ZALECENIE w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC

4.9.2017 - (11342/2016 – C8-0458/2016 – 2016/0217(NLE)) - ***

Komisja Spraw Zagranicznych
Sprawozdawca: Javier Couso Permuy

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC

(11342/2016 – C8-0458/2016 – 2016/0217(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (11342/2016),

–  uwzględniając projekt Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC (11356/2016),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 209 ust. 2, a także art. 212 ust. 1 w połączeniu z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0458/2016),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0279/2017),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządom i parlamentom państw należących do Wspólnoty Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC).

UZASADNIENIE

Kontekst

Przyjmując za podstawę silne więzi historyczne, społeczne i gospodarcze oraz wspólnotę wartości, Ameryka Łacińska, Karaiby oraz Unia Europejska (UE) na pierwszym szczycie w Rio de Janeiro w 1999 r. rozpoczęły proces budowania „partnerstwa strategicznego dwóch regionów”. Ten ambitny projekt, którego celem jest m.in. dynamiczny dialog polityczny i stworzenie przestrzeni międzyregionalnej wymiany polityczno-gospodarczej, umocniono w 2010 r., powołując Wspólnotę Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC). CELAC, stworzona jako regionalna platforma polityczna zrzeszająca trzydzieści trzy państwa kontynentu amerykańskiego, stała się partnerem UE w ramach partnerstwa między dwoma regionami.

O Fundacji UE–LAC

Fundacja Unia Europejska – Ameryka Łacińska i Karaiby (Fundacja UE–LAC) została ustanowiona przez szefów państw i rządów Unii Europejskiej (UE) oraz Wspólnoty Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC) w 2010 r. Fundacja zrzesza państwa członkowskie UE i państwa CELAC; jej członkiem jest także Unia Europejska. Fundacja stanowi narzędzie partnerstwa UE–CELAC, a jej działalność umacnia dialog międzyrządowy zgodnie z planem działania dla obu regionów.

Misją Fundacji jest wzmacnianie i wspieranie strategicznego partnerstwa dwóch regionów poprzez zwiększanie jego widoczności i promowanie aktywnego uczestnictwa społeczeństwa obywatelskiego obu regionów.

Podczas posiedzenia ministrów spraw zagranicznych CELAC i UE, które odbyło się w Santo Domingo w dniu 25 października 2016 r., zawarto Umowę[1] ustanawiającą Fundację jako organizację międzynarodową. Funkcję depozytariusza Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC pełni Rada Europejska, a Umowa jest otwarta do ratyfikacji od dnia 25 października 2016 r. do daty jej wejścia w życie.

Fundacja UE–LAC realizuje rozmaite programy poświęcone badaniom stosunków międzyregionalnych i analizom kwestii objętych harmonogramem współpracy międzyregionalnej, a także wskazuje w ich ramach nowatorskie aspekty partnerstwa, które mogą skutkować nowymi formami i dziedzinami współpracy między UE i państwami Ameryki Łacińskiej i Karaibów.

Ponadto celem Fundacji jest wspieranie wspólnej płaszczyzny dialogu i refleksji z podmiotami pozarządowymi, umożliwiającej wzbogacenie i wzmocnienie międzyrządowego procesu w poszukiwaniu odpowiedzi na problemy, z którymi mierzą się społeczeństwa obu regionów.

Dzięki upowszechnianiu prac analitycznych oraz dzięki znajomości harmonogramu współpracy międzyregionalnej Fundacja UE–LAC może przekazywać organom międzyrządowym wnioski i rozwiązania do uwzględnienia w procesie podejmowania decyzji. Fundacja dysponuje również licznymi publikacjami, dokumentami i źródłami bibliograficznymi o charakterze naukowym i rządowym dotyczącymi stosunków UE–LAC od roku 1999. Świadczy też szczególne usługi na rzecz badaczy oraz osób zainteresowanych kwestią stosunków międzyregionalnych oraz tematów, którymi się zajmuje.

Uzasadnienie sprawozdawcy

Stosunki między Unią Europejską a Ameryką Łacińską i Karaibami opierają się na silnych więziach historycznych, kulturowych i międzyludzkich, a także na prawie międzynarodowym i na pełnym poszanowaniu praw człowieka, wspólnych zasad i wartości oraz wzajemnych interesów. Celem przedmiotowej Umowy ustanawiającej Fundację UE–LAC jest pogłębienie tego strategicznego partnerstwa dwóch regionów.

Unia Europejska i CELAC ponownie potwierdziły swoje zaangażowanie w zakresie wszystkich celów i zasad zapisanych w Karcie Narodów Zjednoczonych oraz na rzecz obrony suwerennej równości wszystkich państw, poszanowania ich integralności terytorialnej i niezależności politycznej, a także wspierania rozwiązywania sporów w sposób pokojowy oraz w ramach wymiaru sprawiedliwości i zgodnie z prawem międzynarodowym. W kontekście stosunków międzynarodowych oba regiony podjęły zobowiązania do powstrzymania się od wszelkich działań mogących stanowić naruszenie tych zasad oraz do unikania stosowania gróźb lub siły w jakikolwiek sposób niezgodny z celami i zasadami Narodów Zjednoczonych.

Od powstania CELAC w 2010 r. odnotowano postępy w zakresie współpracy Unii Europejskiej z Ameryką Łacińską i regionem Karaibów, dlatego należy z zadowoleniem przyjąć postępy w zacieśnianiu stosunków między regionami. Te procesy integracji regionalnej, dialogu politycznego, współpracy, solidarności, komplementarności i rozwoju zdolności na szczeblu krajowym i regionalnym stanowią podwaliny multilateralizmu oraz sprawowania rządów na świecie w sposób bardziej demokratyczny i sprzyjający integracji.

W tym kontekście Fundacja UE–LAC umożliwi wzmocnienie dialogu międzyregionalnego, zacieśnienie naszych wzajemnych stosunków w celu pełnego wykorzystania możliwości, jakie z nich wynikają, spełnienia uzasadnionych oczekiwań obywateli Ameryki Łacińskiej i Europy oraz skutecznego podejmowania wyzwań o charakterze globalnym.

Ponadto należy podkreślić, że w ramach deklaracji z Brukseli przyjętej przez UE–CELAC w dniu 11 czerwca 2015 r. uzgodniono działania, których motywem przewodnim jest hasło: „Kształtując wspólną przyszłość: na rzecz dostatnich, spójnych i trwałych społeczeństw dla naszych obywateli”, w związku z czym ratyfikacja Umowy ustanawiającej Fundację UE–LAC jako organ o charakterze międzynarodowym jest w pełni uzasadniona.

• [1]  Treść Umowy dostępna jest w 23 językach pod adresem: https://eulacfoundation.org/es/acuerdo-constitutivo-de-la-fundaci%C3%B3n-internacional-eu-lac

PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł	Zawarcie Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE-LAC
Odsyłacze	11342/2016 – C8-0458/2016 – JOIN(2016)0034 – 2016/0217(NLE)
Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody	10.11.2016
Komisja przedmiotowo właściwa        Data ogłoszenia na posiedzeniu	AFET 21.11.2016
Komisje wyznaczone do wydania opinii        Data ogłoszenia na posiedzeniu	DEVE 21.11.2016	INTA 21.11.2016
Opinia niewydana        Data decyzji	DEVE 7.9.2016	INTA 31.8.2016
Sprawozdawcy        Data powołania	Javier Couso Permuy 21.3.2017
Data przyjęcia	30.8.2017
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	59 2 4
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Lars Adaktusson, Petras Auštrevičius, Mario Borghezio, Klaus Buchner, James Carver, Fabio Massimo Castaldo, Lorenzo Cesa, Andi Cristea, Georgios Epitideios, Knut Fleckenstein, Anna Elżbieta Fotyga, Eugen Freund, Michael Gahler, Iveta Grigule, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Janusz Korwin-Mikke, Andrey Kovatchev, Ilhan Kyuchyuk, Ryszard Antoni Legutko, Barbara Lochbihler, Sabine Lösing, Andrejs Mamikins, Alex Mayer, David McAllister, Tamás Meszerics, Francisco José Millán Mon, Javier Nart, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Sofia Sakorafa, Alyn Smith, Jordi Solé, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, Charles Tannock, Elena Valenciano, Hilde Vautmans, Anders Primdahl Vistisen, Boris Zala
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego	Elisabetta Gardini, Neena Gill, Ana Gomes, András Gyürk, Takis Hadjigeorgiou, Liisa Jaakonsaari, Marek Jurek, Urmas Paet, Mirosław Piotrowski, Miroslav Poche, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat, Janusz Zemke, Željana Zovko
Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego	Seb Dance, Jean-Luc Schaffhauser, Marie-Pierre Vieu, Ivan Štefanec
Data złożenia	4.9.2017

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

59	+
ALDE	Petras Auštrevičius, Iveta Grigule, Ilhan Kyuchyuk, Javier Nart, Urmas Paet, Jozo Radoš, Hilde Vautmans
ECR	Anna Elżbieta Fotyga, Ryszard Antoni Legutko, Charles Tannock, Anders Primdahl Vistisen
EFDD	Fabio Massimo Castaldo
GUE/NGL	Takis Hadjigeorgiou, Sabine Lösing, Sofia Sakorafa, Marie-Christine Vergiat, Marie-Pierre Vieu
NI	Georgios Epitideios
PPE	Lars Adaktusson, Lorenzo Cesa, Michael Gahler, Elisabetta Gardini, András Gyürk, Sandra Kalniete, Manolis Kefalogiannis, Tunne Kelam, Andrey Kovatchev, David McAllister, Francisco José Millán Mon, Alojz Peterle, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Ivan Štefanec, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica, Željana Zovko
S&D	Andi Cristea, Seb Dance, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Neena Gill, Ana Gomes, Liisa Jaakonsaari, Andrejs Mamikins, Alex Mayer, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Ioan Mircea Paşcu, Miroslav Poche, Elena Valenciano, Boris Zala, Janusz Zemke
VERTS/ALE	Klaus Buchner, Barbara Lochbihler, Tamás Meszerics, Alyn Smith, Jordi Solé, Bodil Valero

2	-
EFDD	James Carver
NI	Janusz Korwin-Mikke

4	0
ECR	Marek Jurek, Mirosław Piotrowski
ENF	Mario Borghezio, Jean-Luc Schaffhauser

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się