Procedura : 2020/2048(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A9-0131/2020

Teksty złożone :

A9-0131/2020

Debaty :

Głosowanie :

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0200

<Date>{02/07/2020}2.7.2020</Date>
<NoDocSe>A9-0131/2020</NoDocSe>
PDF 182kWORD 57k

<TitreType>SPRAWOZDANIE</TitreType>

<Titre>w sprawie zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady i Komisji dotyczącego zawarcia umowy, będącej w trakcie negocjacji, między Unią Europejską a Nową Zelandią w sprawie wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) a właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Nowej Zelandii</Titre>

<DocRef>(COM(2019)05512020/2048(INI))</DocRef>


<Commission>{LIBE}Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych</Commission>

Sprawozdawczyni: <Depute>Annalisa Tardino</Depute>

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady i Komisji dotyczącego zawarcia umowy, będącej w trakcie negocjacji, między Unią Europejską a Nową Zelandią w sprawie wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) a właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Nowej Zelandii

(COM(2019)05512020/2048(INI))

Parlament Europejski,

 uwzględniając zalecenie Komisji dotyczące decyzji Rady upoważniającej do podjęcia rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Nowej Zelandii (COM(2019)0551),

 uwzględniając decyzję Rady z dnia 13 maja 2020 r. w sprawie upoważnienia do podjęcia negocjacji z Nową Zelandią dotyczących umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią w sprawie wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i organami Nowej Zelandii właściwymi ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu,

 uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (Karta), a w szczególności jej art. 2, 6, 7, 8 i 47,

 uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 6, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 16 i 218,

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW[1],

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE[2],

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE[3],

 uwzględniając dyrektywę 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej[4],

 uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW[5],

 uwzględniając Konwencję Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych (ETS nr 108) z dnia 28 stycznia 1981 r. oraz Protokół dodatkowy z dnia 8 listopada 2001 r. do Konwencji o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych dotyczący organów nadzoru i transgranicznych przepływów danych (ETS nr 181),

 uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) nr 1/2020 w sprawie mandatu negocjacyjnego do zawarcia umowy międzynarodowej w sprawie wymiany danych osobowych między Europolem a organami ścigania Nowej Zelandii,

 uwzględniając sprawozdanie Europolu dotyczące sytuacji i tendencji w zakresie terroryzmu w 2019 r.,

 uwzględniając przyjęty przez Nową Zelandię, Francję, Komisję, przedsiębiorstwa technologiczne i innych apel o podjęcie działań w odpowiedzi na zamach w Christchurch w celu wyeliminowania z internetu treści terrorystycznych i brutalnych treści ekstremistycznych,

 uwzględniając art. 114 ust. 4 Regulaminu,

 uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A9-0131/2020),

A. mając na uwadze, że rozporządzenie (UE) 2016/794 umożliwia przekazywanie danych osobowych właściwemu organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej w zakresie, w jakim przekazanie to jest niezbędne do wykonywania zadań Europolu, na podstawie decyzji Komisji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony na mocy dyrektywy (UE) 2016/680, umowy międzynarodowej na podstawie art. 218 TFUE zakładającej odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych lub zawartych przed 1 maja 2017 r. umów o współpracy umożliwiających wymianę danych osobowych, a w wyjątkowych sytuacjach, indywidualnie dla każdego przypadku, przy spełnieniu ściśle określonych warunków ustanowionych w art. 25 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/794 i o ile zapewnione są odpowiednie zabezpieczenia; podkreśla, że umowa musi w pełni respektować prawa podstawowe i przestrzegać zasad uznanych w Karcie;

B. mając na uwadze, że umowy międzynarodowe umożliwiające Europolowi i państwom trzecim współpracę i wymianę danych osobowych powinny respektować prawa podstawowe i zasady uznane w Karcie, w szczególności w art. 2, 6, 7, 8 i 47, oraz w art. 16 TFUE, a tym samym respektować zasadę ograniczenia celu oraz prawo dostępu do danych i ich poprawiania; mając także na uwadze, że umowy te powinny być monitorowane przez niezależny organ, jak wyraźnie postanowiono w Karcie, i być niezbędne i proporcjonalne do wypełniania przez Europol jego zadań;

 

C. mając na uwadze, że w dokumencie programowym Europolu na lata 2020-2022[6] podkreślono, że pełne i pomyślne wykonanie działań europejskiej multidyscyplinarnej platformy przeciwko zagrożeniom przestępstwami (EMPACT), w szczególności na poziomie operacyjnym, nie jest możliwe bez ścisłej współpracy z państwami trzecimi i organizacjami; mając na uwadze, że UE i Nowa Zelandia mają zbliżone poglądy na kwestie bezpieczeństwa światowego oraz kierują się w tej dziedzinie podobnym podejściem;

D. mając na uwadze, że Europol i policja Nowej Zelandii ustanowiły już ramy wzmocnionej współpracy na podstawie podpisanych w 2019 r. porozumienia roboczego i protokołu ustaleń, które umożliwiają policji nowozelandzkiej korzystanie z aplikacji sieci bezpiecznej wymiany informacji (SIENA) i oddelegowanie na stałe oficera łącznikowego do siedziby Europolu w Hadze;

E. mając na uwadze, że w przeszłości Europol zawarł szereg umów operacyjnych dotyczących wymiany danych osobowych z państwami trzecim; mając na uwadze, że w 2018 r. Unia rozpoczęła negocjacje w tej sprawie z ośmioma krajami Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej (Turcją, Izraelem, Tunezją, Marokiem, Libanem, Egiptem, Algierią i Jordanią); a także mając na uwadze, że Parlament przyjął mandaty negocjacyjne dotyczące tych umów[7];

F. mając na uwadze, że Europol określił poziom zagrożenia terrorystycznego ze strony dżihadystów jako wysoki, a także mając na uwadze, że w 2018 r. terroryzm nadal stanowił główne zagrożenie dla bezpieczeństwa w państwach członkowskich; mając jednak na uwadze, że liczba aresztowanych prawicowych terrorystów, choć nadal stosunkowo niska, rosła trzeci rok z rzędu; mając na uwadze, że państwa członkowskie poinformowały Europol, że w 2018 r. organy ścigania korzystały z narzędzi wymiany danych w 129 sprawach w celu udaremnienia ataków terrorystycznych, powstrzymania tych ataków lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie;

G. mając na uwadze, że Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) sprawuje nadzór nad Europolem od 1 maja 2017 r., a także doradza instytucjom UE w sprawie strategii politycznych i przepisów dotyczących ochrony danych, w tym podczas negocjacji umów w sektorze organów ścigania;

H. mając na uwadze, że w związku atakiem w Christchurch w 2019 r. współpraca operacyjna między Europolem a Nową Zelandią, która ma zostać sformalizowana w ramach umowy, umożliwiając wymianę danych osobowych, może mieć zasadnicze znaczenie dla prewencji i ścigania innych poważnych przestępstw i ataków terrorystycznych planowanych lub popełnionych w UE lub na całym świecie;

 

I. mając na uwadze, że przekazywanie danych osobowych zgromadzonych w związku z dochodzeniami karnymi i następnie przetwarzanych przez Europol na podstawie umowy może wywierać znaczny wpływ na życie osób, których dane dotyczą;

1. uważa, że współpraca z Nową Zelandią w dziedzinie ścigania przestępstw pomoże Unii Europejskiej w dalszej ochronie jej interesów w zakresie bezpieczeństwa, zwłaszcza w obszarze zapobiegania terroryzmowi i zwalczania go, przeciwdziałania przestępczości zorganizowanej oraz zwalczania cyberprzestępczości; zachęca Komisję do szybkiego podjęcia rokowań z Nową Zelandią w sprawie wymiany danych osobowych między Europolem a właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Nowej Zelandii, z pełnym poszanowaniem wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę; wzywa Komisję, aby kierowała się dodatkowymi zaleceniami określonymi w tej rezolucji;

2. nalega, aby poziom ochrony danych przewidziany w umowie był zasadniczo równoważny z poziomem ochrony przewidzianym w prawie UE, zarówno w przepisach, jak i w praktyce; ponadto utrzymuje, że jeśli taki poziom ochrony nie zostanie zagwarantowany, umowa nie może zostać zawarta; podkreśla w związku z tym, że w 2012 r. Komisja formalnie uznała Nową Zelandię za państwo zapewniające adekwatny poziom ochrony danych; mając na uwadze, że decyzja ta dotyczy wyłącznie spraw wchodzących w zakres  rozporządzenia (UE) 2016/679 i w związku z tym nie ma zastosowania w dziedzinie ścigania przestępstw;

3. uważa, że transgraniczna wymiana informacji między wszystkimi właściwymi organami ścigania w UE i z globalnymi partnerami powinna być traktowana priorytetowo w celu skuteczniejszego zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu;

4. domaga się, aby umowa zawierała wszystkie niezbędne zabezpieczenia i środki kontroli w odniesieniu do ochrony danych osobowych określone w wytycznych negocjacyjnych; zauważa, że przekazywanie wrażliwych danych osobowych powinno być dozwolone tylko w wyjątkowych przypadkach, kiedy jest to absolutnie konieczne i proporcjonalne w celu zwalczania przestępstw objętych umową i zapobiegania im; podkreśla, że należy określić wyraźne zabezpieczenia dla osoby, której dane dotyczą, osób z nią powiązanych oraz osób powiązanych z przestępstwem, jak świadkowie i ofiary, aby zagwarantować poszanowanie praw podstawowych;

 

5. jest zdania, że w celu zachowania zgodności z zasadą ograniczenia celu przyszła umowa powinna wyraźnie ustanawiać wykaz przestępstw, w odniesieniu do których można wymieniać dane osobowe, zgodnie z unijnymi definicjami przestępstw, jeśli takowe istnieją; uważa, że wykaz ten powinien obejmować działania noszące znamiona takich przestępstw oraz prawdopodobne skutki przekazania danych osobowych;

6. uważa, że przekazane dane osobowe powinny odnosić się do indywidualnych przestępstw; wskazuje, że w umowie należy zawrzeć jasną definicję koncepcji indywidualnych przestępstw, ponieważ koncepcja ta jest potrzebna do oceny konieczności i proporcjonalności przekazania danych;

7. podkreśla, że umowa powinna zawierać jasny i precyzyjny przepis określający okres przechowywania danych osobowych podlegających przekazaniu Nowej Zelandii i zawierający wymóg usunięcia odnośnych danych z końcem tego okresu; domaga się, aby w umowie zostały określone środki proceduralne w celu zapewnienia zgodności z przepisami; domaga się w związku z tym, aby w umowie wyraźnie przewidzieć okresowe przeglądy okresów zatrzymania i dalszej potrzeby przechowywania danych, a także inne stosowne środki zapewniające przestrzeganie terminów; nalega, by w wyjątkowych przypadkach, gdy istnieją należycie uzasadnione powody do przechowywania danych przez dłuższy okres, po upływie okresu zatrzymania danych, powody te i dokumentacja towarzysząca były przekazywane Europolowi i EIOD;

8. wzywa Radę i Komisję do podjęcia wraz z rządem Nowej Zelandii prac, aby na podstawie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) i w rozumieniu art. 8 ust. 3 Karty określić, który niezależny organ nadzorczy posiadający faktyczne uprawnienia w zakresie prowadzenia dochodzeń i interwencji będzie odpowiedzialny za nadzór nad wdrażaniem umowy międzynarodowej; domaga się, by decyzja w sprawie takiego organu i jego powołanie nastąpiły zanim umowa międzynarodowa wejdzie w życie; nalega, by nazwa tego organu została wyraźnie wymieniona w umowie;

 

9. uważa, że umowa międzynarodowa powinna zawierać postanowienie umożliwiające UE zawieszenie lub unieważnienie umowy w razie naruszenia jej postanowień; uważa, że istotne jest, by niezależny organ nadzorujący posiadał również uprawnienia do rozstrzygania o zawieszeniu lub zaprzestaniu przekazywania danych osobowych w przypadku stwierdzenia naruszeń; uważa, że zgodnie z umową organy powinny mieć możliwość dalszego przetwarzania wszelkich wchodzących w zakres umowy danych osobowych, które zostały przekazane przed jej zawieszeniem lub wypowiedzeniem; uważa, że należy ustanowić mechanizm monitorowania i okresowej oceny umowy w celu oceny przestrzegania umowy przez obu partnerów oraz jej funkcjonowania w odniesieniu do operacyjnych potrzeb Europolu oraz do unijnego prawa o ochronie danych;

 

10. uważa, że dalsze przekazywanie informacji Europolu przez nowozelandzkie właściwe organy innym organom w Nowej Zelandii, w tym do wykorzystania podczas postępowania sądowego, powinno być dozwolone jedynie dla pierwotnych celów przekazywania informacji przez Europol i podlegać wydaniu przez Europol uprzedniej zgody; zwraca uwagę, że dalsze przekazywanie informacji Europolu przez właściwe organy Nowej Zelandii organom państw trzecich powinno być zabronione;

11. wzywa Radę i Komisję do zasięgnięcia opinii EIOD w sprawie postanowień zawartych w projekcie umowy przed jego finalizacją, a także do konsultowania się z EIOD podczas negocjacji;

12. uważa, że umowa międzynarodowa z Nową Zelandią powinna przewidywać prawo osób, których dane dotyczą, do uzyskania informacji, ich poprawiania i usuwania zgodnie z innymi unijnymi przepisami dotyczącymi ochrony danych; domaga się w związku z tym, aby umowa zawierała jasne i szczegółowe zasady dotyczące informacji, jakie należy przekazać osobom, których dane dotyczą;

 

13. podkreśla, że zgoda Parlamentu na zawarcie tej umowy będzie zależeć od zadowalającego zaangażowania Parlamentu na wszystkich etapach procedury; oczekuje, że będzie w pełni i aktywnie informowany o postępach w rokowaniach zgodnie z art. 218 TFUE i oczekuje, że otrzyma dokumenty w tym samym czasie, co Rada, aby mógł wypełniać swoją rolę kontrolną;

14. podkreśla, że wyrazi zgodę na zawarcie umowy, jedynie jeśli taka umowa nie będzie stanowić zagrożenia dla prawa do prywatności i do ochrony danych ani dla innych podstawowych praw i wolności chronionych w Karcie; wskazuje w związku z tym, że zgodnie z art. 218 ust. 11 TFUE może uzyskać opinię Trybunału Sprawiedliwości na temat tego, czy dana przewidywana umowa jest zgodna z traktatami;

15. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządowi Nowej Zelandii.


INFORMACJE O PRZYJĘCIU SPRAWOZDANIA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Data przyjęcia

2.7.2020

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

26

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Magdalena Adamowicz, Malik Azmani, Katarina Barley, Pernando Barrena Arza, Pietro Bartolo, Nicolas Bay, Vladimír Bilčík, Vasile Blaga, Ioan-Rareş Bogdan, Saskia Bricmont, Joachim Stanisław Brudziński, Jorge Buxadé Villalba, Damien Carême, Caterina Chinnici, Clare Daly, Anna Júlia Donáth, Lena Düpont, Cornelia Ernst, Laura Ferrara, Nicolaus Fest, Jean-Paul Garraud, Andrzej Halicki, Balázs Hidvéghi, Evin Incir, Sophia in ‘t Veld, Lívia Járóka, Marina Kaljurand, Fabienne Keller, Peter Kofod, Moritz Körner, Alice Kuhnke, Jeroen Lenaers, Juan Fernando López Aguilar, Lukas Mandl, Nuno Melo, Nadine Morano, Javier Moreno Sánchez, Maite Pagazaurtundúa, Nicola Procaccini, Emil Radev, Paulo Rangel, Terry Reintke, Diana Riba i Giner, Ralf Seekatz, Birgit Sippel, Martin Sonneborn, Sylwia Spurek, Tineke Strik, Ramona Strugariu, Annalisa Tardino, Tomas Tobé, Dragoş Tudorache, Milan Uhrík, Tom Vandendriessche, Bettina Vollath, Jadwiga Wiśniewska, Elena Yoncheva, Javier Zarzalejos

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Abir Al-Sahlani, Gwendoline Delbos-Corfield, Kris Peeters, Domènec Ruiz Devesa, Isabel Santos, Miguel Urbán Crespo, Petar Vitanov

 


 

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

37

+

PPE

Magdalena Adamowicz, Vladimír Bilčík, Vasile Blaga, Ioan-Rareş Bogdan, Lena Düpont, Andrzej Halicki, Balázs Hidvéghi, Lívia Járóka, Jeroen Lenaers, Lukas Mandl, Nuno Melo, Nadine Morano, Kris Peeters, Emil Radev, Paulo Rangel, Ralf Seekatz, Tomas Tobé, Javier Zarzalejos

RENEW

Abir Al-Sahlani, Malik Azmani, Anna Donáth, Sophia in 't Veld, Moritz Körner, Maite Pagazaurtundúa, Ramona Strugariu, Dragoş Tudorache

ID

Nicolas Bay, Nicolaus Fest, Jean-Paul Garraud, Peter Kofod, Annalisa Tardino, Tom Vandendriessche

ECR

Joachim Stanisław Brudziński, Jorge Buxadé Villalba, Nicola Procaccini, Jadwiga Wiśniewska

NI

Laura Ferrara

 

26

-

S&D

Katarina Barley, Pietro Bartolo,  Caterina Chinnici, Evin Incir, Marina Kaljurand, Juan Fernando López Aguilar, Javier Moreno Sánchez, Domènec Ruiz Devesa, Isabel Santos, Brigit Sippel, Sylwia Spurek, Petar Vitanov, Bettina Vollath, Elena Yoncheva

VERTS/ALE

Saskia Bricmont, Damien Carême, Gwendoline Delbos-Corfield, Alice Kuhnke, Terry Reintke, Diana Riba I Giner, Tineke Strik

GUE/NGL

Pernando Barrena Arza, Clare Daly, Cornelia Ernst, Miguel Urbán Crespo

NI

Martin Sonneborn

 

 

 

2

0

RENEW

Fabienne Keller

NI

Milan Uhrík

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+ : za

- : przeciw

0 : wstrzymało się

 

 

[1] Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

[2] Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39.

[3] Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1.

[4] Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37.

[5] Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

[6] Dokument programowy Europolu na lata 2020-2022 przyjęty przez zarząd Europolu w dniu 25 marca 2020 r., EDOC# 1003783v20E.

[7] Dz.U. C 118 z 8.4.2020, s. 69–108.

Ostatnia aktualizacja: 8 lipca 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności