Procedura : 2013/0029(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0371/2016

Teksty złożone :

A8-0371/2016

Debaty :

PV 12/12/2016 - 10
CRE 12/12/2016 - 10

Głosowanie :

PV 14/12/2016 - 9.11
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0498

ZALECENIE DO DRUGIEGO CZYTANIA     ***II
PDF 682kWORD 58k
7.12.2016
PE 592.232v02-00 A8-0371/2016

w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/34/UE w sprawie otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową

(11199/1/2016– C8-0426/2016 – 2013/0029(COD))

Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: David-Maria Sassoli

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2012/34/UE w sprawie otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową

(11199/1/2016 – C8-0426/2016 – 2013/0029(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11199/1/2016 – C8-0426/2016),

–  uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, Parlament Litwy, Izbę Deputowanych Wielkiego Księstwa Luksemburga, Pierwszą Izbę Parlamentu Niderlandzkiego, Drugą Izbę Parlamentu Niderlandzkiego oraz parlament Szwecji, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r.(1),

–  uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r.(2),

–  uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu(3) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0029),

–  uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 76 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A8-0371/2016),

1.  zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu;

2.  stwierdza, że akt prawny zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu prawnego zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

4.  zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu prawnego po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1)

Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)

Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0147.


UZASADNIENIE

1. Filar rynkowy czwartego pakietu kolejowego

Filar rynkowy czwartego pakietu kolejowego obejmuje trzy wnioski ustawodawcze:

1.  wniosek dotyczący zmiany dyrektywy 2012/34/UE w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową;

2.  wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego;

3.  wniosek dotyczący uchylenia rozporządzenia nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych.

2. Wniosek Komisji dotyczący zmiany dyrektywy 2012/34/UE

Wniosek ustawodawczy, zwany także „dyrektywą w sprawie zarządzania”, miał w szczególności następujące cele:

a)  otwarcie rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich w celu zwiększenia presji konkurencyjnej na krajowych rynkach kolejowych, aby zwiększyć ilość i poprawić jakość przewozów pasażerskich. Usługi kolejowych przewozów towarowych i międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich otwarto dla konkurencji, odpowiednio, w latach 2007 i 2010, wraz z przyjęciem poprzednich pakietów kolejowych. Wniosek ten należy postrzegać w świetle proponowanych zmian w rozporządzeniu nr 1370/2007 i w tym kontekście zmierza on do zwiększenia skuteczności finansowania publicznego przewozów pasażerskich.

b)  poprawa zasad działania zarządców infrastruktury w celu zapewnienia równego dostępu do infrastruktury. Należy osiągnąć ten cel poprzez wyeliminowanie konfliktów interesów wpływających na decyzje zarządcy infrastruktury dotyczące dostępu do rynku oraz poprzez zniesienie istniejącej w zintegrowanych strukturach możliwości subsydiowania skrośnego między zarządcami infrastruktury i przedsiębiorstwami kolejowymi. Wniosek ma również zagwarantować, że wszystkie funkcje zarządcy infrastruktury będą wykonywane w sposób spójny. Wniosek ma wreszcie na celu wzmocnienie koordynacji pomiędzy zarządcami infrastruktury i przewoźnikami kolejowymi w celu lepszego zaspokajania potrzeb rynku oraz zacieśnienie współpracy transgranicznej między zarządcami infrastruktury.

Zmiany te powinny zwiększyć poziom konkurencji, zapewnić przejrzystość finansową i uczciwe warunki finansowania. Równy dostęp do rynku i zwiększenie liczby przewoźników powinno ostatecznie przyczynić się do stworzenia nowych rodzajów działalności i dodatkowego ruchu. Zwiększenie konkurencji i specjalizacja podmiotów rynkowych powinna mieć również pozytywny wpływ na wydajność i efektywność oraz prowadzić do wzrostu inwestycji w infrastrukturę transportu kolejowego.

Połączenie „swobodnego dostępu” i opartych na konkurencji procedur przetargowych na świadczenie usług publicznych powinno umożliwić dalsze otwarcie rynku, co zostało już osiągnięte na rynku kolejowych przewozów towarowych i międzynarodowych przewozów pasażerskich, czego dowodzi bardziej dojrzały rynek przewozów towarowych, w którym prowadziło to zwiększenia udziału kolei w rynku.

Wzrost konkurencyjności powinien poprawić atrakcyjność kolei i sprawić, że sektor ten będzie w większej mierze dostosowany do potrzeb konsumentów, co pozwoli przewoźnikom kolejowym konkurować z innymi środkami transportu. Ponadto rozwój przewozów pasażerskich kolejami dużej prędkości powinien również przyczynić się do zwiększenia konkurencyjności kolei poprzez zwiększenie jej udziału w rynku oraz do osiągania celów w zakresie zmiany klimatu.

Rozwój działalności kolejowej powinien również przyczynić się do zwiększenia zapotrzebowania na wykwalifikowanych pracowników kolejowych i operatorów kolejowej infrastruktury usługowej, a także zapotrzebowania na tabor kolejowy, co oznacza stworzenie nowych miejsc pracy w kolejowym przemyśle wytwórczym.

3. Negocjacje międzyinstytucjonalne

Po przyjęciu w dniu 26 lutego 2014 r. stanowiska Parlamentu w pierwszym czytaniu, od października 2015 r. do kwietnia 2016 r. pod przewodnictwem luksemburskiej i holenderskiej prezydencji Rady odbywały się negocjacje międzyinstytucjonalne (mające na celu zawarcie wczesnego porozumienia w drugim czytaniu). Po sześciu rundach rozmów trójstronnych, w dniu 19 kwietnia 2016 r. zespół negocjacyjny Parlamentu osiągnął porozumienie z prezydencją Rady.

Tekst porozumienia został przedstawiony Komisji Transportu i Turystyki (TRAN) i zatwierdzony w dniu 12 lipca 2016 r. Po zatwierdzeniu tekstu przez komisję TRAN, w piśmie skierowanym do przewodniczącego Komitetu Stałych Przedstawicieli (COREPER I) jej przewodniczący poinformował, że zalecił zgromadzeniu plenarnemu, aby zatwierdziło stanowisko Rady w pierwszym czytaniu bez poprawek, pod warunkiem że jest to zgodne z porozumieniem osiągniętym między obiema instytucjami. W następstwie weryfikacji prawno-językowej w dniu 17 października 2016 r. Rada przyjęła swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, zgodnie z porozumieniem.

4. Główne osiągnięcia Parlamentu Europejskiego

Parlament odegrał kluczową rolę w osiągnięciu ogólnego porozumienia z Radą mającego na celu zapewnienie bezstronności i niezależności zarządców infrastruktury oraz otwarcia rynku kolejowego. Parlament osiągnął w szczególności następujące cele:

  wprowadzono zabezpieczenia, aby zapewnić bezstronność i niezależność zarządców infrastruktury, poprzez wzmocnienie przepisów dotyczących: podwójnych mandatów, głównych funkcji, zarządzania ruchem oraz planowania utrzymania, zlecania i współdzielenia funkcji zarządcy infrastruktury, a także przejrzystości finansowej;

  państwa członkowskie powinny wprowadzić krajowe ramy oceny w zakresie konfliktu interesów. w tych ramach organ regulacyjny powinien uwzględniać wszelkie osobiste interesy finansowe, gospodarcze lub zawodowe, które mogłyby niewłaściwie wpłynąć na bezstronność zarządcy infrastruktury;

  ustanowiono specjalne przepisy dotyczące dostępu do unijnej infrastruktury kolejowej przewoźników świadczących usługi w zakresie przewozów pasażerskich kolejami dużych prędkości w celu rozwijania rynku przewozów pasażerskich kolejami dużej prędkości oraz promowania ich konkurencyjności z korzyścią dla pasażerów; wspomniane przepisy, o których mowa w art. 11a, określają, że dostęp do unijnej infrastruktury kolejowej przewozów pasażerskich kolejami dużej prędkości ma podlegać wyłącznie wymogom przyjętym przez organ regulacyjny zgodnie z tym artykułem. Sprawozdawca podkreśla, że w wyniku art. 11a państwa członkowskie nie mogą ograniczać dostępu do unijnej infrastruktury kolejowej przewozów pasażerskich kolejami dużej prędkości na mocy art. 11 ust. 1.

  kwestie socjalne: przedsiębiorstwo kolejowe ubiegające się o licencję lub osoby odpowiedzialne za zarządzanie nim nie mogą być skazane za poważne naruszenia dotyczące obowiązków wynikających z wiążących układów zbiorowych; Komisja powinna także ocenić, czy konieczne są środki ustawodawcze dotyczące certyfikacji personelu pokładowego;

  wprowadzono obowiązkowe mechanizmy koordynacji między zarządcami infrastruktury a przedsiębiorstwami kolejowymi;

  wzmocniono rolę europejskiej sieci zarządców infrastruktury, w tym mechanizmy gwarantujące analizę porównawczą ich wyników;

  wzmocniono uprawnienia organów regulacyjnych oraz wprowadzono mechanizm współpracy w zakresie koordynacji decyzji podjętych przez co najmniej dwa organy regulacyjne, dotyczących międzynarodowych przewozów kolejowych lub infrastruktury dwóch państw;

  wyznaczono jako priorytet rynkowy rozwój wspólnych systemów informacyjnych oraz praktyk dotyczących biletów pośrednich, aby ułatwić bardziej wydajne multimodalne i transgraniczne przewozy pasażerskie; Komisja będzie monitorowała przemiany na rynku kolejowym dotyczące wprowadzenia takich systemów i do 2022 r. przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, któremu towarzyszyć będą, w stosownych przypadkach, wnioski ustawodawcze.

5. Zalecenie

Ponieważ stanowisko Rady w pierwszym czytaniu jest zgodne z porozumieniem osiągniętym w trakcie negocjacji międzyinstytucjonalnych, sprawozdawca zaleca przyjęcie go bez zmian.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Zmiana dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową

Odsyłacze

11199/1/2016 – C8-0426/2016 – 2013/0029(COD)

Data pierwszego czytania w Parlamencie Europejskim - Numer P

26.2.2014 T7-0147/2014

Wniosek Komisji

COM(2013)0029 - C7-0025/2013

Data ogłoszenia na posiedzeniu wpłynięcia stanowiska Rady w pierwszym czytaniu

27.10.2016

Komisja przedmiotowo właściwa

Data ogłoszenia na posiedzeniu

TRAN

27.10.2016

 

 

 

Sprawozdawcy

Data powołania

David-Maria Sassoli

13.10.2014

 

 

 

Poprzedni sprawozdawcy

David-Maria Sassoli

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

10.11.2016

 

 

 

Data przyjęcia

5.12.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

31

14

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Lucy Anderson, Marie-Christine Arnautu, Inés Ayala Sender, Georges Bach, Deirdre Clune, Michael Cramer, Andor Deli, Karima Delli, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Jacqueline Foster, Bruno Gollnisch, Tania González Peñas, Dieter-Lebrecht Koch, Merja Kyllönen, Miltiadis Kyrkos, Bogusław Liberadzki, Peter Lundgren, Marian-Jean Marinescu, Georg Mayer, Gesine Meissner, Renaud Muselier, Jens Nilsson, Salvatore Domenico Pogliese, Tomasz Piotr Poręba, Gabriele Preuß, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Dominique Riquet, Massimiliano Salini, David-Maria Sassoli, Claudia Schmidt, Keith Taylor, Pavel Telička, István Ujhelyi, Wim van de Camp, Janusz Zemke, Roberts Zīle

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Daniel Dalton, Fabio De Masi, Maria Grapini, Werner Kuhn, Ramona Nicole Mănescu, Matthijs van Miltenburg

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Jeroen Lenaers

Data złożenia

7.12.2016

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności