Procedure : 2017/2275(INI)
Stadium plenaire behandeling
Documentencyclus : A8-0187/2018

Ingediende teksten :

A8-0187/2018

Debatten :

PV 02/07/2018 - 18
CRE 02/07/2018 - 18

Stemmingen :

PV 04/07/2018 - 6.13
Stemverklaringen

Aangenomen teksten :

P8_TA(2018)0292

VERSLAG     
PDF 455kWORD 77k
24.5.2018
PE 618.011v02-00 A8-0187/2018

Naar een externe EU-strategie tegen huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken – volgende stadia

(2017/2275(INI))

Commissie buitenlandse zaken

Rapporteur: Charles Goerens

ONTWERPRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
 ADVIES van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid
 INFORMATIE OVER DE GOEDKEURINGIN DE BEVOEGDE COMMISSIE
 HOOFDELIJKE EINDSTEMMINGIN DE BEVOEGDE COMMISSIE

ONTWERPRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Naar een externe EU-strategie tegen huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken

(2017/2275(INI))

Het Europees Parlement,

–  gezien zijn resolutie van 4 oktober 2017 over de uitbanning van kinderhuwelijken(1),

–  gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, en met name artikel 16 daarvan, alsmede alle andere mensenrechtenverdragen en -instrumenten van de Verenigde Naties (VN),

–  gezien artikel 23 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten,

–  gezien artikel 10, lid 1, van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten,

–  gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, dat op 20 november 1989 is aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN, en zijn vier basisbeginselen nl. non-discriminatie (artikel 2), het belang van het kind (artikel 3), de mogelijkheden tot overleven, ontwikkeling en bescherming van het kind (artikel 6), en de mening van het kind (artikel 12) en gezien zijn resolutie van 27 november 2014 over het 25-jarig bestaan van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind(2);

–  gezien artikel 16 van het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen,

–  gezien het VN-Verdrag inzake huwelijkstoestemming, de minimumleeftijd voor het huwelijk en de registratie van het huwelijk,

–  gezien de resoluties van de Algemene Vergadering van de VN van 18 december 2014 en van 19 december 2016 inzake kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken,

–  gezien resolutie 29/8 van de VN-Mensenrechtenraad van 2 juli 2015 over het intensiveren van de inspanningen om kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te voorkomen en uit te bannen, zijn resolutie 24/23 van 9 oktober 2013 over het intensiveren van de inspanningen om kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te voorkomen en uit te bannen: uitdagingen, resultaten, beste praktijken en gebrekkige tenuitvoerlegging en zijn resolutie 35/16 van 22 juni 2017 over kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken in humanitaire situaties,

–  gezien het standpunt dat in juni 2015 in Johannesburg (Zuid-Afrika) is ingenomen door de Conferentie van de staatshoofden en regeringsleiders van de Afrikaanse Unie inzake kinderhuwelijken,

–  gezien de gezamenlijke algemene nota van de Afrikaanse Commissie voor de rechten van mensen en volkeren (CADHP) en het deskundigencomité van de Afrikaanse Unie betreffende de rechten en het welzijn van het kind (ACERWC) over de uitbanning van kinderhuwelijken,

–  gezien artikel 32, artikel 37 en artikel 59, lid 4, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld (Verdrag van Istanbul),

–  gezien het rapport van het Bevolkingsfonds van de VN (UNFPA), getiteld "Marrying Too Young – End Child Marriage", uit 2012,

–  gezien artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU),

–  gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 9 daarvan,

–  gezien de conclusies van de Raad van 26 oktober 2015 inzake het actieplan 2016-2020 inzake gendergelijkheid,

–  gezien de conclusies van de Raad van 3 april 2017 over de bevordering en bescherming van de rechten van het kind,

–  gezien de fundamentele beginselen als vastgelegd in de mededeling van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 2016 voor een mondiale strategie voor het buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie,

–  gezien het strategisch kader en het actieplan van de EU voor mensenrechten en democratie, die op 25 juni 2012(3)door de Raad zijn vastgesteld, gezien het actieplan inzake mensenrechten en democratie (2015-2019), dat op 20 juli 2015 door de Raad is vastgesteld(4), gezien het gezamenlijke werkdocument van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 27 juni 2017, getiteld "EU-actieplan inzake mensenrechten en democratie (2015-2019): tussentijdse evaluatie – juni 2017" (SWD(2017)0254),

–  gezien de herziene EU-richtsnoeren voor de bevordering en de bescherming van de rechten van het kind van 6 maart 2017, getiteld 'Geen kind aan zijn lot overlaten',

–  gezien de Europese consensus inzake ontwikkeling van 7 juni 2017, waarin het voornemen van de EU om de mensenrechten en gendergelijkheid in haar beleid centraal te stellen, in overeenstemming met de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling, wordt bevestigd,

–  gezien artikel 52 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid (A8-0187/2018),

A.  overwegende dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken een grove schending vormen van de mensenrechten, en met name van de rechten van vrouwen, waaronder het recht op gelijke behandeling, autonomie en lichamelijke integriteit, toegang tot onderwijs en bescherming tegen uitbuiting en discriminatie, en een probleem vormen dat niet alleen in derde landen bestaat, maar ook kunnen voorkomen in sommige lidstaten; overwegende dat uitbanning van deze praktijken een van de prioriteiten is van het buitenlands beleid van de EU op het gebied van de bevordering van vrouwenrechten en mensenrechten; overwegende dat verschillende internationale handvesten en verdragen, zoals het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind en de optionele protocollen hierbij, het huwelijk van minderjarigen verbieden; overwegende dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken zeer negatieve gevolgen hebben voor de fysieke en mentale gezondheid en de persoonlijke ontwikkeling van de betrokkenen en voor de kinderen die geboren worden uit deze huwelijken, en daarmee voor de samenleving in haar geheel; overwegende dat een kinderhuwelijk een vorm van gedwongen huwelijk is, omdat kinderen per definitie niet in staat zijn om volledig, vrij en geïnformeerd met hun huwelijk of het tijdstip waarop dat voltrokken wordt in te stemmen; overwegende dat kinderen een zeer kwetsbare groep vormen;

B.  overwegende dat de EU zich ertoe heeft verbonden de rechten van het kind te beschermen en overwegende dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken een schending zijn van deze rechten; overwegende dat de EU zich ertoe heeft verbonden de rechten van het kind in haar externe beleid uitvoerig te beschermen en bevorderen;

C.  overwegende dat huwelijken niet juridisch mogen worden voltrokken zonder de volledige en vrije toestemming van beide partijen en dat personen die de minimumleeftijd om in het huwelijk te treden niet hebben bereikt, niet mogen trouwen;

D.  overwegende dat het kinderhuwelijk een mondiaal probleem is dat de grenzen van landen, culturen en religies overschrijdt; overwegende dat er overal ter wereld jonge meisjes trouwen, van het Midden-Oosten tot Latijns-Amerika, van Azië tot Europa en van Afrika tot Noord-Amerika; overwegende dat ook jongens het slachtoffer zijn van kinderhuwelijken, maar in veel mindere mate dan meisjes;

E.  overwegende dat tot op heden meer dan 750 miljoen vrouwen getrouwd zijn voor de leeftijd van 18 jaar, van wie 250 miljoen voor de leeftijd van 15 jaar; overwegende dat er momenteel ongeveer 40 miljoen meisjes van tussen de 15 en 19 jaar zijn die getrouwd zijn of samenwonen met hun partner; overwegende dat er elk jaar 15 miljoen meisjes trouwen voor de leeftijd van 18 jaar, van wie 4 miljoen voor de leeftijd van 15 jaar; overwegende dat ongeveer 156 miljoen jongens ook getrouwd zijn voor de leeftijd van 18 jaar, van wie 25 miljoen voor de leeftijd van 15 jaar; overwegende dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken vaker voorkomen in arme en onderontwikkelde regio's; overwegende dat het aantal kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken stijgt naarmate de wereldbevolking groeit; overwegende dat in een recent Unicef-rapport geschat wordt dat in 2050 1,2 miljard meisjes getrouwd zullen zijn voor de leeftijd van 18 jaar; overwegende dat negen van de tien landen met het hoogste aantal kinderhuwelijken worden geclassificeerd als fragiele staat;

F.  overwegende dat kinderhuwelijken in het algemeen het gevolg zijn van armoede, gebrek aan onderwijs, diepgewortelde genderongelijkheid en -stereotypen, de perceptie dat het huwelijk "bescherming" biedt, de eer van de familie en het gebrek aan effectieve bescherming van de rechten van jongens en meisjes, alsmede schadelijke praktijken, percepties, gewoontes en discriminerende normen; overwegende dat deze factoren vaak worden verergerd door een beperkte toegang tot kwalitatief hoogwaardig onderwijs en weinig kansen op de arbeidsmarkt en worden versterkt door bepaalde diepgewortelde sociale normen voor kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken;

G.  overwegende dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken gepaard gaan met een hoog risico op zwangerschap op jonge leeftijd en ongewenste zwangerschap, hoge moeder- en zuigelingensterftecijfers, een geringer gebruik van anticonceptie en ongewenste zwangerschappen met verhoogde gezondheidsrisico’s, inadequate of geen toegang tot informatie over seksuele en reproductieve gezondheidszorg en meestal het einde betekenen van de schoolcarrière van meisjes; overwegende dat sommige landen zwangere meisjes en jonge moeders zelfs verbieden weer naar school te gaan; overwegende dat kinderhuwelijken ook kunnen uitmonden in dwangarbeid, slavernij en prostitutie;

H.  overwegende dat het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind wijst op het belang van maatregelen om regelmatig schoolbezoek aan te moedigen, en dat veel meisjes om een aantal redenen niet naar school gaan, o.a. omdat scholen niet goed bereikbaar of erg duur zijn; overwegende dat de consequenties van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken voor meisjes onevenredig desastreus zijn en dat deze huwelijken levenslange consequenties hebben voor de slachtoffers en de betrokkenen zeer vaak de mogelijkheid ontnemen hun studie voort te zetten, aangezien meisjes tijdens de voorbereiding van een huwelijk of kort hierna meestal stoppen met naar school gaan; overwegende dat onderwijs, inclusief seksuele voorlichting, een efficiënt middel is om kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te voorkomen, omdat toegang tot onderwijs en een degelijke opleiding bijdraagt tot emancipatie en arbeidskansen en de keuzevrijheid bevordert alsmede het recht op zelfbeschikking en actieve deelname aan de samenleving waardoor individuen zich kunnen onttrekken aan elke vorm van curatele die een aantasting vormt van hun rechten zonder welke de gezondheid en de economische, juridische en maatschappelijke positie van vrouwen en meisjes, maar ook de ontwikkeling van de maatschappij als geheel worden belemmerd;

I.  overwegende dat elk jaar 17 miljoen minderjarigen een kind krijgen, waardoor ze worden gedwongen verantwoordelijkheden van volwassen op zich te nemen en hun gezondheid, onderwijs en economische perspectieven in gevaar komen; overwegende dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken de kans vergroten dat meisjes op jonge leeftijd kinderen krijgen, waardoor zij te maken krijgen met aanzienlijke risico's en problemen tijdens hun zwangerschap en de bevalling, met name omdat zij praktisch geen toegang hebben tot medische voorzieningen, waaronder hoogwaardige gezondheidscentra, of alleen tot zeer ontoereikende, wat tot een hoog moedersterftecijfer leidt; overwegende dat er ook een hoger risico is op overdraagbare infecties, waaronder hiv; overwegende dat complicaties tijdens de zwangerschap of bij de bevalling in landen met lage en middelhoge inkomens de belangrijkste doodsoorzaak is bij meisjes in de leeftijdscategorie 15-19 jaar; overwegende dat het sterftecijfer onder baby's waarvan de moeder bij de bevalling een tiener is, ongeveer 50 % hoger ligt en dat deze baby’s een grotere kans hebben last te krijgen van problemen in de fysieke en cognitieve ontwikkeling; overwegende dat regelmatige zwangerschappen en zwangerschappen op jonge leeftijd op de langere termijn ook tot een reeks gezondheidscomplicaties kunnen leiden, en zelfs tot overlijden;

J.  overwegende dat het kinderhuwelijk, het huwelijk op jonge leeftijd en het gedwongen huwelijk een schending vormen van de rechten van het kind en een gewelddaad tegen meisjes en jongens en dat staten als zodanig een plicht hebben aantijgingen te onderzoeken, daders te vervolgen en de slachtoffers, voornamelijk meisjes en vrouwen, schadeloos te stellen; overwegende dat deze huwelijken moeten worden veroordeeld en noch op culturele noch op religieuze redenen kunnen worden gerechtvaardigd; overwegende dat door het kinderhuwelijk, het huwelijk op jonge leeftijd en het gedwongen huwelijk het risico op gendergerelateerd geweld stijgt en dat deze huwelijken vaak gepaard gaan met huiselijk geweld en seksueel, fysiek, psychologisch, emotioneel en financieel misbruik en andere praktijken die schadelijk zijn voor meisjes en vrouwen, zoals vrouwenbesnijdenis en zogeheten eerwraak, en dat het risico stijgt dat vrouwen en meisjes tijdens hun leven blootstaan aan discriminatie en op gender gebaseerd geweld;

K.  overwegende dat het aantal kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken aanzienlijk stijgt in instabiele situaties, gewapende conflicten en bij humanitaire en natuurrampen, situaties waarin er vaak geen medische en psychologische behandeling voorhanden is of een gebrekkige toegang tot onderwijs, en er vaak geen mogelijkheden zijn om in het levensonderhoud te voorzien en sociale netwerken en routines worden onderbroken; overwegende dat tijdens de recente migratiecrises sommige ouders die hun kinderen, met name dochters, tegen seksuele agressie willen beschermen of hen zien als een financiële last voor hun families, denken dat ze geen andere optie hebben dan hen voor de leeftijd van 18 jaar uit te huwelijken, omdat zij denken dat dit voor hen een manier is om aan de armoede te ontsnappen;

L.  overwegende dat het gedwongen huwelijk een van de meest voorkomende oorzaken is van seksespecifieke vervolging, een factor die door een aanzienlijk aantal vrouwen wordt genoemd wanneer zij asiel aanvragen; overwegende dat er nog een aantal barrières bestaat om het gedwongen huwelijk te kunnen aanmerken als reden om internationale bescherming te bieden, ondanks het feit dat het een vorm van seksespecifieke vervolging is die een ernstige en systematische schending vormt van de grondrechten en gepaard gaat met onmenselijke en vernederende behandelingen, die in sommige gevallen als marteling kunnen worden aangemerkt;

M.  overwegende dat gedwongen huwelijken in het Verdrag van Istanbul worden aangemerkt als vorm van geweld tegen vrouwen en dat dit verdrag verlangt dat het dwingen van een kind tot het aangaan van een huwelijk en het lokken van een kind naar het buitenland met het oogmerk dat kind te dwingen tot het aangaan van een huwelijk strafbaar worden gesteld; overwegende dat het gebrek aan toegang van slachtoffers tot juridische, medische en maatschappelijke bijstand het probleem kan verergeren; overwegende dat 11 EU-lidstaten het verdrag nog moeten ratificeren;

N.  overwegende dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken wegens hun aard meestal niet worden gemeld, dat deze gevallen van misbruik internationale en culturele grenzen overschrijden, en dat deze huwelijken kunnen leiden tot vormen van mensenhandel, met slavernij, uitbuiting en/of curatele tot gevolg;

O.  overwegende dat in juli 2014 de eerste Girl Summit plaatsvond in Londen, met als doel binnenlandse en internationale initiatieven op gang te brengen om binnen één generatie vrouwenbesnijdenis, kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken uit te bannen;

P.  overwegende dat het voorkomen van en reageren op alle vormen van geweld jegens meisjes en vrouwen, met inbegrip van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, een van de doelstellingen van het Genderactieplan 2016-2020 van de EU is;

Q.  overwegende dat kinderhuwelijken de ontwikkelingslanden tegen 2030 triljoenen dollars zullen kosten(5);

R.  overwegende dat kinderhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd nog steeds een taboeonderwerp zijn en publiek moeten worden aangekaart om een einde te maken aan het dagelijks leed van meisjes en de aanhoudende schending van hun mensenrechten; overwegende dat dit kan worden gedaan door het werk van journalisten, kunstenaars, fotografen en activisten over het onderwerp kinderhuwelijken te steunen en te delen;

1.  merkt hierbij op dat sommige EU-lidstaten huwelijken op een leeftijd van 16 jaar toestaan als de ouders hiermee instemmen; dringt er bij de wetgevers, zowel die van de EU-lidstaten als die van derde landen, op aan de uniforme minimumleeftijd voor huwelijken vast te stellen op 18 jaar en de nodige administratieve, juridische en financiële maatregelen goed te keuren om de daadwerkelijke toepassing van deze minimumleeftijd te waarborgen, bijvoorbeeld door de registratie van huwelijken en geboorten te bevorderen en te garanderen dat meisjes toegang hebben tot institutionele ondersteuningsmechanismen, waaronder psychosociale begeleiding, beschermingsmechanismen en kansen om hun economische positie te versterken; wijst erop dat kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken als een ernstige schending van de mensenrechten en een inbreuk op de grondrechten van de betrokken minderjarigen moeten worden beschouwd, in de eerste plaats van het recht op vrijelijke toestemming en het recht op lichamelijke integriteit en geestelijke gezondheid, maar indirect ook van het recht op onderwijs en het volle genot van hun burger- en politieke rechten; veroordeelt kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken en is van mening dat elke inbreuk op deze wetgeving evenredig en doelmatig moet worden aangepakt;

2.  is van mening dat het van belang is de meervoudige oorzaken van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken aan te pakken, waaronder schadelijke tradities, endemische armoede, conflicten, gewoonten, gevolgen van natuurrampen, stereotiepen, weinig aandacht voor gendergelijkheid en de rechten van vrouwen en meisjes, gezondheid en welzijn, gebrek aan passende onderwijs, zwakke juridische en beleidsmaatregelen met bijzondere aandacht voor kinderen uit achtergestelde gemeenschappen; dringt er in dat opzicht bij de EU en de lidstaten op aan samen te werken met de relevante VN-organen en andere partners om de aandacht te vestigen op het probleem van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken; dringt er bij de EU en de lidstaten op aan de doelstellingen van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling te verwezenlijken, zich actiever in te zetten voor de bestrijding van schadelijke praktijken, zoals vrouwenbesnijdenis, en de personen die zich schuldig maken aan dergelijke handelingen ter verantwoording te roepen; steunt verhoogde financiering van de EU en de lidstaten via ontwikkelingshulpmechanismen die gendergelijkheid en onderwijs bevorderen om de toegang tot onderwijs voor meisjes en vrouwen te verbeteren en hun kansen om deel te nemen aan gemeenschapsontwikkeling en aan economisch en politiek leiderschap te vergroten om op deze manier de oorzaken van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken aan te pakken;

3.  erkent dat een wettelijk verbod op kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken niet het einde van deze praktijken garandeert; dringt er bij de EU en de lidstaten op aan de handhaving van internationale verdragen, wetten en programma’s beter onderling af te stemmen en te versterken, alsmede via diplomatieke betrekkingen te zorgen voor een betere coördinatie met overheden en organisaties in derde landen, om problemen met betrekking tot kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken aan te pakken; dringt er op aan dat alles in het werk gesteld wordt om wettelijke verboden te handhaven en ze aan te vullen met een bredere reeks van wetten en beleidsmaatregelen; erkent dat hiervoor alomvattende en integrale beleidsmaatregelen, strategieën en programma's moeten worden aangenomen en uitgevoerd, met inbegrip van de afschaffing van discriminerende wettelijke bepalingen met betrekking tot het huwelijk, de vaststelling van positieve maatregelen om de positie van jonge meisjes te versterken;

4.  constateert dat genderongelijkheid, het gebrek aan respect voor meisjes en vrouwen in het algemeen en het vasthouden aan culturele en sociale tradities die de discriminatie van meisjes en vrouwen bestendigen een van de grootste obstakels is bij de bestrijding van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken; erkent verder het verband tussen kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken enerzijds en eerwraak anderzijds en roept op dergelijke misdaden naar behoren te onderzoeken en de beschuldigden te vervolgen; merkt daarnaast op dat jongens en jongemannen ook het slachtoffer van dergelijk geweld kunnen zijn; dringt erop aan in alle relevante EU-programma's en in de politieke dialogen van de EU met partnerlanden aandacht te besteden aan deze praktijken om voor mechanismen te zorgen om ze te bestrijden, alsmede door middel van voorlichtings- en bewustmakingsactiviteiten in partnerlanden;

5.  wijst erop dat, om in zijn algemeenheid kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te bestrijden, het aan de Europese Unie is, als belangrijkste actor op het gebied van ontwikkelingshulp en mensenrechten, om het voortouw te nemen in samenwerking met regionale organisaties en lokale gemeenschappen; dringt er bij de EU en de lidstaten op aan samen te werken met ordehandhavingsinstanties en juridische instanties in derde landen, en opleidingen en technische bijstand te bieden om te helpen met de invoering en handhaving van de wetgeving die kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken verbiedt en wetgeving, sociale normen en culturele tradities af te schaffen die een rem zetten op de rechten en vrijheden van jonge meisjes en vrouwen; roept de lidstaten op bij te dragen aan initiatieven als het Spotlight-initiatief van de EU en de VN dat erop is gericht alle vormen van geweld tegen vrouwen en meisjes uit te bannen;

6.  verzoekt derhalve de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan om in hun respectieve nationale wetgevingen een volledig verbod op kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken op te nemen, het strafrecht toe te passen en het Verdrag van Istanbul te ratificeren; roept de lidstaten ook op samen te werken met het maatschappelijk middenveld om hun acties op dit gebied onderling af te stemmen; benadrukt het belang van adequate steun op de lange termijn voor opvanghuizen voor vrouwen en vluchtelingen en ontheemde en niet-begeleide kinderen, zodat niemand als gevolg van een gebrek aan middelen bescherming wordt geweigerd; verzoekt derhalve alle lidstaten de minimumhuwelijksleeftijd die in de wetgeving is vastgelegd ook te handhaven en toe te zien op de situatie, door naar geslacht uitgesplitste gegevens en bewijs over verwante factoren te verzamelen, zodat de omvang van het probleem beter kan worden beoordeeld; verzoekt de Commissie een Europese databank op te zetten die ook wordt gevoed met gegevens van derde landen om het verschijnsel van gedwongen huwelijken in het oog te houden;

7.  beveelt de lidstaten aan hun wetgeving inzake de behandeling van onderdanen van derde landen die aanwezig zijn in de EU, waaronder migranten die voor de leeftijd van 18 jaar zijn getrouwd, op elkaar af te stemmen en een op het kind gericht systeem voor casemanagement in te voeren om te bepalen wat in het belang van het kind is, op basis waarvan het besluit inzake de wettelijke erkenning van het huwelijk kan worden genomen en ook personen die voor de leeftijd van 18 jaar zijn getrouwd op humanitaire wijze te behandelen en hun bescherming te garanderen indien de vrouw of het meisje verzoekt om de ontbinding van het gedwongen huwelijk; dringt aan op de invoering van speciale procedures in opvangcentra voor vluchtelingen en asielzoekers;

8.  moedigt de Europese Unie aan in het kader van haar buitenlands beleid en haar ontwikkelingsbeleid een strategisch pact aan te bieden aan haar partners en daarin het volgende te eisen:

a. kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken voor alle partnerlanden te verbieden, alle lacunes in de wetgeving op te vullen en de wetgeving te handhaven in overeenstemming met de internationale mensenrechtennormen, onder meer door alle bepalingen te schrappen die kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken toestaan, rechtvaardigen of er aanleiding toe geven, waaronder die bepalingen die het mogelijk maken dat daders van verkrachting, seksueel misbruik, seksuele uitbuiting, ontvoering, mensenhandel of moderne vormen van slavernij vervolging en bestraffing ontlopen door met het slachtoffer te trouwen, in het bijzonder door dergelijke wetten af te schaffen of te wijzigen;

b. dit verbod te eerbiedigen en in de praktijk na te leven zodra de wet van kracht is geworden en alomvattende en integrale strategieën en programma's met meetbare oplopende streefdoelen op te zetten om kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te voorkomen en uit te bannen, en dat deze naar behoren worden gefinancierd en geëvalueerd, met name door toegang te garanderen tot strafrecht- en verantwoordingsmechanismen en rechtsmiddelen;

c. als overheid van een partnerland duurzaam leiderschap en de politieke wil te tonen om kinderhuwelijken uit te bannen en alomvattende juridische kaders en actieplannen te ontwikkelen met duidelijke mijlpalen en tijdpaden, waarin maatregelen ter preventie van kinderhuwelijken in verschillende sectoren worden geïntegreerd en aan te dringen op de bevordering van een politieke, economische, sociale, culturele en civiele context waarin vrouwen en meisjes worden beschermd, hun positie wordt versterkt en gendergelijkheid wordt bevorderd;

d. de middelen te mobiliseren die nodig zijn voor de verwezenlijking van deze doelstelling, er daarbij zorg voor dragend dat deze samenwerking wordt opengesteld voor alle institutionele actoren, zoals beroepsbeoefenaars in de justitiële en onderwijssector en in de gezondheidszorg, ordehandhavingsinstanties en gemeenschaps- en religieuze leiders en maatschappelijke organisaties die over de nodig expertise beschikken waar het gaat om de bestrijding van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken;

e. het niveau van ontwikkelingshulp dat aan overheidsinstanties wordt toegewezen te laten afhangen van de toezegging van het ontvangende land om zich met name te houden aan de mensenrechtennormen die gehanteerd worden bij de bestrijding van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken;

f. gebruik te maken van het VN-programma voor de volkeren (Unfpa), alsmede het VN-Kinderfonds (Unicef) in een driehoekssamenwerking van genoemde organisaties, de Europese Unie, haar lidstaten en hun maatschappelijke organisaties die op dit terrein actief zijn en de partnerlanden bij de bestrijding van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken door middel van de uitvoering van gebudgetteerde nationale actieplannen, en daarbij met name gebruik te maken van programma's en methodes waarmee de culturele, religieuze en stammentradities kunnen worden doorbroken die, in werkelijkheid, vooral een aanslag vormen op de rechten van het kind en de waardigheid van kinderen; dringt er op aan dat in dit verband ook aanverwante zaken als eerwraak worden aangepakt;

g. zich bij de tenuitvoerlegging van genoemde programma's te baseren op de verdragen en de bijlagen daarbij, alsmede de specifieke doelstellingen en streefwaarden die zijn vastgelegd in de resolutie van de Algemene Vergadering van de VN van 25 september 2015 in het kader van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling en de doelstellingen van duurzame ontwikkeling, en met name duurzame-ontwikkelingsdoelstelling 3 ("Een goede gezondheid verzekeren en welzijn voor alle leeftijden bevorderen"), duurzame-ontwikkelingsdoelstelling 4 ("Gelijke toegang tot inclusief, gelijkwaardig en kwalitatief onderwijs verzekeren en kansen voor levenslang leren voor iedereen bevorderen"), duurzame-ontwikkelingsdoelstelling 16 ("Vreedzame en inclusieve samenlevingen bevorderen, toegang tot justitie voor iedereen en op alle niveaus doeltreffende, verantwoordelijke en inclusieve instellingen"), in het bijzonder "misbruik, uitbuiting, mensenhandel en alle vormen van geweld tegen en de marteling van kinderen uitbannen";

h. zich bij de tenuitvoerlegging van genoemde programma's ook te baseren op duurzame-ontwikkelingsdoelstelling 5 ("Gendergelijkheid en empowerment voor alle vrouwen en meisjes bereiken"), met inbegrip van de toegang tot gezinsplanning, het hele aanbod van openbaar en universeel toegankelijke seksuele en reproductieve gezondheidszorg, met inbegrip van moderne anticonceptiemiddelen en veilige en legale zwangerschapsonderbreking voor meisjes; roept de Europese Commissie en de lidstaten in dit verband op de SheDecides-beweging te steunen en extra financiering beschikbaar te stellen voor internationale hulp voor seksuele en reproductieve gezondheidszorg, waaronder veilige abortussen en informatie over abortussen, om tegenwicht te bieden aan de "global gag rule" die begin 2017 opnieuw werd ingevoerd door de regering van de Verenigde Staten;

i. kwesties met betrekking tot kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken aan de orde te stellen in de voortdurende dialoog tussen de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, Stavros Lambrinidis, en derde landen; spoort de Commissie en de lidstaten ertoe aan een genderperspectief op te nemen in de programma's voor vredesopbouw en de wederopbouw na conflicten, programma's op te zetten inzake levensonderhoud en onderwijs voor meisjes en vrouwen die het slachtoffer zijn van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, en hun toegang tot medische zorg en reproductieve gezondheidszorg in door conflicten getroffen gebieden te vergemakkelijken;

9.  is van mening dat het van cruciaal belang is om ruimte te creëren voor een respectvolle dialoog met gemeenschapsleiders en dat de publieke opinie en de risicopersonen in het bijzonder bewust moet worden gemaakt met behulp van voorlichtings- en bewustmakingscampagnes en via sociale netwerken en nieuwe media om kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te bestrijden; roept daarom op tot de ontwikkeling van transversale beleids-, juridische, maatschappelijke en diplomatieke acties die als doel hebben dergelijke praktijken te voorkomen; is van mening dat het cruciaal is om binnen lokale gemeenschappen samen te werken met belangrijke betrokkenen zoals pubers - jongens én meisjes - leraren, ouders en religieuze en gemeenschapsleiders door middel van in de gemeenschap uitgevoerde programma's of specifieke informatiecampagnes om bewustzijn te kweken omtrent de negatieve effecten van kinderhuwelijken op kinderen, families en gemeenschappen, de geldende wetgeving inzake kinderhuwelijken en genderongelijkheid en manieren om toegang te krijgen tot financiering om deze problemen aan te pakken;

10.  is van mening dat de versterking van de positie van vrouwen en meisjes door middel van onderwijs, sociale steun en economische kansen een cruciaal instrument is om deze praktijken te bestrijden; beveelt aan dat de EU gelijke rechten voor vrouwen en meisjes met betrekking tot de toegang tot onderwijs bevordert en beschermt, en hierbij in het bijzonder de nadruk te leggen op kosteloos, kwalitatief hoogwaardig basis- en middelbaar onderwijs, en voorlichting over seksuele en reproductieve gezondheid op te nemen in lesprogramma's en financiële prikkels en/of bijstand te geven aan de families van meisjes om hen te motiveren de meisjes in te schrijven op een school en ervoor te zorgen dat zij hun school afmaken; benadrukt dat de toegang van minderjarige vluchtelingen tot onderwijs moet worden gegarandeerd en dat hun integratie en opname in nationale onderwijsstelsels moeten worden bevorderd; erkent dat personen die het risico lopen op een kinderhuwelijk, huwelijk op jonge leeftijd of gedwongen huwelijk en zij die al op dergelijke wijze in het huwelijk zijn getreden, in termen van toegang tot onderwijs, psychosociale bijstand, huisvesting en andere kwalitatief hoogwaardige maatschappelijke diensten, evenals toegang tot mentale gezondheidszorg, ondersteuning en bescherming nodig hebben;

11.  verzoekt de Europese Unie ervoor te zorgen dat er opleidingen worden gegeven aan ambtenaren, inclusief hun diplomatieke stafleden, maatschappelijk werkers, religieuze en gemeenschapsleiders, aan alle ordehandhavingsdiensten, juridische instanties van derde landen, leraren en ander personeel dat in contact komt met potentiële slachtoffers, zodat zij beter in staat zijn om gevallen van jonge meisjes en jongens die worden blootgesteld aan kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, huiselijk geweld, het risico om te worden verkracht, alsmede iedere andere praktijk of aantasting van de mensenrechten en de menselijke waardigheid, te herkennen en doeltreffend op te treden om de rechten en de waardigheid van die kwetsbare personen te beschermen;

12.  verzoekt de Europese Unie ervoor te zorgen dat er opleidingen worden gegeven aan ordehandhavingsdiensten zodat zij beter in staat zijn om jonge meisjes te beschermen tegen huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, huiselijk geweld, het risico om te worden verkracht, alsmede iedere andere praktijk of aantasting van de menselijke waardigheid;

13.  verzoekt de lidstaten aan migrantenvrouwen en -meisjes een eigen verblijfsvergunning te garanderen die niet van de status van hun echtgenoot of partner afhangt, vooral voor slachtoffers van lichamelijk en geestelijk geweld met inbegrip van gedwongen of gearrangeerde huwelijken, alsmede te waarborgen dat alle administratieve maatregelen worden genomen om hen te beschermen, met inbegrip van daadwerkelijke toegang tot bijstands- en beschermingsmechanismen;

14.  roept de EU en haar lidstaten op te overwegen in derde landen beschermingsmaatregelen te ondersteunen en versterken voor slachtoffers van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, zoals veilige opvanghuizen en toegang tot juridische, medische en – indien nodig – consulaire bijstand;

15.  is zich ervan bewust dat de Europese Unie, die hecht aan eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele waarden, waaronder de eerbiediging van de menselijke waardigheid, absoluut onberispelijk moet zijn in haar lidstaten, en verzoekt de Commissie een grootschalige bewustmakingscampagne te starten en een Europees Jaar te wijden aan de bestrijding van kinderhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken;

16.  is een groot voorstander van het werk van het wereldwijde partnerschap Girls Not Brides om kinderhuwelijken uit te bannen en meisjes de kans te geven hun potentieel te verwezenlijken;

17.  is ingenomen met de permanente campagne van de Afrikaanse Unie om kinderhuwelijken uit te bannen en met het werk van organisaties als de Royal Commonwealth Society die pleiten voor meer actie om kinderhuwelijken uit te bannen en genderongelijkheid aan te pakken;

18.  wijst erop dat aan mannen en jongens dringend informatie en onderricht moeten worden geboden over de verdediging van de mensenrechten, met name de rechten van kinderen en vrouwen;

19.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Verenigde Naties.

(1)

Aangenomen teksten, P8_TA(2017)0379.

(2)

PB C 289 van 9.8.2016, blz. 57.

(3)

https://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/131181.pdf

(4)

https://eeas.europa.eu/sites/eeas/files/eu_action_plan_on_human_rights_and_democracy_en_2.pdf

(5)

Wodon, Quentin T.; Male, Chata; Nayihouba, Kolobadia Ada; Onagoruwa, Adenike Opeoluwa; Savadogo, Aboudrahyme; Yedan, Ali; Edmeades, Jeff; Kes, Aslihan; John, Neetu; Murithi, Lydia; Steinhaus, Mara; Petroni, Suzanne, Economic Impacts of Child Marriage: Global Synthesis Report, Economic Impacts of Child Marriage, Washington, D.C., World Bank Group, 2017.


ADVIES van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid (18.4.2018)

aan de Commissie buitenlandse zaken

inzake "Naar een internationale EU-strategie tegen huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken - volgende stadia"

(2017/2275(INI)(INI))

Rapporteur voor advies: Daniela Aiuto

SUGGESTIES

De Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid verzoekt de bevoegde Commissie buitenlandse zaken onderstaande suggesties in haar ontwerpresolutie op te nemen:

A.  overwegende dat kindhuwelijken, huwelijke op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken(1) een schending vormen van de mensenrechten, die zijn verankerd in diverse internationale normen, zoals de Verklaring en het Actieprogramma van Peking en het Actieprogramma van de Internationale conferentie over bevolking en ontwikkeling, alsmede het VN-Verdrag inzake de huwelijkstoestemming, de minimumleeftijd waarop een huwelijk mag worden aangegaan en de registratie van huwelijken, en die behoren tot de grondbeginselen van de Europese Unie als ruimte van vrijheid, veiligheid, rechtvaardigheid en mensenrechten, met inbegrip van de rechten van vrouwen en meisjes; overwegende dat kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken andere schendingen van de mensenrechten waardoor vrouwen en meisjes onevenredig worden getroffen, laten voortduren en dat zij een obstakel vormen voor de sociale en economische ontwikkeling;

B.  overwegende dat, ondanks toezeggingen op internationaal, nationaal en regionaal niveau, kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken in de gehele wereld wijdverbreid blijven, en dat volgens schattingen van de VN bijna 700 miljoen vrouwen en 150 miljoen mannen in de wereld een gedwongen huwelijk op minderjarige leeftijd hebben gesloten; overwegende dat huwelijken op jonge leeftijd nog altijd buitenproportioneel vaak voorkomen onder meisjes; overwegende dat het uitbannen van kindhuwelijken een strategische manier is om de rechten en de positie van vrouwen te versterken;

C.  overwegende dat herhaaldelijk is aangetoond dat kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd negatieve en schadelijke gevolgen hebben voor meisjes en vrouwen, hun kinderen en hun gemeenschappen; overwegende dat kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken zeer vaak leiden tot vroegtijdig schoolverlaten waardoor aan vrouwen en meisjes hun grondrechten worden ontzegd en zij meer risico lopen het slachtoffer te worden van gendergerelateerde en aanhoudende armoede, en overwegende dat jonge bruiden, omdat zij geen onderwijs genieten en geen uitzicht op betaald werk hebben, meer risico lopen arm te worden en te blijven;

D.  overwegende dat elk jaar in de wereld 16 miljoen meisjes tussen 15 en 19 jaar een kind krijgen, en ten minste één miljoen meisjes vóór hun vijftiende levensjaar moeder worden; overwegende dat 95 % van de geboorten bij adolescenten in ontwikkelingslanden plaatsvindt, dat negen op de tien van deze geboorten binnen het huwelijk of een verbintenis gebeuren en dat elk jaar circa 70 000 adolescenten in ontwikkelingslanden sterven door oorzaken die verband houden met zwangerschappen en geboorten(2);

E.  overwegende dat uit onderzoek is gebleken dat er een nauw verband bestaat tussen kindhuwelijken en vroeggeboorten; overwegende dat huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken ernstige gevolgen hebben voor de seksuele en reproductieve gezondheid en rechten van vrouwen en meisjes, met inbegrip van ongewenste zwangerschappen wegens lage niveaus van gezinsplanning en seksuele voorlichting, en dat deze huwelijken een ernstige bedreiging vormen voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid van vrouwen en meisjes, doordat hierdoor het risico op vroegtijdige, veelvuldige en/of ongewenste zwangerschappen, sterfte en morbiditeit bij moeders en pasgeborenen, obstetrische fistels en seksueel overdraagbare infecties, waaronder hiv, aanzienlijk toeneemt, terwijl complicaties tijdens de zwangerschap en bij de bevalling de belangrijkste doodsoorzaak vormen bij meisjes tussen de 15 en 19 jaar, en kinderen van tienermoeders 50 % meer kans hebben in hun eerste levensjaren te overlijden;

F.  overwegende dat elke zeven seconde ergens in de wereld een meisje van minder dan 15 jaar trouwt, vaak met een veel oudere man; overwegende dat, indien het aantal kindbruiden in het huidige tempo blijft stijgen, hun aantal in 2030 naar schatting 950 miljoen en in 2050 1,2 miljard zal bedragen(3);

G.  overwegende dat bij huwelijken voor het 18e levensjaar sprake is van een verhoogde kans op huiselijk geweld; overwegende dat kindbruiden vaak het slachtoffer worden van geweld, omdat de onevenwichtige machtsverhouding tussen meisjes en hun veel oudere echtgenoten door een aanzienlijk leeftijdsverschil wordt versterkt;

H.  overwegende dat de diepgewortelde genderongelijkheid en -stereotypen, schadelijke praktijken, percepties, gewoontes en discriminerende normen de onderliggende oorzaak vormen van kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken; overwegende dat hierdoor het risico stijgt dat vrouwen en meisjes tijdens hun leven blootstaan aan discriminatie en op gender gebaseerd geweld;

I.  overwegende dat onderwijs een van de beste manieren is om huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te voorkomen en vrouwen en meisjes erbij te helpen bewuste levenskeuzes te maken; overwegende dat onderwijs meisjes voorbereidt op banen en inkomen, hun zelfrespect en status in hun gezin en de gemeenschap doet toenemen, en hun meer zeggenschap geeft in besluiten die invloed hebben op hun leven(4) waardoor de waarschijnlijkheid van kindhuwelijken wordt verminderd en zwangerschappen worden uitgesteld;

J.  overwegende dat een steeds grotere bezorgdheid bestaat over huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken in door conflicten getroffen gebieden; overwegende dat bepaalde oorlogvoerende en extremistische groeperingen geneigd zijn deze praktijk te rechtvaardigen en dat zij een grote weerslag heeft op de gezondheid en het welzijn van vrouwen en meisjes;

K.  overwegende dat kindhuwelijken in bepaalde tradities en culturen zijn verankerd, maar dat geen enkele cultuur of traditie deze praktijk kan rechtvaardigen, met name wanneer de mensenrechten en de rechten van het kind op het spel staan; overwegende dat jongens in veel gemeenschappen waar huwelijken op jonge leeftijd gangbaar zijn, meer voorrechten hebben dan meisjes, en meisjes vaak beschouwd worden als een financiële last voor hun familie, waardoor zij over het algemeen een laag zelfvertrouwen ontwikkelen;

L.  overwegende dat alle meisjes het recht hebben hun jeugd ten volle te beleven, te kunnen spelen, een opleiding te volgen, en beschermd te worden tegen elke vorm van geweld, lichamelijke en geestelijke schade, misbruik en uitbuiting;

M.  overwegende dat meisjes het recht hebben hun volledige potentieel als burgers te ontwikkelen, zoals vastgesteld in het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind;

N.  overwegende dat huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken op zichzelf een belemmering voor ontwikkeling vormen en dat het voortbestaan van dergelijke huwelijken een negatieve impact heeft gehad op de verwezenlijking van doelstellingen 1 t/m 6 van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen, met name op het gebied van gendergelijkheid en de versterking van de positie van vrouwen en meisjes, armoedebestrijding, onderwijs, moeder- en kindersterfte, en gezondheid, met inbegrip van seksuele en reproductieve gezondheid(5);

O.  overwegende dat het voorkomen van en reageren op alle vormen van geweld jegens meisjes en vrouwen, met inbegrip van huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, een van de doelstellingen van het Genderactieplan 2016-2020 van de EU is;

P.  overwegende dat, hoewel gedwongen huwelijken in de gehele EU in strijd zijn met de wet, exacte definities uiteenlopen; overwegende dat het ontbreken van een algemeen aanvaarde definitie de inspanningen in de weg staat om gegevens te verkrijgen over het aantal gedwongen huwelijken in de EU;

Q.  overwegende dat gedwongen huwelijken in de EU een bron van zorg blijven; overwegende dat zij in de meeste lidstaten geen specifiek misdrijf vormen en dat daarentegen bescherming wordt geboden middels een combinatie van algemenere strafrechtelijke bepalingen, zoals die inzake verkrachting of ontvoering;

R.  overwegende dat, aangezien minderjarigen onder de 18 jaar niet op geldige wijze met een huwelijk kunnen instemmen, kindhuwelijken als gedwongen huwelijken moeten worden beschouwd; overwegende dat het derhalve betreurenswaardig is dat 144 van de 193 landen geen wet hebben die kindhuwelijken verbiedt;

S.  overwegende dat vele gevallen van gedwongen huwelijken niet worden gemeld of veeleer worden gemeld aan particuliere organisaties en ngo's dan aan overheidsinstanties; overwegende dat, wanneer gevallen aan de nationale instanties worden gemeld, geen consequent systeem voor het verzamelen van gegevens op het niveau van de lidstaten bestaat, hoewel dit dringend nodig is;

T.  overwegende dat kindhuwelijken de ontwikkelingslanden tegen 2030 triljoenen dollars zullen kosten(6);

U.  overwegende dat de regeringen het belang moeten erkennen van de bestrijding van kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling; overwegende dat meisjes, als zij geholpen worden kindhuwelijken te vermijden en zwangerschap uit te stellen en de mogelijkheid krijgen om naar school te gaan, hun toekomstige vaardigheden en inkomen kunnen verbeteren, hetgeen eveneens zal bijdragen aan het uitbannen van armoede voor toekomstige generaties; overwegende dat het bevorderen van gendergelijkheid en een sterkere positie van vrouwen bijdraagt aan de beslissingsmacht van meisjes over hun seksuele, reproductieve en gezinsleven; overwegende dat het uitbannen van kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd zal leiden tot een lagere kindersterfte en tot het terugdringen van een breed scala aan gezondheidsproblemen die verband houden met vroegtijdige zwangerschappen of vroeggeboorten;

V.  overwegende dat vrouwen, in de meeste gemeenschappen waar kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd voorkomen, vaak buiten de besluitvormingsprocessen worden gehouden, en dat het cruciaal is de leiders en vrouwen van deze gemeenschappen inspraak te bieden en voor te lichten om de houding en denkwijze ten aanzien van kindhuwelijken te veranderen; overwegende dat daarnaast ook wetgeving nodig is die gedwongen huwelijken en huwelijken op jonge leeftijd verbiedt;

W.  overwegende dat armoede die van generatie op generatie wordt doorgegeven een van de meest genoemde redenen is om meisjes tot kindhuwelijken te dwingen; overwegende dat de ouders zich door een beperkte kennis van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten niet bewust zijn van de gevaren van zwangerschappen op jonge leeftijd;

X.  overwegende dat ten aanzien van kindhuwelijken, net als op alle andere gebieden van het optreden ter bestrijding van geweld tegen vrouwen, de mobilisering van mannen en jongens van vitaal belang is om genderdiscriminatie tegen te gaan en traditionele schadelijke praktijken die diep in de cultuur van bepaalde gemeenschappen geworteld zijn, te veranderen;

Y.  overwegende dat kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd nog steeds een taboeonderwerp zijn en publiek moeten worden aangekaart om een einde te maken aan het dagelijks leed van meisjes en de aanhoudende schending van hun mensenrechten; overwegende dat dit kan worden gedaan door het werk van journalisten, kunstenaars, fotografen en activisten over het onderwerp kindbruiden te steunen en te delen;

Z.  overwegende dat de campagnes tegen het vroegtijdig uithuwelijken van meisjes en jonge vrouwen pas kunnen slagen wanneer de seksualiteit van adolescenten wordt aanvaard, evenals hun recht om zelf te beslissen over hun lichaam, relaties en seksuele activiteit; overwegende dat informatie moet worden verstrekt over seksualiteit en anticonceptiemiddelen, zowel aan tieners als aan hun ouders, om weloverwogen beslissingen op dit vlak mogelijk te maken;

1.  veroordeelt kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd, gedwongen huwelijken en andere schadelijke dwangpraktijken die aan vrouwen en meisjes in Europa en de rest van de wereld worden opgelegd, aangezien dit soort praktijken een ernstige schending van de mensenrechten inhouden, en, meer specifiek, misbruik van minderjarigen vormen, indien het slachtoffer jonger dan 18 jaar is;

2.  onderstreept dat kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken een ernstige schending vormen van het recht van vrouwen om vrijelijk hun instemming te betuigen;

3.  erkent dat kindhuwelijken en gedwongen huwelijken eveneens een daadwerkelijk probleem binnen de EU zijn geworden, waardoor een gemeenschappelijk, vastberaden en gecoördineerd optreden van alle lidstaten noodzakelijk is geworden;

4.  roept de lidstaten op actief te weigeren gedwongen huwelijken te erkennen en volledige, van de betrokken families onafhankelijke steun aan de slachtoffers te verstrekken;

5.  constateert dat vele ouders die in de vluchtelingenkampen in nood en extreme armoede leven, zich gedwongen voelen hun dochters te beschermen tegen de dreiging van seksueel geweld door hen uit te huwelijken aan oudere mannen; onderstreept echter dat de EU en haar lidstaten eensgezind en consequent moeten zijn in hun afwijzing van verzoeken van vluchtelingen inzake de wettelijke erkenning van huwelijken waarin een van de vermeende echtgenoten een kind of tiener is; onderstreept dat de vluchtelingenstatus niet mag worden gebruikt als een legale achterdeur voor de erkenning van kindhuwelijken in Europa;

6.  beveelt aan een holistische en allesomvattende benadering te kiezen bij het aanpakken van kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, dat wil zeggen het aanpakken van de onderliggende oorzaken van kindhuwelijken, met inbegrip van genderongelijkheid, armoede en het ontbreken van sociale en economische kansen; onderstreept dat, naast het belang van onderwijs als krachtig instrument om kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te voorkomen, gendermainstreaming moet worden uitgebreid tot buiten de traditionele gebieden, zoals scholing en volksgezondheid, en dat hierbij alle andere beleidsgebieden moeten worden betrokken;

7.  dringt er bij de EU op aan een belangrijke rol te vervullen bij het bestrijden van deze schending van de mensenrechten op nationaal, Europees en internationaal niveau, en verzoekt de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) en de Commissie alle bestaande instrumenten aan te wenden en tegelijkertijd een speciale strategie te ontwikkelen om de nodige stappen af te bakenen in de strijd tegen kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd, gedwongen huwelijken en andere, voor meisjes en vrouwen schadelijke praktijken, zoals genitale verminking, zogeheten eermisdaden, seksuele slavernij en mensenhandel, alsmede te beslissen welke doelstellingen moeten worden afgebakend en welke financiële middelen uitdrukkelijk voor dit doel moeten worden bestemd, teneinde vóór 2030 aan deze huwelijksvormen een einde te maken, overeenkomstig duurzame ontwikkelingsdoelstelling 5.3 van de Verenigde Naties; verzoekt derhalve de Commissie en de EDEO in de strategie de noodzaak op te nemen genderstereotypen en discriminerende sociale normen aan te pakken die bijdragen tot de acceptatie en het voortduren van de praktijk van bovengenoemde schadelijke praktijken;

8.  herinnert eraan dat de uitbanning van kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken een van de prioriteiten is van het externe optreden van de EU op het gebied van de bevordering van vrouwenrechten en mensenrechten;

9.  verzoekt de Commissie en de EDEO een actieplan op te stellen waarmee de strijd tegen kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken in de betrekkingen van de EU met derde en partnerlanden wordt bevorderd, met name op het gebied van ontwikkeling, en speciale aandacht te besteden aan de eerbiediging van de rechten van vrouwen en meisjes in alle handels- en partnerschapsovereenkomsten, ook door gebruik te maken van de "mensenrechtenclausule"; verzoekt de Commissie en de EDEO in de politieke dialoog met partnerlanden aan deze kwesties voorrang te verlenen en concrete maatregelen vast te stellen in samenwerking met alle belangrijke actoren teneinde schadelijke praktijk uit te bannen; doet bovendien een beroep op de lidstaten de strijd tegen kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken in hun betrekkingen met derde landen te bevorderen;

10.  is ingenomen met de lancering van het gezamenlijke wereldwijde genderinitiatief van de EU en de VN – het Spotlight-initiatief – voor het aanpakken van seksueel en gendergerelateerd geweld en schadelijke praktijken, zoals gedwongen huwelijken op jonge leeftijd, genitale verminking bij vrouwen (VGV) en mensenhandel; constateert echter dat met het Spotlight-initiatief vooral elementen van de agenda worden aangepakt die reeds wereldwijd als zorg worden gedeeld; onderstreept derhalve dat het nodig is gendergelijkheid te bevorderen op een omvattender manier, aan de hand van een passende mix van programma's en modaliteiten; verzoekt de Commissie de tussentijdse herziening van haar internationale samenwerkingsprogramma's aan te wenden voor het verhogen van de middelen van het pakket middelen voor genderbeleid teneinde te zorgen voor gendermainstreaming in bilaterale samenwerking en via thematische programma's;

11.  verzoekt de EU en de lidstaten om, in samenwerking met VN-Vrouwen, UNICEF, UNFPA en andere partners, met inbegrip van maatschappelijke organisaties en diaspora- en migrantenverenigingen, de kwestie kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken onder de aandacht te brengen door het accent te leggen op de versterking van de positie van vrouwen, onder meer door middel van onderwijs, versterking van de economische positie van vrouwen en een grotere deelname van vrouwen aan besluitvormingsprocessen, en op de bescherming en bevordering van de grondrechten van alle vrouwen en meisjes, waaronder het recht op seksuele en reproductieve gezondheid;

12.  wijst erop dat de Europese financiering van het externe optreden afhankelijk moeten worden gemaakt van een doeltreffende tenuitvoerlegging van maatregelen voor de uitbanning van huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken;

13.  spoort de Commissie en de lidstaten ertoe aan een genderperspectief op te nemen in de programma's voor vredesopbouw en de wederopbouw na conflicten, programma's op te zetten inzake levensonderhoud en onderwijs voor meisjes en vrouwen die het slachtoffer zijn van huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, en hun toegang tot medische zorg en reproductieve gezondheidszorg in door conflicten getroffen gebieden te vergemakkelijken;

14.  benadrukt dat er financiële middelen beschikbaar moeten worden gesteld voor programma's ter voorkoming van kindhuwelijken, die erop gericht zijn een sociale omgeving te creëren waarin meisjes zich volledig kunnen ontplooien, onder meer door middel van scholing, maatschappelijke en economische programma's voor niet-schoolgaande meisjes, kinderbeschermingsregelingen, opvanghuizen, juridisch advies en psychologische ondersteuning; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat in hun externe optreden toereikende middelen worden uitgetrokken voor dit soort programma's en activiteiten; spoort de Commissie bovendien ertoe aan de doeltreffendheid van haar bestaande programma's en de besteding van de beschikbare middelen voor de preventie van huwelijken op jonge leeftijd stelselmatig te evalueren teneinde te waarborgen dat de programma's worden uitgevoerd in de regio's en landen waar kindhuwelijken het meest voorkomen; spoort de EU-delegaties ertoe aan de toezegging van de EU uit hoofde van het Genderactieplan 2016-2020 na te komen, te weten dat nauwlettend zal worden toegezien op de situatie en dat desbetreffende programma's ter ondersteuning van plaatselijke wetgevingsmaatregelen zullen worden ondersteund;

15.  wijst erop dat het noodzakelijk is programma's te ontwikkelen voor het versterken van de positie van meisjes, als essentieel middel om huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken te voorkomen en te ontmoedigen, door hun zelfvertrouwen te vergroten en hen beter bewust te maken van hun rechten, met inbegrip van het wettelijke recht om het huwelijk te weigeren;

16.  onderstreept dat het uitbannen van kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken op zijn beurt een grote positieve invloed zou hebben op het onderwijsniveau van meisjes en hun kinderen, ertoe zou bijdragen dat vrouwen minder kinderen krijgen en de verwachte inkomsten en het welzijn van gezinnen zou verhogen;

17.  wijst erop dat het van fundamenteel belang is op lokaal niveau samen te werken met de gemeenschappen, teneinde traditionele en discriminerende denkwijzen over de toegang van meisjes tot onderwijs te bestrijden en zo de arbeidskansen van vrouwen te verhogen zodat zij in hun levensonderhoud en dat van hun gezin kunnen voorzien;

18.  pleit voor de ontwikkeling van bewustmakingsprogramma's waaraan alle gemeenschapsleiders deelnemen, zodat zij kunnen worden voorgelicht over de schadelijke effecten van tradities zoals huwelijken op jonge leeftijd, en vervolgens een actieve rol kunnen spelen in de bewustmaking van hun gemeenschap;

19.  wijst erop dat aan mannen en jongens dringend informatie en onderricht moeten worden geboden over de verdediging van de mensenrechten, met name de rechten van kinderen en vrouwen;

20.  verzoekt de Commissie en de lidstaten geïntegreerde, allesomvattende en gecoördineerde maatregelen te treffen om alle vormen van geweld jegens vrouwen en meisjes, met inbegrip van kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, te voorkomen en te bestrijden, met name door de toegang van slachtoffers tot de rechter te vergemakkelijken en de mechanismen ter bescherming van kinderen te versterken, en tevens betere steun te verlenen, en tevens meer en een betere toegang tot financiële middelen te bieden aan ngo's die zich inzetten voor de uitbanning van dergelijke praktijken;

21.  verzoekt alle lidstaten de wetten inzake het verbod op kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken volledig uit te voeren door te zorgen voor toegang tot de rechter, met inbegrip van rechtsmiddelen, en door het opzetten van structuren en programma's voor het ondersteunen, bijstaan en beschermen van slachtoffers van kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken, met inbegrip van veilige opvangcentra en de steun van gekwalificeerd vrouwelijk personeel, zoals vroedvrouwen, gynaecologen, psychologen en maatschappelijk werkers; doet in dit verband een beroep op de Commissie en de lidstaten om te zorgen voor de doeltreffende uitvoering van de EU-richtlijn inzake de bescherming van slachtoffers, met name door de toegang voor slachtoffers van geweld jegens vrouwen tot algemene en gespecialiseerde slachtofferondersteuning te verbeteren en doeltreffende verslagleggingsmechanismen in te voeren waarmee de anonimiteit en vertrouwelijkheid van de slachtoffers worden geëerbiedigd om slachtoffers van gedwongen huwelijken aan te moedigen het delict te melden zonder angst te hebben en verdere stigmatisering te hoeven vrezen;

22.  doet een beroep op de EU en de lidstaten om faciliteiten voor en de opleiding van gezondheidswerkers te waarborgen om hen in staat te stellen te zorgen voor vertrouwelijke en onbevooroordeelde, jeugdvriendelijke diensten, voorlichting en benodigdheden die voldoen aan de WHO-normen inzake billijkheid, toegankelijkheid, aanvaardbaarheid, gepastheid en doelmatigheid;

23.  spoort de Commissie en de lidstaten ertoe aan in de gehele EU bewustmakingscampagnes te starten over het verschijnsel, de gevolgen ervan en de beschikbare rechtsmiddelen, ook in vluchtelingenkampen en de kandidaat-landen;

24.  is verheugd over de opname van een nieuwe signalering in het Schengeninformatiesysteem, waardoor een grensalarm kan worden uitgevaardigd ter bescherming van kinderen die het risico lopen gedwongen te worden een huwelijk te sluiten;

25.  brengt in herinnering dat in artikel 37 van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld (Verdrag van Istanboel) is vastgelegd dat de staten die partij bij het verdrag zijn de plicht hebben "opzettelijke gedragingen om een volwassene of een kind tot het aangaan van een huwelijk te dwingen" strafbaar te stellen; betreurt dan ook het feit dat slechts 12 EU-lidstaten gedwongen huwelijken strafbaar hebben gesteld en herinnert eraan, dat overeenkomstig de eisen van dit verdrag, aan slachtoffers die naar een ander land worden gebracht waar zij ten gevolge van een gedwongen huwelijk hun verblijfsrecht in de EU verliezen, doeltreffende manieren moeten worden geboden om hun verblijfsstatus terug te krijgen; verzoekt de lidstaten die het Verdrag van Istanboel nog niet hebben geratificeerd dit onverwijld te doen(7);

26.  verzoekt de lidstaten aan migrantenvrouwen en -meisjes een eigen verblijfsvergunning te garanderen die niet van de status van hun echtgenoot of partner afhangt, vooral voor slachtoffers van lichamelijk en geestelijk geweld met inbegrip van gedwongen of gearrangeerde huwelijken, alsmede te waarborgen dat alle administratieve maatregelen worden genomen om hen te beschermen, met inbegrip van daadwerkelijke toegang tot bijstands- en beschermingsmechanismen;

27.  verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen om ouders, al dan niet EU-burgers, te ontmoedigen om hun minderjarige dochters uit te huwelijken, ofwel door middel van reizen naar de respectieve herkomstlanden ofwel, a fortiori, binnen de grenzen van de EU, en indien noodzakelijk hun hiervoor sancties op te leggen;

28.  erkent dat de meeste landen in de wereld over wetgeving beschikken waarin een minimumhuwelijksleeftijd is vastgelegd; onderstreept echter dat vele landen uitzonderingen toestaan op de eis inzake de minimumhuwelijksleeftijd, meestal met ouderlijke instemming of toestemming van de rechtbank, hetgeen aan de orde moet worden gesteld door de vicevoorzitter van de Commissie/hoge commissaris van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid; spoort die lidstaten en de niet-EU-landen die dit nog niet hebben gedaan, aan om gedwongen huwelijken en huwelijken op jonge leeftijd strafbaar te stellen, onder andere door de wettelijke minimumleeftijd te herzien, ongeacht de toestemming van de ouders, waarbij de volledige instemming van beide echtelieden vereist is en sancties worden vastgesteld voor personen die een ander tot een huwelijk dwingen;

29.  stelt voor gedwongen huwelijken als een vorm van mensenhandel expliciet op te nemen in artikel 2 van Richtlijn 2011/36/EU inzake de voorkoming en bestrijding van mensenhandel en de bescherming van slachtoffers, alsmede een gezamenlijk beleid en een gezamenlijke definitie van gedwongen huwelijken op te stellen die op nationaal en Europees niveau consequent moet worden gebruikt in beleid en civielrechtelijke en strafrechtelijke bepalingen inzake gedwongen huwelijken;

30.  verzoekt de Commissie en de lidstaten gevallen in het oog te houden van kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken in de EU en te overwegen geharmoniseerde wettelijke normen in te voeren voor de procedure inzake het aanpakken van gevallen van kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd;

31.  spoort ertoe aan de verplichte geboorteregistratie te overwegen in landen waar kindhuwelijken en gedwongen huwelijken veel voorkomen, aangezien het ontbreken van registratie kan leiden tot een verhoogd risico op kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd;

32.  verzoekt de Commissie een Europese databank op te zetten om het verschijnsel van gedwongen huwelijken en andere schendingen van gendergerelateerde mensenrechten, met inbegrip van seksuele uitbuiting, in het oog te houden en hierover verslag uit te brengen.

33.  verzoekt de Commissie en de lidstaten een coherent systeem voor het verzamelen van gegevens over kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken op te zetten, ook van naar geslacht uitgesplitste gegevens, aangezien gedegen en betrouwbare gegevens van essentieel belang zijn voor empirisch onderbouwde beleidsvorming en beter toegespitste interventies;

34.  verzoekt de Commissie en de lidstaten specifieke onderzoeken te ontwikkelen op basis van de verzamelde gegevens om een duidelijk beeld te verwerven van het fenomeen op EU-niveau, met specifieke informatie voor elke individuele lidstaat;

35.  onderstreept de negatieve invloed van de humanitaire crises, conflicten en natuurrampen op de verbreiding van gedwongen huwelijken, kindhuwelijken en huwelijken op jonge leeftijd; benadrukt derhalve dat het nodig is ontwikkelingsinspanningen te verbinden met humanitaire inspanningen;

36.  bevestigt opnieuw dat de grondrechten van alle vrouwen en meisjes moeten worden bevorderd en beschermd, met name het recht om over hun seksualiteit te beschikken en vrijelijk en op verantwoordelijke wijze over al wat hiermee samenhangt te beslissen, in het bijzonder hun seksuele en reproductieve gezondheid, zonder hierbij dwang, discriminatie of geweld te ondergaan;

37.  onderstreept dat de universele eerbiediging van en toegang tot seksuele en reproductieve gezondheid en rechten bijdragen tot de verwezenlijking van alle gezondheidgerelateerde duurzameontwikkelingsdoelstellingen, zoals prenatale zorg en maatregelen ter voorkoming van risicovolle geboortes en ter terugdringing van zuigelingen- en kindersterfte; wijst erop dat toegang tot gezinsplanning, gezondheidszorg voor moeders en veilige en legale hulpverlening bij abortus belangrijk zijn om het leven van vrouwen en kinderen te redden; is verontrust dat geen enkele EU-delegatie in het Midden-Oosten en Noord-Afrika en de regio's Europa en Centraal-Azië een indicator in verband met seksuele en reproductieve gezondheid en rechten heeft gekozen, ondanks het feit dat er in die regio's grote behoeften bestaan op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten; doet een beroep op de EU-delegaties in deze regio's om deze verontrustende cijfers opnieuw te evalueren teneinde na te gaan of zij verband houden met onjuiste verslaglegging hetzij of het nodig is de huidige programma's aan te vullen met gerichte acties inzake seksuele en reproductieve gezondheid en rechten;

38.  herinnert eraan dat, hoewel de nadruk moet liggen op het voorkomen van huwelijken op jonge leeftijd, de EU, de lidstaten en derde landen ook steun moeten verlenen aan meisjes die al gehuwd zijn, bijvoorbeeld door hen bewust te maken van hun seksuele en reproductieve rechten en hun recht op anticonceptie;

39.  veroordeelt de herinvoering en uitbreiding van de "Global Gag Rule" en betreurt de gevolgen van het beleid voor de gezondheidszorg van vrouwen en meisjes; herinnert eraan dat bevolkingsgroepen in kwetsbare situaties, mede die welke normaliter geen toegang tot dienstverlening kunnen krijgen wegens stigma, armoede, woonplaats, geweld of hiv, het zwaarst worden getroffen;

40.  doet andermaal een beroep op de EU en haar lidstaten om de rechten van vrouwen en kinderen in de gehele wereld proactief te steunen en zowel de nationale als EU-ontwikkelingsfinanciering voor seksuele en reproductieve gezondheid en rechten aanzienlijk te verhogen, met name ten behoeve van de toegang tot geboortebeperking en veilige en legale abortus, teneinde de financieringskloof te dichten die de Verenigde Naties op dit gebied hebben achtergelaten;

41.  spreekt zijn krachtige steun uit voor het She Decides-initiatief en doet een beroep op de EU en de lidstaten hun steun voor dit initiatief en andere inspanningen inzake seksuele en reproductieve gezondheid en rechten te intensiveren;

42.  is van oordeel dat een verhoging van het aantal vrouwen in politieke en economische besluitvormingsposities kan bijdragen tot de invoering van de nodige wetgeving en tot meer steun voor instellingen en maatschappelijke organisaties die zich inzetten voor het voorkomen van huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken.

INFORMATIE OVER DE GOEDKEURINGIN DE ADVISERENDE COMMISSIE

Datum goedkeuring

12.4.2018

 

 

 

Uitslag eindstemming

+:

–:

0:

19

1

3

Bij de eindstemming aanwezige leden

Daniela Aiuto, Beatriz Becerra Basterrechea, Malin Björk, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Maria Corazza Bildt, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Florent Marcellesi, Angelika Mlinar, Marijana Petir, João Pimenta Lopes, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Jadwiga Wiśniewska

Bij de eindstemming aanwezige vaste plaatsvervangers

Lívia Járóka, Urszula Krupa, Kostadinka Kuneva, Nosheena Mobarik, Jordi Solé, Marc Tarabella, Mylène Troszczynski, Julie Ward

Bij de eindstemming aanwezige plaatsvervangers (art. 200, lid 2)

Margrete Auken

HOOFDELIJKE EINDSTEMMING IN DE ADVISERENDE COMMISSIE

19

+

ALDE

Beatriz Becerra Basterrechea, Angelika Mlinar

ECR

Nosheena Mobarik

EFDD

Daniela Aiuto

GUE/NGL

Malin Björk, Kostadinka Kuneva, João Pimenta Lopes

PPE

Anna Maria Corazza Bildt, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Lívia Járóka, Elissavet Vozemberg-Vrionidi

S&D

Vilija Blinkevičiūtė, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Marc Tarabella, Julie Ward

VERTS/ALE

Margrete Auken, Florent Marcellesi, Jordi Solé

1

-

PPE

Marijana Petir

3

0

ECR

Urszula Krupa, Jadwiga Wiśniewska

ENF

Mylène Troszczynski

Verklaring van de gebruikte tekens:

+  :  voor

-  :  tegen

0  :  onthouding

(1)

Gedefinieerd als een huwelijk dat wordt gesloten zonder de vrije en geldige toestemming van een echtgenoot of beide echtgenoten of vóór de leeftijd van 18 jaar, volgens het VN-Verdrag inzake de huwelijkstoestemming, de minimumleeftijd waarop een huwelijk mag worden aangegaan en de registratie van huwelijken van 7 november 1962 en resolutie 1468 (2005) van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa over gedwongen huwelijken en kindhuwelijken.

(2)

"Motherhood in Childhood. Facing the challenge of adolescent pregnancy", UNFPA, 2013.

(3)

"Every Last Girl: Free to live, free to learn, free from harm", rapport van Save the Children, 11 oktober 2016.

(4)

"Motherhood in Childhood: Facing the challenge of adolescent pregnancy", UNFPA, 2013.

(5)

Resolutie 69/156 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 18 december 2014 over kindhuwelijken, huwelijken op jonge leeftijd en gedwongen huwelijken.

(6)

Economic Impacts of Child Marriage: Global Synthesis Report 2017.

(7)

"Forced marriage from a gender perspective", directoraat-generaal Intern Beleid, Europees Parlement (2016).

2 Lijst van verdragsratificaties: https://www.coe.int/en/web/conventions/full-list/-/conventions/treaty/210/signatures?desktop=true


INFORMATIE OVER DE GOEDKEURINGIN DE BEVOEGDE COMMISSIE

Datum goedkeuring

16.5.2018

 

 

 

Uitslag eindstemming

+:

–:

0:

45

2

2

Bij de eindstemming aanwezige leden

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Francisco Assis, Petras Auštrevičius, Goffredo Maria Bettini, Elmar Brok, Klaus Buchner, Fabio Massimo Castaldo, Aymeric Chauprade, Javier Couso Permuy, Arnaud Danjean, Eugen Freund, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Wajid Khan, Eduard Kukan, Arne Lietz, Barbara Lochbihler, Sabine Lösing, Tamás Meszerics, Francisco José Millán Mon, Clare Moody, Javier Nart, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, Jozo Radoš, Michel Reimon, Sofia Sakorafa, Alyn Smith, Dubravka Šuica, Charles Tannock, László Tőkés, Ivo Vajgl

Bij de eindstemming aanwezige vaste plaatsvervangers

David Coburn, Marek Jurek, Norica Nicolai, Urmas Paet, Soraya Post, Marie-Christine Vergiat, Željana Zovko

Bij de eindstemming aanwezige plaatsvervangers (art. 200, lid 2)

Charles Goerens, Heidi Hautala, Renate Weber, Francis Zammit Dimech, Joachim Zeller, Jaromír Štětina


HOOFDELIJKE EINDSTEMMINGIN DE BEVOEGDE COMMISSIE

45

+

ALDE

Petras Auštrevičius, Charles Goerens, Javier Nart, Norica Nicolai, Urmas Paet, Jozo Radoš, Ivo Vajgl, Renate Weber

EFDD

Fabio Massimo Castaldo, Aymeric Chauprade

GUE/NGL

Javier Couso Permuy, Sabine Lösing, Sofia Sakorafa, Marie-Christine Vergiat

PPE

Lars Adaktusson, Michèle Alliot-Marie, Elmar Brok, Arnaud Danjean, Sandra Kalniete, Tunne Kelam, Eduard Kukan, Francisco José Millán Mon, Julia Pitera, Cristian Dan Preda, László Tőkés, Joachim Zeller, Željana Zovko, Jaromír Štětina, Dubravka Šuica

S&D

Francisco Assis, Goffredo Maria Bettini, Eugen Freund, Wajid Khan, Arne Lietz, Clare Moody, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Tonino Picula, Soraya Post

VERTS/ALE

Klaus Buchner, Heidi Hautala, Barbara Lochbihler, Tamás Meszerics, Michel Reimon, Alyn Smith

2

EFDD

David Coburn

PPE

Francis Zammit Dimech

2

0

ECR

Marek Jurek, Charles Tannock

Verklaring van de gebruikte tekens:

+  :  voor

-  :  tegen

0  :  onthouding

Laatst bijgewerkt op: 20 juni 2018Juridische mededeling - Privacybeleid