Procedura : 2017/2199(IMM)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0398/2017

Teksty złożone :

A8-0398/2017

Debaty :

Głosowanie :

PV 12/12/2017 - 5.6

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0479

SPRAWOZDANIE     
PDF 624kWORD 53k
8.12.2017
PE 613.657v02-00 A8-0398/2017

w sprawie wniosku o skorzystanie z przywilejów i immunitetu Eleonory Forenzy

(2017/2199(IMM))

Komisja Prawna

Sprawozdawca: Gilles Lebreton

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 INFORMACJE O PRZYJECIU SPRAWOZDANIA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku o skorzystanie z przywilejów i immunitetu Eleonory Forenzy

(2017/2199(IMM))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając przekazany na posiedzeniu plenarnym w dniu 11 września 2017 r. wniosek Gabriele Zimmer z dnia 20 lipca 2017 r. o skorzystanie z immunitetu poselskiego przez Eleonorę Forenzę w związku z incydentem, jaki przydarzył się E. Forenzy w dniu 8 lipca 2017 r. podczas demonstracji, która miała miejsce w związku ze szczytem G-20 w Hamburgu,

–  po wysłuchaniu Eleonory Forenzy zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu Parlamentu,

–  uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–  uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r.(1),

–  uwzględniając art. 5 ust. 2 oraz art. 7 i art. 9 Regulaminu Parlamentu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0398/2017),

A.  mając na uwadze, że posłanka do Parlamentu Europejskiego i jednocześnie przewodnicząca grupy GUE/NGL Gabriele Zimmer wystąpiła na mocy art. 8 i 9 protokołu nr 7 o skorzystanie z immunitetu przez należącą do tej samej grupy politycznej posłankę Eleonorę Forenzę, która podczas demonstracji odbywającej się w związku ze szczytem G20 w Hamburgu w dniu 8 lipca 2017 r. została poddana kontroli osobistej, a następnie zatrzymana w areszcie razem z grupą innych aktywistów; mając na uwadze, że przeszukanie i aresztowanie miały miejsce po wspomnianej manifestacji, kiedy E. Forenza i jej grupa szli razem na obiad;

B.  mając na uwadze, że Parlament dysponuje szerokim zakresem uznania, jeśli chodzi o kierunek, jaki zamierza nadać decyzji w przedmiocie wniosku o skorzystanie z immunitetu złożonego przez posła(2);

C.  mając na uwadze, że art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wzajemnie się wykluczają(3); mając na uwadze, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy żadnej opinii wyrażonej przez posła do Parlamentu Europejskiego, lecz raczej zarzutu zachowania niebezpiecznego dla porządku publicznego (zarzut udziału w zamieszkach); mając zatem na uwadze, że automatyczne staje się zastosowanie art. 9 protokołu nr 7;

D.  mając na uwadze, że na mocy art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa, a na terytorium innego państwa członkowskiego z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego; mając na uwadze, że zatem włoska posłanka do Parlamentu Europejskiego E. Forenza znajdująca się w Niemczech korzystała z tej ochrony;

E.  mając na uwadze, że według wniosku o skorzystanie z immunitetu E. Forenza już na początku kontaktu z niemiecką policją oświadczyła, że jest posłanką do Parlamentu Europejskiego, natychmiast przedstawiła dokumenty potwierdzające jej status, a także udało się jej skontaktować włoskiego konsula w Hamburgu z oficerem policji kierującym operacją;

F.  mając na uwadze, że pomimo statusu posłanki do Parlamentu Europejskiego niemiecka policja poddała E. Forenzę drobiazgowej kontroli osobistej, a następnie zatrzymała ją w areszcie na ponad cztery godziny;

G.  mając na uwadze, że jak świadczą przedstawione okoliczności, niemiecka policja była świadoma, że zatrzymuje posłankę do Parlamentu Europejskiego, co stanowi naruszenie Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, zwłaszcza jego art. 9 akapit pierwszy lit. b);

H.  mając na uwadze, że z uwagi na okoliczności oczywiste jest, że E. Forenza nie została schwytana na gorącym uczynku, a więc nie ma zastosowania wyjątek, o którym mowa w art. 9 akapit trzeci Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, co oznacza, że sprawa E. Forenzy jest całkowicie objęta jej immunitetem;

1.  wyraża zgodę na skorzystanie przez E. Forenzę z przywilejów i immunitetu;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwym władzom Republiki Federalnej Niemiec i Eleonorze Forenzy.

(1)

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Sądu z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.

(2)

Wyżej wymieniona sprawa T-42/06 Gollnisch / Parlament Europejski, pkt 101.

(3)

Wyżej wymienione sprawy połączone C-200/07 i C-201/07, Marra i in., pkt 45.


UZASADNIENIE

1.  Kontekst

Na posiedzeniu w dniu 11 września 2017 r. przewodniczący ogłosił zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu PE, że otrzymał wniosek przewodniczącej grupy GUE/NGL Gabriele Zimmer o skorzystanie z immunitetu poselskiego przez posłankę do Parlamentu Europejskiego Eleonorę Forenzę w związku z incydentem, jaki przydarzył się tej ostatniej w dniu 8 lipca 2017 r. podczas demonstracji, która miała miejsce w związku ze szczytem G20 w Hamburgu(1).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Regulaminu przewodniczący przekazał wniosek Komisji Prawnej.

Do wniosku o skorzystanie z immunitetu dołączono krótkie sprawozdanie z wydarzeń, które E. Forenza przekazała G. Zimmer w dniu 10 lipca 2017 r. W sprawozdaniu tym można przeczytać m.in.:

W dniu 8 lipca zostałam zatrzymana przez policję około godz. 16.00 na Ludwig-Erhard-Strasse w Hamburgu, kiedy wraz z moim akredytowanym asystentem parlamentarnym (...) oraz z 13 innymi włoskimi aktywistami przechodziłam przez Holstenwall. Było to zaraz po zakończeniu demonstracji, kiedy udawaliśmy się razem do restauracji, aby zjeść obiad. Pragnę wyjaśnić, że w tamtej chwili po prostu szliśmy sobie spokojnie.

Na Ludwig-Erhard-Strasse policja poprosiła nas o dowody tożsamości i kiedy okazywaliśmy dokumenty, do czego przystąpiliśmy bez zwłoki, zostaliśmy szybko otoczeni przez grupę około 25–30 policjantów, którzy przyparli mnie wraz z grupą moich znajomych do muru.

Od razu poinformowałam, że jestem posłanką do Parlamentu Europejskiego, legitymując się przed policjantami zarówno identyfikatorem parlamentarnym, jak i przepustką. W odpowiedzi policjanci roześmiali mi się w twarz, a wszystkie moje dokumenty, identyfikator i przepustka zostały skonfiskowane. Oddano mi je dopiero po zwolnieniu z aresztu (Gefangenensammelstelle) około godz. 20.00.

Na pytanie o uzasadnienie takiego traktowania policja odpowiedziała, że na podstawie informacji służb wywiadowczych do Hamburga miało przybyć wielu Włochów, aby wziąć udział w zamieszkach ulicznych. Zatem bez względu na mój status posłanki do Parlamentu Europejskiego uznana zostałam za jednostkę „niebezpieczną”, ponieważ przemieszczałam się w grupie i mówiłam po włosku. Był to powód decyzji o zatrzymaniu i podstawa zgody na przetrzymywanie mnie i osób mi towarzyszących w areszcie.

Spędziłam ponad pół godziny na rogu tej ulicy, otoczona przez policjantów. Zostałam również poddana drobiazgowej kontroli osobistej: przeszukano mnie, mój bagaż i rzeczy osobiste. Tej samej procedurze poddano wszystkie otaczające mnie osoby i nie znaleziono niczego, czego można by użyć do popełnienia aktu przemocy, ani nawet kawałka tkaniny, który mógłby służyć zakryciu twarzy. Po kontroli osobistej mogłam skontaktować się telefonicznie z włoskim konsulem w Hamburgu, który porozmawiał z jedynym mówiącym po angielsku oficerem policji wydającym się kierować tą operacją. Rozmowa telefoniczna z konsulem nie przyniosła jednak żadnych rezultatów i oznajmiono mi i pozostałym 14 aktywistom, że jesteśmy „aresztowani”, nie wyjaśniając przy tym powodów uzasadniających zatrzymanie posła do Parlamentu Europejskiego.

Po aresztowaniu zostaliśmy przewiezieni dwoma samochodami policyjnymi i osadzeni wraz z innymi 4 osobami w areszcie celnym na bardzo małej przestrzeni, na około 3 godziny, bez prawa do kontaktów czy otrzymania pomocy prawnej. Następnie przewieziono nas do więzienia w Hamburgu, nadal jako aresztowanych. (...) Dopiero około godz. 20.00, wiele godzin po zatrzymaniu, uznano mój status i zostałam w końcu zwolniona. (...)

Pozostałe 14 osób z mojej grupy zamknięto w celach (...).

Nawet po tym, jak zostałam zwolniona, grożono mi kilkakrotnie, że zostanę wyprowadzona siłą z więzienia, jeśli będę odmawiać jego opuszczenia, co de facto uniemożliwiło mi wykonanie moich uprawnień kontrolnych jako posłanki do Parlamentu Europejskiego. Odmówiono mi także możliwości doładowania mojego telefonu komórkowego oraz otrzymania pomocy i informacji od zespołu prawniczego.

Opuściłam okolice więzienia dopiero po godz. 18.00 dnia 9 lipca, kiedy większość pozostałych zatrzymanych Włochów zostało zwolnionych bez postawienia zarzutów i nawet bez jakiegokolwiek dokumentu wyjaśniającego przyczyny aresztowania.

Tego samego wieczoru pokazano mi zamieszczony przez hamburską policję na Twitterze wpis, w którym policja chwaliła się zatrzymaniem mnie, posłanki do Parlamentu Europejskiego. (...)

W dniu 24 lipca 2017 r. G. Zimmer wystąpiła z datowanym na 20 lipca 2017 r. wnioskiem o skorzystanie przez E. Forenzę z immunitetu na podstawie art. 8 i 9 protokołu nr 7 oraz art. 7 i 9 Regulaminu Parlamentu Europejskiego.

W dniu 21 listopada 2017 r. Komisja Prawna wysłuchała E. Forenzy zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu.

2.  Przepisy i procedury dotyczące immunitetu posłów do Parlamentu Europejskiego

Artykuły 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej stanowią, co następuje:

Artykuł 8

Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych.

Artykuł 9

Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie korzystają:

a) na terytorium swojego państwa — z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

b) na terytorium innego Państwa Członkowskiego — z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.

Immunitet chroni także członków podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.

Nie można powoływać się na immunitet w przypadku, gdy członek został schwytany na gorącym uczynku i nie może on stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek ze swoich członków.

Artykuły 5, 7 i 9 Regulaminu Parlamentu Europejskiego stanowią, co następuje:

Artykuł 5: Przywileje i immunitety

1. Posłom do Parlamentu Europejskiego przysługują przywileje oraz immunitety określone w Protokole nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

2. Wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz w celu zapewnienia niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji. Immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego członków. (...)

Artykuł 7: Korzystanie z przywilejów i immunitetu

1. W przypadku gdy zachodzi podejrzenie, że doszło lub może wkrótce dojść do naruszenia przywilejów i immunitetu posła lub byłego posła przez organy państwa członkowskiego, można złożyć zgodnie z art. 9 ust. 1 wniosek o stwierdzenie przez Parlament w drodze decyzji, czy doszło lub prawdopodobne jest, że dojdzie do naruszenia tych przywilejów i immunitetu.

2. Taki wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu można złożyć w szczególności w przypadku, gdy zostanie uznane, że istniejące okoliczności stanowiłyby ograniczenia administracyjne lub inne ograniczenie swobody przemieszczania się posłów udających się na miejsce obrad Parlamentu lub z niego powracających bądź ograniczenie administracyjne lub inne ograniczenia swobody wyrażania opinii lub głosowania podczas wykonywania obowiązków, albo że istniejące okoliczności byłyby objęte zakresem art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

3. Wniosek posła o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu nie jest dopuszczalny, jeżeli wpłynął już wniosek o uchylenie immunitetu tego posła lub o skorzystanie z tego immunitetu, dotyczący tych samych okoliczności faktycznych, niezależnie od tego, czy na skutek wcześniejszego wniosku podjęta została decyzja. (...)

Artykuł 9: Procedury dotyczące immunitetu

1. Każdy wniosek o uchylenie immunitetu posła skierowany do Przewodniczącego przez właściwy organ państwa członkowskiego lub wniosek o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu i przywilejów skierowany przez posła lub byłego posła jest ogłaszany na posiedzeniu plenarnym oraz przekazywany właściwej komisji.

2. Za zgodą zainteresowanego posła lub byłego posła wniosek może złożyć inny poseł, który został upoważniony do reprezentowania zainteresowanego posła lub byłego posła na wszystkich etapach postępowania.

Poseł, który reprezentuje zainteresowanego posła lub byłego posła, nie uczestniczy w podejmowaniu decyzji przez komisję.

3. Wnioski o uchylenie immunitetu lub o wyrażenie zgody na skorzystanie z przywilejów i immunitetu są rozpatrywane przez komisję niezwłocznie, lecz z uwzględnieniem ich względnej złożoności.

4. Komisja przedstawia wniosek dotyczący uzasadnionej decyzji zawierający zalecenie przyjęcia lub odrzucenia wniosku o uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu i przywilejów. Nie dopuszcza się składania poprawek. W przypadku odrzucenia wniosku, uważa się za przyjętą decyzję przeciwną.

5. Komisja może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do ustalenia zasadności uchylenia immunitetu lub skorzystania z niego.

6. Zainteresowany poseł ma możliwość udzielenia wyjaśnień i może przedłożyć wszelkie dokumenty lub inne dowody pisemne, które uzna za istotne.

Zainteresowany poseł nie uczestniczy w debacie nad wnioskiem o uchylenie jego immunitetu lub dotyczącym go wnioskiem o wyrażenie zgody na skorzystanie z immunitetu, z wyjątkiem samego wysłuchania.

Przewodniczący komisji kieruje do posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem dnia i godziny. Poseł może zrezygnować z prawa do udzielenia wyjaśnień.

Jeżeli zainteresowany poseł nie stawi się na wysłuchanie na podstawie tego zaproszenia, uznaje się, że zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień, chyba że zwróci się on o usprawiedliwienie jego niestawienia się w zaproponowanym dniu i godzinie, podając powody. Przewodniczący komisji podejmuje decyzję o przyjęciu wniosku o usprawiedliwienie na podstawie podanych powodów. Zainteresowanemu posłowi nie przysługuje odwołanie od tej decyzji.

Jeżeli przewodniczący komisji postanowi przyjąć wniosek o usprawiedliwienie, kieruje do zainteresowanego posła zaproszenie do udzielenia wyjaśnień z podaniem innego dnia i godziny. Jeżeli zainteresowany poseł nie stawi się pomimo drugiego zaproszenia do udzielenia wyjaśnień, procedura toczy się dalej bez udzielenia przez niego wyjaśnień. Nie można wówczas przyjąć żadnych kolejnych wniosków o usprawiedliwienie lub o możliwość udzielenia wyjaśnień.

7. Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu lub o skorzystanie z immunitetu opiera się na więcej niż jednej podstawie, każda z nich może być przedmiotem odrębnej decyzji. Sprawozdanie komisji może, w drodze wyjątku, zawierać propozycję, aby uchylenie immunitetu lub skorzystanie z immunitetu dotyczyło wyłącznie prowadzenia postępowania karnego, tak aby przed wydaniem prawomocnego orzeczenia poseł nie mógł zostać zatrzymany ani aresztowany oraz by nie można było podjąć żadnych innych kroków uniemożliwiających mu wykonywanie obowiązków wynikających z mandatu. (...)

3.  Uzasadnienie proponowanej decyzji

Zasady ogólne

G. Zimmer w swoim wniosku powołuje się jednocześnie na art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

W rzeczywistości artykuły te wzajemnie się wykluczają. Artykuł 9 protokołu ma zastosowanie wyłącznie do postępowań dotyczących naruszeń niemających związku z wyrażeniem opinii lub stanowiskiem zajętym w głosowaniu, gdyż do naruszeń mających związek z takimi okolicznościami ma zastosowanie wyłącznie art. 8 protokołu(2). Ponieważ nie chodzi tu o opinie wyrażone przez posła do Parlamentu Europejskiego, lecz raczej o zarzut zachowania niebezpiecznego dla porządku publicznego (zarzut udziału w zamieszkach), oczywiste jest zastosowanie art. 9 protokołu.

Jak podkreślił Sąd, art. 9 protokołu „ma na celu zapewnienie niezależności posłów do Parlamentu poprzez zapobieżenie temu, by w trakcie trwania sesji Parlamentu wywierano na nich naciski w postaci gróźb aresztowania lub wszczęcia postępowania karnego”(3).

O ile stosowanie przepisów krajowych, nakazane przez art. 9 akapit pierwszy lit. a), skutkuje dużą różnorodnością przepisów czy wręcz różnym traktowaniem posłów(4), o tyle na mocy lit. b) powstaje prawdziwy ponadnarodowy jednolity system dla posłów znajdujących się poza krajem, w którym zostali wybrani. Bez względu bowiem na ich obywatelstwo i państwo członkowskie korzystają oni z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.

Odnośny przepis używa sformułowania równie rozstrzygającego co art. 8 protokołu ustanawiający immunitet bezwzględny. Wynika z tego, że do immunitetu, o którym mowa w art. 9 akapit pierwszy lit. b) protokołu, można by zastosować takie samo podejście jak to, które zalecił Trybunał Sprawiedliwości w celu określenia zakresu immunitetu bezwzględnego, o którym mowa w art. 8, tj. że zakres tego immunitetu musi być ustalony wyłącznie na podstawie prawa Unii Europejskiej(5). Podobnie jak art. 8, art. 9 akapit pierwszy lit. b) nie pozwala zatem na ewentualne odesłanie do przepisów krajowych.

Jeżeli chodzi o procedurę wewnętrzną w Parlamencie Europejskim, zgodnie z art. 7 i 9 Regulaminu posłowie mogą składać wnioski o skorzystanie z immunitetu na mocy art. 9. Jednakże, jak podkreślił to wyraźnie Sąd, Parlament dysponuje szerokim zakresem uznania, jeśli chodzi o kierunek, jaki zamierza nadać decyzji w przedmiocie wniosku o skorzystanie z immunitetu złożonego przez posła na mocy art. 9 protokołu(6).

Zastosowanie art. 9 pierwszy akapit lit. b) protokołu do sprawy E. Forenzy

W związku z tym Komisja Prawna uważa, że okoliczności – w wersji przedstawionej we wniosku G. Zimmer, a następnie podczas wysłuchania E. Forenzy – wskazują, iż niemiecka policja poddała tę ostatnią kontroli osobistej, a następnie zatrzymała ją z pełną świadomością jej statusu posłanki do Parlamentu Europejskiego.

Ponieważ E. Forenza znajdowała się w państwie członkowskim innym od państwa, w którym została wybrana, spełniała wszystkie warunki skorzystania w tym przypadku z immunitetu, o którym mowa w art. 9 akapit pierwszy lit. b) protokołu. Zatem niemiecka policja, dokonując kontroli osobistej E. Forenzy i zatrzymując ją, świadomie naruszyła przysługujące jej przywileje i immunitety.

Z powyższego wynika, że niemiecka policja dokonała kontroli osobistej i aresztowania E. Forenzy nielegalnie.

Wreszcie z uwagi na okoliczności sprawy oczywiste jest, że E. Forenza nie została schwytana na gorącym uczynku, a więc nie ma zastosowania wyjątek z art. 9 akapit trzeci protokołu, co oznacza, że sprawa E. Forenzy jest całkowicie objęta immunitetem parlamentarnym, o którym mowa w art. 9 akapit pierwszy lit. b) protokołu.

4.  Podsumowanie

Zgodnie z art. 9 ust. 3 Regulaminu po rozpatrzeniu zarówno argumentów przemawiających za wyrażeniem zgody na skorzystanie przez E. Forenzę z immunitetu, jak i argumentów przeciw, Komisja Prawna zaleca, aby Parlament Europejski wyraził zgodę na skorzystanie przez E. Forenzę z przywilejów i immunitetów.

(1)

Zgodnie z art. 9 ust. 2 Regulaminu PE za zgodą zainteresowanego posła lub byłego posła wniosek o skorzystanie z immunitetu może złożyć inny poseł, który został upoważniony do reprezentowania zainteresowanego posła lub byłego posła na wszystkich etapach postępowania.

(2)

Wyżej wymienione sprawy połączone C-200/07 i C-201/07, Marra i in., pkt 45.

(3)

Wyżej wymieniony wyrok w sprawie Mote, pkt 50, w którym przytacza się wyrok Sądu w sprawie Rothley i in./Parlament, T-17/00 R, ECLI:EU:T:2000:119, pkt 90.

(4)

W niektórych krajach posłom nie przysługuje żaden immunitet. Tak jest np. w Zjednoczonym Królestwie: zob. Pierwsze sprawozdanie mieszanej komisji ds. immunitetów parlamentarnych, 9 kwietnia 1999 r., HC 214-I 1998-99, pkt 242: „Jeżeli poseł jest oskarżony o przestępstwo, nie jest konieczne uchylenie immunitetu. Jeżeli poseł jest uwięziony i nie może być obecny w Izbie, obie Izby należy jedynie o tym poinformować”.

(5)

Wyżej wymienione sprawy połączone C-200/07 i C-201/07, Marra i in., pkt 26.

(6)

Wyżej wymieniony wyrok w sprawie Gollnisch, pkt 101.


INFORMACJE O PRZYJECIU SPRAWOZDANIA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

7.12.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

9

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Gilles Lebreton, Evelyn Regner, Pavel Svoboda, Axel Voss, Tadeusz Zwiefka

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Maria Arena, Anne-Marie Mineur, Pier Antonio Panzeri

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności