Procedura : 2018/0147(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A9-0041/2019

Teksty złożone :

A9-0041/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 15/01/2020 - 10.3

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0003

<Date>{04/12/2019}4.12.2019</Date>
<NoDocSe>A9‑0041/2019</NoDocSe>
PDF 181kWORD 56k

<TitreType>ZALECENIE</TitreType>     <RefProcLect>***</RefProcLect>

<Titre>w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych</Titre>

<DocRef>(11033/2019 – C9‑0049/2019 – 2018/0147(NLE))</DocRef>


<Commission>{TRAN}Komisja Transportu i Turystyki</Commission>

Sprawozdawca: <Depute>Tomasz Piotr Poręba</Depute>

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych (11033/2019 – C9‑0049/2019 – 2018/0147(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

 uwzględniając projekt decyzji Rady (11033/2019),

 uwzględniając projekt umowy między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie pewnych aspektów przewozów lotniczych (09685/2018),

 uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 100 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9‑0049/2019),

 uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu,

 uwzględniając zalecenie Komisji Transportu i Turystyki (A9‑0041/2019),

1. wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Chińskiej Republiki Ludowej.

UZASADNIENIE

Kontekst

W następstwie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości w sprawach dotyczących tzw. „otwartego nieba” w dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej umową na szczeblu Unii („mandat horyzontalny”).

Celem tych umów jest umożliwienie wszystkim przewoźnikom lotniczym z UE niedyskryminacyjnego dostępu do tras między Unią Europejską a państwami trzecimi, a tym samym zapewnienie zgodności z prawem Unii dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

Międzynarodowe stosunki w dziedzinie lotnictwa między państwami członkowskimi a państwami trzecimi są tradycyjnie regulowane dwustronnymi umowami o komunikacji lotniczej zawieranymi między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, załącznikami do tych umów oraz innymi dwustronnymi lub wielostronnymi porozumieniami.

Tradycyjne klauzule wyznaczania stosowane przez państwa członkowskie w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej są jednak niezgodne z prawem Unii.

Umożliwiają one państwu trzeciemu odrzucenie, cofnięcie lub zawieszenie zezwoleń lub upoważnień udzielonych przewoźnikowi lotniczemu, który został wyznaczony przez państwo członkowskie, lecz w którym to państwo członkowskie ani jego obywatele nie posiadają przeważającej części udziałów ani nie sprawują nad nim skutecznej kontroli. Taka możliwość uznana została za dyskryminację przewoźników lotniczych z UE mających siedzibę na terytorium jednego z państw członkowskich, ale będących własnością i pozostających pod kontrolą obywateli innych państw członkowskich.

Jest ona sprzeczna z art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, gwarantującym obywatelom państw członkowskich, którzy skorzystali ze swobody przedsiębiorczości w innym państwie członkowskim, traktowanie na równi z obywatelami tego przyjmującego państwa członkowskiego.

Także w innych kwestiach, takich jak obowiązkowe umowy handlowe między przedsiębiorstwami lotniczymi, należy zapewnić zgodność z prawem Unii poprzez zmianę albo uzupełnienie obowiązujących postanowień w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

Główne postanowienia umowy

Aby zastosować się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości i działając zgodnie z mechanizmami i wytycznymi określonymi w załączniku do „mandatu horyzontalnego”, Komisja wynegocjowała umowę (zwaną dalej „Umową”) z Chińską Republiką Ludową (zwaną dalej „Chinami”), która zastępuje pewne postanowienia obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Chinami.

Art. 2 Umowy zastępuje tradycyjnie stosowane klauzule wyznaczania unijną klauzulą wyznaczania, umożliwiającą wszystkim przewoźnikom z UE korzystanie z prawa przedsiębiorczości. Art. 4 rozwiązuje problem potencjalnej niezgodności z unijnymi przepisami w zakresie konkurencji.

Umowa zmieni lub uzupełni postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej jedynie w zakresie, w jakim jest to niezbędne do zapewnienia zgodności tych umów z prawem Unii. Jej postanowienia zastępują lub uzupełniają obowiązujące postanowienia 27 dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a Chinami.

Umowa przyczyni się do realizacji głównego celu unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z prawem Unii.

Procedura

Rokowania są oparte na „mandacie horyzontalnym” udzielonym przez Radę, a uwzględniono w nim kwestie objęte zakresem prawa Unii i dwustronnych umów o komunikacji lotniczej.

Zgodnie z art. 218 ust. 4 TFUE Komisja przeprowadziła rokowania w konsultacji ze specjalnym komitetem. W trakcie rokowań przeprowadzono również konsultacje z sektorem lotniczym. Uwagi zgłoszone podczas konsultacji zostały wzięte pod uwagę. Zainteresowane państwa członkowskie sprawdziły poprawność odesłań do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej. Przedstawiciele sektora lotniczego podkreślili znaczenie solidnej podstawy prawnej dla swoich operacji zarobkowych.

Rokowania zostały pomyślnie zakończone w grudniu 2017 r., a umowa została podpisana[1] w dniu 20 maja 2019 r. w Brukseli.

Aby zawrzeć w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych, Rada musi uzyskać zgodę Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 218 TFUE.

Zgodnie z art. 105 i art. 114 ust. 5, 7 i 8 Regulaminu Parlamentu właściwa komisja przedstawia Parlamentowi zalecenie w sprawie przyjęcia lub odrzucenia danego aktu. Parlament podejmuje decyzję w drodze jednego głosowania i nie można składać do samej umowy żadnych poprawek. Poprawki w komisji są dopuszczalne jedynie wtedy, gdy mają na celu odrzucenie zalecenia proponowanego przez sprawozdawcę.

Stanowisko sprawozdawcy

Umowa jest bezpośrednią konsekwencją orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przyczyni się do realizacji głównego celu unijnej polityki w zakresie zewnętrznych stosunków w dziedzinie lotnictwa poprzez zapewnienie zgodności  z prawem unijnym Unii Europejskiej obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej z kluczowym partnerem Unii Europejskiej.

W związku z powyższym sprawozdawca proponuje, aby Komisja Transportu i Turystyki wydała pozytywne zalecenie w sprawie zawarcia Umowy.

PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Umowa między Unią Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

Odsyłacze

11033/2019 – C9-0049/2019 – 2018/0147(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

18.7.2019

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

 Data ogłoszenia na posiedzeniu

TRAN

16.9.2019

 

 

 

Sprawozdawcy

 Data powołania

Tomasz Piotr Poręba

3.9.2019

 

 

 

Data przyjęcia

3.12.2019

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

43

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Andris Ameriks, José Ramón Bauzá Díaz, Izaskun Bilbao Barandica, Massimo Casanova, Ciarán Cuffe, Johan Danielsson, Andor Deli, Karima Delli, Anna Deparnay-Grunenberg, Ismail Ertug, Gheorghe Falcă, Giuseppe Ferrandino, João Ferreira, Mario Furore, Søren Gade, Isabel García Muñoz, Jens Gieseke, Elena Kountoura, Bogusław Liberadzki, Peter Lundgren, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Marian-Jean Marinescu, Tilly Metz, Cláudia Monteiro de Aguiar, Caroline Nagtegaal, Jan-Christoph Oetjen, Philippe Olivier, Dominique Riquet, Cristian Terheş, Barbara Thaler, Petar Vitanov, Lucia Vuolo, Roberts Zīle

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Clotilde Armand, Tom Berendsen, Paolo Borchia, Carlo Fidanza, Michael Gahler, Ondřej Kovařík, Andrey Novakov, Anne-Sophie Pelletier

Zastępcy (art. 209 ust. 7) obecni podczas głosowania końcowego

Catherine Griset, Agnes Jongerius

Data złożenia

5.12.2019

 

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

 

43

+

ECR

Carlo Fidanza, Peter Lundgren, Roberts Zīle

GUE/NLE

Elena Kountoura, Anne‑Sophie Pelletier, João Ferreira

ID

Paolo Borchia, Massimo Casanova, Catherine Griset, Philippe Olivier, Lucia Vuolo

NI

Mario Furore

PPE

Tom Berendsen, Andor Deli, Gheorghe Falcă, Michael Gahler, Jens Gieseke, Marian‑Jean Marinescu, Cláudia Monteiro de Aguiar, Andrey Novakov, Barbara Thaler, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska

RENEW

Clotilde Armand, José Ramón Bauzá Díaz, Izaskun Bilbao Barandica, Søren Gade, Ondřej Kovařík, Caroline Nagtegaal, Jan‑Christoph Oetjen, Dominique Riquet

S&D

Andris Ameriks, Johan Danielsson, Ismail Ertug, Giuseppe Ferrandino, Isabel García Muñoz, Agnes Jongerius, Bogusław Liberadzki, Cristian Terheş, Petar Vitanov

VERTS/ALE

Ciarán Cuffe, Karima Delli, Anna Deparnay‑Grunenberg, Tilly Metz

 

0

-

 

 

 

0

0

 

 

 

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+ : za

- : przeciw

0 : wstrzymało się

 

 

 

[1] Decyzja Rady (UE) 2018/1152 z dnia 26 czerwca 2018 r. (Dz.U. L 210 z 21.8.2018, s. 1).

Ostatnia aktualizacja: 24 stycznia 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności