Διαδικασία : 2017/2021(IMM)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0223/2017

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0223/2017

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 15/06/2017 - 7.1

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2017)0266

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 638kWORD 57k
13.6.2017
PE 606.036v02-00 A8-0223/2017

σχετικά με την αίτηση για την άρση της ασυλίας της Marine Le Pen

(2017/2021(IMM))

Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

Εισηγητής: Sajjad Karim

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την αίτηση για την άρση της ασυλίας της Marine Le Pen

(2017/2021(IMM))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση άρσης ασυλίας της Marine Le Pen, η οποία υποβλήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016 από τον Pascal Guinot, Γενικό Εισαγγελέα Εφετών της Aix-en-Provence, και ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια στις 19 Ιανουαρίου 2017,

–  έχοντας καλέσει την κ. Le Pen σε ακρόαση στις 29 Μαΐου και στις 12 Ιουνίου 2017, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 12 Μαΐου 1964, 10 Ιουλίου 1986, 15 και 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011 και 17 Ιανουαρίου 2013(1),

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 23 παράγραφος 1, 29 παράγραφος 1, 30 και 31 παράγραφος 1 της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1981 και τα άρθρα 93-2 και 93-3 της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1982,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A8-0223/2017),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Γενικός Εισαγγελέας Εφετών ζήτησε την άρση της ασυλίας της βουλευτού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Marine Le Pen, στο πλαίσιο δικαστικής αγωγής σχετικά με εικαζόμενο αδίκημα·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, βάσει του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν υπόκεινται σε έρευνα, κράτηση ή δίωξη για γνώμη ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7, κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα μέλη του απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 26(2) του Συντάγματος της Γαλλικής Δημοκρατίας, κανένα μέλος του Κοινοβουλίου δεν είναι δυνατόν να συλληφθεί ή να αποτελέσει αντικείμενο άλλου στερητικού ή περιοριστικού της ελευθερίας μέτρου συνεπεία κακουργημάτων ή πλημμελημάτων παρά μόνον κατόπιν αδείας της Συνέλευσης στην οποία συμμετέχει, με εξαίρεση την περίπτωση διάπραξης σοβαρού εγκλήματος ή αυτοφώρου αδικήματος ή επιβολής οριστικής καταδίκης·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Marine Le Pen κατηγορείται για δυσφήμιση εκλεγμένου αξιωματούχου, αδίκημα που διώκεται σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο και συγκεκριμένα σύμφωνα με τα άρθρα 23 παράγραφος 1, 29 παράγραφος 1, 30 και 31 παράγραφος 1 της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1981 και τα άρθρα 93-2 και 93-3 της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1982·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 28 Ιουλίου 2015, ο Christian Estrosi κατέθεσε έγκληση με δήλωση παραστάσεως πολιτικής αγωγής ενώπιον του πρεσβυτέρου των ανακριτών της Νίκαιας κατά της Marine Le Pen, με την κατηγορία της δυσφήμισης εκλεγμένου αξιωματούχου με θητεία ορισμένου χρόνου· λαμβάνοντας υπόψη τον ισχυρισμό του, σύμφωνα με τον οποίο, στις 3 Μαΐου 2015 και κατά τη διάρκεια της εκπομπής Le Grand Rendez-vous που μεταδίδονταν ταυτόχρονα στο κανάλι iTÉLÉ και στο σταθμό «Europe 1», η Marine Le Pen προέβη στις ακόλουθες παρατηρήσεις οι οποίες συνιστούν ισχυρισμούς ή κατηγορίες που θίγουν την τιμή ή την υπόληψή του:

«Ακούστε, αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι ο κ. Estrosi έχει χρηματοδοτήσει την UOIF (ΣτΜ: Ένωση των ισλαμικών οργανώσεων στη Γαλλία) και έχει καταδικαστεί από τη διοικητική δικαιοσύνη διότι ζήτησε τόσο χαμηλό ενοίκιο από τζαμί της UOIF που ακόμη και το διοικητικό δικαστήριο αισθάνθηκε υποχρεωμένο να τον μαλώσει· στην πραγματικότητα αυτό που έκανε δεν είναι παρά δείγμα του τρόπου με τον οποίο οι δήμαρχοι αυτοί χρηματοδοτούν παράνομα τα τζαμιά, κατά παράβαση του νόμου του 1905· όταν λοιπόν σε πιάσουν με το δάχτυλο στο βάζο της πελατειακής και θρησκευτικοκοινοτικής μαρμελάδας, τότε βέβαια, πρέπει να αρχίσεις να φωνάζεις δυνατά για να φοβηθεί ο νοικοκύρης, αλλά εγώ δεν κολλάω στις λέξεις, μ’ ενδιαφέρουν οι πράξεις...»· απαντώντας δε στην ερώτηση του δημοσιογράφου «Άρα ο Estrosi είναι συνένοχος των τζιχαντιστών;», η κ. Le Pen απάντησε, πάντα σύμφωνα με τον ενάγοντα: «Η βοήθεια, η παροχή προμηθειών, η αρωγή, όταν βοηθάς τον ισλαμιστικό φονταμενταλισμό να ριζώσει, να διαδοθεί, να στρατολογήσει, ε τότε ναι, είσαι ως ένα βαθμό, ηθικά, και λίγο συνένοχος»·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Marine Le Pen έχει κληθεί δύο φορές σε ακρόαση, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού· λαμβάνοντας υπόψη εντούτοις ότι απέφυγε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της στην αρμόδια επιτροπή·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η εικαζόμενη πράξη δεν τελεί σε άμεση και προφανή συνάρτηση με την άσκηση των καθηκόντων της Marine Le Pen υπό την ιδιότητά της ως μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ούτε συνιστά γνώμη εκφρασθείσα ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων της υπό την έννοια του άρθρου 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι κατηγορίες προδήλως δεν έχουν καμία σχέση με το αξίωμα της Marine Le Pen ως μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και άπτονται μάλλον δραστηριοτήτων αποκλειστικά εθνικού ή περιφερειακού χαρακτήρα και ότι, ως εκ τούτου, δεν έχει εφαρμογή το άρθρο 8·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μόνο η ασυλία που αναφέρεται στο άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δύναται να αρθεί·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν υφίστανται βάσιμες υπόνοιες ότι η αίτηση άρσης της ασυλίας υποβλήθηκε με σκοπό να επιχειρήσει να παρεμποδίσει το κοινοβουλευτικό έργο της Marine Le Pen, ή με την πρόθεση πολιτικά υποκινούμενης δίωξης αυτής (fumus persecutionis

1.  αποφασίζει να άρει τη βουλευτική ασυλία της Marine Le Pen·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στην αρμόδια Γαλλική αρχή και στην Marine Le Pen.

(1)

Απόφαση του Δικαστηρίου, της 12ης Μαΐου 1964, στην υπόθεση 101/63, Wagner κατά Fohrmann και Krier, ECLI:EU:C:1964:28· απόφαση του Δικαστηρίου, της 10ης Ιουλίου 1986, στην υπόθεση 149/85, Wybot κατά Faure και άλλων, ECLI:EU:C:1986:310· απόφαση του Δικαστηρίου, της 15ης Οκτωβρίου 2008, στην υπόθεση T-345/05, Mote κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2008:440· απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-200/07 και C-201/07, Marra κατά De Gregorio και Clemente, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-42/06, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C-163/10, Patriciello, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-346/11 και T-347/11, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2013:23.


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Ιστορικό

Κατά τη συνεδρίαση της 19ης Ιανουαρίου 2017, ο Πρόεδρος ανακοίνωσε, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του Κανονισμού, ότι έλαβε επιστολή του Γενικού Εισαγγελέως Εφετών της Aix-en-Provence, Δρος Pascal Guinot, με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 2016, με την οποία ζητείτο η άρση της βουλευτικής ασυλίας της Marine Le Pen.

Ο Γενικός Εισαγγελέας Εφετών της Aix-en-Provence υπέβαλε την αίτηση αφού του υποβλήθηκε αίτηση άρσης της ασυλίας από την κ. Tallone, Αντιπρόεδρο του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Νίκαιας και Ανακρίτρια στο ίδιο Δικαστήριο.

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του Κανονισμού, ο Πρόεδρος παρέπεμψε την εν λόγω αίτηση στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων.

Η άρση της ασυλίας της Marine Le Pen ζητείται διότι υφίστανται βάσιμες υπόνοιες ότι υπέπεσε αυτή στο αδίκημα της δυσφήμησης εκλεγμένου αξιωματούχου σύμφωνα με τα άρθρα 23(1), 29(I), 30 και 31(1) της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1881 και τα άρθρα 93-2 και 93-3 της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1982.

Σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 1 της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1881, «θα τιμωρούνται ως συναυτουργοί για πράξη κακουργηματικού ή πλημμεληματικού χαρακτήρα όσοι, είτε δια λόγων, κραυγών ή απειλών που εκστομίζονται σε δημόσιους χώρους ή σε δημόσιες συνεδριάσεις, είτε δια γραπτών κειμένων, εντύπων, σχεδίων, έργων χαρακτικής ή ζωγραφικής, εμβλημάτων, εικόνων ή οποιουδήποτε άλλου υποθέματος του γραπτού ή προφορικού λόγου ή της εικόνας που πωλούνται ή διανέμονται, τίθενται προς πώληση ή διατίθενται σε δημόσιους χώρους ή δημόσιες συνεδριάσεις, είτε δια τοιχοκολλημάτων ή αφισών που εκτίθενται στη κοινή θέα, είτε δια παντός μέσου ηλεκτρονικής επικοινωνίας με το κοινό, θα έχουν προκαλέσει άμεσα τον αυτουργό ή τους αυτουργούς να διαπράξουν την εν λόγω πράξη, εφόσον η πρόκληση αυτή είχε αποτέλεσμα».

Σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 1 της προαναφερόμενης Πράξης, «κάθε ισχυρισμός ή καταλογισμός ευθύνης για πράξη ο οποίος θίγει τη τιμή ή την υπόληψη του προσώπου ή του Σώματος στο οποίο καταλογίζεται η πράξη συνιστά δυσφήμηση. Η άμεση ή μέσω αναπαραγωγής δημοσίευση του εν λόγω ισχυρισμού ή του εν λόγω καταλογισμού ευθύνης τιμωρείται, ακόμη και εάν γίνεται υπό επιφυλάξεις ή εάν στρέφεται κατά προσώπου ή Σώματος που δεν κατονομάζονται ρητά, αλλά των οποίων η ταυτοποίηση καθίσταται δυνατή από το περιεχόμενο των επίδικων λόγων, κραυγών, απειλών, γραπτών κειμένων ή εντύπων, τοιχοκολλημάτων ή αφισών»· και, σύμφωνα με τα άρθρα 30 και 31 παράγραφος 1, «δυσφήμηση διαπραχθείσα με έναν από τους τρόπους που αναφέρονται στο άρθρο 23 εις βάρος των δικαστηρίων, του στρατού ξηράς, θαλάσσης ή αέρος, των συντεταγμένων σωμάτων και των δημοσίων διοικήσεων, τιμωρείται με πρόστιμο 45 000 EUR»· «τιμωρείται με την ίδια ποινή, η δυσφήμηση που διαπράχθηκε με τα ίδια μέσα, λόγω των καθηκόντων τους ή της ιδιότητάς τους, κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενός ή περισσοτέρων μελών του υπουργείου, ενός ή περισσοτέρων μελών νομοθετικού Σώματος, δημόσιου λειτουργού, υπαλλήλου που ασκεί δημόσια εξουσία, θρησκευτικού λειτουργού μισθοδοτούμενου από το κράτος, πολίτη επιφορτισμένου με προσωρινή ή μόνιμη δημόσια υπηρεσία ή εντολή, ενόρκου ή μάρτυρα, λόγω της κατάθεσής του. Κάθε προσβλητική έκφραση, περιφρονητική φρασεολογία ή ύβρις που δεν περιλαμβάνει τον καταλογισμό καμίας πράξης συνιστά εξύβριση».

Τα άρθρα 93-2 και 93-3 της Πράξης της 29ης Ιουλίου 1982 έχουν ως εξής: «Κάθε υπηρεσία ηλεκτρονικής επικοινωνίας με το κοινό, οφείλει να διαθέτει έναν υπεύθυνο της δημοσίευσης. Στις περιπτώσεις που ο υπεύθυνος της δημοσίευσης απολαύει βουλευτικής ασυλίας υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 26 του Συντάγματος και στα άρθρα 9 και 10 του πρωτοκόλλου της 8 Απριλίου 1965 περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ορίζει έναν συνυπεύθυνο της δημοσίευσης που επιλέγεται μεταξύ των προσώπων που δεν απολαύουν βουλευτικής ασυλίας και, όταν η υπηρεσία επικοινωνίας παρέχεται από νομικό πρόσωπο, μεταξύ των μελών του σωματείου, του διοικητικού συμβουλίου, ή των διαχειριστών ανάλογα με τη μορφή του εν λόγω νομικού προσώπου. Ο συνυπεύθυνος της δημοσίευσης πρέπει να ορίζεται εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία από την οποία ο υπεύθυνος της δημοσίευσης απολαύει της ασυλίας που αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο. Ο υπεύθυνος και, ενδεχομένως, ο συνυπεύθυνος της δημοσίευσης πρέπει να είναι ενήλικες, να απολαύουν των πολιτικών τους δικαιωμάτων και να μην έχουν στερηθεί τα ατομικά τους δικαιώματα βάσει οιασδήποτε δικαστικής καταδίκης. Κατά παρέκκλιση, ένας ανήλικος που έχει συμπληρώσει το δέκατο έκτο έτος της ηλικίας του μπορεί να οριστεί υπεύθυνος ή συνυπεύθυνος δημοσίευσης που πραγματοποιείται αφιλοκερδώς. Οι γονείς ανηλίκου που έχει συμπληρώσει το δέκατο έκτο έτος της ηλικίας του και που ορίζεται υπεύθυνος ή συνυπεύθυνος της δημοσίευσης υπέχουν ευθύνη, βάσει του άρθρο 1242 του Αστικού Κώδικα, μόνον εάν ο ανήλικος αυτός τέλεσε πράξη ικανή να στοιχειοθετήσει τη δική του αστική ευθύνη υπό τους όρους που προβλέπονται στον νόμο της 29 Ιουλίου 1881 περί ελευθερίας του Τύπου. Όλες οι νομικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται στον υπεύθυνο της δημοσίευσης ισχύουν και για τον συνυπεύθυνο της δημοσίευσης.

Όταν η υπηρεσία παρέχεται από νομικό πρόσωπο, υπεύθυνος της δημοσίευσης είναι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, ο διαχειριστής ή ο νόμιμος εκπρόσωπος, ανάλογα με τη μορφή του νομικού προσώπου. Όταν η υπηρεσία παρέχεται από φυσικό πρόσωπο, υπεύθυνος της δημοσίευσης είναι το εν λόγω φυσικό πρόσωπο. Και «στην περίπτωση που μια από τις παραβάσεις που προβλέπονται στο κεφάλαιο IV του νόμου της 29ης Ιουλίου 1881 περί της ελευθερίας του Τύπου διαπράττεται με ηλεκτρονικό μέσο επικοινωνίας με το κοινό, ο υπεύθυνος της δημοσίευσης ή, στην περίπτωση που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 93-2 του παρόντος νόμου, ο συνυπεύθυνος της δημοσίευσης θα διωχθεί ως αυτουργός, όταν το επίμαχο μήνυμα έτυχε επεξεργασίας ή καθορίστηκε πριν από τη δημοσιοποίησή του. Ελλείψει αυτών, θα διωχθεί ως αυτουργός ο συντάκτης, και ελλείψει συντάκτη, ο παραγωγός. Όταν ο υπεύθυνος ή ο συνυπεύθυνος της δημοσίευσης ενοχοποιούνται, ο συντάκτης θα διωχθεί ως συνεργός. Μπορεί επίσης να διωχθεί ως συνεργός κάθε πρόσωπο στο οποίο εφαρμόζεται το άρθρο 121-7 του Ποινικού Κώδικα. Όταν η παράβαση προκύπτει από το περιεχόμενο μηνύματος που απέστειλε χρήστης του Διαδικτύου σε υπηρεσία ηλεκτρονικής επικοινωνίας με το κοινό και το μήνυμα αυτό τέθηκε από την εν λόγω υπηρεσία στη διάθεση του κοινού εντός ενός χώρου ατομικών συνεισφορών που έχει ταυτοποιηθεί ως τέτοιος, ο υπεύθυνος ή ο συνυπεύθυνος της δημοσίευσης δεν μπορεί να υπέχει ποινική ευθύνη ως αυτουργός, εάν διαπιστωθεί ότι δεν είχε πράγματι γνώση του μηνύματος πριν τεθεί στο Διαδίκτυο ή εάν, από τη στιγμή που έλαβε γνώση αυτού, ενήργησε άμεσα προκειμένου να αποσύρει το εν λόγω μήνυμα».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβίβασε ο Γενικός Εισαγγελέας, στις 28 Ιουλίου 2017, ο Christian Estrosi κατέθεσε έγκληση με δήλωση παραστάσεως πολιτικής αγωγής ενώπιον του πρεσβυτέρου των ανακριτών της Νίκαιας κατά της κ. Marine Le Pen, με την κατηγορία της δυσφήμισης εκλεγμένου αξιωματούχου με θητεία ορισμένου χρόνου· Ο κ. Estrosi ισχυρίζεται ότι, στις 3 Μαΐου 2015 και κατά τη διάρκεια της εκπομπής Le Grand Rendez-vous η οποία μεταδίδονταν ταυτόχρονα στο κανάλι iTÉLÉ και στο σταθμό «Europe 1», η κ. Le Pen προέβη στις ακόλουθες παρατηρήσεις, οι οποίες συνιστούν ισχυρισμούς ή κατηγορίες που θίγουν την τιμή ή την υπόληψή του: «Ακούστε, αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι ο κ. Estrosi έχει χρηματοδοτήσει την UOIF (Ένωση των ισλαμικών οργανώσεων στη Γαλλία) και έχει καταδικαστεί από τη διοικητική δικαιοσύνη διότι ζήτησε τόσο χαμηλό ενοίκιο από τζαμί της UOIF που ακόμη και το διοικητικό δικαστήριο αισθάνθηκε υποχρεωμένο να τον μαλώσει· στην πραγματικότητα αυτό που έκανε δεν είναι παρά δείγμα του τρόπου με τον οποίο οι δήμαρχοι αυτοί χρηματοδοτούν παράνομα τα τζαμιά, κατά παράβαση του νόμου του 1905»· «Η βοήθεια, η παροχή προμηθειών, η αρωγή, όταν βοηθάς τον ισλαμιστικό φονταμενταλισμό να ριζώσει, να διαδοθεί, να στρατολογήσει, ε τότε ναι, είσαι ως ένα βαθμό, ηθικά, και λίγο συνένοχος».

Επιπροσθέτως, η κ. Le Pen έχει κληθεί δύο φορές σε εξέταση αλλά ενημέρωσε το Δικαστήριο, μέσω του δικηγόρου της, ότι έχαιρε ασυλίας λόγω της ιδιότητάς της ως μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Σημειώνεται περαιτέρω ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Ακυρωτικού Δικαστηρίου (Court of Cassation, Cass. Crim. 26 Μαΐου 1992), ο ρόλος του δικαστηρίου συνίσταται αποκλειστικά και μόνο στη διεξαγωγή μιας πρώτης εξέτασης της φερόμενης αυτουργού της συκοφαντικής δυσφήμισης, δεδομένου ότι σε θέματα Τύπου, δεν απόκειται στην ανακριτική αρχή να αναζητήσει ούτε να λάβει την απόδειξη της αλήθειας του δυσφημιστικού γεγονότος. Ως εκ τούτων, καθίσταται αναγκαία η άρση της βουλευτικής ασυλίας της κ. Le Pen προκειμένου να καταστεί δυνατή μια πρώτη εξέταση ως προς την εν λόγω κατηγορία από το Εφετείο της Aix-en-Provence.

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του Κανονισμού, ο Πρόεδρος παρέπεμψε την εν λόγω αίτηση στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων. Η κ. Le Pen κλήθηκε σε ακρόαση στην Επιτροπή στις 29 Μαΐου και στις 12 Ιουνίου 2017, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5.

2. Νομοθετικές διατάξεις και διαδικασία σχετικά με την ασυλία των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου (αριθ. 7) περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν ως εξής:

Άρθρο 8

Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν υπόκεινται σε έρευνα, κράτηση ή δίωξη για γνώμη ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Άρθρο 9

Κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα μέλη του απολαύουν:

α) εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους,

β) εντός της επικρατείας άλλων κρατών μελών της εξαιρέσεως από κάθε μέτρο κρατήσεως και κάθε δικαστική δίωξη·

Η ασυλία τους καλύπτει επίσης όταν μεταβαίνουν στον τόπο συνεδριάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή όταν επιστρέφουν από αυτόν.

Επίκληση της ασυλίας δεν δύναται να γίνει στην περίπτωση αυτοφώρου εγκλήματος και ούτε δύναται να εμποδίσει την άσκηση του δικαιώματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να άρει την ασυλία ενός από τα μέλη του.

Τα άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν ως εξής:

Άρθρο 6

Άρση της ασυλίας

1.   Κάθε αίτηση για άρση της ασυλίας αξιολογείται σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8 και 9 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2.

Άρθρο 9

Διαδικασίες σχετικά με την ασυλία

1.   Κάθε αίτηση η οποία απευθύνεται στον Πρόεδρο από αρμόδια αρχή κράτους μέλους με σκοπό την άρση της ασυλίας ενός βουλευτή, ή από βουλευτή ή πρώην βουλευτή με σκοπό την προάσπιση των προνομίων και της ασυλίας, ανακοινώνεται στην Ολομέλεια και παραπέμπεται στην αρμόδια επιτροπή.

2.   Με τη σύμφωνη γνώμη του ενδιαφερόμενου βουλευτή ή πρώην βουλευτή, η αίτηση μπορεί να υποβάλλεται από άλλο βουλευτή, στον οποίο μπορεί να επιτραπεί να εκπροσωπεί τον ενδιαφερόμενο βουλευτή ή πρώην βουλευτή σε όλα τα στάδια της διαδικασίας.

Ο βουλευτής που εκπροσωπεί τον ενδιαφερόμενο βουλευτή ή πρώην βουλευτή δεν συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων της επιτροπής.

3.   Η επιτροπή εξετάζει χωρίς καθυστέρηση, αλλά λαμβάνοντας υπόψη την σχετική περιπλοκότητά τους, τις αιτήσεις για άρση της ασυλίας ή τις αιτήσεις για προάσπιση των προνομίων και της ασυλίας.

4.   Η επιτροπή καταρτίζει πρόταση αιτιολογημένης απόφασης που περιορίζεται σε σύσταση για την έγκριση ή την απόρριψη της αίτησης άρσης της ασυλίας ή προάσπισης των προνομίων και της ασυλίας. Τροπολογίες δεν γίνονται δεκτές. Σε περίπτωση απόρριψης μιας πρότασης, θεωρείται εγκριθείσα η αντίθετη απόφαση.

5.   Η επιτροπή μπορεί να ζητήσει από την ενδιαφερόμενη αρχή να της παράσχει οποιαδήποτε πληροφορία ή επεξήγηση θεωρεί αναγκαία προκειμένου να σχηματίσει γνώμη για το εάν η ασυλία πρέπει να αρθεί ή να προασπισθεί.

6.   Ο ενδιαφερόμενος βουλευτής πρέπει να έχει την ευκαιρία να εκφράσει την άποψή του και μπορεί να προσκομίσει οποιαδήποτε έγγραφα ή άλλα γραπτά στοιχεία θεωρεί χρήσιμα.

Ο βουλευτής δεν παρίσταται στις συζητήσεις σχετικά με την αίτηση άρσης ή υπεράσπισης της ασυλίας του, παρά μόνο στην ίδια την ακρόαση.

Ο πρόεδρος της επιτροπής καλεί τον βουλευτή σε ακρόαση, προσδιορίζοντας την ημερομηνία και την ώρα αυτής. Ο βουλευτής δύναται να παραιτηθεί του δικαιώματος ακρόασης.

Εάν ο βουλευτής δεν παραστεί στην ακρόαση σύμφωνα με την εν λόγω πρόσκληση, λογίζεται ότι παραιτήθηκε του δικαιώματος ακρόασης, εκτός εάν ζητήσει να μη συμμετάσχει στην ακρόαση κατά την προτεινόμενη ημερομηνία και ώρα, αιτιολογώντας την απουσία του. Ο πρόεδρος της επιτροπής αποφασίζει εάν θα κάνει δεκτή την ως άνω αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη τους εκτιθέμενους λόγους· κατά της απόφασης του προέδρου δεν επιτρέπεται προσφυγή.

Εάν ο πρόεδρος της επιτροπής δεχθεί την αίτηση, καλεί τον βουλευτή σε ακρόαση σε νέα ημερομηνία και ώρα. Εάν ο βουλευτής αγνοήσει τη δεύτερη πρόσκληση σε ακρόαση, η διαδικασία συνεχίζεται χωρίς να έχει ακουσθεί ο βουλευτής. Στην περίπτωση αυτή, δεν γίνονται δεκτές περαιτέρω αιτήσεις ακρόασης ή μη συμμετοχής σε αυτή.

7.   Όταν η αίτηση ζητεί την άρση ή την υπεράσπιση της ασυλίας για διαφόρους λόγους, ο κάθε ένας από αυτούς μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστής απόφασης. Η έκθεση της επιτροπής μπορεί, κατ’ εξαίρεση, να προτείνει την άρση ή την υπεράσπιση της ασυλίας μόνο για τις ποινικές διώξεις ενώ, μέχρις ότου εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση, ο βουλευτής έχει ασυλία από κάθε μορφή σύλληψης ή κράτησης ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο τον παρεμποδίζει στην άσκηση των καθηκόντων που προβλέπει η εντολή του.

8.   Η επιτροπή μπορεί να διατυπώσει αιτιολογημένη γνώμη σχετικά με την αρμοδιότητα της εν λόγω αρχής και σχετικά με το παραδεκτό της αίτησης, αλλά δεν αποφαίνεται σε καμία περίπτωση για την ενοχή ή μη βουλευτών ούτε για το σκόπιμο ή μη της ποινικής δίωξης για την έκφραση γνώμης ή τις πράξεις που τους καταλογίζονται, ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εξέταση της αίτησης παρέχει στην επιτροπή εμπεριστατωμένες πληροφορίες για την υπόθεση.

(...)

3. Αιτιολόγηση της προτεινόμενης απόφασης

Βάσει των προαναφερθέντων πραγματικών περιστατικών, στην παρούσα υπόθεση εφαρμόζεται το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στους βουλευτές του κοινοβουλίου της χώρας τους. Με τη σειρά του, το άρθρο 26 του Συντάγματος της Γαλλικής Δημοκρατίας προβλέπει ότι κανένα μέλος του Κοινοβουλίου δεν δύναται να διωχθεί, να καταζητηθεί, να συλληφθεί, να κρατηθεί ή να δικασθεί για γνώμη που εξέφρασε ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των καθηκόντων του και ότι κανένα μέλος του Κοινοβουλίου δεν δύναται να συλληφθεί ή να αποτελέσει αντικείμενο άλλου στερητικού ή περιοριστικού της ελευθερίας μέτρου σχετικά με αξιόποινη πράξη παρά μόνον κατόπιν αδείας του Κοινοβουλίου·

Προκειμένου να αποφασίσει εάν θα άρει ή όχι την ασυλία ενός βουλευτή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εφαρμόζει τις δικές του πάγιες αρχές. Σύμφωνα με μία από τις αρχές αυτές, η ασυλία αίρεται κατά κανόνα όταν το αδίκημα εμπίπτει στο άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υφίσταται fumus persecutionis, δηλαδή μία αρκούντως σοβαρή και αποχρώσα υπόνοια ότι η δίωξη ασκείται με σκοπό να παρεμποδιστεί η πολιτική δραστηριότητα του συγκεκριμένου βουλευτή.

Δεν συντρέχει ουδείς λόγος για να θεωρηθεί ότι τίθεται θέμα fumus persecutionis στην παρούσα υπόθεση.

Σε ό,τι δε αφορά το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αποφανθεί ότι, προκειμένου ένα μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να απολαμβάνει απόλυτης ασυλίας βάσει της εν λόγω διάταξης, πρέπει μια γνώμη να έχει διατυπωθεί από τον βουλευτή κατά την άσκηση των καθηκόντων του, απαιτείται δηλαδή να υφίσταται άμεσος και προφανής σύνδεσμος μεταξύ της διατυπωθείσας γνώμης και των βουλευτικών καθηκόντων(1)·

Στην προκείμενη περίπτωση, είναι προδήλως αδύνατον να υποστηριχθεί ότι η κ. Le Pen προέβη στις εικαζόμενες δηλώσεις υπό την ιδιότητά της ως μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή ότι αυτές διατυπώθηκαν κατά την άσκηση των καθηκόντων της κατά την έννοια του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

4. Συμπέρασμα

Βάσει των ως άνω εκτιμήσεων και σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του Κανονισμού, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων συνιστά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να άρει τη βουλευτική ασυλία της κ. Marine Le Pen.

(1)

Απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C-163/10, Patriciello, ECLI: EU:C:2011:543, παρ. 35.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

13.6.2017

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

14

1

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Joëlle Bergeron, Mady Delvaux, Rosa Estaràs Ferragut, Laura Ferrara, Mary Honeyball, Sajjad Karim, Sylvia-Yvonne Kaufmann, António Marinho e Pinto, Emil Radev, Evelyn Regner, Pavel Svoboda, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Daniel Buda, Angel Dzhambazki, Heidi Hautala, Jens Rohde

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου