ZALECENIE w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

15.11.2016 - (09764/2016– C8-0268/2016 – 2016/0100(NLE)) - ***

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawczyni: Mariya Gabriel

Procedura : 2016/0100(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A8-0333/2016
Teksty złożone :
A8-0333/2016
Debaty :
Teksty przyjęte :

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

(09764/2016– C8-0268/2016 – 2016/0100(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (09764/2016),

–  uwzględniając projekt umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (09760/2016),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 77 ust. 2 lit. a) i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0268/2016),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci i ust. 2, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0333/2016),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Tuvalu.

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Ramy stosunków i ogólne postanowienia umowy

Stosunki pomiędzy Unią Europejską a Tuvalu reguluje umowa o partnerstwie pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, zwana umową z Kotonu.

W ramach zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001 rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 509/2014 Tuvalu przeniesiono do załącznika II zawierającego wykaz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich. Zmienione rozporządzenie nr 539/2001 stosuje się do wszystkich państw członkowskich UE, z wyjątkiem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa.

Po przyjęciu wspomnianego rozporządzenia w dniu 20 maja 2014 r. Rada przyjęła w dniu 9 października 2014 r. decyzję uprawniającą Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie zawarcia umowy dwustronnej pomiędzy UE a Tuvalu. Negocjacje rozpoczęły się w dniu 19 listopada 2014 r., a zakończono je w dniu 8 października 2015 r. Przedmiotową umowę podpisano w Brukseli w dniu 1 lipca 2016 r. Od tego momentu umowa ma charakter tymczasowy do chwili jej zatwierdzenia przez Parlament Europejski. W dniu 12 lipca 2016 r. Rada postanowiła zwrócić się do Parlamentu o udzielenie zgody.

Podpisana umowa przewiduje, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Tuvalu mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Zwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadaczy paszportów zwykłych, dyplomatycznych, służbowych/urzędowych lub specjalnych) podróżujących w jakimkolwiek celu, z wyjątkiem prowadzenia działalności zarobkowej.

Uzasadnienie sprawozdawczyni

Przedmiotowa umowa w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych stanowi istotne osiągnięcie w procesie pogłębiania stosunków pomiędzy Unią Europejską a Tuvalu, ma duże znaczenie polityczne w ramach umowy z Kotonu i jest także środkiem uzupełniającym umożliwiającym zacieśnienie stosunków gospodarczych i kulturalnych oraz intensyfikację dialogu politycznego dotyczącego różnorodnych kwestii, w tym praw człowieka i podstawowych wolności.

Sprawozdawczyni zwraca uwagę, że umowa o zniesieniu wiz może mieć pozytywne skutki dzięki uproszczeniu warunków podróży dla przedsiębiorców, ułatwieniu inwestycji i turystyki. Ponadto będzie sprzyjała bezpośrednim kontaktom między obywatelami europejskimi i obywatelami Tuvalu.

Podstawą gospodarki Tuvalu są przede wszystkim usługi (ponad 60 % PKB), w tym usługi związane z internetem, jak sprzedaż licencji na korzystanie z nazwy domeny .tv, stanowiącej dla państwa ważne źródło dochodów. Sektory rolnictwa i rybołówstwa generują ponad 20 % PKB. Wydawanie licencji połowowych jest ważnym źródłem dochodu dla tego kraju. Turystyka jest stosunkowo słabo rozwinięta, przy czym kraj ten odwiedza mniej niż 2000 podróżnych pochodzących głównie z innych wysp Pacyfiku. Tuvalu jest więc również zależne do międzynarodowej pomocy rozwojowej, a między wyspami archipelagu nadal występują duże rozbieżności ekonomiczne. UE negocjuje obecnie ogólną umowę o partnerstwie gospodarczym z 14 krajami regionu Pacyfiku, do których należy Tuvalu. Sprawozdawczyni podkreśla, że umowa w sprawie zniesienia wiz jest dodatkowym dowodem naszego zaangażowania wobec tego regionu na rzecz pogłębionego partnerstwa.

W odniesieniu do aspektów politycznych Tuvalu jest stabilną demokracją parlamentarną należącą do Wspólnoty Narodów. Dwa główne tematy dialogu politycznego między Unią a Tuvalu dotyczą z jednej strony ochrony środowiska i zmiany klimatu, a z drugiej – ochrony praw człowieka i równości płci. Ponieważ jest to jeden z najuboższych krajów regionu Pacyfiku i jeden z krajów najbardziej narażonych na skutki zmiany klimatu, wzajemne relacje między zmianą klimatu a prawami człowieka stanowią przedmiot szczególnej wspólnej pracy i analizy. Przedmiotowa umowa stanowi również pozytywny znak poparcia dla tego kraju i może pozwolić nam na kontynuowanie wyważonego, regularnego i pogłębionego dialogu politycznego w tych kwestiach, które wciąż pozostają priorytetowe dla Unii.

W kwestii mobilności, według dostępnych danych odsetek przypadków odmowy wydania wizy obywatelom Tuvalu, podobnie jak obywatelom innych państw wyspiarskich Pacyfiku, jest bardzo niski. Natomiast procedura składnia przez obywateli Tuvalu wniosków o wydanie wizy (przed tymczasowym wejściem w życie umowy) jest skomplikowana z uwagi na oddalenie geograficzne konsulatów państw należących do strefy Schengen. W 2014 i 2015 r. nie odnotowano żadnych przypadków aresztowania obywateli Tuvalu o nieuregulowanym statusie na terytorium UE ani przypadków odmowy przekroczenia granicy zewnętrznej Unii czy decyzji nakazujących powrót. Obywatele tego państwa nie złożyli zresztą żadnego wniosku o udzielenie azylu. Ponadto głównym kierunkiem przepływów migracyjnych, w tym migracji związanej ze zmianą klimatu i jej skutkami dla państw wyspiarskich takich jak Tuvalu, są Australia i Nowa Zelandia. Kraj ten nie stanowi więc żadnego zagrożenia związanego z nielegalną migracją czy przepływem migracji ani też w zakresie bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Sprawozdawczyni podkreśla także, że zwolnienie z obowiązku wizowego jest ważnym czynnikiem wzajemnego zbliżenia obywateli państw Unii Europejskiej i regionu Pacyfiku. Umowa w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego pozwala obywatelom nie tylko w pełni i wymiernie korzystać z partnerstwa AKP–UE, ale również uczestniczyć w nim dzięki możliwości odbywania podróży, których koszty z ekonomicznego i praktycznego punktu widzenia są niższe.

W związku z powyższym sprawozdawczyni wyraża uznanie dla roli odegranej przez członków Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE, którzy w dużym stopniu przyczynili się do zawarcia tej umowy, która ułatwi ponadto ich uczestnictwo w posiedzeniach Zgromadzenia.

Wdrażanie umowy i monitorowanie jej stosowania

W odniesieniu do wdrażania umowy i monitorowania jej stosowania sprawozdawczyni zwraca się do Komisji Europejskiej o śledzenie ewentualnych zmian dotyczących kryteriów, które pierwotnie doprowadziły do przeniesienia kraju z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia nr 509/2014. Kryteria te obejmują nie tylko nielegalną imigrację, porządek publiczny i bezpieczeństwo, lecz także stosunki zewnętrzne Unii z zainteresowanymi państwami trzecimi, w tym w szczególności względy związane z przestrzeganiem praw człowieka i podstawowych wolności.

Poza tym sprawozdawczyni zwraca się do Komisji Europejskiej i władz Tuvalu o zapewnienie pełnej wzajemności w znoszeniu wiz, co powinno umożliwić równe traktowanie wszystkich obywateli, w szczególności wszystkich obywateli Unii.

Sprawozdawczyni zwraca uwagę na fakt, że we wspólnym komitecie ds. zarządzania umową (art. 6) Unię Europejską reprezentuje jedynie Komisja Europejska. W pracach wspólnego komitetu mógłby uczestniczyć Parlament Europejski jako instytucja bezpośrednio wybierana przez obywateli europejskich oraz stojąca na straży demokracji, praw człowieka i podstawowych zasad Unii Europejskiej. Sprawozdawczyni Parlamentu Europejskiego ponownie zachęca Komisję Europejską do dokonania przeglądu składu wspólnych komitetów ds. zarządzania przyszłymi umowami.

Sprawozdawczyni wyraża również wątpliwości co do praktyki podpisywania i tymczasowego stosowania umów o zniesieniu wiz przed wyrażeniem zgody przez Parlament Europejski. Sprawozdawczyni zwraca uwagę, że praktyka ta prowadzi do ograniczenia pola manewru Parlamentu Europejskiego i jest tym bardziej problematyczna, że Parlament nie otrzymuje terminowo informacji o postępach negocjacji dwustronnych.

**

Przepisy szczegółowe

Szczególną sytuację Wielkiej Brytanii i Irlandii uwzględniono w motywach zawartej umowy. Wielka Brytania i Irlandia nie przystępują zatem do zawartej umowy i nie podlegają jej postanowieniom.

We wspólnej deklaracji załączonej do umowy uwzględniono również fakt włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W deklaracji zachęcono władze tych państw do jak najszybszego zawarcia z Tuvalu umów dwustronnych o zniesieniu wiz krótkoterminowych zawierających warunki odpowiadające warunkom omawianej umowy.

Umowa zawiera postanowienia dotyczące jej stosowania terytorialnego: w przypadku Francji i Holandii postanowienia umowy mają zastosowanie wyłącznie do obszarów europejskich tych dwóch państw członkowskich.

**

W związku z powyższym sprawozdawczyni zaleca członkom parlamentarnej Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych poparcie tego sprawozdania, a Parlamentowi Europejskiemu – udzielenie zgody na zawarcie umowy.

PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Zawarcie Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

Odsyłacze

09764/2016 – C8-0268/2016 – COM(2016)01902016/0100(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

12.7.2016

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

LIBE

12.9.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

12.9.2016

 

 

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

AFET

24.5.2016

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Mariya Gabriel

23.5.2016

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

26.5.2016

12.10.2016

8.11.2016

 

Data przyjęcia

8.11.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

43

4

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Martina Anderson, Gerard Batten, Malin Björk, Michał Boni, Caterina Chinnici, Rachida Dati, Tanja Fajon, Mariya Gabriel, Kinga Gál, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Jussi Halla-aho, Sophia in ‘t Veld, Barbara Kudrycka, Marju Lauristin, Juan Fernando López Aguilar, Roberta Metsola, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Udo Voigt, Beatrix von Storch, Josef Weidenholzer, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Vilija Blinkevičiūtė, Kostas Chrysogonos, Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Pál Csáky, Miriam Dalli, Daniel Dalton, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Ska Keller, Miltiadis Kyrkos, Jeroen Lenaers, Ulrike Lunacek, Andrejs Mamikins, Axel Voss

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Maria Noichl

Data złożenia

15.11.2016

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

43

+

ALDE

Nathalie Griesbeck, Cecilia Wikström, Sophia in 't Veld

ECR

Daniel Dalton, Jussi Halla-aho, Helga Stevens

GUE

Martina Anderson, Malin Björk, Kostas Chrysogonos

PPE

Michał Boni, Carlos Coelho, Anna Maria Corazza Bildt, Pál Csáky, Rachida Dati, Mariya Gabriel, Kinga Gál, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Barbara Kudrycka, Jeroen Lenaers, Roberta Metsola, Csaba Sógor, Traian Ungureanu, Axel Voss, Tomáš Zdechovský

S&D

Vilija Blinkevičiūtė, Caterina Chinnici, Miriam Dalli, Tanja Fajon, Ana Gomes, Miltiadis Kyrkos, Marju Lauristin, Juan Fernando López Aguilar, Andrejs Mamikins, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Maria Noichl, Birgit Sippel, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Ska Keller, Ulrike Lunacek, Judith Sargentini, Bodil Valero

4

-

EFDD

Gerard Batten, Kristina, Winberg, Beatrix von Storch

NI

Udo Voigt,

 

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymali się