ΕΚΘΕΣΗ     ***I
PDF 1029kWORD 686k
8.8.2016
PE 576.958v03-00 A8-0244/2016

σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής για τους σκοπούς της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, και για την τροποποίηση της οδηγίας 2013/32/ΕΕ

(COM(2015)0452 – C8-0270/2015 – 2015/0211(COD))

Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων

Εισηγήτρια: Sylvie Guillaume

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινού καταλόγου της Ένωσης περί ασφαλών χωρών καταγωγής για τους σκοπούς της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, και για την τροποποίηση της οδηγίας 2013/32/ΕΕ

(COM(2015)0452 – C8-0270/2015 – 2015/0211(COD))

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2015)0452),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2 και το άρθρο 78, παράγραφος 2, στοιχείο δ) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C8-0270/2015),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 59 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Ανάπτυξης (A8-0244/2016),

1.  εγκρίνει τη θέση κατά την πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω·

2.   ζητεί από την Επιτροπή να του υποβάλει εκ νέου την πρόταση, αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή να την αντικαταστήσει με νέο κείμενο·

3.   αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

Τροπολογία 1

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(2) Η οδηγία 2013/32/ΕΕ καθορίζει κοινά κριτήρια για τον χαρακτηρισμό των τρίτων χωρών καταγωγής ως ασφαλών σε εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, μόνο ορισμένα κράτη μέλη έχουν ορίσει στο εθνικό τους δίκαιο ασφαλείς χώρες καταγωγής, το οποίο σημαίνει ότι δεν μπορούν όλα τα κράτη μέλη να κάνουν, επί του παρόντος, χρήση των σχετικών διαδικαστικών διευκολύνσεων που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ. Επιπλέον, λόγω των υφιστάμενων αποκλίσεων μεταξύ των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών καταγωγής που έχουν εγκριθεί από τα κράτη μέλη, οι οποίες προκύπτουν ενδεχομένως από διαφορές κατά την αξιολόγηση της ασφάλειας ορισμένων τρίτων χωρών ή από διαφορές στη φύση των ροών υπηκόων τρίτων χωρών τις οποίες αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη, η έννοια της ασφαλούς χώρας καταγωγής, όπως ορίζεται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, επί του παρόντος δεν εφαρμόζεται πάντοτε από τα κράτη μέλη σε σχέση με τις ίδιες τρίτες χώρες.

(2) Η οδηγία 2013/32/ΕΕ καθορίζει κοινά κριτήρια για τον χαρακτηρισμό των τρίτων χωρών καταγωγής ως ασφαλών σε εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, μόνο ορισμένα κράτη μέλη έχουν ορίσει στο εθνικό τους δίκαιο ασφαλείς χώρες καταγωγής, το οποίο σημαίνει ότι δεν μπορούν όλα τα κράτη μέλη να κάνουν, επί του παρόντος, χρήση των σχετικών διαδικαστικών λεπτομερειών που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ. Επιπλέον, λόγω των υφιστάμενων αποκλίσεων μεταξύ των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών καταγωγής που έχουν εγκριθεί από τα κράτη μέλη, οι οποίες προκύπτουν ενδεχομένως από διαφορές κατά την αξιολόγηση της ασφάλειας ορισμένων τρίτων χωρών ή από διαφορές στη φύση των ροών υπηκόων τρίτων χωρών τις οποίες αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη, η έννοια της ασφαλούς χώρας καταγωγής, όπως ορίζεται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, επί του παρόντος δεν εφαρμόζεται πάντοτε από τα κράτη μέλη σε σχέση με τις ίδιες τρίτες χώρες.

Τροπολογία 2

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(3) Υπό το πρίσμα της απότομης αύξησης που έχει σημειωθεί από το 2014 όσον αφορά τον αριθμό των αιτήσεων για διεθνή προστασία που υποβάλλονται στην Ένωση και της συνακόλουθης πρωτοφανούς πίεσης που ασκείται στα συστήματα ασύλου των κρατών μελών, η Ένωση αναγνώρισε την ανάγκη να ενισχυθεί η εφαρμογή των διατάξεων περί ασφαλούς χώρας καταγωγής της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, ως βασικό εργαλείο για την υποστήριξη της ταχείας διεκπεραίωσης των αιτήσεων που είναι πιθανόν αβάσιμες. Ειδικότερα, στα συμπεράσματά του της 25ης και 26ης Ιουνίου 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρθηκε, σε σχέση με την ανάγκη να επιταχυνθεί η διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου, στην πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις εν λόγω διατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης θέσπισης κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής, όπως αναλύεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση8. Επιπλέον, το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, στα συμπεράσματά του για τις ασφαλείς χώρες καταγωγής, της 20ής Ιουλίου 2015, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις διατάξεις περί ασφαλών χωρών καταγωγής στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης θέσπισης κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής.

(3) Υπό το πρίσμα της απότομης αύξησης που έχει σημειωθεί από το 2014 όσον αφορά τον αριθμό των αιτήσεων για διεθνή προστασία που υποβάλλονται στην Ένωση και της συνακόλουθης πρωτοφανούς πίεσης που ασκείται στα συστήματα ασύλου των κρατών μελών, η Ένωση αναγνώρισε την ανάγκη να ενισχυθεί η εφαρμογή των διατάξεων περί ασφαλούς χώρας καταγωγής της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, ως βασικό εργαλείο για την υποστήριξη της ταχείας διεκπεραίωσης των αιτήσεων που είναι πιθανόν αβάσιμες. Ειδικότερα, στα συμπεράσματά του της 25ης και 26ης Ιουνίου 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρθηκε, σε σχέση με την ανάγκη να επιταχυνθεί η διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου, στην πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις εν λόγω διατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης θέσπισης κοινού καταλόγου της Ένωσης περί ασφαλών χωρών καταγωγής, όπως αναλύεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 13ης Μαΐου 2015 με τίτλο «Ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση».

__________________

 

8 COM(2015)0240 τελικό της 13.5.2015.

 

Τροπολογία 3

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(4) Θα πρέπει να θεσπιστεί κοινός κατάλογος της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής βάσει των κοινών κριτηρίων που καθορίζονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, καθώς αυτό θα διευκολύνει τη χρήση, από όλα τα κράτη μέλη, των διαδικασιών που συνδέονται με την εφαρμογή της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής και, ως εκ τούτου, θα βελτιώσει τη συνολική αποτελεσματικότητα των συστημάτων ασύλου τους όσον αφορά τις αιτήσεις για διεθνή προστασία που είναι πιθανόν αβάσιμες. Η θέσπιση κοινού καταλόγου της ΕΕ θα αντιμετωπίσει επίσης ορισμένες από τις υφιστάμενες αποκλίσεις μεταξύ των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών καταγωγής των κρατών μελών, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα αιτούντες διεθνή προστασία που κατάγονται από τις ίδιες τρίτες χώρες να μην υπόκεινται πάντα στις ίδιες διαδικασίες στα κράτη μέλη. Ενώ τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατηρήσουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν νομοθεσία που προβλέπει τον εθνικό χαρακτηρισμό τρίτων χωρών, πέραν όσων περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ, ως ασφαλών χωρών καταγωγής, η θέσπιση ενός τέτοιου κοινού καταλόγου θα διασφαλίσει την ομοιόμορφη εφαρμογή αυτής της έννοιας από όλα τα κράτη μέλη σε σχέση με τους αιτούντες των οποίων οι χώρες καταγωγής δεν περιλαμβάνονται στον εν λόγω κατάλογο. Ως εκ τούτου, αυτό θα διευκολύνει τη σύγκλιση ως προς την εφαρμογή των διαδικασιών, αποτρέποντας παράλληλα τις δευτερογενείς μετακινήσεις των αιτούντων διεθνή προστασία. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο λήψης στο μέλλον περαιτέρω μέτρων εναρμόνισης, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εξάλειψη της ανάγκης για εθνικούς καταλόγους ασφαλών χωρών καταγωγής, μετά από την πάροδο τριών ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, βάσει έκθεσης που θα υποβληθεί από την Επιτροπή.

(4) Θα πρέπει να θεσπιστεί κοινός κατάλογος της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής βάσει των κοινών κριτηρίων που καθορίζονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, καθώς αυτό θα διευκόλυνε τη χρήση, από όλα τα κράτη μέλη, των διαδικασιών που συνδέονται με την εφαρμογή της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής και, ως εκ τούτου, θα βελτίωνε τη συνολική αποτελεσματικότητα των συστημάτων ασύλου τους όσον αφορά τις αιτήσεις για διεθνή προστασία που είναι πιθανόν αβάσιμες. Η επιταχυμένη εξέταση των αιτήσεων ασύλου υπηκόων ασφαλών χωρών καταγωγής θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να επικεντρωθούν ταχύτερα στη χορήγηση διεθνούς προστασίας σε όσους έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Η θέσπιση κοινού καταλόγου της ΕΕ σκοπό έχει να αντιμετωπίσει επίσης ορισμένες από τις υφιστάμενες αποκλίσεις μεταξύ των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών καταγωγής των κρατών μελών, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα αιτούντες διεθνή προστασία που κατάγονται από τις ίδιες τρίτες χώρες να μην υπόκεινται πάντα στις ίδιες διαδικασίες στα κράτη μέλη. Τέτοιας μορφής αποκλίσεις δυσχεραίνουν την επίτευξη του στόχου για ένα κοινό καθεστώς ασύλου της Ένωσης και θα μπορούσαν να επιφέρουν δευτερογενείς μετακινήσεις των αιτούντων άσυλο. Ενώ τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατηρήσουν προσωρινά το δικαίωμα να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν νομοθεσία που προβλέπει τον εθνικό χαρακτηρισμό τρίτων χωρών, πέραν όσων περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ, ως ασφαλών χωρών καταγωγής, η θέσπιση ενός τέτοιου κοινού καταλόγου θα διασφάλιζε την ομοιόμορφη εφαρμογή αυτής της έννοιας από όλα τα κράτη μέλη σε σχέση με τους αιτούντες των οποίων οι χώρες καταγωγής δεν περιλαμβάνονται στον εν λόγω κατάλογο. Ως εκ τούτου, αυτό θα διευκόλυνε τη σύγκλιση ως προς την εφαρμογή των διαδικασιών, αποτρέποντας παράλληλα τις δευτερογενείς μετακινήσεις των αιτούντων διεθνή προστασία. Στο πλαίσιο αυτό, όσον αφορά τα περαιτέρω μέτρα με σκοπό την εναρμόνιση, οι εθνικοί κατάλογοι ασφαλών χωρών καταγωγής θα πρέπει να παύσουν να υφίστανται μετά από την πάροδο τριών ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στα κράτη μέλη.

Τροπολογία 4

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(4α) Η θέσπιση κοινού καταλόγου της Ένωσης περί των ασφαλών χωρών καταγωγής και η εν καιρώ κατάργηση των εθνικών καταλόγων των ασφαλών χωρών καταγωγής θα έχουν βέλτιστη επίδραση στη σύγκλιση των διαδικασιών ασύλου στην Ένωση μόνον εάν τα μέτρα αυτά συνοδευτούν από μια εναρμόνιση των διαδικαστικών σταδίων και προθεσμιών, ιδίως δε σε ό,τι αφορά την επιταχυμένη διαδικασία. Θα πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα να ληφθούν στο μέλλον συμπληρωματικά μέτρα εναρμόνισης που αφορούν την οδηγία 2013/32/ΕΕ.

Τροπολογία 5

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 4 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(4β) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν τη συνεκτικότητα ανάμεσα στους εθνικούς καταλόγους ασφαλών χωρών καταγωγής και στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Μια χώρα, της οποίας αναστέλλεται ή αφαιρείται η εγγραφή από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ασφαλής χώρα καταγωγής σε εθνικό επίπεδο.

Τροπολογία 6

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 4 γ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(4γ) Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζει τακτικά την κατάσταση που επικρατεί σε τρίτες χώρες καθώς και τη δυνατότητα υποβολής πρότασης για την προσθήκη τους στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής, επί τη βάσει διαφόρων πηγών πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, ιδίως τις εκθέσεις της ΕΥΕΔ και τα στοιχεία που παρέχουν τα κράτη μέλη, η EASO, η Ύπατη Αρμοστεία των ΗΕ για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλοι σχετικοί διεθνείς οργανισμοί, καθώς και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Εάν κριθεί σκόπιμο, η Επιτροπή θα πρέπει στη συνέχεια να συντάξει πρόταση για τη διεύρυνση του κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής.

Τροπολογία 7

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 4 δ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(4δ) Με σκοπό την εναρμόνιση των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών καταγωγής, τα κράτη μέλη μπορούν, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου τριών ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, να διαβιβάζουν στην Επιτροπή προτάσεις για την προσθήκη χωρών στον κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζει τις προτάσεις αυτές εντός προθεσμίας 6 μηνών από την υποβολή τους, επί τη βάση μιας σειράς πηγών πληροφόρησης που έχει στη διάθεσή της, ιδίως δε τις εκθέσεις που έχει καταρτίσει η ΕΥΕΔ και τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλοι σχετικοί διεθνείς οργανισμοί και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Εφόσον καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μία τρίτη χώρα θα μπορούσε να προστεθεί στον κατάλογο, η Επιτροπή θα πρέπει να διατυπώσει πρόταση για τη διεύρυνση του κοινού καταλόγου της ΕΕ με τις ασφαλείς χώρες καταγωγής.

Τροπολογία 8

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 4 ε (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(4ε) Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσει ότι για κάθε χώρα που εγγράφεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ με τις ασφαλείς χώρες καταγωγής υπάρχει αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική επιστροφής με συμφωνίες επανεισδοχής, από την πλήρη και ολοκληρωμένη τήρηση των οποίων θα πρέπει να εξαρτάται η χορήγηση των ενωσιακών ενισχύσεων προς τις χώρες αυτές.

Τροπολογία 9

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(5) Οι διατάξεις της οδηγίας 2013/32/ΕΕ που αφορούν την εφαρμογή της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής θα πρέπει να είναι εφαρμοστέες σε σχέση με τις τρίτες χώρες του κοινού καταλόγου της ΕΕ ο οποίος θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό. Αυτό σημαίνει, ειδικότερα, ότι το γεγονός ότι μια τρίτη χώρα περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής δεν μπορεί να αποτελεί απόλυτη εγγύηση ασφάλειας για τους υπηκόους της εν λόγω χώρας και δεν εξαλείφει, συνεπώς, την ανάγκη διενέργειας κατάλληλης ατομικής εξέτασης της αίτησης για παροχή διεθνούς προστασίας. Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι, όταν ο αιτών αποδεικνύει ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους η χώρα δεν πρέπει να θεωρείται ασφαλής στην περίπτωσή του, ο χαρακτηρισμός της ως ασφαλούς δεν θα λαμβάνεται πλέον υπόψη καθόσον τον αφορά.

(5) Οι διατάξεις της οδηγίας 2013/32/ΕΕ που αφορούν την εφαρμογή της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής θα πρέπει να είναι εφαρμοστέες σε σχέση με τις τρίτες χώρες του κοινού καταλόγου της ΕΕ που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό. Αυτό σημαίνει, ειδικότερα, ότι το γεγονός ότι μια τρίτη χώρα περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής δεν μπορεί να αποτελεί απόλυτη εγγύηση ασφάλειας για τους υπηκόους της εν λόγω χώρας και δεν εξαλείφει, συνεπώς, την ανάγκη διενέργειας κατάλληλης ατομικής εξέτασης της αίτησης για παροχή διεθνούς προστασίας, σύμφωνα με τις δικονομικές εγγυήσεις που ορίζει η οδηγία 2013/32/ΕΕ. Αυτό περιλαμβάνει τη δυνατότητα διεξαγωγής προσωπικής συνέντευξης, νομική συνδρομή και εκπροσώπηση, καθώς και την πρόσβαση σε πραγματική προσφυγή. Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι, όταν ο αιτών αποδεικνύει ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους η χώρα δεν πρέπει να θεωρείται ασφαλής στην περίπτωσή του, ο χαρακτηρισμός της ως ασφαλούς δεν θα λαμβάνεται πλέον υπόψη καθόσον τον αφορά. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν την έννοια της ασφαλούς χώρας καταγωγής σε αιτούντες που ανήκουν σε μειονότητα ή ομάδα προσώπων που εξακολουθούν να βρίσκονται σε κίνδυνο λόγω της κατάστασης που επικρατεί στην οικεία χώρα καταγωγής, επί τη βάσει πηγών πληροφοριών που αναγράφονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2. Σύμφωνα με το άρθρο 46 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν σε όλους τους αιτούντες το δικαίωμα ουσιαστικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου σε περίπτωση αρνητικής απόφασης στην αίτησή τους για διεθνή προστασία. Πρέπει επίσης να έχουν το δικαίωμα να παραμένουν στο έδαφος του κράτους στο οποίο βρίσκονται μέχρι την εκπνοή της προθεσμίας που διαθέτουν για την άσκηση του δικαιώματός τους σε αποτελεσματική ένδικη προστασία, ή, εφόσον έχουν ασκήσει το εν λόγω δικαίωμα εντός της προθεσμίας, ενόσω αναμένεται η έκβαση της προσφυγής.

Τροπολογία 10

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 5 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(5α) Ο κοινός κατάλογος της Ένωσης περί των ασφαλών χωρών καταγωγής δεν θα πρέπει να έχει ως στόχο τη μείωση του αριθμού των αιτούντων άσυλο που προέρχονται από χώρες οι οποίες παρουσιάζουν το διττό χαρακτηριστικό του σημαντικού αριθμού αιτήσεων αφενός και του χαμηλού μέσου συντελεστή αναγνώρισης αφετέρου. Ο χαρακτηρισμός μίας τρίτης χώρας ως ασφαλούς χώρας καταγωγής θα πρέπει να εξαρτάται μόνο από την αξιολόγηση του κατά πόσον η κατάσταση της εν λόγω χώρας συμμορφώνεται με τα κριτήρια που ορίζονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ περί ασφαλούς χώρας καταγωγής.

Τροπολογία 11

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 5 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(5β) Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1989 για τα δικαιώματα του παιδιού, τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν πρωτίστως υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού και τον σεβασμό της οικογενειακής ζωής. Επιπλέον, θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στα ευάλωτα άτομα κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 3 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, καθώς και στους ανήκοντες σε εθνοτικές μειονότητες και στα άτομα ΛΟΑΔΜ.

Τροπολογία 12

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 5 γ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(5γ) Οι διατάξεις της οδηγίας 2013/33/ΕΕ σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία θα πρέπει να είναι εφαρμοστέες σε σχέση με υπηκόους τρίτων χωρών που κατάγονται από χώρες οι οποίες περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ τον οποίον θεσπίζει ο παρών κανονισμός, ενόσω εκκρεμεί η αίτησή τους για την χορήγηση ασύλου.

Τροπολογία 13

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6) Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάζει τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Σε περίπτωση αιφνίδιας επιδείνωσης της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά την αναστολή της εγγραφής της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ για περίοδο ενός έτους, εφόσον η Επιτροπή κρίνει, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι η τρίτη αυτή χώρα δεν πληροί πλέον τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, ώστε να θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής. Γι’ αυτήν την τεκμηριωμένη αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορες πηγές πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, όπως είναι ειδικότερα οι ετήσιες εκθέσεις προόδου για τις τρίτες χώρες που χαρακτηρίζονται ως υποψήφιες προς ένταξη χώρες από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, οι τακτικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς. Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει την αναστολή της εγγραφής μιας τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ για περίοδο ενός έτους κατ’ ανώτατο όριο, εφόσον έχει προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να αφαιρεθεί η εν λόγω τρίτη χώρα από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προπαρασκευή και κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και προσήκουσα διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

(6) Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάζει διαρκώς την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Εάν αιφνίδια επιδείνωση της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ είναι δυνατό να οδηγήσει σε μη συμμόρφωση της χώρας αυτής με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό της χώρας ως ασφαλούς χώρας καταγωγής όπως προβλέπεται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά την αναστολή της εγγραφής της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ για περίοδο ενός έτους, εφόσον η Επιτροπή κρίνει, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι η τρίτη αυτή χώρα δεν πληροί πλέον τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, ώστε να θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής. Γι’ αυτήν την τεκμηριωμένη αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορες πηγές πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, όπως είναι ειδικότερα οι ετήσιες εκθέσεις προόδου για τις τρίτες χώρες που χαρακτηρίζονται ως υποψήφιες προς ένταξη χώρες από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, οι τακτικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς, καθώς και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οι αντιπροσωπείες της ΕΕ στις εν λόγω χώρες θα πρέπει να επιφορτιστούν με την παρακολούθηση των υποθέσεων επαναπροώθησης και να υποβάλουν άμεσα σχετικές εκθέσεις. Το συντομότερο δυνατόν αφότου η Επιτροπή λάβει γνώση της μεταβολής της κατάστασης και, σε κάθε περίπτωση, πριν από την έκδοση απόφασης σχετικά με την αναστολή της εγγραφής της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ, ενημερώνει τα κράτη μέλη και συνιστά σε αυτά να μην χαρακτηρίσουν τη συγκεκριμένη τρίτη χώρα ως ασφαλή χώρα καταγωγής σε εθνικό επίπεδο. Εάν, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής, καθίσταται σαφές από τις διαθέσιμες πληροφορίες ότι η τρίτη χώρα πληροί εκ νέου τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο παράρτημα I της οδηγία 2013/32/ΕΕ, η Επιτροπή, όχι νωρίτερα από έξι μήνες μετά την έκδοση της απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, εγκρίνει, σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, απόφαση προκειμένου να ανακληθεί η αναστολή της εν λόγω χώρας από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει την αναστολή της εγγραφής μιας τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ για περίοδο ενός έτους κατ’ ανώτατο όριο, εφόσον έχει προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να αφαιρεθεί η εν λόγω τρίτη χώρα από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προπαρασκευή και κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και προσήκουσα διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Τροπολογία 14

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 6 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(6α) Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να συμβουλεύεται ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών και να έχει πρόσβαση σε συμβουλές εμπειρογνωμόνων. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να προσφύγει για βοήθεια κατά την αναθεώρηση του κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών προέλευσης, ιδίως δε από την EASO, λαμβανομένης υπόψη της εμπειρογνωμοσύνης της. Η Επιτροπή πρέπει επίσης να μπορεί να διαβουλεύεται με διεθνείς οργανισμούς, ιδίως με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, με σχετικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και με μεμονωμένα άτομα που διαθέτουν αποδεδειγμένη για κάθε χώρα εμπειρογνωσία και εμπειρογνωμοσύνη στους τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τροπολογία 15

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(7) Μετά τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων για τις ασφαλείς χώρες καταγωγής, της 20ής Ιουλίου 2015, όπου τα κράτη μέλη συμφώνησαν ότι θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αξιολόγηση της ασφάλειας των Δυτικών Βαλκανίων από όλα τα κράτη μέλη, στις 2 Σεπτεμβρίου 2015 η EASO διοργάνωσε συνεδρίαση σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων με τα κράτη μέλη, όπου επιτεύχθηκε ευρεία συναίνεση ως προς το ότι η Αλβανία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κοσσυφοπέδιο*9, η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, το Μαυροβούνιο και η Σερβία θα πρέπει να θεωρούνται ασφαλείς χώρες καταγωγής κατά την έννοια της οδηγίας 2013/32/ΕΕ.

διαγράφεται

__________________

 

9 * Η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται με επιφύλαξη των θέσεων ως προς το καθεστώς και είναι σύμφωνη με την απόφαση 1244/99 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και τη γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου σχετικά με τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.

 

Τροπολογία 16

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 9

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(9) Με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, όπως είναι ειδικότερα οι εκθέσεις της ΕΥΕΔ και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς, θεωρείται ότι ορισμένες τρίτες χώρες μπορούν να χαρακτηριστούν ως ασφαλείς χώρες καταγωγής.

(9) Με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, όπως είναι ειδικότερα οι εκθέσεις της ΕΥΕΔ και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις, θεωρείται ότι ορισμένες τρίτες χώρες μπορούν να χαρακτηριστούν ως ασφαλείς χώρες καταγωγής.

Τροπολογία 17

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 10

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(10) Όσον αφορά την Αλβανία, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε τέσσερις από τις 150 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης από την Αλβανία των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Αλβανίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 7,8% (1.040). Τουλάχιστον οκτώ κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει την Αλβανία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Αλβανία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Αλβανία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Αλβανία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

διαγράφεται

Τροπολογία 18

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(11) Όσον αφορά τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Σύνταγμά της παρέχει τη βάση για την κατανομή των εξουσιών μεταξύ των λαών που απαρτίζουν τη χώρα. Η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε πέντε από τις 1.196 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήταν βάσιμες σε ποσοστό 4,6% (330). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ως ασφαλή χώρα καταγωγής.

διαγράφεται

Τροπολογία 19

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 12

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(12) Όσον αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε έξι από τις 502 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης από την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 0,9% (70). Τουλάχιστον επτά κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

διαγράφεται

Τροπολογία 20

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 13

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(13) Όσον αφορά το Κοσσυφοπέδιο*, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων. Η μη προσχώρηση του Κοσσυφοπεδίου* στις σχετικές διεθνείς πράξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ΕΣΔΑ, απορρέει από την έλλειψη διεθνούς συναίνεσης όσον αφορά την ιδιότητά του ως κυρίαρχου κράτους. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης από το Κοσσυφοπέδιο των υπηκόων του. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες του Κοσσυφοπεδίου* ήταν βάσιμες σε ποσοστό 6,3% (830). Τουλάχιστον έξι κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει το Κοσσυφοπέδιο* ως ασφαλή χώρα καταγωγής.

διαγράφεται

Τροπολογία 21

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 14

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(14) Όσον αφορά το Μαυροβούνιο, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε μία από τις 447 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης από το Μαυροβούνιο των υπηκόων του. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες του Μαυροβουνίου ήταν βάσιμες σε ποσοστό 3,0% (40). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει το Μαυροβούνιο ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Το Μαυροβούνιο έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι το Μαυροβούνιο πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι το Μαυροβούνιο θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

διαγράφεται

Τροπολογία 22

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 15

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(15) Όσον αφορά τη Σερβία, το Σύνταγμα παρέχει τη βάση για την αυτοδιοίκηση των μειονοτικών ομάδων στους τομείς της εκπαίδευσης, της χρήσης της γλώσσας, της ενημέρωσης και του πολιτισμού. Η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε 16 από τις 11.490 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης από την Σερβία των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Σερβίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 1,8% (400). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει τη Σερβία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Σερβία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Σερβία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Σερβία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

διαγράφεται

Τροπολογία 23

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 16

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(16) Όσον αφορά την Τουρκία, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε 94 από τις 2.899 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης από την Τουρκία των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Τουρκίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 23,1 % (310). Ένα κράτος μέλος έχει χαρακτηρίσει την Τουρκία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Τουρκία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Τουρκία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Τουρκία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

διαγράφεται

Τροπολογία 24

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 18

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(18) Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και συνάδει με τις αρχές που αναγνωρίζονται στον Χάρτη.

(18) Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και συνάδει με τις αρχές που αναγνωρίζονται στον Χάρτη, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ασύλου και της προστασίας έναντι της επαναπροώθησης όπως προβλέπεται στα άρθρα 18 και 19 του Χάρτη.

Τροπολογία 25

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 1 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινό κατάλογο της ΕΕ περί τρίτων χωρών οι οποίες θεωρούνται ασφαλείς χώρες καταγωγής κατά την έννοια της οδηγίας 2013/32/ΕΕ.

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινό κατάλογο της ΕΕ περί τρίτων χωρών οι οποίες θεωρούνται ασφαλείς χώρες καταγωγής κατά την έννοια της οδηγίας 2013/32/ΕΕ. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής ο οποίος εισάγεται με τον παρόντα κανονισμό απολαμβάνουν όλες τις σχετικές δικονομικές εγγυήσεις και διασφαλίσεις που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ.

Τροπολογία 26

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Οι τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού είναι ασφαλείς χώρες καταγωγής.

1. Οι τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού είναι χώρες που χαρακτηρίζονται ως ασφαλείς χώρες καταγωγής.

Τροπολογία 27

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Η Επιτροπή επανεξετάζει τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής, με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, όπως είναι ειδικότερα η τακτική υποβολή εκθέσεων από την ΕΥΕΔ και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς.

2. Η Επιτροπή πρέπει να επανεξετάζει συνεχώς την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής ή των χωρών που έχουν διαγραφεί από τον κατάλογο αυτό δυνάμει του άρθρου 3. Η Επιτροπή οφείλει επίσης να επανεξετάζει τη συμμόρφωση των χωρών με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό της χώρας ως ασφαλούς χώρας καταγωγής όπως αυτές ορίζονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, περιλαμβανομένης και της τακτικής υποβολής εκθέσεων από την ΕΥΕΔ, από τις αντιπροσωπείες της Ένωσης στις συγκεκριμένες χώρες, καθώς και πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA), το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Επίσης, ενημερώνει δεόντως και εγκαίρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Τροπολογία 28

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Κάθε τροποποίηση του ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής εγκρίνεται σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία.

3. Κάθε τροποποίηση του κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής εγκρίνεται σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Για το σκοπό αυτό:

 

α) Η Επιτροπή προβαίνει σε περιοδική επανεξέταση της κατάστασης στις τρίτες χώρες και της σκοπιμότητας να προτείνει την προσθήκη τους στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής.

 

Κατά περίπτωση, η Επιτροπή θα πρέπει να συντάξει πρόταση για διεύρυνση του κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής ύστερα από μία τεκμηριωμένη αξιολόγηση εάν οι χώρες που πρόκειται να προστεθούν στον κατάλογο πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο Παράρτημα Ι της οδηγίας 2013/32/ΕΕ.

 

Η αξιολόγηση, η οποία διενεργείται σύμφωνα με το παρόν άρθρο, του κατά πόσο μία τρίτη χώρα αποτελεί ασφαλή χώρα καταγωγής, βασίζεται σε σειρά πηγών πληροφοριών, περιλαμβανομένων ειδικότερα των τακτικών εκθέσεων της ΕΥΕΔ και πληροφοριών από κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις.

 

β) Με σκοπό την εναρμόνιση των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών καταγωγής, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου τριών ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη δύνανται να προτείνουν την προσθήκη τρίτων χωρών στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Η Επιτροπή θα πρέπει στη συνέχεια να εξετάσει τις προτάσεις αυτές εντός προθεσμίας 6 μηνών από την υποβολή τους, επί τη βάση μιας σειράς πηγών πληροφόρησης που έχει στη διάθεσή της, ιδίως δε τις εκθέσεις που έχει καταρτίσει η ΕΥΕΔ και τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλοι σχετικοί διεθνείς οργανισμοί και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Εφόσον η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μία συγκεκριμένη τρίτη χώρα μπορεί να προστεθεί στον κατάλογο, διατυπώνει πρόταση για την επέκταση του κοινού καταλόγου της Ένωσης με τις ασφαλείς χώρες καταγωγής.

Τροπολογία 29

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

4α. Όταν προκύπτει αιφνίδια μεταβολή της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χώρων καταγωγής και το απαιτούν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 3α στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Τροπολογία 30

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 3 – τίτλος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Αφαίρεση τρίτης χώρας από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής σε περίπτωση αιφνίδιας μεταβολής της κατάστασης

Αναστολή και αφαίρεση τρίτης χώρας από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής σε περίπτωση αιφνίδιας μεταβολής της κατάστασης

Τροπολογία 31

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 3 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Σε περίπτωση αιφνίδιας μεταβολής της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής, η Επιτροπή διενεργεί τεκμηριωμένη αξιολόγηση όσον αφορά την εκπλήρωση από την εν λόγω χώρα των όρων που προβλέπονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2013/32/ΕΕ και, εάν αυτοί δεν πληρούνται πλέον, εκδίδει, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, απόφαση για την αναστολή της εγγραφής της εν λόγω τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ για περίοδο ενός έτους.

2. Εάν μία αιφνίδια μεταβολή της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μη συμμόρφωση της χώρας αυτής με τους όρους που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό της χώρας ως ασφαλούς χώρας καταγωγής, όπως προβλέπεται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, η Επιτροπή προβαίνει πάραυτα σε αιτιολογημένη αξιολόγηση όσον αφορά την εκπλήρωση από την εν λόγω χώρα των όρων αυτών και, εάν αυτοί δεν πληρούνται πλέον, εκδίδει το συντομότερο δυνατόν, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, απόφαση για την αναστολή της εγγραφής της εν λόγω τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ για περίοδο ενός έτους.

 

Το συντομότερο δυνατόν αφού λάβει γνώση της μεταβολής της κατάστασης και, σε κάθε περίπτωση, πριν από την έκδοση απόφασης σχετικά με την αναστολή της εγγραφής της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ, η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη και συνιστά σε αυτά να μην χαρακτηρίσουν τη συγκεκριμένη τρίτη χώρα ως ασφαλή χώρα καταγωγής σε εθνικό επίπεδο.

Τροπολογία 32

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 3 – παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α. Εάν, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής, καθίσταται σαφές από τις διαθέσιμες πληροφορίες ότι η κατάσταση στην τρίτη χώρα, για μια ακόμη φορά, πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, η Επιτροπή, όχι νωρίτερα από έξι μήνες μετά την έκδοση της απόφασης σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, εγκρίνει απόφαση για την ανάκληση της αναστολής της εν λόγω χώρας από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ.

Τροπολογία 33

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 3 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 3α

 

Διαδικασία επείγουσας ανάγκης

 

1. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο αρχίζει να ισχύει αμέσως και εφαρμόζεται εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η κοινοποίηση της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο εκθέτει τους λόγους για τους οποίους γίνεται χρήση της διαδικασίας επείγουσας ανάγκης.

 

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δύνανται να προβάλουν αντιρρήσεις για την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 5. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή καταργεί την πράξη αμέσως μόλις της κοινοποιηθεί η περί αντιρρήσεων απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

Τροπολογία 34

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 3 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 3β

 

Διαβουλεύσεις με τρίτους

 

1. Η Επιτροπή διαβουλεύεται με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (εφεξής: «η Υπηρεσία») κατά τη διενέργεια τακτικής επανεξέτασης της κατάστασης στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής, συμπεριλαμβανομένων των χωρών που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς αναστολής. Η Επιτροπή δύναται να ζητήσει από την Υπηρεσία να προβεί σε επανεξέταση της κατάστασης σε κάποια από τις προαναφερόμενες τρίτες χώρες προκειμένου να διαπιστωθεί αν πληρούνται τα κριτήρια που καθορίζονται στο Παράρτημα Ι της οδηγίας 2013/32/ΕΕ.

 

2. Κατά την επανεξέταση του κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής, η Επιτροπή διαβουλεύεται με διεθνείς οργανισμούς, ιδίως με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και με σχετικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ή με μεμονωμένα άτομα που διαθέτουν αποδεδειγμένη για κάθε χώρα εμπειρογνωσία και εμπειρογνωμοσύνη στους τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 

3. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις και τα μεμονωμένα άτομα που διαθέτουν αποδεδειγμένη για κάθε χώρα εμπειρογνωσία και εμπειρογνωμοσύνη στους τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορούν να ζητήσουν από την Επιτροπή να αναστείλει ή να άρει την εγγραφή μιας τρίτης χώρας, ή να την αφαιρέσει ολοσχερώς από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Το αίτημα αυτό πρέπει να περιέχει λεπτομερή και επικαιροποιημένη περιγραφή της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των συνεχιζόμενων σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σημειώνονται στην εν λόγω χώρα. Πρέπει επίσης να διευκρινίζεται η μη συμμόρφωση με τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2013/32/ΕΕ τα οποία δικαιολογούν την αναστολή της εγγραφής ή την απόσυρση της χώρας αυτής από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Η Επιτροπή αξιολογεί τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του αιτήματος αυτού εκτός εάν το θεωρήσει ως μη παραδεκτό, αβάσιμο ή επαναλαμβανόμενο.

Τροπολογία 35

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – εδάφιο 2 – παράγραφος 1 – σημείο -1 (νέο)

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 25 – εδάφιο 2 – παράγραφος 6 – στοιχείο α – σημείο i

 

Ισχύον κείμενο

Τροπολογία

 

(-1) Στο άρθρο 25 παράγραφος 6 το στοιχείο i) τροποποιείται ως εξής:

i) ο αιτών προέρχεται από χώρα η οποία πληροί τα κριτήρια για το χαρακτηρισμό της ως ασφαλούς χώρας καταγωγής, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, ή

«i) ο αιτών προέρχεται από χώρα η οποία πληροί τα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό της ως ασφαλούς χώρας καταγωγής, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, και μπορεί να παρασχεθεί η κατάλληλη στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, ή»

Τροπολογία 36

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – σημείο -1 α (νέο)

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 25 – εδάφιο 2 – παράγραφος 6 – στοιχείο β – σημείο i

 

Ισχύον κείμενο

Τροπολογία

 

(-1α) Το άρθρο 25 παράγραφος 6 στοιχείο β, το σημείο i) τροποποιείται ως εξής:

i) ο αιτών προέρχεται από χώρα η οποία πληροί τα κριτήρια για το χαρακτηρισμό της ως ασφαλούς χώρας καταγωγής, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, ή

«i) ο αιτών προέρχεται από χώρα η οποία πληροί τα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό της ως ασφαλούς χώρας καταγωγής, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, και μπορεί να παρασχεθεί η κατάλληλη στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας· ή»

Τροπολογία 37

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – παράγραφο ς 1 – σημείο 1

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 36 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τρίτη χώρα που έχει χαρακτηρισθεί ως ασφαλής χώρα καταγωγής σύμφωνα με την παρούσα οδηγία από το εθνικό δίκαιο ή που περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής ο οποίος θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXXX/2015 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου* [ο παρών κανονισμός] μπορεί, έπειτα από ατομική εξέταση της αίτησης, να θεωρηθεί ασφαλής χώρα καταγωγής για συγκεκριμένο αιτούντα μόνο εφόσον ο αιτών:

1. Τρίτη χώρα που έχει χαρακτηρισθεί ως ασφαλής χώρα καταγωγής σύμφωνα με την παρούσα οδηγία από το εθνικό δίκαιο ή που περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής ο οποίος θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXXX/2015 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου* [ο παρών κανονισμός] μπορεί, έπειτα από ατομική εξέταση της αίτησης, συμπεριλαμβανομένης μιας προσωπικής συνέντευξης και νομικής συνδρομής σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 22, να θεωρηθεί ασφαλής χώρα καταγωγής για συγκεκριμένο αιτούντα μόνο εφόσον ο αιτών:

Τροπολογία 38

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – σημεί ο 1

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 36 – παράγραφος 1 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν την έννοια της ασφαλούς χώρας καταγωγής σε αιτούντες που ανήκουν σε μειονότητα ή ομάδα προσώπων που εξακολουθούν να βρίσκονται σε κίνδυνο λόγω της κατάστασης που επικρατεί στην οικεία χώρα καταγωγής, επί τη βάσει πηγών πληροφοριών που αναγράφονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. XXXX/2015.

Τροπολογία 39

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – σημείο 1

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 36 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1β. Από τις... [τρία έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού] μόνο οι χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής ο οποίος θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXXX/2015 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου* θεωρούνται ασφαλείς χώρες καταγωγής υπό την έννοια της παρούσας οδηγίας.

Τροπολογία 40

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – σημείο 1 α (νέο)

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 36 α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α. Παρεμβάλλεται το εξής άρθρο:

 

«Άρθρο 36α

 

Χαρακτηρισμός των ασφαλών χωρών καταγωγής κατά την έννοια του άρθρου 36 και του άρθρου 37 παράγραφος 1.

 

Μια χώρα θεωρείται ως ασφαλής χώρα καταγωγής εάν, βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, μπορεί να καταδειχθεί ότι γενικά και ενιαία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ δίωξη όπως ορίζεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία ούτε απειλή που προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

 

Κατά την εκτίμηση αυτή λαμβάνεται μεταξύ άλλων υπόψη ο βαθμός στον οποίο παρέχεται προστασία κατά της δίωξης ή της κακομεταχείρισης με τα εξής:

 

α) σχετικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις της χώρας και τρόπος εφαρμογής τους·

 

β) τήρηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που ορίζονται στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και/ή στο διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και/ή στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά των βασανιστηρίων, ιδίως δε των δικαιωμάτων από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 2 της εν λόγω Ευρωπαϊκής σύμβασης·

 

γ) τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης·

 

δ) πρόβλεψη μηχανισμού πραγματικής προσφυγής κατά των παραβιάσεων των εν λόγω δικαιωμάτων και ελευθεριών.»

Τροπολογία 41

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – σημείο 2

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 37 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν ή να θεσπίζουν νομοθεσία που προβλέπει, σύμφωνα με το παράρτημα I, τον εθνικό χαρακτηρισμό ασφαλών χωρών καταγωγής πέραν όσων περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXXX/2015 [ο παρών κανονισμός] για την εξέταση αιτήσεων διεθνούς προστασίας.

1. Έως τις... [τρία έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. ΧΧΧΧ/2015], τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν ή να θεσπίζουν νομοθεσία που προβλέπει, σύμφωνα με το παράρτημα I, τον εθνικό χαρακτηρισμό ασφαλών χωρών καταγωγής πέραν όσων περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXXX/2015 [ο παρών κανονισμός] για την εξέταση αιτήσεων διεθνούς προστασίας.

 

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, θα είναι υπεύθυνα να φροντίζουν για τη συνεκτικότητα ανάμεσα στους εθνικούς καταλόγους ασφαλών χωρών καταγωγής και στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Αυτό συνεπάγεται τα εξής:

 

α) Τα κράτη μέλη οφείλουν να κοινοποιούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάθε μεταβολή στον εθνικό τους κατάλογο.

 

β) Τα κράτη μέλη μπορούν να υποβάλλουν προτάσεις για την προσθήκη τρίτων χωρών στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής. Η Επιτροπή θα πρέπει στη συνέχεια να εξετάσει τις προτάσεις αυτές εντός προθεσμίας 6 μηνών από την υποβολή τους, επί τη βάση μιας σειράς πηγών πληροφόρησης που έχει στη διάθεσή της, ιδίως δε τις εκθέσεις που έχει καταρτίσει η ΕΥΕΔ και τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλοι σχετικοί διεθνείς οργανισμοί και εθνικές ή διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Εφόσον η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μία συγκεκριμένη τρίτη χώρα μπορεί να προστεθεί στον κατάλογο, διατυπώνει πρόταση για την επέκταση του κοινού καταλόγου της ΕΕ με τις ασφαλείς χώρες καταγωγής.

 

γ) Εάν έχει ανασταλεί η εγγραφή τρίτης χώρας στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, τα κράτη μέλη δεν χαρακτηρίζουν αυτή τη χώρα ως ασφαλή χώρα καταγωγής σε εθνικό επίπεδο.

 

δ) Εάν μία τρίτη χώρα έχει αφαιρεθεί από τον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3, ένα κράτος μέλος μπορεί να ενημερώσει την Επιτροπή εφόσον θεωρεί ότι, κατόπιν μεταβολής της κατάστασης της εν λόγω τρίτης χώρας, η χώρα εκπληρώνει εκ νέου τα κριτήρια που ορίζονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας για ένταξη στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χώρων καταγωγής.

 

Η Επιτροπή εξετάζει τυχόν ενημερώσεις τέτοιου είδους από τα κράτη μέλη και, εφόσον απαιτείται, υποβάλλει πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για ανάλογη τροποποίηση του κοινού καταλόγου της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής.

 

Εάν η Επιτροπή αποφασίσει να μην υποβάλει τέτοιου είδους πρόταση, τα κράτη μέλη δεν χαρακτηρίζουν αυτή τη χώρα ως ασφαλή χώρα καταγωγής σε εθνικό επίπεδο.

Τροπολογία 42

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – σημείο 2 α (νέο)

Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Άρθρο 46 – παράγραφος 6 – στοιχείο α

 

Ισχύον κείμενο

Τροπολογία

 

2α. Στο άρθρο 46 παράγραφος 6, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

α) με την οποία κρίνεται μια αίτηση προδήλως αβάσιμη, σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 2, ή αβάσιμη μετά την εξέταση, σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 8, εξαιρουμένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες οι αποφάσεις βασίζονται στις περιστάσεις του άρθρου 31 παράγραφος 8 στοιχείο η)·

«α) με την οποία κρίνεται μια αίτηση προδήλως αβάσιμη, σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 2, ή αβάσιμη μετά την εξέταση, σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 8, εξαιρουμένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες οι αποφάσεις βασίζονται στις περιστάσεις του άρθρου 31 παράγραφος 8, στοιχεία β) και η)·»

Τροπολογία 43

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 4 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 4α

 

Παρακολούθηση και αξιολόγηση

 

Έως τις... [δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού και, εφόσον απαιτείται, προτείνει τις απαραίτητες τροπολογίες. Έως τις... [18 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες για την εκπόνηση αυτής της έκθεσης. Μετά την υποβολή της έκθεσης, η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

 

Στο πλαίσιο της έκθεσης, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά με τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε για να αξιολογήσει την κατάσταση σε τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ ή την αναστολή της εγγραφής αυτών των χωρών στον κατάλογο. Ενημερώνει επίσης σχετικά με την εφαρμογή των διαδικαστικών εγγυήσεων για τους αιτούντες άσυλο που προέρχονται από χώρα η οποία περιλαμβάνεται στον κοινό κατάλογο της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής.

Τροπολογία 44

Πρόταση κανονισμού

Παράρτημα I

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Κοινός κατάλογος της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 2

Κοινός κατάλογος της ΕΕ περί ασφαλών χωρών καταγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 2

Αλβανία,

 

Βοσνία-Ερζεγοβίνη,

 

πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας,

 

Κοσσυφοπέδιο*11,

 

Μαυροβούνιο,

 

Σερβία,

 

Τουρκία.

 

__________________

 

11 * Η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται με επιφύλαξη των θέσεων ως προς το καθεστώς και είναι σύμφωνη με την απόφαση 1244/99 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και τη γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου σχετικά με τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.

 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η πρόταση της Επιτροπής: αρχές και στόχοι

Στις 13 Μαΐου 2015, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση, το οποίο σκιαγραφούσε, εκτός από τα άμεσα μέτρα, τις περαιτέρω πρωτοβουλίες που θα πρέπει να αναληφθούν με σκοπό την παροχή διαρθρωτικών λύσεων για την καλύτερη διαχείριση της μετανάστευσης. Στο πλαίσιο των διαρθρωτικών πρωτοβουλιών που εξετάζονται, η Επιτροπή τόνισε συγκεκριμένα ότι απαιτείται η ενίσχυση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου, καθώς και μια πιο αποτελεσματική προσέγγιση έναντι των καταχρήσεων. Έτσι, στις 9 Σεπτεμβρίου 2015, πρότεινε σε αυτό το πλαίσιο τη βελτίωση των διατάξεων περί ασφαλών χωρών καταγωγής της οδηγίας 2013/32/ΕΕ που αφορούν κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (εφεξής «οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου»).

Εκτός από την έγκριση της αρχής ενός κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής, η πρόταση σε αυτό το στάδιο περιλαμβάνει στον εν λόγω κατάλογο ορισμένες χώρες (Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο, Σερβία και Τουρκία). Η Επιτροπή ανακοινώνει τον τριπλό στόχο της: 1) την αύξηση της συνολικής αποτελεσματικότητας των συστημάτων χορήγησης ασύλου· 2) την αποτροπή των αποπειρών κατάχρησης του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου, αφενός, και τη διασφάλιση της παροχής περισσότερων πόρων εκ μέρους των κρατών μελών στα άτομα που χρήζουν προστασίας, αφετέρου· 3) τη μείωση των αποκλίσεων μεταξύ των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών καταγωγής που καταρτίζουν τα κράτη μέλη, κάτι που θα διευκολύνει τη σύγκλιση των διαδικασιών.

Γενικές παρατηρήσεις σχετικά με την έννοια των ασφαλών χωρών καταγωγής και την εφαρμογή της

Κατ’ αρχάς, ο εισηγητής επιθυμεί να μετριάσει κάπως τη σύγχυση και να διαλευκάνει ορισμένες παρεξηγήσεις σχετικά με την έννοια αυτή καθαυτή των ασφαλών χωρών καταγωγής.

Πρώτα από όλα, αν ο αιτών άσυλο προέρχεται από χώρα καταγωγής που θεωρείται ασφαλής, αυτό δεν σημαίνει ότι η αίτησή του δεν θα εξεταστεί ή θα απορριφθεί αμέσως. Το γεγονός αυτό ουδόλως εγγυάται την ασφάλεια του αιτούντος άσυλο και συνεπώς δεν εξαλείφει την ανάγκη διενέργειας ενδελεχούς ατομικής εξέτασης της αίτησής του σύμφωνα με τις βασικές διατάξεις της οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου και τις συνεπακόλουθες διαδικαστικές εγγυήσεις.

Εξάλλου, δεν πρέπει να συγχέεται η έννοια της «ασφαλούς χώρας καταγωγής» με εκείνη της «ασφαλούς τρίτης χώρας». Οι δύο έννοιες αφορούν διαφορετικές ομάδες (υπηκόους μιας ασφαλούς χώρας καταγωγής στην πρώτη περίπτωση και υπηκόους μιας χώρας άλλης από την ασφαλή τρίτη χώρα στη δεύτερη σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 38 της οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου) και υπάγονται σε διαφορετικούς κανόνες και διαφορετικές διαδικαστικές εγγυήσεις.

Τέλος, η χρήση της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής από όλα τα κράτη μέλη δύναται να διευκολυνθεί από τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού καταλόγου, εργαλείο το οποίο ήδη μπορούν να αποκτήσουν τα κράτη μέλη χάρις στην οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου. Έτσι μπορούν ήδη να επεξεργαστούν ταχύτερα τις αιτήσεις υπηκόων ασφαλών χωρών καταγωγής ή να εξετάσουν τις αιτήσεις επί της ουσίας στα σύνορα. Επίσης, παρά την αδιαμφισβήτητη σημασία του εργαλείου αυτού ως προς την αναζήτηση κοινών λύσεων, δεν πρέπει να υπερεκτιμούνται οι δυνατότητες αυτής της πρότασης όσον αφορά την παρούσα μεταναστευτική κρίση. Η προστιθέμενη αξία ενός ευρωπαϊκού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής θα πρέπει να υπολογίζεται στο πλαίσιο αφενός μιας καθολικής και αποτελεσματικής διαχείρισης των συστημάτων χορήγησης ασύλου της ΕΕ και αφετέρου μιας πλήρους και ολοκληρωμένης εφαρμογής των διατάξεων του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου.

Ερωτήσεις και επιφυλάξεις σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής

Θα πρέπει να επικροτηθεί η μεθοδολογία εναρμόνισης της Επιτροπής στο πλαίσιο της υλοποίησης ενός Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου. Ο εισηγητής, ωστόσο, διατυπώνει ορισμένες ερωτήσεις και εκφράζει μερικές επιφυλάξεις:

1) σχετικά με τη συμβολή της πρότασης αυτής στην εναρμόνιση

Η έγκριση ενός κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής ίσως να μην οδηγήσει σε ευρύτερη εναρμόνιση, καθώς επιτρέπει τη συνύπαρξη καταλόγων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή ωστόσο δεν καθιστά σαφές στην πρότασή της αν σκοπεύει ενδεχομένως να λάβει στο μέλλον επιπρόσθετα μέτρα εναρμόνισης τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατάργηση των εθνικών καταλόγων. Ούτε και αποσαφηνίζει τη συνάρθρωση μεταξύ των εθνικών καταλόγων και του κοινού καταλόγου. Τέλος, δεν προτείνει τροποποιήσεις για την αντιμετώπιση των υφιστάμενων αποκλίσεων ανάμεσα στους εθνικούς καταλόγους.

  2) σχετικά με τη μεθοδολογία που ακολουθείται για τον προσδιορισμό των ασφαλών χωρών καταγωγής

Το ζήτημα της μεθοδολογίας είναι πρωταρχικής σημασίας. Κατ' αρχάς, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, οι ευρωπαίοι συννομοθέτες οφείλουν να δείξουν ότι υπολόγισαν εξίσου τους στόχους του σχετικού κανονισμού αφενός και τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ αφετέρου. Εξάλλου, όπως ορίζει η πρόταση, αυτός ο κατάλογος 7 χωρών αποτελεί ένα πρώτο μόνο στάδιο, καθώς η Επιτροπή προτείνει να προσθέσει στη συνέχεια και άλλες τρίτες χώρες. Η πρόταση, όμως, δεν φαίνεται να προσδιορίζει μια σαφή και προσεκτική μεθοδολογία όσον αφορά την αξιολόγηση της κατάστασης τρίτων χωρών στο πλαίσιο της διαδικασίας έγκρισης, ή και αναθεώρησης, του καταλόγου. Ούτε και παρέχει μια βάσιμη αξιολόγηση της κατάστασης στις εν λόγω 7 χώρες ώστε να δικαιολογήσει την καταγραφή τους στον κοινό κατάλογο.

  3) σχετικά με τη διαδικασία έγκρισης και αναθεώρησης

Είτε πρόκειται για τη διαδικασία αναστολής είτε για τη διαδικασία διαγραφής από τον κατάλογο, η πρόταση δεν ορίζει επισήμως πώς θα μπορούσαν οι τροποποιήσεις του ευρωπαϊκού καταλόγου να επηρεάσουν τις εθνικές διαδικασίες. Πέρα από αυτήν την έλλειψη νομικής βεβαιότητας, η διαδικασία αναστολής που περιγράφεται στο άρθρο 3 χαρακτηρίζεται από έλλειψη ευελιξίας.

Πληροφόρηση σχετικά με το περιεχόμενο του καταλόγου – βελτίωση της δομής του

Βάσει των διαφόρων αυτών παρατηρήσεων, ο εισηγητής προτείνει μια προσέγγιση που καθιστά δυνατή τη συγκέντρωση απαραίτητων πληροφοριών σχετικά με τις χώρες του καταλόγου και παράλληλα τη βελτίωση της ίδιας της δομής του καταλόγου.

  1) Απαραίτητη πληροφόρηση και έρευνα

Προκειμένου να αξιολογηθούν καταλλήλως οι χώρες που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ζήτησαν επισήμως συμπληρωματικές πληροφορίες από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (ΕΥΥΑ), οι οποίες αφορούν την κατάσταση στις χώρες των δυτικών Βαλκανίων και στην Τουρκία. Το Κοινοβούλιο εξέφρασε την επιθυμία του να ολοκληρωθεί αυτό το έργο πληροφόρησης με τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να αναλύσει τις επιπτώσεις της πρότασης σε σχέση με τα θεμελιώδη δικαιώματα.

  2) Μερική τοποθέτηση, εξαιρώντας προσωρινά τις χώρες του καταλόγου

Χωρίς τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, οι συννομοθέτες αδυνατούν να εκφράσουν τη θέση τους σχετικά με τα τμήματα στην πρόταση της Επιτροπής που συνδέονται συγκεκριμένα με τις επτά τρίτες χώρες που χαρακτηρίζονται ασφαλείς χώρες καταγωγής. Για αυτόν τον λόγο, ο εισηγητής δεν έχει σχολιάσει σε αυτό το στάδιο το Παράρτημα και τις αντίστοιχες αιτιολογικές σκέψεις· το Συμβούλιο ακολούθησε την ίδια προσέγγιση. Αυτή η μέθοδος εργασίες σε δύο φάσεις θα επιτρέψει στους συννομοθέτες να ξεκινήσουν τις διοργανικές διαπραγματεύσεις πάνω στο υπόλοιπο κείμενο και να ολοκληρώσουν τη μερική τους τοποθέτηση μόλις καταθέσει τις σχετικές πληροφορίες η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο.

3) Βελτίωση της δομής του καταλόγου

Με τις τροπολογίες του ο εισηγητής ευλόγως ζητά να δοθεί απάντηση στα προαναφερθέντα ερωτήματα. Πρόκειται συγκεκριμένα για:

α) τον προσδιορισμό της συνάρθρωσης μεταξύ του ευρωπαϊκού καταλόγου και των εθνικών καταλόγων

Προκειμένου να εξασφαλιστεί η βέλτιστη εναρμόνιση, ο εισηγητής προτείνει μεταξύ άλλων την κατάργηση των εθνικών καταλόγων εντός τριών ετών και τον σαφή προσδιορισμό διαδικασιών σε περίπτωση που στο διάστημα αυτό μια χώρα τύχει αναστολής ή διαγραφής από τον κοινό κατάλογο.

β) τη βελτίωση της μεθοδολογίας αξιολόγησης των τρίτων χωρών στο πλαίσιο της διαδικασίας έγκρισης και αναθεώρησης

Σύμφωνα με τις απαιτήσεις της νομολογίας, οι πηγές που αναφέρονται στο σχέδιο κανονισμού θα πρέπει να συνοδεύονται από εκθέσεις και επί τόπου πληροφορίες εκ μέρους μη κυβερνητικών οργανώσεων. Εξάλλου, η μεθοδολογία θα πρέπει να βελτιώνεται ώστε να ακολουθείται μια σαφώς προσδιορισμένη διαδικασία σε περίπτωση τροποποίησης του καταλόγου: θα είναι σκόπιμη η αξιολόγηση και αιτιολόγηση κάθε αλλαγής του καταλόγου δεδομένων των πληροφοριών που θα παρέχουν οι διάφοροι σχετικοί φορείς. Μάλιστα προβλέπεται στο πλαίσιο αυτό η δημιουργία ενός συμβουλευτικού οργάνου για την πληροφόρηση σχετικά με τις ασφαλείς χώρες καταγωγής. Συγκεκριμένα, το όργανο αυτό θα αποτελείται από μόνιμα μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, καθώς και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, αλλά και από μη μόνιμα μέλη που θα επιλέγονται βάσει της αναγνωρισμένης εμπειρογνωμοσύνης τους όσον αφορά τις εν λόγω τρίτες χώρες ή/και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η αποστολή αυτού του οργάνου θα καθορίζεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας διαμόρφωσης ή αναθεώρησης της λίστας. Έτσι, το συμβουλευτικό αυτό όργανο θα συμβάλλει στη βελτίωση της αξιολόγησης της εφαρμογής της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής σε τρίτες χώρες.

  γ) την εφαρμογή ενός ταχύτερου και πιο ευέλικτου μηχανισμού αναθεώρησης του καταλόγου

Ο εισηγητής σκοπεύει ιδίως να εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη ευελιξία της διαδικασίας αναθεώρησης του καταλόγου «σε περίπτωση αιφνίδιας μεταβολής της κατάστασης» ώστε να αποφευχθεί μια υπερβολικά καθυστερημένη ανταπόκριση ή η άσκοπη προσθήκη μιας χώρας στον κατάλογο των ασφαλών χωρών καταγωγής.

δ) την επιβεβαίωση του εφαρμοστέου διαδικαστικού πλαισίου της οδηγίας 2013/32/ΕΕ

Η δημιουργία ενός κοινού καταλόγου απαιτεί όχι μόνο μια αιτιολογημένη και δεόντως ενημερωμένη αξιολόγηση της κατάστασης στις εν λόγω τρίτες χώρες, αλλά και μια πλήρη και ολοκληρωμένη εφαρμογή των διατάξεων που ορίζει η οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου, ιδίως των συνεπακόλουθων διαδικαστικών εγγυήσεων. Κατά συνέπεια, ο εισηγητής προτείνει την επιβεβαίωση του εφαρμοστέου διαδικαστικού πλαισίου και της ανάγκης εφαρμογής του από όλα τα κράτη μέλη. Εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος του κανονισμού, η Επιτροπή θα πρέπει, λοιπόν, να παρουσιάσει μια έκθεση παρακολούθησης και αξιολόγησης σχετικά με την εφαρμογή των διαδικαστικών εγγυήσεων που προβλέπει η οδηγία για τις διαδικασίες χορήγησης ασύλου στους αιτούντες άσυλο που είναι υπήκοοι χωρών οι οποίες είναι εγγεγραμμένες στον κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Όσο για την ίδια την έννοια των ασφαλών χωρών καταγωγής, θα ήταν σκόπιμο να αναφερθεί ότι η εγγραφή μιας χώρας στον κοινό κατάλογο θα πρέπει να βασίζεται μόνο στη συμμόρφωση της κατάστασης της χώρας με τα σχετικά κριτήρια που ορίζει η οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου.

15.6.2016

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων

προς την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων

σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής για τους σκοπούς της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, και για την τροποποίηση της οδηγίας 2013/32/ΕΕ

(COM(2015)0452 – C8-0270/2015 – 2015/0211(COD))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Jozo Radoš

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

Η Επιτροπή υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο πρόταση που αποσκοπεί στη θέσπιση ενός ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής, βάσει των κοινών κριτηρίων που καθορίζονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ. Με βάση τις πληροφορίες από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο, το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και άλλους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς, στο παρόν στάδιο προτείνεται να περιληφθούν στον κατάλογο έξι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και η Τουρκία.

Ο συντάκτης γνωμοδότησης χαιρετίζει την πρόταση, η οποία αναμένεται ότι θα συμβάλει στην ταχεία διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου από άτομα που προέρχονται από τις χώρες αυτές και ότι θα περιορίσει τις αποκλίσεις μεταξύ των υφιστάμενων εθνικών καταλόγων. Η πρόταση περιέχει διατάξεις για την τακτική επανεξέταση της κατάστασης στις χώρες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο και για την αφαίρεση μιας χώρας από τον κατάλογο σε περίπτωση αιφνίδιας μεταβολής της κατάστασης.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η συμπερίληψη μιας χώρας στον κατάλογο δεν μπορεί να αποτελεί απόλυτη εγγύηση ασφάλειας για τους υπηκόους της και ότι δεν απαλλάσσει, συνεπώς, από την ανάγκη διενέργειας κατάλληλης ατομικής εξέτασης των αιτήσεών τους για παροχή διεθνούς προστασίας.

Ο συντάκτης γνωμοδότησης σημειώνει ότι στην περίπτωση της Τουρκίας το ποσοστό των αιτήσεων ασύλου που θεωρούνται βάσιμες από τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι σχετικά υψηλό, στοιχείο που μαρτυρεί ότι στη χώρα αυτή εξακολουθούν να σημειώνονται διακρίσεις και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ατόμων που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες. Μολονότι ο συντάκτης γνωμοδότησης συμφωνεί με το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι η Τουρκία είναι ασφαλής χώρα καταγωγής κατά την έννοια της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, θεωρεί εξαιρετικά σημαντικό να διασφαλίζεται ότι η υποχρέωση ατομικής εξέτασης των αιτήσεων ασύλου τηρείται απόλυτα.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων καλεί την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να λάβει υπόψη τις ακόλουθες τροπολογίες:

Τροπολογία 1

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 5 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(5α) Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1989 για τα δικαιώματα του παιδιού, τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν πρωτίστως υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού και τον σεβασμό της οικογενειακής ζωής. Επιπλέον, θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στα ευάλωτα άτομα κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 3 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, καθώς και στους ανήκοντες σε εθνοτικές μειονότητες και στα άτομα ΛΟΑΔΜ.

Τροπολογία 2

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6) Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάζει τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Σε περίπτωση αιφνίδιας επιδείνωσης της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά την αναστολή της παρουσίας της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους, εφόσον η Επιτροπή κρίνει, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι μια τρίτη χώρα δεν πληροί πλέον τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, ώστε να θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής. Γι’ αυτήν την τεκμηριωμένη αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορες πηγές πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, όπως είναι ειδικότερα οι ετήσιες εκθέσεις προόδου για τις τρίτες χώρες που χαρακτηρίζονται ως υποψήφιες προς ένταξη χώρες από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, οι τακτικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς. Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει την αναστολή της παρουσίας μιας τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους κατ’ ανώτατο όριο, εφόσον έχει προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να αφαιρεθεί η εν λόγω τρίτη χώρα από τον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προπαρασκευή και κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και προσήκουσα διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

(6) Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί συνεχώς την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής και να επανεξετάζει τον κατάλογο τουλάχιστον κάθε έξι μήνες. Σε περίπτωση αιφνίδιας επιδείνωσης της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά την αναστολή της παρουσίας της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους, εφόσον η Επιτροπή κρίνει, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι μια τρίτη χώρα δεν πληροί πλέον τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, ώστε να θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής. Γι’ αυτήν την τεκμηριωμένη αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορες πηγές πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, όπως είναι ειδικότερα οι ετήσιες εκθέσεις προόδου για τις τρίτες χώρες που χαρακτηρίζονται ως υποψήφιες προς ένταξη χώρες από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, οι τακτικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς. Οι αντιπροσωπείες της ΕΕ στις εν λόγω χώρες θα πρέπει να επιφορτιστούν με την παρακολούθηση των υποθέσεων επαναπροώθησης και να υποβάλουν άμεσα σχετικές εκθέσεις. Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει την αναστολή της παρουσίας μιας τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους κατ’ ανώτατο όριο, εφόσον έχει προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να αφαιρεθεί η εν λόγω τρίτη χώρα από τον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προπαρασκευή και κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και προσήκουσα διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Τροπολογία 3

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 10

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(10) Όσον αφορά την Αλβανία, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε τέσσερις από τις 150 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Αλβανίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 7,8% (1.040). Τουλάχιστον οκτώ κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει την Αλβανία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Αλβανία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Αλβανία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Αλβανία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

(10) Όσον αφορά την Αλβανία, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε τέσσερις περιπτώσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Αλβανίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 7,8% (1.040). Τουλάχιστον οκτώ κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει την Αλβανία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Αλβανία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Αλβανία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Αλβανία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

Αιτιολόγηση

Το γεγονός ότι το ποσοστό των αποφάσεων που αποδεικνύουν παραβιάσεις επί του συνολικού αριθμού των αιτήσεων σε ένα δεδομένο έτος είναι σχετικά χαμηλό δεν αποτελεί κατάλληλο δείκτη και μπορεί να είναι παραπλανητικό, δεδομένου ότι οι περισσότερες αιτήσεις δεν εξετάζονται με αντικειμενικά κριτήρια, ορισμένες από αυτές οδηγούνται σε φιλική διευθέτηση ενώ κάποιες άλλες παραμένουν εκκρεμείς.

Τροπολογία 4

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(11) Όσον αφορά τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Σύνταγμά της παρέχει τη βάση για την κατανομή των εξουσιών μεταξύ των λαών που απαρτίζουν τη χώρα. Η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε πέντε από τις 1.196 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήταν βάσιμες σε ποσοστό 4,6% (330). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ως ασφαλή χώρα καταγωγής.

(11) Όσον αφορά τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Σύνταγμά της παρέχει τη βάση για την κατανομή των εξουσιών μεταξύ των λαών που απαρτίζουν τη χώρα. Η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε πέντε περιπτώσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήταν βάσιμες σε ποσοστό 4,6% (330). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ως ασφαλή χώρα καταγωγής.

Αιτιολόγηση

Το γεγονός ότι το ποσοστό των αποφάσεων που αποδεικνύουν παραβιάσεις επί του συνολικού αριθμού των αιτήσεων σε ένα δεδομένο έτος είναι σχετικά χαμηλό δεν αποτελεί κατάλληλο δείκτη και μπορεί να είναι παραπλανητικό, δεδομένου ότι οι περισσότερες αιτήσεις δεν εξετάζονται με αντικειμενικά κριτήρια, ορισμένες από αυτές οδηγούνται σε φιλική διευθέτηση ενώ κάποιες άλλες παραμένουν εκκρεμείς.

Τροπολογία 5

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 12

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(12) Όσον αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε έξι από τις 502 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 0,9% (70). Τουλάχιστον επτά κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

(12) Όσον αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε έξι περιπτώσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 0,9% (70). Τουλάχιστον επτά κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

Αιτιολόγηση

Το γεγονός ότι το ποσοστό των αποφάσεων που αποδεικνύουν παραβιάσεις επί του συνολικού αριθμού των αιτήσεων σε ένα δεδομένο έτος είναι σχετικά χαμηλό δεν αποτελεί κατάλληλο δείκτη και μπορεί να είναι παραπλανητικό, δεδομένου ότι οι περισσότερες αιτήσεις δεν εξετάζονται με αντικειμενικά κριτήρια, ορισμένες από αυτές οδηγούνται σε φιλική διευθέτηση ενώ κάποιες άλλες παραμένουν εκκρεμείς.

Τροπολογία 6

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 14

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(14) Όσον αφορά το Μαυροβούνιο, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε μία από τις 447 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων του. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες του Μαυροβουνίου ήταν βάσιμες σε ποσοστό 3,0% (40). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει το Μαυροβούνιο ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Το Μαυροβούνιο έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι το Μαυροβούνιο πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι το Μαυροβούνιο θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

(14) Όσον αφορά το Μαυροβούνιο, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε μία περίπτωση. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων του. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες του Μαυροβουνίου ήταν βάσιμες σε ποσοστό 3,0% (40). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει το Μαυροβούνιο ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Το Μαυροβούνιο έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι το Μαυροβούνιο πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι το Μαυροβούνιο θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

Αιτιολόγηση

Το γεγονός ότι το ποσοστό των αποφάσεων που αποδεικνύουν παραβιάσεις επί του συνολικού αριθμού των αιτήσεων σε ένα δεδομένο έτος είναι σχετικά χαμηλό δεν αποτελεί κατάλληλο δείκτη και μπορεί να είναι παραπλανητικό, δεδομένου ότι οι περισσότερες αιτήσεις δεν εξετάζονται με αντικειμενικά κριτήρια, ορισμένες από αυτές οδηγούνται σε φιλική διευθέτηση ενώ κάποιες άλλες παραμένουν εκκρεμείς.

Τροπολογία 7

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 15

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(15) Όσον αφορά τη Σερβία, το Σύνταγμα παρέχει τη βάση για την αυτοδιοίκηση των μειονοτικών ομάδων στους τομείς της εκπαίδευσης, της χρήσης της γλώσσας, της ενημέρωσης και του πολιτισμού. Η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε 16 από τις 11.490 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Σερβίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 1,8% (400). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει τη Σερβία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Σερβία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Σερβία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Σερβία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

(15) Όσον αφορά τη Σερβία, το Σύνταγμα παρέχει τη βάση για την αυτοδιοίκηση των μειονοτικών ομάδων στους τομείς της εκπαίδευσης, της χρήσης της γλώσσας, της ενημέρωσης και του πολιτισμού. Η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε 16 περιπτώσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Σερβίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 1,8% (400). Τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη έχουν χαρακτηρίσει τη Σερβία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Σερβία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Σερβία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Σερβία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

Αιτιολόγηση

Το γεγονός ότι το ποσοστό των αποφάσεων που αποδεικνύουν παραβιάσεις επί του συνολικού αριθμού των αιτήσεων σε ένα δεδομένο έτος είναι σχετικά χαμηλό δεν αποτελεί κατάλληλο δείκτη και μπορεί να είναι παραπλανητικό, δεδομένου ότι οι περισσότερες αιτήσεις δεν εξετάζονται με αντικειμενικά κριτήρια, ορισμένες από αυτές οδηγούνται σε φιλική διευθέτηση ενώ κάποιες άλλες παραμένουν εκκρεμείς.

Τροπολογία 8

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 16

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(16) Όσον αφορά την Τουρκία, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε 94 από τις 2.899 αιτήσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Τουρκίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 23,1% (310). Ένα κράτος μέλος έχει χαρακτηρίσει την Τουρκία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Τουρκία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Τουρκία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Τουρκία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου.

(16) Όσον αφορά την Τουρκία, η νομική βάση για την προστασία κατά της δίωξης και της κακομεταχείρισης παρέχεται επαρκώς από το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απαγόρευση των διακρίσεων, καθώς και από τη συμμετοχή σε όλες τις μείζονες διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 2014, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε παραβιάσεις σε 94 περιπτώσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για τυχόν περιστατικά επαναπροώθησης των υπηκόων της. Ωστόσο, το 2014, τα κράτη μέλη θεώρησαν ότι οι αιτήσεις ασύλου από πολίτες της Τουρκίας ήταν βάσιμες σε ποσοστό 23,1% (310). Μόνο ένα κράτος μέλος έχει χαρακτηρίσει την Τουρκία ως ασφαλή χώρα καταγωγής. Η Τουρκία έχει χαρακτηριστεί ως υποψήφια προς ένταξη χώρα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχουν αρχίσει οι διαπραγματεύσεις. Την εποχή εκείνη, η εκτίμηση ήταν ότι η Τουρκία πληρούσε τα κριτήρια που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης, της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993, σχετικά με τη σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων, και ότι η Τουρκία θα πρέπει να συνεχίσει να πληροί τα εν λόγω κριτήρια για να αποκτήσει την ιδιότητα του μέλους, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση προόδου. Η αξιολόγηση των υφιστάμενων επιπέδων συμμόρφωσης της Τουρκίας με τα κριτήρια που ορίζονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ θα πρέπει να γίνεται με προσοχή, λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων καταγγελιών για παραβιάσεις της ελευθερίας έκφρασης, καθώς και των συνεχιζόμενων ένοπλων συγκρούσεων με την κουρδική μειονότητα στις ανατολικές και νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας. Η απόφαση να χαρακτηριστεί η Τουρκία ασφαλής χώρα καταγωγής θα πρέπει να εφαρμόζεται με τη δέουσα προσοχή στις διατάξεις της συγκεκριμένης οδηγίας όσον αφορά την ανάγκη διενέργειας κατάλληλης ατομικής εξέτασης κάθε αίτησης για διεθνή προστασία, και σε πλαίσιο πλήρους σεβασμού των υποχρεώσεων που ορίζει η εν λόγω οδηγία σε σχέση με τη διεξαγωγή προσωπικών συνεντεύξεων.

Τροπολογία 9

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Η Επιτροπή επανεξετάζει τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής, με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, όπως είναι ειδικότερα η τακτική υποβολή εκθέσεων από την ΕΥΕΔ και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς.

2. Η Επιτροπή επανεξετάζει δύο φορές ετησίως την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής, με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, όπως είναι ειδικότερα η τακτική υποβολή εκθέσεων από την ΕΥΕΔ και τις αντιπροσωπείες της Ένωσης στις συγκεκριμένες χώρες, καθώς και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA), το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς. Επίσης, ενημερώνει δεόντως και εγκαίρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αιτιολόγηση

Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι σχετικές πηγές πληροφόρησης, και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ως συννομοθέτης, πρέπει να λαμβάνει κατάλληλη και έγκαιρη ενημέρωση.

Τροπολογία 10

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 3 για να αναστείλει την παρουσία μιας τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής.

4. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 3 για να αναστείλει την παρουσία μιας τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής χωρίς καθυστέρηση. Εντός τριών μηνών από την αναστολή, η Επιτροπή υποβάλλει νομοθετική πρόταση για την τροποποίηση του κανονισμού προκειμένου να διαγραφεί η τρίτη χώρα από τον ενωσιακό κοινό κατάλογο. Για την επανένταξη της εν λόγω χώρας στον κατάλογο απαιτείται η έγκριση τροπολογίας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία.

Αιτιολόγηση

Η διαδικασία αναστολής και επανένταξης μιας χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο πρέπει να διασαφηνιστεί περαιτέρω. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εξυπηρετεί τον σκοπό της λήψης μέτρων για την επιβολή αναστολής χωρίς καθυστέρηση, δεν θα πρέπει όμως να υπονομεύει τα δικαιώματα του Κοινοβουλίου ως συννομοθέτη και την ικανότητά του να καθορίζει/επηρεάζει την τελική απόφαση.

Τροπολογία 11

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

4α. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και/ή το Συμβούλιο δύναται να ζητήσει από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για την ένταξη μιας χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής ή για τον αποκλεισμό της από αυτόν.

Αιτιολόγηση

Με την επιφύλαξη του πρωταρχικού ρόλου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να είναι σε θέση να προτείνει στην Επιτροπή την άσκηση του συγκεκριμένου ρόλου, σύμφωνα με το άρθρο 225 της ΣΛΕΕ.

Τροπολογία 12

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 3 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Σε περίπτωση αιφνίδιας μεταβολής της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής, η Επιτροπή διενεργεί τεκμηριωμένη αξιολόγηση της εκπλήρωσης από την εν λόγω χώρα των όρων που προβλέπονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2013/32/ΕΕ και, εάν δεν πληρούνται πλέον οι όροι αυτοί, εκδίδει, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, απόφαση για την αναστολή της παρουσίας της εν λόγω τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους.

2. Σε περίπτωση αιφνίδιας μεταβολής της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής, η Επιτροπή διενεργεί τεκμηριωμένη αξιολόγηση της εκπλήρωσης από την εν λόγω χώρα των όρων που προβλέπονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2013/32/ΕΕ. Εάν δεν πληρούνται πλέον οι όροι αυτοί, εκδίδει, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος ανάλογου προς τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, απόφαση για την αναστολή της παρουσίας της εν λόγω τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους.

Αιτιολόγηση

Το χρονικό πλαίσιο που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή για τη διενέργεια τεκμηριωμένης αξιολόγησης θα πρέπει να συνάδει με τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Τίτλος

Θέσπιση ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής για τους σκοπούς κοινών διαδικασιών που αφορούν τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας

Έγγραφα αναφοράς

COM(2015)0452 – C8-0270/2015 – 2015/0211(COD)

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

LIBE

16.9.2015

 

 

 

Γνωμοδότηση της

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

AFET

16.9.2015

Συντάκτης(τρια) γνωμοδότησης

Ημερομηνία ορισμού

Jozo Radoš

19.11.2015

Εξέταση στην επιτροπή

18.4.2016

 

 

 

Ημερομηνία έγκρισης

14.6.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

30

11

18

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Lars Adaktusson, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Goffredo Maria Bettini, Elmar Brok, Lorenzo Cesa, Arnaud Danjean, Mark Demesmaeker, Anna Elżbieta Fotyga, Eugen Freund, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Janusz Korwin-Mikke, Eduard Kukan, Arne Lietz, Barbara Lochbihler, Sabine Lösing, Andrejs Mamikins, Ramona Nicole Mănescu, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Andrej Plenković, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Jacek Saryusz-Wolski, Jaromír Štětina, Charles Tannock, László Tőkés, Ivo Vajgl, Johannes Cornelis van Baalen, Geoffrey Van Orden, Hilde Vautmans, Boris Zala, Νίκος Ανδρουλάκης, Γεώργιος Επιτήδειος, Μανώλης Κεφαλογιάννης, Δημήτρης Παπαδάκης, Σοφία Σακοράφα, Андрей Ковачев, Илхан Кючюк

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Brando Benifei, Ana Gomes, Liisa Jaakonsaari, Javi López, Antonio López-Istúriz White, Norica Nicolai, Urmas Paet, Igor Šoltes, Renate Sommer, Dubravka Šuica, Ernest Urtasun, Janusz Zemke, Ελένη Θεοχάρους, Τάκης Χατζηγεωργίου

Αναπληρωτές (άρθρο 200 παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Heidi Hautala, Hans-Olaf Henkel

22.4.2016

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Ανάπτυξης

προς την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων

σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενός ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών για τους σκοπούς της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, και για την τροποποίηση της οδηγίας 2013/32/ΕΕ

(COM(2015)0452 – C8-0270/2015 – 2015/0211(COD))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Seb Dance

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

Η Επιτροπή έχει υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο πρόταση κανονισμού που αποσκοπεί στη θέσπιση ενός ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής, βάσει των κοινών κριτηρίων που καθορίζονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ. Με βάση τις πληροφορίες από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο, το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και άλλους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς, στο παρόν στάδιο προτείνεται να περιληφθούν στον κατάλογο έξι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων (τέσσερις υποψήφιες προς ένταξη χώρες: Αλβανία, πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Μαυροβούνιο και Σερβία, συν δύο δυνητικά υποψήφιες προς ένταξη χώρες: Βοσνία και Ερζεγοβίνη και Κοσσυφοπέδιο) και η Τουρκία (υποψήφια προς ένταξη χώρα).

Ο συντάκτης γνωμοδότησης εκφράζει επιφυλάξεις για το περιεχόμενο της πρότασης, όπως είναι μεταξύ άλλων η αξιολόγηση στην οποία προβαίνει η Επιτροπή προκειμένου να εντάξει στον κατάλογο τις προαναφερθείσες χώρες και η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται. Η πρόταση εγείρει επίσης ανησυχίες όσον αφορά τις τυχόν εναρμονιστικές συνέπειες της πρότασης και τον τρόπο με τον οποίο ο κατάλογος θα θεσπιστεί και θα αναθεωρηθεί.

Ο συντάκτης γνωμοδότησης φρονεί ότι στην τρέχουσα συγκυρία θα ήταν προτιμότερο να χορηγήσει το Κοινοβούλιο μια περιορισμένη εντολή στην οποία δεν θα περιλαμβάνεται τοποθέτηση σχετικά με την πρόταση για τις ασφαλείς χώρες καταγωγής. Η αρμόδια επί της ουσίας Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων έχει καλέσει επισήμως τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο να γνωμοδοτήσουν και το Κοινοβούλιο θα ήταν σκόπιμο να αναμείνει το αποτέλεσμα των γνωμοδοτήσεων αυτών.

Ο συντάκτης γνωμοδότησης διαπιστώνει ότι με την πρόταση αυτή είναι ανοικτό το ενδεχόμενο να συμπεριληφθούν και άλλες τρίτες χώρες στον κοινό κατάλογο της ΕΕ που επιδιώκεται να θεσπιστεί όσον αφορά τις ασφαλείς χώρες καταγωγής· επισημαίνει με ανησυχία στη συνάρτηση αυτή ότι στην πρόταση αναφέρονται ήδη ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες ως χώρες που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια τυχόν ανανέωση του κοινού καταλόγου της ΕΕ σχετικά με τις ασφαλείς χώρες καταγωγής. Ο συντάκτης γνωμοδότησης εκφράζει τη βαθειά του ανησυχία για τη διατύπωση που περιλαμβάνεται στην αιτιολογική έκθεση της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία: «θα δοθεί προτεραιότητα σε τρίτες χώρες από τις οποίες κατάγεται μεγάλος αριθμός αιτούντων διεθνή προστασία στην ΕΕ, όπως το Μπανγκλαντές, το Πακιστάν και η Σενεγάλη»· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το ενδεχόμενο μιας τέτοιας συμπερίληψης χωρών ενδέχεται να εξυπηρετεί μόνο εσωτερικούς μεταναστευτικούς στόχους της ΕΕ και να αποβεί εις βάρος τόσο της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ έναντι των χωρών αυτών όσο και της αρχής που συνίσταται στη συνοχή της πολιτικής για την ανάπτυξη στο πλαίσιο των δράσεων της ΕΕ.

Ενώ ο συντάκτης γνωμοδότησης υποστηρίζει την αποτελεσματική διεκπεραίωση των αιτήσεων παροχής ασύλου, η Επιτροπή πρέπει να έχει υπόψη της ότι ο καθορισμός των ασφαλών χωρών καταγωγής μπορεί να επηρεάσει δυσανάλογα τις πιο ευάλωτες ομάδες. Εκφράζονται εύλογα φόβοι ότι η αρχή της μη επαναπροώθησης ενδέχεται να μην εφαρμόζεται για τις μειονότητες, καθόσον με τον κανονισμό μπορεί να επιβληθεί σε μεμονωμένα άτομα η υποχρέωση να αποδείξουν ότι αποτελούν μειονότητα προκειμένου οι αιτήσεις τους για την παροχή ασύλου να τύχουν πληρέστερης εξέτασης. Ο συντάκτης γνωμοδότησης επισημαίνει ότι οι μαζικές απελάσεις απαγορεύονται. Τονίζει ότι τα δύο αυτά απόλυτα δικαιώματα του ατόμου που δεν επιτρέπουν περιορισμούς, δηλαδή η μη επαναπροώθηση και η απαγόρευση των μαζικών απελάσεων, μπορεί να αποδειχθούν ιδιαιτέρως ενδεδειγμένα για παιδιά που χρήζουν διεθνούς προστασίας, προερχόμενα από αναπτυσσόμενες χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις καθώς και για άτομα που ανήκουν στην κατηγορία των λεσβιών, ομοφυλοφίλων, αμφιφυλόφιλων, διεμφυλικών και μεσοφυλικών που υποστηρίζουν ότι παίρνουν το δρόμο της φυγής για να αποφύγουν τις διώξεις σε ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες.

Η Επιτροπή πρέπει στο πλαίσιο της διαδικασίας αξιολόγησης να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τις ομάδες της κοινωνίας πολιτών προκειμένου να αξιολογεί την εφαρμογή των νόμων στην πράξη και την ουσιαστική πρόσβαση σε ένδικα μέσα για την αντιμετώπιση της κατάχρησης δικαιωμάτων και ελευθεριών, όπως αυτά ορίζονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Η Επιτροπή Ανάπτυξης καλεί την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να λάβει υπόψη τις ακόλουθες τροπολογίες:

Τροπολογία    1

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(3) Υπό το πρίσμα της απότομης αύξησης που έχει σημειωθεί από το 2014 όσον αφορά τον αριθμό των αιτήσεων για διεθνή προστασία που υποβάλλονται στην Ένωση και της συνακόλουθης πρωτοφανούς πίεσης που ασκείται στα συστήματα ασύλου των κρατών μελών, η Ένωση αναγνώρισε την ανάγκη να ενισχυθεί η εφαρμογή των διατάξεων περί ασφαλούς χώρας καταγωγής της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, ως βασικό εργαλείο για την υποστήριξη της ταχείας διεκπεραίωσης των αιτήσεων που είναι πιθανόν αβάσιμες. Ειδικότερα, στα συμπεράσματά του της 25ης και 26ης Ιουνίου 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρθηκε, σε σχέση με την ανάγκη να επιταχυνθεί η διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου, στην πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις εν λόγω διατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης θέσπισης ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής, όπως αναλύεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση8. Επιπλέον, το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, στα συμπεράσματά του για τις ασφαλείς χώρες καταγωγής, της 20ής Ιουλίου 2015, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις διατάξεις περί ασφαλών χωρών καταγωγής στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης θέσπισης ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής.

(3) Υπό το πρίσμα της απότομης αύξησης που έχει σημειωθεί από το 2014 όσον αφορά τον αριθμό των αιτήσεων για διεθνή προστασία που υποβάλλονται στην Ένωση και της συνακόλουθης πρωτοφανούς πίεσης που ασκείται στα συστήματα ασύλου των κρατών μελών, η Ένωση αναγνώρισε την ανάγκη να ενισχυθεί η εφαρμογή των διατάξεων περί ασφαλούς χώρας καταγωγής της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, ως βασικό εργαλείο για την υποστήριξη της ταχείας διεκπεραίωσης των αιτήσεων που μπορεί να είναι αβάσιμες. Ειδικότερα, στα συμπεράσματά του της 25ης και 26ης Ιουνίου 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρθηκε, σε σχέση με την ανάγκη να επιταχυνθεί η διεκπεραίωση ορισμένων αιτήσεων ασύλου, στην πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις εν λόγω διατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης θέσπισης ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής, όπως αναλύεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση8. Επιπλέον, το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, στα συμπεράσματά του για τις ασφαλείς χώρες καταγωγής, της 20ής Ιουλίου 2015, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις διατάξεις περί ασφαλών χωρών καταγωγής στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης θέσπισης ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής.

________________

________________

8 COM (2015) 240 τελικό της 13.5.2015.

8 COM (2015) 240 τελικό της 13.5.2015.

Αιτιολόγηση

Είναι σημαντικό να αναγνωρισθεί ότι στις χώρες που θα συμπεριληφθούν δυνητικά στον κατάλογο μπορεί να εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα όσον αφορά την κατάσταση των μειονοτήτων στον τομέα των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Οι αιτήσεις για την παροχή ασύλου υποβάλλονται κατά κανόνα για την αποφυγή διώξεων· συνεπώς οι αιτήσεις παροχής ασύλου δεν είναι στο σύνολό τους «πιθανόν» αβάσιμες, η δε φράση αυτή υποδηλώνει μια προειλημμένη κατά κάποιο τρόπο απόφαση όσον αφορά το αποτέλεσμα των αιτήσεων.

Τροπολογία    2

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(5) Οι διατάξεις της οδηγίας 2013/32/ΕΕ που αφορούν την εφαρμογή της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής θα πρέπει να είναι εφαρμοστέες σε σχέση με τις τρίτες χώρες του ενωσιακού κοινού καταλόγου που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό. Αυτό σημαίνει, ειδικότερα, ότι το γεγονός ότι μια τρίτη χώρα περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής δεν μπορεί να αποτελεί απόλυτη εγγύηση ασφάλειας για τους υπηκόους της εν λόγω χώρας και δεν εξαλείφει, συνεπώς, την ανάγκη διενέργειας κατάλληλης ατομικής εξέτασης της αίτησης για παροχή διεθνούς προστασίας. Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι, όταν ο αιτών αποδεικνύει ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους η χώρα δεν πρέπει να θεωρείται ασφαλής στην περίπτωσή του, ο χαρακτηρισμός της ως ασφαλούς δεν θα λαμβάνεται πλέον υπόψη καθόσον τον αφορά.

(5) Οι διατάξεις της οδηγίας 2013/32/ΕΕ που αφορούν την εφαρμογή της έννοιας της ασφαλούς χώρας καταγωγής θα πρέπει να είναι εφαρμοστέες σε σχέση με τις τρίτες χώρες του ενωσιακού κοινού καταλόγου που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό. Αυτό σημαίνει, ειδικότερα, ότι το γεγονός ότι μια τρίτη χώρα περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής δεν μπορεί να συνιστά αποκλειστικό κριτήριο ούτε να αποτελεί συστηματική και απόλυτη εγγύηση ασφάλειας για τους υπηκόους της εν λόγω χώρας, και δεν πρέπει να σημαίνει, συνεπώς, ότι οι εθνικές αρχές μπορούν να απαλλαγούν από την υποχρέωσή τους για διενέργεια κατάλληλης και ενδελεχούς ατομικής εξέτασης της αίτησης για παροχή διεθνούς προστασίας. Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι, όταν, λαμβάνοντας υπόψη την ατομική κατάσταση του αιτούντος, υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους η χώρα δεν πρέπει να θεωρείται ασφαλής στην περίπτωσή του, ο χαρακτηρισμός της ως ασφαλούς δεν θα λαμβάνεται πλέον υπόψη καθόσον τον αφορά. Τα κράτη μέλη πρέπει να γνωρίζουν ότι για ορισμένες μειονοτικές ομάδες, όπως οι λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, διεμφυλικοί και μεσοφυλικοί (ΛΟΑΔΜ), ο ισχυρισμός τους στο πλαίσιο της διαδικασίας χορήγησης ασύλου ότι ανήκουν στη μειονότητα αυτή μπορεί να είναι αφ’ εαυτού αρκετός ώστε τα άτομα αυτά να εκτεθούν σε κίνδυνο στη χώρα καταγωγής τους. Συνεπώς, δεν πρέπει οι αιτούντες να είναι υποχρεωμένοι να αποδείξουν ή να στοιχειοθετήσουν ότι ανήκουν σε μια ευάλωτη ή μειονοτική ομάδα, ιδίως όταν με την εν λόγω υποχρέωση απόδειξης προσβάλλεται η αξιοπρέπειά τους. Σε περίπτωση αρνητικής απόφασης, πρέπει να διασφαλίζεται το δικαίωμα των αιτούντων σε αποτελεσματική προσφυγή.

Τροπολογία    3

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6) Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάζει τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Σε περίπτωση αιφνίδιας επιδείνωσης της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά την αναστολή της παρουσίας της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους, εφόσον η Επιτροπή κρίνει, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι μια τρίτη χώρα δεν πληροί πλέον τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, ώστε να θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής. Γι’ αυτήν την τεκμηριωμένη αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορες πηγές πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, όπως είναι ειδικότερα οι ετήσιες εκθέσεις προόδου για τις τρίτες χώρες που χαρακτηρίζονται ως υποψήφιες προς ένταξη χώρες από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, οι τακτικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς. Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει την αναστολή της παρουσίας μιας τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους κατ’ ανώτατο όριο, εφόσον έχει προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να αφαιρεθεί η εν λόγω τρίτη χώρα από τον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προπαρασκευή και κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και προσήκουσα διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

(6) Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάζει τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Σε περίπτωση αιφνίδιας επιδείνωσης της κατάστασης τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά την αναστολή της παρουσίας της συγκεκριμένης τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους, εφόσον η Επιτροπή κρίνει, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι μια τρίτη χώρα δεν πληροί πλέον τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 2013/32/ΕΕ, ώστε να θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής. Γι’ αυτήν την τεκμηριωμένη αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορες πηγές πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, όπως είναι ειδικότερα οι ετήσιες εκθέσεις προόδου για τις τρίτες χώρες που χαρακτηρίζονται ως υποψήφιες προς ένταξη χώρες από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, οι τακτικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Συμβούλιο της Ευρώπης, ομάδες της κοινωνίας των πολιτών και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς. Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει την αναστολή της παρουσίας μιας τρίτης χώρας στον ενωσιακό κοινό κατάλογο για περίοδο ενός έτους κατ’ ανώτατο όριο, εφόσον έχει προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να αφαιρεθεί η εν λόγω τρίτη χώρα από τον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προπαρασκευή και κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και προσήκουσα διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Η Επιτροπή πρέπει να αντιδρά με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα σε περιπτώσεις ανθρωπιστικών κρίσεων, τηρώντας τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ένωση έναντι των τρίτων χωρών και των προσφύγων.

Αιτιολόγηση

Σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες του 1951, δεν πρέπει να υπάρχει χάσμα μεταξύ του χρόνου εκδήλωσης μιας ανθρωπιστικής κρίσης μεγάλης κλίμακας σε μια τρίτη χώρα και της διάθεσης στα ενδιαφερόμενα άτομα μιας ολοκληρωμένης διαδικασίας υποβολής αιτήσεων για την παροχή ασύλου.

Τροπολογία    4

Πρόταση κανονισμού

Αιτιολογική σκέψη 8

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(8) Σύμφωνα με την οδηγία 2013/32/ΕΕ, μια χώρα θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής εάν, βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, καταδεικνύεται σαφώς ότι γενικά και μόνιμα δεν υφίσταται δίωξη, όπως ορίζεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου10, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία ούτε απειλή που προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

(8) Σύμφωνα με την οδηγία 2013/32/ΕΕ, μια χώρα θεωρείται ασφαλής χώρα καταγωγής εάν, βάσει της νομικής κατάστασης, της κατ’ ουσίαν εφαρμογής του δικαίου και της ευχέρειας προσφυγής στη δικαιοσύνη στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, καταδεικνύεται σαφώς ότι γενικά και μόνιμα δεν υφίσταται δίωξη, όπως ορίζεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου10, εις βάρος του γενικού πληθυσμού, των ευάλωτων ατόμων, των εθνοτικών μειονοτήτων, των ΛΟΑΔΜ ή των ατόμων που ανήκουν σε μειονοτικές ομάδες, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία ούτε απειλή που προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

____________

____________

10 Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ. 9).

10 Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ. 9).

Αιτιολόγηση

Κατά την αξιολόγηση του ασφαλούς χαρακτήρα μιας τρίτης χώρας θα πρέπει να εξετάζεται όχι μόνο τι ορίζουν οι νόμοι και τα έθιμα αλλά και ο τρόπος εφαρμογής τους. Η Επιτροπή έχει και η ίδια αναγνωρίσει για κάθε μία από τις αναφερθείσες χώρες ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα όσον αφορά ορισμένες μειονότητες. Η πρόταση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ύπαρξη συστηματικών διώξεων εις βάρος ορισμένων μειονοτήτων καθώς και την παροχή πληροφοριών από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών προκειμένου να αξιολογείται η δυνατότητα ουσιαστικής πρόσβασης στα ένδικα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους οι πολίτες στις χώρες αυτές. Οι οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών που βρίσκονται στις τρίτες αυτές χώρες ή συνεργάζονται στενά με αυτές είναι συχνά καλύτερα σε θέση να παράσχουν στοιχεία για τις εμπειρίες που βιώνουν οι μειονότητες στην πράξη· πρόκειται για τα λεγόμενα «υποκειμενικά στοιχεία» τα οποία ενδέχεται να απουσιάζουν από άλλες εμπειρικές αξιολογήσεις.

Τροπολογία    5

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Οι τρίτες χώρες που παρατίθενται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού είναι ασφαλείς χώρες καταγωγής.

1. Οι τρίτες χώρες που παρατίθενται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού είναι ασφαλείς χώρες καταγωγής, λαμβανομένων ιδιαίτερα υπόψη των συγκεκριμένων περιστάσεων υπό τις οποίες τελεί ο αιτών.

Αιτιολόγηση

Ο κανονισμός πρέπει να τηρεί τις αρχές της συνοχής της πολιτικής για την ανάπτυξη και να διασφαλίζει ότι ο δυνητικός αντίκτυπος έχει αξιολογηθεί κατάλληλα, ιδίως όσον αφορά την προσθήκη χωρών στον κατάλογο.

Τροπολογία    6

Πρόταση κανονισμού

Άρθρο 2 – παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Η Επιτροπή επανεξετάζει τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής, με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, όπως είναι ειδικότερα η τακτική υποβολή εκθέσεων από την ΕΥΕΔ και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς.

2. Η Επιτροπή επανεξετάζει συστηματικά τον αντίκτυπο του κανονισμού στην αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της συνοχής της πολιτικής για την ανάπτυξη. Η Επιτροπή επανεξετάζει επιπλέον τακτικά την κατάσταση στις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής, με βάση διάφορες πηγές πληροφοριών, όπως είναι ειδικότερα η τακτική υποβολή εκθέσεων από την ΕΥΕΔ και οι πληροφορίες από τα κράτη μέλη, την EASO, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης, τις οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς.

Αιτιολόγηση

Ο κανονισμός πρέπει να τηρεί τις αρχές της συνοχής της πολιτικής για την ανάπτυξη και να διασφαλίζει ότι ο δυνητικός αντίκτυπος έχει αξιολογηθεί κατάλληλα, ιδίως όσον αφορά την προσθήκη χωρών στον κατάλογο.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Τίτλος

Θέσπιση ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής για τους σκοπούς κοινών διαδικασιών που αφορούν τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας

Έγγραφα αναφοράς

COM(2015)0452 – C8-0270/2015 – 2015/0211(COD)

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

LIBE

16.9.2015

 

 

 

Γνωμοδότηση της

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

DEVE

10.3.2016

Συντάκτης(τρια) γνωμοδότησης

Ημερομηνία ορισμού

Seb Dance

4.3.2016

Συντάκτης(τρια) γνωμοδότησης που αντικαταστάθηκε

Seb Dance

Εξέταση στην επιτροπή

15.3.2016

 

 

 

Ημερομηνία έγκρισης

20.4.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

14

2

9

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Beatriz Becerra Basterrechea, Ignazio Corrao, Nirj Deva, Doru-Claudian Frunzulică, Charles Goerens, Heidi Hautala, Maria Heubuch, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Linda McAvan, Maurice Ponga, Cristian Dan Preda, Lola Sánchez Caldentey, Elly Schlein, Pedro Silva Pereira, Davor Ivo Stier, Paavo Väyrynen, Bogdan Brunon Wenta, Anna Záborská

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Marina Albiol Guzmán, Brian Hayes, Paul Rübig, Patrizia Toia

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Amjad Bashir, Tiziana Beghin, Miroslav Poche

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΔΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Τίτλος

Θέσπιση ενωσιακού κοινού καταλόγου ασφαλών χωρών καταγωγής για τους σκοπούς κοινών διαδικασιών που αφορούν τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας

Έγγραφα αναφοράς

COM(2015)0452 – C8-0270/2015 – 2015/0211(COD)

Ημερομηνία υποβολής στο ΕΚ

8.9.2015

 

 

 

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

LIBE

16.9.2015

 

 

 

Γνωμοδοτικές επιτροπές

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

AFET

16.9.2015

DEVE

10.3.2016

 

 

Εισηγητές

Ημερομηνία ορισμού

Sylvie Guillaume

1.10.2015

 

 

 

Εξέταση στην επιτροπή

22.9.2015

14.1.2016

28.4.2016

30.5.2016

 

27.6.2016

 

 

 

Ημερομηνία έγκρισης

27.6.2016

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

36

10

3

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Jan Philipp Albrecht, Heinz K. Becker, Michał Boni, Caterina Chinnici, Rachida Dati, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Laura Ferrara, Monika Flašíková Beňová, Lorenzo Fontana, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Jussi Halla-aho, Monika Hohlmeier, Brice Hortefeux, Eva Joly, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Barbara Kudrycka, Marju Lauristin, Monica Macovei, Barbara Matera, Roberta Metsola, Louis Michel, Claude Moraes, József Nagy, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Traian Ungureanu, Kristina Winberg, Мария Габриел, Илияна Йотова, Филиз Хюсменова

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Anna Maria Corazza Bildt, Dennis de Jong, Gérard Deprez, Anna Hedh, Petr Ježek, Petra Kammerevert, Jean Lambert, Gilles Lebreton, Andrejs Mamikins, Salvatore Domenico Pogliese, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Barbara Spinelli

Αναπληρωτές (άρθρο 200, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Georg Mayer

Ημερομηνία κατάθεσης

20.7.2016

ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

36

+

ALDE

Gérard Deprez, Nathalie Griesbeck, Filiz Hyusmenova, Petr Ježek, Louis Michel

ECR

Monica Macovei,

PPE

Heinz K. Becker, Michał Boni, Anna Maria Corazza Bildt, Rachida Dati, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, Mariya Gabriel, Monika Hohlmeier, Brice Hortefeux, Barbara Kudrycka, Barbara Matera, Roberta Metsola, József Nagy, Salvatore Domenico Pogliese, Csaba Sógor, Traian Ungureanu

S&D

Caterina Chinnici, Tanja Fajon, Monika Flašíková Beňová, Ana Gomes, Sylvie Guillaume, Anna Hedh, Iliana Iotova, Petra Kammerevert, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Marju Lauristin, Andrejs Mamikins, Claude Moraes, Christine Revault D'Allonnes Bonnefoy, Birgit Sippel

10

-

EFDD

Kristina Winberg

ENF

Lorenzo Fontana, Gilles Lebreton

GUE/NGL

Cornelia Ernst, Barbara Spinelli, Dennis de Jong

VERTS/ALE

Jan Philipp Albrecht, Eva Joly, Jean Lambert, Judith Sargentini

3

0

ECR

Jussi Halla-aho

EFDD

Laura Ferrara

ENF

Georg Mayer

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+ : υπέρ

- : κατά

0 : αποχή

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου