Procedura : 2016/0039(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0187/2016

Teksty złożone :

A8-0187/2016

Debaty :

PV 08/06/2016 - 9
CRE 08/06/2016 - 9

Głosowanie :

PV 08/06/2016 - 12.12
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0264

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 194kWORD 110k
26.5.2016
PE 580.440v02-00 A8-0187/2016

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji

(COM(2016)0067 – C8-0032/2016 – 2016/0039(COD))

Komisja Handlu Międzynarodowego

Sprawozdawczyni: Marielle de Sarnez

ERRATY/ADDENDA
POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH
 ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI BUDŻETOWEJ
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji

(COM(2016)0067 – C8-0032/2016 – 2016/0039(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0067),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0032/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A8-0187/2016),

1.  zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji;

2.  zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady załączone do niniejszej rezolucji;

3.  zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

WSPÓLNE OŚWIADCZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Niniejszą decyzję przyjmuje się, nie naruszając wspólnej deklaracji przyjętej wraz z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 778/2013/UE w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji, która pozostaje podstawą wszystkich decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej państwom trzecim i terytoriom trzecim.


UZASADNIENIE

Tunezji udało się utrwalić przemiany demokratyczne. W państwie tym obecnie obowiązuje konstytucja gwarantująca prawa i wolności, wymiar sprawiedliwości został skonsolidowany, a media się uniezależniły. Władzę w kraju pełni rząd szerokiej jedności, wyłoniony w wolnych i jawnych wyborach, wspierany przez przedsiębiorcze i nowoczesne społeczeństwo obywatelskie, o czym świadczy słuszne przyznanie Pokojowej Nagrody Nobla Tunezyjskiemu Kwartetowi na rzecz Dialogu Narodowego.

Jednak obecnie Tunezja boryka się z bardzo poważnymi trudnościami. Kilkakrotnie kraj ten padł ofiarą zamachów i ataków terrorystycznych, w wyniku których poważnie ucierpiały kluczowe gałęzie gospodarki, takie jak turystyka. Wzrost, który powinien w 2015 r. wynieść 3%, został skorygowany w dół do 0,5% w 2016 r., stopa bezrobocia wynosi średnio 15% – 20% wśród kobiet i 28,6% wśród młodych absolwentów szkół wyższych. Ponadto stan bezpieczeństwa i sytuacja polityczna w regionie są bardzo niestabilne, głównie z powodu faktu, że kraj ten graniczy z Libią.

Pomimo tych wyzwań Tunezja nadal czyni znaczne postępy, ugruntowując przemiany demokratyczne w kraju, realizując reformy niezbędne do modernizacji struktur gospodarczych i zacieśniając stosunki z partnerami, zwłaszcza z Unią Europejską, z którą obecnie negocjuje umowę o wolnym handlu.

Kwestią nadrzędną jest, żeby Tunezji się to udało oraz żeby pokrzyżowała szyki wszystkim tym, którym zależy na jej destabilizacji. Dlatego Europa powinna wykazać solidarność i z determinacją pomagać Tunezji i wspierać jej proces rozwoju za pomocą bardzo konkretnych działań przynoszących korzyści bezpośrednio obywatelom tego kraju.

W związku z powyższym europejskim instrumentem finansowym, który można uruchomić, aby wesprzeć państwo trzecie znajdujące się w kryzysie, jest pomoc makrofinansowa. Dzięki reformom, które tam przeprowadzono, Tunezja całkowicie spełnia polityczne warunki przyznania pomocy makrofinansowej, w szczególności pod względem poszanowania demokracji, praw człowieka i praworządności.

W dniu 15 maja 2014 r. zatwierdzono pierwszy program na rzecz Tunezji opiewający na kwotę 300 mln EUR, aby wesprzeć jej wysiłki reformatorskie, zmierzające do poprawy zarządzania finansami publicznymi i funkcjonowania systemu podatkowego, do wzmocnienia siatki bezpieczeństwa socjalnego, reorganizacji sektora finansowego oraz poprawy ram prawnych dotyczących handlu i inwestycji. Dwie transze środków w ramach tego programu zostały wypłacone w 2015 r., a trzecia transza zostanie wypłacona w 2016 r.

W sierpniu 2015 r. w odpowiedzi na wniosek rządu tunezyjskiego Komisja Europejska zaplanowała drugi program pomocy makrofinansowej dla Tunezji, opiewający na łączną kwotę 500 mln EUR, który zostanie zrealizowany w formie pożyczek średnioterminowych na rynkach finansowych na korzystnych warunkach. Ten program pomocy wesprze reformy prowadzone przez Tunezję, aby poprawić sytuację budżetową, zrównoważyć bilans płatniczy i przywrócić klimat bardziej sprzyjający inwestycjom.

Sprawozdawczyni popiera zatem wniosek Komisji Europejskiej i pragnie, by ten program dodatkowej pomocy mógł wejść w życie jak najszybciej, aby pomóc Tunezji w kluczowym momencie.


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH

Ref.: D (2016) 17045

Sz.P. Bernd Lange

Przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego (INTA)

Przedmiot:  Pomoc makrofinansowa na rzecz Republiki Tunezyjskiej – COM(2016)67 final COD(2016)0039

Szanowny Panie Przewodniczący!

Po zatwierdzeniu przez koordynatorów Komisji Spraw Zagranicznych (AFET) i w celu umożliwienia sprawnego rozpatrywania tego wniosku mam zaszczyt, jako przewodniczący komisji AFET, przekazać niniejszym pismem opinię naszej komisji w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji.

Komisja AFET w pełni popiera wniosek dotyczący przyznania pomocy makrofinansowej Republice Tunezyjskiej w maksymalnej kwocie 500 mln EUR. Jednak, jak wskazano wcześniej w odniesieniu pierwszej operacji MFA-I, nie rozważono nawet możliwości przyznania pomocy Tunezji w formie dotacji.

Jak stanowi wniosek, sytuacja gospodarcza Tunezji nie jest optymalna, kraj ten, w sytuacji utrwalania przemian demokratycznych, oprócz problemów społeczno-gospodarczych, stoi w obliczu wyzwań dotyczących bezpieczeństwa. Utrzymujące się trudności społeczno-gospodarcze i budżetowe związane z niestabilnością pozostają ważnym wyzwaniem nie tylko dla Tunezji, lecz dla całego regionu i dla jej głównego partnera, Unii Europejskiej.

Bardzo niepokojące jest to, że zadłużenie zagraniczne Tunezji wzrosło z 48% PKB w 2011 r. do ok. 56,2% PKB w 2014 r. i oczekuje się, że w 2018 r. osiągnie ono wartość szczytową 72% PKB. Pomimo tego pomoc makrofinansowa udostępniana jest na okres dwóch i pół roku, począwszy od wejścia w życie protokołu ustaleń (zob. art. 1 ust. 4). Zatem dług zagraniczny będzie w tym okresie na najwyższym poziomie. Dlatego powinien być już przewidziany mechanizm kompensacyjny, aby stawić czoło spodziewanym wyzwaniom.

Koszty związane z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na mocy tej decyzji Rady i Parlamentu nie powinny być ponoszone przez Tunezję lub przynajmniej powinny zostać podzielone między UE a Tunezję (zob. art. 4).

./..

Jako że UE przyznała Tunezji status „uprzywilejowanego partnera” i ustanowiono w dniu 18 lutego br. Wspólną Komisję Parlamentarną UE-Tunezja, pragnę również zalecić, by protokół ustaleń był negocjowany przez Komisję Europejską i władze tunezyjskie (zob. art. 3) i był przedmiotem debaty członków tej Wspólnej Komisji Parlamentarnej, wśród których znajdują się zarówno posłowie do Parlamentu Europejskiego, jak i posłowie do tunezyjskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych. Wspólna Komisja Parlamentarna UE-Tunezja powinna omówić również monitorowanie, o którym mowa w art. 2, oraz sprawozdanie na temat wykonania decyzji, o którym mowa w art. 8.

Komisja AFET uważa, że UE i międzynarodowe instytucje finansowe powinny zdecydowanie wesprzeć proces stabilizacji tego ważnego partnera z naszego południowego sąsiedztwa, zwłaszcza w świetle osiągniętych postępów w dziedzinie utrwalania procesu demokratycznego i z uwagi na sytuację w regionie.

Pragnę jednak podkreślić, że termin na przyjęcie stanowiska Parlamentu jest zbyt krótki, ponieważ wniosek został mu przekazany w dniu 2 marca 2016 r. Z tego powodu nasza komisja nie mogła wydać opinii w tej niezmiernie istotnej kwestii. Powiedziano mi, że DG ECFIN zaplanowała nawet, że Parlament przyjmie decyzję już w pierwszym czytaniu w dniu 27/28 kwietnia. Taka sugestia świadczyłaby raczej o lekceważącym stosunku do wykonywania przez Parlament swoich demokratycznych uprawnień legislacyjnych.

Oczekiwałbym, że sytuacja krajowa i specyfika partnerów UE będą odpowiednio uwzględniane i szanowane podczas negocjacji w sprawie ważnych kwestii takich jak pomoc makrofinansowa. Ponieważ w czerwcu przypada ramadan, a następnie jest przerwa letnia, negocjacje w sprawie protokołu ustaleń będą musiały zostać zawieszone do jesieni. Zatem domaganie się przez Komisję Europejską, by Parlament przyjął swoje stanowisko w przyspieszonym tempie, jest bezzasadne.

Jestem przekonany, że komisja INTA należycie uwzględni to stanowisko przy przyjmowaniu swojego stanowiska oraz w trakcie negocjacji z Radą.

Z wyrazami szacunku

Elmar Brok

Do wiadomości:  Pier Antonio Panzeri, przewodniczący Delegacji do Spraw Stosunków z państwami Maghrebu

      Marielle de Sarnez, sprawozdawczyni


ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI BUDŻETOWEJ

D(2016)20958

  Sz.P. Bernd LANGE

Przewodniczący

  Komisja Handlu Międzynarodowego

Parlament Europejski

ASP 12G205

Bruksela

Przedmiot:  Wniosek w sprawie decyzji dotyczącej udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja INTA pracuje obecnie nad swoim sprawozdaniem w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Tunezji (2016/0039(COD)).

Koordynatorzy postanowili przedstawić stanowisko Komisji Budżetowej w formie pisma, a nie formalnej opinii.

Komisja Budżetowa przyznaje, że skutki gospodarcze przemian politycznych, niestabilności regionalnej, zagrożeń dla bezpieczeństwa oraz niepokojów społecznych wpływają na i tak słaby bilans płatniczy oraz niestabilną pozycję finansową Tunezji.

Pierwsza operacja udzielenia pomocy makrofinansowej w wysokości 300 mln EUR miała miejsce w 2014 r. i stanowiła uzupełnienie programu Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Na wniosek rządu Tunezji obecny nowy wniosek (pomoc makrofinansowa II) także stanowi uzupełnienie kolejnego programu Międzynarodowego Funduszu Walutowego; kwota tej pomocy wyniosłaby dodatkowe 500 mln EUR w formie średnioterminowych pożyczek (wypłacanych w trzech transzach) na pokrycie reszty potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego Tunezji.

Komisja Budżetowa zwraca uwagę na fakt, że Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych zostałby zasilony kwotą w wysokości 45 mln EUR (9% pożyczek). Środki będą musiały zostać zapisane w budżecie Unii z dwuletnim opóźnieniem, czyli w budżecie na rok 2018 i 2019, zakładając, że wypłaty pożyczek będą miały miejsce w 2016 i 2017 r.

Komisja Budżetowa popiera proponowaną operację udzielenia pomocy finansowej II jako niezbędne uzupełnienie międzynarodowego i europejskiego wsparcia dla Tunezji, a także jako przejaw solidarności z tym krajem.

Komisja BUDG zwraca uwagę, że do standardowego tekstu decyzji w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej wprowadzono szereg drobnych zmian, aby zapewnić większą dozę elastyczności w stosowaniu przepisów warunkowych. Komisja wzywa zatem Komisję Europejską do zapewnienia należytego egzekwowania warunków przewidzianych dla operacji udzielania pomocy makrofinansowej, przy jednoczesnym uwzględnieniu konkretnej sytuacji krajów beneficjentów, czyli stopnia zobowiązania kraju oraz wyzwań, z jakimi musi się zmagać.

Komisja podkreśla jednak, że pożyczki w ramach pomocy makrofinansowej stanowią tylko jedno z dostępnych narzędzi wsparcia Tunezji oraz że można byłoby także rozważyć opcję udzielenia pomocy makrofinansowej w formie dotacji.

Komisja BUDG przypomina także, że głównym instrumentem wsparcia Tunezji jest Europejski Instrument Sąsiedztwa, w ramach którego od początku okresu programowania WRF w latach 2014–2020 rocznie przekazywanych jest Tunezji średnio 115 mln EUR, nie wliczając w to programów regionalnych. W ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa Tunezja w 2015 r. została pierwszym beneficjentem programu patronackiego doceniającego postępy w reformach demokratycznych (zasada „więcej za więcej”) w postaci dodatkowej kwoty wynoszącej 71,8 mln EUR.

Tunezja korzysta także z finansowania w ramach Instrumentu na rzecz Stabilności oraz Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka oraz bierze udział w takich programach UE jak Erasmus+.

W związku z tym, aby sprostać wyzwaniom związanym z jednej strony z reformami demokratycznymi, a z drugiej z zapewnieniem stabilności i bezpieczeństwa, Komisja Budżetowa wzywa Komisję do dalszego wzmacniania wsparcia Unii dla Tunezji i wyraża w tym względzie gotowość do rozważenia wszelkich stosownych wniosków budżetowych w ramach odnośnych instrumentów.

Z wyrazami szacunku

Jean Arthuis


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Pomoc makrofinansowa dla Tunezji

Odsyłacze

COM(2016)0067 – C8-0032/2016 – 2016/0039(COD)

Data przedstawienia w PE

12.2.2016

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA

25.2.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

25.2.2016

BUDG

25.2.2016

 

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

AFET

15.3.2016

BUDG

16.3.2016

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Marielle de Sarnez

15.3.2016

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

4.4.2016

20.4.2016

 

 

Data przyjęcia

24.5.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

30

4

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Maria Arena, Tiziana Beghin, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Marielle de Sarnez, Santiago Fisas Ayxelà, Christofer Fjellner, Karoline Graswander-Hainz, Ska Keller, Jude Kirton-Darling, Alexander Graf Lambsdorff, Bernd Lange, David Martin, Emmanuel Maurel, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Artis Pabriks, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Tokia Saïfi, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, Hannu Takkula, Iuliu Winkler, Jan Zahradil

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Reimer Böge, Edouard Ferrand, Sander Loones, Georg Mayer, Fernando Ruas, Lola Sánchez Caldentey, Judith Sargentini, Jarosław Wałęsa

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Dominique Bilde

Data złożenia

26.5.2016

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności