν διαθέτουν συχνά συνοχή αλλά είναι επίσης και αντιφατικές μεταξύ τους.

Η πολυπλοκότητα των τεχνικών μέτρων οφείλεται μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι τα μέτρα αυτά θεσπίστηκαν με διαφορετικές νομοθετικές διαδικασίες και για να εξυπηρετήσουν διαφορετικές ανάγκες. Ορισμένα από τα τεχνικά μέτρα προωθήθηκαν από τις περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ). Άλλα τεχνικά μέτρα θεσπίστηκαν στο πλαίσιο των ετήσιων κανονισμών για τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα και τις ποσοστώσεις. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των τεχνικών μέτρων θεσπίστηκε από το Συμβούλιο ή από την Επιτροπή με βάση τη διαδικασία της επιτροπολογίας, πριν τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη της Λισαβόνας και χωρίς τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η ανομοιογένεια και η έλλειψη συνοχής των τεχνικών μέτρων οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι πολλά από αυτά τα μέτρα θεσπίστηκαν σταδιακά από το Συμβούλιο στο πλαίσιο των ετήσιων κανονισμών για τον καθορισμό των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) και των ποσοστώσεων. Ορισμένα από τα τεχνικά μέτρα αποτελούν, επομένως, προϊόν της διακρατικής πολιτικής διαπραγμάτευσης χωρίς ωστόσο να διαθέτουν επαρκή επιστημονική θεμελίωση και προκαλώντας αδικαιολόγητες διαφορές μεταξύ των θαλασσών. Μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, τα μέτρα αυτά, εκτός των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) και των ποσοστώσεων, πρέπει να θεσπίζονται με τη συνεργασία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Η γεωγραφική προσέγγιση των τεχνικών μέτρων αποτυπώνεται με σαφήνεια στη διαφορετική μεταχείριση της Μεσογείου. Στην περίπτωση της Μεσογείου, θεσπίστηκε μια μάλλον συνεκτική δέσμη μέτρων το 2006. Ωστόσο, το γνωμοδοτικό συμβούλιο της Μεσογείου έχει ζητήσει επανειλημμένως την αναθεώρηση ορισμένων τεχνικών μέτρων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή, στην πρόσφατη μελέτη της για τα τεχνικά μέτρα(1), δεν συμπεριέλαβε τη Μεσόγειο λόγω της πολυπλοκότητάς της.

Μέρος των τεχνικών μέτρων συνίσταται σε ειδικούς κανονισμούς. Στους περισσότερους εξ αυτών, η νομοθετική διαδικασία έχει προκαλέσει αντιπαραθέσεις. Συγκεκριμένα, η έγκριση της πρότασης για την αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό(2) εκκρεμεί επί τρία και πλέον έτη. Επίσης, η διαδικασία σχετικά με την αλιεία με παρασυρόμενα δίχτυα(3) έχει ανασταλεί. Οι εν λόγω δυσκολίες και αντιπαραθέσεις αφορούν το περιεχόμενο των προτάσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως π.χ. στην περίπτωση της αφαίρεσης των πτερυγίων των καρχαριών επί του σκάφους(4), ο κανόνας παραβλέφθηκε από τις ΠΟΔΑ, με αποτέλεσμα ο στόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση έναντι των στόλων τρίτων χωρών. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως π.χ. ο κανονισμός σχετικά με τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα κητοειδών(5), είναι αναγκαίο να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα των κανονισμών.

Άλλωστε, οι κανονισμοί σχετικά με τα τεχνικά μέτρα περιέχουν μια σειρά από εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις και όλες οι διατάξεις αποτέλεσαν αντικείμενο τροποποιήσεων. Παραδείγματος χάρη, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/1998 τροποποιήθηκε δεκατέσσερις φορές. Η πολυπλοκότητα των τεχνικών μέτρων αυξήθηκε με αυτές τις διαδοχικές τροποποιήσεις. Η συνοχή τους είναι σε αρκετές περιπτώσεις ανεπαρκής και τα εκάστοτε πεδία εφαρμογής των κατ’ εξουσιοδότηση και των εκτελεστικών πράξεων δεν προσδιορίζονται με σαφήνεια, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η πρόοδος των διαδικασιών θέσπισης νομοθετικών πράξεων. Κατά συνέπεια, ο εξορθολογισμός, η απλούστευση και η προσαρμογή στη Συνθήκη της Λισαβόνας αποτελεί προ πολλού επιτακτική ανάγκη για να εφαρμοστούν όλα τα τεχνικά μέτρα.

Το 2002 και το 2008 πραγματοποιήθηκαν απόπειρες για την αναθεώρηση του συνόλου των τεχνικών μέτρων(6). Η μία απόπειρα απέτυχε ενώ η άλλη δεν αποτέλεσε παρά μία από τις πάρα πολλές τροποποιήσεις. Μηδενική πρόοδο σημείωσαν άλλωστε και οι νομοθετικές πράξεις για την εναρμόνιση των τριών βασικών γεωγραφικών κανονισμών με τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Τον Μάιο του 2014, η Επιτροπή ολοκλήρωσε μια δημόσια διαβούλευση σχετικά με την «ανάπτυξη ενός νέου πλαισίου τεχνικών μέτρων σε συνέχεια της μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής». Τα περισσότερα από τα κράτη μέλη που συμμετείχαν στη διαβούλευση χαρακτήρισαν απαραίτητη την απλούστευση των τεχνικών μέτρων για να διασφαλιστούν ισότιμες συνθήκες και υποστήριξαν ότι για τον λόγο αυτό ορισμένοι κανόνες πρέπει να συνεχίσουν να υπάγονται στη διαδικασία της συναπόφασης. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι το επίπεδο της περιφερειοποίησης κατά την κατάρτιση τεχνικών μέτρων πρέπει να επικεντρωθεί στην πρακτική εφαρμογή, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις δραστηριότητες ελέγχου και επιτήρησης. Οι συμμετέχοντες του αλιευτικού κλάδου θεώρησαν ότι είναι απαραίτητο να εφαρμοστεί μια μινιμαλιστική προσέγγιση στη νέα δομή των τεχνικών μέτρων, αποκλείοντας τη διαδικασία της συναπόφασης για τις αποφάσεις που συνδέονται με τη μικροδιαχείριση. Όσον αφορά τις ΜΚΟ, χαρακτήρισαν απαραίτητο ένα γενικό πλαίσιο τεχνικών μέτρων το οποίο θα περιέχει τους γενικούς στόχους και τους ελάχιστους κοινούς κανόνες που πρέπει να εφαρμοστούν στο σύνολο της ΕΕ προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν δημιουργούνται κενά κατά τη διαχείριση. Ως εκ τούτου, η απλούστευση σε βάρος της προστασίας του περιβάλλοντος είναι ανεπιθύμητη.

Στη μελλοντική νομοθεσία για τα τεχνικά μέτρα, η συναπόφαση θα είναι αναγκαία για τη διασφάλιση ισότιμων συνθηκών και για τη διευκόλυνση της εκτέλεσης και του ελέγχου. Όσον αφορά την περιφερειοποίηση, μπορεί να απλουστεύσει τη διαχείριση, διασφαλίζοντας την προσαρμογή των κανόνων στις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε τύπου αλιείας και της εκάστοτε λεκάνης, προσφέροντας ευελιξία και παρέχοντας τη δυνατότητα άμεσης ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Επιπλέον, η περιφερειοποίηση μπορεί να συμβάλει στην απλούστευση και την ευκολότερη κατανόηση των κανόνων οι οποίοι έτσι θα γίνονται αποδεκτοί από τον αλιευτικό κλάδο, πολύ περισσότερο αν ο κλάδος συμμετέχει στη διαδικασία θέσπισής τους. Ωστόσο, η πλήρης περιφερειοποίηση δεν είναι συμβατή με την ΚΑλΠ ως κοινή πολιτική στην οποία η ΕΕ διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα λόγω της από κοινού εκμετάλλευσης των πόρων.

Κατά συνέπεια, δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται η συναπόφαση για τα μέτρα περιφερειακού χαρακτήρα ή για τα μέτρα που ενδέχεται να μεταβάλλονται συχνά αλλά είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η διαδικασία της συναπόφασης για τους κανόνες που είναι κοινοί για όλες τις θαλάσσιες λεκάνες ή για τους κανόνες που δεν πρόκειται να τροποποιηθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Τα τεχνικά μέτρα πρέπει να διαρθρωθούν σε τρεις άξονες συναπόφασης και ένα τέταρτο άξονα περιφερειοποίησης. Οι τρεις πρώτοι θα περιλαμβάνουν ένα σύνολο κοινών και κεντρικών κανόνων, ένα σύνολο ειδικών κανόνων για τις σημαντικότερες θαλάσσιες λεκάνες και αριθμό ειδικών τεχνικών κανονισμών που θα έχουν θεσπιστεί με τη διαδικασία της συναπόφασης. Η περιφερειοποίηση θα ισχύει για τους κανόνες περιφερειακού χαρακτήρα ή για τους κανόνες που υπόκεινται σε συχνές αλλαγές·

3. Πολυετή σχέδια

Στόχος των πολυετών σχεδίων είναι η διαχείριση των βασικών ειδών με έμφαση στην αλιεία. Το κοινό τους σημείο είναι ο καθορισμός στόχων για τη διαχείριση των αποθεμάτων με γνώμονα το μέγεθος της βιομάζας των αποθεμάτων αναπαραγωγής και τη θνησιμότητα λόγω αλιείας. Την περίοδο αυτή υπάρχουν έντεκα πολυετή σχέδια στα οποία χρησιμοποιούνται διαφορετικά μέσα. Κατά κανόνα, χρησιμοποιούνται τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) αλλά υπάρχουν και διαφορετικά είδη μέσων όπως τα τεχνικά μέτρα, οι περιορισμοί της αλιευτικής προσπάθειας ή οι ειδικοί κανόνες ελέγχου.

Τα πολυετή σχέδια τέθηκαν σε εφαρμογή μετά τη μεταρρύθμιση της ΚΑλΠ το 2002. Μεταξύ των υφιστάμενων σχεδίων, δύο σχέδια αφορούν αποθέματα που διαχειρίζονται οι ΠΟΔΑ (τόνος και χάλιμπατ της Γροιλανδίας), ενώ τα υπόλοιπα αφορούν αποθέματα των κοινοτικών υδάτων με βάση τις γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES). Την περίοδο 2002-2009, η ανάπτυξη των σχεδίων ήταν σχετικά μικρή, μολονότι καταγράφηκε πρόοδος στις μεθόδους που χρησιμοποιούνται. Μετά το 2009, δεν έχει εγκριθεί κανένα σχέδιο λόγω της απόρριψης των προτάσεων από το Συμβούλιο.

Τα πολυετή σχέδια δεν είναι όλα εξίσου αποτελεσματικά. Τα χειρότερα αποτελέσματα αποδόθηκαν κατά κύριο λόγο στην αναποτελεσματικότητα των μηχανισμών μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας και στους ανεπαρκείς ελέγχους. Δεν πρέπει να παραβλεφθεί ότι η σημασία της διαχείρισης του στόλου και, ως εκ τούτου, και της πραγματικής αλιευτικής ικανότητας έχει υποχωρήσει στην ΚΑλΠ. Μολονότι οι διαφορετικές κρίσεις που αντιμετώπισε ο κλάδος είχαν ως αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά ο στόλος, η μείωση της αλιευτικής ικανότητας ήταν πολύ μικρότερη.

Παρά τη σημασία των σχεδίων, τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε ελάχιστη πρόοδος λόγω της διοργανικής εμπλοκής, η οποία οφείλεται με τη σειρά της στη διαφορετική ερμηνεία που αποδίδουν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στη νομική βάση που πρέπει να χρησιμοποιείται για τα πολυετή σχέδια, και ειδικότερα εάν πρέπει να χρησιμοποιείται το άρθρο 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ ή το άρθρο 43 παράγραφος 3. Με βάση το άρθρο 43 παράγραφος 3, όλες οι εξουσίες λήψης αποφάσεων ανατίθενται στο Συμβούλιο, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το Κοινοβούλιο. Στις 26 Νοεμβρίου 2014, το Δικαστήριο της ΕΕ εξέδωσε κοινή απόφαση για δύο συνεκδικασθείσες προσφυγές(7) που ασκήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή κατά μιας απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων στα ύδατα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αλιευτικά σκάφη που φέρουν σημαία της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην αποκλειστική οικονομική ζώνη στα ανοικτά των ακτών της Γαλλικής Γουιάνας. Η απόφαση αυτή αποτελεί προηγούμενο καθώς αποσαφηνίζεται ότι ως νομική βάση της χορήγησης αλιευτικών δυνατοτήτων μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο το άρθρο 43 παράγραφος 3, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους κανονισμούς για τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) και τις ποσοστώσεις.

Αναμένεται επίσης η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-124/13, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, σχετικά με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1243/2012 του Συμβουλίου για τη σύσταση μακροπρόθεσμου σχεδίου για τα αποθέματα γάδου, στο πλαίσιο της οποίας το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι, δεδομένων του στόχου και του περιεχομένου του, ο κανονισμός θα έπρεπε να είχε εγκριθεί με βάση το άρθρο 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, καθώς θα έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί η συνήθης νομοθετική διαδικασία με το Κοινοβούλιο να έχει την ιδιότητα του συννομοθέτη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι επίσης αντίθετο με τον διαχωρισμό της πρότασης της Επιτροπής καθώς το Συμβούλιο χώρισε την πρόταση σε δύο νομοθετικές πράξεις.

Άλλωστε, τον Απρίλιο του 2014 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της διοργανικής ομάδας εργασίας («task force») για τα πολυετή σχέδια. Κατά τη διάρκεια των εργασιών τους, οι αντιπροσωπείες των συννομοθετών αναγνώρισαν ότι είναι σημαντικό να εργαστούν από κοινού για την εξεύρεση ενός ρεαλιστικού τρόπου ανάπτυξης των πολυετών σχεδίων παρά τις αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την ερμηνεία του νομικού πλαισίου. Υποστηρίχθηκε ότι τα πολυετή σχέδια πρέπει να αποτελέσουν ένα συγκροτημένο και βιώσιμο πλαίσιο για τη διαχείριση της αλιείας και ότι πρέπει να βασίζονται στις καλύτερες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Επιπλέον, πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα με την εξέλιξη των αποθεμάτων και να παρέχουν ευελιξία για την λήψη ετήσιων αποφάσεων σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες.

Ως κοινά στοιχεία των μελλοντικών πολυετών σχεδίων προσδιορίστηκαν ο στόχος της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης και ένα χρονοδιάγραμμα για την επίτευξή του, ένα σημείο αναφοράς διατήρησης για την ενεργοποίηση των μηχανισμών προστασίας, ένας μηχανισμός προσαρμογής στις αλλαγές των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, καθώς και μια ρήτρα αναθεώρησης.

Μετά την αναθεώρηση της ΚΑλΠ του 2013, τα πολυετή σχέδια πρέπει να περιλαμβάνουν ως στόχο τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση και μια προθεσμία για την επίτευξή της. Πρέπει επίσης να περιέχουν μέτρα για την εφαρμογή της απαγόρευσης των απορρίψεων και της υποχρέωσης εκφόρτωσης(8), καθώς και εγγυήσεις για την εφαρμογή διορθωτικών μέτρων και ρήτρες αναθεώρησης. Προβλέπονται επίσης δύο ποσοτικοποιημένοι στόχοι για τα πολυετή σχέδια: η θνησιμότητα λόγω αλιείας και η βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής.

Η μεταρρύθμιση της ΚΑλΠ επέφερε την απαγόρευση των απορρίψεων χωρίς ωστόσο να εξαλειφθούν οι αγκυλώσεις που χαρακτηρίζουν το σύστημα των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) και των ποσοστώσεων· Δεδομένου ότι τα προβλήματα της μικτής αλιείας η οποία περιλαμβάνει είδη με περιοριστική ποσόστωση (choke species) είναι αναμενόμενα, φαίνεται λογικό να δοθεί προτεραιότητα σε συγκεκριμένα μέσα, όπως π.χ. στη ρύθμιση της αλιευτικής προσπάθειας, τα οποία δεν παρουσιάζουν τις αγκυλώσεις του συστήματος των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων και των ποσοστώσεων. Επίσης, η ρύθμιση της αλιευτικής προσπάθειας θα διευκολύνει την επίτευξη του στόχου της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης βελτιώνοντας τα οικονομικά αποτελέσματα του στόλου στο πλαίσιο μιας ελεγχόμενης θνησιμότητας λόγω αλιείας.

4. Μεταρρύθμιση της ΚΑλΠ το 2013

Ουσιώδες στοιχείο της μεταρρύθμισης της ΚΑλΠ που αφορά τόσο τα πολυετή σχέδια όσο και τα τεχνικά μέτρα είναι η περιφερειοποίηση(9) ή η περιφερειακή συνεργασία για τα μέτρα διατήρησης. Τα πολυετή σχέδια φαίνεται να είναι το καταλληλότερο όχημα για τη θέσπιση και την εφαρμογή ειδικών τεχνικών μέτρων στο πλαίσιο της περιφερειοποίησης.

Προβλέπεται ότι όταν ανατίθενται στην Επιτροπή εξουσίες που συνδέονται με τα πολυετή σχέδια, με τα αναγκαία μέτρα διατήρησης για την περιβαλλοντική νομοθεσία της Ένωσης ή με την υποχρέωση εκφόρτωσης, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη τα οποία αφορούν αυτά τα μέτρα έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν κοινές συστάσεις εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Για την εκπόνηση αυτών των συστάσεων, τα κράτη μέλη πρέπει να συμβουλευτούν τα αρμόδια γνωμοδοτικά συμβούλια. Η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να θεσπίσει τα προτεινόμενα μέτρα εκδίδοντας κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις αλλά μπορεί επίσης και να υποβάλει προτάσεις εάν το σύνολο των κρατών μελών δεν καταφέρει να υποβάλει κοινές συστάσεις εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Η Επιτροπή έχει επίσης τη δυνατότητα να υποβάλει προτάσεις αν οι κοινές συστάσεις δεν θεωρούνται συμβατές με τους σκοπούς και τους ποσοτικοποιημένους στόχους των μέτρων διατήρησης. Ο μοναδικός ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνίσταται στη δυνατότητα να υποβάλει ενστάσεις εντός περιόδου δύο μηνών.

Οι νέες αυτές διατάξεις έχουν συνέπειες για τα τεχνικά μέτρα, συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με τα πολυετή σχέδια ή προκύπτουν από την απουσία τους ενώ υλοποιούνται με την έγκριση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων από την πλευρά της Επιτροπής. Παραδείγματος χάρη, όταν για έναν συγκεκριμένο τύπο αλιείας, δεν έχει εγκριθεί πολυετές σχέδιο ή σχέδιο διαχείρισης, η Επιτροπή μπορεί να εξουσιοδοτηθεί να θεσπίσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις καθορίζοντας σε προσωρινή βάση και για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη ειδικό σχέδιο απορρίψεων το οποίο μάλιστα μπορεί να περιλαμβάνει και τροποποίηση των ελάχιστων μεγεθών(10).

Άλλωστε, με τον κανονισμό σχετικά με την υποχρέωση εκφόρτωσης(11), επήλθαν αλλαγές στους τρεις περιφερειακούς κανονισμούς σχετικά με τα τεχνικά μέτρα (Ατλαντικός, Μεσόγειος και Βαλτική). Τα σχέδια απορρίψεων έγιναν το βασικό όχημα με το οποίο εισάγονται αλλαγές μέσω της ανάθεσης αρμοδιοτήτων στην Επιτροπή. Η Επιτροπή εξουσιοδοτήθηκε να καθορίζει με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ελάχιστα μεγέθη αναφοράς για τη διατήρηση των ειδών που υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, να καθορίζει εξαιρέσεις σε σχέση με τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς. Αυτό έχει ήδη συμβεί με το σχέδιο απορρίψεων στη Βαλτική(12), μέσω του οποίου μειώθηκε το ελάχιστο μέγεθος του γάδου από 38 cm σε 35 cm.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα ελάχιστα μεγέθη διατήρησης θεσπίζονται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις. Η πρακτική αυτή διευκολύνει τη θέσπιση ορισμένων μέτρων περιφερειακού χαρακτήρα, ωστόσο τα ελάχιστα μεγέθη διατήρησης διαδραματίζουν ρόλο που υπερβαίνει κατά πολύ την περιφερειοποίηση και θα μπορούσε έτσι να μεταβάλει σημαντικά την ανάπτυξη των πολυετών σχεδίων. Όταν τροποποιείται ένα ελάχιστο μέγεθος, οι αλιείς τροποποιούν τις τεχνικές αλιείας ενώ παράλληλα τροποποιείται η θνησιμότητα λόγω αλιείας και η ηλικιακή πυραμίδα των αποθεμάτων αναπαραγωγής. Στον κανονισμό βάσης της ΚΑλΠ ορίζεται ότι αυτές οι δύο παράμετροι αποτελούν τους ποσοτικοποιημένους στόχους των πολυετών σχεδίων(13). Με την τροποποίηση των ελάχιστων μεγεθών με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, τροποποιούνται οι βασικές παράμετροι των πολυετών σχεδίων από εξωτερικούς παράγοντες. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα ελάχιστα μεγέθη διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο κατά τη διάθεση στην αγορά και κατά τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων.

5. Η θέση του εισηγητή

5.1.  Πολυετή σχέδια

Οι συννομοθέτες πρέπει να βρουν έναν ρεαλιστικό τρόπο για να αναπτύξουν άμεσα τα πολυετή σχέδια με βάση τη νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ.

Επίσης, είναι απαραίτητο να αυξηθεί η αποτελεσματική συμμετοχή των ενδιαφερομένων στην κατάρτιση και υλοποίηση των πολυετών σχεδίων.

Τέλος, τα πολυετή σχέδια πρέπει να εγκριθούν το συντομότερο δυνατό. Με τον τρόπο αυτό θα αποφευχθεί ο καθορισμός μακροπρόθεσμων μέτρων μέσω σχεδίων απορρίψεων, τα οποία από τη φύση τους πρέπει να περιέχουν μόνο μέτρα προσωρινού χαρακτήρα.

5.2.  Τεχνικά μέτρα

Όσον αφορά τα μελλοντικά τεχνικά μέτρα, πρέπει να είναι απλά και σαφή για να είναι περισσότερο κατανοητά από τους αλιείς.

Στο μέτρο του δυνατού, πρέπει να προσαρμόζονται στις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε τύπου αλιείας και της εκάστοτε περιφέρειας (περιφερειοποίηση).

Ωστόσο, η θέσπιση κοινών κανόνων για όλες τις θαλάσσιες λεκάνες ή κανόνων που δεν πρόκειται να τροποποιηθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα πρέπει να πραγματοποιείται από τους συννομοθέτες της ΕΕ χρησιμοποιώντας τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, και συγκεκριμένα τη διαδικασία της συναπόφασης.

Για την ακρίβεια, η πλήρης περιφερειοποίηση δεν είναι συμβατή με την ΚΑλΠ ως κοινή πολιτική στην οποία η ΕΕ διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα λόγω της από κοινού εκμετάλλευσης των πόρων.

Τέλος, κρίνεται απαραίτητη η αυξημένη και αποτελεσματική συμμετοχή των αλιέων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια των τεχνικών μέτρων, όπως επίσης και η δημιουργία κινήτρων για να διευκολυνθεί η εφαρμογή τους.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

10.11.2015

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

14

2

6

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Marco Affronte, Clara Eugenia Aguilera García, Renata Briano, Alain Cadec, David Coburn, Diane Dodds, Linnéa Engström, João Ferreira, Ian Hudghton, Carlos Iturgaiz, António Marinho e Pinto, Gabriel Mato, Liadh Ní Riada, Remo Sernagiotto, Ricardo Serrão Santos, Isabelle Thomas, Ruža Tomašić, Peter van Dalen, Jarosław Wałęsa

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Izaskun Bilbao Barandica, Ole Christensen, Verónica Lope Fontagné, Lidia Senra Rodríguez

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Tim Aker

(1)

Μελέτη για την ανάπτυξη νέου πλαισίου νέων τεχνικών μέτρων διατήρησης στα πλαίσια της αναθεωρημένης ΚΑλΠ Σχέδιο αριθ: ZF1455_S02. 7 Ιουλίου 2014

(2)

COM(2012) 0371 τελικό - 2012/0179 (COD)

(3)

COM(2014) 0265 τελικό - 2014/0138 (COD)

(4)

Κανονισμός (EΕ) αριθ. 605/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013.

(5)

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 812/2004 του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2004.

(6)

COM(2002)672 και COM(2008)324

(7)

Υποθέσεις C-103/12, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου και C-165/12, Επιτροπή κατά Συμβουλίου

(8)

Υποχρέωση εκφόρτωσης. άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2013

(9)

Περιφερειακή συνεργασία για τα μέτρα διατήρησης. Άρθρο 18 κανονισμός (EΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2013.

(10)

Άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013

(11)

Άρθρα 1 παράγραφος 10, 2 παράγραφος 5 και 3 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.º2015/812 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2015.

(12)

Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1396/2014 της Επιτροπής, της 20ής Οκτωβρίου 2014.

(13)

Άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2013

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου