Procedura : 2016/0023(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0313/2016

Teksty złożone :

A8-0313/2016

Debaty :

PV 13/03/2017 - 11
CRE 13/03/2017 - 11

Głosowanie :

PV 14/03/2017 - 6.2
CRE 14/03/2017 - 6.2
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0066

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 1094kWORD 127k
20.10.2016
PE 584.224v02-00 A8-0313/2016

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rtęci oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008

(COM(2016)0039 – C8-0021/2016 – 2016/0023(COD))

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

Sprawozdawca: Stefan Eck

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA KOMISJI PRAWNEJ W SPRAWIE PODSTAWY PRAWNEJ
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rtęci oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008

(COM(2016)0039 – C8-0021/2016 – 2016/0023(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0039),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2, art. 192 ust. 1 i art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0021/2016),

–  uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 maja 2016 r.(1),

–  po konsultacji z Komitetem Regionów,

–  uwzględniając art. 59 i 39 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0313/2016),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Umocowanie 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 i art. 207,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Rtęć jest substancją wysoce toksyczną, stanowiącą globalne i poważne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, w tym związane z metylortęcią obecną w rybach i owocach morza oraz w ekosystemach i organizmach dzikiej fauny i flory. Ze względu na transgraniczny charakter zanieczyszczenia rtęcią, od 40 % do 80 % całkowitej depozycji rtęci w UE pochodzi spoza Unii, co uzasadnia podjęcie działań na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i międzynarodowym.

(1)  Rtęć jest substancją wysoce toksyczną, stanowiącą globalne i poważne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, w tym związane z metylortęcią obecną w rybach i owocach morza oraz w ekosystemach i organizmach dzikiej fauny i flory. Narażenie na działanie rtęci może u osób w każdym wieku powodować uszkodzenie mózgu, serca, nerek, płuc i układu odpornościowego. Wysokie stężenie metylortęci we krwi u nienarodzonych dzieci oraz u małych dzieci może zakłócać rozwój systemu nerwowego, a przez to powodować trudności w myśleniu i uczeniu się oraz potencjalnie obniżać poziom inteligencji tych dzieci. Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) oraz Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) wymieniają rtęć wśród „dziesięciu substancji chemicznych stanowiących poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego”. Konieczne jest zatem wprowadzenie środków dotyczących rtęci i warunków jej stosowania.

Uzasadnienie

Por. US EPA 2014 oraz http://www.who.int/ipcs/assessment/public_health/chemicals_phc/en/

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1a)  Należy stopniowo odchodzić od stosowania rtęci w procesach produkcyjnych; w tym celu należy zachęcać do badań nad produktami będącymi alternatywą dla rtęci, których właściwości będą nieszkodliwe lub przynajmniej mniej niebezpieczne dla zdrowia i środowiska.

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(1b)  Ze względu na transgraniczny charakter zanieczyszczenia rtęcią od 40 % do 80 % całkowitej depozycji rtęci w UE pochodzi spoza Unii, a 70 % terenów zanieczyszczonych rtęcią położonych jest głównie w regionach przemysłowych Europy i Ameryki Północnej; konieczne jest zatem podjęcie działań na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i międzynarodowym.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Większość emisji rtęci i powiązanego z nimi ryzyka narażenia jest skutkiem działalności człowieka, w tym podstawowego wydobycia i przetwarzania rtęci, stosowania rtęci w produktach i procesach przemysłowych oraz wydobyciu złota tradycyjnym i na małą skalę oraz emisji rtęci pochodzących w szczególności ze spalania węgla i gospodarowania odpadami rtęciowymi.

(2)  Większość emisji rtęci i powiązanego z nimi ryzyka narażenia jest skutkiem działalności człowieka, w tym podstawowego wydobycia i przetwarzania rtęci, stosowania rtęci w produktach i procesach przemysłowych oraz wydobyciu złota tradycyjnym i na małą skalę, skażenia terenów oraz emisji rtęci pochodzących w szczególności ze spalania węgla i gospodarowania odpadami rtęciowymi. Spalanie paliw kopalnych w elektrowniach i kotłach przemysłowych, a także na potrzeby ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych odpowiada za niemal połowę emisji rtęci na świecie. Aby zatem znacząco zmniejszyć uwalnianie rtęci do atmosfery, należy przyspieszyć przejście na produkcję energii ze źródeł odnawialnych oraz stosowanie środków z zakresu efektywności energetycznej.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(3a)  Europejski Rejestr Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (europejski PRTR) ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady 1a ma na celu udostępnienie właściwym organom, decydentom politycznym, naukowcom i ogółowi społeczeństwa spójnej ogólnounijnej bazy danych dotyczących uwalniania przemysłowego i transferu, która obejmie również rtęć. Użytkownicy będą mieli dostęp do informacji na temat uwalniania i transferu z zakładów przemysłowych w ich sąsiedztwie lub kraju, które będzie można porównać z innymi zakładami w całej Unii. Taki dostęp do danych może zapewnić rzeczywiste zaangażowanie obywateli w sprawy ochrony środowiska. Europejski PRTR przyczynia się do zwiększenia przejrzystości, a funkcjonujące już narzędzie do śledzenia substancji zanieczyszczających należy zatem rozszerzyć na przepływy odpadów rtęciowych, tak aby ograniczyć ryzyko oszustw i poprawić kontrolę transferu rtęci w odpadach.

 

__________________

 

1a Rozporządzenie (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń i zmieniające dyrektywę Rady 91/689/EWG i 96/61/WE (Dz.U. L 033 z 4.2.2006, s. 1).

Uzasadnienie

Wykorzystanie europejskiego PRTR ograniczy ryzyko oszustw i przyczyni się do uzyskania kompleksowego obrazu, który jest celem wnioskowanego ogólnounijnego rejestru.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  W ciągu ostatnich 10 lat w Unii poczyniono znaczne postępy w dziedzinie gospodarowania rtęcią w następstwie przyjęcia strategii oraz szerokiego zakresu środków dotyczących emisji rtęci, podaży, popytu oraz wykorzystania nadwyżek i zasobów rtęci oraz zarządzania nimi.

(5)  W ciągu ostatnich 10 lat w Unii poczyniono znaczne postępy w dziedzinie gospodarowania rtęcią w następstwie przyjęcia strategii oraz szerokiego zakresu środków dotyczących emisji rtęci, podaży, popytu oraz wykorzystania nadwyżek i zasobów rtęci oraz zarządzania nimi. Niemniej konieczne są dalsze działania, ponieważ obecny popyt na rynku na rtęć szacowany jest na 260-400 ton metrycznych rocznie i nawet po przewidywanym stopniowym zrezygnowaniu z wykorzystania rtęci w przemyśle chloro-alkalicznym do 2017 r. szacowany popyt na rtęć w latach 2025-2030 wynosi 40-220 ton metrycznych rocznie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pełne i zgodne z obowiązującymi przepisami wdrożenie niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Por. dokument roboczy służb Komisji, ocena skutków towarzysząca niniejszemu wnioskowi (2016 final s. 26/ 186).

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6)  Zgodnie ze strategią wynegocjowanie i zawarcie międzynarodowego prawnie wiążącego instrumentu powinno być priorytetem, ponieważ działanie Unii samo w sobie nie może zagwarantować skutecznej ochrony obywateli Unii przed negatywnymi skutkami rtęci dla zdrowia.

(6)  W uzupełnieniu do strategii, zgodnie z którą wynegocjowanie i zawarcie międzynarodowego prawnie wiążącego instrumentu powinno być priorytetem, Unia powinna podjąć dodatkowy wysiłek, aby zapewnić sobie rolę lidera wśród światowych partnerów w celu zagwarantowania naprawdę skutecznej ochrony własnych obywateli przed negatywnymi skutkami rtęci dla zdrowia, przedstawiając przykłady najlepszych praktyk wszystkim państwom będącym sygnatariuszami konwencji z Minamaty w sprawie rtęci.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(6a)  W celu odzwierciedlenia obecnej wiedzy naukowej na temat zagrożeń metylortęci przy okazji przeglądu niniejszego rozporządzenia Komisja powinna dokonać oceny obecnego spożycia z perspektywy zdrowia i ustanowić nowe bezpieczne dla zdrowia wartości odniesienia dla rtęci.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 8

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Szybka ratyfikacja konwencji przez Unię i jej państwa członkowskie zachęci największych światowych użytkowników i emitentów rtęci, które są sygnatariuszami konwencji, do jej ratyfikowania i wdrożenia.

(8)  Szybka ratyfikacja konwencji przez Unię i jej państwa członkowskie zachęci największych światowych użytkowników i emitentów rtęci, które są sygnatariuszami konwencji, do jej ratyfikowania i wdrożenia. Podejmowanie przez Unię dalszych działań – wychodzących poza wymogi określone w konwencji – dałoby, podobnie jak w przypadku rozporządzenia (WE) nr 1102/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady1a, początek powstawaniu produktów i procesów bezrtęciowych.

 

_____________________

 

1a  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1102/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie zakazu wywozu rtęci metalicznej, niektórych związków i mieszanin rtęci oraz bezpiecznego składowania rtęci metalicznej (Dz.U. L 304 z 14.11.2008, s. 75).

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Ponieważ wiele zobowiązań konwencji już istnieje w unijnych przepisach, w niniejszym rozporządzeniu należy jedynie ustanowić przepisy, które będą uzupełnieniem dorobku prawnego Unii i są potrzebne, aby zapewnić jego pełną zgodność z konwencją oraz umożliwić Unii i jej państwom członkowskim jej ratyfikację i wdrożenie.

(9)  Ponieważ wiele zobowiązań konwencji już istnieje w unijnych przepisach, w niniejszym rozporządzeniu należy przede wszystkim ustanowić przepisy, które będą uzupełnieniem dorobku prawnego Unii i są potrzebne, aby zapewnić jego pełną zgodność z konwencją oraz umożliwić Unii i jej państwom członkowskim jej ratyfikację i wdrożenie. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się też nowe przepisy wykraczające poza konwencję, zgodnie ze strategią i ustawodawstwem Unii w dziedzinie środowiska i ochrony zdrowia, szczególnie w dziedzinie odpadów.

Uzasadnienie

Nowe rozporządzenie nie powinno ograniczać się do dostosowania ustawodawstwa Unii do konwencji. Istnieje dostatecznie dużo aspektów konwencji, w których Unia może szybciej podejmować działania, ustanawiając w ten sposób podstawy dla dalszej ewolucji tej konwencji w przyszłości.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(9a)  W świetle konwencji państwa członkowskie są uznawane za państwa rozwinięte, a Unia nie tylko dysponuje zaawansowanymi przepisami w tym obszarze, ale ma również dostęp do alternatywnych technologii; w związku z powyższym Unia powinna przyjąć jak najwięcej z proponowanych i przewidzianych w konwencji rozwiązań i środków, tak aby ustalić ambitny kierunek rozwoju dla pozostałych stron konwencji.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(9b)    Poziom ambicji Unii jest wyższy niż określony w konwencji, wobec czego należy umożliwić podjęcie dodatkowych środków na szczeblu unijnym, jeśli umożliwią one skuteczne i rzeczywiste ograniczenie szkodliwego działania rtęci, zgodnie ze stanem wiedzy naukowej. Jako przykład Unia powinna zachęcać do wykorzystywania rtęci z odzysku do celów przemysłowych.

Uzasadnienie

W celu ograniczenia światowej produkcji rtęci i wysłania pozytywnego sygnału należy zachęcać do odzyskiwania rtęci i wykorzystywania rtęci z odzysku w Unii.

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Zakaz wywozu rtęci określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1102/200839 należy uzupełnić o ograniczenia dotyczące przywozu rtęci w zależności od źródła, planowanego wykorzystania oraz miejsca pochodzenia rtęci. Organy krajowe wyznaczone zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/201240 powinny pełnić funkcje administracyjne związane z wdrażaniem takich ograniczeń.

(10)  Zakaz wywozu rtęci określony w rozporządzeniu (WE) nr 1102/2008 należy uzupełnić o zakaz przywozu rtęci do zastosowań innych niż unieszkodliwianie jako odpady. Takie odstępstwo w odniesieniu do przywozu rtęci do unieszkodliwiania jako odpady powinno mieć zastosowanie do dnia 31 grudnia 2017 r. W międzyczasie Komisja we współpracy z państwami członkowskimi oraz odpowiednimi zainteresowanymi stronami powinna wspierać i ułatwiać tworzenie potencjału krajów trzecich w dziedzinie przetwarzania rtęci. Organy krajowe wyznaczone zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady40 (UE) nr 649/2012 powinny pełnić funkcje administracyjne związane z wdrażaniem takich środków zakazu.

__________________

__________________

39  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1102/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie zakazu wywozu rtęci metalicznej, niektórych związków i mieszanin rtęci oraz bezpiecznego składowania rtęci metalicznej (Dz.U. L 304 z 14.11.2008, s. 75).

 

40  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60).

40  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60).

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Należy zakazać wywozu, przywozu i produkcji szeregu produktów z dodatkiem rtęci odpowiadających za znaczący odsetek wykorzystania rtęci i związków rtęci w Unii i na świecie.

(11)  Należy wprowadzić stopniowy zakaz wywozu, przywozu i produkcji szeregu produktów z dodatkiem rtęci niezgodnych z wartościami granicznymi określonymi w odpowiednich przepisach Unii, a ostatecznym celem krótkoterminowym jest wprowadzenie zakazu wszelkich produktów zwierających rtęć dodaną w sposób zamierzony; w międzyczasie ich dalsze wykorzystanie powinno być ściśle monitorowane oraz spełniać warunki określone w art. 3 i art. 4 niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Niniejsze rozporządzenie powinno zatem mieć podwójną podstawę prawną – art. 192 ust. 1 i art. 207 TFUE – gdyż ma na celu zarówno ochronę środowiska i zdrowia ludzkiego, jak i zapewnienie jednolitego podejścia do aspektów handlowych w postaci zakazu wywozu i przywozu oraz ograniczeń dotyczących rtęci, związków rtęci i produktów z dodatkiem rtęci.

skreśla się

Poprawka    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(12a)  Należy w miarę możliwości zachęcać do stosowania rtęci pochodzącej z odzysku, aby ograniczyć przywóz rtęci i magazynowanie stabilizowanych lub częściowo stabilizowanych odpadów rtęciowych.

Poprawka    18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13a)  Zgodnie z art. 193 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) niniejsze rozporządzenie nie powinno stanowić przeszkody dla państw członkowskich w utrzymaniu lub wprowadzaniu bardziej rygorystycznych środków ochronnych, o ile środki te będą zgodne z traktatami i zostanie o nich powiadomiona Komisja.

Poprawka    19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(13b)   Celem niniejszego rozporządzenia jest ochrona zdrowia ludzkiego. Zatem nie powinno ono zakazywać wywozu, przywozu i produkcji homeopatycznych produktów leczniczych, pod warunkiem że produkty te mają istotne korzyści zdrowotne oraz gdy nie ma dostępnych alternatywnych bezrtęciowych substancji czynnych. Antropozoficzne produkty lecznicze przedstawione w oficjalnej farmakopei i przygotowane metodą homeopatyczną należy traktować, do celów niniejszego rozporządzenia, w ten sam sposób, jak homeopatyczne produkty lecznicze.

Poprawka    20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 14

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  W przypadku niedostępności odpowiednich bezrtęciowych procesów produkcyjnych, należy określić wymagane warunki pracy przy produkcji metanolanu lub etanolanu sodu lub potasu z wykorzystaniem rtęci.

(14)  Powinno się stopniowo zaprzestawać produkcji alkoholanów wiążącej się z zastosowaniem rtęci jako elektrody i możliwie jak najszybciej zastąpić ją dostępnymi bezrtęciowymi procesami produkcyjnymi. W przypadku niedostępności odpowiednich bezrtęciowych procesów produkcyjnych metanolanu lub etanolanu potasu, termin na ich wycofanie należy wydłużyć. W celu umożliwienia przemysłowi dokonywania inwestycji z wystarczającym wyprzedzeniem konieczne jest możliwie najwcześniejsze określenie daty zakazu stosowania rtęci w produkcji metanolanu lub etanolanu sodu lub potasu.

Poprawka    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Produkcja i wprowadzanie do obrotu nowych produktów z dodatkiem rtęci oraz opracowywanie nowych procesów produkcji opartych na rtęci spowodowałyby zwiększenie stosowania rtęci i związków rtęci oraz emisji rtęci w Unii. Takie nowe działania powinny zatem być zakazane, chyba że ocena wykaże, iż zastosowania te przyniosłyby znaczące korzyści dla środowiska i zdrowia i że nie istnieją wykonalne pod względem technicznym i ekonomicznym bezrtęciowe rozwiązania przynoszące tego rodzaju korzyści.

(15)   Produkcja i wprowadzanie do obrotu nowych produktów z dodatkiem rtęci oraz opracowywanie nowych procesów produkcji opartych na rtęci spowodowałyby zwiększenie stosowania rtęci i związków rtęci oraz emisji rtęci w Unii. Takie nowe działania powinny zatem być zakazane, chyba że ocena stosunku ryzyka do korzyści wykaże, iż zastosowania te przyniosłyby znaczące korzyści dla środowiska i zdrowia netto i że nie istnieją wykonalne pod względem technicznym bezrtęciowe rozwiązania przynoszące tego rodzaju korzyści.

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  Stosowanie rtęci i związków rtęci w wydobyciu złota tradycyjnym i na małą skalę odpowiada za znaczny odsetek zużycia i emisji rtęci na całym świecie, i dlatego powinno podlegać regulacjom.

(16)  Stosowanie rtęci i związków rtęci w wydobyciu złota tradycyjnym i na małą skalę odpowiada za znaczny odsetek zużycia i emisji rtęci na całym świecie o negatywnych skutkach dla lokalnych społeczności, a także w ujęciu globalnym, i dlatego powinno zostać wyeliminowane w Unii oraz podlegać regulacjom na szczeblu międzynarodowym. Szacuje się, że wydobycie złota na małą skalę praktykowane jest w 77 państwach. W ujęciu globalnym górnicy wydobywające złoto na małą skalę odpowiadają za około 20 do 30 % całkowitego wydobycia złota. Unia powinna – w ramach konwencji – zachęcać wszystkie pozostałe strony konwencji do współpracy na rzecz uważnego monitorowania – za pomocą dokładnego i ścisłego zgłaszania wywozu/przywozu – handlu nadwyżkami rtęci do wykorzystania w wydobyciu złota tradycyjnym i na małą skalę i do śledzenia transportu rtęci w odpadach.

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16a)  Jest konieczne, by odpady rtęciowe były możliwe do śledzenia, aby zagwarantować, że są one właściwie przetwarzane i unieszkodliwiane oraz by zapobiec niezgodnemu z prawem wykorzystaniu. Należy zatem wprowadzić na szczeblu unijnym skuteczny system śledzenia w całym łańcuchu gospodarowania odpadami rtęciowymi.

Poprawka    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16b)  Państwa członkowskie i Unia powinny dążyć do zmniejszenia wpływu na zdrowie ludzkie i środowisko działalności związanej z wydobyciem złota tradycyjnym i na małą skalę, do której wykorzystuje się rtęć. Opracowując rozwiązania polityczne w tym obszarze Unia i państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę rolę ubóstwa jako przyczyny działalności związanej z wydobyciem złota tradycyjnym i na małą skalę. Państwa członkowskie powinny zatem dążyć do rozwoju gospodarczych alternatyw dla działalności związanej z wydobyciem złota tradycyjnym i na małą skalę. Ponadto Unia powinna zdecydowanie zobowiązać się do współpracy z pozostałymi stronami konwencji i do udzielania im pomocy technicznej.

Poprawka    25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16c)  Opracowując polityczne rozwiązania problemu wykorzystania rtęci w wydobyciu złota tradycyjnym i na małą skalę, państwa członkowskie powinny dążyć, nie zapominając o czynnikach ekonomicznych i społecznych, do ochrony społeczności przed strukturami przestępczymi zaangażowanymi w działalność związaną z wydobyciem złota tradycyjnym i na małą skalę oraz opracowywania rozwiązań, aby zwalczać wszelką nielegalną działalność wydobywczą.

Poprawka    26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16d)  Państwa członkowskie, na terytorium których prowadzona jest działalność związana z wydobyciem złota tradycyjnym i na małą skalę, w której wykorzystywana jest rtęć, powinny opracować krajowe plany działania, o czym mówi również art. 7 ust. 3 konwencji.

Poprawka    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16e)  Aby uwypuklić problem wykorzystania rtęci w działalności związanej z wydobyciem złota tradycyjnym i na małą skalę oraz umożliwić konsumentom podejmowanie świadomych decyzji przy zakupie wyrobów ze złota, Unia powinna podjąć niezbędne działania w celu promowania wśród pozostałych stron konwencji tworzenia systemu oznakowania dla złota, które zostało wydobyte bez wykorzystania rtęci.

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16 f (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(16f)   Wykorzystanie i transport rtęci wiąże się z zagrożeniami dla zdrowia i środowiska. Aby śledzić wykorzystanie rtęci w działalności związanej z wydobyciem złota tradycyjnym i na małą skalę, Komisja powinna zachęcać strony konwencji do utworzenia ogólnoświatowego narzędzia do śledzenia. Jeśli chodzi o wyniki i skuteczność Komisja powinna dążyć do wzorowania nowego narzędzia do śledzenia na europejskim PRTR.

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17) Należy wprowadzić obowiązek stosowania amalgamatu stomatologicznego w formie kapsułkowanej oraz używania separatorów amalgamatu, aby zapewnić ochronę lekarzy dentystów i pacjentów przed narażeniem na działanie rtęci oraz aby odpady rtęciowe nie przedostawały się do środowiska, lecz były zbierane i poddawane należytej gospodarce odpadami. Z uwagi na wielkość przedsiębiorstw z sektora stomatologii, których dotyczy ta zmiana, należy zapewnić wystarczającą ilość czasu na dostosowanie się do nowych przepisów.

(17)  Do czasu całkowitego zaprzestania stosowania rtęci w stomatologii należy wprowadzić obowiązek stosowania amalgamatu stomatologicznego w formie kapsułkowanej oraz używania separatorów amalgamatu, które już są rozpowszechnione w Unii, o minimalnym wymaganym poziomie zatrzymywania, aby zapewnić ochronę lekarzy dentystów i pacjentów przed narażeniem na działanie rtęci oraz aby odpady rtęciowe w żadnym wypadku nie przedostawały się do środowiska, lecz były zbierane i poddawane należytej i zgodnej z prawem gospodarce odpadami. W celu zapewnienia skuteczności separatorów amalgamatu należy zagwarantować na szczeblu unijnym minimalne wymogi dotyczące skuteczności sprzętu i gospodarowania odpadami amalgamatu przez lekarzy dentystów oraz szkolenia dla lekarzy dentystów. Aby zapewnić ochronę lekarzy dentystów, pacjentów i środowiska przed narażeniem na działanie rtęci, należy stopniowo odchodzić od stosowania amalgamatu stomatologicznego w Unii, jak to ma już miejsce w szeregu państw europejskich.

Poprawka    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17a)  Zwiększanie świadomości i edukacja na temat zdrowia jamy ustnej i zębów jest najskuteczniejszą metodą zapobiegania ubytkom i próchnicy, a co za tym idzie ograniczania korzystania ze środków do odbudowy zębów, takich jak amalgamat dentystyczny. Państwa członkowskie powinny promować kwestie zdrowia jamy ustnej i zębów, przykładowo przez wyznaczenie celów krajowych.

Poprawka    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17b)   Strony konwencji zobowiązały się do przyjęcia środków mających zachęcać organizacje zawodowe oraz uczelnie dentystyczne do kształcenia oraz szkolenia lekarzy dentystów, a także swoich studentów w zakresie stosowania wypełnień dentystycznych niezawierających rtęci oraz promowania najlepszych praktyk w sferze gospodarowania nimi; takie środki należy wziąć pod uwagę podczas przeglądu dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady1a.

 

__________________

 

Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22).

Poprawka    32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(17c)  Należy zachęcić państwa członkowskie do wspierania szkolenia studentów i stomatologów z zakresu alternatywnych rozwiązań bezrtęciowych, w szczególności w odniesieniu do grup szczególnie wrażliwych, takich jak kobiety ciężarne i dzieci, a z drugiej strony pobudzać rozwój badań i innowacji w dziedzinie zdrowia jamy ustnej i zębów w celu podniesienia poziomu wiedzy na temat istniejących materiałów i technik rekonstrukcji zębów oraz rozwoju nowych materiałów.

Uzasadnienie

Należy wspierać badania na temat materiałów do rekonstrukcji zębów, w szczególności w dziedzinie nowych materiałów, których znajomość jest wciąż ograniczona i nie pozwala na pełną analizę ryzyka. Środek ten jest jednym z zaleceń konwencji.

Poprawka    33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)   Większość kryteriów ustanowionych w dyrektywie Rady 1999/31/WE41 w odniesieniu do czasowego składowania odpadów rtęciowych powinna mieć zastosowanie do stałego składowania odpadów rtęci w składowiskach podziemnych. Stosowanie niektórych z tych kryteriów powinno zależeć od specyfiki każdego składowiska podziemnego, określonej przez właściwe organy państw członkowskich odpowiedzialne za wdrożenie dyrektywy 1999/31/WE.

(18)  Ze względu na niebezpieczne właściwości rtęci, jej wysoką wartość rynkową oraz niewielką objętość, przez co rtęć jest bardzo atrakcyjnym towarem na czarnym rynku, kryteria tymczasowego składowania powinny być inne niż kryteria stałego składowania. Aby zagwarantować długoterminowe bezpieczne składowanie, stałe składowanie rtęci metalicznej powinno być zabronione; rtęć metaliczna, przed stałym składowaniem, powinna zostać przetworzona na siarczek rtęci, w jak najbardziej nieodwracalnej postaci. Jeżeli, po przetworzeniu rtęci na siarczek rtęci, odpady rtęciowe są bezpieczne tak jak po zestaleniu, dalsze przetwarzanie nie jest wymagane. Jest to również gwarancją tego, że rtęć ta nie będzie dostępna jako towar. W 2017 r. w Unii zostanie wytworzonych ponad 6 000 ton metrycznych rtęci metalicznej, głównie na skutek obligatoryjnego wycofania z eksploatacji ogniw rtęciowych w przemyśle chloro-alkalicznym zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2013/732/UE41a. Zważywszy na ograniczoną zdolność do zestalania płynnych odpadów rtęciowych, na podstawie niniejszego rozporządzenia nadal powinno być dopuszczalne tymczasowe składowanie – wyłącznie w składowiskach naziemnych – płynnych odpadów rtęciowych przez okres wystarczający do zapewnienia zestalenia wszystkich wygenerowanych odpadów tego rodzaju.

__________________

__________________

41 Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).

 

 

41a Decyzja wykonawcza Komisji 2013/732/UE z dnia 9 grudnia 2013 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, w odniesieniu do produkcji chloro-alkalicznej (Dz.U. L 332 z 11.12.2013, s. 34).

Poprawka    34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(18a)  Należy zaniechać stałego składowania rtęci metalicznej uważanej za odpady bez uprzedniej obróbki ze względu na związane z tym zagrożenia, gdyż chodzi o substancję bardzo niebezpieczną w stanie płynnym. Przed stałym unieszkodliwieniem odpadów rtęciowych należy, zgodnie z przepisem art. 6 dyrektywy 1999/31/WE, przeprowadzić odpowiednie operacje przetworzenia na siarczek rtęci i zestalenia w celu zmniejszenia tych zagrożeń. Stałe unieszkodliwianie odpadów rtęciowych powinno być dozwolone jedynie po przetworzeniu ich na siarczek rtęci i zestaleniu.

Uzasadnienie

Rtęć metaliczna ma postać płynną, co wiąże się z większymi zagrożeniami podczas gospodarowania nią jako odpadem, niż gdyby miała postać stałą. Dyrektywa 1999/31/WE zabrania przyjmowania na składowiska odpadów płynnych. Analogicznie, a także ze względu na niebezpieczny charakter odpadów rtęciowych należy postępować z nimi tak samo. W celu minimalizacji zagrożeń stałe składowanie może być dozwolone tylko w przypadku uprzedniego poddania odpadów rtęciowych obróbce obejmującej stabilizację i zestalenie.

Poprawka    35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(18b)  Tereny zanieczyszczone przyczyniają się do ponownej mobilizacji i ponownych emisji, a także uwalniania rtęci do powietrza, gleby i wody. Z uwagi na brak kompleksowych informacji o opuszczonych terenach zanieczyszczonych konieczne jest opracowanie rejestru wszystkich terenów zanieczyszczonych w Unii oraz wytycznych dotyczących gospodarowania nimi. Aby umożliwić realizację tego celu Komisji należy powierzyć uprawnienia do przyjmowania, zgodnie z art. 290 TFUE, aktów dotyczących określania metod i strategii zrównoważonego pod względem ekologicznym gospodarowania terenami zanieczyszczonymi rtęcią i związkami rtęci oraz przekształcania ich w miarę możliwości zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”.

Poprawka    36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(18c)  Zabronione są wszelkie formy spalania odpadów rtęciowych, ponieważ jest to niezgodne z przyjaznym dla środowiska zarządzaniem odpadami rtęciowymi.

Poprawka    37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(19a)  W celu umożliwienia dostosowania się do najnowszych innowacji i postępu technologicznego Komisji należy powierzyć uprawnienia do przyjmowania, zgodnie z art. 290 TFUE, aktów dotyczących zakazywania lub dopuszczania nowych produktów lub procesów z użyciem rtęci lub zezwolenia na nie.

Poprawka    38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zakazu lub dopuszczenia nowych produktów i procesów z wykorzystaniem rtęci oraz do obowiązków sprawozdawczych, uprawnienia wykonawcze należy powierzyć Komisji. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

skreśla się

__________________

 

42 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

 

Poprawka    39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – akapit 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się środki i warunki dotyczące handlu, produkcji, stosowania i tymczasowego składowania rtęci, związków rtęci, mieszanin, produktów z dodatkiem rtęci oraz gospodarowania odpadami rtęciowymi.

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się środki i warunki dotyczące handlu, produkcji, stosowania i tymczasowego składowania rtęci, związków rtęci, mieszanin, produktów z dodatkiem rtęci oraz gospodarowania odpadami rtęciowymi, aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego i zdrowia zwierząt oraz środowiska przed rtęcią. W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą stosować surowsze wymogi niż te ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

Poprawka    40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  „związek rtęci” oznacza jakąkolwiek substancję składającą się z atomów rtęci i co najmniej jednego atomu innego pierwiastka chemicznego, która może zostać rozdzielona na różne składniki wyłącznie w drodze reakcji chemicznych;

Poprawka    41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

6a.  „czasowe składowanie” oznacza składowanie rtęci lub związków rtęci zdefiniowanych jako odpady rtęciowe przez określony czas zanim zostaną przetworzone na siarczek rtęci z zastosowaniem najlepszej dostępnej technologii, zestalone i następnie ostatecznie unieszkodliwione.

Poprawka    42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 1 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do wywozu związków rtęci wymienionych w załączniku I, przeznaczonych do badań na skalę laboratoryjną.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do wywozu związków rtęci wymienionych w załączniku I, przeznaczonych do badań na skalę laboratoryjną oraz jeżeli takie związki są wykorzystywane jako substancje czynne do wytwarzania homeopatycznych produktów leczniczych zdefiniowanych w art. 1 ust. 5 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady1a.

 

__________________

 

Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67).

Poprawka    43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Zakazuje się przywozu rtęci i mieszanin wymienionych w załączniku I, przeznaczonych do zastosowań innych niż unieszkodliwianie odpadów.

1.  Zakazuje się przywozu rtęci i związków rtęci oraz mieszanin wymienionych w załączniku I.

 

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do przywozu związków rtęci wymienionych w załączniku I, jeżeli takie związki są wykorzystywane jako substancje czynne do wytwarzania homeopatycznych produktów leczniczych zdefiniowanych w art. 1 ust. 5 dyrektywy 2001/83/WE.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, zezwala się na przywóz w każdym z następujących przypadków:

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, zezwala się do dnia 31 grudnia 2027 r. na przywóz rtęci i związków rtęci oraz mieszanin wymienionych w załączniku I przeznaczonych do unieszkodliwienia jako odpady. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 17 w celu zmiany niniejszego rozporządzenia przez przedłużenie tego odstępstwa, uwzględniając konkluzje sprawozdania, o którym mowa w akapicie 5.

  państwo wywozu jest stroną konwencji, a wywożona rtęć nie pochodzi z wydobycia podstawowego rtęci określonego w art. 3 ust. 3 i 4 tej konwencji;

Komisja we współpracy z państwami członkowskimi oraz odpowiednimi zainteresowanymi stronami wspiera, a także ułatwia rozwój, transfer, upowszechnianie oraz dostęp do nowoczesnych i przyjaznych dla środowiska alternatywnych technologii krajom rozwijającym się, w szczególności krajom najsłabiej rozwiniętym, będącym stronami konwencji. Komisja określi środki finansowe i techniczne na potrzeby wniesienia wkładu w tworzenie potencjału oraz transfer pomocy technicznej i technologii zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z konwencji, w odniesieniu do wszystkich obszarów i etapów przetwarzania rtęci, w tym jej unieszkodliwiania jako odpadu.

  państwo wywozu niebędące stroną konwencji przedstawiło zaświadczenie potwierdzające, że rtęć nie pochodzi z wydobycia podstawowego rtęci ani z przemysłu chloro-alkalicznego, a przywożące państwo członkowskie wydało pisemną zgodę na przywóz.

Do dnia 1 stycznia 2026 r. Komisja przedstawi sprawozdanie z wdrożenia i wykonalności, w którym oceni wsparcie w budowaniu potencjału i pomoc techniczną udzieloną państwom trzecim przez Unię, jej państwa członkowskie i odpowiednie zainteresowane strony oraz oceni, czy sytuacja w różnych regionach pozwala na przetwarzanie rtęci jako odpadu na szczeblu regionalnym.

 

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego zezwala się na przywóz rtęci z odzysku do Unii do dnia ... [three years after the date of entry into force of this Regulation].

 

Do dnia ... [18 months after the date of entry into force of this Regulation] Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania rtęci z odzysku w Unii, dostępności rtęci z odzysku i prognozowanej przyszłej podaży na rtęć z odzysku w oparciu o tendencje i zobowiązania wynikające z niniejszego rozporządzenia, któremu towarzyszyć będzie w razie potrzeby wniosek ustawodawczy w sprawie przedłużenia odstępstwa na przywóz rtęci z odzysku.

 

Przywóz rtęci z odzysku jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy państwo wywozu jest stroną konwencji oraz gdy podmiot gospodarczy dostarczył zaświadczenie o cyklu życia rtęci z odzysku, a recykling odbył się w licencjonowanym zakładzie recyklingu zgodnie ze standardami unijnymi.

Poprawka    44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Nie naruszając bardziej rygorystycznych wymogów określonych w innych obowiązujących przepisach Unii, zakazuje się wywozu, przywozu i produkcji w Unii produktów z dodatkiem rtęci określonych w załączniku II od dnia 1 stycznia 2021 r.

1.  Nie naruszając bardziej rygorystycznych wymogów określonych w innych obowiązujących przepisach Unii, zakazuje się wywozu, przywozu i produkcji w Unii produktów z dodatkiem rtęci określonych w załączniku II, od wskazanych w nim terminów.

Poprawka    45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Do dnia 1 stycznia 2018 r. Komisja sporządzi wykaz produktów z dodatkiem rtęci przywiezionych, wywiezionych lub wyprodukowanych w Unii, które nie znalazły się w wykazie w załączniku II.

Poprawka    46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2 – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–   produkty służące do badań i kalibracji instrumentów, wykorzystywane jako wzorce odniesienia.

–  produkty służące do badań, wykorzystywane jako wzorce odniesienia.

Poprawka    47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.   W oparciu o wykaz sporządzony zgodnie z ust. 1a Komisja jest uprawniona od przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 17 w celu zmiany załącznika II i zakazu produkcji, przywozu i wywozu produktów z dodatkiem rtęci do 1 stycznia 2020 r.

Poprawka    48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2b.  Komisja przeprowadzi ocenę ekspercką wykorzystywania rtęci w produkcji szczepionek – jak wspomniano również w konkluzjach Rady z dnia 24 czerwca 2005 r. oraz w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2006 r. – mającą na celu ograniczenie takiego wykorzystania rtęci oraz całkowity zakaz w przypadku istnienia odpowiednich i bezpiecznych alternatyw, a także wsparcie badań nad realistycznymi możliwościami przyszłego wprowadzenia w krajach rozwijających się wielodawkowych szczepionek niezawierających tiomersalu.

Poprawka    49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 3 – akapit 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 17, w celu nakładania wymogów dotyczących czasowego składowania rtęci i związków rtęci w sposób bezpieczny dla środowiska, przyjmowanych przez Konferencję Stron konwencji w przypadkach poparcia danej decyzji przez Unię.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 17, w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia i nakładania wymogów dotyczących czasowego składowania rtęci i związków rtęci w sposób bezpieczny dla środowiska, przyjmowanych przez Konferencję Stron konwencji w przypadkach poparcia danej decyzji przez Unię.

Poprawka    50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp -1 (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1.  Do dnia ... [one year after the date of entry into force of this Regulation] podmioty gospodarcze przekazują właściwym organom informacje o wszystkich ich produktach i procesach produkcyjnych zawierających lub wykorzystujących rtęć i/lub związki rtęci, w tym dane za ubiegły rok o całkowitej ilości, a także zawartości rtęci i/lub związków rtęci w każdym produkcie.

Poprawka    51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Zakazuje się produkcji i wprowadzania do obrotu produktów z dodatkiem rtęci nieobjętych żadnym ze znanych zastosowań przed dniem 1 stycznia 2018 r.

1.  Zakazuje się produkcji i wprowadzania do obrotu produktów z dodatkiem rtęci, o których nie powiadomiono właściwych organów do dnia ... [one year after the date of entry into force of this Regulation].

Poprawka    52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Zakazuje się stosowania procesów produkcyjnych wykorzystujących rtęć lub związki rtęci, które to procesy nie istniały przed dniem 1 stycznia 2018 r.

2.  Zakazuje się stosowania procesów produkcyjnych wykorzystujących rtęć lub związki rtęci, o których nie powiadomiono właściwych organów do dnia ... [one year after the date of entry into force of this Regulation].

Niniejszego ustępu nie stosuje się do procesów produkcyjnych i/lub stosowania produktów z dodatkiem rtęci innych niż te objęte przepisami ust. 1.

 

Poprawka    53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 3 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, jeżeli podmiot gospodarczy zamierza produkować i/lub wprowadzić do obrotu nowy produkt z dodatkiem rtęci lub stosować nowy proces produkcyjny, podmiot ten powiadamia o tym właściwy organ danego państwa członkowskiego i przekazuje mu następujące informacje:

3.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 i tylko wtedy, gdy nowy produkt z dodatkiem rtęci lub nowy proces produkcyjny przyniósłby znaczące korzyści netto dla środowiska i zdrowia oraz nie istnieją wykonalne pod względem technicznym i ekonomicznym bezrtęciowe rozwiązania alternatywne przynoszące tego rodzaju korzyści, jeżeli podmiot gospodarczy zamierza produkować i/lub wprowadzić do obrotu nowy produkt z dodatkiem rtęci lub stosować nowy proces produkcyjny, podmiot ten powiadamia o tym właściwy organ danego państwa członkowskiego i przekazuje mu następujące informacje:

Poprawka    54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 3 – tiret -1 (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

–  dowody na brak wykonalnych pod względem technicznym bezrtęciowych rozwiązań alternatywnych przynoszących znaczące korzyści netto dla środowiska i zdrowia;

Poprawka    55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 3 – tiret 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  ocenę zagrożenia dla środowiska naturalnego i zdrowia, jakie stwarza produkt lub proces;

–  ocenę zagrożenia i korzyści dla środowiska naturalnego i zdrowia, jakie stwarza produkt lub proces;

Poprawka    56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 3 – tiret 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  szczegółowe objaśnienie sposobu, w jaki produkt lub proces musi być wytwarzany, stosowany lub realizowany w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego.

–  szczegółowe objaśnienie sposobu, w jaki produkt lub proces musi być wytwarzany, stosowany lub realizowany oraz unieszkodliwiany po użyciu jako odpady w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego.

Poprawka    57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 4

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4.  Po otrzymaniu powiadomienia od danego państwa członkowskiego Komisja sprawdza w szczególności, czy wykazano, że nowy produkt z dodatkiem rtęci lub nowy proces produkcyjny przyniósłby znaczące korzyści dla środowiska i zdrowia i że nie istnieją wykonalne pod względem technicznym i ekonomicznym bezrtęciowe rozwiązania przynoszące tego rodzaju korzyści.

4.  Po otrzymaniu powiadomienia od danego państwa członkowskiego Komisja sprawdza w szczególności, czy wykazano, że nowy produkt z dodatkiem rtęci lub nowy proces produkcyjny przyniósłby znaczące korzyści netto dla środowiska i zdrowia i że nie istnieją wykonalne pod względem technicznym bezrtęciowe rozwiązania przynoszące tego rodzaju korzyści.

W drodze aktów wykonawczych Komisja przyjmuje decyzje w celu określenia, czy dany nowy produkt z dodatkiem rtęci lub nowy proces produkcyjny jest dozwolony.

Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 17 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia i określenia, czy dany nowy produkt z dodatkiem rtęci lub nowy proces produkcyjny jest dozwolony.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 18 ust. 2.

 

Poprawka    58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie, na których terytorium prowadzi się wydobycie i przetwarzanie złota tradycyjne i na małą skalę w zakresie większym niż nieznaczny:

Państwa członkowskie, na których terytorium prowadzi się tradycyjne wydobycie i przetwarzanie złota na małą skalę z zastosowaniem rtęci lub związków rtęci:

-  podejmują kroki w celu ograniczenia, a tam, gdzie jest to możliwe, wyeliminowania stosowania rtęci i związków rtęci w takim wydobyciu i przetwarzaniu, oraz emisji i uwalniania do środowiska rtęci pochodzącej z takiego wydobycia i przetwarzania;

-  eliminują stosowanie rtęci i związków rtęci w takim wydobyciu i przetwarzaniu, oraz emisje i uwalnianie do środowiska rtęci pochodzącej z takiego wydobycia i przetwarzania;

-  opracowują i wdrażają krajowy plan zgodnie z załącznikiem IV.

-  opracowują i wdrażają krajowy plan zgodnie z załącznikiem IV.

 

Komisja zachęca inne strony konwencji do utworzenia światowego narzędzia do śledzenia, tak aby śledzić stosowanie rtęci w tradycyjnym wydobyciu złota na małą skalę.

 

Komisja promuje wśród stron konwencji utworzenie i stosowanie systemu oznakowania, który zwiększa świadomość konsumentów na całym świecie co do istnienia złota wydobywanego bez wykorzystania rtęci.

Poprawka    59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Od dnia 1 stycznia 2019 r. amalgamat stomatologiczny stosuje się wyłącznie w formie kapsułkowanej.

1.  Od dnia ...[one year after the date of entry into force of this Regulation] amalgamat stomatologiczny stosuje się wyłącznie w formie kapsułkowanej w odmierzonej dawce.

Poprawka    60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.   Od dnia ... [one year after the date of entry into force of this Regulation] zakazuje się stosowania amalgamatu stomatologicznego w jakiejkolwiek postaci w leczeniu zębów u kobiet w ciąży, kobiet karmiących piersią i u osób leczących zęby mleczne.

Poprawka    61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 1 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1b.  Stosowanie amalgamatu stomatologicznego zostaje stopniowo wycofane do dnia 31 grudnia 2022 r.

Poprawka    62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Od dnia 1 stycznia 2019 r. gabinety stomatologiczne muszą być wyposażone w separatory amalgamatu przeznaczone do zatrzymywania i zbierania cząstek amalgamatu. Separatory te należy konserwować w odpowiedni sposób, aby zapewnić wysoki poziom zatrzymania amalgamatu.

2.  Od dnia ... [one year after the date of entry into force of this Regulation] gabinety stomatologiczne muszą być wyposażone w separatory amalgamatu przeznaczone do zatrzymywania i zbierania wszystkich cząstek amalgamatu, w tym zawartych w zużytej wodzie. Separatory te należy konserwować w odpowiedni sposób, aby zapewnić wysoki bieżący poziom zatrzymania co najmniej 95 % cząstek amalgamatu.

Poprawka    63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  W drodze odstępstwa od ust. 1b stosowanie amalgamatu stomatologicznego nadal będzie dozwolone w razie szczególnych potrzeb medycznych oraz wyłącznie gdy jest to absolutnie konieczne ze względu na zdrowie pacjenta oraz brak zadowalających rozwiązań alternatywnych.

Poprawka    64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2b.  Niezależnie od ust. 1 do ust. 2a państwa członkowskie mogą jeszcze bardziej ograniczyć stosowanie amalgamatu stomatologicznego zgodnie z art. 193 TFUE.

Poprawka    65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 2 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2c.   Do dnia ...[two years after the date of entry into force of this Regulation] państwa członkowskie określają jak zamierzają wycofać amalgamat stomatologiczny zgodnie z ust. 1a i 1b, a także wyznaczają cele krajowe w zakresie zdrowia jamy ustnej i informują Komisję, jak zamierzają wycofywać amalgamat i osiągać te cele.

Poprawka    66

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a.  Stomatolodzy odpowiadają za kondycjonowanie i unieszkodliwianie odpadów pochodzących z ich gabinetów i muszą zagwarantować realizację poszczególnych etapów tych procesów w warunkach poszanowania środowiska. Muszą upewnić się, że usługodawcy odbierający ich odpady przestrzegają obowiązujących przepisów.

Poprawka    67

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział IV – tytuł

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Składowanie i unieszkodliwianie odpadów rtęciowych

Składowanie i unieszkodliwianie odpadów rtęciowych oraz tereny zanieczyszczone

Poprawka    68

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 1 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Nie naruszając decyzji Komisji 2000/532/WE44, za odpady uznaje się i unieszkodliwia bez zagrażania zdrowiu ludzkiemu oraz bez szkody dla środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/98/WE:

Za odpady uznaje się i unieszkodliwia bez zagrażania zdrowiu ludzkiemu oraz bez szkody dla środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/98/WE:

__________________

 

44 Decyzja Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępująca decyzję 94/3/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą wykaz odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych (Dz.U. L 226 z 6.9.2000, s. 3).

 

Poprawka    69

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 12 – nagłówek

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Zgłaszanie odpadów rtęciowych z dużych źródeł

Zgłaszanie odpadów rtęciowych

Uzasadnienie

Punktem referencyjnym w przekazywaniu danych nie jest wielkość źródła, lecz wielkość emisji i uwalniania do środowiska. Należy również wziąć pod uwagę transfer odpadów oraz transfer odpadów z terenów zanieczyszczonych.

Poprawka    70

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 12 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Przedsiębiorstwa działające w sektorach przemysłu, o których mowa w art. 11 lit. a), b) i c) do dnia 31 maja każdego roku przesyłają właściwym organom danego państwa członkowskiego dane dotyczące całkowitej ilości odpadów rtęciowych składowanych w każdej instalacji i przesłanych do obiektów czasowego lub trwałego składowania, a także podają lokalizację i dane kontaktowe tych obiektów.

1.  Przedsiębiorstwa działające w sektorach przemysłu, o których mowa w art. 11 lit. a), b) i c) do dnia 31 maja każdego roku przesyłają właściwym organom danego państwa członkowskiego dane dotyczące całkowitej ilości odpadów rtęciowych i zawartości rtęci w tych odpadach składowanych w każdej instalacji i przesłanych do obiektów czasowego składowania, przetwarzania i zestalania oraz ostatecznego unieszkodliwiania, a także podają lokalizację i dane kontaktowe tych obiektów.

Poprawka    71

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 12 – ustęp 3 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a.  Do dnia 30 czerwca 2018 r. Komisja przyjmuje, zgodnie z art. 17, akty delegowane uzupełniające niniejsze rozporządzenie poprzez ustanowienie narzędzia do śledzenia w celu rejestrowania informacji dotyczących transferu odpadów z terenów zanieczyszczonych. Jeżeli pułap zawartości rtęci i jej związków w odpadach przekracza łącznie 5 kg na rok, podmiot prowadzący odkażanie lub właściwy organ odpowiedzialny za teren zanieczyszczony stosuje narzędzie do śledzenia i powiadamia co roku o ilości odpadów rtęciowych i ich zawartości rtęci;

Poprawka    72

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 12 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 12 a

 

Tereny zanieczyszczone

 

1.  Do dnia ... [one year after the date of entry into force of this Regulation] państwa członkowskie identyfikują na swym terytorium tereny zanieczyszczone rtęcią lub związkami rtęci i przekazują wykaz tych terenów Komisji oraz określają charakter zanieczyszczenia.

 

2.  Do dnia 30 czerwca 2018 r. Komisja przyjmie, zgodnie z art. 17, akty delegowane, które uzupełnią niniejsze rozporządzenie i określą metody i strategie zrównoważonego pod względem ekologicznym gospodarowania terenami zanieczyszczonymi rtęcią i związkami rtęci oraz przekształcania ich, uwzględniające:

 

a)  zaangażowanie obywateli;

 

b)  ocenę zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego;

 

c)  środki odkażania, mając na uwadze różne strategie krajowe w zakresie odkażania;

 

d)  ocenę wyników.

 

3.  Do dnia 1 stycznia 2020 r. państwa członkowskie przyjmą i przedłożą Komisji swe krajowe strategie odkażania zidentyfikowanych na ich terytorium terenów. Te strategie można włączyć do krajowych strategii odkażania dotyczących innych substancji.

 

4.  Do dnia ... [18 months after the date of entry into force of this Regulation] Komisja stworzy rejestr zanieczyszczonych rtęcią lub związkami rtęci terenów, a do dnia 1 czerwca 2021 r. zostaną w nim również ujęte strategie krajowe. Informacja ta będzie publicznie dostępna, w tym w internecie. Komisja monitoruje wdrażanie krajowych strategii.

Poprawka    73

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp -1 (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1.  Odpady rtęciowe są ostatecznie unieszkodliwiane w warunkach poszanowania środowiska zgodnie z wytycznymi technicznymi z Bazylei i zgodnie z następującymi warunkami:

 

a)  przed unieszkodliwieniem odpady rtęciowe są przetwarzane na siarczek rtęci z zastosowaniem najlepszych dostępnych technologii i zestalane; oraz

 

b)  odpady rtęciowe są unieszkodliwiane w licencjonowanych kopalniach soli przystosowanych do unieszkodliwiania odpadów rtęciowych lub w licencjonowanych głębokich podziemnych formacjach skały zwięzłej zapewniających poziom bezpieczeństwa i zamknięcia taki sam jak w kopalniach soli lub wyższy. Odpady rtęciowe zostały umieszczone w pojemnikach w przeznaczonej do składowania komorze do unieszkodliwiania, którą zapieczętowano i nie otwierano przez ponad sześć miesięcy; lub

 

 

 

c)  odpady rtęciowe są unieszkodliwiane w licencjonowanych naziemnych lub w licencjonowanych podziemnych obiektach przygotowanych i wyposażonych do trwałego unieszkodliwiania odpadów rtęciowych i które zapewniają poziom bezpieczeństwa i zamknięcia taki sam jak w kopalniach soli lub wyższy; oraz

 

d)  specjalne wymogi dotyczące czasowego składowania odpadów rtęciowych określone w tiret pierwszym, trzecim, piątym i szóstym sekcji 8 załącznika I i w załączniku II do dyrektywy Rady 1999/31/WE1a mają także zastosowanie do obiektów ostatecznego unieszkodliwiania zestalonego siarczku rtęci; oraz

 

e)  specjalne wymogi dotyczące czasowego składowania odpadów rtęciowych określone w tiret drugim i czwartym sekcji 8 załącznika I i w sekcji 6 załącznika III do dyrektywy 1999/31/WE mają zastosowanie do obiektów ostatecznego unieszkodliwiania zestalonego siarczku rtęci, gdy uznają to za stosowne właściwe organy państw członkowskich odpowiedzialne za transpozycję tej dyrektywy.

 

_________________

 

Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).

Poprawka    74

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp -1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1a.  Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja opracuje sprawozdanie oceniające bezpieczeństwo poszczególnych alternatywnych form ostatecznego unieszkodliwiania odpadów rtęciowych, w tym unieszkodliwiania naziemnego, podpowierzchniowego i podziemnego. W sprawozdaniu tym należy uwzględnić zagrożenia i korzyści płynące z każdej opcji. Na podstawie wniosków wynikających z tego sprawozdania Komisja ustali i przedstawi kryteria dotyczące ostatecznego unieszkodliwiania odpadów rtęciowych. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja w stosownych przypadkach przedstawi wnioski ustawodawcze w celu wprowadzenia tych kryteriów do załączników do dyrektywy 1999/31/WE oraz zmiany niniejszego rozporządzenia.

Poprawka    75

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 3 lit. a) dyrektywy 1999/31/WE odpady rtęciowe można składować w jeden z następujących sposobów:

1.  Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. -1 i art. 5 ust. 3 lit. a) dyrektywy 1999/31/WE odpady rtęciowe można czasowo składować w postaci ciekłej, w oczekiwaniu na przetworzenie na siarczek rtęci i zestalenie, przez okres nieprzekraczający trzech lat od momentu, gdy stały się odpadami, z zastrzeżeniem spełnienia szczegółowych wymogów dotyczących czasowego składowania odpadów rtęciowych, określonych w załącznikach I, II i III do tej dyrektywy, pod warunkiem że składowanie to:

a)  składować czasowo przez ponad rok lub składować trwale w kopalniach soli przystosowanych do unieszkodliwiania rtęci lub w głębokich podziemnych formacjach skały zwięzłej zapewniających poziom bezpieczeństwa i zamknięcia taki sam, jak w tych kopalniach soli;

a)  ma miejsce jedynie w licencjonowanych obiektach naziemnych przeznaczonych do czasowego składowania odpadów rtęciowych i odpowiednio w tym celu wyposażonych, w pobliżu ostatniego użytkownika rtęci lub podmiotu gospodarczego, który przetworzy odpady rtęciowe na siarczek rtęci i zestali je; oraz

b)  składować czasowo w obiektach naziemnych przeznaczonych i odpowiednio wyposażonych do czasowego składowania rtęci.

b)  jest objęte planem, z określeniem ram czasowych, przetworzenia na siarczek rtęci, zestalenia i ostatecznego unieszkodliwienia odpadów rtęciowych.

Poprawka    76

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Szczegółowe wymogi dotyczące czasowego składowania odpadów rtęciowych, określone w załącznikach I, II i III do dyrektywy 1999/31/WE, stosuje się do obiektów trwałego składowania, o których mowa w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, zgodnie z następującymi warunkami określonymi w następujących załącznikach do tej dyrektywy:

2.  Operatorzy obiektów dokonujących czasowego składowania lub przetwarzania na siarczek rtęci i zestalania odpadów rtęciowych, w ramach obowiązku prowadzenia ewidencji przewidzianego w art. 35 dyrektywy 2008/98/WE, prowadzą rejestr zawierający następujące informacje:

a)  zastosowanie ma załącznik I sekcja 8 (pierwsze, trzecie i piąte tiret) oraz załącznik II do dyrektywy 1999/31/WE;

a)  w odniesieniu do każdej przyjętej partii odpadów rtęciowych:

 

(i)  pochodzenie i ilość przyjętych odpadów rtęciowych;

 

(ii)  nazwa/nazwisko i dane kontaktowe dostawcy i właściciela czasowo składowanych odpadów.

b)  załącznik I sekcja 8 (drugie, czwarte i szóste tiret) oraz sekcja 6 załącznika III do dyrektywy 1999/31/WE mają zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy uznają to za stosowne właściwe organy państw członkowskich odpowiedzialne za transpozycję tej dyrektywy.

b)  w odniesieniu do każdej partii przetworzonych odpadów rtęciowych opuszczającej obiekt:

 

(i)  ilość odpadów rtęciowych przetworzonych na siarczek rtęci i zestalonych oraz zawartość rtęci;

 

(ii)  miejsce przeznaczenia i planowane operacje unieszkodliwienia odpadów rtęciowych przetworzonych na siarczek rtęci i zestalonych;

 

(iii)  zaświadczenie przedłożone przez podmiot dokonujący ostatecznego unieszkodliwienia odpadów rtęciowych przetworzonych na siarczek rtęci i zestalonych, o którym mowa w ust. 2a;

 

c)  w odniesieniu do każdej partii odpadów rtęciowych opuszczającej obiekt czasowego składowania:

 

(i)  ilość odpadów rtęciowych oraz zawartość rtęci;

 

(ii)  miejsce przeznaczenia i planowana operacja unieszkodliwienia odpadów rtęciowych;

 

(iii)  zaświadczenie przedłożone przez podmiot dokonujący czasowego składowania odpadów rtęciowych;

 

d)  ilość odpadów rtęciowych składowanych w obiekcie na koniec każdego miesiąca.

 

Operator obiektu corocznie do dnia 31 stycznia przekazuje rejestr organowi wyznaczonemu przez dane państwo członkowskie.

Poprawka    77

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 2 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Operatorzy obiektów zajmujących się ostatecznym unieszkodliwianiem odpadów rtęciowych muszą po przeprowadzeniu operacji unieszkodliwienia wystawić zaświadczenie potwierdzające, że cała partia odpadów rtęciowych została unieszkodliwiona ostatecznie, zgodnie ze szczegółowymi wymogami w zakresie ostatecznego unieszkodliwiania odpadów rtęciowych określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w dyrektywie 1999/31/WE. Zaświadczenie to zawiera informacje o miejscu unieszkodliwienia.

Poprawka    78

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 2 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2b.  Zakazuje się wszelkich form spalania i współspalania odpadów rtęciowych.

Poprawka    79

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 2 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2c.  Państwa członkowskie, w których mają swoją siedzibę przedsiębiorstwa oferujące technologię przetwarzania propagują stosowanie przetwarzania ciekłych odpadów rtęciowych na siarczek rtęci w państwach trzecich.

Poprawka    80

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 2 d (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2d.  Najpóźniej do dnia 1 stycznia 2019 r. Komisja stworzy narzędzie zapewniające identyfikowalność odpadów rtęciowych w ramach całego łańcucha i w odniesieniu do wszystkich zaangażowanych podmiotów, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i obowiązującym ustawodawstwem unijnym.

 

Narzędzie to obejmie ewidencję przychodzących i wychodzących odpadów rtęciowych w odniesieniu do każdego podmiotu będącego częścią łańcucha, w szczególności wytwórców odpadów, podmiotów prowadzących zbiórkę odpadów, podmiotów prowadzących czasowe składowanie, operatorów obiektów przetwarzania i podmiotów dokonujących ostatecznego unieszkodliwiania. Narzędzie będzie określać ilość odpadów rtęciowych posiadanych przez każdą z osób lub podmiotów na wszystkich etapach łańcucha.

Poprawka    81

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 2 e (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2e.  Do dnia 1 stycznia 2019 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące potrzeby zmiany przewidzianego w ust. 1 okresu czasowego składowania odpadów rtęciowych. Wraz z tym sprawozdaniem, w stosownych przypadkach, Komisja przedłoży wniosek ustawodawczy.

Poprawka    82

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie działania niezbędne dla zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach nie później niż dnia [...] r. i bezzwłocznie przekazują informacje o wszelkich późniejszych zmianach ich dotyczących.

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji za naruszenie niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie działania niezbędne dla zapewnienia ich wprowadzenia w życie. Przewidziane sankcje skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach i działaniach nie później niż w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i bezzwłocznie przekazują informacje o wszelkich późniejszych zmianach ich dotyczących.

Uzasadnienie

Przestępstwa przeciwko środowisku to poważny i coraz większy problem, którym należy się zająć na szczeblu europejskim. Przestępstwa przeciwko środowisku mają bardzo często charakter transgraniczny. W UE przestępstwa przeciwko środowisku obejmują czyny, które naruszają przepisy w dziedzinie ochrony środowiska i powodują znaczną szkodę lub zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzkiego. Najbardziej znane obszary przestępstw przeciwko środowisku to nielegalna emisja lub uwalnianie substancji do powietrza, wody lub gleby czy też nielegalne wyrzucanie odpadów. Poziom sankcji za konkretne przestępstwa przeciwko środowisku znacznie się różni w poszczególnych państw członkowskich, jak również w zależności od danej dyrektywy czy rozporządzenia.

Poprawka    83

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  informacje konieczne do wypełnienia przez Unię i jej państwa członkowskie obowiązku sprawozdawczego ustanowionego na mocy art. 21 konwencji z Minamaty;

b)  informacje konieczne do wypełnienia przez Unię i jej państwa członkowskie obowiązku sprawozdawczego ustanowionego na mocy art. 8, 9 i 21 konwencji;

Poprawka    84

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 1 – litera c

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  streszczenie informacji zgromadzonych zgodnie z art. 12;

c)  streszczenie informacji zgromadzonych zgodnie z art. 12 i art. 13 ust. 2;

Poprawka    85

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 1 – litera d

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  wykaz poszczególnych zasobów rtęci przekraczających 50 ton metrycznych, które znajdują się na ich terytorium, a także, w przypadku gdy państwa członkowskie zostały o tym powiadomione, wykaz źródeł dostaw rtęci generujących roczne zasoby rtęci przekraczające 10 ton metrycznych.

d)  wykaz terenów i zasobów rtęci, związków rtęci lub odpadów rtęciowych przekraczających łącznie 50 ton metrycznych, które znajdują się na ich terytorium, a także ilość rtęci, związków rtęci i odpadów rtęciowych w każdym miejscu;

Poprawka    86

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 1 – litera d a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

da)  wykaz źródeł rtęci generujących roczne zasoby rtęci przekraczające 10 ton metrycznych.

Poprawka    87

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 1 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Państwa członkowskie przekazują Komisji, za pośrednictwem publicznego rejestru unijnego, informacje o ilości i lokalizacji unieszkodliwianych odpadów rtęciowych oraz gwarancje, że zarządza się nimi w sposób przyjazny dla środowiska.

 

Każde przeniesienie rtęci i związków rtęci między instalacjami przemysłowymi w danym państwie członkowskim podlega rejestracji przez to państwo członkowskie, a odpowiednie informacje zostają przekazane Komisji.

Poprawka    88

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 2 – akapit 3

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W drodze aktów wykonawczych Komisja przyjmuje decyzje w sprawie wzorów tych kwestionariuszy oraz udostępnienia państwom członkowskim elektronicznego narzędzia sprawozdawczego.

W drodze aktów wykonawczych Komisja przyjmuje decyzje ustanawiające wzory tych kwestionariuszy w celu udostępnienia państwom członkowskim elektronicznego narzędzia sprawozdawczego.

Poprawka    89

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 15a

 

Sprawozdanie Komisji i przegląd

 

Komisja oceni dostosowanie niniejszego rozporządzenia i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE1a do art. 8 i 9 konwencji oraz postanowień konwencji dotyczących zastosowania najlepszych dostępnych technik i najkorzystniejszych dla środowiska praktyk pozwalających kontrolować uwalnianie rtęci z odpowiednich źródeł rtęci, takich jak zmienione dokumenty referencyjne dotyczące najlepszych dostępnych technik.

 

Wyniki tej oceny zostaną przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie nie później niż miesiąc przed pierwszą Konferencją Stron konwencji i nie później niż dnia 7 stycznia 2019 r. zgodnie z art. 73 ust. 1 dyrektywy 2010/75/UE.

 

W ciągu roku od pierwszej Konferencji Stron konwencji Komisja ponownie oceni, czy ustawodawstwo unijne jest dostosowane do przepisów przyjętych podczas Konferencji Stron zgodnie z art. 8 i 9 oraz odpowiednimi zmienionymi dokumentami referencyjnymi konwencji dotyczącymi najlepszych dostępnych technik.

 

Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ustalenia poczynione w związku z tymi ocenami, a w stosownych przypadkach, również wniosek ustawodawczy.

 

Nie później niż dnia 31 grudnia 2025 r. Komisja dokona przeglądu niniejszego rozporządzenia, między innymi w świetle zmian w związku z konwencją i wykonania niniejszego rozporządzenia. W razie potrzeby przeglądowi temu towarzyszyć będzie wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany niniejszego rozporządzenia. Podczas przeglądu rozważona zostanie możliwość wprowadzenia środków służących ograniczeniu wykorzystania rtęci w działalności przemysłowej oraz jak najszybszemu stopniowemu wycofaniu jej z użycia, w każdym przypadku przed upływem 10 lat od wejścia w życie konwencji.

 

____________________

 

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

Poprawka    90

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 15b

 

Krematoria

 

Do 1 stycznia 2018 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie emisji rtęci z krematoriów, któremu w stosownym przypadku towarzyszyć będzie wniosek ustawodawczy mający na celu znaczne ograniczenie takich emisji.

Uzasadnienie

Krematoria stanowią istotne źródło emisji rtęci do środowiska. Komisja powinna dokonać oceny sytuacji oraz do 1 stycznia 2018 r. przygotować wniosek ustawodawczy służący znacznemu ograniczeniu takich emisji.

Poprawka    91

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 20 – ustęp 2

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia jego wejścia w życie.

Uzasadnienie

Nowe obowiązki państw członkowskich związane z niniejszym rozporządzeniem są bardzo ograniczone, a każde wycofanie ma realistyczny termin w przyszłości. Nie ma powodów, które uzasadniałyby inny termin stosowania niż data wejścia w życie.

Poprawka  92

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – punkt 1

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Związki rtęci:

Związki rtęci:

Chlorek rtęci (I) (Hg2Cl2, CAS RN 10112-91-1)

Chlorek rtęci (I) (Hg2Cl2, CAS RN 10112-91-1)

Tlenek rtęci (II) (HgO, CAS RN 21908-53-2)

Tlenek rtęci (II) (HgO, CAS RN 21908-53-2)

Ruda cynobru

Ruda cynobru

 

Azotan rtęci(II) (Hg(NO3)2, CAS RN 10045-94-0)

 

Siarczek rtęci (II) (HgS, CAS RN 1344-48-5)

 

Siarczan rtęci(II) (HgSO4, CAS RN 7783-35-9)

Poprawka  93

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik II – część A

Produkty z dodatkiem rtęci

Data wejścia w życie zakazu wywozu, przywozu i wytwarzania produktów z dodatkiem rtęci

1.  Baterie lub akumulatory, które zawierają powyżej 0,0005 % wagowo rtęci, bez względu na to, czy są one wmontowane do urządzeń.

31 grudnia 2020 r.

2.  Urządzenia elektryczne i elektroniczne, w tym lampy, przełączniki i przekaźniki, przekraczające odpowiednie wartości graniczne dla rtęci określone w załącznikach II, III i IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE0a.

31 grudnia 2020 r.

skreśla się

 

skreśla się

 

skreśla się

 

skreśla się

 

7.  Kosmetyki zawierające rtęć i związki rtęci, z wyjątkiem szczególnych przypadków ujętych w pozycji 17 w załączniku V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/20091.

31 grudnia 2020 r.

8.  Środki ochrony roślin, środki biobójcze i środki przeciwbakteryjne stosowane miejscowo.

31 grudnia 2020 r.

9.  Następujące nieelektroniczne urządzenia pomiarowe:

31 grudnia 2020 r.

a)  barometry;

 

b)  higrometry;

c)  manometry;

d)  termometry i inne zastosowania do nieelektrycznego pomiaru temperatury;

e)  sfigmomanometry;

ea)  czujniki tensometryczne wykorzystywane w pletyzmografach;

 

eb)  piknometry rtęciowe;

ec)  rtęciowe urządzenia pomiarowe do określania temperatury mięknienia.

Pozycja ta nie obejmuje następujących urządzeń pomiarowych:

a)  nieelektronicznych urządzeń pomiarowych zainstalowanych w dużych urządzeniach lub stosowanych do pomiarów o wysokiej precyzji, dla których nie ma odpowiednich zamienników niezawierających rtęci;

b)  urządzeń pomiarowych starszych niż 50 lat w dniu 3 października 2007 r.;

c)  urządzeń pomiarowych przeznaczonych do pokazywania na publicznych wystawach ze względów kulturalnych i historycznych.

Poprawka  94

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 1 – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  Od dnia 1 stycznia 2019 r.: produkcja aldehydu octowego

a)  Od dnia 1 stycznia 2018 r.: gdy rtęć jest stosowana jako katalizator,

Poprawka  95

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 1 – litera b

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  Od dnia 1 stycznia 2019 r.: produkcja chlorku winylu

b)  cztery lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia: gdy rtęć jest stosowana jako elektroda

Poprawka  96

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 1 – litera b a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ba)  Na zasadzie odstępstwa od przepisów lit. a) części I produkcja chlorku winylu będzie dozwolona przez okres trzech lat od ... [the date of entry into force of this Regulation].

Poprawka  97

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 1 – litera b b (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

bb)  na zasadzie odstępstwa od przepisów lit. b) części I produkcja metanolanu lub etanolanu potasu będzie dozwolona przez okres czterech lat od ... [the date of entry into force of this Regulation].

 

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 17, aktów delegowanych zmieniających niniejsze rozporządzenie w celu przedłużenia odstępstwa przez okres nieprzekraczający 10 lat od ... [the date of entry into force of this Regulation], jeśli nie będą dostępne żadne odpowiednie alternatywne techniki.

Poprawka  98

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 1 – litera b c (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

bc)  na zasadzie odstępstwa od przepisów lit. a) części I, od 10 października 2017 r.: produkcja poliuretanu z zastosowaniem katalizatorów zawierających rtęć.

Poprawka  99

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 1 – litera b d (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

bd)  na zasadzie odstępstwa od przepisów lit. b) części I, od 11 grudnia 2017 r.: dla produkcji chloro-alkalicznej, gdy rtęć jest stosowana jako elektroda.

Poprawka  100

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 2 – wprowadzenie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Przy produkcji metanolanu lub etanolanu sodu lub potasu należy przestrzegać następujących wymogów:

Przy produkcji metanolanu lub etanolanu sodu lub potasu należy przestrzegać lit. b) części I i następujących wymogów:

Poprawka  101

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik III – część 2 – tiret 2 a (nowe)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-  wsparcie dla badań i rozwoju w odniesieniu do procesów bezrtęciowych; oraz

Poprawka  102

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik IV – litera a

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  cele krajowe i cele dotyczące redukcji;

a)  cele krajowe i cele dotyczące redukcji, które zapewniają całkowite odejście od stosowania rtęci i związków rtęci;

(1)

  Dz.U. 303 z 19.8.2016, s. 122.


UZASADNIENIE

Rtęć jest jednym z 10 głównych zanieczyszczeń

Dowody naukowe niezaprzeczalnie dowodzą ostrej toksyczności rtęci, a pierwiastek ten nie może zostać zniszczony ani nie zniknie. Z powodu niezwykle wyniszczających skutków zdrowotnych rtęć znajduje się wśród 10 najważniejszych substancji zanieczyszczających na świecie.

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) „nie ma bezpiecznych limitów w odniesieniu do rtęci”. W rezultacie emisje rtęci są problemem, który wymaga ambitnej i zdecydowanej reakcji. Ale nawet przy zdecydowanych działaniach ze strony rządów, ze względu na swoje właściwości bioakumulacji potrzeba by dziesięcioleci, by zmniejszyć zanieczyszczenie rtęcią w środowisku globalnym.

Od czasów rewolucji przemysłowej ilość rtęci znajdującej się blisko powierzchni wielu oceanów na świecie potroiła się w wyniku ludzkiej działalności powodującej zanieczyszczenia. Toksyczna dla ludzi i środowiska morskiego, rtęć gromadzi się z czasem w naszych organizmach, ponieważ jesteśmy narażeni na jej źródła. Emisje rtęci, pozbawionej smaku i zapachu, zanieczyszczają wodę i gromadzą się w rybach.

Rtęć może rozpraszać się po całym świecie, gdy jest odprowadzana do wody i powietrza, zatem nawet części planety znajdujące się z dala od źródeł przemysłowych mogą szybko odczuwać wysokie poziomy tego toksycznego pierwiastka.

Narażenie na działanie rtęci jest powszechnym problemem zdrowotnym

Narażenie na działanie rtęci jest szeroko rozpowszechnionym problemem zdrowotnym i może mieć szkodliwe skutki dla układu nerwowego, układu trawiennego i odpornościowego, płuc, nerek, skóry i oczu. Nawet małe ilości rtęci mogą zakłócać pracę systemu nerwowego. W ciągu ostatnich 20 lat rtęć uznano za zagrożenie środowiskowe związane z chorobą Alzheimera, stwardnieniem rozsianym, uszkodzeniem mózgu i nerek.

Rtęć może przekształcić się w środowisku w bardziej złożony i szkodliwy związek zwany metylortęć. Komitet naukowy EFSA w swojej opinii z 2015 r.(1) oszacował, ile porcji ryb lub owoców morza tygodniowo trzeba spożyć, by osiągnąć tolerowane tygodniowe pobranie metylortęci, które ustalono jako spożycie 1.3μg/kg masy ciała/tydzień. Obliczając, że porcje te określa jako poniżej 100 g, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności doszedł do wniosku, że grupy wiekowe przekraczające tolerowane tygodniowe pobranie przy najmniejszej liczbie porcji to dzieci w wieku do 10 lat, a w niektórych przypadkach inne dzieci, młodzież, kobiety w wieku rozrodczym, osoby dorosłe i starsze, a pobranie osiągano już po mniej niż jednej porcji tygodniowo lub około jednej porcji. Po drugiej stronie Atlantyku, w Stanach Zjednoczonych, 84 % ryb, z których pobrano próbki, nie było bezpiecznych dla ludzi w ilości większej niż jeden posiłek (170 g) miesięcznie, zgodnie z amerykańskim prawodawstwem. Ponadto ponad 82 % badanych osób zawierało rtęć w ilości przekraczającej obecne zalecane poziomy. Ponad 13 % ryb, z których pobrano próbki na świecie, nie jest zalecane do sprzedaży przez WHO i Komisję Europejską.(2)

Metylortęć przenika przez barierę łożyskową oraz barierę krew-mózg i może zahamować rozwój umysłowy dzieci nawet przed narodzinami. Ponieważ mózg nadal się rozwija również po urodzeniu, niemowlęta i dzieci narażone na działanie metylortęci powyżej tolerowanego tygodniowego pobrania również należy uważać za zagrożone neurotoksycznymi skutkami metylortęci.

Konwencja z Minamaty i stanowisko UE

Jest zatem oczywiste, jak pilna jest potrzeba ratyfikacji prawnie wiążącej konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, która będzie regulować podaż, handel i stosowanie tej substancji i wyznawczy następne kroki. Na mocy tego traktatu rządy będą zachęcane do podjęcia środków w celu przeciwdziałania skutkom zdrowotnym narażenia na kontakt z rtęcią.

Ogólnym celem współpracy międzynarodowej w ramach procesu z Minamaty jest ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska na świecie przed uwalnianą rtęcią i jej składnikami poprzez zmniejszenie i ostateczne wyeliminowanie na świecie wspomaganego przez człowieka uwolnienia do powietrza, wody i gleby.

Rozporządzenie UE nr 1102/2008 utorowało drogę do tej umowy międzynarodowej, a obecne rozporządzenie zmieniające powinno być kontynuacją tego procesu. UE należy do krajów rozwiniętych, co zdaniem sprawozdawcy oznacza, że działania podejmowane przez UE i jej państwa członkowskie nie ograniczają się do stosowania obowiązków z Minamaty do wszystkich państw, które ją podpisały. W wielu przypadkach UE wprowadziła już swoje zobowiązania w prawie UE; jest to jeden z regionów, gdzie istnieją alternatywne technologie, i zgodnie z przepisami UE, najlepsze dostępne techniki powinny mieć zastosowanie w różnych procesach. Ponadto UE jest w bardziej uprzywilejowanej pozycji w zakresie wywozu dobrych praktyk, technologii, know-how, dobrych praktyk, produktów niezawierających rtęci, a zwłaszcza przekazu, że stosowanie rtęci jest szkodliwe dla ludzi, zwierząt i środowiska.

Możliwe rozwiązania alternatywne w celu ograniczenia wzrastającego ryzyka narażenia na rtęć

Rtęć jest stosowana w szczególności w układach sterujących, produktach, procesach przemysłowych, także w zakresie zdrowia jamy ustnej jako amalgamat dentystyczny oraz w tradycyjnym wydobyciu złota na małą skalę. Rtęć może być wytwarzana w wyniku recyklingu odpadów; czasami powstaje jako produkt uboczny przy produkcji innych materiałów, takich jak cynk i cyna lub jest obecna jako zanieczyszczenie nawozu. Wreszcie rtęć może być uwolniona lub emitowana do atmosfery przez miejsca skażone, które już nie są wykorzystywane, ale nadal stanowią poważne źródło zanieczyszczenia, w przypadku gdy nie zostały poddane dekontaminacji.

Od czasu wejścia w życie rozporządzenia UE nr 1102/2008 roczne zapotrzebowanie na rtęć w UE spadło, ale nadal jest szacowane na około 400 ton. Biorąc pod uwagę właściwości bioakumulacyjne rtęci, fakt że „nie ma bezpiecznych limitów w odniesieniu rtęci”, użycie rtęci na świecie jest nadal wysokie, na poziomie około 3 600 ton rocznie, a zanieczyszczenia łatwo pokonują granice, istnieje z pewnością pole do dalszych ulepszeń.

W tym duchu sprawozdawca przedstawia swoje propozycje i ma nadzieję, że Parlament nada Komisji większe uprawnienia do prowadzenia dalszych i bardziej ambitnych działań w przyszłych negocjacjach międzynarodowych.

W tym kontekście sprawozdawca uważa, że niezmiernie ważne jest, aby UE podjęła zdecydowane działania, i zatem proponuje wprowadzenie poprzez poprawki następujących zmian:

A)  Rozszerzenie zakresu zakazu wywozu rtęci poprzez zsumowanie wszystkich produktów ujętych w konwencji z Minamaty oraz zakaz wywozu produktów z dodatkiem rtęci, które nie mogą być sprzedawane w UE. Jest sprzeczne z duchem konwencji, by dozwolić na wywóz z UE produktów niedozwolonych w UE do tych krajów, które nie posiadają ani technologii, ani możliwości oczyszczania odpadów. Przypadek Indii i Chin, które niedawno przyjęły unijne normy i limity, wskazują na rolę, jaką może odegrać UE;

B)  Stopniowe odchodzenie od stosowania rtęci w stomatologii, początkowo poprzez zakazanie jej stosowania u kobiet ciężarnych i dzieci, a po okresie stopniowego wycofywania amalgamat dentystyczny powinien być dozwolony jedynie w konkretnych, ściśle określonych przypadkach;

C)  Zakaz stosowania rtęci w przemyśle jako katalizatorów lub elektrod, zwłaszcza jeżeli dostępne są technologie bezrtęciowe stosowane w UE i innych częściach świata. Ich stosowanie powinno być zachętą dla przedsiębiorstw do wprowadzania innowacji i przekazywania swojego paradygmatu w perspektywie długoterminowej;

D)  Państwa członkowskie mają zidentyfikować i oczyścić wszystkie tereny zanieczyszczone rtęcią. Istotne jest, by miejsca zanieczyszczone zostały najpierw określone, a następnie potraktowane w sposób zgodny z wymogami środowiskowymi w celu powstrzymania zanieczyszczania środowiska, fauny i flory oraz narażonych populacji, które zazwyczaj już odczuwają gospodarcze konsekwencje zamknięcia tych branż;

E)  UE ma aby wzmocnić uregulowania w zakresie przyjaznego dla środowiska przetwarzania odpadów rtęci. Europa posiada technologię do przetwarzania rtęci w aktualnie najlepszy możliwy i najmniej ryzykowny, tj. poprzez utwardzenie. Technologia, która umożliwi przenoszenie technologii utwardzania między różnymi zakładami i źródłami rtęci powinna wkrótce wejść na rynek. Płynna rtęć nie będzie już transportowana na duże odległości, co ograniczy wszelkie ewentualne ryzyko, np. dla środowiska, pracowników, wchodzenia rtęci na czarny rynek, ryzyko ewentualnych wypadków itp. Przy surowych wymogach w zakresie gospodarowania odpadami, UE zapewni możliwie jak najszybciej, aby rtęć nie wchodziła ponownie na rynek ani nie zanieczyszczała środowiska z każdą drobną awarią. Jednocześnie będzie to stymulować innowacje w UE oraz transfer wiedzy do państw trzecich, które są mniej uprzywilejowane w odniesieniu do innowacji technologicznych;

F)  Zakaz produkowania jakiejkolwiek nowej rtęci oraz wytwarzania nowych produktów z dodatkiem rtęci, z mocą wsteczną, by uniknąć wszelkich luk prawnych dotyczących produktów i procesów, które nie istniały podczas negocjacji w Minamacie negocjacji ani a na etapie wniosku Komisji i dlatego nie zostały uregulowane;

G)  Ustanowienie całościowego systemu monitorowania i sprawozdawczości, ponieważ obowiązek sprawozdawczy obecnie obejmuje jedynie bardzo wysokie wartości i nie dotyczy transferów odpadów, co stanowiłoby istotne martwe pole brakujących danych wraz z zakończeniem produkcji chloro-alkalicznej wykorzystującej rtęć;

H)  Pobudzanie i wdrażanie na szczeblu UE wykorzystania wszelkich innych produktów niezawierających rtęci i najlepszych dostępnych technik procesów i gospodarowania odpadami;

I)  Państwa członkowskie i Komisja mają podjąć kroki niezbędne do podniesienia świadomości społecznej oraz do zwiększenia przejrzystości w zakresie wykorzystania, transferu i uwalniania rtęci.

Świat potrzebuje Europy, by nadal odgrywała wiodącą rolę w procesie z Minamaty poprzez pełne wykorzystanie wszystkich możliwości konwencji i z pełnym poszanowaniem wcześniejszych zobowiązań w ramach istniejącego prawodawstwa UE w zakresie rtęci. Sprawozdawca uważa, że wszelkie podejściem minimalistyczne do zobowiązań z Minamaty przyniosłoby efekt przeciwny do zamierzonego, a także byłoby sprzeczne z interesem publicznym. Sprawozdawca pragnie, aby PE opowiadał się za zdrowszym środowiskiem, bezpieczniejszą żywnością oraz poprawą zdrowia wszystkich obywateli.

(1)

Dziennik EFSA 2015 r.; 13(1):3982.

(2)

Global Mercury Hotspots, badanie przeprowadzone przez Instytut Badań nad Różnorodnością Biologiczną oraz IPEN; styczeń 2013 r.


OPINIA KOMISJI PRAWNEJ W SPRAWIE PODSTAWY PRAWNEJ

Giovanni La Via

Przewodniczący

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

BRUKSELA

Przedmiot:  Opinia w sprawie podstawy prawnej wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rtęci oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 (COM(2016)0039-2016/0023(COD))

Szanowny Panie Przewodniczący!

W piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwróciła się do Komisji Prawnej, zgodnie z art. 39 ust. 2 Regulaminu, o wydanie opinii o zasadności podstawy prawnej wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rtęci oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008(1). Podstawą prawną pierwotnego wniosku jest art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do polityki Unii w dziedzinie środowiska oraz art. 207 TFUE dotyczący wspólnej polityki handlowej. Sprawozdawca złożył jednak poprawkę, która ma na celu zmianę podstawy prawnej na sam art. 192 ust. 1 TFUE.

I – Kontekst

Unia i dwadzieścia sześć państw członkowskich podpisało nową międzynarodową konwencję w sprawie rtęci(2) (tzw. konwencję z Minamaty), negocjowaną pod egidą Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP). Do ratyfikacji tej konwencji zobowiązane są wszystkie państwa członkowskie. Konwencja dotyczy całego cyklu życia rtęci – od jej wydobycia podstawowego do zagospodarowania odpadów rtęciowych – i ma na celu ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska przed antropogenicznymi emisjami rtęci i związków rtęci do atmosfery, wody i gruntu. Znaczna część konwencji z Minamaty jest już objęta ustawodawstwem Unii, a w szczególności rozporządzeniem (WE) nr 1102/2008(3) ustanawiającym zakaz wywozu rtęci i kilku związków rtęci, rozporządzeniem (UE) nr 649/2012(4) ustanawiającym system powiadamiania obowiązujący między innymi w odniesieniu do przywozu rtęci oraz rozporządzeniami (WE) nr 396/2005(5), 1907/2006(6), 1223/2009(7) i dyrektywami 2006/66/WE(8) i 2011/65/UE(9), które dotyczą wprowadzania do obrotu w Unii różnych produktów zawierających rtęć i określają najwyższe dopuszczalne poziomy zawartości rtęci. Ponadto dyrektywy 2010/75/UE(10), 2012/18/UE(11), 2008/98/WE(12) i 1999/31/WE(13) mają na celu kontrolę, ograniczenie i – w przypadku gdy istnieją alternatywne rozwiązania niewymagające użycia rtęci – eliminację źródeł punktowych i emisji rozproszonych rtęci, związków rtęci i odpadów rtęciowych do środowiska.

Zgodnie z wnioskiem Komisji, zobowiązania wynikające z konwencji, które nie zostały jeszcze transponowane do prawa UE, powinny zostać objęte jednym aktem prawnym. Do tego celu za podstawę powinno służyć rozporządzenie (WE) nr 1102/2008, jako jedyny dotychczas akt prawny Unii dotyczący rtęci. Jednak z uwagi na charakter i zakres koniecznych zmian do rozporządzenia (WE) nr 1102/2008 oraz na potrzebę zwiększenia spójności i jasności prawa, taki akt prawny powinien uchylić i zastąpić wyżej określone rozporządzenie, przejmując – o ile to jeszcze potrzebne – najistotniejsze określone w nim zobowiązania.

II – Odnośne artykuły Traktatu

Jako podstawę wniosku Komisji wskazano art. 192 ust. 1 TFUE z części trzeciej dotyczącej polityk i działań wewnętrznych Unii w związku z art. 207 TFUE z części piątej dotyczącej działań wewnętrznych Unii, o następującej treści (podkreślenie własne):

Artykuł 192

(dawny art. 175 TWE)

1. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, decydują o działaniu służącym osiągnięciu celów określonych w artykule 191, które ma być podjęte przez Unię.

[...]

Artykuł 207

(dawny art. 133 TWE)

1. Wspólna polityka handlowa jest oparta na jednolitych zasadach, w szczególności w odniesieniu do zmian stawek celnych, zawierania umów celnych i handlowych dotyczących handlu towarami i usługami oraz do handlowych aspektów własności intelektualnej, bezpośrednich inwestycji zagranicznych, ujednolicenia środków liberalizacyjnych, polityki eksportowej, a także handlowych środków ochronnych, w tym środków podejmowanych w przypadku dumpingu lub subsydiów. Wspólna polityka handlowa prowadzona jest zgodnie z zasadami i celami działań zewnętrznych Unii.

2. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, przyjmują środki określające ramy realizacji wspólnej polityki handlowej.

[...]

Art. 191 TFUE ma następujące brzmienie (podkreślenia własne):

Artykuł 191

(dawny art. 174 TWE)

1. Polityka Unii w dziedzinie środowiska przyczynia się do osiągania następujących celów:

zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska;

ochrony zdrowia ludzkiego;

ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych;

promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów w dziedzinie środowiska, w szczególności zwalczania zmian klimatu.

[...]

4. W zakresie swoich odpowiednich kompetencji Unia i Państwa Członkowskie współpracują z państwami trzecimi i kompetentnymi organizacjami międzynarodowymi. Warunki współpracy Unii mogą stanowić przedmiot umów między Unią i zainteresowanymi stronami trzecimi.

Poprzedni akapit nie narusza kompetencji Państw Członkowskich do negocjowania w organach międzynarodowych i zawierania umów międzynarodowych.

III – Proponowana podstawa prawna

Jako właściwą podstawę prawną rozporządzenia w sprawie rtęci uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 Komisja zaproponowała art. 192 ust. 1 i art. 207 TFUE. Jak potwierdzono w uzasadnieniu wniosku, Komisja uznała, że podobieństwo przedmiotowego wniosku do rozporządzenia nr 1102/2008 tłumaczy wybór tej samej podwójnej podstawy prawnej(14).

W świetle tego założenia należy podkreślić, że podczas pierwszego czytania wniosku dotyczącego rozporządzenia nr 1102/2008 na posiedzeniu plenarnym Parlamentu postanowiono – zgodnie z zaleceniem Komisji Prawnej – że właściwą podstawą prawną jest sam art. 175 ust. 1 WE (obecny art. 192 ust. 1 TFUE), ponieważ nadrzędnym celem wniosku jest raczej ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego niż wspieranie kwestii z zakresu polityki handlowej(15).

Trybunał Sprawiedliwości wielokrotnie(16) rozpatrywał kwestie wyboru podstawy prawnej i zakresu art. 192 ust. 1 i art. 207 TFUE. Co więcej, w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości stwierdzono, że (podkreślenie własne):(17)

„(...) podstawę prawną aktu prawnego należy bowiem ustalać z uwzględnieniem jego własnego celu i treści, a nie tego, jaką podstawę prawną przyjęto, wydając inne wspólnotowe akty prawne, które w danym przypadku mają podobne cechy”.

Zgodnie z tą zasadą właściwą podstawę prawną obecnego wniosku Komisji należy rozważyć bez względu na podstawę prawną zastosowaną w celu przyjęcia rozporządzenia nr 1102/2008.

III - Orzecznictwo w sprawie podstawy prawnej

Trybunał Sprawiedliwości tradycyjnie rozpatrzył kwestię właściwej podstawy prawnej jako zagadnienie o konstytucyjnym znaczeniu, gwarantując zgodność z zasadą przyznania kompetencji (art. 5 TUE) i określając charakter i zakres kompetencji Unii. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości „wybór podstawy prawnej wspólnotowego aktu prawnego musi być oparty na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej; należą do nich w szczególności cel i treść danego aktu”.(18) Wybór niewłaściwej podstawy prawnej może zatem uzasadniać uchylenie danego aktu. W tym kontekście wola instytucji, by aktywniej uczestniczyć w przyjęciu danego aktu prawnego, okoliczności, w których akt zostanie przyjęty, ani praca wykonana w odniesieniu do innych aspektów wchodzących w zakres działania objętego danym aktem nie są istotne dla określenia właściwej podstawy prawnej(19).

Jeżeli analiza danego aktu wykaże, że wyznaczono mu dwa cele lub ma on dwa elementy składowe i jeden z tych celów lub elementów składowych można zidentyfikować jako główny lub dominujący, podczas gdy drugi jest jedynie pomocniczy, wówczas akt prawny należy wydać na jednej podstawie prawnej, tj. na tej podstawie, która jest wymagana z racji głównego lub dominującego celu lub elementu składowego.(20) Jeżeli jednak dany akt prawny posiada kilka równoczesnych celów lub elementów składowych, które są nierozerwalnie związane, przy czym żaden nie jest drugorzędny lub niebezpośredni w stosunku do innego (innych), taki akt prawny musi zostać oparty na różnych odpowiadających podstawach prawnych(21), o ile procedury określone dla odnośnych podstaw prawnych nie są niekompatybilne z prawem Parlamentu Europejskiego i nie podważają tego prawa(22).

V. Cel i treść proponowanego aktu

Celem obecnego wniosku, zgodnie z treścią uzasadnienia Komisji i motywami 7 i 9, jest zagwarantowanie pełnego dostosowania prawodawstwa Unii do konwencji z Minamaty poprzez połączenie w jednym akcie prawnym wszystkich zobowiązań wynikających z konwencji, które nie zostały jeszcze transponowane do prawa UE(23).

W związku z tym w motywie 1 wniosku Komisji powtórzono, że „rtęć jest substancją wysoce toksyczną, stanowiącą globalne i poważne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego”; w motywie 3 przypomniano o siódmym programie działań w zakresie środowiska ustanawiającym cel długoterminowy, jakim jest nietoksyczne środowisko naturalne i minimalizacja istotnych negatywnych skutków chemikaliów dla zdrowia ludzkiego i dla środowiska do 2020 r(24). Motyw 6 odnosi się do strategii Wspólnoty w zakresie rtęci(25), która przewiduje wynegocjowanie i zawarcie międzynarodowego prawnie wiążącego instrumentu, ponieważ działanie Unii samo w sobie nie może zagwarantować skutecznej ochrony obywateli Unii przed negatywnymi skutkami rtęci dla zdrowia. Ponadto zgodnie z motywem 24 celem tego rozporządzenia jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego przed rtęcią za pomocą zakazu wywozu i przywozu rtęci i produktów z dodatkiem rtęci, ograniczeń dotyczących stosowania rtęci w procesach produkcyjnych i produktach, w wydobyciu złota tradycyjnym i na małą skalę z wykorzystaniem rtęci oraz w amalgamacie stomatologicznym oraz nałożenia obowiązków mających zastosowanie do odpadów rtęciowych.

Artykuł 1 rozporządzenia zawiera definicję przedmiotu tego aktu, którym jest ustanowienie środków i warunków dotyczących handlu, produkcji, stosowania i tymczasowego składowania rtęci oraz gospodarowania odpadami rtęciowymi. Artykuł 2 zawiera definicje, w tym definicję pojęć „wywóz” i „przywóz”. W art. 3 wprowadzono ograniczenia wywozowe dotyczące rtęci i związków rtęci, z kolei art. 6 odnosi się do wprowadzenia ograniczeń przywozu. Zgodnie z art. 5 od dnia 1 stycznia 2021 r. zakazuje się wywozu, przywozu i wytwarzania w Unii produktów zawierających rtęć, określonych w załączniku II, a na mocy art. 6 uprawnia się Komisję do przyjęcia aktów wykonawczych dla celów wdrożenia przepisów art. 3 i 4. W art. 7–10 wprowadzono ograniczenia dotyczące stosowania i składowania rtęci, w tym działalności przemysłowej, nowych procesów produkcyjnych, wydobycia złota tradycyjnego i na małą skalę oraz stosowania rtęci w amalgamatach stomatologicznych. Artykuły 11-13 zawierają przepisy dotyczące składowania i unieszkodliwiania odpadów rtęciowych.

VI – Określenie właściwej podstawy prawnej

Uwzględniając nadrzędny cel tego wniosku, którym jest pełne dostosowanie prawodawstwa Unii do konwencji z Minamaty, cel samej konwencji ma zasadnicze znaczenie dla określenia, czy wnioskowi przyświecają jednocześnie dwa cele, czyli ochrona środowiska naturalnego i handel, czy też jeden z tych celów ma znaczenie drugorzędne.

W odniesieniu do celu i treści konwencji z Minamaty, art. 1 przewiduje, że celem konwencji jest ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska przed antropogenicznymi emisjami i uwolnieniami rtęci oraz związków rtęci. W tym kontekście w preambule stwierdzono, że środki przewidziane dla osiągnięcia tego celu obejmują środki służące kontroli dostaw rtęci i handlu rtęcią, w tym ustanowienie ograniczeń dotyczących niektórych konkretnych źródeł rtęci, takich jak podstawowe wydobycie, a także kontroli produktów z dodatkiem rtęci i procesów produkcyjnych wykorzystujących rtęć lub związki rtęci, jak również tradycyjnego wydobycia złota i wydobycia złota na małą skalę.(26)

Choć konwencja z Minamaty przewiduje ograniczenia wywozu i przywozu rtęci, to jej nadrzędnym celem jest ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Potwierdza to również wybór art. 192 ust. 1 TFUE jako jedynej podstawy prawnej wniosku Komisji dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci(27). Zgodnie z opinią Komisji Prawnej(28):

Mając na uwadze, że (a) wniosek ma na celu zrealizowanie szeregu obowiązków przewidzianych w konwencji z Minamaty, (b) cel ochrony środowiska, przyświecający temu wnioskowi, jasno wynika z preambuły, i (c) podstawą prawną innego wniosku Komisji dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia konwencji z Minamaty jest art. 192 ust. 1 TFUE, w trosce o spójność przedmiotowe rozporządzenie powinno się a priori opierać na tej samej podstawie prawnej(29).

W tym kontekście należy stwierdzić, że mimo szeregu artykułów wniosku dotyczących ograniczeń handlu, z uwagi na nadrzędny cel przedmiotowego rozporządzenia, a także szereg motywów, które umieszczają wniosek w szerszej perspektywie unijnej polityki w zakresie ochrony środowiska – jak na przykład siódmy program działania w zakresie środowiska czy strategia Wspólnoty w zakresie rtęci – środowiskowy składnik wniosku jest wyraźnie zauważalny i dominujący. W opinii Wydziału Prawnego (podkreślenia własne):(30)

Nawet przepisy dotyczące wywozu i przywozu nie mają faktycznie na celu wspierania czy ułatwiania handlu lub zarządzania nim, ani określenia takich cech materiałów i produktów, które umożliwiłyby im swobodne przemieszczanie się w ramach handlu z państwami trzecimi. Zakazy i ograniczenia są raczej wprowadzone, aby zapewnić ochronę środowiska naturalnego(31). Z tej perspektywy ograniczenia w handlu wyraźnie służą celowi ochrony środowiska, jaki przyświeca temu wnioskowi. W związku z tym element składowy dotyczący środowiska naturalnego wydaje się przeważający i określa środek ciężkości wniosku.”

VII - Wnioski i zalecenia

W związku z powyższym, ponieważ nadrzędnym celem wniosku Komisji – mimo że przewiduje on ograniczenia wywozu i przywozu – jest ochrona środowiska naturalnego i zdrowia człowieka, art. 192 ust. 1 TFUE stanowi jedyną zasadną i właściwą podstawę prawną tego aktu.

Na posiedzeniu w dniu 26 września 2016 r. Komisja Prawna postanowiła jednogłośnie, 22 głosami za(32), zalecić Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, by zmieniła podstawę prawną rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rtęci i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 na sam art. 192 ust. 1 TFEU.

Z poważaniem

Pavel Svoboda

(1)

COM(2016) 39 final.

(2)

Portugalia i Estonia nie podpisały konwencji z Minamaty.

(3)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1102/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie zakazu wywozu rtęci metalicznej, niektórych związków i mieszanin rtęci oraz bezpiecznego składowania rtęci metalicznej (Dz.U. L 304 z 14.11.2008, s. 75).

(4)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60).

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r.

w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające

dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 17.5.1991, str. 1).

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r.

w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia

Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG)

nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

(7)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 59).

(8)

Dyrektywa 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie baterii

i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylająca dyrektywę 91/157/EWG (Dz.U. L 266 z

26.9.2006, s. 1).

(9)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88).

(10)

Dyrektywa 2010/75/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji

przemysłowych (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

(11)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/18/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie kontroli zagrożeń poważnymi awariami związanymi z substancjami niebezpiecznymi, zmieniająca, a następnie uchylająca dyrektywę Rady 96/82/WE (Dz.U. L 197 z 24.7.2012, s. 1).

(12)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

(13)

Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).

(14)

COM(2016) 39 final, s. 9.

(15)

Sprawozdanie plenarne A6-0227/2007, s. 38.

(16)

Zob. w szczególności opinię 2/00 EU:C:2001:664; a także sprawy C-281/01 Komisja przeciwko Radzie, EU:C:2002:761, C-94/03 Komisja przeciwko Radzie, EU:C:2006:2; C-178/03 Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, EU:C:2006:4; oraz C-411/06 Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, EU:C:2009:518.

(17)

Sprawa C-178/03 Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, EU:C:2006:4, pkt 55.

(18)

Sprawa C-45/86, Komisja przeciwko Radzie („Ogólny system preferencji celnych”), Rec. 1987, s. 1439, pkt 5; Sprawa C-411/86, Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, Zb.Orz. 2009, s. I-7585.

(19)

Sprawa C-269/97 Komisja przeciwko Radzie Rec. 2000, s. I-2257, pkt 44.

(20)

Sprawa C-137/12 Komisja przeciwko Radzie, UE: C 2013:675, pkt 53; Sprawa C-490/10 Parlament przeciwko Radzie, UE:C:2012:525, pkt 45; Sprawa C-155/07 Parlament przeciwko Radzie Zb.Orz. [2008], s. I-08103, pkt 34;

(21)

Sprawa C-211/01 Komisja przeciwko Radzie Zb.Orz. [2003], s. I-08913, pkt 40; Sprawa C-178/03 Komisja przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, Zb.Orz. [2006] s. I-107, pkt 43-56.

(22)

Sprawa C-300/89 Komisja przeciwko Radzie („Dwutlenek tytanu”), Zb.Orz. [1991], s. I-2867, pkt 17-25; Sprawa C-268/94, Portugalia przeciwko Radzie, Zb.Orz. [1996], s. I-6177.

(23)

Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci zawarta pod egidą Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska, http://www.mercuryconvention.org/.

(24)

Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 171.

(25)

COM(2010) 723 final.

(26)

Ibid., s. 4.

(27)

COM (2016) 42 final, s. 4.

(28)

SJ-0393/16, s. 4.

(29)

Zob. taki sam argument w sprawie C-411/06 Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, EU:C:2009:518, pkt. 66.

(30)

SJ-0393/16, s. 4-5.

(31)

Zob. sprawa C-411/06 Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, EU:C:2009:518, pkt 69–72.

(32)

W trakcie głosowania końcowego obecni byli: Jean-Marie Cavada (p.o. przewodniczącego, sprawozdawca), Mady Delvaux (wiceprzewodnicząca), Axel Voss (wiceprzewodniczący), Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Daniel Buda, Sergio Gaetano Cofferati, Pascal Durand, Angel Dzhambazki, Kostas Chrysogonos, Rosa Estaràs Ferragut, Sajjad Karim, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, António Marinho e Pinto, Stefano Maullu, Emil Radev, Evelyn Regner, Virginie Rozière, József Szájer, Tadeusz Zwiefka.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Rozporządzenie w sprawie rtęci oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1102/2008

Odsyłacze

COM(2016)0039 – C8-0021/2016 – 2016/0023(COD)

Data przedstawienia w PE

2.2.2016

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

4.2.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA

4.2.2016

ITRE

4.2.2016

JURI

4.2.2016

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

INTA

13.7.2016

ITRE

23.2.2016

JURI

15.3.2016

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Stefan Eck

10.3.2016

 

 

 

Zastrzeżenia do podstawy prawnej

       Data wydania opinii JURI

JURI

26.9.2016

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

12.7.2016

 

 

 

Data przyjęcia

13.10.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

55

9

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marco Affronte, Margrete Auken, Pilar Ayuso, Zoltán Balczó, Catherine Bearder, Ivo Belet, Nessa Childers, Birgit Collin-Langen, Mireille D’Ornano, Miriam Dalli, Angélique Delahaye, Stefan Eck, Bas Eickhout, Eleonora Evi, José Inácio Faria, Karl-Heinz Florenz, Francesc Gambús, Elisabetta Gardini, Gerben-Jan Gerbrandy, Jens Gieseke, Julie Girling, Sylvie Goddyn, Françoise Grossetête, Anneli Jäätteenmäki, Jean-François Jalkh, Josu Juaristi Abaunz, Karin Kadenbach, Kateřina Konečná, Giovanni La Via, Peter Liese, Norbert Lins, Susanne Melior, Miroslav Mikolášik, Massimo Paolucci, Bolesław G. Piecha, Frédérique Ries, Michèle Rivasi, Daciana Octavia Sârbu, Annie Schreijer-Pierik, Davor Škrlec, Renate Sommer, Dubravka Šuica, Tibor Szanyi, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Jadwiga Wiśniewska, Damiano Zoffoli

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Guillaume Balas, Paul Brannen, Nicola Caputo, Michel Dantin, Mark Demesmaeker, Luke Ming Flanagan, Elena Gentile, Martin Häusling, Krzysztof Hetman, Gesine Meissner, James Nicholson, Marijana Petir, Gabriele Preuß, Christel Schaldemose, Jasenko Selimovic, Mihai Ţurcanu

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Nicola Danti, Anna Hedh, Marco Zullo

Data złożenia

20.10.2016

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności