Διαδικασία : 2020/2047(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A9-0005/2021

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A9-0005/2021

Συζήτηση :

PV 08/02/2021 - 21
CRE 08/02/2021 - 21

Ψηφοφορία :

PV 09/02/2021 - 14
PV 10/02/2021 - 3

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P9_TA(2021)0042

<Date>{20/01/2021}20.1.2021</Date>
<NoDocSe>A9-0005/2021</NoDocSe>
PDF 242kWORD 72k

<TitreType>ΕΚΘΕΣΗ</TitreType>

<Titre>σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 43 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013 σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας</Titre>

<DocRef>(2020/2047(INI))</DocRef>


<Commission>{LIBE}Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων</Commission>

Εισηγητής: <Depute>Erik Marquardt</Depute>

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ – ΣΥΝΟΨΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ
 ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ – ΣΥΝΟΨΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ

Η παρούσα έκθεση επικεντρώνεται στην εφαρμογή των διαδικασιών στα σύνορα από τα κράτη μέλη. Το άρθρο 43 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου - ΟΔΑ) θεσπίζει τις διαδικασίες στα σύνορα ως δυνατότητα, την οποία τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν στο πλαίσιο της λειτουργίας του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου. Όταν υποβάλλεται αίτηση ασύλου στα σύνορα ή σε ζώνη διέλευσης, τα κράτη μέλη μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να εξετάζουν την αίτηση στα εν λόγω σημεία.

Σκοπός της έκθεσης

Βασικός σκοπός της έκθεσης είναι να επιτρέψει στο Κοινοβούλιο να λάβει τεκμηριωμένες βάσει στοιχείων αποφάσεις στις επικείμενες διαπραγματεύσεις για το Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, στο πλαίσιο των οποίων οι διαδικασίες στα σύνορα διαδραματίζουν καίριο ρόλο. Οι διαδικασίες στα σύνορα διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην πρόταση για το Σύμφωνο. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν προσπάθησε ποτέ να αξιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται, να διαπιστώσει κατά πόσον επιτυγχάνονται οι στόχοι τους και να προσδιορίσει τα συμπεράσματα που πρέπει να συναχθούν για τη θέσπιση νέων νομοθετικών διατάξεων.

 

Οι εκθέσεις εφαρμογής αποτελούν βασικό μέρος του θεματολογίου της Επιτροπής για τη βελτίωση της νομοθεσίας, το οποίο επιδιώκει τον σχεδιασμό και την αξιολόγηση των πολιτικών της ΕΕ, έτσι ώστε να επιτυγχάνουν τους στόχους τους με τον πλέον αποδοτικό και αποτελεσματικό τρόπο. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έχει δημοσιεύσει μέχρι στιγμής έκθεση εφαρμογής της ΟΔΑ, παραβιάζοντας έτσι τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων που υπέχει βάσει του άρθρου 50 της ΟΔΑ. Επιπλέον, το 2016, όταν η Επιτροπή πρότεινε μεταρρύθμιση της ΟΔΑ με τη μετατροπή της σε κανονισμό, δεν υπήρχε εκτίμηση επιπτώσεων. Το ίδιο ισχύει και για την προσφάτως δημοσιευθείσα πρόταση τροποποίησης (COM(2020)611 final).

Σκοπός της παρούσας έκθεσης δεν είναι να υποκαταστήσει την καθυστερημένη πλήρη έκθεση εφαρμογής της ΟΔΑ από την Επιτροπή, ούτε να αξιολογήσει τις επιπτώσεις των νέων προτάσεων της Επιτροπής. Αντ’ αυτού, αποσκοπεί στην παροχή ορισμένων πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διαδικασίες στα σύνορα στο πλαίσιο της ΟΔΑ και σχετικά με τις υφιστάμενες προκλήσεις και τα κενά στην εφαρμογή. Τούτο θα επιτρέψει στο Κοινοβούλιο να λάβει τεκμηριωμένες βάσει στοιχείων αποφάσεις στο πλαίσιο των επικείμενων διαπραγματεύσεων σχετικά με την πρόταση τροποποίησης της ΟΔΑ.

Η έκθεση βασίζεται στην αξιολόγηση εφαρμογής που εκπόνησε η EPRS τον Νοέμβριο 2020, η οποία παρέχει συγκριτική ανάλυση της εφαρμογής του άρθρου 43 της ΟΔΑ, καθώς και νομική αξιολόγηση της μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και της εφαρμογής του εν λόγω άρθρου από τα κράτη μέλη. Το αρχικό σχέδιο έκθεσης βασίζεται στα προκαταρκτικά πορίσματα της εν λόγω αξιολόγησης. Ο εισηγητής ενδέχεται να καταθέσει τροπολογίες στο σχέδιο έκθεσης, προκειμένου να προσαρμόσει την έκθεση στην τελική αξιολόγηση εφαρμογής.

Οι διαδικασίες στα σύνορα δεν είναι καθορισμένες με σαφήνεια

Η αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS καταδεικνύει ότι οι διαδικασίες στα σύνορα δεν είναι σαφώς καθορισμένες στο δίκαιο περί ασύλου της ΕΕ. Το γεγονός αυτό εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την εφαρμογή τους, ιδίως όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις διαδικαστικές εγγυήσεις.

Οι διαδικασίες στα σύνορα αποτελούν εξαίρεση από τον νομικά καθορισμένο κανόνα βάσει της ΟΔΑ, σύμφωνα με τον οποίο οι αιτούντες άσυλο έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν στο έδαφος κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων των συνόρων ή μιας ζώνης διέλευσης. Ως εκ τούτου, η ΟΔΑ περιορίζει αυστηρά τις διαδικασίες στα σύνορα σε περιπτώσεις που απαριθμούνται εξαντλητικά. Επιπλέον, ο νομοθέτης της ΕΕ προέβη σε συσταλτική ερμηνεία τονίζοντας ότι, εφόσον ο αιτών δώσει πειστικές εξηγήσεις, η έλλειψη εγγράφων κατά την είσοδο ή η χρήση πλαστών εγγράφων αυτή καθαυτή δεν θα πρέπει να συνεπάγεται την εφαρμογή συνοριακής ή ταχείας διαδικασίας (αιτιολογική σκέψη 21 της ΟΔΑ). Ωστόσο, στην πράξη η ΟΔΑ αφήνει υπερβολικό περιθώριο στα κράτη μέλη για την επιλεκτική χρήση διαδικασιών στα σύνορα, συχνά πολύ πέραν των ορίων που θέτει η ΟΔΑ.

Ορισμένα κράτη μέλη εξετάζουν το παραδεκτό των αιτήσεων ασύλου στο πλαίσιο διαδικασιών στα σύνορα, ενώ άλλα τις εξετάζουν και επί της ουσίας. Ορισμένα κράτη μέλη εξετάζουν υποθέσεις που εμπίπτουν στον κανονισμό του Δουβλίνου σε διαδικασίες στα σύνορα, ενώ άλλα όχι. Ορισμένα κράτη μέλη χορηγούν διεθνή προστασία στο πλαίσιο διαδικασίας στα σύνορα, ενώ άλλα χορηγούν δικαίωμα εισόδου σε αιτούντες όταν αναγνωρίζουν ότι ο αιτών άσυλο μπορεί να πληροί τις προϋποθέσεις για διεθνή προστασία. Επιπλέον, αρκετά κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διαδικασίες στα σύνορα με πολύ πιο εκτεταμένο τρόπο από ό, τι προβλέπει η ΟΔΑ, ενώ ορισμένα μάλιστα κατευθύνουν όλες τις αιτήσεις ασύλου που πραγματοποιούνται στα σύνορα σε διαδικασία στα σύνορα. Επιπλέον, ορισμένα κράτη μέλη εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα χωρίς να τις χαρακτηρίζουν ως τέτοιες στο εθνικό δίκαιο.

Η κράτηση ως κανόνας στις διαδικασίες στα σύνορα

Οι διαδικασίες στα σύνορα βασίζονται συχνά στο πλάσμα δικαίου της μη εισόδου, που σημαίνει ότι η διαδικασία στα σύνορα λαμβάνει χώρα πριν από τη λήψη ή στο πλαίσιο της λήψης απόφασης σχετικά με το δικαίωμα του αιτούντος να εισέλθει στο έδαφος κράτους μέλους. Τούτο συνεπάγεται σοβαρές συνέπειες για τους αιτούντες άσυλο. Σε όλες τις περιπτώσεις που αναλύθηκαν στην αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS, οι αιτούντες άσυλο σε διαδικασίες στα σύνορα τελούν de facto υπό κράτηση.

Η κράτηση και η στέρηση της ελευθερίας έχουν σοβαρό αντίκτυπο στα θεμελιώδη δικαιώματα ενός προσώπου. Ως εκ τούτου, το δίκαιο της ΕΕ και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθορίζουν υψηλά ελάχιστα όρια για την κράτηση των αιτούντων άσυλο. Το άρθρο 26 της ΟΔΑ απαγορεύει την κράτηση ενός προσώπου απλώς και μόνο επειδή είναι αιτών. Στην οδηγία 2013/33/ΕΕ (οδηγία σχετικά με τις απαιτήσεις υποδοχής) περιλαμβάνεται εξαντλητικός κατάλογος των λόγων κράτησης, καθώς και διασφαλίσεις για τους κρατουμένους.

Ωστόσο, στις διαδικασίες στα σύνορα τα εν λόγω ελάχιστα όρια και οι διασφαλίσεις συχνά αγνοούνται. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν κατά κανόνα τους αιτούντες άσυλο σε de facto κράτηση, συχνά χωρίς έλεγχο αναγκαιότητας ή χωρίς να παρέχουν εναλλακτικές λύσεις αντί της κράτησης. Σε πολλές περιπτώσεις, οι αιτούντες άσυλο δεν έχουν πρόσβαση στις διασφαλίσεις που ισχύουν για τους αιτούντες άσυλο που κρατούνται στο πλαίσιο διαδικασιών στο εσωτερικό της χώρας. Αρκετά κράτη μέλη κρατούν de facto τους αιτούντες άσυλο, με βάση το πλάσμα δικαίου της μη εισόδου, χωρίς να αναγνωρίζουν ότι τούτο συνεπάγεται στέρηση της ελευθερίας. Κατά συνέπεια, οι αιτούντες άσυλο που κρατούνται στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαδικασίας στα σύνορα δεν έχουν καν πρόσβαση σε βασικές διαδικαστικές εγγυήσεις, όπως ο δικαστικός έλεγχος της κράτησής τους. Τούτο εγείρει ακόμα περισσότερες ανησυχίες, καθώς οι συνθήκες κράτησης στα σύνορα είναι συχνά ανεπαρκείς. Σε περίπτωση μεγάλου αριθμού αφίξεων, όπως στα ελληνικά νησιά, οι διαδικασίες στα σύνορα χαρακτηρίζονται από απάνθρωπες συνθήκες.

Σε περίπτωση που οι αιτούντες άσυλο κρατούνται de facto στα σύνορα, η κράτηση θα πρέπει πάντα να προβλέπεται από τον νόμο, και θα πρέπει να εφαρμόζονται οι ίδιες διαδικαστικές εγγυήσεις όπως και για τους αιτούντες άσυλο που κρατούνται σε διαδικασίες στο εσωτερικό της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, οι αιτούντες άσυλο δεν θα πρέπει να τίθενται αυτονοήτως υπό κράτηση.

Άρνηση εισόδου

Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα υποβολής αίτησης ασύλου στα σύνορα. Εάν υπάρχουν ενδείξεις ότι ένα πρόσωπο στα εξωτερικά σύνορα ενδέχεται να επιθυμεί να υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας, τα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνουν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο για τη δυνατότητα αυτή και να προβαίνουν σε ρυθμίσεις για τη διερμηνεία, προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου.

 

Ωστόσο, υπάρχουν πολυάριθμες αναφορές για άτομα στα οποία απαγορεύτηκε η είσοδος ή επαναπροωθήθηκαν στο πλαίσιο των διαδικασιών στα σύνορα, χωρίς να αξιολογηθούν οι ανάγκες τους για προστασία και χωρίς να έχουν καταγραφεί οι αιτήσεις τους για άσυλο. Τούτο συνιστά σοβαρή παραβίαση του ενωσιακού και του διεθνούς δικαίου.

Για να αποτρέπονται τέτοιες παράνομες πρακτικές και να διασφαλίζεται η συμμόρφωση των κρατών μελών με το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο στα εξωτερικά σύνορα, θα πρέπει να θεσπιστούν ανεξάρτητοι μηχανισμοί παρακολούθησης. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (FRA) σχετικά με τους συνοριακούς ελέγχους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να παρέχουν στους φορείς παρακολούθησης πρόσβαση σε συνοριακές εγκαταστάσεις, προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματική προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και η συστηματική αναφορά παραβιάσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν την αποτελεσματική διερεύνηση και επιβολή κυρώσεων για όλες τις καταγγελίες.

Αξιολόγηση της ανάγκης παροχής προστασίας

Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν κατάλληλους μηχανισμούς για την αναγνώριση των ατόμων με ιδιαίτερες ανάγκες, προκειμένου να τα εξαιρούν από τη διαδικασία στα σύνορα. Η αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS καταδεικνύει ότι σε όλες τις χώρες που εξετάστηκαν δεν υπάρχουν κατάλληλοι και αποτελεσματικοί μηχανισμοί για τον εντοπισμό των χρηζόντων προστασίας, και ότι αρκετά κράτη μέλη δεν διαθέτουν καν τέτοιους μηχανισμούς. Τα άτομα που δεν είναι εμφανές ότι χρήζουν προστασίας, όπως τα θύματα βασανιστηρίων ή σεξουαλικής κακοποίησης, δεν εντοπίζονται σχεδόν ποτέ στις διαδικασίες στα σύνορα. Η έλλειψη κατάλληλων μηχανισμών εντοπισμού καθιστά συχνά στην πράξη τις ειδικές διαδικαστικές εγγυήσεις και την επαρκή στήριξη κενές περιεχομένου. Τούτο είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό όσον αφορά τα παιδιά και εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον σεβασμό του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Ως εκ τούτου, τα παιδιά και οι οικογένειές τους θα πρέπει να εξαιρούνται γενικώς από τις διαδικασίες στα σύνορα.

Διαδικαστικές εγγυήσεις και δίκαιες συνοριακές διαδικασίες

Η αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS αναφέρει σημαντικά προβλήματα όσον αφορά τις διαδικαστικές εγγυήσεις σε όλα τα κράτη μέλη που εξετάστηκαν. Οι αιτούντες πρέπει να ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους και για τη διαδικασία ασύλου και πρέπει να τους παρέχεται ουσιαστική πρόσβαση σε οργανώσεις και πρόσωπα που παρέχουν συμβουλές. Στην πράξη, ωστόσο, τούτο συμβαίνει σπάνια. Στο δίκαιο πολλών κρατών μελών προβλέπεται το δικαίωμα σε δωρεάν νομική συνδρομή σε πρώτο βαθμό στο πλαίσιο των διαδικασιών στα σύνορα, αν και τούτη δεν είναι υποχρεωτική. Ωστόσο, οι σύντομες προθεσμίες και η (de facto) κράτηση συχνά εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβαση σε νομική συνδρομή. Οι αιτούντες άσυλο δεν είναι σε θέση να επικοινωνήσουν με δικηγόρο λόγω έλλειψης εργαλείων επικοινωνίας, οι δικηγόροι δεν διαθέτουν επαρκή χρόνο για την προετοιμασία της προσφυγής ή για να μιλήσουν με τον πελάτη τους ή υπάρχει πλήρης έλλειψη ειδικευμένων δικηγόρων. Οι ΜΚΟ συχνά δεν μπορούν να καλύψουν το κενό λόγω της μειωμένης ή πλήρους έλλειψης πρόσβασης σε εγκαταστάσεις στα σύνορα. Η διερμηνεία συχνά δεν είναι διαθέσιμη, είναι κακής ποιότητας ή είναι δύσκολη όταν γίνεται τηλεφωνικά. Επιπλέον, οι αιτούντες συχνά δεν ενημερώνονται συστηματικά σχετικά με τη διαδικασία ασύλου και τα δικαιώματά τους.

 

Η ίδια η φύση των διαδικασιών στα σύνορα δυσχεραίνει την παροχή πλήρων διαδικαστικών εγγυήσεων στην πράξη. Η αποτελεσματικότητά τους υπονομεύεται από τον συνδυασμό της (de facto) κράτησης και των βραχύτερων προθεσμιών που προβλέπονται στο πλαίσιο των διαδικασιών στα σύνορα. Τα κράτη μέλη ορίζουν συνήθως πολύ βραχείες προθεσμίες λίγων μόνο ημερών και για τη διαδικασία προσφυγής, γεγονός που παραβιάζει το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής, δεδομένης της περιορισμένης πρόσβασης σε συνδρομή και στον έξω κόσμο. Είναι ακόμη πιο ανησυχητικό το γεγονός ότι η ΟΔΑ δεν εγγυάται το ανασταλτικό αποτέλεσμα της προσφυγής.

Όσον αφορά την ταχεία διαδικασία στα σύνορα στα ελληνικά νησιά, ο FRA, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και ο Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών έχουν εκφράσει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις δέουσες διαδικαστικές εγγυήσεις και τα προβλήματα στον τομέα των θεμελιωδών δικαιωμάτων, που φαίνονται σχεδόν ανυπέρβλητα.

Οι διαδικασίες στα σύνορα χαρακτηρίζονται από το εξής αναπόφευκτο δίλημμα: αφενός χρειάζεται περισσότερος χρόνος για τη διεξαγωγή δίκαιης διαδικασίας, αφετέρου η κράτηση των αιτούντων θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη. Ως εκ τούτου, δεν συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της ΟΔΑ. Επομένως, τα κράτη μέλη θα πρέπει γενικά να αποφεύγουν την εφαρμογή διαδικασιών στα σύνορα και δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να υποχρεούνται να εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα. Στις διαδικασίες στα σύνορα, τα κράτη μέλη είτε δεν μπορούν να διασφαλίσουν ότι η διαδικασία θα είναι δίκαιη είτε παραβιάζουν τα θεμελιώδη δικαιώματα των αιτούντων με την κράτησή τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Σε περίπτωση που εφαρμόζονται παρόλ’ αυτά διαδικασίες στα σύνορα, θα πρέπει να περιορίζονται αυστηρά σε λιγότερο περίπλοκες περιπτώσεις, για παράδειγμα σε περιπτώσεις στις οποίες έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία στον αιτούντα σε άλλο κράτος (μέλος) ή όταν εγείρονται μόνο ζητήματα που δεν σχετίζονται με την εξέταση μιας διαδικασίας ασύλου.

 


 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 43 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013 σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας

(2020/2047(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

 έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) το 1948, καθώς και το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα,

 έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού,

 έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ),

 έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του 1951 σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων και το Πρωτόκολλο του 1967, ειδικότερα δε το δικαίωμα μη επαναπροώθησης,

 έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 1, 3, 4, 6, 7, 18, 19, 20 και 47,

 έχοντας υπόψη το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την ασφαλή, ομαλή και νόμιμη μετανάστευση, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 19 Δεκεμβρίου 2018,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 78 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013 σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας[1] (οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου – ΟΔΑ),

 έχοντας υπόψη τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ),

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (οδηγία σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή)[2],

 έχοντας υπόψη την προσωρινή συμφωνία μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2018, σχετικά με την αναδιατύπωση της οδηγίας σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή,

 έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/399 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2016, περί κώδικα της Ένωσης σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν)[3],

 έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙΙ»)[4],

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2020, με τίτλο «COVID-19: Οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των σχετικών ενωσιακών διατάξεων στον τομέα του ασύλου και των διαδικασιών επιστροφής και σχετικά με την επανεγκατάσταση» (C(2020)2516),

 έχοντας υπόψη την ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής που εκπόνησε η Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EPRS) σχετικά με τις διαδικασίες ασύλου στα σύνορα, η οποία δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2020[5],

 έχοντας υπόψη τη μελέτη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο 2020, με τίτλο «Border Procedures for Asylum Applications in EU+ Countries» (Διαδικασίες στα σύνορα για αιτήσεις ασύλου στις χώρες ΕΕ+) και τη δημοσίευση της EASO με τίτλο «Guidance on asylum procedure: operational standards and indicators» (Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διαδικασία ασύλου: επιχειρησιακά πρότυπα και δείκτες) του Σεπτεμβρίου 2019,

 έχοντας υπόψη την έκθεση για τα θεμελιώδη δικαιώματα που συνέταξε ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) για το 2020,

 έχοντας υπόψη τη γνώμη 3/2019 του FRA, της 4ης Μαρτίου 2019, με τίτλο «Update of the 2016 Opinion of the European Union Agency for Fundamental Rights on fundamental rights in the ‘hotspots’ set up in Greece and Italy» (Επικαιροποίηση της γνώμης του 2016 του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης στην Ελλάδα και την Ιταλία»),

 έχοντας υπόψη την έκθεση του FRA, της 8ης Δεκεμβρίου 2020, με τίτλο «Migration: Fundamental Rights Challenges at Land Borders» (Μετανάστευση: Προκλήσεις όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα στα χερσαία σύνορα),

 έχοντας υπόψη τις συνιστώμενες αρχές και τις κατευθυντήριες γραμμές του Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στα διεθνή σύνορα,

 έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία του 2016 σχετικά με τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 30ής Μαΐου 2018 σχετικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου[6],

 έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, της 22ας Μαΐου 2018, σχετικά με την πρόταση για την έκδοση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση κοινής διαδικασίας διεθνούς προστασίας στην Ένωση και την κατάργηση της οδηγίας 2013/32/ΕΕ,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 54 του Κανονισμού του, καθώς και το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο ε) και το παράρτημα 3 της απόφασης της Διάσκεψης των Προέδρων, της 12ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη διαδικασία για την εξουσιοδότηση εκπόνησης εκθέσεων πρωτοβουλίας,

 έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (A9-0005/2021),

A. λαμβάνοντας υπόψη ότι το παρόν ψήφισμα έχει ως στόχο να παράσχει στους συννομοθέτες τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των διαδικασιών στα σύνορα επί του παρόντος, αξιολογώντας τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το άρθρο 43 της ΟΔΑ και τις σχετικές διατάξεις· λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός του παρόντος ψηφίσματος δεν είναι να υποκαταστήσει την καθυστερημένη πλήρη έκθεση εφαρμογής της ΟΔΑ από την Επιτροπή, ούτε τις νομοθετικές διαπραγματεύσεις επί της νέας τροποποιημένης πρότασης για έναν κανονισμό για τις διαδικασίες ασύλου·

B. λαμβάνοντας υπόψη ότι συχνά δεν συλλέγονται και δεν δημοσιεύονται αναλυτικά και συγκρίσιμα δεδομένα σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 43 της ΟΔΑ· λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν είναι διαθέσιμα στοιχεία για το οικονομικό κόστος που ενέχουν οι διαδικασίες στα σύνορα· λαμβάνοντας υπόψη ότι η στέρηση της ελευθερίας μπορεί να συνεπάγεται σημαντικό ανθρώπινο κόστος για τα άτομα, ιδίως εάν οι εγκαταστάσεις κράτησης στα σύνορα είναι ανεπαρκείς ή εάν οι διαδικαστικές εγγυήσεις δεν εφαρμόζονται ή εφαρμόζονται ανεπαρκώς·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΟΔΑ δεν παρέχει σαφή ορισμό των διαδικασιών στα σύνορα ούτε προσδιορίζει τους στόχους τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 43 παράγραφος 1 της ΟΔΑ αφήνει στα κράτη μέλη την επιλογή σχετικά με τη χρήση των διαδικασιών στα σύνορα· λαμβάνοντας υπόψη ότι 14 κράτη μέλη εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα και, μεταξύ αυτών, τρία από τα κράτη μέλη που καλύπτονται από την ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS επικαλούνται λόγους που βαίνουν πέραν της ΟΔΑ· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν, σε σαφώς καθορισμένες περιστάσεις, διαδικασίες για την εξέταση του παραδεκτού και/ή της ουσίας των αιτήσεων στα σύνορα ή σε ζώνη διέλευσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η πλειονότητα των κρατών μελών αξιολογεί και την εφαρμοσιμότητα διαδικασίας του Δουβλίνου στα σύνορα ή σε ζώνες διέλευσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διαδικασίες στα σύνορα αντιστοιχούν σε μικρό μόνο ποσοστό του συνολικού όγκου υποθέσεων των αποφαινόμενων αρχών, με εξαίρεση την Ελλάδα, όπου άνω του 50 % των αιτήσεων διεκπεραιώνεται σε ταχεία διαδικασία που θεσπίστηκε ως αποτέλεσμα της δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας·

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 43 της ΟΔΑ δεν ορίζει ρητά σε ποια σύνορα μπορούν τα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν διαδικασίες στα σύνορα· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο όρος «σύνορα» στο προαναφερθέν άρθρο θα πρέπει να γίνεται κατανοητός ως «εξωτερικά σύνορα» της ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι δύο κράτη μέλη εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα και στα εσωτερικά σύνορα και κρατούν τους αιτούντες σε αστυνομικές εγκαταστάσεις·

E. λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένα κράτη μέλη κρατούν αιτούντες άσυλο σε διαδικασίες στα σύνορα χωρίς νομική βάση στο εθνικό τους δίκαιο· λαμβάνοντας υπόψη ότι, εκτός από τις ανεπαρκείς διασφαλίσεις για τους αιτούντες, τούτο μπορεί επίσης να οδηγήσει σε άρνηση του δικαιώματος επίσκεψης των βουλευτών του Κοινοβουλίου·

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η κράτηση στο πλαίσιο διαδικασιών στα σύνορα υπόκειται στους ίδιους κανόνες με την κράτηση αιτούντων οπουδήποτε αλλού στην επικράτεια κράτους μέλους· λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή ορίζει ότι οι αιτούντες μπορούν να κρατούνται μόνο ως έσχατη λύση, μετά τη δέουσα εξέταση όλων των μη στερητικών της ελευθερίας εναλλακτικών μέτρων αντί της κράτησης, και ότι η κράτηση πρέπει να βασίζεται στις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας· λαμβάνοντας υπόψη ότι, όταν η κράτηση διατάσσεται από διοικητικές αρχές, τα κράτη μέλη πρέπει να προβλέπουν ταχύ δικαστικό έλεγχο της νομιμότητας της κράτησης αυτεπαγγέλτως και/ή κατόπιν αιτήσεως του αιτούντος· λαμβάνοντας υπόψη ότι, όσον αφορά τους ανηλίκους, τα κράτη μέλη πρέπει, σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο, να καταβάλουν επίσης κάθε δυνατή προσπάθεια για να τους απελευθερώσουν από την κράτηση και να τους τοποθετήσουν σε κατάλληλο για ανηλίκους κατάλυμα·

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά τη σημαντική αύξηση των εικαζόμενων παραβιάσεων των θεμελιωδών δικαιωμάτων στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να θεσπίσουν ανεξάρτητο μηχανισμό παρακολούθησης που να διασφαλίζει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στα εξωτερικά σύνορα·

H. λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει να παρέχεται σαφής ενημέρωση και επαρκής συνδρομή σε υπηκόους τρίτων χωρών ή ανιθαγενείς σε διαδικασίες στα σύνορα, μεταξύ άλλων νομική συνδρομή και υπηρεσίες διερμηνείας, ιδίως όσον αφορά τη δυνατότητα υποβολής αίτησης για παροχή διεθνούς προστασίας·

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS διαπίστωσε ότι οι διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπονται στην ΟΔΑ, ιδίως το δικαίωμα στην ενημέρωση, τη νομική συνδρομή και τη διερμηνεία, στην πράξη δεν εφαρμόζονται ή εφαρμόζονται μόνο σε περιορισμένο βαθμό από τα κράτη μέλη που εξετάστηκαν στην αξιολόγηση·

Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS αποκαλύπτει αρκετές περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με την ΟΔΑ· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή έχει κινήσει διαδικασίες επί παραβάσει κατά δύο μόνο κρατών μελών·

Γενικές παρατηρήσεις

1. σημειώνει ότι η Επιτροπή έχει διενεργήσει διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και ανταλλαγές απόψεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του νέου συμφώνου για τη μετανάστευση και το άσυλο· επισημαίνει, ωστόσο, ότι, παρά τη νομική υποχρέωση της για υποβολή εκθέσεων και τις απαιτήσεις που απορρέουν από τη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, η Επιτροπή δεν υπέβαλε ποτέ έκθεση εφαρμογής σχετικά με την ΟΔΑ, και ότι το 2016 και το 2020 υπέβαλε προτάσεις κανονισμού για τις διαδικασίες ασύλου χωρίς να προβλέπει εκτίμηση επιπτώσεων· αναμένει από την Επιτροπή να υποβάλει την έκθεση αυτή, η οποία έπρεπε να είχε υποβληθεί ήδη το 2017·

2. επαναλαμβάνει τη σημασία μιας τεκμηριωμένης προσέγγισης για την καθοδήγηση της συνεκτικής χάραξης πολιτικής·

3. σημειώνει ότι η παρακολούθηση και τα στατιστικά δεδομένα είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το δίκαιο της ΕΕ· καλεί τα κράτη μέλη να συλλέγουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με: (i) τον αριθμό των αιτήσεων ασύλου που εξετάζονται σε διαδικασίες στα σύνορα και τις κατηγορίες των ενδιαφερόμενων αιτούντων· (ii) τους τύπους των λόγων για τους οποίους ζητείται η χρήση της διαδικασίας στα σύνορα και τη συχνότητά τους· (iii) τα αποτελέσματα των διαδικασιών στα σύνορα, τόσο σε πρώτο βαθμό όσο και σε δεύτερο βαθμό, και (iv) τον αριθμό και τις κατηγορίες των προσώπων που δεν διοχετεύθηκαν στη διαδικασία στα σύνορα·

Πεδίο εφαρμογής

4. τονίζει ότι οι διαδικασίες στα σύνορα επί του παρόντος συνιστούν εξαίρεση από τον νομικά καθορισμένο κανόνα σύμφωνα με τον οποίο οι αιτούντες άσυλο έχουν δικαίωμα εισόδου στο έδαφος κράτους μέλους· σημειώνει ότι πολλές αιτήσεις διεθνούς προστασίας γίνονται στα σύνορα ή στις ζώνες διέλευσης ενός κράτους μέλους πριν από την απόφαση για την εισδοχή του αιτούντος· σημειώνει ότι στις περιπτώσεις αυτές τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν διαδικασίες στα σύνορα μόνο στις περιπτώσεις που ορίζονται εξαντλητικά στα άρθρα 31 παράγραφος 8 και 33 της ΟΔΑ και σύμφωνα με τις βασικές αρχές και εγγυήσεις του κεφαλαίου ΙΙ της ΟΔΑ· σημειώνει ότι η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και η εφαρμογή των διαδικασιών στα σύνορα βάσει της ΟΔΑ διαφέρει μεταξύ των κρατών μελών, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ομοιομορφία στην ΕΕ· σημειώνει ότι τα περισσότερα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διαδικασίες στα σύνορα σε μικρό μόνο αριθμό υποθέσεων και ότι ορισμένα κράτη μέλη γενικά δεν χρησιμοποιούν διαδικασίες στα σύνορα· επισημαίνει, ωστόσο, ότι τρία από τα επτά κράτη μέλη που εξετάστηκαν στην ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα πέραν των λόγων που προβλέπονται στο άρθρο 43 της ΟΔΑ, και τα καλεί να μην το πράττουν· καλεί, επιπλέον, τα κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα στα εσωτερικά σύνορα·

5. σημειώνει ότι η όσο το δυνατόν ταχύτερη και αποδοτικότερη εξέταση των αιτημάτων εξυπηρετεί το συμφέρον όλων των προσώπων που αιτούνται διεθνή προστασία, εφόσον όλες οι αιτήσεις υπόκεινται σε εξατομικευμένη εκτίμηση και εφόσον ισχύουν και μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά οι διαδικαστικές εγγυήσεις και τα δικαιώματα που προβλέπει για τους αιτούντες το δίκαιο της ΕΕ·

Πλάσμα δικαίου της μη εισόδου και κράτηση

6. υπενθυμίζει ότι οι διαδικασίες στα σύνορα συνεπάγονται την εξέταση αίτησης ασύλου στα σύνορα ή σε ζώνη διέλευσης πριν από τη λήψη απόφασης για την είσοδο στο έδαφος κράτους μέλους· επαναλαμβάνει ότι η άρνηση εισόδου δυνάμει του κώδικα συνόρων του Σένγκεν δεν πρέπει να θίγει την εφαρμογή ειδικών διατάξεων σχετικά με το δικαίωμα ασύλου και τη διεθνή προστασία· σημειώνει ότι, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να αξιολογούν κατά πόσον ένας αιτών άσυλο χρήζει προστασίας·

7. σημειώνει, επιπλέον, ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 της ΟΔΑ, πρέπει να επιτρέπεται στους αιτούντες να παραμένουν στο έδαφος κρατών μελών, μεταξύ άλλων στα σύνορα ή σε ζώνες διέλευσης όπου υποβλήθηκε η αίτηση διεθνούς προστασίας·

8. επισημαίνει ότι το γεγονός ότι ένας αιτών δεν εισήλθε νομίμως στο έδαφος του κράτους μέλους, ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεται στο έδαφος αυτό, αποτελεί πλάσμα δικαίου· τονίζει ότι αυτό το πλάσμα δικαίου επηρεάζει αποκλειστικά το δικαίωμα εισόδου και διαμονής, αλλά δεν σημαίνει ότι ο αιτών δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του οικείου κράτους μέλους·

9. τονίζει ότι οι αιτούντες που υπόκεινται σε διαδικασίες στα σύνορα είναι πιθανό να τεθούν υπό κράτηση κατά τη διάρκεια της εξέτασης της αίτησής τους για άσυλο· επισημαίνει, επιπλέον, ότι όλα τα κράτη μέλη που εξετάστηκαν στην ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS θέτουν αιτούντες άσυλο υπό κράτηση στο πλαίσιο των διαδικασιών στα σύνορα·

10. επαναλαμβάνει ότι, όπως ορίζεται στην οδηγία σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή, τα κράτη μέλη δεν πρέπει να θέτουν υπό κράτηση ένα πρόσωπο για τον μοναδικό λόγο ότι είναι αιτών, και ότι οι αιτούντες μπορούν να κρατούνται μόνο υπό πολύ σαφώς προσδιορισμένες εξαιρετικές συνθήκες· υπενθυμίζει την κοινή προσωρινή συμφωνία του με το Συμβούλιο σχετικά με την αναδιατύπωση της οδηγίας σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή, η οποία ορίζει ότι τα κράτη μέλη δεν κρατούν αιτούντα λόγω της ιθαγένειάς του· τονίζει ότι η οδηγία σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή ορίζει ότι η κράτηση πρέπει να παραμένει μέτρο έσχατης ανάγκης, να διαρκεί μόνο για όσο το δυνατόν βραχύτερο χρονικό διάστημα, και μόνον όσο ισχύουν οι λόγοι που ορίζονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή, και ότι πρέπει να παρέχεται στα πρόσωπα που κρατούνται η δυνατότητα να ασκήσουν προσφυγή κατά της στέρησης της ελευθερίας τους· επαναλαμβάνει ότι το δικαίωμα στην ελευθερία, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και στο άρθρο 5 της ΕΣΔΑ, ισχύει και στα σύνορα της ΕΕ· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι ελάχιστες εναλλακτικές λύσεις αντί της κράτησης έχουν αναπτυχθεί και εφαρμοστεί στις διαδικασίες στα σύνορα, και ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις αντί της κράτησης·

11. εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη κρατούν αιτούντες άσυλο σε διαδικασίες στα σύνορα χωρίς να υπάρχει στο εθνικό τους δίκαιο σχετική νομική βάση για την κράτηση στο πλαίσιο διαδικασιών στα σύνορα, καθώς τούτο μπορεί να οδηγήσει σε ανεπαρκείς διασφαλίσεις· τονίζει ότι, εάν τα κράτη μέλη επιλέξουν να καταφύγουν στην κράτηση, θα πρέπει να προβλέπουν σχετική νομική βάση στο εθνικό τους δίκαιο·

12. υπενθυμίζει ότι το ΔΕΕ, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-924/19 PPU και C-925/19 PPU, αποφάσισε ότι ακόμη και αν ένας αιτών μπορεί να εγκαταλείψει ζώνη διέλευσης προς την κατεύθυνση τρίτης χώρας, η κατάστασή του μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά κράτηση·

13. εκφράζει σοβαρή ανησυχία για τις καταγγελίες περί σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θλιβερών συνθηκών κράτησης σε ζώνες διέλευσης ή κέντρα κράτησης σε παραμεθόριες περιοχές· καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν αξιοπρεπείς συνθήκες υποδοχής στις συνοριακές εγκαταστάσεις, σύμφωνα με τα πρότυπα της οδηγίας σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή· υπενθυμίζει, εν προκειμένω, ότι οι αιτούντες που τελούν υπό κράτηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με πλήρη σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας·

14. υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1989 για τα δικαιώματα του παιδιού, τα κράτη μέλη θα πρέπει κατά την εφαρμογή της ΟΔΑ να λαμβάνουν πρωτίστως υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού· σημειώνει ότι η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού έχει διευκρινίσει ότι τα παιδιά δεν θα πρέπει ποτέ να κρατούνται για λόγους μετανάστευσης· επαναλαμβάνει τη θέση του σχετικά με τον κανονισμό για τις διαδικασίες ασύλου, δηλαδή ότι οι ανήλικοι δεν θα πρέπει ποτέ να κρατούνται στο πλαίσιο διαδικασιών στα σύνορα, και ότι η διαδικασία στα σύνορα μπορεί να εφαρμόζεται σε ανηλίκους μόνον εφόσον υπάρχει διαθέσιμη εναλλακτική λύση αντί της κράτησής τους· καλεί τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν επί του παρόντος τη διαδικασία στα σύνορα σε ανηλίκους να θέσουν σε εφαρμογή εναλλακτικές λύσεις αντί της κράτησης, σύμφωνα με το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού· καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα μόνον όταν υπάρχουν τέτοιες μη στερητικές της ελευθερίας εναλλακτικές λύσεις·

Άρνηση εισόδου και παρακολούθηση

15. επισημαίνει τα πρόσφατα πορίσματα του FRA, ιδίως το γεγονός ότι ο αριθμός των εικαζόμενων περιστατικών παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων που καταγράφονται στα εξωτερικά σύνορα έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια· σημειώνει ότι τούτο περιλαμβάνει πολλές περιπτώσεις ατόμων στα οποία απαγορεύεται η είσοδος χωρίς να έχουν καταγραφεί οι αιτήσεις ασύλου τους, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο διαδικασιών στα σύνορα· επαναλαμβάνει ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να αποτρέπουν την παράνομη διέλευση των συνόρων και υπενθυμίζει ότι η υποχρέωση αυτή δεν θίγει τα δικαιώματα των ατόμων που ζητούν διεθνή προστασία· συμφωνεί με τον FRA ότι η σοβαρότητα αυτών των εικαζόμενων περιστατικών και το γεγονός ότι καταγράφονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα συνιστούν σοβαρή ανησυχία για τα θεμελιώδη δικαιώματα· επαναλαμβάνει ότι η αυτόματη άρνηση εισόδου, η επαναπροώθηση και οι συλλογικές απελάσεις απαγορεύονται βάσει του ενωσιακού και του διεθνούς δικαίου· τονίζει, επιπλέον, ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8 της ΟΔΑ, τα κράτη μέλη έχουν καθήκον να ενημερώνουν τα άτομα σχετικά με τη δυνατότητα υποβολής αίτησης ασύλου εάν υπάρχουν ενδείξεις ότι χρήζουν προστασίας, και ότι για τα πρόσωπα στα οποία έχει απαγορευθεί η είσοδος πρέπει να διασφαλίζεται η πρόσβαση σε πραγματική προσφυγή σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ και την ΕΣΔΑ· εκφράζει δυσαρέσκεια για όλες τις περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη δεν τηρούν τις σχετικές υποχρεώσεις τους και τα καλεί να συμμορφωθούν πλήρως με τις εν λόγω υποχρεώσεις· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει αποτελεσματικά τη συμμόρφωση των κρατών μελών με τις υποχρεώσεις αυτές, μεταξύ άλλων αναστέλλοντας τις πληρωμές της ΕΕ σε περιπτώσεις σοβαρών ελλείψεων·

16. θεωρεί ότι είναι σημαντικό να συσταθεί ένας ανεξάρτητος μηχανισμός παρακολούθησης και καλεί τα κράτη μέλη να χορηγούν στους φορείς παρακολούθησης ανεμπόδιστη πρόσβαση σε συνοριακές εγκαταστάσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και η συστηματική αναφορά των παραβιάσεων, σύμφωνα με τις συστάσεις του FRA στην έκθεσή του περί ζητημάτων που άπτονται των θεμελιωδών δικαιωμάτων στα χερσαία σύνορα· πιστεύει ότι η ανεξάρτητη παρακολούθηση θα πρέπει επίσης να επαληθεύει την ποιότητα της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και το αποτέλεσμα αυτής, καθώς και τις συνθήκες κράτησης και τη συμμόρφωση με τις διαδικαστικές εγγυήσεις· θεωρεί ότι στους φορείς παρακολούθησης θα πρέπει να συμμετέχουν ανεξάρτητοι και αρμόδιοι εθνικοί οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ΜΚΟ, οργανισμοί της ΕΕ όπως ο FRA, καθώς και διεθνείς οργανισμοί, όπως η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες·

Ασυνόδευτοι ανήλικοι και ευάλωτοι αιτούντες που χρήζουν ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας στα σύνορα

17. σημειώνει ότι το άρθρο 24 της ΟΔΑ ορίζει ότι τα κράτη μέλη αξιολογούν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από την υποβολή αίτησης διεθνούς προστασίας κατά πόσον ένας αιτών χρήζει ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων, και ότι δεν πρέπει να εφαρμόζουν τη διαδικασία στα σύνορα εάν οι εν λόγω εγγυήσεις δεν μπορούν να παρασχεθούν στο πλαίσιό της·

18. τονίζει ότι, ενώ τα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει μηχανισμούς για τον εντοπισμό αιτούντων που χρήζουν ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων, οι μηχανισμοί αυτοί συχνά δεν είναι αποτελεσματικοί όσον αφορά τον εντοπισμό τέτοιων αναγκών ενώ, όταν εντοπίζονται ανάγκες, συχνά αξιολογούνται μόνο οι εμφανείς ανάγκες· σημειώνει ότι η αποτελεσματική και ταχεία ταυτοποίηση των αιτούντων που χρήζουν ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση· τονίζει ότι τα ευάλωτα άτομα δικαιούνται να αξιολογούνται οι ανάγκες τους για ειδικές διαδικαστικές εγγυήσεις και, εάν υπόκεινται σε διαδικασίες στα σύνορα, να λαμβάνουν επαρκή υποστήριξη βάσει του δικαίου της ΕΕ· καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι όλοι οι αιτούντες που χρήζουν ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων ταυτοποιούνται αποτελεσματικά και ότι αποκτούν πλήρη πρόσβαση σε αυτές τις ειδικές εγγυήσεις και υποστήριξη, όπως ορίζεται στην οδηγία σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή· τονίζει ότι όταν η κατάλληλη υποστήριξη δεν μπορεί να παρέχεται εντός του πλαισίου των διαδικασιών στα σύνορα, ή όταν η αποφαινόμενη αρχή θεωρεί ότι ο αιτών χρήζει ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων, αποδίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στα θύματα βασανιστηρίων, βιασμού ή άλλων σοβαρών μορφών ψυχολογικής, σωματικής, σεξουαλικής βίας ή βίας λόγω φύλου, η αποφαινόμενη αρχή δεν πρέπει να εφαρμόζει ή πρέπει να παύει να εφαρμόζει τις διαδικασίες αυτές στον αιτούντα·

19. υπενθυμίζει ότι το άρθρο 25 παράγραφος 6 στοιχείο β) της ΟΔΑ προβλέπει περιορισμένες περιστάσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη επιτρέπεται να διεκπεραιώνουν αιτήσεις ασυνόδευτων ανηλίκων στο πλαίσιο διαδικασίας στα σύνορα· επισημαίνει ότι τα εξετασθέντα κράτη μέλη δεν διαθέτουν επαρκείς μεθόδους εκτίμησης της ηλικίας· καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, καθώς και να προστατεύουν τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων· επισημαίνει ότι η ΟΔΑ ορίζει ότι τα κράτη μέλη έχουν την επιλογή να εξαιρούν ασυνόδευτους ανηλίκους από τη διαδικασία στα σύνορα και να εξετάζουν τις αιτήσεις τους σύμφωνα με την κανονική διαδικασία ασύλου· καλεί τα κράτη μέλη να εξαιρούν τους ασυνόδευτους ανηλίκους από τις διαδικασίες στα σύνορα·

Διαδικαστικές εγγυήσεις

20. σημειώνει ότι οι διαδικασίες στα σύνορα είναι ταχείες διαδικασίες και υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 43 της ΟΔΑ, οι αιτούντες σε διαδικασίες στα σύνορα απολαύουν των ίδιων δικαιωμάτων και εγγυήσεων με τους αιτούντες στις συνήθεις διαδικασίες·

21. τονίζει ότι αναφέρθηκαν σημαντικά προβλήματα όσον αφορά την πρόσβαση σε νομική συνδρομή και την ποιότητά της σε όλα τα κράτη μέλη που εξετάστηκαν· τονίζει ότι η νομική συνδρομή είναι καίριας σημασίας για τη διασφάλιση δίκαιων διαδικασιών ασύλου· συνιστά η δωρεάν νομική συνδρομή να διασφαλίζεται ήδη σε πρώτο βαθμό, αμέσως μετά την καταχώριση της αίτησης ασύλου· καλεί τα κράτη μέλη να παρέχουν επίσης αποτελεσματική πρόσβαση σε νομική συνδρομή στην πράξη, καθώς και διασφαλίσουν διαθεσιμότητα επαρκών και καταρτισμένων νομικών συμβούλων·

22. σημειώνει ότι η ΟΔΑ παρέχει στα κράτη μέλη την επιλογή να επιτρέπουν σε ΜΚΟ την πρόσβαση στη διαδικασία στα σύνορα, ώστε να παρέχουν υποστήριξη στους αιτούντες· αποδοκιμάζει το γεγονός ότι, στο πλαίσιο των διαδικασιών στα σύνορα, πολλά κράτη μέλη δεν ρυθμίζουν την εν λόγω πρόσβαση ειδικευμένων μη κυβερνητικών οργανώσεων σε συνοριακές εγκαταστάσεις, συνοριακά σημεία διέλευσης και ζώνες διέλευσης, η οποία μπορεί να διαδραματίσει καίριο ρόλο στη διασφάλιση των νομικών και διαδικαστικών δικαιωμάτων του αιτούντος και ενδέχεται να ενισχύσει την ποιότητα των πρωτοβάθμιων αποφάσεων·

23. τονίζει ότι οι διαδικασίες στα σύνορα χαρακτηρίζονται από συνδυασμό βραχείας διάρκειας διαδικαστικών προθεσμιών και κράτησης· θεωρεί ότι οι αποτελεσματικές διαδικαστικές προθεσμίες είναι απαραίτητες προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η προσωρινή στέρηση της ελεύθερης κυκλοφορίας σε περιπτώσεις κράτησης ατόμων· υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν συντομότερες, αλλά εύλογες προθεσμίες, με την επιφύλαξη της διενέργειας επαρκούς και πλήρους εξέτασης και της αποτελεσματικής πρόσβασης του αιτούντος στις βασικές εγγυήσεις και τις αρχές που προβλέπονται στην ΟΔΑ· σημειώνει ότι η προθεσμία για τη λήψη απόφασης στο πλαίσιο διαδικασίας στα σύνορα ποικίλλει μεταξύ των κρατών μελών από δύο έως είκοσι οκτώ ημέρες, και για την άσκηση προσφυγής από δύο έως επτά ημέρες· επισημαίνει ότι οι σύντομες προθεσμίες μπορεί να αποτελέσουν πρόκληση για την ενδελεχή προετοιμασία της συνέντευξης ή της προσφυγής και, ως εκ τούτου, για τη δίκαιη εφαρμογή της διαδικασίας, σε κάθε περίπτωση εάν δεν εφαρμοστούν αποτελεσματικά οι διαδικαστικές εγγυήσεις που κατοχυρώνονται στην ΟΔΑ·

24. επαναλαμβάνει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά την παροχή σε αιτούντες πρόσβασης σε συνδρομή, εκπροσώπηση και διαδικαστικές πληροφορίες, όπως ορίζεται στην ΟΔΑ· τονίζει ότι είναι ανάγκη οι αιτούντες να έχουν έγκαιρη πρόσβασης σε επαρκείς και κατανοητές πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες στα σύνορα και σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους· επισημαίνει ότι η διερμηνεία θα πρέπει να παρέχεται αυτοπροσώπως και σε όλα τα στάδια της διαδικασίας στα σύνορα· υπενθυμίζει ότι οι προσωπικές συνεντεύξεις απορρέουν από την υποχρέωση των κρατών μελών να παρέχουν στους αιτούντες την πραγματική ευκαιρία να παρουσιάσουν τους λόγους της αίτησής τους, αποτελούν βασικά στοιχεία της διαδικασίας εξέτασης και πρέπει να διεξάγονται από κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό· τονίζει ότι θα πρέπει να παρέχεται στους αιτούντες επαρκές χρονικό διάστημα για την προετοιμασία της συνέντευξης· σημειώνει με ανησυχία ότι τα κράτη μέλη που εξετάστηκαν στην ευρωπαϊκή αξιολόγηση εφαρμογής της EPRS δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της ΟΔΑ σχετικά με τις διαδικαστικές εγγυήσεις στο πλαίσιο των διαδικασιών στα σύνορα, και τονίζει ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αιτούντες όσον αφορά την πρόσβαση σε διαδικαστικές εγγυήσεις μπορεί να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στα δικαιώματά τους που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ· καλεί τα κράτη μέλη να θέσουν σε ισχύ και να εφαρμόσουν πλήρως τις εγγυήσεις που κατοχυρώνονται στην ΟΔΑ·

25. αναγνωρίζει ότι η ΟΔΑ αφήνει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών το κατά πόσον οι προσφυγές έχουν αυτομάτως ανασταλτικό αποτέλεσμα· υπενθυμίζει, ωστόσο, ότι σύμφωνα με το ΔΕΕ η προσφυγή κατά απόφασης επιστροφής, η εκτέλεση της οποίας ενδέχεται να εκθέσει τον ενδιαφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας σε σοβαρό κίνδυνο επαναπροώθησης, πρέπει να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα·

Διαδικασίες στα σύνορα και μαζικές εισροές

26. σημειώνει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΟΔΑ, στην περίπτωση αφίξεων που αφορούν μεγάλο αριθμό υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών οι οποίοι υποβάλλουν αιτήσεις διεθνούς προστασίας στα σύνορα ή σε ζώνη διέλευσης, οι εν λόγω διαδικασίες μπορούν να εφαρμόζονται επίσης όπου και επί όσο χρονικό διάστημα φιλοξενούνται κανονικά οι συγκεκριμένοι υπήκοοι τρίτων χωρών ή ανιθαγενείς σε σημεία πλησίον των συνόρων ή της ζώνης διέλευσης·

27. υπενθυμίζει ότι οι διασφαλίσεις που προβλέπονται στο κεφάλαιο II της ΟΔΑ ισχύουν και σε περίπτωση μαζικών εισροών· θεωρεί, εν προκειμένω, ότι είναι ζωτικής σημασίας να υπάρχουν επαρκές προσωπικό και επαρκείς πόροι· σημειώνει ότι, σε αυτές τις περιπτώσεις, η ορθή εφαρμογή των διαδικασιών στα σύνορα μπορεί να παρουσιάσει προβλήματα, ενδέχεται να συνεπάγεται κίνδυνο παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και να εγείρει ανησυχίες σχετικά με την αποτελεσματικότητά τους·

28. συμμερίζεται τις ανησυχίες που εξέφρασαν ο FRA, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και ο Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών σχετικά με τον σεβασμό των διαδικαστικών εγγυήσεων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων στις ταχείες διαδικασίες στα σύνορα που εφαρμόζονται στα ελληνικά κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης· εκφράζει τη λύπη του για τα σοβαρά κενά στον τομέα των θεμελιωδών δικαιωμάτων που έχει εντοπίσει ο FRA στα εν λόγω ευρωπαϊκά κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης·

29. σημειώνει ότι οι οργανισμοί της ΕΕ μπορούν να υποστηρίζουν τα κράτη μέλη σε περίπτωση μεγάλου αριθμού αφίξεων αιτούντων άσυλο σε σημεία εισόδου στα σύνορα, ώστε να διασφαλίζεται ταχεία και δίκαιη διαδικασία για όλους τους αιτούντες· σημειώνει ειδικότερα ότι η EASO μπορεί να παρέχει επιχειρησιακή υποστήριξη σε διάφορα στάδια της διαδικασίας ασύλου και ότι ο Frontex μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο, την ταυτοποίηση και τη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων· σημειώνει ότι μέχρι στιγμής η EASO έχει προσφέρει βοήθεια μόνο στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της επονομαζόμενης ταχείας διαδικασίας στα σύνορα που προβλέπεται για τα νησιά· επισημαίνει, επιπλέον, ότι έχουν γίνει βελτιώσεις, αλλά εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρές ελλείψεις, όπως το γεγονός ότι οι διαδικασίες στα σύνορα διαρκούν κατά μέσο όρο αρκετούς μήνες· ελπίζει ότι ο σχεδιαζόμενος Οργανισμός της ΕΕ για το Άσυλο θα συμβάλει στην αντιμετώπιση αυτών των ελλείψεων·

Εφαρμογή των διαδικασιών στα σύνορα

30. υπενθυμίζει ότι η εφαρμογή των διαδικασιών στα σύνορα παραμένει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών· επαναλαμβάνει ότι, εάν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διαδικασίες στα σύνορα, θα πρέπει να προβλέπουν προϋποθέσεις που να διασφαλίζουν δίκαιη και κατάλληλη διαδικασία, καθώς και την ταχεία ενημέρωση των αιτούντων διεθνή προστασία σχετικά με το αποτέλεσμά της· επισημαίνει ότι, ιδίως σε πιο περίπλοκες υποθέσεις, η αποτελεσματικότητα των διαδικαστικών εγγυήσεων, όπως το δικαίωμα νομικής συνδρομής, μπορεί να υπονομευθεί· τονίζει ότι οι αποτελεσματικές διαδικασίες και οι διαδικαστικές εγγυήσεις πρέπει να συμβαδίζουν· επισημαίνει ότι, όταν μια απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί εντός τεσσάρων εβδομάδων το αργότερο, η αίτηση πρέπει να εξετάζεται σύμφωνα με τις λοιπές διατάξεις της ΟΔΑ· καλεί τα κράτη μέλη να συμμορφωθούν πλήρως τόσο στη νομοθεσία όσο και στην πράξη με τις διαδικαστικές εγγυήσεις που ορίζονται στην ΟΔΑ·

31. καλεί τα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν διαρκώς βέλτιστες πρακτικές σχετικά με την ορθή εφαρμογή των ισχυουσών διαδικασιών στα σύνορα, τις οποίες να κοινοποιούν και στην Επιτροπή·

32. καλεί τα κράτη μέλη να αξιολογήσουν με κριτικό πνεύμα κατά πόσον η τρέχουσα επιχειρησιακή ικανότητά τους επαρκεί για να διασφαλίζεται η τήρηση των υποχρεώσεών τους στις διαδικασίες στα σύνορα·  καλεί τα κράτη μέλη να ενισχύσουν την επιχειρησιακή συνεργασία και συνδρομή όπου είναι αναγκαίο·

33. καλεί την Επιτροπή να παρακολουθεί αποτελεσματικά την εφαρμογή του άρθρου 43 και των συναφών διατάξεων της ΟΔΑ και να λαμβάνει μέτρα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, μεταξύ άλλων με την έναρξη διαδικασίας επί παραβάσει όπου κρίνεται σκόπιμο·

°

° °

 

34. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

12.1.2021

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

50

11

3

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Magdalena Adamowicz, Malik Azmani, Katarina Barley, Pietro Bartolo, Nicolas Bay, Vladimír Bilčík, Vasile Blaga, Ioan-Rareş Bogdan, Patrick Breyer, Saskia Bricmont, Joachim Stanisław Brudziński, Jorge Buxadé Villalba, Damien Carême, Caterina Chinnici, Clare Daly, Marcel de Graaff, Lena Düpont, Cornelia Ernst, Laura Ferrara, Nicolaus Fest, Jean-Paul Garraud, Maria Grapini, Sylvie Guillaume, Andrzej Halicki, Balázs Hidvéghi, Evin Incir, Sophia in ‘t Veld, Lívia Járóka, Marina Kaljurand, Assita Kanko, Fabienne Keller, Peter Kofod, Łukasz Kohut, Alice Kuhnke, Jeroen Lenaers, Juan Fernando López Aguilar, Lukas Mandl, Nuno Melo, Roberta Metsola, Nadine Morano, Javier Moreno Sánchez, Maite Pagazaurtundúa, Nicola Procaccini, Emil Radev, Paulo Rangel, Terry Reintke, Ralf Seekatz, Michal Šimečka, Birgit Sippel, Martin Sonneborn, Tineke Strik, Ramona Strugariu, Annalisa Tardino, Tomas Tobé, Dragoş Tudorache, Bettina Vollath, Jadwiga Wiśniewska, Elena Yoncheva, Javier Zarzalejos

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Nathalie Loiseau, Sira Rego, Miguel Urbán Crespo, Hilde Vautmans, Petar Vitanov

 

 


ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

50

+

EPP

Magdalena ADAMOWICZ, Vladimír BILČÍK, Vasile BLAGA, Ioan-Rareş BOGDAN, Lena DÜPONT, Andrzej HALICKI, Jeroen LENAERS, Lukas MANDL, Nuno MELO, Roberta METSOLA, Emil RADEV, Paulo RANGEL, Ralf SEEKATZ, Tomas TOBÉ, Javier ZARZALEJOS

S&D

Katarina BARLEY, Pietro BARTOLO, Caterina CHINNICI, Maria GRAPINI, Sylvie GUILLAUME, Evin INCIR, Marina KALJURAND, Łukasz KOHUT, Juan Fernando LÓPEZ AGUILAR, Javier MORENO SÁNCHEZ, Birgit SIPPEL, Petar VITANOV, Bettina VOLLATH, Elena YONCHEVA

RENEW

Malik AZMANI, Sophia IN 'T VELD, Fabienne KELLER, Nathalie LOISEAU, Maite PAGAZAURTUNDÚA, Michal ŠIMEČKA, Ramona STRUGARIU, Dragoş TUDORACHE, Hilde VAUTMANS

GREENS/EFA

Patrick BREYER, Saskia BRICMONT, Damien CARÊME, Alice KUHNKE, Terry REINTKE, Tineke STRIK

THE LEFT

Clare DALY, Cornelia ERNST, Sira REGO, Miguel URBÁN CRESPO

NI

Laura FERRARA, Martin SONNEBORN

 

11

-

EPP

Balázs HIDVÉGHI, Lívia JÁRÓKA, Nadine MORANO

ID

Nicolas BAY, Nicolaus FEST, Jean-Paul GARRAUD, Marcel de GRAAFF, Peter KOFOD, Annalisa TARDINO

ECR

Jorge BUXADÉ VILLALBA, Nicola PROCACCINI

 

3

0

ECR

Joachim Stanisław BRUDZIŃSKI, Assita KANKO, Jadwiga WIŚNIEWSKA

 

Υπόμνημα χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+ : υπέρ

- : κατά

0 : αποχή

 

 

 

[1] ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 60.

[2] ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 96..

[3] ΕΕ L 77 της 23.3.2016, σ. 1.

[4] ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 31.

[5] W. van Ballegooij, K. Eisele, «Asylum procedures at the border, European Implementation Assessment» (Διαδικασίες ασύλου στα σύνορα, Ευρωπαϊκή Αξιολόγηση Εφαρμογής), Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 2020.

[6] ΕΕ C 76 της 9.3.2020, σ. 86.

Τελευταία ενημέρωση: 29 Ιανουαρίου 2021Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου