ZALECENIE w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Kiribati dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

15.11.2016 - (12092/2015 – C8-0253/2016 – 2015/0200(NLE)) - ***

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawczyni: Mariya Gabriel

Procedura : 2015/0200(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A8-0334/2016
Teksty złożone :
A8-0334/2016
Debaty :
Teksty przyjęte :

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Kiribati dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

(12092/2015 – C8-0253/2016 – 2015/0200(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (12092/2015),

–  uwzględniając projekt Umowy między Unią Europejską a Republiką Kiribati dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (12091/2015),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 77 ust. 2 lit. a) oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0253/2016),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci, art. 99 ust. 2, a także art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0334/2016),

1.  wyraża zgodę na zawarcie porozumienia;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Kiribati.

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Ramy stosunków i ogólne postanowienia umowy

Stosunki Unii Europejskiej z Republiką Kiribati reguluje umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi zwana umową z Kotonu.

W ramach zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001 rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 509/2014 Republikę Kiribati przeniesiono do załącznika II zawierającego wykaz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich. Zmienione rozporządzenie nr 539/2001 stosuje się do wszystkich państw członkowskich UE z wyjątkiem Irlandii i Wielkiej Brytanii.

Po przyjęciu wspomnianego rozporządzenia w dniu 20 maja 2014 r. Rada przyjęła w dniu 9 października 2014 r. decyzję uprawniającą Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie zawarcia umowy dwustronnej pomiędzy Unią Europejską a Republiką Kiribati. Negocjacje rozpoczęły się w dniu 17 grudnia 2014 r., a zakończono je w dniu 10 czerwca 2015 r. Umowę podpisano w Brukseli w dniu 23 czerwca 2016 r. Od tego momentu umowa ma charakter tymczasowy do chwili jej zatwierdzenia przez Parlament Europejski. W dniu 4 lipca 2016 r. Rada postanowiła zwrócić się do Parlamentu o udzielenie zgody.

Podpisana umowa przewiduje system podróży bezwizowych, zgodnie z którym obywatele Unii Europejskiej i Republiki Kiribati mogą przebywać na terytorium drugiej umawiającej się strony przez okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. Zwolnienie z obowiązku wizowego obejmuje wszystkie kategorie osób (posiadaczy paszportów zwykłych, dyplomatycznych, służbowych/urzędowych lub specjalnych) podróżujących w jakimkolwiek celu, z wyjątkiem prowadzenia działalności zarobkowej.

Uzasadnienie sprawozdawczyni

Umowa w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych stanowi istotne osiągnięcie w procesie pogłębiania wzajemnych stosunków pomiędzy Unią Europejską a Republiką Kiribati i ma ogromne znaczenie polityczne w ramach umowy z Kotonu, jest ona także środkiem uzupełniającym umożliwiającym zacieśnienie stosunków gospodarczych i kulturalnych oraz intensyfikację dialogu politycznego na temat wielu kwestii, w tym praw człowieka i podstawowych wolności.

Sprawozdawczyni zauważa, że umowa o zniesieniu wiz może mieć pozytywne skutki dzięki uproszczeniu warunków podróży przedsiębiorców, ułatwieniu inwestycji i turystyki. Gospodarka Kiribati opiera się zasadniczo na rolnictwie, a w szczególności na rybołówstwie, które wypracowuje 25 % PKB, oraz na sektorze usług, który stanowi 66 % PKB. Wydawanie licencji połowowych jest ważnym źródłem dochodu dla kraju, gdyż zapewnia od 23 % do 30 % przychodów krajowych. Turystyka na wyspach jest wciąż bardzo ograniczona: na Kiribati przyjeżdża 4000 turystów rocznie, którzy odwiedzają głównie Sporady Środkowopolinezyjskie. Jeśli chodzi o skalę inwestycji i wymiany handlowej z Kiribati, utrzymuje się ona na niskim poziomie zarówno pod względem wartości, jak i w liczbach względnych. UE negocjuje obecnie ogólną umowę o partnerstwie gospodarczym z 14 krajami regionu Pacyfiku, do których należy Republika Kiribati. Sprawozdawczyni zauważa, że umowa w sprawie zniesienia wiz jest dodatkowym dowodem naszego zaangażowania wobec tego regionu na rzecz pogłębionego partnerstwa.

W obszarze politycznym rząd Kiribati poczynił znaczące postępy w zakresie wywiązywania się z podjętych zobowiązań międzynarodowych w dziedzinie praw człowieka i realizacji celów określonych na szczeblu międzynarodowym, takich jak milenijne cele rozwoju. Wśród poczynionych postępów przyjęcie planu działania na lata 2011–2021 na rzecz wyeliminowania przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć na Kiribati stanowi znaczący etap i jest zgodne z wysiłkami obecnie czynionymi przez ten kraj na rzecz uzgodnienia ustawodawstwa z przepisami Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet. Z tego względu przedmiotowa umowa stanowi pozytywny znak poparcia dla tego kraju i może pozwolić nam na kontynuowanie wyważonego, regularnego i pogłębionego dialogu politycznego w tych kwestiach, które wciąż pozostają priorytetowe dla Unii.

Jeżeli chodzi o mobilność, zgodnie z dostępnymi danymi odsetek przypadków odmowy wydania wizy obywatelom Kiribati jest bardzo niski. Natomiast procedura składnia przez obywateli Kiribati wniosku o wydanie wizy jest skomplikowana z uwagi na oddalenie geograficzne konsulatów państw należących do strefy Schengen. W 2014 r. i 2015 r. nie odnotowano żadnych przypadków aresztowania obywateli Kiribati o nieuregulowanym statusie w UE, ani przypadków odmowy przekroczenia granicy Unii czy decyzji nakazujących powrót. Ponadto obywatele tego państwa nie złożyli żadnego wniosku o udzielenie azylu. Kraj ten nie stanowi więc żadnego zagrożenia nielegalną migracją czy przepływem migracji, ani w zakresie bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Sprawozdawczyni podkreśla wreszcie, jak ważne jest zwolnienie z obowiązku wizowego dla zbliżenia do siebie obywateli państw Unii Europejskiej i regionu Pacyfiku. Umowa w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego pozwala obywatelom nie tylko w pełni i konkretnie korzystać z partnerstwa AKP–UE, ale również uczestniczyć w nim dzięki możliwości odbywania podróży, których koszty są niższe, a związane z nimi procedury administracyjne – uproszczone.

W związku z tym sprawozdawczyni składa wyrazy uznania w związku z rolą odegraną przez członków Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE, którzy w dużym stopniu przyczynili się do zawarcia tej umowy. Ułatwi ona bowiem również ich uczestnictwo w posiedzeniach Zgromadzenia.

Wdrażanie umowy i monitorowanie jej stosowania

W odniesieniu do wdrażania umowy i monitorowania jej stosowania, sprawozdawczyni zwraca się do Komisji Europejskiej o śledzenie ewentualnych zmian w świetle kryteriów, które pierwotnie doprowadziły do przeniesienia kraju z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia nr 509/2014. Kryteria te obejmują nie tylko nielegalną imigrację, porządek publiczny i bezpieczeństwo, lecz także stosunki zewnętrzne Unii z zainteresowanymi państwami trzecimi, w tym w szczególności względy związane z przestrzeganiem praw człowieka i podstawowych wolności.

Poza tym sprawozdawczyni zwraca się do Komisji Europejskiej i władz Kiribati o zapewnienie pełnej wzajemności w znoszeniu wiz, co powinno umożliwić równe traktowanie wszystkich obywateli, w szczególności wszystkich obywateli Unii.

Sprawozdawczyni zwraca uwagę na fakt, że we wspólnym komitecie ds. zarządzania umową (art. 6) Unię Europejską reprezentuje jedynie Komisja Europejska. W pracach wspólnego komitetu mógłby uczestniczyć Parlament Europejski jako instytucja bezpośrednio wybierana przez obywateli Unii oraz broniąca demokracji, praw człowieka i podstawowych zasad Unii Europejskiej. Sprawozdawczyni Parlamentu Europejskiego ponownie zachęca Komisję Europejską do dokonania przeglądu składu wspólnych komitetów ds. zarządzania przyszłymi umowami.

Sprawozdawczyni wyraża również wątpliwości co do praktyki podpisywania i tymczasowego stosowania umów o zniesieniu wiz przed wyrażeniem zgody przez Parlament Europejski. Sprawozdawczyni zauważa, że praktyka ta prowadzi do ograniczenia pola manewru Parlamentu Europejskiego i jest tym bardziej problematyczna, że Parlament nie otrzymuje terminowo informacji o postępach negocjacji dwustronnych.

**

Przepisy szczegółowe

Szczególną sytuację Wielkiej Brytanii i Irlandii uwzględniono w motywach zawartej umowy. Wielka Brytania i Irlandia nie przystępują zatem do zawartej umowy i nie podlegają jej postanowieniom.

We wspólnej deklaracji załączonej do umowy uwzględniono również fakt włączenia Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W deklaracji zachęcono władze tych krajów do jak najszybszego zawarcia umów dwustronnych o zniesieniu wiz krótkoterminowych z Republiką Kiribati.

Umowa zawiera postanowienia dotyczące jej stosowania terytorialnego: w przypadku Francji i Holandii postanowienia umowy mają zastosowanie wyłącznie do europejskich obszarów tych dwóch państw członkowskich.

**

Na koniec sprawozdawczyni zaleca członkom parlamentarnej Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych poparcie tego sprawozdania, a Parlamentowi Europejskiemu – udzielenie zgody na zawarcie umowy.

PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Umowa między Unią Europejską a Republiką Kiribati dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych

Odsyłacze

12092/2015 – C8-0253/2016 – COM(2015)04382015/0200(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

4.7.2016

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa:

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

LIBE

7.7.2016

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

7.7.2016

 

 

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

AFET

13.10.2015

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Mariya Gabriel

26.10.2015

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

12.10.2016

8.11.2016

 

 

Data przyjęcia

8.11.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

42

4

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Martina Anderson, Gerard Batten, Malin Björk, Michał Boni, Caterina Chinnici, Rachida Dati, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Mariya Gabriel, Kinga Gál, Ana Gomes, Nathalie Griesbeck, Jussi Halla-aho, Barbara Kudrycka, Marju Lauristin, Juan Fernando López Aguilar, Roberta Metsola, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Udo Voigt, Beatrix von Storch, Josef Weidenholzer, Cecilia Wikström, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Vilija Blinkevičiūtė, Kostas Chrysogonos, Carlos Coelho, Pál Csáky, Miriam Dalli, Daniel Dalton, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Ska Keller, Miltiadis Kyrkos, Jeroen Lenaers, Ulrike Lunacek, Andrejs Mamikins, Axel Voss

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Maria Noichl

Data złożenia

15.11.2016

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO

42

+

ALDE

Nathalie Griesbeck, Cecilia Wikström

ECR

Daniel Dalton, Jussi Halla-aho, Helga Stevens

GUE

Martina Anderson, Malin Björk, Kostas Chrysogonos, Cornelia Ernst

PPE

Michał Boni, Carlos Coelho, Pál Csáky, Rachida Dati, Mariya Gabriel, Kinga Gál, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Barbara Kudrycka, Jeroen Lenaers, Roberta Metsola, Csaba Sógor, Traian Ungureanu, Axel Voss, Tomáš Zdechovský

S&D

Vilija Blinkevičiūtė, Caterina Chinnici, Miriam Dalli, Tanja Fajon, Ana Gomes, Miltiadis Kyrkos, Marju Lauristin, Juan Fernando López Aguilar, Andrejs Mamikins, Claude Moraes, Péter Niedermüller, Maria Noichl, Birgit Sippel, Josef Weidenholzer

VERTS/ALE

Ska Keller, Ulrike Lunacek, Judith Sargentini, Bodil Valero

4

-

EFDD

Gerard Batten, Kristina Winberg, Beatrix von Storch

NI

Udo Voigt

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymali się