Διαδικασία : 2020/2019(INL)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A9-0177/2020

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A9-0177/2020

Συζήτηση :

PV 19/10/2020 - 15
PV 19/10/2020 - 18
CRE 19/10/2020 - 15
CRE 19/10/2020 - 18

Ψηφοφορία :

PV 20/10/2020 - 17
PV 20/10/2020 - 21

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P9_TA(2020)0273

<Date>{05/10/2020}5.10.2020</Date>
<NoDocSe>A9-0177/2020</NoDocSe>
PDF 388kWORD 124k

<TitreType>ΕΚΘΕΣΗ</TitreType>

<Titre>που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες: προσαρμογή των κανόνων εμπορικού και αστικού δικαίου για τις εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο</Titre>

<DocRef>(2020/2019(INL))</DocRef>


<Commission>{JURI}Επιτροπή Νομικών Θεμάτων</Commission>

Εισηγητής: <Depute>Tiemo Wölken</Depute>

(Πρωτοβουλία – άρθρο 47 του Κανονισμού)

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΖΗΤΟΥΜΕΝΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες: προσαρμογή των κανόνων εμπορικού και αστικού δικαίου για τις εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο

(2020/2019(INL))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

 έχοντας υπόψη το άρθρο 225 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,

 έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/1150 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για την προώθηση της δίκαιης μεταχείρισης και της διαφάνειας για τους επιχειρηματικούς χρήστες επιγραμμικών υπηρεσιών διαμεσολάβησης[1],

 έχοντας υπόψη την οδηγία (ΕΕ) 2019/790 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα στην ψηφιακή ενιαία αγορά και την τροποποίηση των οδηγιών 96/9/ΕΚ και 2001/29/ΕΚ[2],

 έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων)[3]  (στο εξής  Γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων),

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2010/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2010 σχετικά με το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων)[4],

 

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[5],

 

 έχοντας υπόψη την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2018, για τη θέσπιση του προγράμματος «Ψηφιακή Ευρώπη» για την περίοδο 2021-2027 (COM(2018)0434),

 έχοντας υπόψη τη σύσταση (ΕΕ) 2018/334 της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2018, σχετικά με μέτρα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του παράνομου περιεχόμενου στο διαδίκτυο[6],

 έχοντας υπόψη τη σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[7] και τη σύμβαση για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, που υπεγράφησαν στις 10 Ιουνίου 1958 στη Νέα Υόρκη,

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 3ης Οκτωβρίου 2018, σχετικά με τις τεχνολογίες κατανεμημένου καθολικού (DLT) και τις αλυσίδες συστοιχιών (blockchains): οικοδόμηση εμπιστοσύνης με αποδιαμεσολάβηση[8], 

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 19ης Φεβρουαρίου 2020, για μια Ευρωπαϊκή στρατηγική για τα δεδομένα (COM(2020)0066),

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 19ης Φεβρουαρίου 2020, με τίτλο «Διαμόρφωση του ψηφιακού μέλλοντος της Ευρώπης» (COM(2020)0067),

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών της 25ης Μαΐου 2016 « Επιγραμμικές πλατφόρμες και την ψηφιακή ενιαία αγορά – Ευκαιρίες και προκλήσεις για την Ευρώπη» (COM(2016)0288),

 έχοντας υπόψη τα άρθρα 47 και 54 του Κανονισμού του,

 έχοντας υπόψη τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών και της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας,

 έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A9-0177/2020),

 

A. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ψηφιακές υπηρεσίες, οι οποίες αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της οικονομίας της Ένωσης και των μέσων βιοπορισμού μεγάλου αριθμού πολιτών της, πρέπει να ρυθμίζονται κατά τρόπο που να εγγυάται τα θεμελιώδη δικαιώματα και άλλα δικαιώματα των πολιτών, στηρίζοντας παράλληλα την ανάπτυξη, την οικονομική πρόοδο και το ψηφιακό περιβάλλον και προωθώντας την εμπιστοσύνη στο διαδίκτυο,  καθώς και τα συμφέροντα των χρηστών και όλων των συμμετεχόντων στην αγορά, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ και των νεοφυών επιχειρήσεων·

B. λαμβάνοντας υπόψη ότι επικαιροποιήθηκαν πρόσφατα μερικοί κανόνες σχετικά με τους παρόχους επιγραμμικών υπηρεσιών ανταλλαγής περιεχομένου  και τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων , ιδίως με την οδηγία (ΕΕ) 2018/18081 και την οδηγία (ΕΕ) 2019/790, και ότι ορισμένες βασικές πτυχές του αστικού και εμπορικού δικαίου δεν έχουν αντιμετωπιστεί ικανοποιητικά στο ενωσιακό ή το εθνικό δίκαιο, και λαμβάνοντας υπόψη ότι η σημασία του ζητήματος αυτού έχει ενισχυθεί από την ταχεία και επιταχυνόμενη ανάπτυξη κατά τις τελευταίες δεκαετίες στον τομέα των ψηφιακών υπηρεσιών, ιδίως την εμφάνιση νέων επιχειρηματικών μοντέλων, τεχνολογιών και κοινωνικών πραγματικοτήτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται ολοκληρωμένη επικαιροποίηση των βασικών διατάξεων του αστικού και εμπορικού δικαίου για τις διαδικτυακές εμπορικές οντότητες·

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένες επιχειρήσεις που προσφέρουν ψηφιακές υπηρεσίες απολαμβάνουν, λόγω των ισχυρών αποτελεσμάτων δικτύου που βασίζεται στα δεδομένα, σημαντική ισχύ στην αγορά, η οποία τους επιτρέπει να επιβάλλουν τις επιχειρηματικές πρακτικές τους στους χρήστες και καθιστά όλο και πιο δύσκολο για άλλους παράγοντες, ιδίως για τις νεοφυείς επιχειρήσεις και τις ΜΜΕ, να τις ανταγωνιστούν, και για νέες επιχειρήσεις ακόμη και να εισέλθουν στην αγορά·

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκ των υστέρων επιβολή της νομοθεσίας για τον ανταγωνισμό δεν μπορεί από μόνη της να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον αντίκτυπο της ισχύος στην αγορά ορισμένων επιγραμμικών πλατφορμών, και όσον αφορά τον θεμιτό ανταγωνισμό στην ψηφιακή ενιαία αγορά·

E. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου έχουν εξελιχθεί και δεν εμφανίζουν πλέον απλώς περιεχόμενο, αλλά αποτελούν εξελιγμένους οργανισμούς και παράγοντες της αγοράς, ιδίως  κοινωνικά δίκτυα που συλλέγουν και εκμεταλλεύονται δεδομένα χρήσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χρήστες έχουν θεμιτούς λόγους να αναμένουν δίκαιους όρους όσον αφορά την πρόσβαση, τη διαφάνεια, την τιμολόγηση και την επίλυση συγκρούσεων για τη χρήση τέτοιων πλατφορμών και για τη χρήση των δεδομένων των χρηστών από τις πλατφόρμες· λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαφάνεια μπορεί να συμβάλει στη σημαντική αύξηση της εμπιστοσύνης στις ψηφιακές υπηρεσίες·

 

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου μπορούν να καθορίζουν το περιεχόμενο που επιδεικνύεται στους χρήστες τους, επηρεάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνουμε και κοινοποιούμε πληροφορίες, σε σημείο που οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να έχουν εκ των πραγμάτων μετατραπεί σε δημόσιους χώρους στο ψηφιακό περιβάλλον· λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαχείριση των δημόσιων χώρων πρέπει να γίνεται με σεβασμό προς τα θεμελιώδη δικαιώματα και τα αστικής φύσεως δικαιώματα των χρηστών, ιδίως το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης·

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός της νομοθεσίας στον ψηφιακό κόσμο δεν συνεπάγεται μόνο την αποτελεσματική επιβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ιδίως της ελευθερίας της έκφρασης και της πληροφόρησης, της ιδιωτικής ζωής, της ασφάλειας και της προστασίας, της μη διακριτικής μεταχείρισης, του σεβασμού της ιδιοκτησίας και των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, αλλά και της πρόσβασης στη δικαιοσύνη και σε δίκαιη δίκη·  λαμβάνοντας υπόψη ότι το να ανατίθενται η λήψη αποφάσεων σχετικά με τη νομιμότητα του περιεχομένου ή οι εξουσίες επιβολής του νόμου σε ιδιωτικές εταιρείες υπονομεύει τη διαφάνεια και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, οδηγώντας σε μια κατακερματισμένη προσέγγιση· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, απαιτείται ταχεία νομική διαδικασία με επαρκείς εγγυήσεις προκειμένου να διασφαλιστεί η ύπαρξη αποτελεσματικών ένδικων μέσων· 

H. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αυτοματοποιημένα εργαλεία δεν είναι επί του παρόντος σε θέση να διαφοροποιήσουν αξιόπιστα το παράνομο περιεχόμενο από το περιεχόμενο που είναι νόμιμο σε ένα δεδομένο πλαίσιο και ότι, ως εκ τούτου, οι μηχανισμοί αυτόματης ανίχνευσης και αφαίρεσης περιεχομένου μπορούν να εγείρουν θεμιτές νομικές ανησυχίες, ιδίως όσον αφορά πιθανούς περιορισμούς της ελευθερίας έκφρασης και πληροφόρησης, που προστατεύονται δυνάμει του άρθρου 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η χρήση αυτοματοποιημένων μηχανισμών θα πρέπει, ως εκ τούτου, να είναι αναλογική, να καλύπτει μόνο δικαιολογημένες περιπτώσεις και να ακολουθεί διαφανείς διαδικασίες·

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προστατεύει επίσης την ελευθερία και την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης, τα οποία εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τις επιγραμμικές πλατφόρμες για να προσεγγίσουν το κοινό τους·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ψηφιακές υπηρεσίες χρησιμοποιούνται από την πλειονότητα των Ευρωπαίων σε καθημερινή βάση, αλλά υπόκεινται σε ένα όλο και πιο ευρύ σύνολο κανόνων σε ολόκληρη την Ένωση, γεγονός που οδηγεί σε σημαντικό κατακερματισμό της αγοράς και, κατά συνέπεια, σε έλλειψη ασφάλειας δικαίου για τους Ευρωπαίους χρήστες και τις υπηρεσίες που δραστηριοποιούνται διασυνοριακά· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα νομικά συστήματα αστικού δικαίου που διέπουν τις πρακτικές των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου όσον αφορά τον έλεγχο του περιεχομένου βασίζονται σε ορισμένες τομεακές διατάξεις σε επίπεδο Ένωσης και σε εθνικό επίπεδο, και ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις υποχρεώσεις που επιβάλλονται και στους μηχανισμούς επιβολής των διαφόρων νομικών συστημάτων αστικού δικαίου· λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάσταση αυτή έχει οδηγήσει σε ένα κατακερματισμένο σύνολο κανόνων για την ψηφιακή ενιαία αγορά, γεγονός που απαιτεί απάντηση σε επίπεδο Ένωσης·

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το υφιστάμενο επιχειρηματικό μοντέλο ορισμένων πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου είναι να προωθούν περιεχόμενο που είναι πιθανό να προσελκύσει την προσοχή των χρηστών και, ως εκ τούτου, να δημιουργούν περισσότερα δεδομένα για το προφίλ των χρηστών, με στόχο να προσφέρουν πιο αποτελεσματικές  στοχευμένες διαφημίσεις, ώστε να αυξηθεί το κέρδος· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή η κατάρτιση προφίλ σε συνδυασμό με τη στοχευμένη διαφήμιση μπορεί να οδηγήσουν σε διάδοση περιεχομένου που προσανατολίζεται στην εκμετάλλευση συναισθημάτων, συχνά ενθαρρύνοντας και διευκολύνοντας τον εντυπωσιασμό στις ροές ειδήσεων και στα συστήματα συστάσεων, με αποτέλεσμα την πιθανή χειραγώγηση των χρηστών·

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσφορά στους χρήστες διαφημίσεων που εντάσσονται σε συγκεκριμένο πλαίσιο απαιτεί λιγότερα δεδομένα για τους χρήστες σε σχέση με τη στοχευμένη συμπεριφορική διαφήμιση και, ως εκ τούτου, είναι λιγότερο παρεμβατική·

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η επιλογή της αλγοριθμικής λογικής που διέπει τα εν λόγω συστήματα συστάσεων, τις υπηρεσίες σύγκρισης, τη συγκέντρωση περιεχομένου ή τις τοποθετήσεις διαφημίσεων παραμένει στη διακριτική ευχέρεια των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου, με μικρή δυνατότητα δημόσιας εποπτείας, γεγονός που εγείρει ζητήματα λογοδοσίας·

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά  παρέχουν στους χρήστες τους τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν τα προφίλ τους για να συνδέονται με δικτυακούς τόπους τρίτων, γεγονός που τους επιτρέπει να παρακολουθούν τις δραστηριότητές τους ακόμη και εκτός του περιβάλλοντος της πλατφόρμας τους, πράγμα το οποίο συνιστά ανταγωνιστικό πλεονέκτημα όσον αφορά την πρόσβαση σε δεδομένα για αλγορίθμους επεξεργασίας περιεχομένου·

ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι επονομαζόμενες «έξυπνες» συμβάσεις, που βασίζονται σε τεχνολογίες κατανεμημένου καθολικού, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος αλυσίδων συστοιχιών (blockchains), που επιτρέπουν την αποκεντρωμένη και πλήρως ανιχνεύσιμη τήρηση αρχείων και την αυτοεκτέλεση, χρησιμοποιούνται σε ορισμένους τομείς χωρίς κατάλληλο νομικό πλαίσιο· λαμβάνοντας υπόψη ότι επικρατεί ανασφάλεια όσον αφορά τη νομιμότητα των εν λόγω συμβάσεων και την εκτελεστότητά τους σε διασυνοριακές καταστάσεις· 

ΙΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μη διαπραγματεύσιμοι όροι και προϋποθέσεις που ισχύουν για τις πλατφόρμες, ορίζουν συχνά τόσο εφαρμοστέο δίκαιο όσο και αρμόδια δικαστήρια εκτός Ένωσης, γεγονός που συνιστά εμπόδιο όσον αφορά την πρόσβαση στη δικαιοσύνη· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[9] προβλέπει κανόνες για τη δικαιοδοσία· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων αποσαφηνίζει το δικαίωμα του υποκειμένου των δεδομένων να λαμβάνει μέτρα ιδιωτικής επιβολής απευθείας κατά του υπευθύνου επεξεργασίας ή του εκτελούντος την επεξεργασία, ανεξάρτητα από το αν η επεξεργασία λαμβάνει χώρα στην Ένωση ή όχι και ανεξάρτητα από το αν ο υπεύθυνος επεξεργασίας είναι εγκατεστημένος στην Ένωση ή όχι· λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 79 του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων ορίζει ότι οι διαδικασίες κινούνται ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους στο οποίο ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή ο εκτελών την επεξεργασία διαθέτουν εγκατάσταση ή, εναλλακτικά, στο οποίο το υποκείμενο των δεδομένων έχει τη συνήθη διαμονή του·

ΙΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόσβαση και η εξόρυξη μη προσωπικών δεδομένων αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κατάλληλα νομικά πρότυπα και διασφαλίσεις προστασίας δεδομένων σχετικά με τη διαλειτουργικότητα των δεδομένων μπορεί, εάν εξαλειφθούν οι επιπτώσεις των φαινομένων περιχαράκωσης, να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση δίκαιων συνθηκών αγοράς·

ΙΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σημαντικό να αξιολογηθεί η δυνατότητα ανάθεσης σε μια ευρωπαϊκή οντότητα της ευθύνης για τη διασφάλιση εναρμονισμένης προσέγγισης όσον αφορά την εφαρμογή του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες σε ολόκληρη την Ένωση, διευκολύνοντας τον συντονισμό σε εθνικό επίπεδο, καθώς και αντιμετωπίζοντας τις νέες ευκαιρίες και προκλήσεις, ιδίως εκείνες που έχουν διασυνοριακό χαρακτήρα και προκύπτουν από τις τρέχουσες τεχνολογικές εξελίξεις·

Νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες

 

1. ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει χωρίς καθυστέρηση δέσμη νομοθετικών προτάσεων για ένα  νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες με κατάλληλο καθ’ ύλη, προσωπικό και εδαφικό πεδίο εφαρμογής, καθορίζοντας βασικές έννοιες και συμπεριλαμβάνοντας τις συστάσεις που παρατίθενται στο παράρτημα του παρόντος ψηφίσματος· είναι της άποψης ότι, με την επιφύλαξη των λεπτομερών πτυχών των μελλοντικών νομοθετικών προτάσεων, θα πρέπει να επιλεγεί ως νομική βάση το άρθρο 114 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

 

2. προτείνει ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες να συμπεριλάβει έναν κανονισμό που θα θεσπίζει συμβατικά δικαιώματα όσον αφορά τη διαχείριση περιεχομένου, θα καθορίζει διαφανή, δεσμευτικά και ομοιόμορφα πρότυπα και διαδικασίες για τον έλεγχο του περιεχομένου και θα εγγυάται την πρόσβαση και την ανεξάρτητη προσφυγή σε έννομη προστασία· τονίζει ότι οι νομοθετικές προτάσεις θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένες και να επιδιώκουν την εξάλειψη των υφιστάμενων και την πρόληψη πιθανών νέων φραγμών στην παροχή ψηφιακών υπηρεσιών από επιγραμμικές πλατφόρμες, ενισχύοντας παράλληλα την προστασία των καταναλωτών και των πολιτών· πιστεύει ότι στόχος τέτοιων προτάσεων θα πρέπει να είναι να επιτυγχάνουν βιώσιμη και έξυπνη ανάπτυξη, να αντιμετωπίζουν τεχνολογικές προκλήσεις και να διασφαλίζουν ότι η ψηφιακή ενιαία αγορά είναι δίκαιη και ασφαλής για όλους·

3.  προτείνει επίσης τα μέτρα για τον έλεγχο του περιεχομένου να ισχύουν μόνο για το παράνομο περιεχόμενο και όχι για το περιεχόμενο που είναι απλώς επιβλαβές· προτείνει, για τον σκοπό αυτό, να συμπεριληφθούν στον κανονισμό καθολικά κριτήρια για τον προσδιορισμό της ισχύος των πλατφορμών στην αγορά, προκειμένου να δοθεί σαφής ορισμός του τι συνιστά πλατφόρμα με σημαντική ισχύ στην αγορά και, ως εκ τούτου, να καθοριστεί κατά πόσον ορισμένες πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου που δεν κατέχουν σημαντική ισχύ στην αγορά μπορούν να εξαιρεθούν από ορισμένες διατάξεις· υπογραμμίζει ότι το πλαίσιο που θεσπίζεται με τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να είναι διαχειρίσιμο για τις μικρές επιχειρήσεις, τις ΜΜΕ και τις νεοφυείς επιχειρήσεις και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να περιλαμβάνει αναλογικές υποχρεώσεις για όλους τους τομείς·

4.  προτείνει ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες να επιβάλλει στους παρόχους ψηφιακών υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Ένωσης την υποχρέωση να ορίζουν νόμιμο εκπρόσωπο για το συμφέρον των χρηστών εντός της Ένωσης, στον οποίο θα μπορούσαν να απευθύνονται αιτήματα, προκειμένου, για παράδειγμα, να παρέχεται στους καταναλωτές η δυνατότητα προσφυγής σε περίπτωση ψευδών ή παραπλανητικών διαφημίσεων, και να καθίστανται τα στοιχεία επικοινωνίας του εν λόγω εκπροσώπου ορατά και προσβάσιμα στον ιστότοπο του παρόχου ψηφιακών υπηρεσιών·

Δικαιώματα όσον αφορά τον έλεγχο περιεχομένου

 

5. τονίζει ότι η ευθύνη για την επιβολή του νόμου πρέπει να βαρύνει τις δημόσιες αρχές· θεωρεί ότι κάθε οριστική απόφαση σχετικά με τη νομιμότητα του περιεχομένου που παράγεται από χρήστες πρέπει να λαμβάνεται από ανεξάρτητη δικαστική αρχή και όχι από ιδιωτική εμπορική οντότητα·

 

6. επιμένει ότι ο κανονισμός πρέπει να απαγορεύει πρακτικές ελέγχου του περιεχομένου που εισάγουν διακρίσεις ή συνεπάγονται εκμετάλλευση και αποκλεισμό, ιδίως έναντι των πλέον ευάλωτων, και να προβλέπει πάντα τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των χρηστών, ιδίως την ελευθερία έκφρασης·

7.  τονίζει την ανάγκη βελτίωσης της προστασίας των καταναλωτών μέσω της παροχής αξιόπιστης και διαφανούς ενημέρωσης σχετικά με παραδείγματα αθέμιτων πρακτικών, όπως οι παραπλανητικοί ισχυρισμοί και οι απάτες·

 

8. συνιστά η εφαρμογή του κανονισμού να παρακολουθείται στενά από μια ευρωπαϊκή οντότητα επιφορτισμένη με τη διασφάλιση της συμμόρφωσης των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου με τις διατάξεις του κανονισμού, ιδίως με την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τα πρότυπα που καθορίζονται για τη διαχείριση περιεχομένου με βάση τις εκθέσεις διαφάνειας και την παρακολούθηση των αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου για τους σκοπούς της διαχείρισης περιεχομένου· καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει τις δυνατότητες ορισμού μιας υφιστάμενης ή νέας ευρωπαϊκής υπηρεσίας  ή ευρωπαϊκού οργάνου ή να συντονίσει η ίδια ένα δίκτυο εθνικών αρχών για την εκτέλεση των καθηκόντων αυτών (εφεξής «ευρωπαϊκή οντότητα»)·

9. προτείνει οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να υποβάλλουν τακτικά ολοκληρωμένες εκθέσεις διαφάνειας βάσει συνεκτικής μεθοδολογίας και να αξιολογούνται βάσει σχετικών δεικτών επιδόσεων, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις πολιτικές τους για το περιεχόμενο και τη συμμόρφωση των όρων και προϋποθέσεων τους με τις διατάξεις του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες, στην ευρωπαϊκή οντότητα· προτείνει επίσης οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να δημοσιεύουν και να καθιστούν διαθέσιμες με εύκολο και προσβάσιμο τρόπο τις εν λόγω εκθέσεις, καθώς και τις πολιτικές τους για τη διαχείριση του περιεχομένου, σε δημόσια προσβάσιμη βάση δεδομένων·

10. ζητεί οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά να αξιολογούν τον κίνδυνο που ενέχουν για την κοινωνία οι πολιτικές τους για τη διαχείριση του νομικού περιεχομένου, ιδίως όσον αφορά τον αντίκτυπό τους στα θεμελιώδη δικαιώματα, και να διεξάγουν εξαμηνιαίο διάλογο με την ευρωπαϊκή οντότητα και τις αρμόδιες εθνικές αρχές βάσει παρουσίασης εκθέσεων διαφάνειας·

11. συνιστά να προβλέψουν τα κράτη μέλη ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών, επιφορτισμένα με τη διευθέτηση διαφορών όσον αφορά τον έλεγχο περιεχομένου· είναι της άποψης ότι, για την προστασία των ανώνυμων δημοσιεύσεων και του γενικού συμφέροντος, όχι μόνο ο χρήστης που τηλεφόρτωσε το περιεχόμενο που αποτελεί αντικείμενο διαφοράς, αλλά και ένας τρίτος, όπως ένας διαμεσολαβητής, με έννομο συμφέρον να ενεργεί, θα πρέπει να είναι σε θέση να προσβάλλει αποφάσεις ελέγχου περιεχομένου· επιβεβαιώνει το δικαίωμα των χρηστών να προσφεύγουν περαιτέρω στη δικαιοσύνη·

12. εκφράζει τη σταθερή θέση ότι ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες δεν πρέπει να υποχρεώνει τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε μορφή πλήρως αυτοματοποιημένων εκ των προτέρων ελέγχων περιεχομένου, εκτός αν άλλως ορίζεται στην ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης, και θεωρεί ότι οι μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται εθελοντικά από πλατφόρμες δεν πρέπει να οδηγούν σε μέτρα εκ των προτέρων ελέγχου που βασίζονται σε αυτοματοποιημένα εργαλεία ή φιλτράρισμα της αναφόρτωσης περιεχομένου, και πρέπει να υπόκεινται σε ελέγχους από την Ευρωπαϊκή οντότητα, ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις διατάξεις του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες·

13. τονίζει ότι οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου πρέπει να είναι διαφανείς στην επεξεργασία των αλγορίθμων και των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για την κατάρτισή τους·

Δικαιώματα όσον αφορά τη συγκέντρωση περιεχομένου, τα δεδομένα και τις διαφημίσεις στο διαδίκτυο

14. θεωρεί ότι η στοχευμένη στο χρήστη διάδοση περιεχομένου που βασίζεται σε απόψεις ή θέσεις που παρουσιάζονται σε τέτοιο περιεχόμενο είναι μία από τις πιο επιζήμιες πρακτικές στην ψηφιακή κοινωνία, ιδίως σε περιπτώσεις όπου η προβολή τέτοιου περιεχομένου αυξάνεται με βάση προηγούμενη αλληλεπίδραση του χρήστη με άλλο διαδοθέν περιεχόμενο και με σκοπό τη βελτιστοποίηση των προφίλ των χρηστών για στοχευμένες διαφημίσεις· εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι οι πρακτικές αυτές βασίζονται στον διάχυτο εντοπισμό και την εξόρυξη δεδομένων· καλεί την Επιτροπή να αναλύσει τον αντίκτυπο αυτών των πρακτικών και να λάβει τα κατάλληλα νομοθετικά μέτρα·

15. είναι της άποψης ότι η χρήση στοχευμένης διαφήμισης πρέπει να ρυθμιστεί αυστηρότερα προς όφελος λιγότερο παρεμβατικών μορφών διαφήμισης που δεν απαιτούν εκτενή παρακολούθηση της αλληλεπίδρασης του χρήστη με το περιεχόμενο, και ότι η εμφάνιση συμπεριφορικής διαφήμισης θα πρέπει να εξαρτάται από την ελεύθερη, συγκεκριμένη, ενημερωμένη και σαφή συγκατάθεση των χρηστών.·

16.  σημειώνει τις υπάρχουσες διατάξεις που αφορούν τη στοχευμένη διαφήμιση στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων  και την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των τηλεπικοινωνιών (οδηγία για προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες)[10]·

17. συνιστά, ως εκ τούτου, ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες να θέτει σαφή όρια και να εισαγάγει κανόνες διαφάνειας όσον αφορά τους όρους για τη  συσσώρευση  δεδομένων με σκοπό την παροχή στοχευμένων διαφημίσεων, καθώς και τη λειτουργία και τη λογοδοσία μιας τέτοιας στοχευμένης διαφήμισης, ειδικά όταν τα δεδομένα παρακολουθούνται σε ιστότοπους τρίτων· υποστηρίζει ότι απαιτούνται νέα μέτρα για τη δημιουργία ενός πλαισίου για τις σχέσεις μεταξύ πλατφορμών και καταναλωτών σχετικά με τις διατάξεις περί διαφάνειας όσον αφορά τη διαφήμιση, την ψηφιακή ώθηση (nudging) και την προτιμησιακή μεταχείριση· καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει επιλογές για τη ρύθμιση της στοχευμένης διαφήμισης, συμπεριλαμβανομένης της σταδιακής κατάργησης που θα οδηγεί σε απαγόρευση·

18. τονίζει ότι, σύμφωνα με την αρχή της ελαχιστοποίησης των δεδομένων και προκειμένου να αποτρέπεται η άνευ αδείας κοινολόγηση, η κλοπή ταυτότητας και άλλες μορφές κατάχρησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να προβλέπει το δικαίωμα ανώνυμης χρήσης ψηφιακών υπηρεσιών, όπου αυτό είναι τεχνικά εφικτό· καλεί την Επιτροπή να απαιτήσει από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να επαληθεύουν την ταυτότητα των διαφημιστών με τους οποίους έχουν εμπορική σχέση, ώστε να διασφαλίζεται η λογοδοσία των διαφημιστών σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι το περιεχόμενο που προωθείται είναι παράνομο· συνιστά, ως εκ τούτου, ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες να περιλαμβάνει νομικές διατάξεις που να αποτρέπουν τις πλατφόρμες από την εμπορική εκμετάλλευση δεδομένων τρίτων μερών σε καταστάσεις ανταγωνισμού με τα εν λόγω τρίτα μέρη·

19. εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την υφιστάμενη ασυμμετρία ενημέρωσης μεταξύ των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου και των δημόσιων αρχών και ζητεί μια εξορθολογισμένη ανταλλαγή των απαραίτητων πληροφοριών· τονίζει ότι, σύμφωνα με την νομολογία για τα μεταδεδομένα των επικοινωνιών, οι δημόσιες αρχές θα  πρέπει να έχουν πρόσβαση στα  μεταδεδομένα ενός χρήστη μόνον για τον σκοπό της διεξαγωγής έρευνας για υπόπτους σοβαρών αδικημάτων και εφόσον έχουν λάβει προηγούμενη δικαστική άδεια·

20. συνιστά να απαιτείται από τους παρόχους που υποστηρίζουν μια υπηρεσία ενιαίας εισόδου με πολύ ισχυρό μερίδιο αγοράς να υποστηρίζουν επίσης τουλάχιστον ένα ανοικτό και αποκεντρωμένο σύστημα ταυτοποίησης που βασίζεται σε κοινόχρηστο πλαίσιο· ζητεί από την Επιτροπή να προτείνει κοινά ενωσιακά πρότυπα για τα εθνικά συστήματα που παρέχονται από τα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά τα πρότυπα προστασίας δεδομένων και τη διασυνοριακή διαλειτουργικότητα·

 

21. καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει τη δυνατότητα καθορισμού δίκαιων συμβατικών όρων για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής δεδομένων και να αυξήσει τη διαφάνεια, με στόχο την αντιμετώπιση των ανισορροπιών στην ισχύ στην αγορά· προτείνει, προς τον σκοπό αυτό, να διερευνηθούν επιλογές για τη διευκόλυνση της διαλειτουργικότητας, της διασυνδεσιμότητας  και της φορητότητας των δεδομένων· επισημαίνει ότι η κοινοχρησία δεδομένων θα πρέπει να συνοδεύεται από επαρκείς και κατάλληλες διασφαλίσεις, συμπεριλαμβανομένης της αποτελεσματικής διασφάλισης της ανωνυμίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα·

22. συνιστά ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες να απαιτεί από τις πλατφόρμες με σημαντική ισχύ στην αγορά να παρέχουν μια διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών, μέσω της οποίας οι πλατφόρμες τρίτων και οι χρήστες τους μπορούν να αλληλεπιδρούν με τις κύριες λειτουργίες και τους χρήστες της πλατφόρμας που παρέχει τη διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών, συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών τρίτων που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση και την εξατομίκευση της εμπειρίας των χρηστών, ιδίως μέσω υπηρεσιών που προσαρμόζουν τις ρυθμίσεις απορρήτου, καθώς και τις προτιμήσεις αναζήτησης περιεχομένου· προτείνει οι πλατφόρμες να παρουσιάζουν δημοσίως όλες τις διεπαφές προγραμματισμού εφαρμογών που διαθέτουν με σκοπό να καταστεί δυνατή η διαλειτουργικότητα και η διασυνδεσιμότητα των υπηρεσιών·

23. είναι απολύτως της άποψης, από την άλλη πλευρά, ότι οι πλατφόρμες με σημαντική ισχύ στην αγορά που παρέχουν διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών δεν πρέπει να ανταλλάσσουν, να διατηρούν, να ρευστοποιούν ή να χρησιμοποιούν οποιοδήποτε από τα δεδομένα που λαμβάνουν από υπηρεσίες τρίτων·

 

24. τονίζει ότι οι υποχρεώσεις διαλειτουργικότητας και διασυνδεσιμότητας δεν πρέπει να περιορίζουν, να παρεμποδίζουν ή να καθυστερούν την ικανότητα των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου να επιλύουν ζητήματα ασφάλειας, ούτε θα πρέπει η ανάγκη ρύθμισης των ζητημάτων ασφάλειας να οδηγεί σε αδικαιολόγητη αναστολή της διεπαφής προγραμματισμού εφαρμογών που παρέχει διαλειτουργικότητα και διασυνδεσιμότητα·

 

25. υπενθυμίζει ότι οι διατάξεις για τη διαλειτουργικότητα και τη διασυνδεσιμότητα πρέπει να τηρούν όλους τους σχετικούς νόμους για την προστασία των δεδομένων· συνιστά, στο πλαίσιο αυτό, οι πλατφόρμες να υποχρεούνται από τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες να διασφαλίζουν την τεχνική εφικτότητα των διατάξεων για τη φορητότητα των δεδομένων που ορίζονται στο άρθρο 20 παράγραφος 2 του γενικού κανονισμού για την προστασία των δεδομένων·

 

26. καλεί τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να παρέχουν μια πραγματική δυνατότητα επιλογής στους χρήστες όσον αφορά τη συγκατάθεσή τους για στοχευμένες διαφημίσεις βάσει προηγούμενης αλληλεπίδρασής τους με περιεχόμενο στην ίδια πλατφόρμα ή σε δικτυακούς τόπους τρίτων · υπογραμμίζει ότι η επιλογή αυτή πρέπει να παρουσιάζεται με σαφή και κατανοητό τρόπο και ότι η άρνησή της δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την απενεργοποίηση της πρόσβασης στις λειτουργικές δυνατότητες της πλατφόρμας· τονίζει ότι η συγκατάθεση σε στοχευμένη διαφήμιση δεν πρέπει να θεωρείται ότι παρέχεται ελεύθερα και ισχύει εάν η πρόσβαση στην υπηρεσία εξαρτάται από την επεξεργασία δεδομένων· επιβεβαιώνει ότι, σύμφωνα με την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[11], η στοχευμένη διαφήμιση υπόκειται σε απόφαση προαιρετικής συμμετοχής και ότι κατά τα άλλα απαγορεύεται· σημειώνει ότι επειδή οι διαδικτυακές δραστηριότητες ενός ατόμου προσφέρουν αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με την συμπεριφορά του και καθιστούν δυνατή τη χειραγώγησή του, η γενική και αδιάκριτη συλλογή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν κάθε χρήση μιας ψηφιακής υπηρεσίας παρεμβαίνει δυσανάλογα στο δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή· επιβεβαιώνει ότι οι χρήστες έχουν δικαίωμα να μην υπόκεινται σε διάχυτο εντοπισμό όταν χρησιμοποιούν ψηφιακές υπηρεσίες·

27.  ζητεί από την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι, στο ίδιο πνεύμα, οι καταναλωτές θα εξακολουθούν να μπορούν να χρησιμοποιούν μια συνδεδεμένη συσκευή για όλες τις κύριες λειτουργίες της, ακόμη και αν ο καταναλωτής αποσύρει ή αρνηθεί τη συγκατάθεσή του για την ανταλλαγή μη επιχειρησιακών δεδομένων με τον κατασκευαστή της συσκευής ή με τρίτους· επαναλαμβάνει την ανάγκη για διαφάνεια των συμβατικών όρων και προϋποθέσεων όσον αφορά τη δυνατότητα και την εμβέλεια της ανταλλαγής δεδομένων με τρίτους·

 

28. ζητεί, επιπλέον, να διασφαλιστεί ο κατάλληλος βαθμός διαφάνειας και επιρροής των χρηστών στα κριτήρια βάσει των οποίων συγκεντρώνεται και προβάλλεται σε αυτούς περιεχόμενο· επιβεβαιώνει ότι τούτο θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει τη δυνατότητα να εξαιρεθούν από οποιαδήποτε άλλη επιμέλεια περιεχομένου πέραν της χρονολογικής σειράς· επισημαίνει ότι οι διεπαφές προγραμματισμού εφαρμογών που παρέχονται από πλατφόρμες θα πρέπει να επιτρέπουν στους χρήστες να χρησιμοποιούν λογισμικό ή υπηρεσίες της επιλογής τους·

29. υπογραμμίζει ότι είναι σημαντικό ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες να αποδειχθεί νομικά ορθή και αποτελεσματική προστασία των παιδιών στο επιγραμμικό περιβάλλον, αποφεύγοντας παράλληλα την επιβολή γενικών υποχρεώσεων παρακολούθησης ή φιλτραρίσματος και διασφαλίζοντας πλήρη συντονισμό χωρίς αλληλεπικαλύψεις με τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων και με την οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων.

30. υπενθυμίζει ότι οι αμειβόμενες διαφημίσεις ή το επιχορηγούμενο περιεχόμενο θα πρέπει να προσδιορίζονται κατά τρόπο σαφή, συνοπτικό και κατανοητό· θεωρεί ότι οι πλατφόρμες θα πρέπει να γνωστοποιούν την προέλευση των αμειβόμενων διαφημίσεων και του επιχορηγούμενου περιεχομένου· προτείνει, για τον σκοπό αυτό, οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να δημοσιεύουν όλα τα επιχορηγούμενα περιεχόμενα και τις διαφημίσεις και να τα καθιστούν ευδιάκριτα στους χρήστες τους σε διαφημιστικό αρχείο προσβάσιμο από το κοινό, αναφέροντας ποιος έχει πληρώσει γι’ αυτά και, κατά περίπτωση, εκ μέρους ποιου · τονίζει ότι αυτό περιλαμβάνει τόσο τις άμεσες όσο και τις έμμεσες πληρωμές ή οποιαδήποτε άλλη αμοιβή που λαμβάνουν οι πάροχοι υπηρεσιών·

31. πιστεύει ότι, εάν από τα σχετικά δεδομένα διαφανεί σημαντικό χάσμα όσον αφορά τις πρακτικές παραπλανητικής διαφήμισης και την επιβολή μεταξύ των πλατφορμών που είναι εγκατεστημένες στην ΕΕ και εκείνων που είναι εγκατεστημένες σε τρίτες χώρες, είναι εύλογο να εξεταστούν περαιτέρω επιλογές για την ενίσχυση της συμμόρφωσης με την ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης· τονίζει την ανάγκη για ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των διαφημιστών της Ένωσης και των διαφημιστών από τρίτες χώρες·

Διατάξεις σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις, τις έξυπνες συμβάσεις και τις αλυσίδες συστοιχιών και το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο

32.  σημειώνει ότι αυξάνονται οι λεγόμενες «έξυπνες συμβάσεις», όπως αυτές που βασίζονται σε τεχνολογίες κατανεμημένου καθολικού χωρίς να υφίσταται σαφές νομικό πλαίσιο·

 

33. καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει την ανάπτυξη και τη χρήση τεχνολογιών κατανεμημένου καθολικού, συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας blockchain και, ιδίως, των «έξυπνων συμβάσεων», να παράσχει καθοδήγηση για τη διασφάλιση της ασφάλειας δικαίου για τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές, ιδίως  στα ζητήματα της νομιμότητας και της εκτέλεσης έξυπνων συμβάσεων σε διασυνοριακές καταστάσεις, και απαιτήσεις για συμβολαιογραφική επικύρωση όπου απαιτείται, και να υποβάλει προτάσεις για το κατάλληλο νομικό πλαίσιο·

34. υπογραμμίζει ότι οι όροι και οι προϋποθέσεις που επιβάλλονται από τους μεσάζοντες στους χρήστες των υπηρεσιών τους πρέπει να υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο ως προς την αμεροληψία και τη συμμόρφωσή τους με τα πρότυπα θεμελιωδών δικαιωμάτων· τονίζει ότι οι όροι και οι προϋποθέσεις που περιορίζουν αδικαιολόγητα τα θεμελιώδη δικαιώματα των χρηστών, όπως το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και στην ελευθερία έκφρασης, δεν πρέπει να είναι δεσμευτικοί·

 

35. ζητεί από την Επιτροπή να εξετάσει τρόπους για τη διασφάλιση της κατάλληλης ισορροπίας και ισότητας μεταξύ των μερών στις έξυπνες συμβάσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις ανησυχίες του ασθενέστερου μέρους από τον ιδιωτικό τομέα ή τις ανησυχίες του κοινού, όπως εκείνες που σχετίζονται με συμφωνίες σύμπραξης επιχειρήσεων· τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων των πιστωτών στις διαδικασίες αφερεγγυότητας και αναδιάρθρωσης· συνιστά ένθερμα οι έξυπνες συμβάσεις να περιλαμβάνουν μηχανισμούς που μπορούν να σταματήσουν και να αναστρέψουν την εκτέλεσή τους και τις σχετικές πληρωμές·

 

36. ζητεί, ειδικότερα, από την Επιτροπή να επικαιροποιήσει το υφιστάμενο έγγραφο καθοδήγησής της σχετικά με την οδηγία 2011/83/ΕΕ

του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011 για τα δικαιώματα των καταναλωτών[12], ώστε να αποσαφηνιστεί κατά πόσο θεωρείται ότι οι «έξυπνες συμβάσεις» εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σημείο 1) και, εάν ναι, υπό ποιες περιστάσεις, καθώς και να αποσαφηνιστεί το ζήτημα του δικαιώματος υπαναχώρησης·

 

37. τονίζει την ανάγκη να χρησιμοποιούνται οι τεχνολογίες blockchain, και ιδίως οι έξυπνες συμβάσεις, σύμφωνα με τους αντιμονοπωλιακούς κανόνες και απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που απαγορεύουν συμφωνίες σύμπραξης επιχειρήσεων ή εναρμονισμένες πρακτικές·

38. θεωρεί ότι οι τυποποιημένοι όροι και προϋποθέσεις δεν θα πρέπει να εμποδίζουν την αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη στα δικαστήρια της Ένωσης ούτε να στερήσουν το δικαίωμα από τους πολίτες ή τις επιχειρήσεις της Ένωσης· καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει κατά πόσον η προστασία των δικαιωμάτων πρόσβασης σε δεδομένα βάσει του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου είναι αβέβαιη και οδηγεί σε μειονεκτήματα για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις της Ένωσης·

39. τονίζει ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η χρήση των ψηφιακών υπηρεσιών στην Ένωση διέπεται πλήρως από το δίκαιο της Ένωσης και υπάγεται στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων της Ένωσης·

40. καταλήγει, επίσης, στο συμπέρασμα ότι οι νομοθετικές λύσεις για τα ζητήματα αυτά θα πρέπει να εξευρεθούν σε επίπεδο Ένωσης, εάν δεν φαίνεται εφικτή η ανάληψη δράσης σε διεθνές επίπεδο, ή εάν υπάρχει κίνδυνος η ανάληψη τέτοιας δράσης να καθυστερήσει υπερβολικά·

41. Τονίζει ότι οι πάροχοι υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να αφαιρούν ή να απενεργοποιούν την πρόσβαση σε πληροφορίες που είναι νόμιμες στη χώρα προέλευσής τους·

o

o o

 

42. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα και τις επισυναπτόμενες λεπτομερείς συστάσεις στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο.


 

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΖΗΤΟΥΜΕΝΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

A. ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΖΗΤΟΥΜΕΝΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ:

 Η πρόταση περιέχει τόσο πράξεις που θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες όσο και προτάσεις που συμπληρώνουν τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες.

 Η πρόταση αποσκοπεί στην ενίσχυση των κανόνων αστικού και εμπορικού δικαίου που εφαρμόζονται σε εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο όσον αφορά τις ψηφιακές υπηρεσίες.

 Η πρόταση αποσκοπεί στην ενίσχυση και τη σαφήνεια των συμβατικών δικαιωμάτων των χρηστών σε σχέση με τον έλεγχο και την συγκέντρωση  περιεχομένου.

 Η πρόταση αποσκοπεί στην περαιτέρω αντιμετώπιση των απαράδεκτων και καταχρηστικών όρων και προϋποθέσεων που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς των ψηφιακών υπηρεσιών.

 Η πρόταση εξετάζει το ζήτημα των πτυχών της συλλογής δεδομένων που παραβιάζουν τα δίκαια συμβατικά δικαιώματα των χρηστών, καθώς και τους κανόνες για την προστασία των δεδομένων και το απόρρητο στο διαδίκτυο.

 Η πρόταση εξετάζει τη σημασία της δίκαιης εφαρμογής των δικαιωμάτων των χρηστών όσον αφορά τη διαλειτουργικότητα και τη φορητότητα.

 Η πρόταση θίγει τη σημασία των κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου που παρέχουν νομική σαφήνεια σχετικά με τους μη διαπραγματεύσιμους όρους και προϋποθέσεις που χρησιμοποιούνται από διαδικτυακές πλατφόρμες, καθώς και τη διασφάλιση του δικαιώματος πρόσβασης στα δεδομένα και την εξασφάλιση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη.

 Η πρόταση δεν εξετάζει πτυχές που σχετίζονται με τη ρύθμιση των διαδικτυακών αγορών, οι οποίες θα πρέπει ωστόσο να εξεταστούν από τη δέσμη νομοθετικών μέτρων για τις ψηφιακές υπηρεσίες που θα προτείνει η Επιτροπή.

 Η πρόταση τονίζει την ανάγκη αξιολόγησης της αναγκαιότητας κατάλληλης ρύθμισης των πτυχών αστικού και εμπορικού δικαίου στον τομέα των τεχνολογιών κατανεμημένου καθολικού, συμπεριλαμβανομένων των αλυσίδων blockchain, και, ειδικότερα, εξετάζει την ανάγκη κατάλληλης ρύθμισης των πτυχών του αστικού και εμπορικού δικαίου των έξυπνων συμβάσεων.

I. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΦΘΟΥΝ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Τα βασικά στοιχεία των προτάσεων που θα συμπεριληφθούν στον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να είναι τα εξής:

Ένας κανονισμός «σχετικά με συμβατικά δικαιώματα όσον αφορά τη διαχείριση περιεχομένου», ο οποίος περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

 Θα πρέπει να εφαρμόζεται στη διαχείριση περιεχομένου, συμπεριλαμβανομένων του ελέγχου και της συγκέντρωσης περιεχομένου, όταν τούτο είναι προσβάσιμο στην Ένωση.

 Θα πρέπει να παρέχει αναλογικές αρχές για τον έλεγχο του περιεχομένου.

 Θα πρέπει να προβλέπει επίσημα και διαδικαστικά πρότυπα για έναν μηχανισμό ειδοποίησης και δράσης, τα οποία θα είναι αναλογικά προς την πλατφόρμα και τη φύση και τον αντίκτυπο της βλάβης, αποτελεσματικά και διαχρονικά βιώσιμα.

 Θα πρέπει να προβλέπει ανεξάρτητο μηχανισμό επίλυσης διαφορών στα κράτη μέλη χωρίς να περιορίζει την πρόσβαση σε ένδικα μέσα.

 Θα πρέπει να υποδεικνύει μια σειρά σαφών δεικτών για τον καθορισμό της ισχύος στην αγορά των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου, προκειμένου να καθοριστεί κατά πόσον ορισμένες πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου που δεν κατέχουν σημαντική ισχύ στην αγορά μπορούν να εξαιρεθούν από ορισμένες διατάξεις. Οι δείκτες αυτοί θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν το μέγεθος του δικτύου (αριθμός χρηστών), την οικονομική ισχύ, την πρόσβαση σε δεδομένα, τον βαθμό κάθετης ολοκλήρωσης ή την ύπαρξη φαινομένων περιχαράκωσης.

 Θα πρέπει να προβλέπει κανόνες σχετικά με την ευθύνη των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου για τα προϊόντα που πωλούνται ή διαφημίζονται σε αυτές, λαμβάνοντας υπόψη τις υποστηρικτικές δραστηριότητες για τις ΜΜΕ, προκειμένου να ελαχιστοποιείται η επιβάρυνσή τους κατά την προσαρμογή στην εν λόγω ευθύνη.

 Θα πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ παράνομου και επιβλαβούς περιεχομένου κατά την εφαρμογή των κατάλληλων επιλογών πολιτικής. Στο πλαίσιο αυτό, κάθε μέτρο του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να αφορά μόνο παράνομο περιεχόμενο, όπως ορίζεται στο ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο.

 Θα πρέπει να βασίζεται σε καθιερωμένες αρχές όσον αφορά τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου για τη συμμόρφωση με το διοικητικό δίκαιο και θα πρέπει - υπό το πρίσμα της αυξανόμενης σύγκλισης των δικαιωμάτων των χρηστών - να αναφέρει σαφώς ότι όλες οι πτυχές που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του διέπονται από τις εν λόγω αρχές.

 Θα πρέπει να σέβεται πλήρως τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τους κανόνες της Ένωσης για την προστασία των χρηστών και της ασφάλειας τους, της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, καθώς και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Θα πρέπει να προβλέπει διάλογο μεταξύ των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά και της ευρωπαϊκής οντότητας σχετικά με τη διαχείριση κινδύνου της διαχείρισης  περιεχομένου νομικής φύσης.

Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει επιλογές για μια ευρωπαϊκή οντότητα που θα είναι επιφορτισμένη με τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις διατάξεις της πρότασης μέσω των ακόλουθων μέτρων:

• τακτική παρακολούθηση των αλγορίθμων που χρησιμοποιούν οι πλατφόρμες φιλοξενίας με σκοπό τη διαχείριση του περιεχομένου·

• τακτική επανεξέταση της συμμόρφωσης των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου με τις διατάξεις του κανονισμού, με βάση τις εκθέσεις διαφάνειας που παρέχονται από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου και τη δημόσια βάση δεδομένων των αποφάσεων αφαίρεσης περιεχομένου που θα δημιουργηθεί με τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες·

• συνεργασία με πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου σχετικά με βέλτιστες πρακτικές για την εκπλήρωση των απαιτήσεων διαφάνειας και λογοδοσίας όσον αφορά τους όρους και τις προϋποθέσεις, καθώς και τις βέλτιστες πρακτικές για τον έλεγχο περιεχομένου και την εφαρμογή διαδικασιών ειδοποίησης και δράσης·

• συνεργασία και συντονισμός με τις εθνικές αρχές των κρατών μελών όσον αφορά την εφαρμογή του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες·

• διαχείριση ειδικού ταμείου που θα συνδράμει τα κράτη μέλη στη χρηματοδότηση των λειτουργικών δαπανών των ανεξάρτητων οργάνων επίλυσης διαφορών που περιγράφονται στον κανονισμό, το οποίο θα χρηματοδοτείται από πρόστιμα που επιβάλλονται σε πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου λόγω μη συμμόρφωσης με τις διατάξεις του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες, καθώς και από μια συνεισφορά από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά·

 επιβολή προστίμων για μη συμμόρφωση με τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες. Τα πρόστιμα θα πρέπει να συνεισφέρουν στο ειδικό ταμείο για την ενίσχυση των κρατών μελών στη χρηματοδότηση των δαπανών λειτουργίας των φορέων επίλυσης διαφορών που περιγράφονται στον κανονισμό. Οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

o τη μη εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού·

o την απουσία διαφανών, προσιτών, δίκαιων και αμερόληπτων όρων και προϋποθέσεων·

o τη μη παροχή στην Ευρωπαϊκή οντότητα πρόσβασης στους αλγόριθμους διαχείρισης περιεχομένου προς έλεγχο·

o τη μη υποβολή εκθέσεων διαφάνειας στην Ευρωπαϊκή οντότητα·

 δημοσίευση εξαμηνιαίων εκθέσεων σχετικά με όλες τις δραστηριότητες και υποβολή στα ευρωπαϊκά όργανα .

Οι εκθέσεις διαφάνειας σχετικά με τη διαχείριση περιεχομένου θα πρέπει να καταρτίζονται ως εξής:

Ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να περιλαμβάνει διατάξεις που θα απαιτούν από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να δημοσιεύουν και να κοινοποιούν τακτικά στην  Ευρωπαϊκή οντότητα εκθέσεις διαφάνειας. Οι εκθέσεις αυτές θα πρέπει να είναι πλήρεις, σύμφωνα με συνεπή μεθοδολογία, και θα πρέπει να περιλαμβάνουν ειδικότερα:

 πληροφορίες σχετικά με τις ειδοποιήσεις που επεξεργάζεται η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου, συμπεριλαμβάνοντας τις ακόλουθες:

o τον συνολικό αριθμό των ειδοποιήσεων που παρελήφθησαν, για ποιους τύπους περιεχομένου, καθώς και τα αντίστοιχα μέτρα που ελήφθησαν·

o τον αριθμό των ειδοποιήσεων που ελήφθησαν ανά κατηγορία οντοτήτων που τις υπέβαλαν, όπως ιδιώτες, δημόσιες αρχές ή ιδιωτικές επιχειρήσεις ·

o τον συνολικό αριθμό των αιτημάτων αφαίρεσης που διεκπεραιώθηκαν και τον συνολικό αριθμό παραπομπών περιεχομένου στις αρμόδιες αρχές·

o τον συνολικό αριθμό απαντήσεων σε ειδοποιήσεις ή προσφυγών που ελήφθησαν, καθώς και πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο επιλύθηκε η διαφορά·

o τον μέσο χρόνο που μεσολάβησε μεταξύ της δημοσίευσης, της ειδοποίησης, της απάντησης στην ειδοποίηση και της δράσης·

 πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των υπαλλήλων που ασχολούνται με τον έλεγχο περιεχομένου, τον τόπο στον οποίο βρίσκονται, την εκπαίδευση και τις γλωσσικές τους δεξιότητες, καθώς και σχετικά με τυχόν αλγορίθμους που χρησιμοποιούνται για τη λήψη αποφάσεων·

• πληροφορίες σχετικά με αιτήσεις παροχής πληροφοριών από δημόσιες αρχές, όπως εκείνες που είναι αρμόδιες για την επιβολή του νόμου, καθώς και σχετικά με τον αριθμό των αιτήσεων που έχουν διεκπεραιωθεί πλήρως και εκείνων που διεκπεραιώθηκαν μερικώς ή δεν διεκπεραιώθηκαν·

• πληροφορίες σχετικά με την εκτέλεση των όρων και προϋποθέσεων και πληροφορίες σχετικά με τις δικαστικές αποφάσεις που διατάσσουν την ακύρωση και/ή την τροποποίηση των όρων και προϋποθέσεων που θεωρούνται παράνομες από κράτος μέλος.

Επιπλέον, οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου θα πρέπει να δημοσιεύουν σε δημόσια προσβάσιμη βάση δεδομένων τις αποφάσεις τους σχετικά με την αφαίρεση περιεχομένου, με στόχο την αύξηση της διαφάνειας για τους χρήστες.

Τα ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών που πρόκειται να συσταθούν δυνάμει του κανονισμού θα πρέπει να εκδίδουν εκθέσεις σχετικά με τον αριθμό των υποθέσεων που παραπέμφθηκαν σε αυτά, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των υποθέσεων που εξέτασαν.

II. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Τα μέτρα σχετικά με τη συγκέντρωση περιεχομένου, τα δεδομένα και τις διαδικτυακές διαφημίσεις που παραβιάζουν δίκαια συμβατικά δικαιώματα των χρηστών θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

  Μέτρα για την ελαχιστοποίηση των δεδομένων τα οποία συλλέγονται από πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με βάση τις αλληλεπιδράσεις των χρηστών με περιεχόμενο που φιλοξενείται σε τέτοιες πλατφόρμες, για να δημιουργηθούν στοχευμένα διαφημιστικών προφίλ, ιδίως με την επιβολή αυστηρών όρων για τη χρήση στοχευμένων προσωπικών διαφημίσεων και με την απαίτηση της ελεύθερα δοθείσας, συγκεκριμένης, ενημερωμένης και σαφούς προηγούμενης συγκατάθεσης του χρήστη. Η συγκατάθεση σε στοχευμένη διαφήμιση δεν θα θεωρείται ότι παρέχεται ελεύθερα και ότι ισχύει εάν η πρόσβαση στην υπηρεσία είναι εξαρτώμενη από την επεξεργασία των δεδομένων·

 Οι χρήστες των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου ενημερώνονται εάν υπόκεινται σε στοχευμένη διαφήμιση, έχουν πρόσβαση στο προφίλ τους που έχει δημιουργηθεί από πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου, και έχουν τη δυνατότητα να το τροποποιήσουν, και να επιλέξουν να συμμετάσχουν ή να αποχωρήσουν και να αποσύρουν τη συγκατάθεσή τους ως αντικείμενα στοχευμένων διαφημίσεων.

 Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου θα πρέπει να καθιστούν διαθέσιμο αρχείο με τις επιχορηγούμενες διαφημίσεις που έχουν παρουσιάσει στους χρήστες τους, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων στοιχείων:

o αν το επιχορηγούμενη περιεχόμενο ή η χορηγία είναι επί του παρόντος ενεργά ή ανενεργά·

o το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η επιχορηγούμενη διαφήμιση ήταν ενεργή·

o  το όνομα και τα στοιχεία επικοινωνίας του χορηγού ή του διαφημιζόμενου και, εάν διαφέρουν, για λογαριασμό ποίου έχει τοποθετηθεί το διαφημιστικό περιεχόμενο ή η διαφήμιση·

o τον συνολικό αριθμό των χρηστών που είδαν τη διαφήμιση·

O  πληροφορίες για την ομάδα των στοχευόμενων χρηστών.

Η πορεία προς τη δίκαιη εφαρμογή των δικαιωμάτων των χρηστών όσον αφορά τη διαλειτουργικότητα, τη διασυνδεσιμότητα  και τη φορητότητα θα πρέπει να περιλαμβάνει

 αξιολόγηση της δυνατότητας καθορισμού δίκαιων συμβατικών όρων για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής δεδομένων με στόχο την αντιμετώπιση των ανισορροπιών στην ισχύ στην αγορά, ιδίως μέσω της διαλειτουργικότητας,  της διασυνδεσιμότητας  και της φορητότητας των δεδομένων.

 απαίτηση από τις πλατφόρμες με σημαντική ισχύ στην αγορά να παρέχουν μια διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών, μέσω της οποίας οι πλατφόρμες τρίτων και οι χρήστες τους μπορούν να αλληλεπιδρούν με τις κύριες λειτουργίες και τους χρήστες της πλατφόρμας που παρέχει τη διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών, συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών τρίτων που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση και την εξατομίκευση της εμπειρίας των χρηστών, ιδίως μέσω υπηρεσιών που προσαρμόζουν τις ρυθμίσεις απορρήτου, καθώς και τις προτιμήσεις αναζήτησης περιεχομένου·

 διατάξεις που θα διασφαλίζουν ότι οι πλατφόρμες με σημαντική ισχύ στην αγορά που παρέχουν διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών δεν πρέπει να ανταλλάσσουν, να διατηρούν, να ρευστοποιούν ή να χρησιμοποιούν οποιοδήποτε από τα δεδομένα που λαμβάνουν από υπηρεσίες τρίτων·

 διατάξεις που θα διασφαλίζουν ότι οι υποχρεώσεις διαλειτουργικότητας και διασυνδεσιμότητας δεν πρέπει να περιορίζουν, να παρεμποδίζουν ή να καθυστερούν την ικανότητα των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου να επιλύουν ζητήματα ασφάλειας, ούτε θα πρέπει η ανάγκη ρύθμισης των ζητημάτων ασφάλειας να οδηγεί σε αδικαιολόγητη αναστολή της διεπαφής προγραμματισμού εφαρμογών που παρέχει διαλειτουργικότητα και διασυνδεσιμότητα·

 διατάξεις που θα διασφαλίζουν ότι οι πλατφόρμες υποχρεούνται από τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες να διασφαλίζουν την τεχνική εφικτότητα των διατάξεων για τη φορητότητα των δεδομένων που ορίζονται στο άρθρο 20 παράγραφος 2 του γενικού κανονισμού για την προστασία των δεδομένων·

 διατάξεις που θα διασφαλίζουν ότι προτείνει οι πλατφόρμες με σημαντική ισχύ στην αγορά θα τεκμηριώνουν δημόσια όλες τις διεπαφές προγραμματισμού εφαρμογών που διαθέτουν με σκοπό να καταστεί δυνατή η διαλειτουργικότητα και η διασυνδεσιμότητα των υπηρεσιών·

Η πορεία προς την ορθή ρύθμιση των πτυχών των τεχνολογιών κατανεμημένου καθολικού που άπτονται του αστικού και εμπορικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων του συστήματος blockchain και, ιδίως, των έξυπνων συμβάσεων, θα πρέπει να περιλαμβάνει:

 

 μέτρα που διασφαλίζουν ότι εφαρμόζεται το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο για την ανάπτυξη και τη χρήση ψηφιακών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογιών κατανεμημένου καθολικού, όπως οι αλυσίδες συστοιχιών (blockchains), και οι έξυπνες συμβάσεις·

 

 μέτρα που διασφαλίζουν ότι οι έξυπνες συμβάσεις θα περιλαμβάνουν μηχανισμούς που μπορούν να σταματήσουν και να αντιστρέψουν την εκτέλεσή τους, ιδίως δεδομένων των προβληματισμών του ασθενέστερου μέρους ή ανησυχιών του κοινού όπως αυτές που συνδέονται με τις συμφωνίες για συμπράξεις επιχειρήσεων, και σύμφωνα με την τήρηση των δικαιωμάτων των πιστωτών σε περίπτωση διαδικασιών αφερεγγυότητας και αναδιάρθρωσης·

 

 μέτρα για τη διασφάλιση της κατάλληλης ισορροπίας και ισότητας μεταξύ των μερών των έξυπνων συμβάσεων, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το συμφέρον των μικρών επιχειρήσεων και των ΜΜΕ, για τα οποία η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τις πιθανές λεπτομέρειες·

 

 επικαιροποίηση του υφιστάμενου εγγράφου καθοδήγησης σχετικά με την οδηγία 2011/83/ΕΕ, προκειμένου να διευκρινιστεί κατά πόσον οι έξυπνες συμβάσεις εμπίπτουν στην εξαίρεση του άρθρου 3 παράγραφος 3 σημείο i) της εν λόγω οδηγίας, καθώς και ζητήματα που σχετίζονται με τις διασυνοριακές συναλλαγές, τις απαιτήσεις συμβολαιογράφου και το δικαίωμα υπαναχώρησης·

Η πορεία προς δίκαιους κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου που δεν στερούν στους χρήστες την πρόσβαση στη δικαιοσύνη θα πρέπει:

 να διασφαλίζει ότι οι τυποποιημένοι όροι και προϋποθέσεις δεν περιλαμβάνουν διατάξεις που ρυθμίζουν θέματα ιδιωτικού διεθνούς δικαίου εις βάρος της πρόσβασης στη δικαιοσύνη, ιδίως μέσω της αποτελεσματικής επιβολής των υφιστάμενων μέτρων στον τομέα αυτό·

 να περιλαμβάνει μέτρα για την αποσαφήνιση των διατάξεων του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου που επηρεάζουν τις δραστηριότητες των πλατφορμών που σχετίζονται με τα δεδομένα, έτσι ώστε να μην θίγουν τους πολίτες της ΕΕ · 

 να ασπάζεται την πολυμερή προσέγγιση και, εάν είναι δυνατόν, να αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας στα κατάλληλα διεθνή φόρουμ.

Μόνο σε περίπτωση που αποδειχθεί αδύνατη η επίτευξη λύσης βάσει της πολυμερούς προσέγγισης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος θα πρέπει να προταθούν μέτρα που ισχύουν στο εσωτερικό της Ένωσης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η χρήση ψηφιακών υπηρεσιών στην Ένωση διέπεται πλήρως από το δίκαιο της Ένωσης και υπάγεται στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων της Ένωσης.

B. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΖΗΤΟΥΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με συμβατικά δικαιώματα όσον αφορά τη διαχείριση περιεχομένου

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Έχοντας υπόψη ότι:

(1) Οι όροι και οι προϋποθέσεις που εφαρμόζουν οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών στις σχέσεις με τους χρήστες είναι συχνά μη διαπραγματεύσιμοι και μπορούν να τροποποιηθούν μονομερώς από τους εν λόγω παρόχους. Απαιτείται ανάληψη δράσης σε νομοθετικό επίπεδο για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων για τους εν λόγω όρους και προϋποθέσεις, ιδίως όσον αφορά τα διαδικαστικά πρότυπα για τη διαχείριση περιεχομένου·

(2) Τα νομικά συστήματα αστικού δικαίου που διέπουν τις πρακτικές των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου όσον αφορά τον έλεγχο του περιεχομένου βασίζονται σε ορισμένες τομεακές διατάξεις σε επίπεδο Ένωσης, καθώς και σε νόμους που ψηφίστηκαν από τα κράτη μέλη σε εθνικό επίπεδο, και, στο πλαίσιο των εν λόγω νομικών συστημάτων αστικού δικαίου, υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις υποχρεώσεις που επιβάλλονται σε πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου και στους μηχανισμούς επιβολής.

 

(3) Ο συνακόλουθος κατακερματισμός των νομικών συστημάτων αστικού δικαίου που διέπουν τον έλεγχο περιεχομένου από πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου δεν δημιουργεί απλώς ανασφάλεια δικαίου, η οποία ενδέχεται να οδηγήσει τις εν λόγω πλατφόρμες σε υιοθέτηση αυστηρότερων πρακτικών από αυτές που απαιτούνται για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων που συνεπάγεται η χρήση της υπηρεσίας τους, αλλά οδηγεί και σε κατακερματισμό της ψηφιακής ενιαίας αγοράς, γεγονός που συνιστά εμπόδιο για την ανάπτυξη και την καινοτομία και την ανάπτυξη ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην ψηφιακή ενιαία αγορά .

 

(4) Δεδομένων των επιζήμιων επιπτώσεων του κατακερματισμού της ψηφιακής ενιαίας αγοράς και της προκύπτουσας νομικής αβεβαιότητας για τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές, τον διεθνή χαρακτήρα της φιλοξενίας περιεχομένου, το τεράστιο μέγεθος του περιεχομένου που απαιτεί έλεγχο, και τη σημαντική ισχύ που κατέχει στην αγοράς ένας μικρός αριθμός πλατφορμών φιλοξενίας που βρίσκονται εκτός της Ένωσης, τα διάφορα ζητήματα που προκύπτουν όσον αφορά τη φιλοξενία περιεχομένου πρέπει να ρυθμίζονται κατά τρόπο που συνεπάγεται πλήρη εναρμόνιση και, ως εκ τούτου, μέσω κανονισμού·

(5) Όσον αφορά τις σχέσεις με τους χρήστες, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καθορίζει ελάχιστα πρότυπα για τη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία σε σχέση με τους όρους και τις προϋποθέσεις των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου. Οι όροι και οι προϋποθέσεις θα πρέπει να είναι σαφείς, προσβάσιμοι, κατανοητοί και αδιαμφισβήτητοι και να περιλαμβάνουν δίκαια, διαφανή, δεσμευτικά και ομοιόμορφα πρότυπα και διαδικασίες για τον έλεγχο του περιεχομένου, εξασφαλίζοντας προσβάσιμη και ανεξάρτητη προσφυγή σε ένδικα μέσα και συμμόρφωση με τα θεμελιώδη δικαιώματα..

(6) Η στοχευμένη στο χρήστη διάδοση περιεχομένου που βασίζεται σε απόψεις ή θέσεις που παρουσιάζονται σε τέτοιο περιεχόμενο είναι μία από τις πιο επιζήμιες πρακτικές στην ψηφιακή κοινωνία, ιδίως σε περιπτώσεις όπου η προβολή τέτοιου περιεχομένου αυξάνεται με βάση προηγούμενη αλληλεπίδραση του χρήστη με άλλο διαδοθέν περιεχόμενο και με σκοπό τη βελτιστοποίηση των προφίλ των χρηστών για στοχευμένες διαφημίσεις·

(7) Υπενθυμίζει ότι οι αλγόριθμοι που αποφασίζουν για την κατάταξη των αποτελεσμάτων αναζήτησης επηρεάζουν τις ατομικές και κοινωνικές επικοινωνίες και αλληλεπιδράσεις και μπορούν να διαμορφώνουν απόψεις, ιδίως στην περίπτωση του περιεχομένου των μέσων ενημέρωσης.

(8) Για να εξασφαλιστεί, μεταξύ άλλων, ότι οι χρήστες μπορούν να ασκούν τα δικαιώματά τους, θα πρέπει να τους παρέχεται ο κατάλληλος βαθμός διαφάνειας και επιρροής στη συγκέντρωση περιεχομένου που προβάλλεται σε αυτούς, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας γενικής εξαίρεσης από τη συγκέντρωση περιεχομένου εκτός της χρονολογικής σειράς . Ειδικότερα, οι χρήστες δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε συγκέντρωση περιεχομένου χωρίς την ελεύθερη, συγκεκριμένη, ενημερωμένη και σαφή  προηγούμενη συγκατάθεσή τους. Η συγκατάθεση σε στοχευμένη διαφήμιση δεν θα θεωρείται ότι παρέχεται ελεύθερα και ότι ισχύει εάν η πρόσβαση στην υπηρεσία είναι εξαρτώμενη από την επεξεργασία των δεδομένων·

(9) Η συγκατάθεση που παρέχεται κατά γενικό τρόπο από χρήστη στους όρους και τις προϋποθέσεις των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου ή σε οποιαδήποτε άλλη γενική περιγραφή των κανόνων σχετικά με τη διαχείριση περιεχομένου από πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου δεν θα πρέπει να λαμβάνεται ως επαρκής συναίνεση για την προβολή αυτόματα συγκεντρωθέντος περιεχομένου στον χρήστη.

 (10) Ο παρών κανονισμός δεν υποχρεώνει τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε μορφή αυτοματοποιημένου εκ των προτέρων ελέγχου περιεχομένου, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία, και προβλέπει ότι οι διαδικασίες ελέγχου περιεχομένου που χρησιμοποιούνται εθελοντικά από τις πλατφόρμες δεν οδηγούν σε μέτρα εκ των προτέρων ελέγχου με βάση αυτοματοποιημένα εργαλεία ή φιλτράρισμα περιεχομένου προς αναφόρτωση.

 (11) Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης, για τους σκοπούς ελέγχου του περιεχομένου, να περιλαμβάνει διατάξεις κατά των πρακτικών ελέγχου, εκμετάλλευσης ή αποκλεισμού περιεχομένου που εισάγει διακρίσεις, ιδίως όταν περιεχόμενο που δημιουργείται από χρήστες αφαιρείται βάσει της εμφάνισης, της εθνοτικής καταγωγής, του φύλου, του γενετήσιου προσανατολισμού, της θρησκείας ή των πεποιθήσεων, της αναπηρίας, της ηλικίας, της εγκυμοσύνης ή της ανατροφής παιδιών, της γλώσσας ή της κοινωνικής τάξης.

 (12) Το δικαίωμα έκδοσης ειδοποίησης δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει αναγνωρίζεται σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων φορέων, στο οποίο παρέχεται περιεχόμενο μέσω δικτυακού τόπου ή εφαρμογής.

 (13) Μετά την έκδοση ειδοποίησης, το πρόσωπο που αναφόρτωσε το περιεχόμενο θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά από την πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου,  και ιδίως σχετικά με τον λόγο της ειδοποίησης και τη δράση που θα αναληφθεί, και να ενημερώνεται για τη διαδικασία, μεταξύ άλλων για την προσφυγή και την παραπομπή σε ανεξάρτητους φορείς επίλυσης διαφορών, καθώς και σχετικά με τα διαθέσιμα μέσα έννομης προστασίας σε περίπτωση ψευδών ειδοποιήσεων. Ωστόσο, οι πληροφορίες αυτές δεν θα πρέπει να παρέχονται εάν η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου έχει ενημερωθεί από τις δημόσιες αρχές σχετικά με εν εξελίξει έρευνες για την επιβολή του νόμου. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να εναπόκειται στις αρμόδιες αρχές να ενημερώνουν το πρόσωπο που αναφόρτωσε το περιεχόμενο σχετικά με την ειδοποίηση, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες.

(14) Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να ενημερώνονται για τη λήψη απόφασης σχετικά με ειδοποίηση. Οι πληροφορίες που παρέχονται στα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν, εκτός από το αποτέλεσμα της απόφασης, τουλάχιστον τον λόγο της απόφασης και κατά πόσον η απόφαση ελήφθη  αποκλειστικά από άνθρωπο, καθώς και τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν την επανεξέταση ή την προσφυγή σε ένδικα μέσα.

(15)  Το περιεχόμενο θα πρέπει να θεωρείται προδήλως παράνομο εάν είναι αναμφισβήτητα και χωρίς να απαιτείται διεξοδική εξέταση κατά παράβαση των νομικών διατάξεων που ρυθμίζουν τη νομιμότητα του περιεχομένου στο Διαδίκτυο..

(16) Δεδομένου του άμεσου χαρακτήρα της φιλοξενίας περιεχομένου και του συχνά παροδικού σκοπού της αναφόρτωσης περιεχομένου, είναι αναγκαίο να προβλεφθούν ανεξάρτητοι φορείς επίλυσης διαφορών με σκοπό την παροχή ταχείας και αποτελεσματικής προσφυγής σε εξωδικαστική προστασία. Οι εν λόγω φορείς θα πρέπει να είναι αρμόδιοι για την επίλυση διαφορών που αφορούν τη νομιμότητα περιεχομένου που αναφορτώνεται από χρήστη και την ορθή εφαρμογή των όρων και προϋποθέσεων. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή δεν θα πρέπει να εμποδίζει τον χρήστη να έχει δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη και περαιτέρω δικαστικής προσφυγής.

(17) Η σύσταση ανεξάρτητων οργάνων επίλυσης διαφορών θα μπορούσε να ελαφρύνει τον φόρτο εργασίας των δικαστηρίων, παρέχοντας ταχεία επίλυση των διαφορών σχετικά με αποφάσεις διαχείρισης περιεχομένου, με την επιφύλαξη του δικαιώματος δικαστικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου. Δεδομένου ότι οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου που έχουν σημαντική ισχύ στην αγορά μπορούν να αποκομίσουν ιδιαίτερα οφέλη από τη θέσπιση ανεξάρτητων φορέων επίλυσης διαφορών, είναι σκόπιμο να αναλάβουν την ευθύνη για τη χρηματοδότηση των εν λόγω φορέων. Το ταμείο αυτό θα πρέπει να τελεί υπό την ανεξάρτητη διαχείριση της Ευρωπαϊκής οντότητας, προκειμένου να συνδράμει τα κράτη μέλη στη χρηματοδότηση των δαπανών λειτουργίας των ανεξάρτητων οργάνων επίλυσης διαφορών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα όργανα αυτά διαθέτουν επαρκείς πόρους για τη διασφάλιση της ικανότητας και της ανεξαρτησίας τους.

(18) Οι χρήστες θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα προσφυγής σε δίκαιο και ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών, ως εναλλακτικό μηχανισμό επίλυσης διαφορών, προκειμένου να προσβάλουν απόφαση που λαμβάνεται από πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου κατόπιν ειδοποίησης σχετικά με περιεχόμενο που έχουν αναφορτώσει. Οι προβαίνοντες στην ειδοποίηση θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα αυτό εάν θα είχαν ενεργητική νομιμοποίηση για τη συμμετοχή σε διαδικασία ενώπιον τον πολιτικών δικαστηρίων σχετικά με το εν λόγω περιεχόμενο.

(19) Όσον αφορά τη δικαιοδοσία, το αρμόδιο ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών θα πρέπει να είναι εκείνο που βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο αναφορτώθηκε το περιεχόμενο που αποτελεί το αντικείμενο της διαφοράς. Τα φυσικά πρόσωπα θα πρέπει πάντα να μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες στον ανεξάρτητο φορέα επίλυσης διαφορών του κράτους μέλους διαμονής τους.

(20) Η καταγγελία δυσλειτουργιών συμβάλλει στην πρόληψη παραβιάσεων της νομοθεσίας και στον εντοπισμό απειλών ή βλαβών προς το γενικό συμφέρον που διαφορετικά δεν θα εντοπίζονταν. Η παροχή προστασίας στους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία της ελευθερίας της έκφρασης, της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης και του δικαιώματος του κοινού να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες. Συνεπώς, η οδηγία (ΕΕ) 2019/1937 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[13] θα πρέπει να εφαρμόζεται στις σχετικές παραβιάσεις του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, η εν λόγω οδηγία θα πρέπει να τροποποιηθεί. 

(21) Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει υποχρεώσεις για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή του και για την επανεξέτασή του εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Για τον σκοπό αυτό, τα ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών που προβλέπονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με τον αριθμό των υποθέσεων που τους παραπέμφθηκαν, τις αποφάσεις που  ελήφθησαν - με ανωνυμοποίηση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, κατά περίπτωση - συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των αναφορών που διεκπεραιώθηκαν, δεδομένα σχετικά με συστημικά προβλήματα, τάσεις και τον εντοπισμό πλατφορμών που δεν συμμορφώνονται με αποφάσεις ανεξάρτητων οργάνων επίλυσης διαφορών.

(22) Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η δημιουργία κανονιστικού πλαισίου για συμβατικά δικαιώματα όσον αφορά τη διαχείριση περιεχομένου στην Ένωση, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, λόγω της κλίμακας και των επιπτώσεών του, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού όρια.

(23) Η δράση σε επίπεδο Ένωσης, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό, θα ενισχυθεί σημαντικά με μια Ευρωπαϊκή οντότητα που θα είναι επιφορτισμένη με την κατάλληλη παρακολούθηση και τη διασφάλιση της συμμόρφωσης των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τις δυνατότητες ορισμού ενός υφιστάμενου ή νέου ευρωπαϊκού οργανισμού ή ευρωπαϊκού φορέα ή συντονισμού δικτύου ή εθνικών αρχών προκειμένου να ελέγχεται η συμμόρφωση με τα πρότυπα που καθορίζονται για τη διαχείριση περιεχομένου με βάση τις εκθέσεις διαφάνειας και την παρακολούθηση των αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται από πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου για τους σκοπούς της διαχείρισης περιεχομένου (εφεξής «η ευρωπαϊκή οντότητα»).

 

(24) Προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιολόγηση των κινδύνων που ενέχει η ενίσχυση του περιεχομένου, θα πρέπει να καθιερωθεί διάλογος ανά εξάμηνο σχετικά με τον αντίκτυπο των πολιτικών διαχείρισης του νομικού περιεχομένου που αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα μεταξύ των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά και της Ευρωπαϊκής οντότητας από κοινού με τις αρμόδιες εθνικές αρχές.

(25) Ο παρών κανονισμός σέβεται όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις ελευθερίες και τις αρχές που αναγνωρίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως κατοχυρώνονται στις Συνθήκες, ιδίως την ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης, καθώς και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου 

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Σκοπός

 

Σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι να συμβάλει στην ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς με τη θέσπιση κανόνων που διασφαλίζουν την ύπαρξη δίκαιων συμβατικών δικαιωμάτων όσον αφορά τη διαχείριση περιεχομένου και την πρόβλεψη ανεξάρτητων μηχανισμών επίλυσης διαφορών για τις διαφορές που αφορούν τη διαχείριση περιεχομένου.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

 

1.  Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου που φιλοξενούν και διαχειρίζονται περιεχόμενο, το οποίο είναι προσβάσιμο σε δικτυακούς τόπους ή μέσω εφαρμογών  στην Ένωση, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης ή καταχώρισης, ή της κύριας εγκατάστασης της πλατφόρμας φιλοξενίας περιεχομένου.

2.  Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου οι οποίες:

α) στερούνται εμπορικού χαρακτήρα·  ή

β) έχουν λιγότερους από [100 000][14] χρήστες.

Άρθρο 3

Ορισμοί

 

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(1)  «πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου»: υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας (ΕΕ) 2015/1535 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[15], της οποίας κύριος ή ένας από τους κύριους σκοπούς είναι να επιτρέπει σε εγγεγραμμένους ή μη εγγεγραμμένους χρήστες την αναφόρτωση περιεχομένου για προβολή σε δημόσια προσβάσιμο δικτυακό τόπο ή εφαρμογή·

(2)  «πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά»: πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου με τουλάχιστον δύο από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

α) ικανότητα ανάπτυξης ή διατήρησης της βάσης χρηστών της λόγω των αποτελεσμάτων δικτύου που περιχαρακώνουν σημαντικό μέρος των χρηστών, ή λόγω της θέσης της στην αγορά επόμενου σταδίου, που της επιτρέπει να δημιουργεί οικονομική εξάρτηση·

β) είναι σημαντικού μεγέθους στην αγορά, μετρούμενη είτε με βάση τον αριθμό των ενεργών χρηστών είτε με βάση τον ετήσιο συνολικό κύκλο εργασιών της πλατφόρμας·

γ) είναι ενσωματωμένη  σε περιβάλλον επιχείρησης ή δικτύου που ελέγχεται από τον όμιλό της ή τη μητρική της εταιρεία, το οποίο επιτρέπει την αξιοποίηση της ισχύος της αγοράς από μια αγορά σε μια παρακείμενη αγορά ·

δ) κατέχει  ρόλο φύλακα  για μια ολόκληρη κατηγορία περιεχομένου ή πληροφοριών·

ε) έχει πρόσβαση σε μεγάλο όγκο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα υψηλής ποιότητας, τα οποία είτε παρέχονται από τους χρήστες είτε συμπεραίνονται για τους χρήστες βάσει της παρακολούθησης της επιγραμμικής συμπεριφοράς τους, και τα δεδομένα αυτά είναι απαραίτητα για την παροχή και τη βελτίωση παρόμοιας υπηρεσίας, ενώ είναι δύσκολο να γίνουν προσβάσιμα  ή να αναπαραχθούν από δυνητικούς ανταγωνιστές·

3)  «περιεχόμενο»: κάθε έννοια, ιδέα, τύπος έκφρασης ή πληροφορία σε οποιαδήποτε μορφή, όπως κείμενο, εικόνες, ήχος και βίντεο·

 

(4) «παράνομο περιεχόμενο» : περιεχόμενο που δεν συνάδει με το ενωσιακό δίκαιο ή το δίκαιο του κράτους μέλους που το φιλοξενεί·

 

(5)  «διαχείριση περιεχομένου»: έλεγχος και συγκέντρωση περιεχομένου σε πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου·

(6)  «έλεγχος περιεχομένου»: πρακτική παρακολούθησης και εφαρμογής προκαθορισμένου συνόλου κανόνων και κατευθυντήριων γραμμών σε περιεχόμενο που παράγεται, δημοσιοποιείται ή  χρησιμοποιείται από κοινού από χρήστες, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι το περιεχόμενο συμμορφώνεται με τις νομικές και ρυθμιστικές απαιτήσεις, τις κατευθυντήριες γραμμές της κοινότητας των χρηστών και τους όρους και τις προϋποθέσεις, καθώς και με κάθε επακόλουθο μέτρο που λαμβάνει η πλατφόρμα, όπως η αφαίρεση περιεχομένου ή η διαγραφή ή η αναστολή του λογαριασμού του χρήστη, είτε μέσω αυτοματοποιημένων μέσων είτε μέσω ανθρώπινων χειριστών·

(7)  «συγκέντρωση περιεχομένου»: πρακτική της επιλογής, της βελτιστοποίηση, της ιεράρχησης και της σύστασης περιεχομένου που βασίζεται σε ατομικά προφίλ χρήστη για τον σκοπό την προβολή του σε δικτυακό τόπο ή εφαρμογή·

(8)  «όροι και προϋποθέσεις»: κάθε όρος, προϋπόθεση ή προδιαγραφή, ανεξαρτήτως ονομασίας ή μορφής, που διέπει τη συμβατική σχέση μεταξύ της πλατφόρμας φιλοξενίας περιεχομένου και των χρηστών της και καθορίζεται μονομερώς από την πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου·

(9)  «χρήστης»: φυσικό ή νομικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες που παρέχει πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου ή που αλληλεπιδρά με περιεχόμενο που φιλοξενείται σε τέτοια πλατφόρμα·

(10)  «αναφορτωτής»: φυσικό ή νομικό πρόσωπο που προσθέτει περιεχόμενο σε πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου, ανεξάρτητα από την προβολή του σε άλλους χρήστες·

(11)  «ειδοποίηση»: τυποποιημένη κοινοποίηση αμφισβήτησης της συμμόρφωσης του περιεχομένου με τις νομικές και κανονιστικές απαιτήσεις, τις κατευθυντήριες γραμμές της κοινότητας των χρηστών και τους όρους και τις προϋποθέσεις .

Άρθρο 4

Αρχές διαχείρισης περιεχομένου

 

 

1.  Η διαχείριση περιεχομένου διενεργείται με δίκαιο, νόμιμο και διαφανή τρόπο. Οι πρακτικές διαχείρισης περιεχομένου είναι κατάλληλες,

ανάλογες με τον τύπο και τον όγκο του περιεχομένου, σχετικές και περιορισμένες σε ό,τι είναι αναγκαίο σε σχέση με τους σκοπούς για τους οποίους πραγματοποιείται η διαχείριση περιεχομένου. Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου είναι υπόλογες για τη διασφάλιση δίκαιων, διαφανών και αναλογικών πρακτικών διαχείρισης περιεχομένου.

 

2.  Οι χρήστες δεν υπόκεινται σε πρακτικές που εισάγουν διακρίσεις, εκμετάλλευση ή αποκλεισμό, για σκοπούς ελέγχου του περιεχομένου  από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου, όπως η αφαίρεση περιεχομένου που δημιουργείται από χρήστες βάσει της εμφάνισης, της εθνοτικής καταγωγής, του φύλου, του γενετήσιου προσανατολισμού, της θρησκείας ή των πεποιθήσεων, της αναπηρίας, της ηλικίας, της εγκυμοσύνης ή της ανατροφής παιδιών, της γλώσσας ή της κοινωνικής τάξης.

3.  Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου παρέχουν στους χρήστες επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τα προφίλ για τη συγκέντρωση του περιεχομένου τους και τα επιμέρους κριτήρια σύμφωνα με τα οποία οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου συγκεντρώνουν περιεχόμενο που απευθύνεται σε αυτούς, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με το κατά πόσον χρησιμοποιούνται αλγόριθμοι και οι στόχοι τους..

4.  Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου παρέχουν στους χρήστες κατάλληλο βαθμό επιρροής στη συγκέντρωση περιεχομένου που προβάλλεται σε αυτούς, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας γενικής εξαίρεσης από τη συγκέντρωση περιεχομένου. Ειδικότερα, οι χρήστες δεν υπόκεινται σε συγκέντρωση περιεχομένου χωρίς την ελεύθερη, συγκεκριμένη, ενημερωμένη και σαφή  προηγούμενη συγκατάθεσή τους.

 

Άρθρο 5

Διαρθρωμένος διάλογος για τους κινδύνους σχετικά με τη διαχείριση περιεχομένου

Στο πλαίσιο διαρθρωμένου διαλόγου για τους κινδύνους με τον ευρωπαϊκό φορέα και τις αρμόδιες εθνικές αρχές, οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά υποβάλλουν εξαμηνιαία έκθεση στον ευρωπαϊκό φορέα σχετικά με τον αντίκτυπο στα θεμελιώδη δικαιώματα και τη διαχείριση κινδύνου των πολιτικών τους για τη διαχείριση περιεχομένου και τον τρόπο με τον οποίο μετριάζουν τους εν λόγω κινδύνους.

Άρθρο 6

Υποχρέωση διαφάνειας

1. Οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να καταστεί δυνατή η γνωστοποίηση της χρηματοδότησης τυχόν ομάδων συμφερόντων με τις οποίες συνδέονται οι χρήστες των ψηφιακών υπηρεσιών των παρόχων, καθώς και λεπτομερειών σχετικά με τη φύση της σχέσης μεταξύ των εν λόγω ομάδων συμφερόντων και των χρηστών. Η γνωστοποίηση αυτή επιτρέπει την ταυτοποίηση του προσώπου που είναι κατά νόμο υπεύθυνο.

2. Οι πάροχοι εμπορικών ψηφιακών υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Ένωσης ορίζουν νόμιμο εκπρόσωπο για τους σκοπούς των συμφερόντων των χρηστών εντός της Ένωσης και καθιστούν τα στοιχεία επικοινωνίας του εν λόγω εκπροσώπου ορατά και προσβάσιμα στις επιγραμμικές πλατφόρμες τους.

Άρθρο 7

Επιλεξιμότητα για έκδοση ειδοποιήσεων

 

1.  Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή δημόσιος φορέας στον οποίο παρέχεται περιεχόμενο μέσω δικτυακού τόπου, εφαρμογής, ή άλλης μορφής λογισμικού, έχει το δικαίωμα να εκδώσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

 

2.  Τα κράτη μέλη προβλέπουν κυρώσεις σε περίπτωση που πρόσωπο που ενεργεί για σκοπούς που σχετίζονται με την εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή ελευθέρια επαγγελματική του δραστηριότητα υποβάλλει συστηματικά και κατ’ επανάληψη εσφαλμένες κοινοποιήσεις. Οι κυρώσεις αυτές είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Άρθρο 8

Διαδικασίες ειδοποιήσεων

 

Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου περιλαμβάνουν στους όρους και τις προϋποθέσεις τους σαφείς, προσβάσιμες, κατανοητές και αδιαμφισβήτητες πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες ειδοποίησης, ιδίως όσον αφορά:

α) τη μέγιστη περίοδο εντός της οποίας ο αναφορτωτής του επίμαχου περιεχομένου πρέπει να ενημερώνεται για τη διαδικασία ειδοποίησης·

β) την περίοδο εντός της οποίας ο αναφορτωτής μπορεί να προσβάλει τη διαδικασία·

γ) την προθεσμία, εντός της οποίας η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου προβαίνει στην ταχεία αντμετώπιση μιας ειδοποίησης και λαμβάνει απόφαση·

δ) την προθεσμία, εντός της οποίας η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου πρέπει να ενημερώσει και τα δύο μέρη σχετικά με το αποτέλεσμα της απόφασης συμπεριλαμβανομένης της αιτιολόγησης για την ανάληψη δράσης.

Άρθρο 9

Περιεχόμενο ειδοποιήσεων

 

1.  Η ειδοποίηση σχετικά με περιεχόμενο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες:

α) σύνδεσμο προς το εν λόγω περιεχόμενο και, κατά περίπτωση, όσον αφορά το περιεχόμενο βίντεο, χρονοσφραγίδα·

β) τον λόγο για τον οποίο πραγματοποιήθηκε η ειδοποίηση·

γ) αποδεικτικά στοιχεία που στηρίζουν τον ισχυρισμό που περιλαμβάνεται στην ειδοποίηση·

δ) δήλωση καλής πίστης του κοινοποιούντος· και

ε) σε περίπτωση παραβίασης δικαιωμάτων προσωπικότητας ή δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, την ταυτότητα του κοινοποιούντος.

2.  Στην περίπτωση των παραβιάσεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο ε), ο κοινοποιών είναι το πρόσωπο το οποίο αφορά η παραβίαση δικαιωμάτων προσωπικότητας ή ο κάτοχος των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας που παραβιάστηκαν, ή πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του εν λόγω προσώπου.

Άρθρο 10

Παροχή πληροφοριών στον αναφορτωτή

 

1. Μετά την έκδοση ειδοποίησης και πριν από τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης αναφορικά με το περιεχόμενο, ο αναφορτωτής του επίμαχου περιεχομένου λαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) τον λόγο της ειδοποίησης και της δράσης που ενδέχεται να αναλάβει η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου·

β) επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί·

γ) πληροφορίες σχετικά με το δικαίωμα απάντησης που ορίζεται στην παράγραφο 3 · και

δ) πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα μέσα έννομης προστασίας σε περίπτωση ψευδούς ειδοποίησης.

2.  Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο δεν παρέχονται εάν η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου έχει ενημερωθεί από τις δημόσιες αρχές σχετικά με εν εξελίξει έρευνες για την επιβολή του νόμου.

3.  Ο αναφορτωτής έχει το δικαίωμα να απαντήσει στην πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου με τη μορφή αντι/κοινοποίησης. Η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου λαμβάνει υπόψη την απάντηση του αναφορτωτή κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν.

Άρθρο 11

Αποφάσεις σχετικά με τις ειδοποιήσεις

 

1.  Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις σχετικά με τις ειδοποιήσεις λαμβάνονται αμελλητί από ειδικευμένο προσωπικό μετά τις απαραίτητες έρευνες.

2.  Μετά από μια ειδοποίηση, οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου αποφασίζουν άμεσα εάν θα αφαιρέσουν, θα απομακρύνουν ή θα απενεργοποιήσουν την πρόσβαση  στο περιεχόμενο που αφορούσε η ειδοποίηση, εάν το εν λόγω περιεχόμενο δεν συμμορφώνεται με τις νομικές απαιτήσεις. Με την επιφύλαξη του άρθρου 14 παράγραφος 2, το γεγονός ότι μια πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου έκρινε ότι ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο δεν συμμορφώνεται, σε καμία περίπτωση δεν οδηγεί αυτομάτως σε αφαίρεση, απομάκρυνση ή μη πρόσβαση  περιεχομένου άλλου χρήστη.

Άρθρο 12

Πληροφορίες σχετικά με αποφάσεις

 

Μόλις μια πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου λάβει μια απόφαση, ενημερώνει όλα τα μέρη που εμπλέκονται στη διαδικασία ειδοποίησης σχετικά με το αποτέλεσμα της απόφασης, παρέχοντας τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) τους λόγους της ληφθείσας απόφασης·

β) κατά πόσο η απόφαση ελήφθη αποκλειστικά από άνθρωπο ή υποστηρίχθηκε από αλγόριθμο·

γ) πληροφορίες σχετικά με τη δυνατότητα επανεξέτασης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 13, και τη δικαστική προσφυγή για οποιοδήποτε από τα μέρη.

Άρθρο  13

Επανεξέταση αποφάσεων

 

1.  Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου μπορούν να παρέχουν έναν μηχανισμό που θα επιτρέπει στους χρήστες να ζητούν επανεξέταση των αποφάσεων που έχουν ληφθεί.

2.   Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά παρέχουν τον μηχανισμό επανεξέτασης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

3.  Σε κάθε περίπτωση, η τελική απόφαση της επανεξέτασης λαμβάνεται από άνθρωπο.

Άρθρο 14

Αφαίρεση περιεχομένου

 

1.  Με την επιφύλαξη δικαστικών ή διοικητικών αποφάσεων σχετικά με επιγραμμικό περιεχόμενο, το περιεχόμενο που έχει αποτελέσει αντικείμενο ειδοποίησης παραμένει ορατό όσο εκκρεμεί η αξιολόγηση που αφορά τη νομιμότητά του.

2.  Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου ενεργούν ταχέως για να καταστήσουν μη διαθέσιμο ή να αφαιρέσουν περιεχόμενο που είναι προδήλως παράνομο.

Άρθρο 15

Ανεξάρτητη επίλυση διαφορών

 

1.  Τα κράτη μέλη παρέχουν ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών με σκοπό την ταχεία και αποτελεσματική προσφυγή σε εξωδικαστική προστασία όταν προσβάλλονται αποφάσεις για τον έλεγχο περιεχομένου.

2.  Τα ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών απαρτίζονται από ανεξάρτητους νομικούς εμπειρογνώμονες με εντολή να επιλύουν διαφορές μεταξύ των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου και των χρηστών όσον αφορά τη συμμόρφωση του επίμαχου περιεχομένου με τις νομικές και κανονιστικές απαιτήσεις, τις κατευθυντήριες γραμμές της κοινότητας των χρηστών και τους όρους και τις προϋποθέσεις.

3.  Η παραπομπή διαφοράς σε ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών όσον αφορά τον έλεγχο περιεχομένου δεν αποκλείει τη δυνατότητα του χρήστη να προσφύγει περαιτέρω στα δικαστήρια, εκτός εάν η διαφορά διευθετηθεί με συμφωνία.

4.  Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική ισχύ στην αγορά συμβάλλουν οικονομικά στις λειτουργικές δαπάνες των ανεξάρτητων οργάνων επίλυσης διαφορών μέσω ειδικού ταμείου το οποίο διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή οντότητα, προκειμένου να συνδράμουν τα κράτη μέλη στη χρηματοδότηση των εν λόγω φορέων. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών να διαθέτουν επαρκείς πόρους για τη διασφάλιση της ικανότητας και της ανεξαρτησίας τους.

Άρθρο 16

Διαδικαστικοί κανόνες για την ανεξάρτητη επίλυση διαφορών

 

1.  Ο αναφορτωτής καθώς και ένα τρίτο μέρος, όπως ένας διαμεσολαβητής με νόμιμο συμφέρον να ενεργήσει, έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο αρμόδιο ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών για υπόθεση ελέγχου περιεχομένου, σε περίπτωση που η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου αποφασίσει να αφαιρέσει ή να απομακρύνει την πρόσβαση σε περιεχόμενο ή άλλως να ενεργήσει κατά τρόπο που αντίκειται στις ενέργειες που επιθυμεί ο αναφορτωτής, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, ή συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

2.  Σε περίπτωση που η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου αποφασίσει να μην απομακρύνει περιεχόμενο που αποτελεί αντικείμενο κοινοποίησης, ο κοινοποιών δικαιούται να παραπέμψει το θέμα στο αρμόδιο ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών, υπό την προϋπόθεση ότι θα είχε ενεργητική νομιμοποίηση σε διαδικασία ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων με αντικείμενο το επίμαχο περιεχόμενο.

 

3.  Όσον αφορά τη δικαιοδοσία, το αρμόδιο ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών είναι εκείνο που βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο αναφορτώθηκε το περιεχόμενο που αποτελεί αντικείμενο της διαφοράς. Σε κάθε περίπτωση, επιτρέπεται στα φυσικά πρόσωπα να υποβάλλουν καταγγελίες στο ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών του κράτους μέλους διαμονής τους.

4.  Σε περίπτωση που ο κοινοποιών έχει δικαίωμα να προσφύγει σε ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών για υπόθεση ελέγχου περιεχομένου σύμφωνα με την παράγραφο 2, μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση στο ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών που βρίσκεται στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής του ιδίου ή του  αναφορτωτή, εάν ο τελευταίος χρησιμοποιεί την υπηρεσία για μη εμπορικούς σκοπούς.

 

5.  Όταν μια υπόθεση ελέγχου περιεχομένου που αφορά το ίδιο ζήτημα αποτελεί αντικείμενο παραπομπής σε άλλο ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών, το ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών μπορεί να αναστείλει τη διαδικασία όσον αφορά την παραπομπή. Όταν ένα ζήτημα ελέγχου περιεχομένου έχει αποτελέσει αντικείμενο συστάσεων από ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών, το ανεξάρτητο όργανο επίλυσης διαφορών μπορεί να αρνηθεί να εξετάσει την παραπομπή.

6.  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν όλους τους λοιπούς αναγκαίους κανόνες και τις διαδικασίες για τα ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία τους.

Άρθρο 17

Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα

 

Κάθε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που πραγματοποιείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να συνάδει με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[16] και με την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[17].

Άρθρο 18

Αναφορά παραβιάσεων και προστασία των καταγγελλόντων

 

Η οδηγία (ΕΕ) 2019/1937 ισχύει για την αναφορά παραβιάσεων του παρόντος κανονισμού και για την προστασία των προσώπων που αναφέρουν τις παραβιάσεις αυτές.

Άρθρο 19

Τροποποιήσεις της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937

 

Η οδηγία (ΕΕ) 2019/1937 τροποποιείται ως εξής:

(1) Στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α), προστίθεται το ακόλουθο σημείο:

“(xi) διαχείριση επιγραμμικού περιεχομένου»·

(2) Στο μέρος Ι του παραρτήματος προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:

ΙΑ. Στοιχείο α) σημείο xi) του άρθρου 2 παράγραφος 1 - διαχείριση επιγραμμικού περιεχομένου

Κανονισμός [XXX] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα συμβατικά δικαιώματα όσον αφορά τη διαχείριση περιεχομένου.».

Άρθρο 20

Υποβολή εκθέσεων, αξιολόγηση και επανεξέταση

 

 

1.  Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή όλες τις σχετικές πληροφορίες σχετικά με την υλοποίηση και την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Βάσει των πληροφοριών που παρέχονται και της δημόσιας διαβούλευσης, η Επιτροπή, έως... [τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού] υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την υλοποίηση και την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και εξετάζει την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, τροποποιήσεων του παρόντος κανονισμού.

2.  Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων που προβλέπονται σε άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, σε ετήσια βάση, τις ακόλουθες στατιστικές:

α) τον αριθμό των διαφορών που παραπέμφθηκαν σε ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών και τα είδη περιεχομένου που αποτέλεσαν αντικείμενο διαφορών·

β) τον αριθμό των περιπτώσεων που διευθετήθηκαν από τα ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών, ανά κατηγορίες σύμφωνα με το αποτέλεσμα.

Άρθρο 21

Έναρξη ισχύος

 

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την [XX].

 

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η φύση των ψηφιακών υπηρεσιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει δραστικά και με γοργό ρυθμό. Το ισχύον νομικό πλαίσιο για τις ψηφιακές υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά ορίστηκε το 2000. Έκτοτε, τα επιχειρηματικά μοντέλα, οι τεχνολογίες και η κοινωνική πραγματικότητα έχουν εξελιχθεί σε βαθμό που απαιτεί ολοκληρωμένη επικαιροποίηση των κανόνων και των νόμων που διέπουν την παροχή ψηφιακών υπηρεσιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές της, ανακοίνωσε νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες με σκοπό την προσαρμογή του νομικού πλαισίου της Ένωσης στη νέα κοινωνική πραγματικότητα και στα επιχειρηματικά μοντέλα της ψηφιακής οικονομίας του 21ου αιώνα. Η αναγκαιότητα μιας τέτοιας πρωτοβουλίας καθίσταται προφανής εάν ληφθεί υπόψη ότι πολλά κράτη μέλη αρχίζουν να λαμβάνουν νομοθετικά μέτρα σε εθνικό επίπεδο για την αντιμετώπιση ζητημάτων που αφορούν άμεσα την παροχή ψηφιακών υπηρεσιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, όταν τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα σχετικά με ζητήματα που έχουν διασυνοριακό χαρακτήρα, το κατακερματισμένο σύνολο κανόνων που προκύπτει σε ολόκληρη την Ένωση είναι όχι μόνο αναποτελεσματικό, αλλά και ιδιαίτερα επιζήμιο, καθώς παρεμποδίζει την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην ψηφιακή ενιαία αγορά. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της ενιαίας αγοράς για τις ψηφιακές υπηρεσίες, όπως ορίζεται στο άρθρο 114 της ΣΛΕΕ, είναι αναγκαία η επικαιροποίηση των αστικών και εμπορικών κανόνων που ισχύουν για εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο.

Κατά την τελευταία δεκαετία, αυξήθηκε ο αριθμός των κοινωνικών και εμπορικών δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται σε διαδικτυακές πλατφόρμες, οι οποίες λειτουργούν ως ενδιάμεσοι για το περιεχόμενο, τις υπηρεσίες και τα αγαθά. Επιπλέον, οι υπηρεσίες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της συνεργατικής οικονομίας καθιστούν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ παρόχων και καταναλωτών περιεχομένου και υπηρεσιών, η διανομή των οποίων έχει καταστεί οριζόντια και διάχυτη, αντί για κάθετη και γραμμική. Καθώς οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου εδραιώνονται ως δεσπόζουσα μορφή στον χώρο της ανταλλαγής περιεχομένου και υπηρεσιών, έχει έρθει στο προσκήνιο το ζήτημα της αντιμετώπισης παράνομων δραστηριοτήτων.

Επιπλέον, το γεγονός ότι οι δεσπόζουσες πλατφόρμες έχουν αποκτήσει σημαντική ισχύ στην αγορά οδήγησε σε μια κατάσταση στην οποία «ο νικητής τα παίρνει όλα», με την αγορά απαρτίζεται από μικρό αριθμό παραγόντων οι οποίοι έχουν δεσπόζουσα θέση έναντι των ανταγωνιστών τους και επιβάλλουν τις επιχειρηματικές τους πρακτικές στους χρήστες. Με βάση τα ισχύοντα επί του παρόντος νομικά καθεστώτα, η ρυθμιστική εποπτεία είναι ελάχιστη όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι πλατφόρμες φιλοξενίας αντιμετωπίζουν παράνομες δραστηριότητες. Τούτο οδηγεί σε μια κατάσταση κατά την οποία η επιβολή των νόμων αφενός, αλλά και η διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, αφετέρου, βρίσκεται στα χέρια ιδιωτικών εταιρειών. Λαμβανομένης υπόψη της ελευθερίας της έκφρασης, που κατοχυρώνεται στο άρθρο 11 του Ευρωπαϊκού Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, το δίκαιο της Ένωσης πρέπει να διασφαλίζει διαφανείς διαδικασίες για τον έλεγχο περιεχομένου, οι οποίες επιτρέπουν την πρόσβαση όλων των εμπλεκομένων μερών στη δικαιοσύνη.

Ο εισηγητής είναι της άποψης ότι ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να καταστήσει την αρχή της «ειδοποίησης και δράσης» αποτελεσματική και λειτουργική και να τη μετατρέψει σε συνήθη διαδικασία για τον έλεγχο περιεχομένου σε ολόκληρη την Ένωση. Για τον σκοπό αυτό, ο εισηγητής εντόπισε δύο τρόπους με τους οποίους ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες μπορεί να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών ειδοποίησης και δράσης: (1) θέσπιση σαφούς διαδικαστικού πλαισίου για τις διαδικασίες ειδοποίησης και δράσης· και (2) εξασφάλιση ότι οι διαδικασίες ειδοποίησης και δράσης επιτρέπουν την αποτελεσματική δικαστική προσφυγή. Οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των κανόνων για την ευθύνη των ενδιαμέσων παρόχων υπηρεσιών που προβλέπονται στα άρθρα 12 έως 15 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ.

Πρώτον, το δίκαιο της Ένωσης θα πρέπει να ορίσει ότι οι διαδικασίες ειδοποίησης και δράσης θα κατοχυρώνονται στους όρους και τις προϋποθέσεις των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου, θεσπίζοντας κοινά πρότυπα για τον τρόπο με τον οποίο οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου ελέγχουν το περιεχόμενό τους. Υπό την έννοια αυτή, η έκδοση διαταγής από δικαστήριο ή η ειδοποίηση από δικαιούχο θα πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα η πλατφόρμα φιλοξενίας περιεχομένου να λαμβάνει αναλογικά μέτρα, σύμφωνα με σαφή διαδικασία που θα προβλέπεται από τις διατάξεις που πρόκειται να θεσπιστούν στο πλαίσιο του πακέτου για τον νόμο περί ψηφιακών υπηρεσιών. Με τον τρόπο αυτό, οι διαδικασίες ειδοποίησης και δράσης μπορούν να ενισχυθούν και να τους δοθεί ένα σαφές διαδικαστικό πλαίσιο που να διασφαλίζει τη δικαιοσύνη και την ασφάλεια δικαίου για όλα τα μέρη.

Δεύτερον, η θέσπιση σαφών προτύπων για τις διαδικασίες ειδοποίησης και δράσης διασφαλίζει επίσης ότι θα είναι δυνατή η αποτελεσματική δικαστική προσφυγή σε περίπτωση διαφορών. Η καταχρηστική απομάκρυνση, λόγω υπερβολικής παρεμπόδισης ή ψευδών ειδοποιήσεων, παραβιάζει την ελευθερία της έκφρασης των χρηστών και ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες πρέπει να αναφέρει σαφείς τρόπους για την αποτελεσματική δικαστική προσφυγή σε τέτοιες καταστάσεις. Ο εισηγητής είναι της άποψης ότι η προσέγγιση αυτή είναι προτιμότερη από το να ζητείται από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου να «εντείνουν τις προσπάθειες» και να λειτουργούν προορατικά, ιδίως σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερβολική παρεμπόδιση των χρηστών στην πράξη και να αναθέσει το καθήκον του καθορισμού της νομιμότητας του περιεχομένου αποκλειστικά στα χέρια ιδιωτικών επιχειρήσεων, με επιζήμιες επιπτώσεις για την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων στο διαδίκτυο και το κράτος δικαίου. Προς τον σκοπό αυτό, ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες δεν πρέπει να περιέχει διατάξεις που να υποχρεώνουν ή άλλως καθοδηγούν τις πλατφόρμες που φιλοξενούν περιεχόμενο να χρησιμοποιούν αυτοματοποιημένους μηχανισμούς για τον προκαταρκτικό έλεγχο του περιεχομένου ή άλλα αυτοματοποιημένα εργαλεία εκ των προτέρων ελέγχου του περιεχομένου. Αντιθέτως, η οριστική απόφαση σχετικά με τη νομιμότητα του περιεχομένου μπορεί να ληφθεί μόνο από ανεξάρτητη δικαστική αρχή. Προκειμένου να διασφαλιστεί αυτό, οι πρακτικές ελέγχου του περιεχομένου πρέπει να βασίζονται στην ισορροπημένη συνεργασία μεταξύ των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου και των δημόσιων αρχών, η οποία απαιτεί την πρόβλεψη σαφών κανόνων και διαδικασιών από τον νόμο περί ψηφιακών υπηρεσιών.

Η δικαστική προσφυγή πρέπει να είναι αποτελεσματική και εφαρμόσιμη στην πράξη. Ως εκ τούτου, οι μηχανισμοί ελέγχου του περιεχομένου δεν θα πρέπει να επιβαρύνουν τα δικαστικά συστήματα των κρατών μελών. Για τον λόγο αυτό, ο εισηγητής προτείνει τη σύσταση ανεξάρτητων φορέων επίλυσης διαφορών στα κράτη μέλη, οι οποίοι θα απαρτίζονται από νομικούς εμπειρογνώμονες επιφορτισμένους με την επίλυση διαφορών μεταξύ των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου και των χρηστών όσον αφορά τις αποφάσεις σχετικά με τον έλεγχο περιεχομένου. Μια τέτοια απλουστευμένη νομική διαδικασία θα μπορούσε να είναι κατάλληλη για τη φύση των διαφορών που σχετίζονται με τον έλεγχο περιεχομένου και, ταυτόχρονα, να διασφαλίζει ότι τα εθνικά δικαστήρια δεν θα επιβαρύνονται υπερβολικά από τις εν λόγω διαφορές. Δεδομένου ότι οι εν λόγω φορείς θα λειτουργούν ως βαθμίδα πριν από την προσφυγή στα δικαστήρια, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα παραδοσιακά δικαστήρια και εξακολουθεί να είναι δυνατή η άσκηση περαιτέρω προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων σε όλες τις περιπτώσεις. Για την ίδρυση και τη λειτουργία αυτών των φορέων επίλυσης διαφορών δεν θα πρέπει να επιβαρύνονται οικονομικά οι φορολογούμενοι. Αντ’ αυτού, ο εισηγητής προτείνει τη δημιουργία ενός ειδικού ταμείου, στο οποίο θα πρέπει να συνεισφέρουν οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου με σημαντική θέση στην αγορά.

Προκειμένου να παρακολουθείται και να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις διατάξεις του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες, ο εισηγητής προτείνει τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού με τη δυνατότητα επιβολής προστίμων στις πλατφόρμες φιλοξενίας που διαπιστώνεται ότι αγνοούν τα απαιτούμενα πρότυπα στις πρακτικές διαχείρισης του περιεχομένου τους. Οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου θα πρέπει να διαβιβάζουν τακτικά στον Οργανισμό εκθέσεις διαφάνειας, αναφέροντας λεπτομερώς την τήρηση των προτύπων και διαδικασιών που απαιτούνται για τις διαδικασίες ειδοποίησης και δράσης βάσει του νόμου περί ψηφιακών υπηρεσιών. Επιπλέον, οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου θα πρέπει να δημοσιεύουν πληροφορίες σχετικά με τις αποφάσεις τους για απομάκρυνση περιεχομένου σε δημόσια βάση δεδομένων, ώστε να είναι δυνατή η διεξαγωγή έρευνας από δημοσιογράφους ή επιστήμονες σχετικά με τις επιπτώσεις της απομάκρυνσης περιεχομένου, για να αποκτήσουμε περισσότερες γνώσεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα των πρακτικών ελέγχου του περιεχομένου. Ταυτόχρονα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός θα πρέπει να επιφορτιστεί με τον έλεγχο των αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται από τις πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου τόσο για τον έλεγχο του περιεχομένου όσο και για τη συγκέντρωση περιεχομένου, ιδίως σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου χρησιμοποιούν εθελοντικά αλγορίθμους για αυτοματοποιημένη εκ των προτέρων παρακολούθηση περιεχομένου. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός θα πρέπει επίσης να έχει την εξουσία να επιβάλλει πρόστιμα για μη συμμόρφωση, τα οποία θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν το ειδικό ταμείο για τους ανεξάρτητους φορείς επίλυσης διαφορών που αναφέρονται ανωτέρω.

Εκτός από ένα σαφές πλαίσιο για τον έλεγχο περιεχομένου, ο εισηγητής πιστεύει ότι είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν ορισμένες πρακτικές όσον αφορά τη συγκέντρωση περιεχομένου. Πολλές πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου καθορίζουν ποιο περιεχόμενο είναι πιθανότερο να καταστεί ορατό στους χρήστες βάσει των προφίλ που έχουν αποκτηθεί από την παρακολούθηση των αλληλεπιδράσεων των χρηστών με περιεχόμενο, με σκοπό την προσφορά στοχευμένων διαφημίσεων. Στην πράξη, τούτο οδηγεί σε πιθανή διάδοση περιεχομένου που επιζητεί την προσοχή και επιδιώκει να προκαλέσει αίσθηση. Τούτο δεν οδηγεί απλώς σε μια κατάσταση στην οποία περιεχόμενο τύπου «clickbait» είναι πιθανό να εμφανίζεται σε περίοπτη θέση στις ροές ειδήσεων και τα συστήματα συστάσεων, αλλά μπορεί επίσης, πράγμα σημαντικότερο, να έχει αντίκτυπο στην ελευθερία της πληροφόρησης των χρηστών, σε περίπτωση που αυτοί έχουν ελάχιστη επιρροή στον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώνεται το περιεχόμενο που τους απευθύνεται. Ο εισηγητής είναι της άποψης ότι ένα επιχειρηματικό μοντέλο που καθορίζει την προβολή περιεχομένου αποκλειστικά με βάση την ικανότητα του περιεχομένου να δημιουργεί διαφημιστικά έσοδα είναι επιζήμιο για τις ψηφιακές κοινωνίες και, ως εκ τούτου, προτείνει, αφενός, να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό της συλλογής δεδομένων με σκοπό τη δημιουργία προφίλ στοχευμένης διαφήμισης και, αφετέρου, να δοθεί στους χρήστες κατάλληλος βαθμός ελέγχου επί των αλγορίθμων για τη συγκέντρωση του περιεχομένου που διέπουν την εμπειρία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ομοίως, οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται από πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου για τη συγκέντρωση περιεχομένου θα πρέπει επίσης να υπόκεινται σε ελέγχους από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό που θα συσταθεί βάσει του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες.

Η πρακτική αυτή καθίσταται ιδιαίτερα επιζήμια εάν ληφθεί υπόψη η δεσπόζουσα θέση που κατέχουν ορισμένες πλατφόρμες φιλοξενίας περιεχομένου στην αγορά. Οι επιπτώσεις της «περιχαράκωσης»  των χρηστών εμφανίζονται λόγω του μεγάλου μεγέθους των πλατφορμών φιλοξενίας περιεχομένου, ενώ ελάχιστες είναι οι πλατφόρμες που διαθέτουν τους πόρους για να προσφέρουν υποδομή επαλήθευσης της ταυτότητας όταν δίδεται πρόσβαση σε δικτυακούς τόπους τρίτων μερών, ώστε να παρακολουθούνται οι αλληλεπιδράσεις των χρηστών με περιεχόμενο ακόμη και εκτός των σελίδων της ίδιας της πλατφόρμας φιλοξενίας περιεχομένου. Ο εισηγητής παροτρύνει την Επιτροπή να εξετάσει βιώσιμες επιλογές για την εξασφάλιση δίκαιων συνθηκών αγοράς για όλους τους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας καθορισμού δίκαιων συμβατικών όρων για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ των φορέων της αγοράς.

Ο εισηγητής είναι, επίσης, της άποψης ότι ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένες διατάξεις για τη διευκόλυνση της υιοθέτησης καινοτόμων μέσων με βάση τις τεχνολογίες κατανεμημένου καθολικού. Οι επονομαζόμενες «έξυπνες» συμβάσεις και τα αυτοεκτελούμενα πρωτόκολλα βάσει συστήματος blockchain γίνονται όλο και πιο δημοφιλή. Ωστόσο, η ευρεία υιοθέτηση αυτής της τεχνολογίας εξαρτάται από την ασφάλεια δικαίου. Ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες παρέχει μια ευκαιρία για την αξιολόγηση των απαιτήσεων προκειμένου οι έξυπνες συμβάσεις να θεωρούνται νομικά έγκυρες. Ειδικότερα, ο εισηγητής είναι της γνώμης ότι οι έξυπνες συμβάσεις πρέπει να περιλαμβάνουν μηχανισμούς που μπορούν να σταματήσουν την εκτέλεσή τους σε περίπτωση που η σύμβαση είναι άκυρη ή πρέπει να τερματιστεί.

Ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να αποσκοπεί στην παροχή ενός ρυθμιστικού οικοσυστήματος για την Ένωση που θα διέπει την παροχή όλων των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας. Ωστόσο, ο διεθνής διασυνοριακός χαρακτήρας των ψηφιακών υπηρεσιών σημαίνει ότι πολλοί πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών στην Ένωση είναι εγκατεστημένοι σε τρίτες χώρες. Τούτο ενδέχεται να εγείρει ζητήματα δικαιοδοσίας όσον αφορά τους όρους και τις προϋποθέσεις των ψηφιακών υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, ο εισηγητής καλεί την Επιτροπή να διερευνήσει τους κατάλληλους κανόνες διεθνούς ιδιωτικού δικαίου, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες ή οι επιχειρήσεις δεν στερούνται των δικαιωμάτων τους και δεν περιέρχονται σε μειονεκτική θέση λόγω της χρήσης ψηφιακών υπηρεσιών, και ότι η χρήση των ψηφιακών υπηρεσιών στην Ένωση διέπεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο και υπάγεται στη δικαιοδοσία των ευρωπαϊκών δικαστηρίων.


 

 

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ (9.7.2020)

<CommissionInt>προς την {JURI}Επιτροπή Νομικών Θεμάτων</CommissionInt>


<Titre>που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες: προσαρμογή των κανόνων εμπορικού και αστικού δικαίου για τις εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο</Titre>

<DocRef>(2020/2019(INL))</DocRef>

Συντάκτρια γνωμοδότησης (*): <Depute>Dita Charanzová</Depute>

(Πρωτοβουλία – άρθρο 47 του Κανονισμού)

(*) Συνδεδεμένη επιτροπή – άρθρο 57 του Κανονισμού

 

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων:

 να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματος που πρόκειται να εγκρίνει τις ακόλουθες συστάσεις:

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών υπηρεσιών, αποτελεί μία από τις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς, και πρέπει να ενισχυθεί με τη βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών και την ευημερία τους·

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία 2000/31/EΚ[18] («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο») αποτελεί το νομικό πλαίσιο για τις επιγραμμικές υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά και ρυθμίζει τη διαχείριση περιεχομένου μέσω διαμεσολαβητών φιλοξενίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει να αποφευχθεί οποιοσδήποτε κατακερματισμός του εν λόγω νομικού πλαισίου, ο οποίος μπορεί να προκύψει λόγω της αναθεώρησης της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο·

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων με θέμα «Νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες: προσαρμογή των κανόνων εμπορικού και αστικού δικαίου για τις εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο» δεν αφορά τους κανόνες της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι οποίοι αποτελούν το αντικείμενο έκθεσης που εκπονείται από την Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών·

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία (ΕΕ) 2019/2161[19], η οποία τροποποιεί την οδηγία 2005/29/ΕΚ[20] («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), και οι οδηγίες (ΕΕ) 2019/770[21] («οδηγία για το ψηφιακό περιεχόμενο») και (EΕ) 2019/771[22] σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για την προμήθεια ψηφιακού περιεχομένου και ψηφιακών υπηρεσιών και τις συμβάσεις για την πώληση αγαθών, εγκρίθηκαν μόλις πρόσφατα·

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2017/2394[23] διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών αρχών στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών·

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η δέσμη για τον νόμο περί ψηφιακών υπηρεσιών θα πρέπει να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 2016/679[24] «(ΓΚΠΔ)», ο οποίος καθορίζει ένα νομικό πλαίσιο για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα·

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η δέσμη για τον νόμο περί ψηφιακών υπηρεσιών δεν θα πρέπει να θίγει την οδηγία 2002/58/ΕΚ[25], η οποία απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή, όσον αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών·

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε σχέση με την πανδημία COVID-19, η Επιτροπή εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη θετική προσέγγιση που υιοθέτησαν οι πλατφόρμες σε απάντηση των επιστολών της, που απεστάλησαν στις 23 Μαρτίου 2020, με τις οποίες ζητούσε τη συνεργασία τους για την απόσυρση διαφημίσεων εξαπάτησης για προϊόντα που ισχυρίζονται ψευδώς ότι θα μπορούσαν να προλάβουν ή να θεραπεύσουν μόλυνση από τη νόσο COVID-19·

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα νομοθετικά μέτρα που προτείνονται στο πλαίσιο της δέσμης για τον νόμο περί ψηφιακών υπηρεσιών θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένα και λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή θα πρέπει να διενεργήσει διεξοδική εκτίμηση επιπτώσεων, με βάση τα σχετικά δεδομένα, στατιστικές, αναλύσεις και μελέτες σχετικά με τις διάφορες διαθέσιμες επιλογές·

 1. χαιρετίζει την «Κοινή θέση CPC σχετικά με τον COVID-19»[26], που εξέδωσαν η Επιτροπή και οι αρχές του δικτύου συνεργασίας για την προστασία των καταναλωτών (CPC) των κρατών μελών, με θέμα τις πιο πρόσφατες αναφορές για απάτες και αθέμιτες πρακτικές σε σχέση με την επιδημία COVID-19·

2. τονίζει την ανάγκη βελτίωσης της προστασίας των καταναλωτών μέσω της παροχής αξιόπιστης και διαφανούς ενημέρωσης σχετικά με παραδείγματα αθέμιτων πρακτικών, όπως οι παραπλανητικοί ισχυρισμοί και οι απάτες·

3. καλεί όλες τις πλατφόρμες να συνεργαστούν με την Επιτροπή και τις αρμόδιες αρχές του δικτύου CPC, καθώς και με τα μέλη του δικτύου ευρωπαϊκών κέντρων καταναλωτών (ECC), ώστε να εντοπιστούν με τον καλύτερο τρόπο οι παράνομες πρακτικές και να αντιμετωπιστούν οι απάτες· ζητεί από την Επιτροπή να επανεξετάζει διαρκώς τις κατευθυντήριες γραμμές της για τους καταναλωτές και τους εμπόρους, προκειμένου να συνεισφέρει στην αποφυγή της τοποθέτησης, της πώλησης ή της αγοράς ειδών και υπηρεσιών με ψευδές, παραπλανητικό ή άλλως καταχρηστικό για τους καταναλωτές περιεχόμενο και, κατά περίπτωση, να αναλάβει νομοθετική δράση·

4. πιστεύει ότι με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές δεν θα πρέπει να επιδιώκεται μόνον η εφαρμογή του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου για τους καταναλωτές, αλλά και η προορατική θέσπιση μέτρων για την ταχεία αντίδραση σε περίπτωση κρίσης στην αγορά·

 5. ενθαρρύνει τις προσπάθειες για διαφάνεια όσον αφορά τη λειτουργία της διαδικτυακής διαφήμισης και τη λογοδοσία στο πλαίσιό της και θεωρεί ότι απαιτείται πρόσθετη καθοδήγηση όσον αφορά την επαγγελματική ευσυνειδησία και τις υποχρεώσεις για τις πλατφόρμες σε ό,τι αφορά τη διαδικτυακή διαφήμιση· σημειώνει ότι απαιτούνται νέα μέτρα για τη δημιουργία ενός πλαισίου για τις σχέσεις μεταξύ πλατφορμών και καταναλωτών σχετικά με τις διατάξεις περί διαφάνειας όσον αφορά τη διαφήμιση, την ψηφιακή ώθηση (nudging) και την προτιμησιακή μεταχείριση·

6. υπενθυμίζει ότι οι αμειβόμενες διαφημίσεις ή η αμειβόμενη τοποθέτηση σε κατάταξη θα πρέπει να προσδιορίζονται κατά τρόπο σαφή, συνοπτικό και κατανοητό· θεωρεί ότι οι πλατφόρμες θα πρέπει να γνωστοποιούν την προέλευση των αμειβόμενων διαφημίσεων, ιδίως εκείνων που είναι πολιτικού χαρακτήρα·

7. επισημαίνει ότι οι στοχευμένες διαφημίσεις πρέπει να υπαχθούν σε πιο αυστηρές ρυθμίσεις προς όφελος λιγότερο παρεμβατικών μορφών διαφήμισης και ότι η δέσμη για τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες πρέπει να θέτει σαφή όρια όσον αφορά τους όρους βάσει των οποίων θα προσδιορίζεται πότε θα επιτρέπεται η συσσώρευση δεδομένων προς αυτόν τον σκοπό, με στόχο τη βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών·

8. πιστεύει ότι, εάν από τα σχετικά δεδομένα προκύψει σημαντικό χάσμα όσον αφορά τις πρακτικές παραπλανητικής διαφήμισης και την επιβολή μεταξύ των πλατφορμών που είναι εγκατεστημένες στην ΕΕ και εκείνων που είναι εγκατεστημένες σε τρίτες χώρες, είναι εύλογο να εξεταστούν περαιτέρω επιλογές για την ενίσχυση της συμμόρφωσης με την ισχύουσα νομοθεσία·

9. θεωρεί ότι στις επιλογές για την ενίσχυση της συμμόρφωσης με την ισχύουσα νομοθεσία θα πρέπει να περιλαμβάνεται η υποχρέωση για τους διαφημιστές και διαμεσολαβητές που είναι εγκατεστημένοι σε τρίτη χώρα να ορίζουν έναν νόμιμο εκπρόσωπο, εγκατεστημένο στην Ένωση, στον οποίο θα μπορούν να απευθύνονται αιτήματα προκειμένου να υπάρχει, για παράδειγμα, δυνατότητα έννομης προστασίας των καταναλωτών σε περίπτωση ψευδών ή παραπλανητικών διαφημίσεων·

10. τονίζει την ανάγκη για ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των διαφημιστών της Ένωσης και των διαφημιστών από τρίτες χώρες· ζητεί, ως εκ τούτου, από την Επιτροπή να αξιολογήσει τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν οι αμοιβαίες υποχρεώσεις από τρίτες χώρες, που επιβάλλονται ως αντίδραση στους νέους κανόνες της Ένωσης, στην παροχή υπηρεσιών από εταιρείες με έδρα στην Ένωση σε τρίτες χώρες, αυξάνοντας παράλληλα την ευαισθητοποίηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το δίκαιο για την προστασία των καταναλωτών ισχύει για τους διαφημιστές από τρίτες χώρες που στοχεύουν στην αγορά της Ένωσης·

 11. ζητεί από την Επιτροπή να διευκρινίσει ποιες κυρώσεις ή άλλοι περιορισμοί θα πρέπει να επιβάλλονται στους εν λόγω διαφημιστικούς διαμεσολαβητές και στις πλατφόρμες, σύμφωνα με το ενωσιακό και τα εθνικά δίκαια, σε περίπτωση που αποδέχονται εν γνώσει τους ψευδείς ή παραπλανητικές διαφημίσεις·

12. τονίζει ότι είναι σημαντικό να οριστεί με σαφήνεια τι συνιστά ψευδή ή παραπλανητική διαφήμιση· υπενθυμίζει ότι οι επιγραμμικές πλατφόρμες θα πρέπει να λάβουν μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν βγάζουν κέρδος από ψευδείς ή παραπλανητικές διαφημίσεις, μεταξύ άλλων από περιεχόμενο που αποσκοπεί στη διαμόρφωση γνώμης, το οποίο δεν γίνεται γνωστό ότι είναι χορηγούμενο·

13. υπογραμμίζει ότι οι απαιτήσεις διαφάνειας θα πρέπει να περιλαμβάνουν την υποχρέωση γνωστοποίησης του ποιος πληρώνει για τη διαφήμιση, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων και έμμεσων πληρωμών ή οποιασδήποτε άλλης αμοιβής που λαμβάνεται από τους παρόχους υπηρεσιών, καθώς και την υποχρέωση προστασίας του καταναλωτή από μη ζητηθείσες επιγραμμικές επικοινωνίες·

14. υπογραμμίζει ότι οι διαφημίσεις για εμπορικά προϊόντα και υπηρεσίες και οι διαφημίσεις πολιτικού χαρακτήρα ή οι ανακοινώσεις δημόσιου συμφέροντος διαφέρουν ως προς τη μορφή και τη λειτουργία και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να υπόκεινται σε διαφορετικές, αλλά συμπληρωματικές, κατευθυντήριες γραμμές και κανόνες·

 15. υπενθυμίζει τις προηγούμενες προσπάθειες, και ζητεί, παράλληλα, από την Επιτροπή να επανεξετάσει περαιτέρω την πρακτική της χρήσης τυποποιημένων συμβατικών ρητρών στους συμβατικούς όρους και προϋποθέσεις, που δεν αποτελούν αντικείμενο εκ των προτέρων μεμονωμένης διαπραγμάτευσης, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών για άδειες τελικού χρήστη («συμβατικοί όροι και προϋποθέσεις»), και να αναζητήσει τρόπους για να τις καταστήσει δικαιότερες και να διασφαλίσει τη συμμόρφωση με το δίκαιο της Ένωσης, ώστε να καταστεί δυνατή η διευκόλυνση της συμμετοχής των καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής ρητρών που θα καθιστούν δυνατή τη λήψη συγκατάθεσης μετά από εκτενέστερη ενημέρωση·

16. υπενθυμίζει ότι οι περιορισμοί στη χρήση ψηφιακού περιεχομένου και ψηφιακών υπηρεσιών, όπως οι τεχνικοί περιορισμοί, συμπεριλαμβανομένων των περιορισμών στη διαλειτουργικότητα ή των περιορισμών που απορρέουν από τις συμφωνίες παραχώρησης άδειας τελικού χρήστη, μπορεί να παραβιάζουν το ενωσιακό δίκαιο εάν δεν πληρούν τις εύλογες προσδοκίες του καταναλωτή, οι οποίες προστατεύονται δυνάμει της οδηγίας για το ψηφιακό περιεχόμενο·

17. σημειώνει ότι οι χρήστες αποδέχονται συχνά τους συμβατικούς όρους και τις προϋποθέσεις χωρίς να τα διαβάζουν· επιπλέον, σημειώνει ότι, όταν οι συμβατικοί όροι και προϋποθέσεις πράγματι επιτρέπουν στους χρήστες να αυτοεξαιρούνται από ρήτρες, οι πάροχοι υπηρεσιών μπορούν να απαιτούν από τους χρήστες να το πράττουν σε κάθε χρήση, ώστε να ενθαρρύνουν την αποδοχή των εν λόγω όρων και προϋποθέσεων·

18. σημειώνει ότι η πλειονότητα των συμβατικών όρων και προϋποθέσεων μπορεί να αλλάξει μονομερώς από τις πλατφόρμες χωρίς καμία ειδοποίηση των καταναλωτών, γεγονός που έχει επιζήμιες επιπτώσεις όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών, και ζητεί τη βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών μέσω αποτελεσματικών μέτρων·

19. ζητεί από την Επιτροπή να αναπτύξει καθοδήγηση για τις πλατφόρμες σχετικά με τον τρόπο βελτίωσης της ενημέρωσης των καταναλωτών για τους συμβατικούς όρους και προϋποθέσεις, όπως με την εμφάνιση αναδυόμενου μηνύματος που περιλαμβάνει βασικές σχετικές πληροφορίες·

20. θεωρεί ότι μια περίληψη των συμβατικών όρων και προϋποθέσεων, γραμμένη σε απλή και σαφή γλώσσα, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής εύκολης αυτοεξαίρεσης από προαιρετικές ρήτρες, θα πρέπει να εμφανίζεται κάθε φορά στην αρχή τέτοιων συμβατικών όρων και πρϋποθέσεων· πιστεύει ότι η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει ένα υπόδειγμα για τέτοιες περιλήψεις·

 21. υπογραμμίζει ότι οι συμβατικοί όροι και προϋποθέσεις θα πρέπει να διασφαλίζουν ουσιαστικά ότι η ανταλλαγή όλων των δεδομένων με τρίτα μέρη για σκοπούς εμπορικής προώθησης θα πρέπει να βασίζεται στη συγκατάθεση του χρήστη, εξασφαλίζοντας, έτσι, υψηλό επίπεδο προστασίας των δεδομένων και ασφάλειας·

22. συνιστά οποιαδήποτε πρόσβαση στα δεδομένα για αποκατάσταση να επιβάλλεται μόνο για την αντιμετώπιση αδυναμιών της αγοράς, να συμμορφώνεται με τον ΓΚΠΔ, να παρέχει στους καταναλωτές το δικαίωμα να αντιτίθενται στην ανταλλαγή δεδομένων, καθώς και να τους παρέχει τεχνικές λύσεις ώστε να τους βοηθά να ελέγχουν και να διαχειρίζονται τις ροές των προσωπικών τους πληροφοριών και να διαθέτουν μέσα προσφυγής·

23. ζητεί από την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι καταναλωτές εξακολουθούν να μπορούν να χρησιμοποιούν μια συνδεδεμένη συσκευή για όλες τις κύριες λειτουργίες της, ακόμη και αν ο καταναλωτής δεν παράσχει ή αποσύρει τη συγκατάθεσή του για την ανταλλαγή μη επιχειρησιακών δεδομένων με τον κατασκευαστή της συσκευής ή με τρίτους· επαναλαμβάνει την ανάγκη για διαφάνεια των συμβατικών όρων και προϋποθέσεων όσον αφορά τη δυνατότητα και την εμβέλεια της ανταλλαγής δεδομένων με τρίτους·

24. ζητεί την ενίσχυση της επιβολής του δικαιώματος των καταναλωτών σε συγκατάθεση κατόπιν ενημέρωσης και στην ελευθερία επιλογής κατά την υποβολή δεδομένων·

 25. υπογραμμίζει ότι η οδηγία (ΕΕ) 2019/2161, η οδηγία (ΕΕ) 2019/770 και η οδηγία (ΕΕ) 2019/771 δεν έχουν ακόμη μεταφερθεί δεόντως στο εθνικό δίκαιο και δεν εφαρμόζονται ορθά· ζητεί από την Επιτροπή να λάβει το γεγονός αυτό υπόψη κατά τον σχεδιασμό πρόσθετων μέτρων που ανταποκρίνονται στις νέες εξελίξεις στην αγορά·

 26. σημειώνει ότι αυξάνονται οι «έξυπνες συμβάσεις», όπως αυτές που βασίζονται σε τεχνολογίες κατανεμημένου καθολικού χωρίς να υφίσταται σαφές νομικό πλαίσιο·

27. ζητεί από την Επιτροπή να αξιολογήσει την ανάπτυξη και τη χρήση τεχνολογιών κατανεμημένου καθολικού, συμπεριλαμβανομένων των «έξυπνων συμβάσεων», ιδίως όσον αφορά ζητήματα νομιμότητας και εκτέλεσης «έξυπνων συμβάσεων» σε διασυνοριακές καταστάσεις, να παράσχει σχετική καθοδήγηση ώστε να διασφαλίσει την ασφάλεια δίκαιου για επιχειρήσεις και καταναλωτές και να αναλαμβάνει νομοθετικές πρωτοβουλίες μόνον όταν εντοπίζονται σαφή κενά μετά την εν λόγω αξιολόγηση·

28. ζητεί, ειδικότερα, από την Επιτροπή να επικαιροποιήσει το υφιστάμενο έγγραφο καθοδήγησής της σχετικά με την οδηγία 2011/83/ΕΕ[27] (οδηγία για τα δικαιώματα των καταναλωτών), ώστε να αποσαφηνιστεί κατά πόσο θεωρείται ότι οι «έξυπνες συμβάσεις» εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σημείο 1) και, εάν ναι, υπό ποιες περιστάσεις, καθώς και να αποσαφηνιστεί το ζήτημα του δικαιώματος υπαναχώρησης·

29. ζητεί την παροχή καθοδήγησης σχετικά με τις διασυνοριακές συναλλαγές και τους ισχύοντες κανόνες για τις απαιτήσεις για συμβολαιογραφική επικύρωση·

 30. τονίζει ότι κάθε μελλοντική νομοθετική πρόταση θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένη και να επιδιώκει την εξάλειψη των υφιστάμενων αδικαιολόγητων φραγμών στην παροχή ψηφιακών υπηρεσιών από επιγραμμικές πλατφόρμες, και την πρόληψη πιθανών νέων φραγμών, καθώς και την ενίσχυση της προστασίας των καταναλωτών· πιστεύει ότι στόχος τέτοιων προτάσεων θα πρέπει να είναι να επιτυγχάνουν βιώσιμη και έξυπνη ανάπτυξη, να αντιμετωπίζουν τεχνολογικές προκλήσεις και να διασφαλίζουν ότι η ψηφιακή ενιαία αγορά είναι δίκαιη και ασφαλής για όλους·

31. υπογραμμίζει, ταυτόχρονα, ότι οι νέες υποχρεώσεις που επιβάλλει η Ένωση στις πλατφόρμες πρέπει να είναι αναλογικές και σαφείς, προκειμένου να αποφεύγονται περιττές κανονιστικές επιβαρύνσεις ή περιττοί περιορισμοί, και να καθοδηγούνται από τους στόχους της προστασίας των καταναλωτών και της ασφάλειας των προϊόντων, να διασφαλίζουν ισότιμους όρους ανταγωνισμού για τις επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), και να προστατεύουν την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών μας· υπογραμμίζει ότι είναι απαραίτητο τα κράτη μέλη να αποφεύγουν τις πρακτικές κανονιστικού υπερθεματισμού όσον αφορά τη νομοθεσία της Ένωσης.

32. ζητεί από την Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο υποβολής, στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες, διαφόρων προτάσεων, μεταξύ άλλων σχετικά με τα συμβατικά δικαιώματα στο πλαίσιο της παροχής ψηφιακών υπηρεσιών, όπως αναφέρεται σε συστάσεις που προβλέπονται στο παράρτημα.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ:

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΖΗΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ

Α. ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ΖΗΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΔΕΣΜΗΣ ΜΕΤΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

 Η δέσμη μέτρων του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να αποτελείται από: ·

 μια ολοκληρωμένη νομοθετική πρόταση, η οποία θα αναθεωρεί την οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο με στόχο τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και της ελεύθερης κυκλοφορίας των ψηφιακών υπηρεσιών·

 μια νομοθετική πρόταση για την εκ των προτέρων ρύθμιση των μεγάλων πλατφορμών, για την αντιμετώπιση των αδυναμιών της αγοράς και την ενίσχυση της διαφάνειας, βασιζόμενη στον κανονισμό για τις πλατφόρμες και τις επιχειρήσεις)·

 προτάσεις σχετικά με τα συμβατικά δικαιώματα στο πλαίσιο της παροχής ψηφιακών υπηρεσιών, συμπληρωματικές προς τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες, ως μέρος μιας δέσμης μέτρων, με βάση τις συστάσεις που προβλέπονται στο παρόν παράρτημα, κατόπιν ενδελεχούς ανάλυσης της μεταφοράς και της εφαρμογής των νομικών πράξεων που εκδόθηκαν πρόσφατα στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών, καθώς και αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 10/2014[28] (κανονισμός eIDAS), υπό το φως της εξέλιξης των τεχνολογιών ψηφιακής ταυτοποίησης, προκειμένου να βελτιωθεί η αποδοτικότητα των ηλεκτρονικών συναλλαγών μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών.

Β. ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Σύσταση 1 Σκοπός

Οι προτάσεις θα πρέπει να αποσκοπούν στην ενίσχυση των κανόνων του αστικού και εμπορικού δικαίου που εφαρμόζονται στις εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο σε σχέση με τις ψηφιακές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των πτυχών του αστικού και εμπορικού δικαίου που αφορούν τις τεχνολογίες κατανεμημένου καθολικού και, ειδικότερα, τις έξυπνες συμβάσεις.

Οι προτάσεις θα πρέπει επίσης να έχουν ως στόχο οι συμβατικοί όροι και προϋποθέσεις να καταστούν πιο κατανοητοί, καθώς και να παρασχεθεί στα άτομα μια ουσιαστική επιλογή αυτοεξαίρεσης από ορισμένες ρήτρες ή διαπραγμάτευσης επιμέρους όρων.

Σύσταση 2 Πεδίο εφαρμογής

Οι προτάσεις σχετικά με τα συμβατικά δικαιώματα θα πρέπει να εστιάζουν μόνο σε πτυχές του αστικού και εμπορικού δικαίου και δεν θα πρέπει να επηρεάζουν την οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Θα πρέπει να συνάδουν με τους κανόνες για τη διαφήμιση που ορίζονται στην οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και με τους κανόνες σχετικά με το ψηφιακό περιεχόμενο και τις ψηφιακές υπηρεσίες, που ορίζονται στην οδηγία για το ψηφιακό περιεχόμενο.

Σύσταση 3 Γενικές αρχές

Αρχή της διαφάνειας

Οποιοιδήποτε όροι και προϋποθέσεις ή άλλες ρήτρες χρήσης θα πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμοι και κατανοητοί, ενώ θα πρέπει να χρησιμοποιείται σαφής και απλή γλώσσα. Οι καταναλωτές θα πρέπει να λαμβάνουν ορθές και κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις λειτουργίες και τους τεχνικούς περιορισμούς του ψηφιακού περιεχομένου και των ψηφιακών υπηρεσιών, προκειμένου να αποφεύγεται η εσφαλμένη και παραπλανητική διαφήμιση. Εάν ένα συνδεδεμένο προϊόν ή μια υπηρεσία εξαρτώνται από μία ή περισσότερες υπηρεσίες για να λειτουργήσουν, ή για να λειτουργήσουν με τον βέλτιστο τρόπο, οι διαφημιστές και οι διαφημιστικοί διαμεσολαβητές πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές κατανοούν ότι το προϊόν ή η υπηρεσία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς τη συμπληρωματική υπηρεσία. Η Επιτροπή θα πρέπει να καταρτίσει υπόδειγμα για την περίληψη των βασικών συμβατικών όρων και προϋποθέσεων ή των συμφωνιών για τις άδειες χρήσης τελικού χρήστη (EULA) που θα εμφανίζονται στην αρχή, προκειμένου οι καταναλωτές να είναι σε θέση να εντοπίζουν τα σημαντικότερα σημεία και να κατανοούν τις συνέπειες της συγκατάθεσής τους.

Αρχή της δίκαιης μεταχείρισης

Οποιοιδήποτε όροι και προϋποθέσεις ή άλλες ρήτρες χρήσης δεν είναι αυστηρά απαραίτητοι για την παροχή μιας ψηφιακής υπηρεσίας ή δεν απαιτούνται από τον νόμο θα πρέπει να δύνανται να τροποποιηθούν ή να αφαιρεθούν πριν από την αποδοχή τους από τον τελικό χρήστη («αυτοεξαίρεση»).

Οι επιχειρήσεις θα πρέπει επίσης να μπορούν να περιορίσουν ορισμένες υπηρεσίες, εάν ένα άτομο επιλέξει την «αυτοεξαίρεση», ωστόσο δεν θα πρέπει να μπορούν να αρνηθούν την πρόσβαση στο σύνολό της ούτε να περιορίσουν ουσιώδη στοιχεία μιας ψηφιακής υπηρεσίας ή ενός φυσικού προϊόντος που συνδέεται με μια ψηφιακή υπηρεσία ή σχετίζεται με αυτήν με άλλον τρόπο.

Αρχή της ασφάλειας δικαίου

Θα πρέπει να ορίζεται με σαφήνεια ότι όταν, μεταξύ άλλων, οι συμβατικοί όροι και προϋποθέσεις και οι έξυπνες συμβάσεις εμπίπτουν στον νομικό ορισμό μιας σύμβασης, θα πρέπει να εφαρμόζονται όλες οι σχετικές διατάξεις για την προστασία των καταναλωτών που ορίζονται στην οδηγία για τα δικαιώματα των καταναλωτών.

Η πρόταση θα πρέπει να αποσαφηνίζει κατά πόσο μπορεί να θεωρείται ότι έχει ληφθεί συγκατάθεση κατόπιν ενημέρωσης με την απλή αποδοχή των όρων και προϋποθέσεων ή κατά πόσο η χρήση μιας ψηφιακής υπηρεσίας είναι δυνατή χωρίς αποδεικτικά στοιχεία ότι ένας τελικός χρήστης έχει διαβάσει αυτούς τους όρους και προϋποθέσεις ή άλλες ρήτρες χρήσης.

Επιβολή της εφαρμογής και κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν την επιβολή του δικαιώματος των καταναλωτών να δίνουν συγκατάθεση κατόπιν ενημέρωσης, καθώς και την ελευθερία επιλογής τους κατά την υποβολή δεδομένων σε διαφημιστές και διαφημιστικούς διαμεσολαβητές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιστούν δυνατή την έννομη προστασία των καταναλωτών και να θεσπίζουν τους κανόνες για την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παραβίασης των κανόνων για τα συμβατικά δικαιώματα και να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζεται η εφαρμογή τους. Οι κυρώσεις αυτές πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.


 

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ
ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

7.7.2020

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

39

1

4

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Alex Agius Saliba, Andrus Ansip, Brando Benifei, Adam Bielan, Hynek Blaško, Biljana Borzan, Vlad-Marius Botoş, Markus Buchheit, Dita Charanzová, Deirdre Clune, David Cormand, Petra De Sutter, Carlo Fidanza, Evelyne Gebhardt, Alexandra Geese, Sandro Gozi, Maria Grapini, Svenja Hahn, Virginie Joron, Eugen Jurzyca, Arba Kokalari, Marcel Kolaja, Kateřina Konečná, Andrey Kovatchev, Jean-Lin Lacapelle, Maria-Manuel Leitão-Marques, Adriana Maldonado López, Antonius Manders, Beata Mazurek, Leszek Miller, Kris Peeters, Anne-Sophie Pelletier, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Tomislav Sokol, Ivan Štefanec, Kim Van Sparrentak, Marion Walsmann, Marco Zullo

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Pascal Arimont, Marco Campomenosi, Maria da Graça Carvalho, Edina Tóth, Stéphanie Yon-Courtin

 


 

ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ
ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

39

+

ECR

EPP

GREENS/EFA

ID

NI

RENEW

S&D

Adam Bielan, Carlo Fidanza, Eugen Jurzyca, Beata Mazurek

Pascal Arimont, Maria da Graça Carvalho, Deirdre Clune, Arba Kokalari, Andrey Kovatchev, Antonius Manders, Kris Peeters, Andreas Schwab, Tomislav Sokol, Ivan Štefanec, Edina Tóth, Marion Walsmann

David Cormand, Petra De Sutter, Alexandra Geese, Marcel Kolaja, Kim Van Sparrentak

Markus Buchheit, Marco Campomenosi, Virginie Joron, Jean-Lin Lacapelle

Marco Zullo

Andrus Ansip, Vlad-Marius Botoş, Dita Charanzová, Sandro Gozi, Svenja Hahn, Stéphanie Yon-Courtin

Alex Agius Saliba, Biljana Borzan, Maria Grapini, Maria-Manuel Leitão-Marques, Adriana Maldonado López, Leszek Miller, Christel Schaldemose

 

1

-

ID

Hynek Blaško

 

4

0

EUL/NGL

S&D

Kateřina Konečná, Anne-Sophie Pelletier

Brando Benifei, Evelyne Gebhardt

 

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+ : υπέρ

- : κατά

0 : αποχές

 

 


 

 

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ (20.7.2020)

<CommissionInt>προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων</CommissionInt>


<Titre>που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες: προσαρμογή των κανόνων εμπορικού και αστικού δικαίου για τις εμπορικές οντότητες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο</Titre>

<DocRef>(2020/2019(INL))</DocRef>

Συντάκτρια γνωμοδότησης: <Depute>Petra Kammerevert</Depute>

(Πρωτοβουλία – άρθρο 47 του Κανονισμού)

 

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας καλεί την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1. υπενθυμίζει ότι η ελευθερία και ο πλουραλισμός των μέσων ενημέρωσης αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των δημοκρατικών κοινωνιών· υπενθυμίζει ότι οι παραδοσιακές υπηρεσίες μέσων ενημέρωσης διέπονται από αυστηρούς κανόνες, προκειμένου να διασφαλιστεί η ελευθερία έκφρασης και η συντακτική ελευθερία όσον αφορά το περιεχόμενο που δημοσιεύουν· ζητεί να καταβληθούν προσπάθειες, ιδίως προκειμένου να διασφαλιστούν η διαθεσιμότητα και η προσβασιμότητα του νόμιμου περιεχομένου για το οποίο αναλαμβάνεται ευθύνη από τον υπεύθυνο σύνταξης ή το οποίο παράγεται από δημοσιογράφους, καθώς και κάθε άλλου μέσου ενημέρωσης που ήδη υπόκειται σε γενικά αναγνωρισμένη ανεξάρτητη εποπτεία η οποία διενεργείται σε άλλες πλατφόρμες ή υπηρεσίες, κατά τρόπο ώστε το περιεχόμενό τους να μην υπόκειται σε πρόσθετους ελέγχους, ενώ παράλληλα θα εφαρμόζονται σαφείς και αποτελεσματικοί κανόνες σχετικά με τη διαφάνεια και την ευθύνη των πλατφορμών όσον αφορά την προστασία των δεδομένων, τη διαδικτυακή ασφάλεια και την επιβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων· σημειώνει, επομένως, ότι απαιτούνται συμβατά πλαίσια για περιβάλλοντα εντός και εκτός διαδικτύου και ότι οι συντακτικές αποφάσεις και οι αλγοριθμικές διαδικασίες, καθώς και η αφαίρεση περιεχομένου από διαδικτυακές πλατφόρμες, μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην ελευθερία έκφρασης και στην πρόσβαση στην πληροφόρηση·

2. θεωρεί ότι, λόγω της ταχείας τεχνολογικής προόδου και της ανάπτυξης νέων προϊόντων και υπηρεσιών, κάθε νέα νομοθετική πρόταση σχετικά με έναν νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να παρέχει διαχρονικές μακροπρόθεσμες λύσεις για την αναβάθμιση και την αποσαφήνιση των κανόνων περί ευθύνης και ασφάλειας για ψηφιακές πλατφόρμες, υπηρεσίες και προϊόντα, χωρίς να δημιουργούνται αδικαιολόγητοι φραγμοί που εμποδίζουν την ανάπτυξη των ψηφιακών υπηρεσιών· τονίζει ότι τυχόν νέα μέτρα θα πρέπει να είναι αναλογικά, η δε πρακτική εφαρμογή τους θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη χρηματοδοτική ικανότητα και το μερίδιο αγοράς των αντίστοιχων παρόχων στα κράτη μέλη και την Ένωση, προκειμένου να συμβάλει στην εξασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού και στην προώθηση του ανταγωνισμού·

3. τονίζει ότι το νόμιμο περιεχόμενο που ανταλλάσσεται νόμιμα σύμφωνα με την ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία πρέπει να παραμένει στο διαδίκτυο, η δε αφαίρεση τέτοιου περιεχομένου δεν πρέπει να συνεπάγεται την ταυτοποίηση μεμονωμένων χρηστών ούτε την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τα αφορούν·

4. υπενθυμίζει ότι οι υποχρεώσεις διαφάνειας που ισχύουν για τις πλατφόρμες και τις υπηρεσίες μέσων που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο θα πρέπει να ισχύουν και για την ιδιοκτησία και τις πηγές χρηματοδότησής τους·

5. θεωρεί ότι η δημιουργία του κατάλληλου περιβάλλοντος έχει ζωτική σημασία για την αξιοποίηση του πλήρους δυναμικού της ψηφιακής ενιαίας αγοράς· επισημαίνει ότι το κατάλληλο πλαίσιο θα διασφαλίζει ότι το εντός διαδικτύου περιβάλλον αντιμετωπίζεται με τρόπο παρόμοιο όπως το εκτός διαδικτύου περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων της διαφήμισης και της φορολόγησης·

6. ζητεί ένα ασφαλές ψηφιακό περιβάλλον που θα βασίζεται σε μια ισορροπημένη προσέγγιση όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα, έτσι ώστε να προωθηθούν η πολυφωνία, η δικτυακή ουδετερότητα, η ελευθερίας έκφρασης και πληροφόρησης, καθώς και η προστασία της ιδιοκτησίας· σημειώνει ότι η επικοινωνία πραγματοποιείται πάντα σε ένα δεδομένο πλαίσιο και ότι, ταυτόχρονα, χρειάζονται μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι το παράνομο περιεχόμενο θα αφαιρείται άμεσα και δεν θα επανεμφανίζεται· ζητεί, επομένως, οι αυτοματοποιημένες διαδικασίες να υπόκεινται σε δεοντολογικές αρχές, σε απαιτήσεις διαφάνειας και λογοδοσίας, καθώς και σε ανθρώπινη εποπτεία και έλεγχο· τονίζει ότι οι εν λόγω διαδικασίες πρέπει να συνοδεύονται από αποτελεσματικούς μηχανισμούς υποβολής καταγγελιών και επανόρθωσης για τους χρήστες, οι οποίοι να διασφαλίζουν ότι οι καταγγελίες υποβάλλονται σε επεξεργασία χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, έτσι ώστε να διασφαλίζονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες της επικοινωνίας·

7. ζητεί από την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι φορείς εκμετάλλευσης πλατφορμών θα καθιστούν διαθέσιμες εκθέσεις διαφάνειας με πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των περιπτώσεων στις οποίες περιεχόμενο ή η ανταλλαγή του προσδιορίστηκαν εσφαλμένα ως παράνομα, και ότι οι αρμόδιες αρχές θα καθιστούν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των περιπτώσεων στις οποίες η αφαίρεση οδήγησε στη διερεύνηση και τη δίωξη εγκλημάτων·

8. ζητεί να χρησιμοποιηθεί κάθε τεχνολογικά δυνατό μέσο για την καταπολέμηση του παράνομου περιεχομένου, αφενός, και για την αντιμετώπιση του βλαβερού περιεχομένου, της παραπληροφόρησης, της προπαγάνδας και της ρητορικής μίσους, αφετέρου· τονίζει ότι η χρήση των μέσων αυτών θα υπόκειται σε ρυθμιστική και δικαστική εποπτεία· υπογραμμίζει ότι τα εν λόγω μέτρα δεν μπορούν να οδηγήσουν σε μέτρα εκ των προτέρων ελέγχου ή σε φιλτράρισμα κατά την αναφόρτωση, καθώς αυτά δεν συνάδουν με το άρθρο 15 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[29]·

9. επισημαίνει, ότι πέραν των υποχρεώσεων που αφορούν τη διαφάνεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα, αποτελεσματικά μέτρα σχετικά με τη δυνατότητα εύρεσης και εντοπισμού του περιεχομένου και οι περιορισμοί των ρητών αυτοαναφορών μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στη διάδοση νόμιμου περιεχομένου και στην προώθηση της ενημέρωσης και της πολυφωνίας των μέσων, καθώς και της πολιτιστικής και γλωσσικής ποικιλομορφίας και της πρόσβασης σε ποιοτικό περιεχόμενο δημόσιας αξίας· επισημαίνει ότι οι ορθές πρακτικές συρρύθμισης και αυτορρύθμισης ενισχύουν τη συνεργασία μεταξύ πλατφορμών, κατόχων δικαιωμάτων, ελεγκτών γεγονότων, αρχών και χρηστών και επιτρέπουν στους χρήστες να έχουν τον έλεγχο, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να επισημαίνουν αμφισβητήσιμο περιεχόμενο· σημειώνει ότι οι υπηρεσίες κοινωνικών δικτύων θα πρέπει να επισημαίνουν τυχόν παραπλανητικό περιεχόμενο ολοένα και περισσότερο·

10. ζητεί να υπερέχουν των γενικών κανόνων οι ειδικοί τομεακοί κανόνες που εξυπηρετούν στην υλοποίηση καθολικών κοινωνικών στόχων και εξειδικεύουν τους στόχους αυτούς για ορισμένους τομείς, όπως, για παράδειγμα, οι οδηγίες 2010/13/ΕΕ[30] και (ΕΕ) 2019/790[31], προκειμένου να διασφαλιστούν τα συγγραφικά και καλλιτεχνικά δικαιώματα στο ψηφιακό περιβάλλον·

11. ζητεί από την Επιτροπή να λάβει υπόψη ότι, βάσει πρόσφατης εθνικής νομολογίας, οι πάροχοι υπηρεσιών υποχρεούνται να κατεβάσουν το παράνομο περιεχόμενο εντός 30 λεπτών, ζητεί δε επίσης να διευκρινιστεί η έννοια του «επείγοντος» όσον αφορά το ζωντανό περιεχόμενο·

12. επαναλαμβάνει ότι τα συστήματα πρόσβασης σε δεδομένα που προωθούν τον ανταγωνισμό, τα οποία συμπληρώνουν την επιβολή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, θα πρέπει να επιδιώκουν την αποκέντρωση των δεδομένων που κατέχουν οι κάτοχοι δεδομένων, διατηρώντας παράλληλα κίνητρα για καινοτομία προς όφελος των καταναλωτών·

13. επισημαίνει το γεγονός ότι θεμελιώδεις ελευθερίες, όπως η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία επιλογής των καταναλωτών και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, θα πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο των νέων κανόνων, με στόχο να επιτευχθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού σε ολόκληρο τον κλάδο·

14. τονίζει ότι είναι σημαντικό να αρθούν τα τρέχοντα και πιθανά νέα εμπόδια, οι περιορισμοί και οι επιβαρύνσεις στην παροχή ψηφιακών υπηρεσιών, ειδικά για τις ΜΜΕ και τις νεοσύστατες επιχειρήσεις, και να διασφαλιστούν, ταυτόχρονα, η υπεύθυνη και αμερόληπτη συμπεριφορά των πλατφορμών, καθώς και η αναλογικότητα των υποχρεώσεων, είτε εντός είτε εκτός διαδικτύου·

15. πιστεύει ακράδαντα ότι χρειάζεται να αυξηθεί η ευθύνη των πλατφορμών για παράνομα και μη ασφαλή προϊόντα, προκειμένου να ενισχυθεί έτσι η ενιαία αγορά· υπενθυμίζει ότι, στις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει η ευθύνη των πλατφορμών να είναι ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, να λαμβάνονται υπόψη και να τηρούνται ανελλιπώς οι ισχύουσες διασφαλίσεις υπέρ των καταναλωτών, καθώς και να προβλέπονται σχετικά μέτρα έννομης προστασίας για λιανοπωλητές και καταναλωτές· πιστεύει ότι το σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνο αν οι αρχές επιβολής του νόμου διαθέτουν επαρκείς εξουσίες, μέσα και πόρους για την επιβολή των διατάξεων και για ουσιαστική συνεργασία σε υποθέσεις με διασυνοριακή διάσταση·

16. τονίζει ότι χρειάζεται να επικαιροποιηθούν και να τροποποιηθούν οι ενωσιακοί και εθνικοί κανόνες, καθώς και να αυξηθούν η αρτιότητα, η σαφήνεια και η διαφάνεια τους, ενώ παράλληλα θα καταργηθούν οι περιττές και παρωχημένες κανονιστικές διατάξεις, αντί να προστίθενται νέες, προκειμένου να αποτυπωθούν τα σημερινά τεχνολογικά επιτεύγματα.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ
ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

13.7.2020

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

27

1

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Asim Ademov, Christine Anderson, Andrea Bocskor, Vlad-Marius Botoş, Ilana Cicurel, Gilbert Collard, Gianantonio Da Re, Laurence Farreng, Tomasz Frankowski, Romeo Franz, Αλέξης Γεωργούλης, Hannes Heide, Irena Joveva, Petra Kammerevert, Νιαζί Κιζιλγιουρέκ, Predrag Fred Matić, Dace Melbārde, Victor Negrescu, Niklas Nienaß, Peter Pollák, Marcos Ros Sempere, Domènec Ruiz Devesa, Andrey Slabakov, Massimiliano Smeriglio, Michaela Šojdrová, Sabine Verheyen, Milan Zver

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Isabel Benjumea Benjumea, Marcel Kolaja

Αναπληρωτές (άρθρο 209 παράγραφος 7 του Κανονισμού) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Angel Dzhambazki

 

 


ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

27

+

PPE

Asim Ademov, Isabel Benjumea Benjumea, Andrea Bocskor, Tomasz Frankowski, Peter Pollák, Michaela Šojdrová, Sabine Verheyen, Milan Zver

S&D

Hannes Heide, Petra Kammerevert, Predrag Fred Matić, Victor Negrescu, Marcos Ros Sempere, Domènec Ruiz Devesa, Massimiliano Smeriglio

RENEW

Vlad-Marius Botoş, Ilana Cicurel, Laurence Farreng, Irena Joveva

ID

Gilbert Collard

VERTS/ALE

Romeo Franz, Niklas Nienaß

ECR

Angel Dzhambazki, Dace Melbārde, Andrey Slabakov

GUE/NGL

Αλέξης Γεωργούλης, Νιαζί Κιζιλγιουρέκ

 

1

-

VERTS/ALE

Marcel Kolaja

 

2

0

ID

Christine Anderson, Gianantonio Da Re

 

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+ : υπέρ

- : κατά

0 : αποχές

 

 


 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

1.10.2020

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

22

1

1

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Manon Aubry, Gunnar Beck, Geoffroy Didier, Angel Dzhambazki, Ibán García Del Blanco, Jean-Paul Garraud, Esteban González Pons, Mislav Kolakušić, Gilles Lebreton, Karen Melchior, Jiří Pospíšil, Franco Roberti, Marcos Ros Sempere, Liesje Schreinemacher, Stéphane Séjourné, Raffaele Stancanelli, József Szájer, Marie Toussaint, Adrián Vázquez Lázara, Axel Voss, Tiemo Wölken, Javier Zarzalejos

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Patrick Breyer, Evelyne Gebhardt

 


 

ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

22

+

EPP

Esteban González Pons, Jiří Pospíšil, József Szájer, Axel Voss, Javier Zarzalejos

S&D

Ibán García Del Blanco, Evelyne Gebhardt, Franco Roberti, Marcos Ros Sempere, Tiemo Wölken

RENEW

Karen Melchior, Liesje Schreinemacher, Stéphane Séjourné, Adrián Vázquez Lázara

ID

Jean-Paul Garraud, Gilles Lebreton

VERTS/ALE

Patrick Breyer, Marie Toussaint

ECR

Angel Dzhambazki, Raffaele Stancanelli

GUE/NGL

Manon Aubry

NI

Mislav Kolakušić

 

1

-

ID

Gunnar Beck

 

1

0

EPP

Geoffroy Didier

 

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+ : υπέρ

- : κατά

0 : αποχές

 

[1] ΕΕ L 186 της 11.7.2019, σ. 57.

[2]  ΕΕ L 130 της 17.5.2019, σ. 92.

[3]  ΕΕ L 119 της 4.5.2016, σ. 1.

[4]  ΕΕ L 95 της 15.4.2010, σ. 1.

[5]  ΕΕ L 136 της 24.5.2008, σ. 3.

[6]  ΕΕ L 63 της 6.3.2008, σ. 50.

[7]  ΕΕ L 339 της 21.12.2007 σ. 3.

[8]  ΕΕ C 11 της 31.1.2020, σ. 7.

[9]  ΕΕ L 351 της 20.12. 2012, σ. 1.

[10]  (ΕΕ L 201της 31.7.2002, σ. 37).

[11]  Οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ΕΕ L 201 της 31.7.2002, σ. 37).

[12]  ΕΕ L 304 της 22.11.2011, σ. 64.

[13]  Οδηγία (EE) 2019/1937 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2019, σχετικά με την προστασία των προσώπων που αναφέρουν παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης (ΕΕ L 305 της 26.11.2019, σ. 17).

[14]  Κατά τον καθορισμό του αριθμού των χρηστών, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την κατάσταση των ΜΜΕ και των νεοφυών επιχειρήσεων.

[15]  Οδηγία (ΕΕ) 2015/1535 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Σεπτεμβρίου 2015, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (ΕΕ L 241 της 17.9.2015, σ. 1).

[16]  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (ΕΕ L 119 της 4.5.2016, σ. 1).

[17]  Οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ΕΕ L 201 της 31.7.2002, σ. 37).

[18]  Οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο») (ΕΕ L 178 της 17.7.2000, σ. 1).

[19]   Οδηγία (ΕΕ) 2019/2161 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2019 για την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 98/6/EΚ, 2005/29/EΚ και 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την καλύτερη επιβολή και τον εκσυγχρονισμό των κανόνων της Ένωσης για την προστασία των καταναλωτών (ΕΕ L 328 της 18.12.2019, σ. 7).

[20]  Οδηγία 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149 της 11.6.2005, σ. 22).

[21]   Οδηγία (ΕΕ) 2019/770 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2019, σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για την προμήθεια ψηφιακού περιεχομένου και ψηφιακών υπηρεσιών (ΕΕ L 136 της 22.5.2019, σ. 1).

[22]   Οδηγία (ΕΕ) 2019/771 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2019, σχετικά με ορισμένες πτυχές που αφορούν τις συμβάσεις για τις πωλήσεις αγαθών, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2017/2394 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ, και την κατάργηση της οδηγίας 1999/44/ΕΚ (ΕΕ L 136 της 22.5.2019, σ. 28).

[23]  Κανονισμός (ΕΕ) 2017/2394 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2017, σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών και με την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 (ΕΕ L 345 της 27.12.2017, σ. 1).

[24]    Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (ΕΕ L 119 της 4.5.2016, σ. 1).

[25]    Οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ΕΕ L 201 της 31.7.2002, σ. 37).

[26]   Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Δίκτυο συνεργασίας για την προστασία των καταναλωτών (CPC), Κοινή θέση των αρχών CPC με τίτλο «Stopping scams and tackling unfair business practices on online platforms in the context of the Coronavirus outbreak in the EU».

[27]   Οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 304 της 22.11.2011, σ. 64).

[28]  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 910/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση και τις υπηρεσίες εμπιστοσύνης για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά και την κατάργηση της οδηγίας 1999/93/ΕΚ (ΕΕ L 257 της 28.8.2014, σ. 73).

[29] Οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο») (ΕΕ L 178 της 17.7.2000, σ. 1).

[30] Οδηγία 2010/13/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων) (ΕΕ L 95 της 15.4.2010, σ. 1).

[31] Οδηγία (ΕΕ) 2019/790 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα στην ψηφιακή ενιαία αγορά και την τροποποίηση των οδηγιών 96/9/ΕΚ και 2001/29/ΕΚ (ΕΕ L 130 της 17.5.2019, σ. 92).

Τελευταία ενημέρωση: 19 Οκτωβρίου 2020Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου