Procedura : 2015/2256(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0017/2016

Teksty złożone :

A8-0017/2016

Debaty :

PV 24/02/2016 - 14
CRE 24/02/2016 - 14

Głosowanie :

PV 25/02/2016 - 7.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0060

SPRAWOZDANIE     
PDF 708kWORD 166k
1.2.2016
PE 571.647v02-00 A8-0017/2016

w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2016

(2015/2256(INI))

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

Sprawozdawczyni: Catherine Stihler

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2016

(2015/2256(INI))

Parlament Europejski,

  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie europejskiego semestru na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego – rok 2015(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2015(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2014(3) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 28 maja 2014 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej – realizacja priorytetów na rok 2014(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem(5) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 8 maja 2013 r.,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2014 r. zatytułowany „Plan inwestycyjny dla Europy” (COM(2014)0903),

–  uwzględniając sprawozdanie pięciu przewodniczących z dnia 22 czerwca 2015 r. w sprawie dokończenia budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie działań na rzecz dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (COM(2015)0600),

–  uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 21 października 2015 r. dotyczące zalecenia Rady w sprawie ustanowienia w strefie euro krajowych rad ds. konkurencyjności (COM(2015)0601),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2015 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2016 r.: Stabilizacja ożywienia gospodarczego i sprzyjanie konwergencji” (COM(2015)0690),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji w sprawie stojących przed państwami członkowskimi wyzwań związanych z inwestycjami (SWD(2015)0400 final),

–  uwzględniając dokument programowy Brukselskiego Laboratorium Gospodarki Europejskiej i Globalnej w sprawie koordynacji polityki w strefie euro w ramach europejskiego semestru, listopad 2015 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie kwartalne na temat strefy euro (QREA), tom 14, nr 2,

–  uwzględniając opracowanie EPRS w sprawie kosztu braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku, wrzesień 2014 r.,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 października 2015 r. zatytułowany „Usprawnianie jednolitego rynku: więcej możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw” (COM(2015)0550) oraz sprawozdanie w sprawie integracji jednolitego rynku oraz konkurencyjności UE i państw członkowskich (SWD(2015)0203),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. zatytułowany „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192),

–  uwzględniając internetową tabelę wyników jednolitego rynku z 2015 r.,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie wdrożenia dyrektywy usługowej (COM(2012)0261) ze zmianami z października 2015 r.,

–  uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 27 i 28 czerwca 2013 r.,

–  uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 24-25 października 2013 r.,

–  uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 19–20 grudnia 2013 r.,

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A8-0017/2016),

A.  mając na uwadze, że UE stoi w obliczu różnorodnych wyzwań zarówno na szczeblu globalnym, jak i wewnętrznym, takich jak spowolniony wzrost, wysokie bezrobocie i szczególnie silna konkurencja międzynarodowa;

B.  mając na uwadze, że europejski semestr ma na celu zwiększenie koordynacji polityk gospodarczych i podatkowych w 28 państwach członkowskich UE, aby wzmocnić stabilność, wspierać wzrost gospodarczy i zatrudnienie oraz zwiększać konkurencyjność;

C.  mając na uwadze, że konieczne jest uruchomienie wszelkich potencjalnych środków mogących wzmocnić gospodarkę i konkurencyjność UE;

D.  mając na uwadze, że jednolity rynek jest jednym z filarów UE i jednym z jej największych osiągnięć; mając na uwadze, że aby europejski semestr skutecznie wspierał wzrost gospodarczy i stabilizację gospodarki, to musi on również obejmować jednolity rynek i politykę mającą na celu jego ukończenie;

E.  mając na uwadze, że lepiej zarządzany, sprzyjający lepszej regulacji i konkurencji, otwarty jednolity rynek stanowi instrument o kluczowym znaczeniu dla wspierania inwestycji, zatrudnienia i konkurencyjności oraz utrzymania zaufania sektora biznesowego i konsumentów;

F.  mając na uwadze, że dokonujące się przemiany technologiczne, społeczne oraz behawioralne w istotny sposób wpływają na zachowania przedsiębiorstw i konsumentów, stwarzając wiele szans i wyzwań gospodarczych, na które jednolity rynek musi znaleźć odpowiedź;

G.   mając na uwadze przede wszystkim, że zapewnienie zgodności z obowiązującymi przepisami w ramach europejskiego semestru i jednolitego rynku pozwoli uzyskać rzeczywisty obraz odpowiedniości lub niedociągnięć istniejących przepisów;

Jednolity rynek jako ważne narzędzie służące zwiększaniu konkurencyjności UE, tworzeniu miejsc pracy i wzmacnianiu wzrostu gospodarczego

1.  przypomina, że jednolity rynek jest jednym z filarów UE; podkreśla, że aby europejski semestr skutecznie wspierał wzrost gospodarczy i stabilizację gospodarki państw członkowskich, to musi on również obejmować jednolity rynek i politykę mającą na celu jego ukończenie;

2.  podkreśla, że jednolity rynek stanowi trzon gospodarek państw członkowskich i całego projektu integracji europejskiej; podkreśla korzyści gospodarcze płynące z jednolitego rynku takie jak normalizacja produktów i integracja rynków, ekonomia skali, silniejsza konkurencja i równe warunki działania dla 500 mln konsumentów w 28 państwach członkowskich, zapewniające przede wszystkim szerszy wybór produktów i usług wysokiej jakości w niższych cenach;

3.  podkreśla znaczenie działań na rzecz dalszego rozwoju jednolitego rynku dla osiągnięcia strukturalnego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego w celu przyciągnięcia i wspierania inwestycji, w kontekście przepisów dotyczących przejrzystości i skuteczności, co ma wpływ na tworzenie nowych miejsc pracy i zwiększanie dobrobytu mieszkańców państw członkowskich; apeluje do Komisji o systematyczne monitorowanie wdrażania i egzekwowania przepisów regulujących jednolity rynek w ramach zaleceń dla poszczególnych krajów, zwłaszcza w sytuacji, gdy przepisy te mają istotny wkład w reformy strukturalne;

4.  uważa, że konieczne jest stworzenie odpowiedniego klimatu dla inicjatyw gospodarczych i rozwoju przedsiębiorstw, wspierającego konkurencyjność i współpracę między MŚP przez wykorzystanie potencjału przemysłowego innowacji, badań i technologii;

5.  odnotowuje ostatnie prace służb Komisji w zakresie identyfikacji i mapowania wyzwań związanych z inwestowaniem oraz opracowania profilów inwestycyjnych dla poszczególnych krajów;

6.  jest zaniepokojony tym, że poziom wdrożenia zaleceń w ramach europejskiego semestru na lata 2011–2014 był niższy od oczekiwanego; z tego powodu wzywa Komisję do zaproponowania mechanizmu zachęcającego kraje do wdrażania przedmiotowych zaleceń;

7.  z zadowoleniem stwierdza, że Komisja usprawniła nowy proces europejskiego semestru, i rozumie, że liczba zaleceń dla poszczególnych krajów spadła, aby zaproponować nowe zalecenia bardziej ukierunkowane na priorytety poszczególnych krajów; odnotowuje, że w rocznej analizie wzrostu gospodarczego poświęcono mniej miejsca kwestiom związanym z jednolitym rynkiem niż w zaleceniach dla poszczególnych krajów;

8.  ponawia apel o włączenie filaru jednolitego rynku do europejskiego semestru wraz z systemem regularnego monitorowania, identyfikacji barier dla jednolitego rynku w poszczególnych krajach i oceny integracji i konkurencyjności jednolitego rynku, skupionym na zbiorze priorytetów dotyczących obszarów, w których działania najbardziej przyczyniłyby się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, w tym do zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstw, co obejmuje także MŚP; uważa, że system ten powinien obejmować solidną informacyjną bazę danych, zestaw wskaźników jakościowych i ilościowych mających na celu pomiar między innymi skutków gospodarczych stosowania przepisów regulujących jednolity rynek, analizę porównawczą, wzajemną ocenę i wymianę najlepszych praktyk;

9.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie w sprawie integracji jednolitego rynku i konkurencyjności UE i państw członkowskich; zauważa, że sprawozdanie to, które zastępuje jednocześnie nie tylko sprawozdanie w sprawie integracji jednolitego rynku, które stanowiło wcześniej aneks do rocznej analizy wzrostu gospodarczego, ale również sprawozdanie w sprawie kondycji europejskiego przemysłu, zostało opublikowane jako dokument towarzyszący komunikatowi w sprawie strategii rynku wewnętrznego, a nie jak wcześniej jako aneks do rocznej analizy wzrostu gospodarczego; zwraca się o dalsze rozwinięcie tego sprawozdania, tak aby stało się ono częścią filaru zarządzania jednolitym rynkiem oraz podstawą corocznej oceny postępów jednolitego rynku; uważa, że sprawozdanie to powinno dostarczać informacji wykorzystywanych w części poświęconej jednolitemu rynkowi w rocznej analizie wzrostu gospodarczego, zaleceniach dla poszczególnych krajów i regularnego, zorganizowanego dialogu z państwami członkowskimi na temat zapewnienia zgodności;

10.  z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by w ramach europejskiego semestru kontynuować analizę wyzwań związanych z inwestowaniem zidentyfikowanych w poszczególnych krajach, w szczególności w ramach sprawozdań dotyczących poszczególnych krajów oraz rozmów tematycznych w Radzie;

11.  zwraca uwagę na to, że wiele ze stwierdzonych wyzwań związanych z inwestowaniem dotyczy funkcjonowania jednolitego rynku oraz transpozycji i wdrażania przepisów regulujących jednolity rynek; zwraca się do Komisji o ścisłe monitorowanie działań następczych państw członkowskich w zakresie stwierdzonych wyzwań i barier w inwestowaniu, zaangażowanie w regularny, zorganizowany dialog z państwami członkowskimi na temat zapewnienia zgodności oraz wykorzystanie swoich uprawnień i podjęcie stosownych działań w celu usunięcia nieuzasadnionych i nieproporcjonalnych barier dla jednolitego rynku;

12.  podkreśla, że proces przeglądu europejskiego semestru winien umożliwiać odpowiednie zaangażowanie Parlamentu Europejskiego, parlamentów narodowych i regionalnych oraz wszystkich zainteresowanych stron, w tym organizacji pracodawców i związków zawodowych, nie tylko w celu zwiększenia odpowiedzialności za europejski semestr, lecz również poprawy poziomu wdrożenia zaleceń dla poszczególnych krajów;

13.  podkreśla znaczenie podejścia sprzyjającego włączeniu, przejrzystego i prowadzącego do istotnych i koniecznych reform – realizowanego w drodze europejskiego semestru;

Niewykorzystany potencjał jednolitego rynku

14.  przypomina o potrzebie przeprowadzania dostosowanych reform gospodarczych i społecznych, zaradzenia nadmiernej biurokracji i protekcjonizmowi, aby poprawić produktywność i konkurencyjność unijnej gospodarki;

15.  podkreśla, że pomimo braku bezpośrednich barier taryfowych na jednolitym rynku występuje wiele różnych barier pozataryfowych; zachęca instytucje UE, państwa członkowskie i wszystkie zainteresowane strony do rozpoczęcia konstruktywnej debaty w tej kwestii, aby przezwyciężyć przeszkody pozataryfowe w UE;

16.  ubolewa nad tym, że w kilku państwach członkowskich istnieją poważne uchybienia w zakresie wdrażania dyrektywy usługowej, obejmującej działania odpowiadające za ponad 45% PKB i zatrudnienia w UE, między innymi ze względu na znaczną liczbę krajowych przepisów i unormowań, które nie zawsze są uzasadnione interesem ogólnym; ubolewa także, że procedura notyfikacyjna nie zawsze jest przestrzegana;

17.  z zadowoleniem przyjmuje modernizację dyrektywy w sprawie kwalifikacji zawodowych, która proponuje sprawniejszy system uznawania kwalifikacji wspierający mobilność pracowników; stwierdza, że regulacje dotyczące zawodów regulowanych różnią się między poszczególnymi państwami członkowskimi podobnie jak możliwe działania;

18.  z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący rozpatrzenia inicjatywy na rzecz paszportu usługowego jako zharmonizowanego formularza zgłoszeniowego, przy założeniu, że paszport ten doprowadzi do większej przejrzystości dotyczącej zakresu uprawnień do działania usługodawców prowadzących działalność transgraniczną oraz do zmniejszenia biurokracji i obciążenia administracyjnego, podkreśla, że ewentualna inicjatywa nie powinna doprowadzić do wprowadzenia zasady kraju pochodzenia; należy jednak uściślić zakres tego wniosku; uznaje paszport usługowy za rozwiązanie tymczasowe, stosowane w okresie dochodzenia do w pełni zintegrowanego jednolitego rynku;

19.  podkreśla, że rynek zamówień publicznych ma znaczący udział w jednolitym rynku ogółem i służy gospodarkom państw członkowskich i rozwojowi przedsiębiorstw, tworzeniu miejsc pracy i wzrostowi konkurencyjności; zwraca się do Komisji o wspieranie przejrzystości zamówień publicznych w sektorze publicznym, transgranicznej konkurencji i lepszego wykorzystania środków publicznych, w tym norm socjalnych i środowiskowych;

20.  przypomina, że w 2014 r. UE przyjęła ważny przegląd unijnych ram udzielania zamówień, upraszczając procedury, uelastyczniając przepisy i dostosowując je tak, aby lepiej służyły innym strategiom politycznym w sektorze publicznym;

21.  zaznacza, że wciąż występują znaczne braki skuteczności w udzielaniu zamówień publicznych w państwach członkowskich, ograniczające ekspansję transgraniczną i wzrost na rynkach krajowych; podkreśla potrzebę transpozycji i wdrożenia przepisów dotyczących udzielenia zamówień publicznych i koncesji przez państwa członkowskie w odpowiedni i terminowy sposób; uważa, że prawidłowa transpozycja procedury środków odwoławczych z 2007 r. zapewniłaby większą skuteczność, efektywność i przejrzystość udzielania zamówień publicznych;

22.  z zadowoleniem przyjmuje drugi program na rzecz rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA²), który został uruchomiony 1 stycznia 2016 r. i ma wspierać rozwój interoperacyjnych rozwiązań cyfrowych dostępnych nieodpłatnie dla wszystkich zainteresowanych administracji publicznych, a także dla przedsiębiorstw i obywateli w Europie;

23.  podkreśla, że rozwój i upowszechnianie w państwach członkowskich e-administracji jest koniecznym instrumentem ułatwiania prowadzenia działalności gospodarczej na jednolitym rynku przez przedsiębiorców oraz korzystania ze swoich praw przez konsumentów; w związku z powyższym zwraca się do Komisji o traktowanie rozwoju e-administracji jako kluczowego priorytetu do realizacji w jak najkrótszym czasie;

24.  podkreśla, że to sektor prywatny jest kluczową siłą napędową zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy; wskazuje, że poszczególne krajowe przepisy i praktyki w połączeniu z nieodpowiednim wdrożeniem zasady wzajemnego uznawania mogą powodować niepotrzebne i szkodliwe bariery i obciążenia dla przedsiębiorstw i konsumentów; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie właściwego stosowania i o lepsze egzekwowanie zasady wzajemnego uznawania oraz o racjonalne pod względem kosztów instrumenty rozwiązywania sporów;

25  zachęca Komisję do przeprowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami w celu określenia sektorów i rynków, gdzie stosowanie zasad wzajemnego uznawania jest niedostateczne lub problematyczne;

26.  informuje, że wzmocnienie roli istniejących punktów kontaktowych ds. produktów jako pojedynczych punktów dostępu w razie problemów podmiotów gospodarczych związanych z jednolitym rynkiem pomoże zwiększyć świadomość i poziom znajomości obowiązującego ustawodawstwa;

27.  podkreśla, że lepsze warunki dla powstawania przedsiębiorstw typu start-up i MŚP mogą prowadzić do aktywniejszej innowacyjności i zwiększenia liczby nowych miejsc pracy oraz generować zrównoważony wzrost; przypomina, że wiele barier, w tym bariery biurokratyczne, hamuje rozwój MŚP, zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym; wzywa do określenia i wyeliminowania barier, które stanowią przeszkodę dla wzrostu krajowego i międzynarodowego;

28.  podkreśla, że po kryzysie finansowym intensywność akumulacji kapitału materialnego i niematerialnego w UE spadła w porównaniu z konkurentami, co jest szkodliwe dla rozwoju gospodarczego i społecznego; podkreśla, że inwestycje, szczególnie w obszarze TIK, mają kluczowe znaczenie dla przywrócenia produktywności i długoterminowego wzrostu gospodarczego w UE; jest zdania, że aby zmienić ten negatywny trend, potrzebne jest usprawnienie jednolitego rynku oraz ograniczenie barier dla inwestycji; apeluje, by inwestycje były ukierunkowane na finansowanie gospodarki realnej i aby nadal wspierano środki podjęte w tym celu;

29.  apeluje o niezwłoczne zniesienie nieuzasadnionych ograniczeń terytorialnych zwanych blokowaniem geograficznym, zwłaszcza przez pełne wdrożenie art. 20 dyrektywy usługowej, a co za tym idzie – położenie kresu nieuzasadnionej dyskryminacji w dostępie do towarów i usług oraz dyskryminacji cenowej ze względu na lokalizację geograficzną lub przynależność państwową;

30.  apeluje o jak najszybszą rozbudowę europejskiego systemu normalizacji w celu wspierania polityk UE w zakresie innowacji cyfrowych, zwiększenia bezpieczeństwa cybernetycznego i poprawy interoperacyjności;

31.  wzywa państwa członkowskie do prawidłowego i terminowego wdrażania i egzekwowania przepisów regulujących jednolity rynek; podkreśla znaczenie wdrażania zaleceń dla poszczególnych krajów – w tym reform krajowych rynków produktów i usług – aby odblokować potencjał wzrostu państw członkowskich;

32.  jest zdania, że państwa członkowskie muszą wzmocnić działania służące unowocześnieniu administracji publicznej, tak aby świadczyła ona więcej łatwiej dostępnych usług cyfrowych na rzecz obywateli i przedsiębiorstw, a także ułatwić współpracę transgraniczną i interoperacyjność administracji publicznych;

Jednolity rynek w XXI wieku

33.  podkreśla, że pojęcie nowoczesnej gospodarki szybko ewoluuje ze względu na postęp cyfrowy i technologiczny, coraz intensywniejszą konkurencję międzynarodową i zmiany wzorców zachowań podmiotów gospodarczych i konsumentów; 23. podkreśla rosnące znaczenie usług związanych z biznesem i systemów integrujących produkty i usługi;

34.  zwraca uwagę na zacieranie się granic między produktami a usługami; podkreśla rosnące znaczenie usług związanych z biznesem i systemów integrujących produkty i usługi; uważa, że ramy prawne jednolitego rynku muszą uwzględnić te istotne zmiany;

35.  z zadowoleniem przyjmuje nowe modele biznesowe konsumpcji współdzielonej i uznaje ich ogromny potencjał innowacyjny, który powinien zostać wykorzystany z zachowaniem istniejących norm prawnych i standardów ochrony konsumentów oraz równych warunków działania; podkreśla znaczenie zapewnienia możliwie najlepszych warunków rozwoju i prosperowania współkonsumpcji; wzywa Komisję do przyjęcia strategicznego podejścia w kwestii zapewnienia przedsiębiorstwom działającym w ramach współkonsumpcji możliwości konkurowania z przedsiębiorstwami tradycyjnymi według uczciwych zasad;

36.  zauważa, że modele inwestycyjne stosowane przez przedsiębiorstwa uległy znacznym zmianom w miarę wzrostu kwot i znaczenia wydatków na wartości niematerialne i prawne w porównaniu z wydatkami na wartości materialne; podkreśla, że w stosunku do wartości niematerialnych i prawnych tylko 17 % rzeczywistych inwestycji jest przeznaczane na badania naukowe i rozwój; apeluje do decydentów politycznych o podjęcie działań mających na celu usunięcie barier regulacyjnych, które utrudniają osiągnięcie pełnego potencjału nowej dźwigni innowacyjności;

37.  z zadowoleniem przyjmuję strategię jednolitego rynku wskazującą sposób, w jaki różne działania Komisji (unia rynków kapitałowych, jednolity rynek cyfrowy, unia energetyczna itp.) skupiają się na głównym celu, którym jest uwolnienie potencjału unijnego jednolitego rynku; podkreśla, że w komunikacie w sprawie strategii dotyczącej jednolitego rynku stwierdza się, że jednolity rynek powinien być w większym stopniu uwzględniany w procesie europejskiego semestru;

38.  z zadowoleniem przyjmuje strategię jednolitego rynku cyfrowego jako właściwe podejście do dostosowywania UE do ery cyfrowej; apeluje o szybkie opracowanie i wdrożenie tej strategii, aby zapewnić, by UE odzyskała pole utracone w wyniku wcześniejszego zbyt powolnego wprowadzania i wykorzystywania technologii cyfrowych; uważa, że wymaga to przeznaczenia funduszy krajowych i unijnych, aby zapewnić wymaganą infrastrukturę, zwłaszcza na obszarach wiejskich; zwraca uwagę, iż ważne jest także wspieranie innowacji cyfrowych oraz poprawy interoperacyjności, bardzo dużą uwagę należy poświęcać kwestii bezpieczeństwa cybernetycznego;

39.  podkreśla, że dostępne, przystępne i wysokiej jakości usługi doręczania przesyłek stanowią podstawowy wymóg prosperowania transgranicznego handlu elektronicznego, zwłaszcza na rzecz MŚP i konsumentów;

40.  przypomina, że integracja jednolitego rynku towarów i usług niemal zawsze odbywa się przy użyciu danych, natomiast interoperacyjność działa jak spoiwo, poprawiając łączność w ramach łańcucha dostaw i zapewniając skuteczną komunikację między poszczególnymi komponentami cyfrowymi; apeluje do Komisji o jak najszybsze rozpoczęcie aktualizacji europejskich ram interoperacyjności w połączeniu ze zintegrowanym planem normalizacji indentyfikującym i definiującym kluczowe priorytety;

41.  podkreśla, że inwestycje prywatne i publiczne w bardzo szybkie sieci łączności szerokopasmowej stanowią warunek postępu cyfrowego i muszą znajdować wsparcie w stabilnych ramach regulacyjnych UE umożliwiających przeprowadzanie inwestycji wszystkim uczestników rynku, również na obszarach wiejskich i oddalonych;

42.  podkreśla znaczenie pomyślnego wdrożenia Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych w celu maksymalnego zwiększenia inwestycji oraz wspierania innowacyjnych przedsiębiorstw na różnych etapach finansowania ich rozwoju; podkreśla znaczenie pełnego wykorzystania, w przypadku wystąpienia nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, dostępnych środków publicznych na inwestycje cyfrowe, stworzenia możliwości synergii między programami unijnymi, takimi jak inicjatywa „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę”, inne odpowiednie fundusze strukturalne i inne instrumenty;

43.  wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny, czy obecna strategia rozwoju dostępu szerokopasmowego w ramach sieci mobilnych i stacjonarnych, włącznie z założonymi celami, sprawdzi się w przyszłości i spełnia warunki wysokiej połączalności dla wszystkich, aby uniknąć przepaści cyfrowej i zaspokoić potrzeby w zakresie gospodarki opartej na danych oraz szybkiego wdrożenia sieci 5G;

44.  podkreśla, że UE powinna budować swoją przewagę konkurencyjną stając się idealnym miejscem prowadzenia działalności dla innowacyjnych przedsiębiorstw, co wymagałoby nowoczesnej polityki przemysłowej i lepiej zintegrowanej infrastruktury stawiającej na pierwszym miejscu przyswajanie nowych technologii i przyjazne innowacji i przedsiębiorcom otoczenie regulacyjne; apeluje o to, aby wszelkie przyszłe proponowane ramy polityki cyfrowej sprzyjały włączeniu, były dostępne i zapewniały wysoki poziom ochrony konsumentów;

Zarządzanie jednolitym rynkiem

45.  podkreśla, że aby osiągnąć lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem i poprawić odpowiedzialność na wszystkich szczeblach, konieczne są uściślenie podziału zadań między poszczególnymi szczeblami oraz ramy prawne przewidujące lepsze zachęty i wyraźny podział odpowiedzialności za wdrażanie i egzekwowanie przepisów dotyczących jednolitego rynku, aby przyspieszyć i wzmocnić jego rozwój;

46.  zwraca uwagę, iż wielopoziomowa odpowiedzialność za efektywne zarządzanie jednolitym rynkiem byłaby skutecznie osiągana poprzez deregulację prawa z jednej strony i zwiększanie kultury stosowania przepisów z drugiej strony; apeluje o rozwój kapitału ludzkiego m.in. poprzez większą dostępność informacji oraz odpowiednie szkolenia podnoszące poziom wiedzy i świadomości;

47.  apeluje do Komisji o konsekwentne egzekwowanie przepisów dotyczących jednolitego rynku przez państwa członkowskie poprzez wykorzystanie wszelkich dostępnych informacji, danych i instrumentów oraz wyciąganie przewidzianych traktatami konsekwencji wobec państw niestosujących się do zasad i prawa UE;

48.  zwraca uwagę na znaczenie monitorowania i gromadzenia danych oraz solidnego i zintegrowanego systemu w tym zakresie; wyraża zaniepokojenie tym, że informacje na temat konsultacji publicznych w większości przypadków są dostępne tylko w jednym języku, przez co nie wszystkie zainteresowane strony mogą wyrazić opinię na temat ważnych kwestii i wniosków; uważa, że podczas podejmowania decyzji politycznych kluczowych dla ukończenia jednolitego rynku, ograniczenia różnic między państwami członkowskimi i usprawnienia zarządzania jednolitym rynkiem, takich jak ustalanie priorytetów oraz ocena integracji jednolitego rynku i konkurencyjności, a także w ramach systematycznego dialogu w zakresie zgodności prowadzonego z państwami członkowskimi, należy uwzględniać dane i materiały dowodowe;

49.  apeluje do Komisji o przygotowanie rocznego sprawozdania w sprawie barier na jednolitym rynku w różnych państwach członkowskich oraz w całej UE oraz o wydanie zaleceń skupiających się na usuwaniu tych barier w zaleceniach dla poszczególnych państw członkowskich rekomendacji; podkreśla, że jednolity rynek powinien odgrywać ważniejszą rolę w zaleceniach dla poszczególnych państw członkowskich;

50.  apeluje do Komisji o wykorzystanie wszystkich dostępnych środków, w tym w razie potrzeby postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państw członkowskich, aby zapewnić pełne wdrożenie przepisów w sprawie wspólnego rynku; jest zaniepokojony faktem, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest czasochłonne w przypadku reagowania na naruszenia przepisów dotyczących jednolitego rynku i wzywania do poprawy sytuacji, oraz wyraża zaniepokojenie dużą liczbą zaległych spraw;

51.  zauważa korzyści, jakie oferuje system rozwiązywania problemów rynku wewnętrznego (SOLVIT); zwraca się o wzmocnienie systemu SOLVIT i jego lepszą integrację ze służbami Komisji oraz z istniejącymi projektami i bazami danych takimi jak CHAP i EU Pilot w celu wytworzenia synergii informacyjnych i dzielenia się wzorcowymi praktykami; zwraca się do Komisji o podjęcie dalszych działań w związku z nierozwiązanymi sprawami; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia systemowi SOLVIT niezbędnego wsparcia i wiedzy fachowej, aby skutecznie rozwiązywać zgłaszane sprawy;

52.  jest zdania, że należy wzmocnić organy nadzoru rynku na jednolitym rynku, lepiej połączyć je między sobą i zapewnić im odpowiedni personel, aby mogły sprostać aktualnym wyzwaniom, a w szczególności tym związanym z globalną konkurencją; apeluje do krajowych organów kontroli rynku o ściślejszą współpracę oraz wymianę informacji i najlepszych praktyk, aby skutecznie przeciwdziałać różnym formom nieuczciwej konkurencji na jednolitym rynku, m.in. znacznym ilościom produktów nielegalnych i nieprzepełniających norm, które powodują wysokie koszty po stronie przedsiębiorstw przestrzegających prawa, a także stanowią wysokie ryzyko dla konsumentów, zwłaszcza tych najbardziej narażonych na zagrożenia; wyraża zaniepokojenie opóźnieniem w przyjęciu przez Radę Unii Europejskiej pakietu dotyczącego bezpieczeństwa produktów i nadzoru rynku, co narusza bezpieczeństwo produktów w UE; wzywa Radę do jego natychmiastowego przyjęcia;

53.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji w sprawie stworzenia jednej cyfrowej bramy sieciowej jako łatwo dostępnego portalu parasolowego usprawniającego i upraszczającego dostęp do informacji oraz promującego istniejące, dedykowane platformy użytkowników; podkreśla rolę rządów krajowych i regionalnych w promowaniu takich platform, udostępnianiu ich i edukacji ich użytkowników; apeluje do Komisji o dalsze wzmocnienie i usprawnienie narzędzi internetowych związanych z jednolitym rynkiem;

54.  uznaje znaczenie zasad dotyczących lepszego stanowienia prawa i inicjatywy REFIT oraz potrzebę bezpieczeństwa i przewidywalności uregulowań prawnych przy projektowaniu nowych inicjatyw ustawodawczych; podkreśla, że zasada dotycząca lepszego stanowienia prawa nie może naruszać prawa UE i państw członkowskich do stanowienia prawa w dziedzinach kluczowych dla interesu ogólnego, takich jak zdrowie i środowisko;

55.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

UZASADNIENIE

„Model europejski jest przede wszystkim systemem społecznym i gospodarczym opartym na roli rynku, gdyż żaden komputer na świecie nie potrafi przetwarzać informacji lepiej niż rynek”

Jacques Delors

Jednolity rynek stanowi bezcenny zasób, od którego zależy obecny i przyszły dobrobyt gospodarczy Unii Europejskiej. Wartość niewykorzystanego potencjału jednolitego rynku szacuje się na 1 bilion euro, co stanowi zarówno szansę, jak i sygnał alarmowy dla działań zapewniających, aby jednolity rynek działał na korzyść nas wszystkich. Obecnie istnieje zbyt wiele barier handlowych w UE, a liczne państwa członkowskie nie wdrażają decyzji, które przyjmują. Tymczasem siła UE zależy od jej 28 państw członkowskich.

Sprawozdawczyni jest zdania, że koordynacja polityk mikro- i makroekonomicznych połączona z koordynacją polityk podatkowych jest konieczna, aby w państwach członkowskich mógł nastąpić pożądany strukturalny wzrost gospodarczy.

Potencjał środków jednolitego rynku w zakresie zwiększenia wzrostu gospodarczego i zatrudnienia jest powszechnie uznawany na szczeblu UE(6). Jednak pomimo ponawianych apeli o wzmocnienie jednolitego rynku w konkluzjach Rady Europejskiej(7), rocznych analizach wzrostu gospodarczego i zaleceniach dla poszczególnych krajów(8) do tej pory nie poczyniono zbyt wielu postępów w tym zakresie(9).

Aby skutecznie działać na rzecz tworzenia miejsc pracy, wzrostu gospodarczego i konkurencyjności, postępom w integracji jednolitego rynku w państwach członkowskich musi towarzyszyć lepsze zarządzanie i zwiększenie przejrzystości tego procesu. Sprawozdawczyni jest przekonana, że można to osiągnąć przez włączenie jednolitego rynku do europejskiego semestru.

Zatem, na podstawie wcześniejszych sprawozdań Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (Schwab, Cofferatti i Gáll-Pelcz) oraz rezolucji PE, sprawozdawczyni zdecydowanie popiera włączenie filaru jednolitego rynku jako kolejnego filaru europejskiego semestru.

W części I tego sprawozdania proponuje, aby filar jednolitego rynku obejmował następujące elementy:

(i)  system regularnego monitorowania i oceny integracji jednolitego rynku i konkurencyjności, który aby był wiarygodny, musi skupiać się na serii priorytetowych obszarów, w których działania najbardziej przyczyniłyby się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, a także musi zawierać solidną bazę danych z informacjami ilościowymi i jakościowymi pozwalającymi na ocenę postępów w zakresie jednolitego rynku. Analiza porównawcza, wzajemna ocena i wymiana najlepszych praktyk powinny stanowić część monitorowania i oceny;

(ii)  postępy w zakresie integracji jednolitego rynku i konkurencyjności powinny być oceniane co roku za pomocą sprawozdania; takie sprawozdanie w sprawie integracji jednolitego rynku i konkurencyjności powinno posłużyć za podstawę corocznej oceny polityki mikroekonomicznej;

(iii)  sprawozdawczyni sądzi, że aby usprawnić zarządzanie, wzmocnić przejrzystość i odpowiedzialność za ten proces, że takie sprawozdania roczne powinny być systematycznie uwzględniane w ocenach gospodarczych i fiskalnych państw członkowskich oraz że powinny one dostarczać informacji wykorzystywanych w rocznej analizie wzrostu gospodarczego dotyczącej jednolitego rynku, zaleceniach dla poszczególnych krajów i

(iv)  regularnym, usystematyzowanym dialogu w zakresie zgodności prowadzonym z państwami członkowskimi.

(v)  Ponadto sprawozdawczyni podkreśla, że zaangażowanie PE, otwarte i wolne od dyskryminacji podejście do wszystkich państw członkowskich UE – zarówno tych należących do strefy euro, jak i nie – oraz zaangażowanie parlamentów narodowych i wszystkich stron zainteresowanych mają kluczowe znaczenie dla przejrzystości, sprawniejszego zarządzania i wzmocnienia odpowiedzialności oraz ostatecznie dla powodzenia całego tego procesu.

Pomimo pewnych postępów państw członkowskich w różnych obszarach związanych z uproszczeniem ustawodawstwa, aby stało się bardziej przyjazne dla konsumentów i przedsiębiorstw, wiele kluczowych problemów pozostaje nierozwiązanych, co stanowi barierę dla dalszego pogłębiania i integracji jednolitego rynku. Sprawozdawczyni identyfikuje te główne przeszkody w części 2 i wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działań w tych sprawach tak szybko, jak to tylko możliwe.

Opublikowane w zeszłym roku sprawozdanie „Koszt braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku” szczegółowo analizuje koszty gospodarcze rozdrobnienia jednolitego rynku. W sprawozdaniu oszacowano, że urzeczywistnienie jednolitego rynku w tych obszarach wiązałoby się z korzyściami gospodarczymi rzędu od 651 mld do 1,1 bln EUR rocznie, co odpowiada 5%–8,63% unijnego PKB(10). Sprawozdawczyni ubolewa nad tym, że już od ponad 20 lat nie wykorzystujemy tych możliwości, zwłaszcza w świetle stale rosnącej konkurencji międzynarodowej.

W sprawozdaniu z zadowoleniem przyjęto strategię rynku wewnętrznego towarów i usług opublikowaną przez Komisję w październiku 2015 r., jak również sprawozdanie w sprawie integracji jednolitego rynku i konkurencyjności(11), uznano też, że Komisja przyjęła właściwe podejście, podkreślono jednak, że głównym kluczem do odblokowania pełnego potencjału jednolitego rynku jest egzekwowanie i wdrożenie już istniejącego ustawodawstwa UE (wymienionego w części 2), bez uszczerbku dla wprowadzania nowych elementów i instrumentów udoskonalających i uzupełniających to ustawodawstwo.

Sprawozdawczyni jest przekonana, że brak lub powolne tempo inwestycji w UE, w szczególności w dziedzinie TIK, oraz trudności MŚP w dostępie do kapitału wysokiego ryzyka mogą stanowić zasadniczą barierę dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w całej UE. Z zadowoleniem przyjmuje zatem powstanie Planu inwestycyjnego dla Europy i Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, które mają na celu wspieranie inwestycji w gospodarkę realną i ułatwienie dostępu do finansowania dla MŚP, sądzi jednak, że należy poświęcić więcej działań i udzielić większego wsparcia finansowego MŚP i spółkom, aby wspierać ich przejście do gospodarki cyfrowej(12).

Następnie w części 3 sprawozdania poruszono kwestie rewolucyjnych skutków cyfryzacji dla przedsiębiorstw i konsumentów. Jednolity rynek XXI wieku radykalnie różni się od tego z XX wieku. Zmiany te wynikają w znacznym stopniu z rewolucji cyfrowej, zacierania się granic między produktami a usługami oraz narodzin „prosumenta” – łączącego elementy konsumpcji i produkcji – a także zmieniających się modeli naszej gospodarki, tj. pojawienia się współkonsumpcji. Przypomina, że wartość gospodarek dzielenia się szacuje się obecnie na 10 mld euro w skali globalnej, oczekuje się jednak wzrostu tej liczby do ponad 250 mld euro do 2025 r.

Sprawozdawczyni podkreśla nowy paradygmat modeli inwestycyjnych, zgodnie z którym zwiększa się znaczenie inwestycji i wydatków biznesowych na wartości niematerialne i prawne w porównaniu z tymi na wartości materialne. Jest zdecydowanie przekonana, że utworzenie jednolitego rynku cyfrowego może zmienić nasze życie nie do poznania.

Chciałby też jednak zauważyć, że wciąż istnieje wiele przeszkód takich jak blokowanie geograficzne, różne zasady doręczania paczek, brak zharmonizowanych unijnych zasad w sprawie umów i ochrony konsumentów, jeśli chodzi o transgraniczne zasady handlu elektronicznego, oraz brak koniecznej infrastruktury cyfrowej i wiele innych, które utrudniają osiągnięcie pełnego jednolitego rynku cyfrowego. Sprawozdawczyni z zadowoleniem przyjmuje strategię jednolitego rynku cyfrowego Komisji, apeluje jednak o zwrócenie większej uwagi na zmieniające się trendy i zachowania w związku z technologią cyfrową.

W sprawozdaniu podkreślono, że UE musi teraz stawić czoła nowemu rodzajowi konkurencji, a mianowicie konkurencji cyfrowej. Zamiast lokalnie rozwijać silne sektory przemysłu, wschodzące gospodarki mogą teraz prześcignąć te bardziej rozwinięte przez przyswojenie najnowszych technologii oraz globalne pozyskiwanie produktów i usług. Dlatego sprawozdawczyni ponownie zauważa, że inwestycje w TIK, technologie cyfrowe oraz badania i rozwój mają kluczowe znaczenie dla przewagi konkurencyjnej UE. Infrastruktura, interoperacyjność i obowiązujące w całej UE normy są konieczne, aby umożliwić transformację cyfrową w całej Unii.

Sprawozdawczyni jest też przekonana, że brak niezbędnych umiejętności cyfrowych i szkoleń stanowi najważniejszy brakujący element układanki, bez którego jednolity rynek cyfrowy nigdy nie będzie pełny. Biorąc pod uwagę, że w całej UE poziom bezrobocia pozostaje znacznie wyższy niż przed recesją, musimy zapewnić obywatelom odpowiednie umiejętności i wiedzę, aby mogli się dostosować do postępującej cyfryzacji przedsiębiorstw i sektorów przemysłu, co pomoże zapobiec nieuniknionemu w przeciwnym razie wzrostowi bezrobocia.

W niniejszym sprawozdaniu wyrażono pogląd, że zarządzanie jednolitym rynkiem wciąż pozostaje niedostateczne (część 4). W celu uwolnienia potencjału jednolitego rynku należy znacznie wzmocnić poziom jego wdrożenia i egzekwowania oraz wyeliminować istniejące przeszkody czy nieuzasadnione bądź nieproporcjonalne ograniczenia.

Sprawozdawczyni przyznaje, że zmiany nie mogą mieć charakteru wyłącznie odgórnego, lecz że wszyscy uczestnicy powinni przyjąć kulturę przestrzegania zasad jednolitego rynku i współpracować ze sobą na zasadzie partnerstwa. Taka wielopoziomowa odpowiedzialność musi być poparta odpowiednimi szkoleniami, pomocą i dedykowanymi zasobami oraz większą dostępnością informacji na wszystkich szczeblach.

Sprawozdawczyni jest przekonana, że Komisja powinna przyjąć strategiczne podejście do egzekwowania przepisów i dokonywać wyboru spośród wszystkich dostępnych instrumentów, od „środków miękkich” takich jak notyfikacje ex ante i ex post o ustawodawstwie państw członkowskich, proporcjonalność, analiza porównawcza, systematyczny dialog z państwami członkowskimi czy nacisk środowiskowy po postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Monitorowanie postępów integracji jednolitego rynku, gromadzenie danych na temat skarg, ustawodawstwa krajowego i ocen jest niezwykle istotne dla skutecznego wdrożenia. Ponadto należy uściślić podział zadań między organami unijnymi, krajowymi i regionalnymi. Ramy te powinny zawierać lepsze zachęty i wyraźniejszą odpowiedzialność za wdrażanie i egzekwowanie przepisów jednolitego rynku, co jest konieczne dla odbudowy odpowiedzialności i zaufania oraz kultury przestrzegania przepisów.

Sprawozdanie sugeruje, że Komisja powinna ustalić priorytety przy korzystaniu z procedury postępowania w sprawie uchybienia i skupić się na przypadkach, które miałyby istotne skutki odstraszające i opierały na solidnych podstawach dowodowych. Sprawozdawczyni uważa, że konieczny jest „łatwiejszy” i szybszy instrument o bardziej ogólnym zastosowaniu, który stanowiłby alternatywę dla postępowania w sprawach o uchybienia – szybki, pozasądowy mechanizm arbitrażu, który mógłby opierać się na systemie SOLVIT.

Sprawozdanie odzwierciedla także istniejący system krajowych organów nadzoru rynku i zdolności ich sieci do skutecznego wdrażania norm unijnych. Wzywa do utworzenia silniejszego systemu ściślejszej współpracy między krajowymi organami nadzorczymi, lepszej wymiany informacji i wzorcowych praktyk oraz lepszej koordynacji działań, aby skutecznie i szybko reagować na znaczną liczbę nielegalnych i niezgodnych z normami produktów w UE.

Sprawozdawczyni jest przekonana, że łatwy dostęp do informacji dla przedsiębiorstw i konsumentów stanowi warunek wstępny dobrego zarządzana jednolitym rynkiem. Docenia pracę Komisji i państw członkowskich nad szeregiem portali informacyjnych przeznaczonych dla różnych użytkowników: przedsiębiorstw, obywateli i konsumentów. Uważa, że prosty, przyjazny dla użytkownika, łatwo dostępny zbiorczy portal taki jak jedna cyfrowa brama sieciowa (Single Digital Gateway) jest potrzebny, aby usprawnić i uprościć dostęp do informacji oraz promować istniejące platformy przeznaczone dla użytkowników, pod warunkiem że władze krajowe i lokalne udostępnią taką bramę sieciową i będą publicznie informować obywateli o możliwości korzystania z niej.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

25.1.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

27

1

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Dita Charanzová, Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Nicola Danti, Pascal Durand, Vicky Ford, Ildikó Gáll-Pelcz, Evelyne Gebhardt, Liisa Jaakonsaari, Antonio López-Istúriz White, Marlene Mizzi, Robert Rochefort, Andreas Schwab, Olga Sehnalová, Catherine Stihler, Richard Sulík, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Mylène Troszczynski, Anneleen Van Bossuyt

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Pascal Arimont, Biljana Borzan, Edward Czesak, Roberta Metsola, Jens Nilsson, Julia Reda, Adam Szejnfeld, Marc Tarabella

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Isabella De Monte, Andrejs Mamikins, Ivan Štefanec

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

27

+

ALDE, ECR, PPE, S&D

Dita Charanzová, Robert Rochefort, Edward Czesak, Vicky Ford, Richard Sulík, Anneleen Van Bossuyt, Pascal Arimont, Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Ildikó Gáll-Pelcz, Antonio López-Istúriz White, Roberta Metsola, Andreas Schwab, Ivan Štefanec, Adam Szejnfeld, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Biljana Borzan, Nicola Danti, Isabella De Monte, Evelyne Gebhardt, Liisa Jaakonsaari, Andrejs Mamikins, Marlene Mizzi, Jens Nilsson, Olga Sehnalová, Catherine Stihler, Marc Tarabella

1

-

ENF

Mylène Troszczynski

2

0

Verts/ALE

Pascal Durand, Julia Reda

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymali się

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0067.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0069.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0130.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0038.

(5)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0054.

(6)

W konkluzjach Rady Europejskiej z grudnia 2013 r. (ust. 25) stwierdzono, że „W analizie tej [rocznej analizie wzrostu gospodarczego] określono obszary, w których występują istotne wyzwania i w których konieczne są dalsze postępy. Przedmiotem szczególnej uwagi powinno być usprawnienie funkcjonowania i uelastycznienie jednolitego rynku produktów i usług, poprawa otoczenia biznesowego... Priorytetowo należy potraktować: zwiększanie konkurencyjności; wspieranie tworzenia miejsc pracy; zwalczanie bezrobocia, zwłaszcza młodzieży...”

(7)

Konkluzje Rady z 27-28 czerwca 2013 r., konkluzje Rady z 24-25 października (ust. 7, 9, 19, 20 i 21), konkluzje Rady z 19-20 grudnia 2013 r.

(8)

Sprawozdanie kwartalne na temat strefy euro (QREA), tom 14, nr 2.

(9)

Tylko ok. 10% zaleceń dla poszczególnych krajów na lata 2012-2013 zostało w pełni lub powszechnie wdrożonych; Źródło: Deroose i Griesse, 2014, Are EU Member States Responding to European Semester recommendations? [Czy państwa członkowskie UE reagują na zalecenia formułowane w ramach europejskiego semestru?]

(10)

Opracowanie EPRS „Koszt braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku”, wrzesień 2014 r. http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2014/510981/EPRS_STU%282014%29510981_REV1_EN.pdf

(11)

Oba dokumenty można znaleźć pod poniższym adresem: http://ec.europa.eu/priorities/internal-market/index_en.htm

(12)

Obecnie 41% przedsiębiorstw nadal można sklasyfikować jako niecyfrowe – co oznacza, że nie korzystają one z technologii cyfrowych i nie mają strategii cyfrowej – podczas gdy tylko 2% w pełni wykorzystuje korzyści płynące z technologii cyfrowych (str. 3) http://ec.europa.eu/epsc/pdf/publications/strategic_note_issue_7.pdf.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności