ZALECENIE w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych

22.4.2021 - (05022/2021 – C9-0086/2021 – 2020/0382(NLE)) - ***

Komisja Spraw Zagranicznych
Komisja Handlu Międzynarodowego
Sprawozdawcy: Andreas Schieder, Christophe Hansen
(Procedura wspólnych posiedzeń komisji – art. 58 Regulaminu)

Procedura : 2020/0382(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A9-0128/2021
Teksty złożone :
A9-0128/2021
Głosowanie :
Teksty przyjęte :

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych

(05022/2021 – C9-0086/2021 – 2020/0382(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

 uwzględniając projekt decyzji Rady (05022/2021),

 uwzględniając projekt Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (5198/2021),

 uwzględniając projekt Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (5203/2021),

 uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 217, art. 218 ust. 6 akapit drugi i art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9-0086/2021),

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie propozycji mandatu dotyczącego negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej[1],

 uwzględniając swoje zalecenie z dnia 18 czerwca 2020 r. dotyczące negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej[2],

 uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu,

 uwzględniając wspólne obrady Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego zgodnie art. 58 Regulaminu,

 uwzględniając pisma Komisji Prawnej, Komisji Rozwoju, Komisji Kontroli Budżetowej, Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Rozwoju Regionalnego, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Komisji Rybołówstwa, Komisji Kultury i Edukacji, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Spraw Konstytucyjnych,

 uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego (A9-0128/2021),

1. wyraża zgodę na zawarcie Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych;

2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Zjednoczonego Królestwa.


 

 

 

PISMO KOMISJI PRAWNEJ

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

 

Przedmiot: Opinia w sprawie umowy o handlu i współpracy miedzy UE, Euratom a Zjednoczonym Królestwem oraz umowy między UE a Zjednoczonym Królestwem w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (2020/0382(NLE))

 

Szanowni Panowie Przewodniczący!

Na posiedzeniu 11 stycznia 2021 r. koordynatorzy Komisji Prawnej postanowili wydać opinię w formie pisma zgodnie z art. 56 ust. 1 Regulaminu w sprawie Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony[3], oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych[4] (zwanych dalej „umową o handlu i współpracy” i „umową o bezpieczeństwie informacji”), ze szczególnych uwzględnieniem kompetencji tej komisji. Zgodnie z decyzją Konferencji Przewodniczących z 24 października 2019 r. zostałem wyznaczony w dniu 11 stycznia 2021 r. na sprawozdawcę komisji opiniodawczej jako przewodniczący Komisji Prawnej.

WSKAZÓWKI

Zalecenie:

 

Na posiedzeniu w dniu 27 stycznia 2021 r. Komisja Prawna postanowiła zatem – 24 głosami za, przy 1 głosie przeciw i braku głosów wstrzymujących się[5] – zwrócić się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o wyrażenie zgody na zawarcie umowy o handlu i współpracy i umowy o bezpieczeństwie informacji.

 

W zaleceniu tym Komisja Prawna należycie uwzględniła: rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie propozycji mandatu dotyczącego negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej[6], decyzję Rady (UE, Euratom) 2020/266 z dnia 25 lutego 2020 r. upoważniającą do podjęcia negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczących nowej umowy o partnerstwie[7] oraz załącznik do tej decyzji; zalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 18 czerwca 2020 r. dotyczące negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej[8]; Umowę z 24 stycznia 2020 r. o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (zwaną dalej „umową o wystąpieniu”)[9] i deklarację polityczną z dnia 17 października 2019 r. określającą ramy przyszłych stosunków między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem (zwaną dalej „deklaracją polityczną”)[10]; decyzję Rady (UE) 2020/2252 z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych[11]; oraz tekst Umowy o handlu i współpracy, w szczególności część pierwszą dotyczącą postanowień wspólnych i instytucjonalnych, postanowienia części drugiej, tytuł I dotyczący handlu towarami, tytuł III dotyczący handlu cyfrowego, tytuł V dotyczący własności intelektualnej i tytuł XI dotyczący równych warunków działania na rzecz otwartej i uczciwej konkurencji oraz zrównoważonego rozwoju, część szóstą dotyczącą rozstrzygania sporów i postanowień horyzontalnych oraz część siódmą dotyczącą postanowień końcowych; a także tekst Umowy o bezpieczeństwie informacji.

 

W imieniu Komisji Prawnej pragnę zwrócić uwagę Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego na następujące elementy, które należy uznać za niezbędne do uzyskania zgody:

 

Aspekty instytucjonalne i horyzontalne

 

1. z zadowoleniem przyjmuje Umowę o handlu i współpracy i uznaje, że wywrze ona daleko idące skutki konstytucyjne i prawne zarówno dla Zjednoczonego Królestwa, jak i dla UE, a także będzie miała znaczący wpływ na życie obywateli i działalność przedsiębiorstw w Zjednoczonym Królestwie i UE; w związku z tym wyraża zadowolenie z podjętego w Umowie o handlu i współpracy zobowiązania obu stron do dalszego stania na straży wartości i zasad demokracji, praworządności i poszanowania praw człowieka, które leżą u podstaw ich polityki krajowej i międzynarodowej, a także ogólnych zasad warunkowości w odniesieniu do przestrzegania praw człowieka, które umożliwiają rozwiązanie lub zawieszenie umowy w całości lub w części ze względu na prawa człowieka;

2. z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że Umowa o handlu i współpracy jest zgodna z mandatem i warunkami deklaracji politycznej i zapewnia jednolite nadrzędne ramy instytucjonalne dotyczące wszystkich aspektów współpracy gospodarczej i współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa, w tym rybołówstwa i równych warunków działania, które mają zastosowanie do całego partnerstwa, włącznie z przyszłymi umowami uzupełniającymi; zauważa w związku z tym, że oprócz Umowy o handlu i współpracy zawarto dotychczas jedną powiązaną Umowę o bezpieczeństwie informacji, a także jedno odrębne porozumienie o współpracy w dziedzinie energii jądrowej;

3. z zadowoleniem przyjmuje mechanizm rozstrzygania sporów w ramach ogólnego partnerstwa gospodarczego ustanowiony na mocy Umowy o handlu i współpracy na podstawie międzynarodowego prawa publicznego, obejmujący konsultacje polityczne, procedury arbitrażowe oraz możliwości zawieszenia i retorsji krzyżowych, ale uważa, że należy doprecyzować kluczowe definicje istotności, znaczącego wpływu i ciężaru dowodu, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie mechanizmu w praktyce; podkreśla ponadto, że mechanizm ten powinien zapewniać pełną skuteczność i autonomię prawa UE, zwłaszcza w odniesieniu do prawa krajowego państw członkowskich i prawa międzynarodowego, i nie powinien on stanowić mechanizmu kontroli sądowej aktów UE lub Trybunału Sprawiedliwości[12]; z zadowoleniem przyjmuje również w związku z tym urzeczywistnienie przewidzianej w art. 178 ust. 2 lit. b) umowy o wystąpieniu możliwości wprowadzenia środków odwetowych lub wzajemnego zawieszenia przyszłych umów w części lub w całości, a mianowicie Umowy o handlu i współpracy w przypadku naruszenia umowy o wystąpieniu, bez konieczności zastosowania w pierwszej kolejności długotrwałych procedur konsultacyjnych (art. INST.10);

4. jest zdania, że z uwagi na elastyczny system zarządzania ustanowiony na mocy umowy o handlu i współpracy, skład i szerokie uprawnienia Rady Partnerstwa, dużą liczbę wyspecjalizowanych komitetów oraz pięcioletni przegląd cyklów wdrażania niezwykle ważne jest, aby Parlament Europejski był aktywnie zaangażowany w proces decyzyjny, ocenę wdrażania i kolejne kroki, w tym proces przeglądu, z myślą o zapewnieniu pełnej przejrzystości i legitymacji demokratycznej przy stosowaniu tej umowy oraz we wszelkich przyszłych negocjacjach; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do należytego przestrzegania prawa Parlamentu do niezwłocznego otrzymywania pełnych informacji na wszystkich etapach umów międzynarodowych, przewidzianego w art. 218 ust. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa[13] oraz porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską[14]; z zadowoleniem przyjmuje również zobowiązanie Komisji do każdorazowego informowania Parlamentu przed posiedzeniami Rady Partnerstwa i wyspecjalizowanych komitetów i po ich zakończeniu, oraz do udostępniania mu wszystkich dokumentów tych wspólnych organów, w tym projektów porządków obrad, wniosków dotyczących decyzji Rady ustanawiających stanowisko Unii itp., w tym samym czasie, w którym otrzymuje je Rada; z dużym zadowoleniem przyjmuje utworzenie wewnętrznych grup doradczych i forum społeczeństwa obywatelskiego oraz podkreśla znaczenie możliwości utworzenia parlamentarnego zgromadzenia partnerskiego z udziałem posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentu Zjednoczonego Królestwa, które byłoby informowane o pracach Rady Partnerstwa i mogłoby kierować do niej zalecenia, aby zapewnić demokratyczną kontrolę decyzji podejmowanych przez wspólne organy;

5. z zadowoleniem przyjmuje nałożenie na Zjednoczone Królestwo obowiązku przestrzegania porozumienia paryskiego przyjętego przez Konferencję Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu na jej 21. sesji („porozumienie paryskie”) oraz powstrzymania się od działań lub zaniechań, które w istotny sposób udaremniłyby przedmiot i cel porozumienia paryskiego (art. COMPROV.5), oraz wynikającą z tego możliwość wypowiedzenia lub zawieszenia przez UE Umowy o handlu i współpracy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej, w całości lub w części, w przypadku takiego działania lub zaniechania ze strony Zjednoczonego Królestwa (art. INST.35);

6. zwraca uwagę, że w umowie o handlu i współpracy brakuje pełnego rozwiązania w zakresie ochrony danych, a ponadto przyjmuje do wiadomości, że Komisja ogłosiła rozpoczęcie procesu oceny adekwatności systemu ochrony danych w Zjednoczonym Królestwie na mocy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych[15] i dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych[16], tak aby zapewnić pewność prawa, której zasadnie potrzebują osoby fizyczne, przedsiębiorstwa i organy publiczne; podkreśla również w tym względzie, że rolę przedsiębiorstw w wymianie danych nieosobowych należy postrzegać jako niezbędny aspekt partnerstwa, a jednocześnie wyraźne ją odróżniać od systemu prawnego mającego zastosowanie do ochrony danych osobowych; podkreśla, że przekazywanie danych osobowych państwom trzecim musi być zawsze zgodne z rozdziałem V ogólnego rozporządzenia o ochronie danych lub rozdziałem V dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych; przypomina, że aby stwierdzić adekwatność ram ochrony danych Zjednoczonego Królestwa, Komisja musi wykazać, że państwo to zapewnia poziom ochrony „zasadniczo równoważny” poziomowi gwarantowanemu ramami prawnymi UE, w tym w odniesieniu do dalszego przekazywania danych państwom trzecim i przepisów dotyczących dostępu do danych osobowych do celów bezpieczeństwa narodowego; nalega, że, gdyby ramy prawne dotyczące ochrony danych w Zjednoczonym Królestwie nie kwalifikowały się do decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony, należy w pełni wykorzystać alternatywne mechanizmy prawne przewidziane w unijnym prawie o ochronie danych w odniesieniu do międzynarodowego przekazywania danych;

7. jako komisja odpowiedzialna za wykładnię i stosowanie prawa międzynarodowego w zakresie, w jakim dotyczy to Unii Europejskiej, zaleca, by Parlament miał zapewnioną możliwość wyrażenia zgody na każdy przyszły akt mający skutki prawne, zaproponowany w tym względzie przez organy utworzone na mocy umowy o handlu i współpracy, chyba że akt ten zmieniłby jedynie inne niż istotne elementy umowy;

 

Własność intelektualna

 

8. podkreśla znaczenie własności intelektualnej oraz potrzebę zapewnienia ciągłości regulacyjnej zarówno unijnym podmiotom uprawnionym, jak i beneficjentom ograniczeń i wyjątków w Zjednoczonym Królestwie; w związku z powyższym z zadowoleniem przyjmuje wzmocnioną ochronę praw własności intelektualnej ustanowioną w umowie o handlu i współpracy, która obejmuje wszystkie rodzaje praw własności intelektualnej, w tym prawa autorskie i prawa pokrewne,  a także prawa artystów do odsprzedaży oraz współpracę między organizacjami zbiorowego zarządzania,  znaki towarowe oraz zarejestrowane i niezarejestrowane wzory, patenty – w tym dodatkowe świadectwa ochronne – oraz tajemnice handlowe i odmiany roślin; z zadowoleniem przyjmuje również zawarcie w umowie postanowień dotyczących egzekwowania i współpracy, obejmujących szeroki zakres środków, takich jak egzekwowanie prawa w postępowaniu cywilnym i administracyjnym, cywilne procedury sądowe i procedury odwoławcze związane z tajemnicą handlową, środki graniczne, zaawansowane przepisy dotyczące konkretnych procedur celnych oraz możliwości współpracy organów celnych, policyjnych, administracyjnych i sądowych;

9. stwierdza jednak z głębokim żalem, że przyszłe oznaczenia geograficzne, nazwy pochodzenia lub tradycyjne specjalności nie zostały objęte zakresem umowy o handlu i współpracy, pomimo wyraźnego odniesienia do tego aspektu w deklaracji politycznej, w związku z czym nie ustanowiono mechanizmu uznawania oznaczeń geograficznych UE w Zjednoczonym Królestwie; zwraca się zatem do obu stron o jak najszybsze podjęcie rozmów na ten temat z myślą o znalezieniu odpowiednich rozwiązań, które opierałyby się na ochronie istniejących oznaczeń geograficznych zawartych w umowie o wystąpieniu;

 

Prawo spółek

 

10. głęboko ubolewa, że istniejące rodzaje spółek stron, takie jak spółki europejskie (SE) lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie są uwzględnione w umowie, w związku z czym nie będą już akceptowane przez drugą stronę umowy; przyjmuje do wiadomości, że celem stron jest zapewnienie przewidywalnego otoczenia regulacyjnego i skutecznych procedur dla podmiotów gospodarczych, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, w dążeniu do ustanowienia wspólnych minimalnych norm zapewniających praktyki handlowe i gwarantujących uczciwą konkurencję, wolałaby jednak konkretne porozumienie; niemniej jednak z zadowoleniem przyjmuje fakt, że strony chronią podmioty gospodarcze, a jednocześnie uwzględniły potrzebę zapewnienia zrównoważonych i konkurencyjnych warunków rozwoju poprzez zobowiązanie się do nieobniżania standardów pracy i standardów socjalnych oraz poprzez uzgodnienie przepisów dotyczących zakazanych praktyk w dziedzinie polityki konkurencji, jej egzekwowania i współpracy w tym zakresie;

 

Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, w tym w sprawach rodzinnych

 

11. stwierdza również z żalem, że współpraca sądowa w sprawach cywilnych nie była przedmiotem negocjacji w sprawie przyszłego partnerstwa między UE a Zjednoczonym Królestwem, a zatem nie jest objęta umową o handlu i współpracy; przypomina w związku z powyższym, że ta dziedzina prawa ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia pewności prawa w przyszłych stosunkach handlowych i biznesowych między obywatelami a przedsiębiorstwami w odniesieniu do transakcji transgranicznych; wskazuje zatem na potrzebę jak najszybszego osiągnięcia porozumienia w dziedzinie jurysdykcji cywilnej oraz uznawania i wykonywania orzeczeń, aby zapewnić pewność i wystarczającą ochronę stron w transakcjach transgranicznych i innych działaniach; wyraża w związku z tym zadowolenie, że Zjednoczone Królestwo ponownie złożyło 28 września 2020 r. dokument przystąpienia do konwencji haskiej z 2005 r. o umowach dotyczących właściwości sądu, ale zwraca uwagę, że stosowanie i zakres systemu haskiego są bardziej ograniczone niż stosowanie i zakres systemu Bruksela I (wersja przekształcona), ponieważ ma on zastosowanie wyłącznie do klauzul dotyczących jurysdykcji wyłącznej zawartych po wejściu w życie konwencji w państwie wybranym na podstawie klauzuli dotyczącej jurysdykcji; z zadowoleniem przyjmuje również wniosek Zjednoczonego Królestwa z 8 kwietnia 2020 r. o pozostanie stroną konwencji lugańskiej z 2007 r. po zakończeniu okresu przejściowego, ponieważ konwencja ta stanowi system w dużej mierze równoważny z rozporządzeniem Bruksela (przed jego przekształceniem); przypomina jednak, że UE powinna bardzo uważnie rozważyć jego decyzję w tej kwestii, zwłaszcza w świetle protokołu II do wspomnianej konwencji w sprawie jej jednolitej wykładni oraz możliwości utrzymania ogólnej równowagi w stosunkach z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi; uważa, że powinno to w szczególności oznaczać skuteczną współpracę i dialog między Komisją Europejską a Parlamentem Europejskim, a zwłaszcza z Komisją Prawną, która jest odpowiedzialna za wykładnię i stosowanie prawa międzynarodowego w zakresie, w jakim dotyczy ono Unii Europejskiej;

12. wyraża także ubolewanie, że w umowie o handlu i współpracy nie przewidziano szczegółowego i znaczącego rozwiązania dotyczącego spraw małżeńskich, odpowiedzialności rodzicielskiej i innych spraw rodzinnych; przypomina w związku z powyższym, że od samego początku negocjacji kwestie te były przewidziane w wytycznych negocjacyjnych Parlamentu; przyjmuje zatem z zadowoleniem, że 28 września 2020 r. Zjednoczone Królestwo przystąpiło do Haskiej Konwencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodzin, co zapewni ciągłość stosowania tej konwencji po zakończeniu okresu przejściowego; z zadowoleniem przyjmuje również możliwość ściślejszej współpracy, przynajmniej w kluczowych kwestiach z zakresu prawa rodzinnego, którą można zapewnić dzięki udziałowi Zjednoczonego Królestwa w charakterze obserwatora w posiedzeniach europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych oraz w kwestiach praktycznej współpracy w dziedzinie odpowiedzialności rodzicielskiej, uprowadzenia dziecka i zobowiązań alimentacyjnych.

 

Mam nadzieję, że powyższe zalecenia będą stanowiły użyteczny wkład w sprawozdanie przygotowane przez Komisję Spraw Zagranicznych i Komisję Handlu Międzynarodowego.

 

 

Z poważaniem,

 

 

 

 

 

Adrián Vázquez Lázara

 


 

 

PISMO KOMISJI ROZWOJU

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia dotycząca decyzji w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (2020/0382(NLE))

 

Szanowni Panowie Przewodniczący!

W ramach procedury podanej w przedmiocie Komisja Rozwoju została poproszona o wydanie opinii dla Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego. Na posiedzeniu 27 stycznia 2021 r. Komisja Rozwoju podjęła decyzję o przedstawieniu opinii w formie pisma.

Na tym samym posiedzeniu Komisja Rozwoju postanowiła zwrócić się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o uwzględnienie w projekcie rezolucji następujących wskazówek[17].

Z poważaniem

Tomas Tobé

WSKAZÓWKI

1. odnotowuje znaczenie Zjednoczonego Królestwa jako podmiotu pomocy rozwojowej i humanitarnej, ze względu na skalę udzielanej przez to państwo oficjalnej pomocy rozwojowej (nawet po zmniejszeniu z 0,7 % do 0,5 % DNB), jego wiedzę fachową, zdolności w zakresie realizacji projektów i kompleksowe stosunki ze Wspólnotą Narodów i innymi krajami rozwijającymi się; zachęca Zjednoczone Królestwo do pomocy w minimalizowaniu negatywnych skutków brexitu dla krajów rozwijających się oraz do podtrzymania swojego zobowiązania do odgrywania wiodącej roli w zakresie pomocy rozwojowej i humanitarnej; apeluje o ścisłą koordynację i współpracę darczyńców między UE a Zjednoczonym Królestwem, w tym o możliwość wzajemnego korzystania z potencjału, tak aby zmaksymalizować wydajność, skuteczność rozwoju i postępy w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju.

 


 

 

PISMO KOMISJI KONTROLI BUDŻETOWEJ

Pan David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

Pan Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia dotycząca decyzji w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (2020/0382(NLE))

Szanowni Panowie Przewodniczący!

Komisja Kontroli Budżetowej (CONT) zdecydowała o przedstawieniu opinii w formie pisma w przedmiocie wymienionym powyżej. 

Komisja Kontroli Budżetowej (CONT) zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o uwzględnienie następujących uwag i zaleceń przy przygotowywaniu decyzji Parlamentu Europejskiego w sprawie umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem.

W imieniu komisji CONT uprzejmie proszę o zadbanie o to, aby w decyzji Parlamentu uwzględniono stanowisko i uwagi komisji CONT dotyczące powyższych punktów.

Z wyrazami szacunku

Monika Hohlmeier

 

WSKAZÓWKI

A. uwzględniając swoją opinię z dnia 11 maja 2020 r. w sprawie zaleceń dotyczących negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (2020/2023(INI)),

B. uwzględniając Umowę o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony,

Uwagi ogólne

1. z zadowoleniem przyjmuje zawarcie w dniu 24 grudnia 2020 r. Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych;

2. wyraża uznanie dla prac przeprowadzonych przez Michela Barniera jako szefa grupy zadaniowej ds. stosunków ze Zjednoczonym Królestwem oraz dla całej grupy zadaniowej, a także dla sposobu prowadzenia negocjacji po stronie UE;

3. uważa, że okres przejściowy określony w umowie o wystąpieniu między UE a Zjednoczonym Królestwem zakończył się w dniu 31 grudnia 2020 r.; zauważa z zadowoleniem, że umowa ta zapewniła ograniczenie zakłóceń w przepływie towarów w porównaniu z sytuacją bez umowy; jednocześnie podkreśla, że zakończenie okresu przejściowego doprowadziło jednak do przywrócenia kontroli granicznych i wprowadzenia nowych procedur biurokratycznych, co miało poważne skutki dla podmiotów gospodarczych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa utrzymuje integralność jednolitego rynku;

4. zwraca uwagę, że osiągnięto porozumienie co do dalszego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z aktami podstawowymi, w programie „Horyzont Europa” (z wyłączeniem funduszu Europejskiej Rady ds. Innowacji), w programie badawczo-szkoleniowym Euratom, w części Copernicus programu kosmicznego oraz w projekcie ITER (projekt w zakresie syntezy jądrowej); Zjednoczone Królestwo będzie również miało dostęp do usług obserwacji i śledzenia obiektów kosmicznych w ramach programu kosmicznego;

5. zwraca uwagę, że Zjednoczone Królestwo wniesie roczny wkład finansowy w formie wkładu operacyjnego, który będzie opierał się na kluczu finansowym zdefiniowanym jako stosunek PKB Zjednoczonego Królestwa w cenach rynkowych do PKB Unii w cenach rynkowych, który może być korygowany retrospektywnie pod pewnymi warunkami, oraz że do programu „Horyzont Europa” ma zastosowanie automatyczny mechanizm korygujący; z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie nowej opłaty za uczestnictwo, która wynosi 4 % rocznego wkładu operacyjnego z okresem stopniowego wprowadzania i zasadniczo nie podlega korektom retrospektywnym;

6. podkreśla, że Parlament powinien być aktywnie zaangażowany w przyszłe kształtowanie umowy, między innymi poprzez udział w Zgromadzeniu Parlamentarnym Partnerstwa oraz poprzez ścisłą kontrolę i zaangażowanie w odniesieniu do udziału Komisji w Radzie Partnerstwa oraz dużej liczbie wyspecjalizowanych komisji zajmujących się przyszłą realizacją tej umowy; komisja CONT powinna być szybko i aktywnie informowana i angażowana w rozwój wydarzeń związanych z zakresem jej kompetencji;

Ochrona interesów finansowych Unii

7. podkreśla znaczenie ochrony interesów finansowych Unii we wszystkich wymiarach oraz zadbania o to, by Zjednoczone Królestwo w pełni wywiązywało się ze swoich zobowiązań finansowych wynikających z umowy;

8. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa gwarantuje ochronę interesów finansowych UE, gdyż przewiduje stosowanie odpowiednich ram prawnych UE, w tym środków zapobiegania korupcji, nadużyciom finansowym i innym nielegalnym działaniom, skuteczne kontrole i audyty, a w przypadku wykrycia nieprawidłowości zapewnia odzyskiwanie wypłaconych kwot, a także skuteczne i proporcjonalne sankcje i kary administracyjne;

9. podkreśla potrzebę zapewnienia pełnego wdrożenia umowy oraz pełnego przestrzegania – zgodnie z przepisami dotyczącymi ścisłej współpracy między stronami – prawa dostępu służb Komisji, Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, OLAF-u i Prokuratury Europejskiej, a także prawa Parlamentu Europejskiego do kontroli; ponadto podkreśla znaczenie kompetencji ETS w odniesieniu do decyzji podejmowanych przez Komisję;

10. zachęca do utworzenia silnej delegatury UE w Zjednoczonym Królestwie, zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej, w celu ułatwienia współpracy administracyjnej i wymiany informacji;

11. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa zawiera Protokół w sprawie współpracy administracyjnej i zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej oraz w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków i ceł; w związku z tym podkreśla potrzebę ścisłej współpracy w dziedzinie podatku VAT i ceł w celu zapewnienia właściwego poboru i odzyskiwania wierzytelności;

12. podkreśla, że procedury celne są bardzo złożone i że istnieje ciągła potrzeba zapewnienia szybkiej wymiany informacji i ścisłej współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem, aby zapewnić efektywne kontrole i odprawy oraz egzekwowanie odpowiednich przepisów;

13. podkreśla jednocześnie potrzebę przeciwdziałania oszustwom celnym i oszustwom związanym z VAT, w tym nielegalnemu handlowi (przemytowi), poprzez odpowiednie kontrole uwzględniające prawdopodobieństwo, że konkretne towary będą przedmiotem nielegalnego handlu lub niezgodnej z prawem deklaracji pochodzenia lub treści.


 

 

PISMO KOMISJI GOSPODARCZEJ I MONETARNEJ

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

 

Przedmiot: Opinia w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (COM(2020)08562020/0382(NLE))

Szanowni Panowie Przewodniczący!

W ramach procedury podanej w przedmiocie Komisja Gospodarcza i Monetarna (komisja ECON) została poproszona o wydanie opinii dla Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego. Ze względu na pilny charakter sprawy koordynatorzy komisji ECON w drodze procedury pisemnej postanowili przesłać opinię w formie pisma.

Komisja ECON rozpatrzyła sprawę na posiedzeniu w dniu 1 lutego 2021 r. Na posiedzeniu komisja postanowiła zwrócić się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o uwzględnienie w projekcie rezolucji przedstawionych poniżej wskazówek.

Z poważaniem

Irene Tinagli

 

WSKAZÓWKI

Zasady ogólne

 

1. zauważa, że prace nad wdrożeniem Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, (zwanej dalej „Umową”) wciąż trwają;

2. zwraca uwagę na szczególne trudności, jakie wynikają dla gospodarki całej Irlandii z powodu ograniczenia na wyspie Irlandii swobodnego przepływu obywateli UE niebędących obywatelami Irlandii oraz przepływu usług;

3. wzywa Komisję, Europejski Bank Centralny, Europejskie Urzędy Nadzoru, Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego i Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, aby uważnie monitorowały wdrażanie Umowy i zmiany sytuacji na rynku usług finansowych w celu szybkiego wykrycia potencjalnych zakłóceń rynku i zagrożeń dla stabilności finansowej, integralności rynku i ochrony inwestorów;

4. wzywa Komisję, aby przedstawiała komisji ECON wyniki tego monitorowania z uwagi m.in. na przeglądy przewidziane w Umowie;

 

 

Dostęp do rynku

 

5. zauważa, że Umowa nie przewiduje wszechstronnego dostępu do rynku, jeśli chodzi o usługi finansowe, oraz że po zakończeniu okresu przejściowego przestały obowiązywać prawa paszportowe między UE a Zjednoczonym Królestwem; zauważa, że dostęp do rynków finansowych opiera się obecnie na prawie unijnym i krajowym, w tym w stosownych przypadkach na ramach równoważności;

6. zauważa, że unijne ramy równoważności są zapisane w różnych rozporządzeniach i dyrektywach sektorowych dotyczących usług finansowych oraz że decyzje w sprawie równoważności są jednostronne i powinny być przyjmowane w drodze aktów delegowanych;

7. podkreśla, że oceny równoważności muszą mieć charakter perspektywiczny, tj. muszą sprzyjać dostatecznemu dostosowaniu przepisów do ram regulacyjnych jednolitego rynku, zapewniając tym samym ochronę integralności jednolitego rynku usług finansowych i solidne gwarancje ochrony inwestorów;

8. podkreśla potrzebę stałego monitorowania wszelkich możliwych odstępstw przepisów Zjednoczonego Królestwa od norm UE, aby uniknąć w przypadku przedsiębiorstw mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie nienależnej przewagi konkurencyjnej i arbitrażu regulacyjnego opartego na rozbieżnościach regulacyjnych, a także aby zapewnić równe warunki działania;

9. przypomina, że UE może w dowolnym momencie jednostronnie wycofać każdą decyzję w sprawie równoważności, jeżeli przestały być spełniane warunki przyznania równoważnego statusu;

10. zauważa, że wspólna deklaracja w sprawie współpracy regulacyjnej między UE a Zjednoczonym Królestwem stanowi w odniesieniu do usług finansowych, że do marca 2021 r. ma zostać zawarte porozumienie w sprawie protokołu ustaleń;

11. jest zdania, że porozumienie w sprawie protokołu ustaleń powinno zawierać szczegółowe uzgodnienia dotyczące współpracy, które będą sprzyjać dostosowaniu regulacyjnemu i zapewniać terminowe informowanie organów nadzorczych UE o ewentualnych zmianach w ramach prawnych Zjednoczonego Królestwa i ich wdrażaniu;

12. podkreśla, że podstawą wszelkich takich ram przyszłej współpracy regulacyjnej w zakresie usług finansowych powinny być solidne zobowiązania mające zapobiegać uchylaniu się od opodatkowania, agresywnemu unikaniu opodatkowania i praniu pieniędzy;

13. wzywa Komisję, aby zadbała o przejrzystość negocjacji w sprawie protokołu ustaleń oraz regularnie angażowała w nie komisję ECON na takim samym poziomie, na jakim angażuje Radę;

14. wzywa Komisję, aby zastanowiła się, czy i na jakich warunkach przyszłe ramy współpracy regulacyjnej w zakresie usług finansowych mogłyby strategicznie włączać do unijnych ram równoważności cele współpracy w dziedzinie opodatkowania i zwalczania prania pieniędzy;

 

Unia rynków kapitałowych

 

15. wskazuje, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa stwarza nowy impuls dla regulacji rynków kapitałowych i sprawia, że pilniejsze staje się bezpieczne i ambitne uregulowanie rynków kapitałowych w UE-27 w celu zapewnienia stabilnego, dobrze zróżnicowanego i racjonalnego pod względem kosztów finansowania gospodarki UE;

16. wzywa Komisję do przyjęcia wniosku ustawodawczego zmieniającego obowiązujące prawodawstwo dotyczące usług finansowych („rozporządzenie zbiorcze”), aby dostosować je do nowej sytuacji wynikającej z opuszczenia rynku wewnętrznego przez Zjednoczone Królestwo, w związku z czym wszystkie odniesienia do konkretnych okoliczności w Zjednoczonym Królestwie stały się nieodpowiednie;

17. przypomina swoje stanowisko, że w przypadku obaw co do stabilności finansowej, integralności rynku lub ochrony konsumentów i inwestorów organy nadzoru UE powinny otrzymać bezpośrednie i wzmocnione uprawnienia nadzorcze nad niektórymi podmiotami z państw trzecich uznanymi na podstawie unijnych ram równoważności;

 

Sprawy podatkowe

 

18. zauważa, że w dziedzinie opodatkowania obie strony zobowiązały się do stosowania zasad dobrego zarządzania, w tym międzynarodowych standardów przejrzystości podatkowej, wymiany informacji i uczciwej konkurencji podatkowej;

19. przypomina, że skoordynowana walka z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania pozostaje priorytetem i stanowi warunek niezbędny do zapewnienia równych warunków działania;

20. ubolewa, że w żadnym mechanizmie rozstrzygania sporów lub mechanizmie przywracania równowagi nie ma środków podatkowych, w tym klauzuli o nieobniżaniu poziomu ochrony w opodatkowaniu osób prawnych, oraz obawia się wpływu zróżnicowanych przepisów dotyczących opodatkowania dochodu osób prawnych i przejrzystości podatkowej na unikanie opodatkowania;

21. przypomina, że Rada sprawdza każde państwo trzecie mające silne powiązania gospodarcze z UE, co stanowi element unijnego procesu określania jurysdykcji podatkowych niechętnych współpracy do celów podatkowych; w związku z tym domaga się, aby Rada niezwłocznie dodała Zjednoczone Królestwo do wykazu krajów regularnie ocenianych, aby zapewnić przestrzeganie zobowiązań zawartych we wspólnej deklaracji politycznej[18] dotyczących przeciwdziałania szkodliwym systemom podatkowym;

22. nalega na państwa członkowskie, aby w celu ochrony dochodów podatkowych rygorystycznie stosowały dostępne im narzędzia przeciwdziałania unikaniu opodatkowania, w szczególności przepisy dotyczące kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych, z uwagi na to, że Zjednoczone Królestwo jest obecnie państwem trzecim;

23. zachęca UE, aby w celu zapewnienia równych warunków działania zintegrowała zdecydowane zobowiązania zapobiegające uchylaniu się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania oraz agresywnemu planowaniu podatkowemu, obejmujące przejrzystość podatkową i finansową na odpowiednich obszarach, zwłaszcza jeśli chodzi o różne jurysdykcje podatkowe w Zjednoczonym Królestwie i na jego terytoriach zamorskich;

 

Przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu

 

24. odnotowuje środki mające zapobiegać i przeciwdziałać praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, w szczególności dotyczące wymiany informacji i własności rzeczywistej;

25. zauważa, że obie strony zobowiązały się utrzymywać kompleksowy system zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz regularnie analizować potrzebę wzmocnienia tego systemu z uwzględnieniem zaleceń Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy;

26. ubolewa, że ewentualne naruszenia tego zobowiązania nie podlegają postępowaniu polubownemu przewidzianemu w Umowie;

27. ubolewa, że przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy nie są objęte przepisami dotyczącymi przywracania równowagi, które umożliwiają dostosowanie zmieniających się standardów;

28. apeluje o przeprowadzenie dogłębnej oceny Zjednoczonego Królestwa, w tym o kontynuację oceny terytoriów zamorskich i terytoriów zależnych Korony Brytyjskiej, zgodnie z kryteriami zawartymi w unijnym wykazie państw trzecich wysokiego ryzyka;

29. wzywa Komisję, aby korzystała z dostępnych narzędzi, aby podczas zbliżającego się przeglądu ram przeciwdziałania praniu pieniędzy zastanowiła się nad nowymi narzędziami i zadbała o lojalną współpracę w zakresie przejrzystości beneficjentów rzeczywistych, aby zagwarantowała równe warunki działania i chroniła jednolity rynek przed ryzykiem prania pieniędzy i finansowania terroryzmu pochodzącym ze Zjednoczonego Królestwa;

 

Konkurencja

 

30. zauważa, że podstawą uczciwej konkurencji są równe warunki działania; wzywa Komisję, aby zapewniła uczciwą konkurencję między UE a Zjednoczonym Królestwem w celu zagwarantowania równych warunków działania i uniknięcia dumpingu w przyszłości[19];

31. wzywa Komisję, aby zwróciła szczególną uwagę na programy pomocy państwa obejmujące strefy wolnocłowe, strefy ekonomiczne i interpretacje indywidualne prawa podatkowego w szerokim znaczeniu, w tym porozumienia nieformalne.

 

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

47

+

ECR

Raffaele Fitto

PPE

Isabel Benjumea Benjumea, Stefan Berger, Markus Ferber, Frances Fitzgerald, Enikő Győri, Danuta Maria Hübner, Georgios Kyrtsos, Aušra Maldeikienė, Eva Maydell, Siegfried Mureşan, Luděk Niedermayer, Lídia Pereira, Jessica Polfjärd, Ralf Seekatz, Inese Vaidere

Renew

Gilles Boyer, Engin Eroglu, Luis Garicano, Billy Kelleher, Ondřej Kovařík, Caroline Nagtegaal, Dragoș Pîslaru, Stéphanie Yon-Courtin

S&D

Marek Belka, Jonás Fernández, Eero Heinäluoma, Aurore Lalucq, Pedro Marques, Costas Mavrides, Csaba Molnár, Evelyn Regner, Alfred Sant, Joachim Schuster, Pedro Silva Pereira, Paul Tang, Irene Tinagli

The Left

José Gusmão, Chris MacManus, Dimitrios Papadimoulis

Verts/ALE

Sven Giegold, Claude Gruffat, Stasys Jakeliūnas, Piernicola Pedicini, Mikuláš Peksa, Kira Marie Peter-Hansen, Ernest Urtasun

 

4

-

ID

Gerolf Annemans, Gunnar Beck, Jörg Meuthen

NI

Lefteris Nikolaou-Alavanos

 

8

0

ECR

Derk Jan Eppink, Cristian Terheş, Johan Van Overtveldt, Roberts Zīle

ID

Francesca Donato, Valentino Grant, Antonio Maria Rinaldi, Marco Zanni

 

Objaśnienie używanych znaków:

+ : za

- : przeciw

0 : wstrzymało się

 

 

 

 


 

 

PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

15E201

BRUKSELA

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

12G301

BRUKSELA

Przedmiot: zalecenia Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych dotyczące decyzji w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (2020/0382(NLE))

Szanowni Przewodniczący!

W ramach przedmiotowej procedury Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych postanowiła wydać opinię w formie pisma na użytek komisji, którym Panowie przewodniczą.

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zajęła się tą sprawą na posiedzeniu w dniu 1 lutego 2021 r. Na posiedzeniu tym postanowiła przekazać swoją opinię Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, uznając je za komisje przedmiotowo właściwe.

Z wyrazami szacunku

Lucia Ďuriš Nicholsonová

 

WSKAZÓWKI

A. mając na uwadze, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) z Unii Europejskiej („UE”) i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej dotyka miliony obywateli – zarówno obywateli Zjednoczonego Królestwa mieszkających, podróżujących lub pracujących w Unii, jak i obywateli Unii mieszkających, podróżujących lub pracujących w Zjednoczonym Królestwie, a także obywateli innych państw;

B. mając na uwadze, że państwa trzecie, które nie podlegają takim samym obowiązkom jak państwa członkowskie, nie mogą mieć takich samych praw ani cieszyć się takimi samymi przywilejami jak państwa członkowskie; mając na uwadze, że we wspólnym interesie UE i Zjednoczonego Królestwa leży dążenie do ambitnych, szeroko zakrojonych i zrównoważonych stosunków opartych na umowie o handlu i współpracy (TCA) oraz innych podobnych umowach;

C. mając na uwadze, że od 2008 r. UE włączała przepisy dotyczące norm pracy do rozdziałów dotyczących handlu i zrównoważonego rozwoju w swoich umowach handlowych z państwami trzecimi;

D. mając na uwadze, że deklaracja polityczna towarzysząca Umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Zjednoczone Królestwo) z Unii Europejskiej (UE) i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej z dnia 19 października 2019 r. oraz protokołowi w sprawie Irlandii Północnej („umowa o wystąpieniu”) określa ramy przyszłych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem poprzez ustanowienie parametrów ambitnego, szerokiego, pogłębionego i elastycznego partnerstwa w dziedzinach współpracy handlowej i gospodarczej opartej na kompleksowej i wyważonej umowie o wolnym handlu (FTA);

E. mając na uwadze, że art. 184 umowy o wystąpieniu stanowi, że UE i Zjednoczone Królestwo dokładają wszelkich starań, w dobrej wierze i w pełnym poszanowaniu swoich odpowiednich porządków prawnych, aby podjąć niezbędne kroki w celu szybkiego wynegocjowania umów regulujących ich przyszłe stosunki, o których mowa w deklaracji politycznej, oraz w celu przeprowadzenia stosownych procedur związanych z ratyfikacją i zawarciem tych umów dla zapewnienia, aby w zakresie, w jakim jest to możliwe, umowy te miały zastosowanie od chwili zakończenia okresu przejściowego;

F. mając na uwadze, że Rada Europejska przyjęła wytyczne negocjacyjne z myślą o otwarciu negocjacji na temat ogólnego rozumienia ram przyszłych stosunków, które miały zostać szerzej przedstawione w deklaracji politycznej;

G. mając na uwadze, że – zważywszy na bliskie położenie geograficzne oraz współzależność gospodarczą i powiązania UE i Zjednoczonego Królestwa („strony”), jak również dużą liczbę obywateli UE mieszkających w Zjednoczonym Królestwie oraz obywateli Zjednoczonego Królestwa mieszkających w UE – umowa o partnerstwie między UE a Zjednoczonym Królestwem powinna być kompleksowa, obejmować umowę o wolnym handlu, a także szerszą współpracę sektorową w obszarach leżących w interesie Unii;

H. mając na uwadze, że celem umowy o partnerstwie powinno być w szczególności zawarcie umowy o wolnym handlu zapewniającej brak taryf celnych, brak kontyngentów i brak dumpingu, również w odniesieniu do standardów społecznych i norm pracy, poprzez stanowcze zobowiązania;

I. mając na uwadze, że takie zobowiązania powinny zapobiegać zakłóceniom w handlu i nieuczciwej przewadze konkurencyjnej, tak aby zagwarantować zrównoważone i długotrwałe stosunki między stronami; mając na uwadze, że umowa o partnerstwie powinna zatem opierać się na wysokich normach i równowadze między prawami a obowiązkami, które zapewnią niepodzielność czterech swobód, jak również zagwarantować równe warunki działania, które oprą się próbie czasu;

J. mając na uwadze, że w tym celu umowa o partnerstwie powinna zachować wspólne wysokie standardy społeczne i normy pracy oraz odpowiednio wysokie normy opracowane na przestrzeni czasu, z unijnymi standardami społecznymi i normami pracy oraz prawami w tym zakresie jako punktami odniesienia;

K. mając na uwadze, że umowa o partnerstwie powinna zobowiązywać strony do ciągłego podnoszenia ich poziomu ochrony, mając przy tym na celu zapewnienie odpowiedniego wysokiego poziomu standardów pracy i standardów społecznych, tak aby utrzymać równe warunki działania;

L. mając na uwadze, że w świetle równych warunków działania, do których zapewnienia strony zobowiązały się w deklaracji politycznej, umowa o partnerstwie powinna w szczególności zapewnić, aby poziom ochrony pracy i ochrony socjalnej przewidziany w przepisach ustawowych i wykonawczych i stosowanych praktykach nie został obniżony poniżej poziomu określonego we wspólnych normach obowiązujących w UE i Zjednoczonym Królestwie na koniec okresu przejściowego w co najmniej następujących obszarach: prawa podstawowe w miejscu pracy; bezpieczeństwo i higiena pracy, w tym zasada ostrożności; uczciwe warunki pracy i normy zatrudnienia; informacje, konsultacje i prawa na poziomie przedsiębiorstwa oraz restrukturyzacja; mając na uwadze, że umowa o partnerstwie powinna także chronić i promować dialog społeczny między pracownikami i pracodawcami, ich odpowiednimi organizacjami, a także rządami, jak również wspierać dialog z udziałem społeczeństwa obywatelskiego;

M. mając na uwadze, że w tym zakresie podstawowe znaczenie ma zasada nieobniżania obecnego i przyszłego poziomu ochrony pracy i ochrony socjalnej; mając na uwadze, że zgodnie z art. 6.1 i 6.2 umowy o handlu i współpracy żadna ze stron nie może obniżyć standardów pracy i ochrony socjalnej obowiązujących na koniec okresu przejściowego w sposób wpływający na handel lub inwestycje między stronami;

N. mając na uwadze, że umowa o partnerstwie powinna zapewnić skuteczne wypełnianie przez Zjednoczone Królestwo swoich zobowiązań i przestrzeganie przepisów ustawowych i wykonawczych i stosowanych praktyk odzwierciedlających te zobowiązania, za pośrednictwem krajowych organów dysponujących odpowiednimi zasobami, skutecznego systemu inspekcji pracy i skutecznych postępowań administracyjnych i sądowych;

O. mając na uwadze, że uzgodnienia w zakresie mobilności powinna cechować niedyskryminacja między państwami członkowskimi Unii i pełna wzajemność; mając na uwadze, że umowa o partnerstwie musi również przewidywać szeroko zakrojoną i dogłębną koordynację systemów zabezpieczenia społecznego;

P. mając na uwadze, że umowa o partnerstwie powinna obejmować odpowiednie ustalenia w zakresie rozstrzygania sporów i egzekwowania, w szczególności powinna przewidywać ustanowienie organu zarządzającego odpowiedzialnego za zarządzanie wdrażaniem i funkcjonowaniem partnerstwa oraz za ich nadzorowanie, a także za ułatwianie rozstrzygania sporów; mając na uwadze, że ważne jest, aby partnerzy społeczni byli, w stosownych przypadkach, zaangażowani w proces rozstrzygania sporów;

Q. mając na uwadze, że Parlament Europejski przez cały czas trwania negocjacji nalegał, aby Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pozostał jedynym arbitrem prawa unijnego;

R. mając na uwadze, że przed przyjęciem European Union (Withdrawal Agreement) Act 2020 (ustawy dotyczącej umowy o wystąpieniu z Unii Europejskiej z 2020 r.) rząd Zjednoczonego Królestwa skreślił klauzule, które zapewniłyby pewną ograniczoną krajową ochronę prawną praw pracowników pochodzących z UE, i zobowiązał się do ponownego wprowadzenia tych przepisów w przyszłej Employment Bill (ustawie o zatrudnieniu); mając na uwadze, że ustawa ta nie została jeszcze przyjęta;

Uwagi ogólne

1. z zadowoleniem przyjmuje intensywne i udane wysiłki negocjatorów z UE i Zjednoczonego Królestwa zmierzające do zawarcia umowy o handlu i współpracy między stronami, zapobiegając w ten sposób katastrofalnym dla milionów obywateli i przedsiębiorstw skutkom scenariusza braku porozumienia; ubolewa nad faktem, że umowa została zawarta w ostatniej chwili, co uniemożliwiło odpowiednią kontrolę parlamentarną przed końcem okresu przejściowego, i ponownie wyraża głębokie ubolewanie, że rząd Zjednoczonego Królestwa nie zezwolił na łagodniejszy okres przejściowy poprzez wydłużenie terminu na osiągnięcie porozumienia; ubolewa, że umowa zawarta w ostatniej chwili miała natychmiastowy i negatywny wpływ na obywateli i przedsiębiorstwa, którzy muszą radzić sobie z nowymi przepisami wpływającymi na ich utrzymanie i życie codzienne oraz dostosowywać się do nich;

2. przypomina o wyjątkowym charakterze umowy o handlu i współpracy, która podobnie jak inne porozumienia o wolnym handlu, określa warunki, na jakich produkty zgodne z różnymi przepisami mogą zostać przyjęte, oraz ustanawia mechanizmy harmonizacji tych przepisów i wspierania zbieżnego podejścia do przyszłych regulacji, ale musi również uwzględniać kwestię utraty dawno ustalonych praw, takich jak prawo do swobodnego przemieszczania się, oraz koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego; przypomina, że w przeciwieństwie do innych porozumień handlowych, strony rozpoczynają współpracę mając w znacznym stopniu zharmonizowane ramy regulacyjne, wspólne prawa i głęboko zintegrowane rynki, zaś celem umowy o handlu i współpracy jest sprawowanie kontroli nad możliwymi przyszłymi rozbieżnościami w tym zakresie oraz ograniczenie ich wpływu na obywateli, społeczeństwo i gospodarkę;

3. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że pomimo pewnych niedociągnięć w umowie o handlu i współpracy w większości przypadków udało się osiągnąć priorytet Parlamentu Europejskiego, jakim była ochrona praw obywateli, ale wyraża ubolewanie, że od dnia 1 stycznia 2021 r. nie obowiązuje już swobodny przepływ osób między UE a Zjednoczonym Królestwem, a przemieszczanie się podlega obecnie przepisom imigracyjnym UE i Zjednoczonego Królestwa mającym zastosowanie do obywateli państw trzecich oraz że ograniczeniu ulegną prawa obywateli i ochrona wynikająca z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego; przypomina jednak, że osoby, które przed dniem 1 stycznia 2021 r. były już w sytuacji transgranicznej między UE a Zjednoczonym Królestwem lub też się w niej znalazły, są objęte zakresem umowy o wystąpieniu, która pozwala im zachować prawo do pozostania lub pracy, zapewnia niedyskryminację i chroni ich prawa do zabezpieczenia społecznego; zauważa, że możliwe jest utrzymanie ruchu bezwizowego w przypadku niektórych rodzajów podróży, w tym krótkoterminowych podróży służbowych i wizyt w innych celach (takich jak przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa trwające nie dłużej niż trzy lata);

4. wyraża ubolewanie, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) nie będzie sądem właściwym do interpretowania zasad zawartych w umowie o handlu i współpracy, które wynikają z prawa unijnego, a sąd najwyższy i sądy apelacyjne Zjednoczonego Królestwa mogą w przyszłości odchodzić od orzecznictwa TSUE;

5. podkreśla, że dostęp do wymiaru sprawiedliwości ma zasadnicze znaczenie dla wdrażania i egzekwowania praw obywateli; wskazuje na bezpośredni i natychmiastowy wpływ umowy o handlu i współpracy na prawa obywateli, zwłaszcza obywateli UE mieszkających lub przebywających w Zjednoczonym Królestwie oraz obywateli Zjednoczonego Królestwa mieszkających lub przebywających w UE; wzywa obie strony umowy o handlu i współpracy do zapewnienia obywatelom dostępu do wymiaru sprawiedliwości i ochrony prawnej w zakresie ich praw przed sądami brytyjskimi i unijnymi;

6. z ubolewaniem przyjmuje fakt, że rząd Zjednoczonego Królestwa nie wypełnił jeszcze swojego zobowiązania dotyczącego nowej ustawy o zatrudnieniu; przypomina, że standardy społeczne i normy pracy zawarte w ustawie o zatrudnieniu nie powinny być statyczne i należy je dostosowywać bezpośrednio do wszelkich udoskonaleń standardów pracy i standardów społecznych w UE, aby zapewnić równe warunki działania między stronami;

7. przypomina, że zgodnie z umową o handlu i współpracy każde obniżenie standardów pracy i standardów społecznych przez Zjednoczone Królestwo w sposób, który wywiera wpływ na handel lub inwestycje, w tym brak skutecznego egzekwowania prawa i standardów, stanowi naruszenie zasady nieobniżania standardów oraz postanowień dotyczących równych warunków działania;

8. wyraża w związku z tym zaniepokojenie doniesieniami z ostatnich tygodni, że Departament Biznesu Zjednoczonego Królestwa rozważa wprowadzenie pakietu środków o charakterze deregulującym w ramach przeglądu brytyjskiego rynku pracy po brexicie, przy czym brytyjski sekretarz stanu ds. biznesu, energii i strategii przemysłowej potwierdził, że rząd Zjednoczonego Królestwa dokonuje przeglądu przepisów prawa pracy opartych na prawodawstwie UE i dopuszcza możliwość odrzucenia niektórych z nich, w szczególności dyrektywy w sprawie czasu pracy; przypomina, że takie środki, jeśli zostaną wprowadzone, mogą drastycznie ograniczyć prawa pracowników w Zjednoczonym Królestwie, a także mieć istotny materialny wpływ na równe warunki działania przewidziane w porozumieniu między stronami na rzecz otwartej i uczciwej konkurencji oraz zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że wprowadzenie takich środków byłoby sprzeczne z umową o wystąpieniu oraz umową o handlu i współpracy;

9 w związku z tym wyraża szczególne ubolewanie, że przyjęte ostatnio unijne akty ustawodawcze, których termin transpozycji przypadał w okresie przejściowym, takie jak dyrektywa w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz dyrektywa w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej, nie zostały transponowane w Zjednoczonym Królestwie; ubolewa, że chociaż Zjednoczone Królestwo było zobowiązane na mocy art. 127 umowy o wystąpieniu do transpozycji wyżej wymienionych dyrektyw w okresie przejściowym, nie podjęło w tym celu niezbędnych kroków i nie transponowało ich do prawa krajowego, pozbawiając tym samym obywateli Zjednoczonego Królestwa niektórych nowo ustanowionych praw;

10. zachęca Zjednoczone Królestwo, aby nadal uczestniczyło jako państwo trzecie w charakterze obserwatora bez prawa podejmowania decyzji w agencjach, które działają w ramach kompetencji Komitetu ds. Zatrudnienia Parlamentu Europejskiego, takich jak Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (w oparciu o model norweski[20]), ponieważ umożliwiłoby to obu stronom wymianę danych, najlepszych praktyk i metodologii; zdecydowanie nakłania również Zjednoczone Królestwo do współpracy z Europejskim Urzędem ds. Pracy (na mocy art. 17 ust. 6 i art. 42 rozporządzenia 2019/1149), aby zapewnić skuteczne stosowanie i egzekwowanie prawa unijnego i brytyjskiego związanego z mobilnością pracowników, oraz z Komisją Administracyjną na mocy rozporządzenia 883/2004/WE; z ubolewaniem zauważa, że taka współpraca nie jest przewidziana w umowie o handlu i współpracy, a Zjednoczone Królestwo dotychczas nie wyraziło w tej kwestii zainteresowania;

11. wyraża głębokie ubolewanie, że w następstwie umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE Zjednoczone Królestwo nie będzie już uczestniczyć w programie wymiany Erasmus w latach 2021–2027, pozbawiając zarówno studentów z UE, jak i ze Zjednoczonego Królestwa cennego doświadczenia w zakresie studiów i pracy za granicą; zauważa, że działania na rzecz mobilności obejmujące studentów szkół wyższych oraz kształcenia zawodowego (VET) będą umożliwiać korzystanie z mobilności w państwach trzecich, w tym w Zjednoczonym Królestwie; zdecydowanie zachęca Zjednoczone Królestwo do ponownego rozważenia swojego podejścia w tej kwestii oraz do uczestnictwa w programie Erasmus w przyszłości zgodnie z częścią V umowy, w tym z jej warunkami finansowymi;

12. wyraża ubolewanie z powodu podjęcia przez Zjednoczone Królestwo dyskryminującej decyzji o pobieraniu różnych opłat za wizy pracownicze od obywateli niektórych państw członkowskich UE, na przykład w zakresie sezonowych wiz pracowniczych oraz wiz dla pracowników służby zdrowia i opieki; podkreśla, jak ważne jest zapewnienie obywatelom UE równego dostępu do rynku pracy w Zjednoczonym Królestwie oraz potrzebę pobierania takiej samej opłaty od wszystkich obywateli UE;

13. przypomina o znaczeniu mechanizmów ustalanych przez obie strony w celu monitorowania zmian i trudności, których mogą doświadczać obywatele państw członkowskich UE mieszkający w Zjednoczonym Królestwie oraz obywatele Zjednoczonego Królestwa mieszkający w UE, w celu zidentyfikowania i rozwiązania sytuacji powodujących niepewność prawną; z zadowoleniem przyjmuje powołanie w tym zakresie wewnętrznych grup doradczych oraz Forum Społeczeństwa Obywatelskiego;

Równe warunki działania

14. zwraca uwagę, że zasadniczo zbieżne tendencje w zakresie regulacji wyrównują warunki konkurencji, natomiast tendencje rozbieżne mogą powodować względne zmiany warunków konkurencji;

15. przypomina, że z uwagi na bliskość geograficzną i współzależność gospodarczą stron, zasadą przewodnią UE podczas negocjacji było oparcie umowy o handlu i współpracy na solidnych zobowiązaniach prawnych, które zapewniają równe warunki działania dla otwartej i uczciwej konkurencji, w tym między innymi w zakresie standardów pracy i standardów społecznych, w celu uniknięcia równania w dół i nieuczciwej przewagi konkurencyjnej uzyskanej przez obniżenie poziomu ochrony lub inne rozbieżności regulacyjne;

16. zwraca uwagę na główne elementy „zestawu narzędzi”, które uzgodniono ze Zjednoczonym Królestwem w odniesieniu do spraw pracowniczych i społecznych, w szczególności w zakresie (1) jednoznacznego odniesienia do Europejskiej Karty Społecznej i konwencji MOP, (2) roli egzekwowania na szczeblu krajowym zobowiązań do niepodejmowania działań obniżających poziom ochrony oraz (3) systemu środków równoważących, aby poradzić sobie z przyszłymi rozbieżnościami;

17. podkreśla, że klauzula o nieobniżaniu poziomu ochrony w art. 6.2 podlega badaniu pod kątem działań zakłócających handel i zakłada, że żadna ze stron nie może osłabić ani obniżyć poziomu ochrony pracy i ochrony socjalnej poniżej poziomu istniejącego na koniec okresu przejściowego „w sposób wpływający na handel lub inwestycje” między stronami; wyraża szczególne ubolewanie z powodu wprowadzenia bardzo wysokiego progu w tym zakresie („w sposób wpływający na handel”);

18. nalega, aby nadać nadrzędne znaczenie pełnemu i zdecydowanemu powstrzymaniu się od obniżania standardów pracy i standardów społecznych, a także ścisłemu monitorowaniu przez obie strony ewentualnych przyszłych rozbieżności, oraz wzywa Komisję, aby w pełni wdrożyła ten przepis, włączyła partnerów społecznych w procedury sprawdzania zgodności oraz przekazywała informacje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie jako współprawodawcom;

19. podkreśla w tym kontekście znaczenie właściwego wdrażania i skutecznego egzekwowania na szczeblu krajowym przez obie strony zasady nieobniżania poziomu ochrony, a także zwraca się do Komisji o ścisłe monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie; zwraca uwagę, że egzekwowanie wdrażania takich poziomów ochrony jest przewidziane w ramach krajowych przepisów dotyczących egzekwowania i rozstrzygania sporów; przypomina, że w przypadku sporu między stronami w zakresie stosowania rozdziału dotyczącego standardów pracy i standardów społecznych, strony odwołują się wyłącznie do procedur ustalonych na mocy art. 9.1, 9.2 i 9.3 tytułu XI lub części drugiej, stanowiących odstępstwo od tytułu I części szóstej w sprawie rozstrzygania sporów i postanowień horyzontalnych; zauważa również, w odniesieniu do środków równoważących przewidzianych w art. 9.4, że będą one uruchamiane jedynie w przypadku, gdy powstaną istotne rozbieżności mające wpływ na handel lub inwestycje między stronami; wyraża jednak zaniepokojenie, w jaki sposób można byłoby w przyszłości rozwiązać kwestię ewentualnego jednostronnego obniżenia standardów pracy i standardów społecznych przez Zjednoczone Królestwo i zakwestionować je w ramach umowy o handlu i współpracy, szczególnie w przypadku wykazania, że wpłynęło ono na handel lub inwestycje między stronami; po raz kolejny podkreśla, że wszelkie jednostronne obniżenie standardów pracy i standardów społecznych kosztem europejskich pracowników i przedsiębiorstw musi być szybko rozpatrzone i naprawione w celu utrzymania równych warunków działania;

20. zauważa z niepokojem, że przegląd tych zasad zostanie przeprowadzony dopiero po czterech latach lub jeśli środki równoważące będą stosowane zbyt często, a rozbieżności będą utrzymywać się przez okres 12 miesięcy; domaga się, aby Parlament Europejski i partnerzy społeczni byli aktywnie zaangażowani w proces tego przeglądu;

21. wzywa strony, aby wynegocjowały dodatkowe wspólne instrumenty interpretacji w celu wyjaśnienia rozdziału dotyczącego równych warunków działania w ujęciu ogólnym, a w szczególności roli Parlamentu i partnerów społecznych w zakresie jego monitorowania i wdrażania, w tym możliwości wnoszenia przez partnerów społecznych skarg formalnych, które wykraczałyby poza przedłożenie zespołowi ekspertów dokumentu amicus brief; apeluje ponadto o zapewnienie wystarczających środków i stałego sekretariatu dla wewnętrznej grupy doradczej;

Mobilność i koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego

22. przypomina, że obywatele Zjednoczonego Królestwa mieszkający w UE i obywatele UE mieszkający w Zjednoczonym Królestwie byli objęci i chronieni do dnia 31 grudnia 2020 r. przepisami dotyczącymi koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w zakresie świadczeń chorobowych, świadczeń z tytułu macierzyństwa i równoważnych świadczeń dla ojca, renty inwalidzkiej, świadczeń z tytułu starości, renty rodzinnej, świadczeń z tytułu wypadków przy pracy i choroby zawodowej, świadczeń z tytułu śmierci, zasiłków dla bezrobotnych, świadczeń przedemerytalnych i świadczeń rodzinnych na mocy umowy o wystąpieniu;

23. zauważa, że zgodnie z umową o handlu i współpracy obecne przepisy dotyczące niezbędnej lub doraźnej opieki zdrowotnej będą „co do zasady” nadal obowiązywać w przypadku pobytów czasowych w Zjednoczonym Królestwie i UE;

24. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nowy mechanizm współpracy w zakresie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego jest zbliżony do istniejących przepisów na mocy rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz rozporządzenia (WE) nr 987/2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004; wyraża szczególne zadowolenie z faktu, że w umowie o handlu i współpracy zachowano przepisy UE dotyczące niedyskryminacji, równego traktowania i sumowania okresów;

25. ubolewa jednak z powodu ograniczeń dotyczących zakresu przedmiotowego, a w szczególności z powodu nieuwzględnienia świadczeń rodzinnych, opieki długoterminowej i nieskładkowych świadczeń pieniężnych oraz możliwości przenoszenia zasiłków dla bezrobotnych;

26. wyraża również ubolewanie, że umowa o handlu i współpracy nie przewiduje dynamicznego dostosowania do zmian zachodzących w przepisach UE dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zwłaszcza w kontekście obecnego przeglądu rozporządzeń 883/2004 i 987/2009; wzywa strony, aby niezwłocznie zapewniły obywatelom objętym ograniczeniami w swobodnym przemieszczaniu się rzetelne i wiarygodne informacje na temat ich praw do pobytu, pracy i koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego;

27. uznaje, że w ramach umowy o handlu i współpracy, pod pewnymi warunkami, pracownicy oddelegowani do Zjednoczonego Królestwa lub z niego oddelegowani mogą podlegać ustawodawstwu kraju przyjmującego w zakresie zabezpieczenia społecznego; podkreśla, że fakt ten może mieć negatywny wpływ na ich życiorys zawodowy w zakresie zabezpieczenia społecznego; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym przepis przejściowy, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą wystąpić, po uprzednim zgłoszeniu tego faktu Komisji Europejskiej, o utrzymanie systemu delegowania w formie obowiązującej na dzień 31 grudnia 2020 r. przez okres nie dłuższy niż 15 lat;

28. zachęca do właściwego i spójnego stosowania protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w państwach członkowskich, aby zagwarantować jednakowe prawa wszystkim zainteresowanym obywatelom;

Wniosek

29. zaleca, aby Parlament Europejski wyraził zgodę na umowę o handlu i współpracy, ale nalega, aby roczne sprawozdania z jej realizacji były przedstawiane Parlamentowi Europejskiemu, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii równych warunków działania w zakresie standardów pracy i standardów społecznych.

 


 

 

PISMO KOMISJI OCHRONY ŚRODOWISKA NATURALNEGO, ZDROWIA PUBLICZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ŻYWNOŚCI

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia dotycząca decyzji w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (2020/0382(NLE))

Szanowni Przewodniczący!

W ramach procedury wskazanej w przedmiocie Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zdecydowała się przedstawić opinię w formie pisma na użytek komisji, którym Państwo przewodniczą.

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności rozpatrzyła zagadnienie powierzone jej do zbadania i przyjęła opinię w dniu 27 stycznia 2021 r. Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o wzięcie pod uwagę następujących kwestii w ramach procedury zgody.

Z poważaniem

Pascal Canfin

WSKAZÓWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

A. uwzględniając swoją opinię z dnia 21 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (2018/0427(NLE)),

B. uwzględniając swoją opinię z dnia 8 maja 2020 r. w sprawie zaleceń dotyczących negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (2020/2023(INI)),

C. uwzględniając swoje pismo z dnia 23 października 2020 r. w sprawie gotowości i reakcji w przypadku spełnienia się scenariusza braku porozumienia w negocjacjach ze Zjednoczonym Królestwem w kwestiach dotyczących ochrony środowiska naturalnego, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności,

D. uwzględniając Umowę o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony,

Uwagi ogólne

 

1. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że porozumienie paryskie będzie stanowiło kluczowy element umowy o handlu i współpracy (umowa) oraz że wszelkie naruszenia tego kluczowego elementu przez jedną ze stron będą uprawniały drugą stronę do rozwiązania lub zawieszenia całości lub części umowy; podkreśla, że takie postanowienie powinno być powielane we wszystkich przyszłych umowach handlowych negocjowanych przez UE;

 

2. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w umowie zachowano gwarancje, które zostały już zapisane w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu, zapewniając w ten sposób brak kontroli regulacyjnych towarów przemieszczanych z Irlandii Północnej do Irlandii; z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że w umowie zawarto postanowienia dotyczące zachowania integralności jednolitego rynku;

 

3. wyraża uznanie dla pracy szefa Grupy Zadaniowej ds. Stosunków ze Zjednoczonym Królestwem Michela Berniera, jak również dla wszystkich członków grupy zadaniowej, za sposób prowadzenia negocjacji po stronie UE;

 

4. z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż strony zawarły porozumienie w sprawie wdrażania umowy o wystąpieniu, co stanowiło warunek wstępny, który musiał zostać spełniony, aby Parlament mógł rozważyć wyrażenie zgody na podpisanie jakiegokolwiek porozumienia w sprawie przyszłych stosunków; zatwierdza szczegółowe tymczasowe elastyczne rozwiązania uzgodnione przez strony, które mają na celu ograniczenie zakłóceń w handlu niektórymi produktami między Wielką Brytanią a Irlandią Północną, m.in. w odniesieniu do dostaw leków oraz dostaw mięsa schłodzonego i innych produktów spożywczych do supermarketów, wywołanych wykonaniem Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej; ponownie podkreśla potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na handel produktami między Wielką Brytanią a Irlandią Północną, aby zachować integralność jednolitego rynku oraz przeciwdziałać zagrożeniom dla ochrony środowiska naturalnego, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, a także przypadkom niedoboru żywności;

 

5. wzywa do szybkiego uruchomienia pobrexitowej rezerwy dostosowawczej UE w wysokości 5 mld EUR, aby udzielić wsparcia najbardziej dotkniętym sektorom, które odczuwają również skutki wywołane pandemią COVID-19;

 

6. zwraca uwagę, że wniosek dotyczący brytyjskiego projektu ustawy o rynku wewnętrznym stanowi niepokojący precedens dla przyszłych stosunków dwustronnych między UE a Zjednoczonym Królestwem oraz – w szerszym ujęciu – dla wkładu Zjednoczonego Królestwa w podtrzymywanie międzynarodowego porządku opartego na zasadach;

 

7. podkreśla, że Komisja musi być gotowa do pełnego zastosowania narzędzi rozstrzygania sporów przewidzianych zarówno w umowie, jak i w umowie o wystąpieniu na wypadek niewywiązywania się przez władze Zjednoczonego Królestwa z przyjętych ustaleń; zauważa, że umowa zawiera rozdział dotyczący dostępu do wymiaru sprawiedliwości, który przewiduje, że zainteresowanym stronom należy zapewnić dostęp do wymiaru sprawiedliwości poprzez skuteczną i przejrzystą procedurę składania skarg w przypadku podejrzenia naruszenia postanowień w zakresie równych warunków działania w kontekście środowiskowym oraz klauzul o nieobniżaniu poziomu ochrony; wzywa do odpowiedniego stosowania postanowień w tym zakresie;

 

8. zwraca uwagę na fakt, że Parlament powinien objąć wdrażanie umowy możliwie jak najściślejszym nadzorem poprzez aktywne uczestniczenie w posiedzeniach Zgromadzenia Parlamentarnego Partnerstwa; podkreśla ponadto, że komisje Parlamentu powinny rozliczać Komisję z jej udziału w posiedzeniach Rady Partnerstwa, specjalnych komitetów handlowych i grup roboczych; uważa, że Parlament powinien brać udział we wszelkich przyszłych przeglądach postanowień umowy, oraz że powinno się zasięgać opinii Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności w kwestiach wchodzących w zakres jej kompetencji;

 

9. wyraża ubolewanie, że Parlament otrzymał niewiele czasu na należyte zapoznanie się z postanowieniami umowy; wyraża również ubolewanie z powodu konieczności tymczasowego stosowania umowy – co prawda przez krótki czas – zanim Parlament mógł udzielić swojej zgody; zwraca ponadto uwagę na fakt, że szczególnych okoliczności, w jakich doszło do brexitu, nie należy w żadnym przypadku postrzegać jako precedens, jeżeli chodzi o negocjowanie i zawieranie przez Unię umów międzynarodowych w przyszłości; wyraża ubolewanie, że najważniejsza umowa dwustronna w dotychczasowej historii Unii była również umową, wobec której przewidziano najmniej czasu na przeprowadzenie kontroli parlamentarnej;

 

10. przyznaje, że wspomniany pośpiech wynikał głównie ze strategii negocjacyjnej przyjętej przez stronę brytyjską, która zdecydowała się nie występować o przedłużenie okresu przejściowego;

 

Postanowienia dotyczące równych warunków działania, klimatu i środowiska

 

11. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w umowie potwierdzono dążenie każdej ze stron do osiągnięcia neutralności klimatycznej w całej gospodarce do 2050 r.; wyraża ubolewanie, że podstawowy poziom ochrony klimatu odnoszący się emisji gazów cieplarnianych odpowiada w przypadku Unii obejmującemu ogół gospodarki celowi 40 % na 2030 r., włączając unijny system ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych, natomiast w przypadku Zjednoczonego Królestwa – udziałowi Zjednoczonego Królestwa w obejmującym ogół gospodarki celu na 2030 r., włączając system Zjednoczonego Królestwa dotyczący ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych; żałuje, że strony nie wzięły pod uwagę zmienionych celów obejmujących ogół gospodarki, które zostaną wkrótce przyjęte, i uważa, że w umowie należało zawrzeć postanowienia odzwierciedlające te nadchodzące zmiany oraz zwiększony poziom ambicji;

 

12. przypomina, że w dniu 18 grudnia 2020 r. pismo dotyczące ustalonego na poziomie krajowym wkładu UE i jej państw członkowskich, w którym wyznaczono zaktualizowany i rozszerzony cel zakładający zmniejszenie poziomu emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z poziomem z 1990 r., zostało przekazane Sekretariatowi Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC); odnotowuje obwieszczenie rządu Zjednoczonego Królestwa z dnia 3 grudnia 2020 r. dotyczące zmienionego ustalonego na poziomie krajowym wkładu wynoszącego 68 % do 2030 r. w porównaniu z poziomami z 1990 r.; odnotowuje ponadto, że Zjednoczone Królestwo nie jest na właściwej drodze do wykonania swojego czwartego i piątego budżetu emisji dwutlenku węgla przy zastosowaniu obecnego zestawu strategii i finansowania; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Zjednoczone Królestwo ogłosiło zamiar wprowadzenia zakazu sprzedaży nowych samochodów z silnikiem benzynowym i silnikiem Diesla do 2030 r.;

 

13. ponadto przypomina, że Zjednoczone Królestwo przedstawiło wnioski dotyczące własnego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla i UK ETS (systemu handlu emisjami), które mają zostać ustanowione w drugim kwartale 2021 r.; odnotowuje jednak, że wciąż nie wiadomo, w jakim stopniu system ten będzie zbliżony do EU ETS, i podkreśla, że nie rozwiano jeszcze wątpliwości dotyczących stosowania UK ETS w praktyce, wyznaczonego w nim poziomu ambicji oraz jego skuteczności; podkreśla ponadto, że UE zamierza w dalszym ciągu wzmacniać swój system handlu emisjami i rozszerzać jego zakres; uważa, że wystąpienie istotnych różnic między tymi dwoma systemami mogłoby skutkować zaburzeniem równych warunków działania, a zatem należy uwzględnić tę kwestię przy stosowaniu mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 po jego wprowadzeniu;

 

14. wyraża ubolewanie z powodu braku przejrzystych postanowień dotyczących sposobu rozwiązania problemu emisji gazów cieplarnianych w sektorach lotnictwa i gospodarki morskiej;

 

15. odnotowuje, że w umowie przewidziano możliwość połączenia systemu UK ETS z systemem EU ETS; uważa, że w przypadku, gdyby Zjednoczone Królestwo zwróciło się z wnioskiem o połączenie jego systemu handlu emisjami z EU ETS, taki wniosek powinien zostać rozpatrzony wyłącznie wówczas, gdy można będzie z całą pewnością stwierdzić, że UK ETS nie będzie zagrażał integralności i skuteczności EU ETS, a w szczególności zagwarantowanej w nim równowagi między prawami i obowiązkami;

 

16. przypomina, że z umowy o wystąpieniu usunięto rozwiązanie awaryjne obejmujące całe terytorium Zjednoczonego Królestwa, co oznacza, że stosowne wiążące przepisy środowiskowe również zostały wyłączone z zakresu tej umowy; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w umowie uwzględniono ugruntowane unijne zasady dotyczące ochrony środowiska, takie jak zasada, zgodnie z którą kwestie ochrony środowiska powinny zostać włączone do procesu kształtowania polityki, m.in. za pośrednictwem ocen skutków, zasada dotycząca działań prewencyjnych w celu zapobiegania powstawaniu szkód w środowisku, zasada naprawiania szkody w pierwszym rzędzie u źródła oraz zasada „zanieczyszczający płaci”; wzywa obie strony, aby zinterpretowały pojęcie „podejścia ostrożnościowego” i stosowały to podejście w taki sam sposób, jak ma to miejsce w przypadku „zasady ostrożnego zarządzania zasobami”;

 

17. wyraża ubolewanie, że w umowie nie odniesiono się do kwestii zapewnienia przez Zjednoczone Królestwo zgodności z zasadami unijnej systematyki dotyczącej zrównoważonego rozwoju oraz ich wdrażania lub dostosowania przepisów brytyjskich do tych zasad; jest przekonana, że zważywszy na to, że Zjednoczone Królestwo odgrywa rolę międzynarodowego centrum finansowego, istotne znaczenie będzie miało zagwarantowanie, aby cele w zakresie unijnej systematyki dotyczącej zrównoważonego rozwoju nie zostały ograniczone ani złagodzone; odnotowuje, że Zjednoczone Królestwo zamierza wprowadzić swoją własną ekologiczną systematykę bazującą na miernikach naukowych zaczerpniętych z unijnej systematyki dotyczącej zrównoważonego rozwoju;

 

18. odnotowuje, że strony zgodziły się na nieobniżanie poziomów obowiązujących w chwili zakończenia okresu przejściowego i że zobowiązały się do dążenia do dalszego podwyższania poziomów zapewnianej przez siebie ochrony w miarę upływu czasu; wzywa strony, aby dążyły do dynamicznego dostosowania celów w dziedzinie ochrony środowiska i klimatu; odnotowuje, że zakres mechanizmu równoważącego ogranicza się do „istotnych” rozbieżności – zarówno w górę, jak i w dół – które „w istotny sposób wpływają” na handel lub inwestycje; wzywa Komisję do przedstawienia wyjaśnień dotyczących wykładni pojęcia „istotnych rozbieżności” oraz do pełnego wdrożenia przepisów wykonawczych; uważa, że związek z „handlem i inwestycjami” powinien być szeroko interpretowany; wzywa strony, aby zapewniły poszanowanie równych warunków działania;

 

19. ubolewa ponadto, że ograniczono znaczenie utraty różnorodności biologicznej stanowiącej poważne wyzwanie w kontekście ochrony środowiska oraz że nie wspomniano o globalnej umowie na rzecz przyrody po 2020 r., która ma zostać wkrótce przyjęta;

 

20. podkreśla, że w przeszłości Komisja wszczęła szereg postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Zjednoczonemu Królestwu w sprawach dotyczących środowiska, w tym również jakości powietrza i wody, oraz że w chwili wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej część z tych postępowań była nadal w toku; przypomina, że Agencja Środowiska Zjednoczonego Królestwa podniosła kwestię uchylenia dyrektywy powodziowej (2007/60/WE) i reformy ramowej dyrektywy wodnej (2000/60/WE); podkreśla, w jaki sposób – z uwagi na ich transgraniczny charakter – rozbieżności w zakresie ochrony środowiska w tych dziedzinach mogłyby stwarzać zagrożenie dla jakości powietrza i wody w UE; odnotowuje plany utworzenia Urzędu Ochrony Środowiska (Office for Environmental Protection, OEP) w Anglii i Irlandii Północnej; wyraża zaniepokojenie w związku z doniesieniami kwestionującymi przyszłą niezależność OEP, jego zdolność do podejmowania czynności prawnych w sprawach dotyczących naruszenia przepisów dotyczących środowiska oraz strukturę jego finansowania;

 

21. wyraża poważne zaniepokojenie niektórymi politykami ochrony środowiska Zjednoczonego Królestwa, np. zamiarem dokonania deregulacji w obszarze modyfikacji genetycznej, co mogłoby skutkować wprowadzaniem do UE produktów bez poddania ich kontrolom bezpieczeństwa lub bez ich odpowiedniego oznakowania;

 

22. podkreśla, że jako państwo nienależące do EOG Zjednoczone Królestwo nie jest już członkiem Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) ani nie jest związane przepisami unijnych ram regulacyjnych w dziedzinie chemikaliów (REACH); podkreśla, że nowe ramy regulacyjne Zjednoczonego Królestwa muszą cechować się takim samym stopniem szczegółowości i przejrzystości co REACH; uważa, że brexit wcale nie doprowadzi do uproszczenia sytuacji prawnej, ale przeciwnie – będzie skutkował powielaniem przepisów unijnych i nałożeniem dodatkowych obciążeń, co odbije się niekorzystnie zwłaszcza na sytuacji małych i średnich przedsiębiorstw w Zjednoczonym Królestwie; odnotowuje, że umowa nie usprawnia obrotu chemikaliami – przewidziano w niej jedynie prowadzenie współpracy w kwestiach regulacyjnych, zobowiązanie do zapewnienia przejrzystości procedur klasyfikacji substancji oraz zobowiązanie do wdrażania Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów ONZ; z zadowoleniem przyjmuje wszelkie przyszłe negocjacje służące ustaleniu ściślejszej formy współpracy w dziedzinie zarządzania bezpieczeństwem chemikaliów;

 

Kwestie zdrowotne

 

23. z zadowoleniem przyjmuje postanowienia dotyczące współpracy w zakresie bezpieczeństwa zdrowotnego, które zapewniają właściwym organom stron i państw członkowskich możliwość wymieniania się stosownymi informacjami, ale wyraża ubolewanie, że zakres tej współpracy został ograniczony do oceny „znacznych” zagrożeń dla zdrowia publicznego oraz do koordynacji środków, które mogłyby być wymagane do ochrony zdrowia publicznego; podkreśla, że trwająca pandemia COVID-19 tylko wzmocniła potrzebę zacieśnienia współpracy w dziedzinie zdrowia, a także potrzebę prowadzenia uporządkowanej i regularnej dwustronnej komunikacji między organami i zainteresowanymi stronami w celu lepszego reagowania na sytuacje kryzysowe;

 

24. popiera uwzględnione w umowie rozwiązania służące usprawnieniu dostaw produktów leczniczych takie jak uznawanie wyników inspekcji przeprowadzonych przez organy drugiej strony, ponieważ pozwoli to uniknąć zbędnego powielania inspekcji mających na celu ocenę zgodności z wymogami dobrej praktyki wytwarzania, a także zapewnienie każdej stronie możliwości jednostronnego rozszerzenia zakresu takiego uznawania wyników inspekcji na zakłady produkcyjne zlokalizowane poza terytorium organu wydającego, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków;

 

25. ubolewa, że w umowie nie zawarto kompleksowej umowy o wzajemnym uznawaniu dotyczącej przepisów regulujących kwestie związane z lekami, ponieważ ograniczyłoby to powielania działań i procedur regulacyjnych i jakościowych podejmowanych przez przedsiębiorstwa wprowadzające produkty do obrotu w UE i w Zjednoczonym Królestwie; zachęca właściwe organy w UE i w Zjednoczonym Królestwie do kontynuowania prowadzonych równolegle dyskusji dotyczących uzgodnienia kształtu umowy o wzajemnym uznawaniu, opierając się na przykładzie istniejących umów między UE a innymi państwami trzecimi; wyraża ponadto żal, że w umowie nie zawarto żadnej wzmianki o wyrobach medycznych, co będzie oznaczało brak wzajemnego uznawania jednostek notyfikowanych lub wydawanych przez nie świadectw;

 

26. podkreśla, że umowa przewiduje, że Zjednoczone Królestwo nie będzie już uczestniczyć w scentralizowanej procedurze wydawania pozwoleń na dopuszczenie leków do obrotu prowadzonej przez Europejską Agencję Leków (EMA); wzywa Komisję, aby była otwarta na stałe monitorowanie sytuacji i prowadzenie dialogu z organami brytyjskimi, w tym z Agencją Regulacyjną Zjednoczonego Królestwa ds. Leków i Opieki Zdrowotnej (Medicines and Healthcare Regulatory Agency, MHRA);

 

27. podkreśla, że z uwagi na fakt, iż przepisy dotyczące przekazywania danych osobowych do celów badań medycznych podlegają obecnie nadzorowi za pomocą unijnego ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO), konieczne jest dalsze wyjaśnienie kwestii wdrażania przez Zjednoczone Królestwo przepisów unijnego rozporządzenia w sprawie badań klinicznych, przestrzegania unijnych standardów w zakresie bezpieczeństwa krwi oraz przyszłego dostępu do unijnych sieci ułatwiających dawstwo narządów;

 

Bezpieczeństwo żywności

 

28. odnotowuje, że opuszczenie rynku wewnętrznego UE i unii celnej przez Zjednoczone Królestwo oznacza, że obie strony będą utrzymywały dwa odrębne systemy regulujące kwestie związane ze zdrowiem człowieka, roślin i zwierząt; odnotowuje, że postanowienia dotyczące środków sanitarnych i fitosanitarnych są w dużej mierze zgodne z przepisami WTO w tym zakresie;

 

29. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że unijne normy bezpieczeństwa żywności nie ulegną zmianie oraz że celem umowy jest ochrona surowych norm UE w zakresie środków sanitarnych i fitosanitarnych; przypomina, że przepływy handlowe między UE a Zjednoczonym Królestwem w zakresie towarów objętych środkami sanitarnymi i fitosanitarnymi będą niezwykle wysokie oraz że UE powinna ustanowić odpowiednią procedurę koordynacji, aby uniknąć rozbieżnych kontroli towarów przywożonych ze Zjednoczonego Królestwa do portów unijnych;

 

30. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w umowie uwzględniono zasadę regionalizacji, procedurę sporządzania wykazów zatwierdzonych zakładów oraz szereg środków służących ograniczaniu procedur przywozowych w odniesieniu do środków sanitarnych i fitosanitarnych w przypadkach, w których jest to możliwe, przy jednoczesnym zachowaniu rygorystycznych norm sanitarnych; uważa, że kontrole przywozu powinny być przeprowadzane na podstawie ryzyka sanitarnego i fitosanitarnego związanego z takim przywozem, ale z zadowoleniem przyjmuje fakt, że częstotliwość kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich mogłaby zostać zmniejszona, aby uwzględnić stopień konwergencji przepisów stron w zakresie środków sanitarnych i fitosanitarnych;

 

31. ubolewa, że w umowie nie zawarto bezpośredniej wzmianki o systemie wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (RASFF);

 

32. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa zapewnia ramy dialogu i współpracy w celu wzmocnienia walki z rozwojem oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.

 

Ponieważ Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności uważa należyte odnotowanie jej poglądów i obaw oraz odpowiednie odniesienie się do nich za kwestię najwyższej wagi, zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o wzięcie pod uwagę jej stanowiska przedstawionego powyżej.

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności wzywa Komisję Spraw Zagranicznych i Komisję Handlu Międzynarodowego, jako komisje przedmiotowo właściwe do zarekomendowania Parlamentowi, aby wydał zgodę na przyjęcie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony.

 


 

 

PISMO KOMISJI PRZEMYSŁU, BADAŃ NAUKOWYCH I ENERGII

Sz.P. David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

Sz.P. Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia dotycząca decyzji w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (2020/0382(NLE))

Szanowni Przewodniczący!

W ramach procedury podanej w przedmiocie tego pisma do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwrócono się o wydanie opinii na użytek komisji, którym Panowie przewodniczą.

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii rozpatrzyła tę sprawę na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2021 r. Po zakończeniu w dniu 29 stycznia 2021 r. procedury pisemnej z udziałem jej koordynatorów komisja postanowiła zwrócić się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o załączenie do zalecenia w sprawie zgody poniższej opinii.

Z poważaniem

Cristian-Silviu Buşoi

 

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o załączenie do zalecenia w sprawie zgody poniższej opinii:

1. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że porozumienie w sprawie przyszłych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem udało się osiągnąć jeszcze przed końcem okresu przejściowego; głęboko ubolewa jednak, że czas na kontrolę parlamentarną jest niezwykle krótki, gdyż porozumienie osiągnięto późno, a tymczasowe stosowanie jego postanowień ograniczono do końca lutego 2021 r.;

2. ogólnie popiera osiągnięte porozumienie i przypomina, że trzeba zachować czujność w kwestii ścisłego przestrzegania klauzul o nieobniżaniu poziomu ochrony; podkreśla jednak, że wiele szczegółów wymaga jeszcze dopracowania w Radzie Partnerstwa i jej specjalnych komitetach; zwraca się do Komisji o dopilnowanie, by Parlament wraz z jego wyspecjalizowanymi komisjami był od samego początku odpowiednio informowany i angażowany w prace Rady Partnerstwa i jej komitetów; apeluje ponadto o stałą strukturę, która zapewniłaby zaangażowanie Parlamentu w regularne przeglądy umowy o handlu i współpracy;

3 wyraża zaniepokojenie niezależną rolą, jaką Rada Partnerstwa będzie pełnić nie tylko podczas dokonywania przeglądu umowy, lecz również wprowadzania do niej zmian dotyczących przyszłego udziału w programach unijnych takich jak „Horyzont Europa” i czy inne programy należące do kompetencji komisji ITRE; apeluje w związku z tym o zawarcie porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem a Komisją w celu zagwarantowania, że wszelkie decyzje w sprawie przyszłego udziału w programach unijnych będą przyjmowane po uprzednim uzyskaniu poparcia Parlamentu;

 

Badania

4. z zadowoleniem przyjmuje kontynuację współpracy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem w dziedzinie nauki, badań i innowacji; podkreśla, że trzeba wspierać mobilność naukowców w trosce o swobodny przepływ wiedzy naukowej i technologii; ubolewa jednak, że udział Zjednoczonego Królestwa w tym obszarze jest jedynie wybiórczy; uważa, że program Erasmus+ to niezbędny element europejskiego systemu edukacji, który kształci wybitnych naukowców i oferuje naukowcom wyjątkowe możliwości; zauważa, że program „Horyzont Europa” nie przyniesie korzyści bez doskonałej edukacji; jest zatem zdania, że udział Zjednoczonego Królestwa w programie „Horyzont Europa” powinien iść w parze z udziałem w programie Erasmus+ oraz że należy dołożyć więcej starań, aby przekonać Zjednoczone Królestwo do przystąpienia również do programu Erasmus+; uważa, że udział Zjednoczonego Królestwa w obu programach przyniesie korzyści obu stronom i dodatkowo przyczyni się do sukcesu Europy w dziedzinie nauki i technologii;

5. z zadowoleniem przyjmuje stowarzyszenie Zjednoczonego Królestwa na potrzeby programu „Horyzont Europa”; podkreśla, że jest to fakt o historycznym znaczeniu, gdyż nigdy wcześniej stowarzyszenie nie miało tak poważnego wpływu na budżet Unii; przypomina, że odpowiednie warunki udziału państw trzecich określone w stosownych programach stanowią podstawę do negocjacji w sprawie udziału w programie; podkreśla, że układy o stowarzyszeniu z państwami trzecimi w przeszłości zawierano na mocy art. 218 ust. 6 TFUE po przeprowadzeniu procedury zgody; apeluje zatem o pełną kontrolę parlamentarną obejmującą również uzyskanie zgody Parlamentu przed przyjęciem Protokołu I (Programy i działania, w których Zjednoczone Królestwo uczestniczy);

6. wzywa Zjednoczone Królestwo i Komisję do dalszego dialogu w celu ustanowienia skutecznych ram wzajemnego uznawania kwalifikacji naukowych i zawodowych;

Przestrzeń kosmiczna

7. z zadowoleniem przyjmuje udział Zjednoczonego Królestwa w komponencie Copernicus unijnego programu kosmicznego i fakt, że użytkownicy ze Zjednoczonego Królestwa nadal będą mieć dostęp do unijnych usług obserwacji i śledzenia obiektów kosmicznych; uważa, że UE i Zjednoczone Królestwo powinny ściśle współpracować w dziedzinie przestrzeni kosmicznej; zauważa w związku z tym, że Zjednoczone Królestwo mogłoby uczestniczyć w innych komponentach programu kosmicznego w oparciu o podobne umowy z państwami trzecimi zawartymi w wyniku negocjacji dotyczących poszczególnych programów czy komponentów oraz z zachowaniem odpowiedniej równowagi między obowiązkami a prawami przy jednoczesnym poszanowaniu strategicznej autonomii UE w sektorze kosmicznym;

Przemysł i MŚP

8. popiera postanowienia wprowadzające równe warunki działania z myślą o otwartej i uczciwej konkurencji oraz zrównoważonym rozwoju, gdyż pozwolą one zapewnić przedsiębiorstwom europejskim równe szanse; z zadowoleniem przyjmuje szczególne postanowienia dotyczące małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) i służące zwiększeniu ich zdolności do skorzystania w pełni z postanowień umowy dotyczących handlu, takich jak utworzenie specjalnych punktów kontaktowych dla MŚP; wzywa Komisję, by zachowała czujność w kwestii ochrony łańcuchów dostaw przemysłu europejskiego przed bezpośrednimi i pośrednimi skutkami brexitu; apeluje w szczególności, by pomóc w tym procesie transformacji MŚP włączonym do łańcuchów wartości dużych firm;

9. podkreśla, że należy unikać niepewności regulacyjnej, obciążeń administracyjnych i złożonych procedur, zwłaszcza jeśli chodzi o rozstrzyganie sporów oraz zwiększenie wymogów certyfikacyjnych i liczby testów w związku z przestrzeganiem norm zarówno Unii, jak i Zjednoczonego Królestwa, gdyż oznacza to bardziej złożone procedury i większe koszty; wzywa zatem Radę Partnerstwa, by uważnie monitorowała ryzyko dumpingu, a także obciążenie administracyjne przedsiębiorstw oraz społeczności energetycznych i badawczych i by dopilnowała ograniczenia do minimum formalności przy wywozie towarów czy świadczeniu usług; obawia się jednak, że MŚP będą miały trudności z szybkim dostosowaniem się do nowych przepisów, i uważa, że należy udzielić MŚP większego wsparcia w tym względzie;

10. z zadowoleniem przyjmuje w szczególności gwarancje dotyczące ochrony środowiska, oprócz postanowień o nieobniżaniu poziomu ochrony mających zastosowanie do ochrony środowiska, klimatu i pracowników; podkreśla, że należy je monitorować i egzekwować, aby w przyszłości zapewnić stronom równe warunki działania i zapobiec przenoszeniu przez przedsiębiorstwa ich działalności do krajów, które w związku z łagodniejszymi przepisami w zakresie ochrony środowiska czy standardami socjalnymi oferują niższe koszty produkcji, gdyż prowadzi to do zmniejszenia konkurencyjności jednej ze stron;

 

ICT

11. popiera porozumienie osiągnięte w dziedzinie udostępniania sieci telekomunikacyjnych i świadczenia usług telekomunikacyjnych, które w dużej mierze potwierdza istniejący dorobek prawny; ubolewa jednak, że nie udało się dojść do porozumienia w kwestii transpozycji rozporządzenia w sprawie roamingu; apeluje w związku z tym do operatorów telefonii komórkowej o dalsze stosowanie w UE i Zjednoczonym Królestwie roamingu na warunkach krajowych;

12. zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma swobodny przepływ danych dla obywateli i przedsiębiorstw; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje postanowienia, które zapewniają transgraniczny przepływ danych, by ułatwić handel w gospodarce cyfrowej, a zarazem dopilnować właściwego stosowania dorobku prawnego UE; podkreśla, że interoperacyjność danych wymaga intensywnej współpracy; podkreśla, że trzeba zadbać o regularny dialog na temat wyzwań i możliwości związanych ze sztuczną inteligencją; apeluje o regularne monitorowanie tych postanowień ze względu na szybko zmieniające się otoczenie technologiczne i regulacyjne oraz wzywa Radę Partnerstwa o dopilnowanie, by Zjednoczone Królestwo stale stosowało się do ogólnego rozporządzenia o ochronie danych;

13. z zadowoleniem przyjmuje postanowienia w zakresie cyberbezpieczeństwa, które przewidują regularny dialog między UE a Zjednoczonym Królestwem, ciągłą wymianę informacji między zespołami reagowania na incydenty komputerowe (CERT), udział Zjednoczonego Królestwa w określonych działaniach grupy współpracy ds. sieci i systemów informatycznych oraz współpracę Zjednoczonego Królestwa z Agencją UE ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA), a także zauważa potrzebę ściślejszej współpracy w tej dziedzinie;

Energia

14. zauważa, że rozdział dotyczący energii wygasa w dniu 30 czerwca 2026 r., chyba że zarówno UE, jak i Zjednoczone Królestwo zgodzą się co rok przedłużać umowę; podkreśla, że współpracę we wszystkich kwestiach energetycznych trzeba kontynuować po upływie tego terminu ze względu na wzajemne powiązania między rynkami energii oraz pozostanie Irlandii Północnej na wewnętrznym rynku energii UE; apeluje o istotną rolę Parlamentu Europejskiego w podejmowaniu decyzji o przedłużeniu;

15. wzywa do uwzględnienia szczególnych wyzwań stojących przed Irlandią w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz w wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej (wytycznych TEN-E);

16. apeluje do Zjednoczonego Królestwa, by postarało się dokonać ustaleń dotyczących współpracy z europejską siecią operatorów systemów przesyłowych energii elektrycznej i gazu (ENTSO-E i ENTSO-G) oraz Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER); wzywa Komisję do wypracowania praktyki współpracy energetycznej, również po to, by uniknąć wzrostu ostatecznych cen energii;

17. z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie w umowie niektórych zasad rządzących strukturą unijnego rynku energii elektrycznej; podkreśla, że uwzględnienie wszystkich najważniejszych zasad odbędzie się ze wzajemną korzyścią dla przyszłej współpracy; apeluje ponadto o kontynuację projektów realizowanych w dziedzinie energii;

18. wspiera niezwykle istotne wysiłki na rzecz powiązania unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji z przyszłym krajowym systemem Zjednoczonego Królestwa z myślą o wspólnej pracy nad ograniczeniem emisji gazów cieplarnianych i przestrzeganiem porozumienia paryskiego;

19. apeluje o sporządzenie, w ramach współpracy w dziedzinie energetyki na Morzu Północnym, protokołu ustaleń obejmującego co najmniej wspólne projekty, planowanie przestrzenne obszarów morskich, włączenie energii morskiej do rynków energii, w tym najlepsze praktyki w zakresie planowania morskiej i lądowej sieci przesyłowej każdej ze stron, ramy wsparcia i finansowanie przy zapewnieniu każdej ze stron odpowiedniej kontroli;

20. przyjmuje do wiadomości umowę między UE a Zjednoczonym Królestwem o współpracy w zakresie bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej i ubolewa, że podlega ona procedurze zgody, gdyż Traktat Euratom nie przyznał Parlamentowi Europejskiemu żadnej roli w tym względzie; zachęca do szybkiego przyjęcia Protokołu I (Programy i działania, w których Zjednoczone Królestwo uczestniczy), dzięki któremu Zjednoczone Królestwo będzie mogło uczestniczyć w działaniach ITER jako państwo trzecie stowarzyszone w ramach Fusion for Energy;

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się zatem do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, by zaleciły wyrażenie zgody na zawarcie umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem.


 

 

PISMO KOMISJI RYNKU WEWNĘTRZNEGO I OCHRONY KONSUMENTÓW

Sz.P. David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Sz.P. Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

 

Przedmiot: Opinia dotycząca decyzji w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (COM(2020)0856 – C9-0432/2020 – 2020/0382(NLE))

Szanowni Panowie Przewodniczący!

W ramach procedury podanej w przedmiocie zwrócono się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów o przedstawienie opinii w formie pisma.

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów omówiła sprawę na posiedzeniu w dniu 28 stycznia 2021 r. Na posiedzeniu[21]komisja postanowiła zwrócić się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o uwzględnienie w projekcie rezolucji przedstawionych poniżej wskazówek.

Z wyrazami szacunku

Anna Cavazzini

Przewodnicząca

WSKAZÓWKI

1. uważa, że rynek wewnętrzny jest jednym z głównych osiągnięć Unii, przynosi wiele korzyści gospodarkom wszystkich stron i podnosi jakość życia obywateli; podkreśla, że ta nowa era partnerstwa gospodarczego powinna być ukierunkowana na wzajemne korzyści i w żadnym wypadku nie powinna spowodować osłabienia integralności i funkcjonowania rynku wewnętrznego i unii celnej; w tym kontekście podkreśla, że państwa trzecie nie mogą mieć tych samych praw i korzyści co państwa członkowskie oraz że w warunkach umowy należy w miarę możliwości zapobiec zakłóceniom w handlu towarami i usługami, nieuczciwej konkurencji oraz nierównym warunkom działania; przyjmuje do wiadomości, że właściwym sposobem na uniknięcie zakłóceń w handlu jest rozszerzenie ułatwień przyznawanych upoważnionym przedsiębiorcom;

2. stwierdza, że ochrona rynku wewnętrznego i obywateli Unii wymaga solidnego systemu nadzoru rynku i kontroli celnej oraz wysokiego poziomu ochrony praw konsumentów w UE poprzez skuteczny nadzór rynku, bezpieczeństwo i możliwość śledzenia produktów, wysokie standardy jakości i mechanizmy egzekwowania; uważa, że mechanizmy rozstrzygania sporów na mocy postanowień umowy muszą funkcjonować w sposób skuteczny, automatyczny i pozwalający na szybkie egzekwowanie, tak aby realnie zniechęcały do odstępstw od umowy;

3. podkreśla, że pełne wdrożenie postanowień umowy o wystąpieniu, a w szczególności protokołu w sprawie Irlandii i Irlandii Północnej, ma ogromne znaczenie dla integralności rynku wewnętrznego i unii celnej, które wchodzą w zakres kompetencji Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów; podkreśla, że wdrożenie umowy należy postrzegać jako fundament i integralną część nowych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem, dlatego należy je ściśle monitorować, kontrolować i właściwie egzekwować;

4. uważa, że niezwykle ważny jest jasny system określania towarów, co do których zachodzi ryzyko przywozu do Unii, a także zagwarantowanie swobodnego dostępu do niezbędnych informacji i lokalizacji przedstawicielom Unii odpowiedzialnym za weryfikację zgodności z obowiązującym prawodawstwem w dziedzinie ceł, bezpieczeństwa i ochrony oraz nadzoru rynku, tak aby mogli oni wykonywać swoje obowiązki;

5. podkreśla zatem, że przestrzeganie protokołu należy uznać za integralną część warunków korzystania z ułatwień przewidzianych w umowie w sprawie przyszłych stosunków, a niedopełnienie przez strony obowiązków ustanowionych w protokole należy uznać za podstawę wszczęcia procedury arbitrażowej oraz, w stosownych przypadkach, mechanizmu przywracania równowagi, który umożliwia stronom wprowadzanie środków zaradczych, aby nie dopuścić do niesprawiedliwej przewagi ze szkodą dla ich przedsiębiorstw i obywateli;

6. uważa, że handel usługami wnosi istotny wkład w gospodarkę europejską, i docenia, że w tym zakresie wypracowano odpowiednie ustalenia między UE a Zjednoczonym Królestwem, które obejmują przepisy dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego zgodnie z zasadami państwa przyjmującego, zapobiegające dyskryminacji usługodawców z UE; przyjmuje do wiadomości, że w ustaleniach przewidziano jasne ramy wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, co jest zgodne z zaleceniami Parlamentu i zachowuje autonomię regulacyjną UE w tej dziedzinie; z zadowoleniem przyjmuje możliwość kierowania wspólnych zaleceń do Rady Partnerstwa, które mogą stanowić podstawę ustaleń dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych w konkretnych zawodach bez obniżania krajowego poziomu kształcenia; jest głęboko przekonany, że w przyszłości należy w pełni przestrzegać wyłącznej kompetencji Unii, a zatem unikać zawierania dwustronnych umów o wzajemnym uznawaniu kwalifikacji między poszczególnymi państwami członkowskimi a Zjednoczonym Królestwem;

7. jest zbulwersowany niezwykle późnym zawarciem umowy, które pozostawiało w niepewności konsumentów i przedsiębiorców na rynku wewnętrznym UE i w Zjednoczonym Królestwie, i odbiło się również na działalności kontrolnej Parlamentu; podkreśla, że jedyną gwarancją, że cele umowy zostaną osiągnięte, jest jej pełne wdrożenie i skuteczne egzekwowanie, i zwraca uwagę na rolę Parlamentu w monitorowaniu postępów; wzywa Komisję, aby zdecydowanie i jednoznacznie zobowiązała się do skutecznej współpracy z Parlamentem i czynnego zaangażowania go w kontrolę i nadzór, a także szybko i obszernie informowała go o wdrażaniu i ewentualnych dostosowaniach umowy; ponadto wzywa Komisję do dopilnowania, aby Parlament otrzymywał odpowiednie i aktualne informacje przed odpowiednimi posiedzeniami Rady Partnerstwa i po nich oraz by informowano go o działaniach w zakresie współpracy regulacyjnej;

 

8. podkreśla, że w procesie wdrażania UE powinna zwrócić szczególną uwagę na równoważność kontroli celnych przed wprowadzeniem towarów na rynek wewnętrzny ze Zjednoczonego Królestwa (lub z innych państw trzecich przez jego terytorium), jak przewidziano w umowie, oraz zaznacza, że zapewnienie zgodności towarów z zasadami rynku wewnętrznego ma kluczowe znaczenie; podkreśla, że należy zwiększyć inwestycje w infrastrukturę celną oraz poprawić koordynację i wymianę informacji między stronami, aby w jak największym stopniu zapobiec zakłóceniom w handlu, a także zachować integralność unii celnej w interesie konsumentów i przedsiębiorstw; uważa, że harmonijna współpraca organów celnych i organów nadzoru rynku jest absolutnie konieczna, i wyraża szczególne obawy co do niezbędnej zdolności operacyjnej służb UE w Belfaście;

9. w odniesieniu do porozumienia w sprawie handlu elektronicznego zauważa, że należy ułatwić rozstrzyganie sporów transgranicznych w handlu internetowym oraz że konsumenci dokonujący zakupów online muszą być odpowiednio informowani o wszelkich dodatkowych opłatach lub należnościach celnych, którym mogą podlegać, kupując od przedsiębiorcy ze Zjednoczonego Królestwa; wyraża nadzieję, że Zjednoczone Królestwo będzie w dalszym ciągu przestrzegać standardów UE w ochronie danych i że nadal będzie można uznać, że zapewnia ono odpowiedni poziom ochrony danych pochodzących z Unii;

10. uważa, że zawarte w umowie ustalenia dotyczące zamówień publicznych gwarantują niezbędną wzajemność i niedyskryminację w interesie unijnych przedsiębiorstw i konsumentów;

11. zauważa, że wobec integralności gospodarki całej wyspy Irlandii opłaty roamingowe mogą mieć poważne negatywne skutki dla obszarów przygranicznych;

12. zauważa, że umowa nie zawiera postanowienia dotyczącego dynamicznego dostosowania, które mogłoby wyrównywać warunki działania w dziedzinie ochrony konsumentów, zrównoważonych standardów i reguł konkurencji; z zadowoleniem przyjmuje jednak zawartą w umowie klauzulę o nieobniżaniu poziomu ochrony, zwłaszcza w dziedzinie ochrony konsumentów, ale również w innych istotnych obszarach, a także jednostronne środki równoważące na wypadek znacznych rozbieżności w obszarach, w których takie rozbieżności mają istotny wpływ na handel lub inwestycje; podkreśla, jak ważna jest ochrona UE przed potencjalnymi rozbieżnościami regulacyjnymi ze strony Zjednoczonego Królestwa;

13. wzywa Komisję do przeanalizowania, jak można zapobiec nieuczciwej przewadze konkurencyjnej wynikającej ze stopniowego pogłębiania się różnic w systemach regulacyjnych, i do zadbania o ciągłe podwyższanie standardów UE, takich jak prawa konsumentów związane z cyfryzacją i zrównoważonym rozwojem; wzywa do szybkiego, skutecznego i sprawiedliwego stosowania mechanizmów rozstrzygania sporów i środków zaradczych w celu zachowania integralności rynku wewnętrznego oraz do zagwarantowania wolnej i uczciwej konkurencji, która nie zagraża wysokiej jakości standardów UE i ochronie konsumentów, aby zapewnić odpowiednie i proporcjonalne wymogi administracyjne dla konsumentów i przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP);

14. zaważa, że niepewność co do obowiązujących przepisów już wpłynęła negatywnie na zwyczaje konsumentów i ich zaufanie do zakupów transgranicznych, i wzywa rząd Zjednoczonego Królestwa, Komisję i państwa członkowskie do szybkiego wdrożenia przewidzianych w umowie środków służących ochronie konsumentów oraz do zacieśnienia współpracy UE i Zjednoczonego Królestwa w zakresie różnych polityk sektorowych związanych ze zrównoważonymi metodami produkcji i bezpieczeństwem produktów; w interesie konsumentów apeluje o przejrzystość w całym łańcuchu dostaw produktów i usług oraz oświadcza, że ceny odzwierciedlające całkowity koszt zakupu, w tym opłaty i należności, oraz jasność co do obowiązujących praw konsumentów mają kluczowe znaczenie, aby uniknąć napięć i zwiększyć zaufanie konsumentów podczas zakupów transgranicznych.

 


 

 

PISMO KOMISJI TRANSPORTU I TURYSTYKI

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia w sprawie zgody na zawarcie Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (2020/0382(NLE))

Szanowni Przewodniczący!

W ramach procedury, o której mowa powyżej, Komisja Transportu i Turystyki postanowiła zwrócić się o zastosowanie art. 56 ust. 1 w celu wydania opinii dla Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego w formie niniejszego pisma.

 

Komisja Transportu i Turystyki pragnie przedstawić następujące uwagi:

WSKAZÓWKI

1. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa o handlu i współpracy (zwana dalej „umową”) zagwarantuje ciągłą i niezakłóconą łączność w obszarze transportu lotniczego, drogowego i morskiego oraz zapewni uczciwą konkurencję między przewoźnikami z UE i Zjednoczonego Królestwa; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa przewiduje wzajemny dostęp do rynku oraz wspólne zasady i normy w wielu dziedzinach, zapewniając wysoki poziom bezpieczeństwa transportu, praw pracowników i pasażerów oraz ochrony środowiska w tych dziedzinach; z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że umowa zapewnia łączność, nie przyznając jednocześnie Zjednoczonemu Królestwu takiego samego poziomu praw, jaki oferuje jednolity rynek;

2. podkreśla, że UE musi zachować czujność wobec faktu, że Zjednoczone Królestwo nie zobowiązało się do dynamicznego dostosowania swoich przepisów w kilku obszarach polityki; zwraca uwagę, że oznacza to, iż jednostronne zaostrzenie przepisów i norm w UE nie doprowadzi automatycznie do dostosowania odpowiednich przepisów i norm w Zjednoczonym Królestwie;

3. z zadowoleniem przyjmuje zawarty w umowie kompleksowy rozdział dotyczący transportu lotniczego, który powinien zapewnić ochronę strategicznych interesów UE i który zawiera odpowiednie postanowienia dotyczące dostępu do rynku, praw przewozowych, dzielenia oznaczeń linii i praw pasażerów; z zadowoleniem przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące równych warunków działania zawarte w rozdziale dotyczącym lotnictwa, które zagwarantują, że przewoźnicy lotniczy z UE i Zjednoczonego Królestwa będą konkurować na równych warunkach; zwraca uwagę na rozwiązanie dotyczące zasad własności i kontroli, które regulują dostęp do rynku wewnętrznego, a jednocześnie pozostawiają możliwość dalszej liberalizacji w przyszłości;

4. z zadowoleniem przyjmuje osobny rozdział dotyczący bezpieczeństwa lotniczego; zauważa, że uzgodniony tekst przewiduje ścisłą współpracę w zakresie bezpieczeństwa lotniczego i zarządzania ruchem lotniczym; uważa, że taka współpraca nie powinna ograniczać UE w określaniu poziomu ochrony, jaki uzna za właściwy do celów bezpieczeństwa; podkreśla znaczenie przyszłej ścisłej współpracy między brytyjskim Urzędem Lotnictwa Cywilnego a Agencją Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego;

5. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa zapewni bezkontyngentową łączność między UE a Zjednoczonym Królestwem dla przewoźników drogowych oraz zagwarantuje obu stronom pełne prawa tranzytowe przez terytoria obu stron, tzw. most lądowy; z zadowoleniem przyjmuje równe warunki działania osiągnięte w negocjacjach w sprawie transportu drogowego oraz szczegółowe postanowienia w tym zakresie, które zobligują Zjednoczone Królestwo do przestrzegania wysokich standardów unijnych w sektorze transportu drogowego towarów; podkreśla w związku z tym, że umowa zawiera między innymi normy dotyczące dostępu do zawodu, delegowania kierowców, czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku, tachografów oraz masy i wymiarów pojazdów; zauważa, że takie normy zapewnią nie tylko uczciwą konkurencję, ale również dobre warunki pracy kierowców i wysoki poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego; z zadowoleniem przyjmuje specjalne przepisy dotyczące Irlandii Północnej, które przyjęto z uwzględnieniem wyjątkowej sytuacji Irlandii i które zminimalizują zakłócenia w gospodarce na Irlandii;

6. zwraca uwagę, że drogowy transport pasażerski ma być tymczasowo objęty umową Interbus (obejmującą jedynie usługi okazjonalne), chroniąc prawa pasażerów i zapewniając wysoki poziom bezpieczeństwa; podkreśla w związku z tym, że należy jak najszybciej zawrzeć protokół do umowy Interbus obejmujący regularne i szczególne regularne usługi przewozu osób autokarem i autobusem, aby uniknąć ewentualnych zakłóceń w łączności między UE a Zjednoczonym Królestwem;

7. zwraca uwagę, że choć umowa nie obejmuje transportu kolejowego, podjęto odpowiednie kroki na zasadzie dwustronnej między Francją a Zjednoczonym Królestwem w celu rozwiązania szczególnej sytuacji tunelu pod kanałem La Manche; uważa, że w wyniku przyjęcia środków awaryjnych pod koniec 2020 r.[22] wprowadzono odpowiedni tymczasowy system bezpieczeństwa i zezwoleń;

8. podkreśla potrzebę dalszej współpracy ze Zjednoczonym Królestwem w celu zwiększenia zrównoważonego charakteru transportu;

9. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa zapewnia wzajemny i równy dostęp rynkowy dla sektora międzynarodowego transportu morskiego, przy zapewnieniu odpowiednich równych warunków działania w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony przed zagrożeniami, ochrony środowiska i spraw społecznych, do portów UE i Zjednoczonego Królestwa, bez uszczerbku dla obowiązujących wysokich standardów UE w tych obszarach; podkreśla znaczenie zapewnienia skutecznych kontroli celnych oraz sprawnych operacji wywozowych i przywozowych między portami UE i Zjednoczonego Królestwa, bez powodowania zakłóceń w transportowych połączeniach handlowych i bez obniżania konkurencyjności floty UE;

10. podkreśla znaczenie partnerstw między UE a Zjednoczonym Królestwem w zakresie badań i rozwoju w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu i z zadowoleniem przyjmuje udział Zjednoczonego Królestwa w transgranicznych projektach transportowych będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w oparciu o zasadę wzajemności, w tym dalszą współpracę w ramach sieci TEN-T oraz wysiłki na rzecz zapewnienia interoperacyjności we wszystkich korytarzach, na przykład w zakresie sprawnego wprowadzania paliw alternatywnych i tworzenia infrastruktury ładowania pojazdów elektrycznych;

11. podkreśla znaczenie należytego wdrożenia umowy; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie specjalnych komisji w dziedzinie transportu a mianowicie komisji do spraw transportu lotniczego, bezpieczeństwa lotniczego i transportu drogowego w celu monitorowania i przeglądu wdrażania umowy; wzywa Komisję do utworzenia specjalnej struktury umożliwiającej udział partnerów społecznych w monitorowaniu i wdrażaniu umowy oraz umożliwiającej im składanie skarg; wzywa Komisję do gotowości do pełnego wykorzystania mechanizmów rozstrzygania sporów oraz do podjęcia środków zaradczych przewidzianych w umowie w przypadku nieprzestrzegania przepisów przez Zjednoczone Królestwo; podkreśla, że w przyszłości Parlament powinien sprawować najwyższy poziom kontroli w odniesieniu do wdrażania umowy poprzez aktywny i stały udział w Zgromadzeniu Parlamentarnego Partnerstwa ustanowionym na mocy umowy;

Mając na względzie poniższe uwagi, Komisja Transportu i Turystyki zaleca Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego udzielenie zgody na zawarcie Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony

 

 

Z wyrazami szacunku

 

 

 

((podpisano)) [Karima Delli]   [Johan Danielsson]

 

Do wiadomości:  D. Sassoli, przewodniczący

A. Tajani, przewodniczący Konferencji Przewodniczących Komisji

Dział Koordynacji Legislacyjnej


 

 

PISMO KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO

Sz.P. David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

Sz.P. Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (COM(2020)08562020/0382(NLE))

Szanowni Panowie Przewodniczący!

W ramach procedury podanej w przedmiocie do Komisji Rozwoju Regionalnego zwrócono się o wydanie opinii na użytek komisji, którym Panowie przewodniczą. Na posiedzeniu 1 lutego 2021 r. Komisja Rozwoju Regionalnego przyjęła następującą opinię w formie pisma (sprawozdawca: Pascal Arimont), 37 głosami za, przy braku głosów przeciw i 2 głosach wstrzymujących się.

* * *

Komisja Rozwoju Regionalnego z zadowoleniem odnotowuje, że 24 grudnia 2020 r. osiągnięto porozumienie w sprawie przyszłych stosunków ze Zjednoczonym Królestwem, co pozwoli uniknąć dodatkowych problemów, które spowodowałby brak porozumienia. Ubolewa jednak, że związki między Unią a Zjednoczonym Królestwem będą stosunkowo słabe, w tym w kluczowym obszarze rozwoju regionalnego.

Chociaż związki te będą luźniejsze niż te, które łączą UE z niektórymi krajami stowarzyszonymi, oczywiście szkody gospodarcze i społeczne byłyby większe, gdyby umowy tej nie zawarto. W połączeniu z faktem, że swoboda regulacyjna UE zostaje w pełni utrzymana, to wystarczający powód, by poprzeć ratyfikację umowy.

Niemniej jednak ważne jest, aby Komisja zaangażowała Parlament Europejski, a także władze regionalne i lokalne w procesy kontroli i monitorowania związane z wdrażaniem tej umowy. W tym kontekście szczególnie ważne jest, aby nie doszło do obniżenia standardów pracy oraz standardów socjalnych i środowiskowych po obu stronach.

Polityka spójności Unii ewidentnie odgrywa istotną rolę w promowaniu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Bezspornym faktem jest to, że niektóre regiony Zjednoczonego Królestwa przez lata należały do głównych beneficjentów polityki spójności. Chociaż Zjednoczone Królestwo niestety postanowiło nie uczestniczyć w całokształcie unijnej polityki spójności, Komisja Rozwoju Regionalnego z zadowoleniem odnotowuje, że umowa o handlu i współpracy zapewnia ogólne ramy przyszłego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w programach unijnych.

Zjednoczone Królestwo nadal jednak uczestniczy w programie PEACE+, który jest częścią Interreg. Komisja Rozwoju Regionalnego wielokrotnie zaznaczała, że program ten zdecydowanie służy procesowi pokojowemu oraz społecznościom w Irlandii Północnej i nie może paść ofiarą brexitu[23]. W związku z tym z zadowoleniem odnotowuje, że kontynuację programu zapewniono dzięki finansowaniu przez obie strony.

Komisja Rozwoju Regionalnego wzywa do przyszłej refleksji nad ewentualnym szerszym udziałem Zjednoczonego Królestwa w programach polityki spójności, w ramach stworzonych przez omawianą umowę. W szczególności można by przewidzieć udział części Zjednoczonego Królestwa innych niż Irlandia Północna w Interreg. Na przykład w stanowisku w sprawie przyszłości polityki spójności z kwietnia 2018 r. rząd Zjednoczonego Królestwa przewidział szerszą kontynuację finansowania Interreg w Zjednoczonym Królestwie (poza programem PEACE+). Udział Zjednoczonego Królestwa w celach i programach polityki spójności leżałby we wspólnym interesie UE i Zjednoczonego Królestwa.

Ponadto Komisja Rozwoju Regionalnego zauważa, że rząd szkocki wyraził zainteresowanie udziałem Szkocji w niektórych programach unijnych, co mogłoby obejmować również politykę spójności.

Wreszcie, Komisja Rozwoju Regionalnego z zadowoleniem odnotowuje, że tymczasowa umowa ramowa między UE a Zjednoczonym Królestwem w sprawie Gibraltaru obejmuje polityczną wolę rozważenia mechanizmu finansowego, inspirowanego polityką spójności, między Gibraltarem a Campo de Gibraltar, skupiającego się na szkoleniach, umiejętnościach i zatrudnieniu[24], który mógłby zostać uzupełniony funduszami strukturalnymi UE, w szczególności za pośrednictwem programów Interreg.

* * *

Z powyższych względów Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego o zalecenie Parlamentowi wyrażenia zgody na zawarcie, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.

Z wyrazami szacunku

Younous Omarjee


 

 

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

37

+

PPE

Pascal Arimont, Isabel Benjumea Benjumea, Tom Berendsen, Franc Bogovič, Daniel Buda, Christian Doleschal, Mircea-Gheorghe Hava, Krzysztof Hetman, Peter Jahr, Manolis Kefalogiannis, Andrey Novakov

S&D

Adrian-Dragoş Benea, Erik Bergkvist, Corina Crețu, Constanze Krehl, Cristina Maestre Martín De Almagro, Pedro Marques, Tsvetelina Penkova

RENEW

Stéphane Bijoux, Vlad-Marius Botoş, Ondřej Knotek, Susana Solís Pérez, Irène Tolleret

ID

Francesca Donato, Alessandro Panza, Vincenzo Sofo

Verts/ALE

François Alfonsi, Ciarán Cuffe, Rosa D’Amato, Niklas Nienaß, Caroline Roose

ECR

Raffaele Fitto, Elżbieta Kruk, Andżelika Anna Możdżanowska

The Left

Martina Michels, Younous Omarjee

NI

Chiara Gemma

 

0

-

 

2

0

ID

Maxette Pirbakas, André Rougé

 

Objaśnienie używanych znaków

+ : za

- : przeciw

0 : wstrzymało się

 

 

 

 


 

 

PISMO KOMISJI ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (COM(2020)08562020/0382(NLE))

 

Szanowni Panowie Przewodniczący!

Niniejszym nawiązuję do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem (COM(2020)0856).

 

Koordynatorzy Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (AGRI) rozpatrzyli sprawę na posiedzeniu, które odbyło się 26 stycznia. Uznali korzystny charakter umowy z punktu widzenia sektora rolnego i rolno-spożywczego, gdyż sektor ten znacznie ucierpiałby, gdyby partnerzy prowadzili wymianę handlową na zasadach WTO.

 

Koordynatorzy z ubolewaniem odnotowali jednak, że umowa nie przewiduje ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zatwierdzonych z dniem 1 stycznia 2021 r., oraz wezwali do ustanowienia mechanizmów współpracy dwustronnej w celu ich wzajemnego uznawania. Ponownie zwrócili też uwagę, że pełne i skuteczne wdrożenie umowy o wystąpieniu jest niezbędne do utrzymania integralności jednolitego rynku i unii celnej oraz że Parlament powinien otrzymywać odpowiednie informacje o monitorowaniu stosowania umowy i wykonywać swoje uprawnienia kontrolne w tym zakresie.

 

Niezależnie od tych zastrzeżeń koordynatorzy komisji AGRI jednomyślnie wyrazili zgodę na zawarcie przez UE wyżej wymienionej umowy ze Zjednoczonym Królestwem i zwrócili się do mnie o przekazanie Panom tej opinii na podstawie art. 56 Regulaminu.

Z wyrazami szacunku

Norbert Lins

 


 

 

PISMO KOMISJI RYBOŁÓWSTWA

Sz.P. David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

ASP 15E201

Bruksela

 

Sz.P. Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

ASP 12G301

Bruksela

Przedmiot: Opinia Komisji Rybołówstwa w sprawie zawarcia umowy o handlu i współpracy miedzy UE a Zjednoczonym Królestwem 2020/0382(NLE)

Szanowni Panowie Przewodniczący!

W ramach wspomnianej wyżej procedury Komisja Rybołówstwa została poproszona o przedstawienie opinii w sprawie zatwierdzenia umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem, obowiązującej tymczasowo od 1 stycznia 2021 r., w oczekiwaniu na zakończenie przez Parlament procedury zgody.

Z uwagi na napięty harmonogram przyjmowania przez Parlament Europejski stanowiska w sprawie tej niezwykle ważnej umowy koordynatorzy Komisji Rybołówstwa postanowili przedstawić swoją opinię w formie pisma (art. 56 ust. 1 akapit drugi Regulaminu), które zostanie w całości załączone do zalecenia Parlamentu dotyczącego udzielenia zgody. Opinia ta, sporządzona przez Xaviera Bellamy’ego, stałego sprawozdawcę komisji PECH ds. brexitu, została przedstawiona i omówiona na posiedzeniu Komisji Rybołówstwa 25 stycznia oraz na kilku posiedzeniach koordynatorów.

 

 

W imieniu Komisji Rybołówstwa przesyłam w załączeniu jej opinię w sprawie umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem, przyjętą zdecydowaną większością głosów przez koordynatorów w procedurze pisemnej 2 lutego 2021 r.

Z wyrazami szacunku

Pierre Karleskind

 

 

 

 

do wiadomości: Dział Koordynacji Legislacyjnej

 

 uwzględniając przyjęte 18 czerwca 2020 r. zalecenie Parlamentu Europejskiego dotyczące negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (A9-0117/2020), a w szczególności kwestii rybołówstwa,

A. mając na uwadze, że katastrofalnemu scenariuszowi braku porozumienia udało się zapobiec w ostatnim momencie, co pozwoliło uniknąć natychmiastowych i znaczących szkód dla setek tysięcy bezpośrednich i pośrednich miejsc pracy w unijnych sektorach rybołówstwa, akwakultury i przetwórstwa, dla licznych terytoriów przybrzeżnych i społeczności nadbrzeżnych, które zależą od tych sektorów, oraz dla wdrażania zrównoważonych przepisów dotyczących ochrony gatunków morskich i różnorodności biologicznej; mając na uwadze, że umowa nadal niesie negatywne skutki dla rybaków i społeczności rybackich, przy czym niektóre sektory i społeczności odczują ogromne negatywne konsekwencje;

B. uwzględniając znamienny wymiar rybołówstwa podczas dyskusji nad umową;

Komisji Rybołówstwa:

1. przyjmuje z ulgą osiągnięcie porozumienia w sprawie rybołówstwa jako integralnej części kompleksowej umowy, w którym to porozumieniu zachowano możliwość dostępu do wód, zasobów i rynków zainteresowanych stron; wyraża uznanie dla prac zespołu negocjacyjnego UE na rzecz utrzymania działalności połowowej oraz zasady zrównoważonego zarządzania zasobami współdzielonymi przez kilka dziesięcioleci ze Zjednoczonym Królestwem i dziękuje zespołowi za stałe zaangażowanie na rzecz europejskiego sektora rybołówstwa;

2. wyraża jednak ubolewanie w związku z ostateczną utratą 25 % wartości historycznych praw połowowych posiadanych przez floty europejskie na wodach Zjednoczonego Królestwa; przypomina, że to ograniczenie, choć jest mniej szkodliwe niż całkowite zamknięcie wód Zjednoczonego Królestwa, stanowi jednak znaczną stratę dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych w tym sektorze, w szczególności na terytoriach i w społecznościach najbardziej zależnych od tych łowisk;

3. wyraża głębokie zaniepokojenie sytuacją, która nastąpi po pięciu i pół roku okresu przejściowego, po którym utrata 25 % praw zacznie w pełni obowiązywać; wzywa Komisję do przyjęcia wszystkich niezbędnych gwarancji, aby równowaga uzyskana ze Zjednoczonym Królestwem nie została pod koniec tego okresu zakwestionowana, a w szczególności aby ten próg redukcji praw wynoszący 25 % nie został nigdy przekroczony oraz aby został utrzymany wzajemny dostęp; w związku z tym wyraża zaniepokojenie faktem, że Rada Partnerstwa może zmieniać załączniki FISH 1, 2 i 3; zwraca się o konsultację z Parlamentem przed każdą taką zmianą; wzywa Komisję do opublikowania i, w razie potrzeby, szybkiego uruchomienia wszystkich dostępnych jej środków w celu zapewnienia stałego przestrzegania postanowień tej umowy;

4. podkreśla, że obecnie konieczne jest zagwarantowanie rybakom przewidywalnych i długoterminowych warunków oraz widoczności niezbędnej do zarządzania ich działalnością i do poczynienia niezbędnych inwestycji, z których wiele zostało wstrzymanych już cztery lata temu z powodu niepewności wynikającej z okresu negocjacji;

5. jest szczególnie zaniepokojony ryzykiem związanym z wdrożeniem umowy po zakończeniu okresu dostosowawczego, ponieważ jedyne postanowienia dotyczące dostępu do wód przewidują, że strony prowadzą coroczne negocjacje „w dobrej wierze i w celu zapewnienia wzajemnie zadowalającej równowagi między interesami obu stron”; przypomina również o znaczeniu europejskiego kapitału inwestowanego w statki pływające pod banderą Zjednoczonego Królestwa oraz o potrzebie utrzymania możliwości inwestowania w przedsiębiorstwa związane z rybołówstwem między UE a Zjednoczonym Królestwem z uwagi na zatrudnienie w tym sektorze i korzyści gospodarcze dla obu stron; jest w związku z powyższym zaniepokojony ewentualnymi ograniczeniami dotyczącymi bandery statków, wymogiem wyładunku całości lub części całkowitych połowów w portach Zjednoczonego Królestwa lub wszelkimi innymi zagrożeniami dla inwestycji w sektorze rybołówstwa, w szczególności biorąc pod uwagę potencjalny wpływ zastrzeżenia nr 13 („Rybołówstwo i woda”) wniesionego przez Zjednoczone Królestwo w ZAŁĄCZNIKU SERVIN-2 do umowy;

6. podkreśla głębokie zaniepokojenie konsekwencjami, jakie niesie możliwość odstąpienia przez Zjednoczone Królestwo od rozporządzeń Unii w sprawie środków technicznych i innych powiązanych unijnych przepisów w dziedzinie ochrony środowiska; przypomina, że umowa zobowiązuje każdą ze stron do dokładnego uzasadnienia niedyskryminacyjnego charakteru wszelkich zmian w tym obszarze oraz konieczności zapewnienia długoterminowego zrównoważenia środowiskowego w świetle danych weryfikowalnych naukowo; wzywa Komisję do zachowania szczególnej czujności, aby warunki te były przestrzegane, oraz do zdecydowanej reakcji w przypadku, gdyby Zjednoczone Królestwo działało w sposób dyskryminujący;

7. podkreśla ryzyko zakłóceń rynku oraz stworzenia nierównych warunków działania i zagrożeń ekologicznych w związku z możliwymi rozbieżnościami w zrównoważonym rozwoju między Zjednoczonym Królestwem a UE; wzywa Komisję do dopilnowania, aby Zjednoczone Królestwo nie oddaliło się od celu UE, jakim jest położenie kresu przełowieniu;

8. wzywa Komisję do zadbania o to, aby licencje połowowe były przyznawane w rozsądnych ramach czasowych, tak by uniknąć wszelkiego ryzyka dyskryminacji w utrzymywaniu dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa; uważa, że należy poświęcić szczególną uwagę licencjom na dostęp do strefy 6–12 mil, wyjaśnieniu zasad i procedur dotyczących statków, które nie prowadziły działalności przed 2016 r., a także możliwości przeniesienia praw dostępu na nowy statek w przypadku opuszczenia floty przez inny statek;

9. wyraża zaniepokojenie konsekwencjami różnych przepisów mających zastosowanie do terytoriów o specjalnym statusie związanych ze Zjednoczonym Królestwem, w szczególności terytoriów zależnych Korony Brytyjskiej i terytoriów zamorskich; wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na specyfikę Baliwatu Guernsey, Baliwatu Jersey i wyspy Man w kontekście wdrażania umowy, a zwłaszcza do zapewnienia zrównoważonego, trwałego i długoterminowego rozwiązania w zakresie dostępu do tych wód, równoważnego z porozumieniem w sprawie Zatoki Granville; ubolewa, że flota o kapitale pochodzącym z UE i flota o kapitale mieszanym prowadząca działalność na terytoriach zamorskich Zjednoczonego Królestwa, takich jak Islas Malvinas/Falklandy, będą musiały podlegać taryfom celnym przy wywozie swoich połowów do Unii, i wzywa Komisję i Radę do oceny wszystkich możliwości zagwarantowania preferencyjnego dostępu do unijnych rynków rybołówstwa zgodnie z warunkami przewidzianymi w umowie między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem;

10. wyraża obawy dotyczące zagrożeń i skutków ewentualnych istotnych ograniczeń przyszłych unijnych uprawnień do połowów, zwłaszcza w odniesieniu do połowów wielogatunkowych, z uwzględnieniem przepisów mających zastosowanie w szczególności do gatunków nieobjętych kwotami;

11. wzywa do utrzymania prostego mechanizmu wymiany kwot między stronami a organizacjami producentów;

12. przypomina, że w wyniku umowy sektor rybołówstwa UE poniesie znaczne straty ekonomiczne; uważa zatem, że priorytetem jest zadbanie o to, by rekompensata przewidziana w rezerwie dostosowawczej na brexit była współmierna do szkód poniesionych przez sektor i społeczności rybackie, z uwzględnieniem wszystkich bezpośrednich i pośrednich skutków umowy;

13. podkreśla, że tymczasowo stosowana umowa spowodowała już konflikty i niefortunne nieporozumienia, przyniosła rybakom dodatkowe koszty i straty finansowe, zwłaszcza tym, którzy dotychczas prowadzili działalność na wodach zależnych Korony Brytyjskiej, a także doprowadziła do osłabienia łańcuchów dostaw i sprzedaży detalicznej; w celu informowania o wszelkich ewentualnych problemach i ich rozwiązywania podkreśla, że należy włączyć zainteresowane strony tego sektora we wdrażanie przedmiotowej umowy i jej przyszłą ocenę;

14. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że mechanizm konsultacji, za pośrednictwem Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa, umożliwia monitorowanie wdrażania przedmiotowej umowy, i wzywa do jego szybkiego ustanowienia po tym, jak zostaną przedstawione szczegółowe informacje na temat jego roli i składu; wskazuje, że Parlament Europejski musi być zaangażowany w prace tego organu i regularnie informowany o prowadzonych przez niego ocenach umowy; zdecydowanie wzywa Komisję do regularnego informowania Komisji Rybołówstwa o wdrażaniu umowy, w tym o postępach w corocznych negocjacjach w sprawie uprawnień do połowów i dostępu do wód;

15. pomimo tych wątpliwości umowa zasadniczo gwarantuje korzystne ramy dla rybołówstwa; Komisja Rybołówstwa zwraca się zatem do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o zalecenie zatwierdzenia Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony.


 

 

PISMO KOMISJI KULTURY I EDUKACJI

Sz.P. David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Sz.P. Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (COM(2020)0856 – C9-XXXX/2021 – 2020/0382(NLE))

Szanowni Panowie Przewodniczący!

W ramach procedury podanej w przedmiocie Komisja Kultury i Edukacji została poproszona o wydanie opinii dla Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego. Na posiedzeniu 11 stycznia 2021 r. komisja podjęła decyzję o przedstawieniu opinii w formie pisma.

Komisja Kultury i Edukacji zbadała tę kwestię na posiedzeniu 26 stycznia 2021 r. Na tym posiedzeniu komisja postanowiła zwrócić się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji przedstawionych poniżej wskazówek.

 

Z poważaniem,

Sabine Verheyen

Przewodnicząca, Komisja Kultury i Edukacji

WSKAZÓWKI

1. wyraża głębokie ubolewanie z powodu decyzji Zjednoczonego Królestwa o nieuczestniczeniu w programie Erasmus+ w okresie obowiązywania wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027; podkreśla, że decyzja ta będzie niekorzystna dla obu stron, pozbawiając ludzi i organizacje w Unii i w Zjednoczonym Królestwie przełomowych możliwości oferowanych przez projekty wymiany i współpracy; jest szczególnie zaskoczony tym, że Zjednoczone Królestwo powołało się na nadmierne koszty uczestnictwa jako powód swojej decyzji; wzywa Zjednoczone Królestwo do wykorzystania okresu karencji przewidzianego we Wspólnej deklaracji w sprawie udziału w programach Unii w celu ponownego rozważenia swojego stanowiska;

 

2. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź rządu irlandzkiego, że sfinansuje on wymiany w ramach programu mobilności Erasmus+ dla studentów z uniwersytetów w Irlandii Północnej, niezależnie od ich narodowości, i wprowadzi niezbędne rozwiązania umożliwiające rejestrację na uniwersytetach; przypomina, że w ramach programu Erasmus+ podmioty z krajów niestowarzyszonych z programem mają prawo uczestniczyć w konkretnych działaniach i wzywa Komisję do wprowadzenia niezbędnych ustaleń umożliwiających instytucjom ze Zjednoczonego Królestwa uczestnictwo na mocy tych przepisów;

 

3. uważa, że umowa o handlu i współpracy przewiduje uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w programie „Horyzont Europa”; przypomina, że edukacja i badania naukowe stanowią integralną część współpracy akademickiej oraz że synergie między programem „Horyzont Europa” i Erasmus+ stanowią kluczowy wymiar nowej generacji programów; podkreśla, że będzie ściśle monitorować sytuację, aby zagwarantować, że zróżnicowane podejście do udziału Zjednoczonego Królestwa w dwóch unijnych programach współpracy akademickiej nie podważy ich skuteczności ani wyników wcześniejszej współpracy;

 

4. nadal wyraża ubolewanie z powodu wcześniejszej decyzji Zjednoczonego Królestwa o nieuczestniczeniu ani w programie „Kreatywna Europa”, ani w programie Europejskiego Korpusu Solidarności od 1 stycznia 2021 r.; wyraża zaniepokojenie, że decyzja ta zagrozi wieloletniej współpracy, pozbawiając zarówno Zjednoczone Królestwo, jak i UE silnego źródła kreatywności, zmian i innowacji;

 

5. jest rozczarowany faktem, że umowa o handlu i współpracy nie przewiduje systemu bezwizowego na potrzeby studiów, co oznacza, że studenci z UE chcący studiować w Zjednoczonym Królestwie i studenci ze Zjednoczonego Królestwa chcący studiować w UE będą musieli uzyskać wizę; zwraca ponadto uwagę, że zniesienie zasad równego traktowania oznacza, że studenci z UE, którzy chcą studiować w Zjednoczonym Królestwie, nie będą objęci takimi samymi ustaleniami dotyczącymi czesnego i dostępu do kredytów studenckich, jak ich rówieśnicy w Zjednoczonym Królestwie i vice versa; ubolewa, że Zjednoczone Królestwo nie będzie uczestniczyć w inicjatywach i środkach mających na celu ustanowienie do 2025 r. prawdziwego europejskiego obszaru edukacji, co jeszcze bardziej utrudni współpracę;

 

6. przypomina, że dyrektywa 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych nie ma już zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i ubolewa, że umowa o handlu i współpracy nie zawiera przepisów umożliwiających wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych; wzywa Zjednoczone Królestwo i Komisję do kontynuowania dialogu w celu ustanowienia skutecznych ram wzajemnego uznawania kwalifikacji akademickich i zawodowych; 

 

7. jest rozczarowany, że nie udało się znaleźć rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie strony, pozwalającego na bezwizowy wjazd i pobyt artystów i osób zawodowo związanych z kulturą, zwłaszcza biorąc pod uwagę znaczenie turystyki w tym sektorze i ogólnie wymiany kulturalnej; podkreśla, że przepisy regulujące wjazd i pobyt czasowy osób fizycznych w celach służbowych są nieodpowiednie dla sektora kultury i sektora kreatywnego oraz stwarzają ryzyko powstania uciążliwych i potencjalnie zaporowych wymogów wizowych dla artystów na tournée i osób zawodowo związanych z kulturą; podkreśla, że ustalenia dotyczące ruchu bezwizowego leżą w interesie sektora zarówno w UE, jak i w Zjednoczonym Królestwie, i wzywa obie strony do wypracowania porozumienia;

 

8. uważa, że decyzja Zjednoczonego Królestwa o nieuczestniczeniu w odpowiednich programach unijnych, w połączeniu z przepisami regulującymi mobilność studentów i artystów, nieuchronnie utrudni dalszy dialog i współpracę między Unią a Zjednoczonym Królestwem w dziedzinie kształcenia i szkolenia, młodzieży i kultury; przypomina, że ustalenia zawarte w umowie o handlu i współpracy są sprzeczne z wyraźnymi życzeniami odpowiednich sektorów zarówno w UE, jak i w Zjednoczonym Królestwie;

 

9. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa o handlu i współpracy przewiduje „wyjątek kulturalny” i w związku z tym usługi audiowizualne są wyłączone z jej zakresu;

 

10. przypomina, że ponieważ Zjednoczone Królestwo jest stroną Europejskiej konwencji o telewizji ponadgranicznej, utwory audiowizualne pochodzące ze Zjednoczonego Królestwa uznaje się co do zasady za „utwory europejskie” do celów dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. n) i art. 1 ust. 3; podkreśla w związku z tym, że mogą one być wykorzystywane do realizacji 30 % udziału utworów europejskich w katalogach dostawców usług medialnych na żądanie w państwach członkowskich; uważa, że należy ściśle monitorować tę sytuację;

 

11. z zadowoleniem zauważa, że umowa o handlu i współpracy przewiduje dalszą współpracę w zakresie zwrotu dóbr kultury wyprowadzonych niezgodnie z prawem i nielegalnie przemyconych do ich kraju pochodzenia zgodnie z zasadami zawartymi w Konwencji UNESCO dotyczącej środków zmierzających do zakazu i zapobiegania nielegalnemu przywozowi, wywozowi i przenoszeniu własności dóbr kultury; oczekuje aktywnej współpracy w tym obszarze;

 

12. uważa, że wymiana edukacyjna, kulturalna i młodzieżowa stanowi podstawę dobrych stosunków między partnerami; uważa, że ścisła współpraca i dialog w tych dziedzinach powinny być kontynuowane przy użyciu wszelkich możliwych środków i wzywa strony do zbadania przyszłych możliwości w tym zakresie; wzywa obie strony do wykorzystania umowy o handlu i współpracy jako podstawy do utrzymania i budowania więzi w dziedzinie edukacji, kultury, mediów, młodzieży i sportu z korzyścią dla obywateli UE i Zjednoczonego Królestwa; podkreśla, że udział Zjednoczonego Królestwa w programach unijnych pozostaje możliwy po wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027.

 


 

 

PISMO KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH

David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

 

 

Przedmiot: Opinia Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (2020/0382(NLE))

Szanowni Przewodniczący!

Mam przyjemność poinformować Państwa, że w związku z decyzją Konferencji Przewodniczących z dnia 28 grudnia 2020 r. Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (LIBE) postanowiła w dniu 11 stycznia 2021 r. zwrócić się o zgodę na przedłożenie, w formie pisma, opinii Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego w ramach procedury, o której mowa powyżej, zgodnie z art. 56 ust. 1 Regulaminu. Nasza komisja przyjęła tę opinię na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2021 r. Na posiedzeniu tym komisja postanowiła zwrócić się do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego, jako komisji przedmiotowo właściwych, o uwzględnienie w projekcie zalecenia przedstawionych poniżej wskazówek.

 

Dlatego niniejszym przekazuję opinię komisji LIBE, składającą się z dwóch części: część A (Uwagi ogólne), w tym dotyczące części I, tytuł III (Postanowienia instytucjonalne), oraz część B (Uwagi tematyczne odnoszące się do każdego obszaru kompetencji komisji LIBE). W tej ostatniej części dokumentu omówiono kwestie wchodzące w zakres kompetencji komisji LIBE, przede wszystkim te, które są wyraźnie objęte umową o handlu i współpracy między Zjednoczonym Królestwem a UE (zwaną dalej „umową o handlu i współpracy”): ochrona danych osobowych, bezpieczeństwo, współpraca organów ścigania i współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, wraz z innymi odpowiednimi postanowieniami części trzeciej, które są ujęte w umowie o handlu i współpracy, jak również azyl, migracja i zarządzanie granicami oraz uzgodnienia dotyczące mobilności, które nie są ujęte w treści umowy lub zostały w niej ujęte jedynie w sposób marginalny.

Z wyrazami szacunku

Juan Fernando López Aguilar

 

WSKAZÓWKI

A. Uwagi ogólne

1. uważa, że celem umowy o handlu i współpracy jest stworzenie wyjątkowych ram dla szczególnych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem, z należytym uwzględnieniem bliskich stosunków, jakie powstały między stronami w czasie 47-letniego członkostwa Zjednoczonego Królestwa w UE, oraz z uwzględnieniem faktu, że od dnia 1 lutego 2020 r. Zjednoczone Królestwo jest państwem trzecim, a okres przejściowy przewidziany w umowie o wystąpieniu zakończył się w dniu 31 grudnia 2020 r.;

2. głęboko ubolewa nad faktem, że umowa o handlu i współpracy weszła tymczasowo w życie, naruszając tym samym uprawnienia kontrolne Parlamentu przed udzieleniem zgody zgodnie z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE);

3. uznaje, że zgodnie z art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Komisja reprezentuje Unię w jej stosunkach zewnętrznych; wzywa do upoważnienia Parlamentu do udziału w posiedzeniach Rady Partnerstwa i innych wspólnych organów utworzonych na mocy umowy o handlu i współpracy, takich jak Specjalny Komitet ds. Współpracy Organów Ścigania i Wymiarów Sprawiedliwości; w każdym razie nalega, aby Parlament odgrywał rolę kontrolną w nowych ramach instytucjonalnych i mógł monitorować wdrażanie zarówno umowy o handlu i współpracy, jak i umowy o wystąpieniu; wzywa do szybkiego ustanowienia Zgromadzenia Parlamentarnego Partnerstwa, w którym posłowie do Parlamentu Europejskiego mogliby monitorować wdrażanie umowy o handlu i współpracy i wszelkich przyszłych umów, a także mogliby wydawać zalecenia Radzie Partnerstwa; nalega ponadto, aby Komisja zapewniła, że wszystkie informacje i dokumenty związane z wszelkimi przyszłymi posiedzeniami Rady Partnerstwa lub innych wspólnych organów będą udostępniane Parlamentowi na równi z Radą, że Komisja będzie zasięgać opinii Parlamentu w sprawie stanowisk Unii dotyczących wszystkich kwestii ujętych w porządku obrad tych posiedzeń oraz że protokoły i dokumenty przyjęte na tych posiedzeniach będą udostępniane Parlamentowi w zależności od omawianych spraw; zauważa, że właściwe komisje Parlamentu są w stanie najlepiej zapewnić, aby rola Parlamentu w tym zakresie była wykonywana w sposób w pełni przejrzysty i skuteczny; zdecydowanie nalega, aby Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych była w pełni informowana i aby zasięgano jej opinii, w szczególności – jak stwierdzono powyżej – w odniesieniu do prac Specjalnego Komitetu ds. Współpracy Organów Ścigania i Wymiarów Sprawiedliwości;

4. ubolewa nad faktem, że Umowa między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych nie obejmuje Parlamentu[25] oraz że Zjednoczone Królestwo musi udzielić wyraźnej zgody na udostępnienie tych informacji Parlamentowi;

5. przyjmuje do wiadomości decyzję Komisji z dnia 19 stycznia 2021 r. o utworzeniu Służby ds. Umów między UE a Zjednoczonym Królestwem (UKS);

B. Uwagi tematyczne (część trzecia umowy o handlu i współpracy)

Prawa podstawowe i praworządność, w tym postanowienia o zawieszeniu i wypowiedzeniu

6. z zadowoleniem przyjmuje włączenie do postanowień ogólnych w części trzeciej (art. LAW.GEN.3) wyraźnego odniesienia do „długotrwał[ego] poszanowani[a] demokracji, praworządności i ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych przez Strony i państwa członkowskie, w tym na zasadach określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka i w europejskiej konwencji praw człowieka, oraz […] znaczeni[a] nadania skuteczności na szczeblu krajowym prawom i wolnościom określonym w tej konwencji”; przypomina komisjom przedmiotowo właściwym, że Parlament w swoich rezolucjach z dnia 12 lutego 2020 r.[26] i z dnia 18 czerwca 2020 r.[27] (zwanych dalej „rezolucjami z lutego i czerwca 2020 r.”) uznał stałe przestrzeganie i stosowanie europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC), a także poszanowanie praworządności za konieczny warunek wstępny współpracy UE ze Zjednoczonym Królestwem; ponadto z zadowoleniem przyjmuje włączenie szczegółowych postanowień dotyczących wypowiedzenia, niestosowania, zawieszenia i rozstrzygania sporów w poszczególnych tytułach części trzeciej, zwłaszcza postanowienia dotyczącego szybszego wypowiedzenia tejże części (art. LAW.OTHER.136): Wypowiedzenie) w przypadku wypowiedzenia EKPC przez Zjednoczone Królestwo lub państwo członkowskie, oraz postanowienie o zawieszeniu tejże części (art. LAW.OTHER.137: Zawieszenie) w przypadku poważnych i systemowych uchybień jednej ze stron w zakresie poszanowania praw podstawowych, w tym ochrony danych osobowych i praworządności; podkreśla, że Parlament, w szczególności jego Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, powinien być w pełni zaangażowany w wewnątrzunijny mechanizm podejmowania decyzji o wypowiedzeniu lub zawieszeniu na podstawie odpowiednich przyszłych ustaleń międzyinstytucjonalnych; ponadto ubolewa nad faktem, że mechanizm rozstrzygania sporów przewidziany w części trzeciej (tytuł XIII) jest mechanizmem politycznym, w którym Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) nie odgrywa żadnej roli; wyraża głębokie ubolewanie, że w umowie o handlu i współpracy nie przewidziano żadnej roli dla Parlamentu, w szczególności dla jego Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, w mechanizmie rozstrzygania sporów; wzywa Komisję i Radę do zapewnienia pełnego zaangażowania Parlamentu w podejmowanie decyzji dotyczących stanowiska Unii na poszczególnych etapach mechanizmu rozstrzygania sporów na podstawie odpowiednich przyszłych ustaleń międzyinstytucjonalnych; wzywa Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących procedury uruchomienia mechanizmu rozstrzygania sporów po stronie Unii, które w pełni angażowałyby Parlament; zwraca się do Komisji, aby – jako minimum i niezależnie od przyszłych przepisów – podjęła publiczne zobowiązanie polityczne, najpóźniej do dnia głosowania Parlamentu nad wyrażeniem zgody, w którym zaproponuje Radzie zawieszenie, zmianę lub uchylenie części lub tytułów umowy o handlu i współpracy, jeżeli Parlament zażąda zawieszenia, zmiany lub wypowiedzenia; uważa, że przed podjęciem przez Unię decyzji o zmianie lub wypowiedzeniu umowy o wolnym handlu i współpracy należy zwrócić się do Parlamentu o wyrażenie zgody, poprzez analogiczne zastosowanie art. 218 ust. 6 TFUE, jeżeli Komisja podejmie inicjatywę w tym zakresie;

Ochrona danych

7. w odniesieniu do ochrony danych podziela cel umowy o wystąpieniu polegający na zapewnieniu ciągłości ochrony przyznanej w Unii osobom fizycznym, których dane osobowe będą przetwarzane w Zjednoczonym Królestwie po dacie wystąpienia;

8. przyjmuje do wiadomości zobowiązanie stron (art. COMPROV.10) do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony danych osobowych oraz uznanie, że osoby fizyczne mają prawo do ochrony danych osobowych i prywatności, jednak ubolewa nad faktem, że umowa została zawarta przed zakończeniem przez Komisję oceny adekwatności brytyjskich ram ochrony danych;

9. przyjmuje również do wiadomości bezprecedensowy przepis przejściowy dotyczący przekazywania danych osobowych do Zjednoczonego Królestwa (art. FINPROV.10A) na okres czterech miesięcy – z możliwością jednokrotnego przedłużenia o kolejne dwa miesiące, chyba że Zjednoczone Królestwo lub Komisja zgłoszą sprzeciw – który stanowi, że takiego przekazywania nie można uznać za przekazywanie do państwa trzeciego na mocy prawa Unii, pod warunkiem że zastosowanie mają przepisy dotyczące ochrony danych Zjednoczonego Królestwa obowiązujące w dniu 31 grudnia 2020 r. oraz pod warunkiem, że Zjednoczone Królestwo nie zmieni swoich ram ochrony danych, przepisów dotyczących międzynarodowego przekazywania danych lub innych odpowiednich niewiążących tekstów, chyba że Unia wyraziła w ramach Rady Partnerstwa zgodę na taką zamierzoną zmianę, w tym zgodę milczącą, jeżeli w ciągu pięciu dni roboczych nie zgłoszono zastrzeżeń;

10. zauważa, że ten przepis przejściowy ma na celu kontynuację wymiany przepływów danych osobowych do czasu, gdy Komisja zakończy ocenę tego, czy poziom ochrony zapewniany przez ramy prawne Zjednoczonego Królestwa w zakresie ochrony danych jest odpowiedni, a następnie przyjmie odpowiednie decyzje; wyraża jednak poważne wątpliwości, czy ten system przejściowy zapewni wymagany poziom ochrony danych osobowych przekazywanych do Zjednoczonego Królestwa, jako że opiera się on na założeniu, że w obecnie obowiązujących brytyjskich przepisach o ochronie danych prawidłowo wdrożono unijne przepisy o ochronie danych, w szczególności rozporządzenie (UE) 2016/679 (zwane dalej „RODO”) i dyrektywę (UE) 2016/680 (zwaną dalej „dyrektywą o ochronie danych w sprawach karnych”), oraz że obecnie Zjednoczone Królestwo zapewnia taki sam poziom ochrony, jak ten ustanowiony przez Unię; przypomina w związku z tym rezolucje Parlamentu z lutego i czerwca 2020 r., w których zwrócono uwagę na ogólne i szerokie wyłączenie przetwarzania danych osobowych do celów imigracyjnych z ustawy o ochronie danych w Zjednoczonym Królestwie oraz z ram prawnych Zjednoczonego Królestwa w zakresie zatrzymywania danych dotyczących telekomunikacji elektronicznej;

11. w odniesieniu do adekwatności ram prawnych Zjednoczonego Królestwa w zakresie ochrony danych przypomina również rezolucje Parlamentu z lutego i czerwca 2020 r., podkreślając, że zgodnie z RODO i orzecznictwem TSUE[28] w celu stwierdzenia adekwatności ram Zjednoczonego Królestwa w zakresie ochrony danych Komisja musi wykazać, że Zjednoczone Królestwo zapewnia poziom ochrony „merytorycznie równoważny” poziomowi oferowanemu przez ramy prawne Unii, w tym w zakresie dalszego przekazywania danych do państw trzecich; jest ponadto zdania, że ramy prawne Zjednoczonego Królestwa w zakresie zatrzymywania danych dotyczących telekomunikacji elektronicznej nie spełniają warunków określonych w odpowiednich przepisach dorobku prawnego UE, zgodnie z wykładnią TSUE, a tym samym nie spełniają obecnie przesłanek adekwatności; uważa, że przed wydaniem ważnej decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony należy zmienić ogólne i szerokie wyłączenie przetwarzania danych osobowych do celów imigracyjnych z ustawy o ochronie danych w Zjednoczonym Królestwie i z ram prawnych Zjednoczonego Królestwa w zakresie zatrzymywania danych dotyczących telekomunikacji elektronicznej;

12. uważa za konieczne, aby Komisja dokładnie oceniła ramy prawne Zjednoczonego Królestwa w zakresie ochrony danych, w tym zawarte przez Zjednoczone Królestwo umowy o przekazywaniu danych osobowych, takie jak umowa o dostępie do danych między USA a Zjednoczonym Królestwem oraz postanowienia dotyczące ochrony danych i handlu cyfrowego zawarte w kompleksowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Zjednoczonym Królestwem a Japonią, oraz aby zwróciła szczególną uwagi na ramy prawne Zjednoczonego Królestwa w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego i przetwarzania danych osobowych przez organy ścigania; przypomina, że programy masowego nadzoru obejmujące gromadzenie danych masowych mogą nie być właściwe w świetle prawa Unii, i zdecydowanie zachęca Komisję do uwzględnienia orzecznictwa TSUE w tej dziedzinie, na przykład wyroków Schrems I i II oraz Privacy International[29], jak również orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; przypomina również o uporczywym naruszaniu Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) przez władze Zjednoczonego Królestwa i podkreśla, że Komisja nie rozwiązała tych naruszeń z władzami Zjednoczonego Królestwa w odpowiedni i terminowy sposób; zwraca uwagę, że pomimo faktu, iż w umowie o handlu i współpracy nie udzielono dostępu do SIS, naruszenia te wykazały, że władzom Zjednoczonego Królestwa nie można było powierzyć danych obywateli UE, gdy Zjednoczone Królestwo było jeszcze państwem członkowskim, i że w związku z tym Zjednoczone Królestwo powinno pilnie rozwiązać te problemy i wykazać, że można mu powierzyć współpracę organów ścigania przyznaną na podstawie tej umowy; podkreśla, że nie należy wydawać decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony dopóki naruszenia te nie zostaną usunięte;

13. wzywa Komisję do dopilnowania, aby Zjednoczone Królestwo rozwiązało problemy wskazane w niniejszej opinii przed uznaniem brytyjskich przepisów o ochronie danych za zapewniające odpowiedni poziom ochrony względem poziomu ochrony przewidzianego prawem Unii zgodnie z wykładnią TSUE[30]; wzywa również do zasięgnięcia opinii Europejskiej Rady Ochrony Danych i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych oraz do dostarczenia im wszystkich istotnych informacji i zapewnienia im odpowiednich ram czasowych dla wypełniania ich roli; wyraża głębokie przekonanie, że jeżeli ramy prawne Zjednoczonego Królestwa w zakresie ochrony danych nie spełnią warunków koniecznych do przyznania decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony, wówczas Unia powinna podkreślić potrzebę wykorzystania alternatywnych mechanizmów prawnych przewidzianych w unijnych przepisach o ochronie danych w zakresie przekazywania międzynarodowego;

14. wzywa również organy ochrony danych państw członkowskich do aktywnego śledzenia stosowania systemu tymczasowego i wszelkich kolejnych kroków w celu przyczynienia się do stałego poszanowania praw osób z Unii, których dane dotyczą;

Współpraca organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych

15. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że współpraca organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych stanowi część jednej umowy w sprawie przyszłych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem, jak podkreślono w rezolucji Parlamentu z dnia 12 lutego 2020 r.; przyjmuje do wiadomości fakt, że wspólne porozumienie w sprawie przyszłych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem osiągnięto w dziedzinie wymiany DNA, odcisków palców i danych rejestracyjnych pojazdów, przekazywania i przetwarzania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR), współpracy w zakresie informacji operacyjnych, współpracy z Europolem i Eurojustem, przekazywania osób, wzajemnej pomocy, wymiany informacji z rejestrów karnych, przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, zabezpieczenia i konfiskaty, wraz ze specjalną klauzulą dotyczącą wypowiedzenia i zawieszenia oraz specjalnym mechanizmem rozstrzygania sporów, a także w sprawie wzmocnionej współpracy w zakresie zwalczania terroryzmu (art. COMPROV.9), który stanowi, że „Strony współpracują na poziomie dwustronnym, regionalnym i międzynarodowym w celu zapobiegania aktom terroryzmu i ich zwalczania we wszystkich formach i przejawach zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym, w stosownych przypadkach, z międzynarodowymi umowami dotyczącymi zwalczania terroryzmu, międzynarodowym prawem humanitarnym i międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka, jak również zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych”; stwierdza, że umowa o handlu i współpracy stanowi niezbędną podstawę do kontynuowania współpracy w dziedzinie współpracy organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych ze Zjednoczonym Królestwem w świetle nowego statusu tego państwa jako kraju trzeciego spoza strefy Schengen, do którego nie ma zastosowania swoboda przemieszczania się;

16. zauważa, że w umowie o handlu i współpracy ustanowiono wzajemną współpracę między właściwymi organami ścigania Zjednoczonego Królestwa i państw członkowskich w odniesieniu do zautomatyzowanego przekazywania wszystkich rodzajów danych zgodnie z ramami prawnymi z Prüm (profile DNA, dane daktyloskopijne i niektóre krajowe dane rejestracyjne pojazdów); zaznacza, że jest to pierwsza umowa międzynarodowa UE umożliwiająca wymianę tych danych wrażliwych z państwem trzecim); z zadowoleniem przyjmuje fakt, że strony umowy o handlu i współpracy zobowiązały się do wymiany informacji o wszystkich dostępnych w kraju danych DNA i danych daktyloskopijnych, w tym danych osób skazanych i podejrzanych, o co zwróciła się Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w uzasadnieniu do sprawozdania A9-0100/2020 w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie uruchomienia w Zjednoczonym Królestwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych, w sprawie której zasięgnięto opinii Parlamentu[31]; zwraca uwagę, że Zjednoczone Królestwo, gdy było jeszcze państwem członkowskim, nie uczestniczyło w zautomatyzowanym przekazywaniu danych rejestracyjnych pojazdów na podstawie prawa Unii, i wyraża ubolewanie, że taka wymiana została uzgodniona ze Zjednoczonym Królestwem jako państwem trzecim w ramach umowy o handlu i współpracy bez konsultacji z Parlamentem; nalega, aby Parlament był należycie informowany o wynikach oceny, która ma zostać przeprowadzona zgodnie z art. LAW.PRUM.18 (Ocena ex ante); podkreśla wrażliwość wymienianych danych i konieczność zapewnienia wysokiego poziomu ochrony danych; przyjmuje ponadto do wiadomości fakt, że w umowie o handlu i współpracy określono procedurę zmiany tego tytułu z uwagi na możliwe przyszłe zmiany unijnych ram prawnych z Prüm (art. LAW.PRUM.19.1);

17. przyjmuje do wiadomości ustalenia dotyczące ustanowienia wzajemnej współpracy w zakresie wymiany i przetwarzania danych PNR oraz podstawy prawnej dla przekazywania danych przez przewoźników lotniczych obsługujących loty między UE a Zjednoczonym Królestwem; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ustalenia te odzwierciedlają najnowsze orzecznictwo TSUE w tej dziedzinie i zawierają dodatkowe zabezpieczenia w porównaniu z istniejącymi umowami z innymi państwami trzecimi; przypomina, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania[32] jest obecnie przedmiotem kontroli prawnej w trzech sprawach rozpatrywanych przez TSUE pod kątem możliwej nieuzasadnionej ingerencji w podstawowe prawa do prywatności i ochrony danych[33]; wyraża jednakże obawę, iż w art. LAW.PNR.20 (Cele wykorzystywania danych PNR) wprowadzono wykorzystanie danych PNR do celów szczególnych, mające zastosowanie wyłącznie do Zjednoczonego Królestwa – zagrożenie śmiercią lub poważnymi obrażeniami lub znaczne zagrożenie dla zdrowia publicznego – co jest niezgodne z celami wymiany danych PNR między państwami członkowskimi i z zasadą wzajemności krajów; ubolewa ponadto nad faktem, że zgodnie z art. LAW.PNR.28 (Zatrzymywanie danych PNR) Zjednoczone Królestwo może odstąpić od obowiązku usuwania danych PNR pasażerów po ich wyjeździe z kraju, jeżeli ocena ryzyka wskazuje na potrzebę przechowywania takich danych PNR, i może to uczynić tymczasowo na okres przejściowy jednego roku z możliwością przedłużenia o kolejny rok, co może doprowadzić do sytuacji, w której dane podróżnych, które nie są potrzebne do celów egzekwowania prawa, mogłyby być przechowywane przez Zjednoczone Królestwo przez okres do trzech lat przed zastosowaniem obowiązku ich usunięcia;

18. zwraca uwagę, że tytuł IV dotyczący współpracy w zakresie informacji operacyjnych nie pozwala na dostęp do bazy danych SIS, na co Parlament nalegał w swoich wcześniejszych rezolucjach; podkreśla, że współpraca w tej dziedzinie obejmuje postanowienia dotyczące wymiany informacji między organami ścigania na temat poszukiwanych lub zaginionych osób i przedmiotów w celu zapobiegania przestępstwom, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich i ścigania, wykonywania sankcji karnych, zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa publicznego, zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz zwalczaniu tych zjawisk, a także postanowienie umożliwiające korzystanie z bezpiecznej linii komunikacyjnej w celu przekazywania informacji za pośrednictwem Europolu, co ułatwi wymianę informacji ze Zjednoczonym Królestwem; zwraca uwagę, że ten tytuł umowy o handlu i współpracy pozwala na zawieranie umów dwustronnych między Zjednoczonym Królestwem a państwami członkowskimi, pod warunkiem że państwa członkowskie działają zgodnie z prawem Unii; podkreśla, że w stosunkach ze Zjednoczonym Królestwem w dziedzinie współpracy organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości państwa członkowskie powinny przyjąć jednolite i przejrzyste podejście;

19. wyraża zadowolenie z faktu, że w umowie o handlu i współpracy przewidziano ścisłą współpracę między Zjednoczonym Królestwem a Europolem i Eurojustem, co byłoby korzystne zarówno dla Zjednoczonego Królestwa, jak i dla państw członkowskich, ponieważ dzięki swojej bliskości geograficznej i wielkości Zjednoczone Królestwo będzie nadal ważnym partnerem strategicznym UE w walce z transgraniczną przestępczością zorganizowaną oraz w zwalczaniu wspólnych zagrożeń dla bezpieczeństwa; podkreśla w tym kontekście, że umowa o handlu i współpracy zapewnia możliwie najszybszą wymianę informacji między państwem trzecim a Europolem; zauważa, że umowa o handlu i współpracy będzie uzupełniona uzgodnieniami roboczymi i administracyjnymi, które zostaną uzgodnione między Europolem i Eurojustem a Zjednoczonym Królestwem; w tym kontekście wzywa strony do dążenia do ścisłej współpracy przy jednoczesnym poszanowaniu technicznych i prawnych ograniczeń takiej współpracy, a także praw podstawowych; podkreśla, że Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych będzie nadal ściśle monitorować ten proces i istotne aspekty praktycznej współpracy dzięki swoim uprawnieniom nadzorczym w odniesieniu do obu agencji UE; wyraża zaniepokojenie faktem, że umowa pozwala Zjednoczonemu Królestwu na przekazywanie danych osobowych do Europolu nie tylko do celów przetwarzania określonych w rozporządzeniu o Europolu, lecz także do celów innych niż te, do których zostały dostarczone, jeżeli zezwolił na to właściwy organ przekazujący; przyjmuje do wiadomości fakt, że dane osobowe przekazywane z Europolem mogą być przetwarzane w odniesieniu do ofiar przestępstw, świadków lub innych osób, które mogą dostarczyć informacji dotyczących przestępstw, i wyraża ubolewanie, że w umowie nie zdefiniowano dokładniej kategorii „innych osób”; wyraża zaniepokojenie faktem, że Europol może być w stanie wymieniać dane osobowe osób niebędących podejrzanymi;

20. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa o handlu i współpracy zawiera postanowienia dotyczące procedury przekazywania osób oraz przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, które mogą stanowić podstawę jak najściślejszej współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych ze Zjednoczonym Królestwem jako państwem trzecim; wyraża zadowolenie, że osiągnięto porozumienie w sprawie procedury przekazywania osób, umożliwiając tym samym bliższą i skuteczniejszą współpracę niż gdyby opierała się ona na konwencji Rady Europy o ekstradycji;

21. pochwala wysiłki podjęte w celu uzupełnienia Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych o szczegółowe postanowienia zapewniające skuteczniejszą współpracę organów sądowych państw członkowskich i Zjednoczonego Królestwa w sprawach karnych; z zadowoleniem przyjmuje włączenie kompleksowej definicji „beneficjenta rzeczywistego” do tytułu umowy o handlu i współpracy dotyczącego przeciwdziałania praniu pieniędzy; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że strony uzgodniły również włączenie do umowy o handlu i współpracy postanowień dotyczących zabezpieczenia i konfiskaty, co pozwoli na ściślejszą współpracę niż ta przewidziana w odnośnych instrumentach Rady Europy;

Azyl, migracja i zarządzanie granicami

22. przypomina swoje stanowisko przedstawione w rezolucjach z lutego i czerwca 2020 r. w sprawie przyszłej współpracy w zakresie polityki azylowej i migracyjnej między Zjednoczonym Królestwem a państwami członkowskimi, podkreślając, że taka współpraca powinna obejmować przynajmniej ustalenia, które wzmacniają bezpieczne i legalne ścieżki dostępu do ochrony międzynarodowej, w tym poprzez łączenie rodzin, zważywszy że łączenie rodzin jest nadal istotne dla osób ubiegających się o azyl, które mieszkają w Zjednoczonym Królestwie i mają rodziny na terytorium UE, oraz zachęcając do przyjęcia planu dotyczącego łączenia rodzin, który powinien wejść w życie po okresie przejściowym, aby uniknąć wszelkich luk prowadzących do negatywnych praktycznych konsekwencji dla zainteresowanych osób i mających skutki humanitarne oraz aby zapewnić poszanowanie ich prawa do życia rodzinnego zgodnie z art. 8 EKPC; ubolewa zatem, że chociaż współpraca w zakresie zwalczania migracji nieuregulowanej stanowiła część zmienionej deklaracji politycznej oraz że w dziedzinie azylu Komisja zwróciła się do Rady o udzielenie mandatu zgodnie z jej oświadczeniem w sprawie azylu[34] w związku z odpowiednimi wnioskami Zjednoczonego Królestwa, perspektywa współpracy UE ze Zjednoczonym Królestwem w dziedzinie azylu, migracji i zarządzania granicami – dziedzinie, w której Unia ma kompetencje działania i która ma wpływ na prawa osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji – nie została urzeczywistniona oraz że tę dziedzinę polityki UE pozostawiono obecnie współpracy dwustronnej, również w świetle wspólnej deklaracji w sprawie azylu i powrotów; ponownie podkreśla, że w stosunkach ze Zjednoczonym Królestwem w dziedzinie migracji państwa członkowskie powinny przyjąć jednolite i przejrzyste podejście wobec Zjednoczonego Królestwa; wzywa Komisję do monitorowania i regularnego składania Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych sprawozdań na temat sposobu, w jaki państwa członkowskie stosują odpowiednie przepisy Unii w stosunkach ze Zjednoczonym Królestwem, oraz do zapewnienia spójności ich stosowania; przypomina państwom członkowskim i Zjednoczonemu Królestwu o ich obowiązku ochrony wszystkich dzieci na ich terytorium, niezależnie od ich statusu, związku lub więzi rodzinnych, w tym ochrony małoletnich bez opieki, oraz zagwarantowania wszystkim dzieciom dostępu do ich prawa do ochrony, życia rodzinnego i dobrobytu w świetle ich najlepszego interesu, zgodnie z Konwencją o prawach dziecka z dnia 2 września 1990 r.; z zadowoleniem przyjmuje jednostronne działania Zjednoczonego Królestwa mające na celu zapewnienie, że nierozwiązane wnioski o przeniesienie do Zjednoczonego Królestwa w celu połączenia z rodziną będą nadal rozpatrywane po dniu 1 stycznia 2021 r. (Immigration, Nationality and Asylum (EU Exit) Regulations [rozporządzenia z 2019 r. w sprawie imigracji, obywatelstwa i azylu (wystąpienie z UE)], SI 2019/745, załącznik 2, część 3, pkt 9); wzywa do szybkiego zawarcia porozumienia między UE a Zjednoczonym Królestwem w celu zastąpienia rozporządzenia dublińskiego i rozwiązania takich kwestii, jak łączenie rodzin osób ubiegających się o azyl lub uchodźców, ustalenia dotyczące relokacji lub readmisji; wzywa ponadto Komisję do wniesienia wkładu w rozwój bezpiecznych ścieżek i systemów legalnej migracji między UE a Zjednoczonym Królestwem; podkreśla w tym kontekście, że nie można oczekiwać, by państwa członkowskie posiadające zewnętrzną granicę lądową lub morską – powstałą w wyniku opuszczenia UE przez Zjednoczone Królestwo – działały jako policja graniczna w imieniu Zjednoczonego Królestwa; zwraca uwagę, że w umowie o handlu i współpracy nie przewidziano żadnej przyszłej współpracy między Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) a służbami granicznymi Zjednoczonego Królestwa, i wzywa do wyjaśnienia warunków takiej współpracy między Zjednoczonym Królestwem jako państwem trzecim a Frontexem poprzez, co najmniej, przyszłe ustalenia robocze lub umowy o statusie; podkreśla, że taka współpraca powinna być zgodna z prawem Unii i prawem międzynarodowym, które nadal ma zastosowanie do granicy między Zjednoczonym Królestwem a UE, w tym z poszanowaniem praw człowieka i podstawowych wolności;

Prawa obywateli i mobilność

23. podkreśla kluczowe znaczenie negocjacji między obiema stronami, mających na celu pełną kontynuację praw obywateli obu stron i praw członków ich rodzin, oraz że system pobytu zarówno w Zjednoczonym Królestwie, jak i w państwach członkowskich powinien być przyjazny użytkownikom, przejrzysty i nieodpłatny– w celu ułatwienia procesu; przypomina o swoich rezolucjach z lutego i czerwca 2020 r. i podkreśla, że dalsze postanowienia dotyczące praw obywatelskich, w tym swobodnego przemieszczania się obywateli Zjednoczonego Królestwa w Unii na zasadzie wzajemności, powinny stanowić fundamentalną i niepodzielną część tekstu przyszłej umowy międzynarodowej między UE a Zjednoczonym Królestwem; ponadto przypomina, iż nalega, by wszelkie przyszłe ustalenia dotyczące mobilności opierały się na niedyskryminacji między państwami członkowskimi i na pełnej wzajemności; pozostaje zaniepokojona sytuacją pracowników transgranicznych i przypomina, że ich prawa muszą być bezzwłocznie zabezpieczone; wzywa Zjednoczone Królestwo, aby nie dyskryminowało obywateli UE ze względu na ich narodowość ani pod względem rejestracji w systemie przyznawania statusu osoby osiedlonej, ani w odniesieniu do mobilności i kwestii wizowych, a także aby powstrzymało się od stosowania dyskryminujących cen wizowych wobec obywateli państw członkowskich; wzywa Komisję do ścisłego egzekwowania zasady wzajemności;

24. odnotowuje w związku z tym prace specjalnego komitetu praw obywatelskich, w szczególności jego dwa wspólne sprawozdania w sprawie wdrażania praw pobytu; wzywa Komisję do regularnego składania sprawozdań do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z wdrażania części drugiej umowy o wystąpieniu, w szczególności dlatego, ze terminy zgłaszania się do odnośnych programów w Zjednoczonym Królestwie i państwach członkowskich upływają w czerwcu lub grudniu 2021 r., a zaobserwowano szereg niedociągnięć i opóźnień; wyraża zaniepokojenie konsekwencjami, jakie dla obywateli może mieć niedotrzymanie odpowiednich terminów; przypomina o potrzebie pełnego poszanowania porozumienia wielkopiątkowego we wszystkich jego częściach, jak określono w umowie o wystąpieniu, i wzywa władze Zjednoczonego Królestwa do dopilnowania, aby nie doszło do ograniczenia praw obywateli w Irlandii Północnej; z zadowoleniem przyjmuje postanowienia dotyczące wiz na wizyty krótkoterminowe, w szczególności zobowiązanie obu stron do zapewnienia ruchu bezwizowego w przypadku wizyt krótkoterminowych oraz wprowadzenie klauzuli niedyskryminacji między państwami członkowskimi, w przypadku gdy Zjednoczone Królestwo postanowi nałożyć na obywateli państw członkowskich wymóg posiadania wiz krótkoterminowych (art. VSTV.1 ust. 1 i 2); ubolewa nad faktem, że zasada swobodnego przepływu osób między UE a Zjednoczonym Królestwem nie ma już zastosowania, oraz wyraża rozczarowanie ograniczoną treścią umowy o handlu i współpracy w dziedzinie mobilności poza umową o wystąpieniu, wynikającą z braku zaangażowania ze strony Zjednoczonego Królestwa;

 

°

° °

25. zwraca się zatem do Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Handlu Międzynarodowego, jako do komisji przedmiotowo właściwych, o zalecenie Parlamentowi Europejskiemu udzielenia zgody na projekt decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z drugiej strony (COM(2020)08562020/0382(NLE)).

 

 

 


 

 

PISMO KOMISJI SPRAW KONSTYTUCYJNYCH

Sz. Pan David McAllister

Przewodniczący

Komisja Spraw Zagranicznych

BRUKSELA

 

Sz. Pan Bernd Lange

Przewodniczący

Komisja Handlu Międzynarodowego

BRUKSELA

Przedmiot: Opinia w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (COM(2020)08562020/0382(NLE))

Szanowni Przewodniczący!

Mam przyjemność poinformować, że w następstwie decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 26 listopada 2020 r. w dniu 27 stycznia 2021 r. Komisja Spraw Konstytucyjnych (AFCO) podjęła decyzję o przedstawieniu opinii w formie pisma do Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Handlu Międzynarodowego w ramach procedury wskazanej powyżej, zgodnie z art. 56 ust. 1 Regulaminu.

 

Nasza komisja przyjęła tę opinię na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2021 r.[35] i postanowiła zwrócić się do wyżej wymienionych komisji, jako komisji przedmiotowo właściwych, o uwzględnienie w projekcie zalecenia przedstawionych poniżej wskazówek.

 

Dlatego niniejszym przekazuję opinię komisji AFCO dotyczącą kwestii wchodzących w zakres kompetencji komisji AFCO, a w szczególności zarządzania umową o handlu i współpracy między Zjednoczonym Królestwem a UE oraz postanowień instytucjonalnych tej umowy.

 

Z wyrazami szacunku

Antonio Tajani

 

WSKAZÓWKI

Uwagi ogólne

 

W dniu 24 grudnia 2020 r. negocjatorzy UE i Zjednoczonego Królestwa zakończyli negocjacje dotyczące umowy o handlu i współpracy. Umowa o handlu i współpracy, umowa w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych oraz decyzja Rady (UE) 2020/2252[36] z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie podpisania obu umów zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 31 grudnia 2020 r. (L 444).

Zawarcie umowy o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem należy przyjąć z zadowoleniem, ponieważ jest wynikiem determinacji Unii, aby stosunki ze Zjednoczonym Królestwem były tak bliskie, jak to tylko jest możliwe w przypadku kraju sąsiadującego, którego łączy wiele wspólnych interesów z UE. Zawarcie umowy o handlu i współpracy leży w interesie zarówno UE, jak i Zjednoczonego Królestwa, a także obywateli, konsumentów i przedsiębiorstw obu stron.

Parlament jasno określił swoje stanowisko na temat założeń i celów negocjacji w sprawie przyszłego partnerstwa, w szczególności w rezolucji z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie propozycji mandatu dotyczącego negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej[37] oraz w zaleceniu z dnia 18 czerwca 2020 r. dotyczącym negocjacji w sprawie nowego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej[38].

 

Tymczasowe stosowanie umowy o handlu i współpracy

 

Zgodnie z art. FINPROV.11 ust. 2 („Wejście w życie i tymczasowe stosowanie”) umowy o handlu i współpracy strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie tej umowy od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. lub do innej daty ustalonej przez Radę Partnerstwa.

Jak stwierdziła Konferencja Przewodniczących Parlamentu w dniu 28 grudnia 2020 r., decyzja o tymczasowym stosowaniu wynikała wyłącznie z wyjątkowych i szczególnych okoliczności zawarcia umowy o handlu i współpracy, jako że to tymczasowe stosowanie okazało się niezbędne, aby złagodzić zakłócenia dla obywateli i przedsiębiorstw oraz zapobiec chaosowi związanemu ze scenariuszem braku porozumienia. Komisja AFCO, podobnie jak Konferencja Przewodniczących, podkreśla, że to szczególne tymczasowe stosowanie nie może stanowić precedensu ani podważać zobowiązań ustalonych przez instytucje UE, a także nie może służyć jako wzór dla przyszłych procedur zgody.

Wyrażamy ubolewanie, że czas przyznany Parlamentowi na przeprowadzenie kontroli umowy o handlu i współpracy nie wystarcza na właściwą, dogłębną kontrolę parlamentarną umowy tak złożonej i o takim charakterze, jak umowa o handlu i współpracy. Ponadto wyrażamy obawę, że tłumaczenie umowy o handlu i współpracy na 24 języki urzędowe najprawdopodobniej okaże się niemożliwe przed upływem okresu tymczasowego stosowania, co może doprowadzić do sytuacji, w której Rada nie będzie mogła przyjąć decyzji w sprawie zawarcia umowy o handlu i współpracy bezpośrednio po głosowaniu nad zgodą w Parlamencie w dniu 23 lutego 2021 r.

Parlament w rezolucjach oraz w dialogu z Komisją stale podkreślał znaczenie swojej roli kontrolnej w procedurze zgody oraz potrzebę swojego pełnego zaangażowania na wszystkich etapach procedury negocjacyjnej dotyczącej umowy o handlu i współpracy ze Zjednoczonym Królestwem, zgodnie z Traktatami i stosownym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości. Należy również przypomnieć o zobowiązaniach podjętych przez Komisję w tym względzie w przeszłości.

 

Jednolity system zarządzania – rola Parlamentu

 

Z zadowoleniem przyjmujemy ustanowienie – zgodnie z zaleceniami Parlamentu zawartymi w poprzednich rezolucjach – jednolitego systemu zarządzania stanowiącego nadrzędne ramy mające zastosowanie do całości stosunków ze Zjednoczonym Królestwem i obejmującego wspólny stały nadzór oraz zarządzanie umową o handlu i współpracy oraz umowami uzupełniającymi. Wyrażamy jednak ubolewanie z powodu złożoności tego systemu, który obejmuje wiele różnych mechanizmów zarządzania i ustaleń dotyczących rozstrzygania sporów.

Parlament w rezolucji z dnia 12 lutego 2020 r. stwierdził, że model uzgodnień dotyczących zarządzania umową powinien być współmierny do charakteru, zakresu i zażyłości przyszłych stosunków oraz uwzględniać poziom wzajemnych powiązań, współpracy i bliskości obu partnerów, przy jednoczesnym zapewnieniu efektywnego i skutecznego stosowania całego przyszłego układu. W Unii opierającej się na zasadzie demokracji oraz z uwagi na poziom szczegółowości i zakres tej umowy o handlu i współpracy, niebędącej standardową umową o handlu i współpracy, rola Parlamentu w jej wdrażaniu jest jeszcze bardziej istotna i musi zostać jeszcze bardziej wzmocniona.

Ponadto Parlament konsekwentnie przypomina o swoim prawie do udziału i pełnej informacji na wszystkich etapach wdrażania umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem, w tym na etapie jej przeglądu. W związku z tym Parlament w rezolucji z dnia 12 lutego 2020 r. podkreślił również, że przedstawiciele UE w każdym organie zarządzającym nadzorującym wdrażanie umowy o handlu i współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem powinni podlegać odpowiednim mechanizmom rozliczalności z udziałem Parlamentu.

Ani postanowienia umowy o handlu i współpracy dotyczące zarządzania, ani decyzja Rady (UE) 2020/2252 z dnia 29 grudnia 2020 r. nie są jednak w stanie spełnić tych wymogów i żądań dotyczących udziału Parlamentu w strukturach i mechanizmach zarządzania. Postanowienia umowy o handlu i współpracy w zakresie kontroli parlamentarnej i nadzoru parlamentarnego są w istocie ewidentnie niewystarczające.

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2020/2252 Komisja zapewni, aby Rada otrzymywała wszystkie informacje i dokumenty związane z każdym posiedzeniem wspólnych organów ustanowionych na mocy umowy o handlu i współpracy lub z każdym aktem, który ma zostać przyjęty w drodze procedury pisemnej, z wyprzedzeniem przed tym posiedzeniem lub zastosowaniem procedury pisemnej. Jednak chociaż umowę o handlu i współpracy zawarto jako umowę „tylko dla UE”, co powinno uzasadniać zwiększoną rolę Parlamentu, ma on jedynie „być w stanie w pełni wykonywać swoje prerogatywy instytucjonalne na wszystkich etapach tego procesu zgodnie z Traktatami” (art. 2 ust. 3 decyzji Rady (UE) 2020/2252), podczas gdy państwa członkowskie mają automatyczne prawo do udziału w delegacjach podczas posiedzeń Rady Partnerstwa oraz innych wspólnych organów (art. 2 ust. 1 akapit drugi decyzji Rady (UE) 2020/2252).

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2020/2252 umowa o handlu i współpracy ma wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju charakter, ponieważ jest kompleksową umową z państwem występującym z Unii. Ten wyjątkowy charakter oraz zasada lojalnej współpracy między instytucjami, przywołana w motywie 11 decyzji Rady, wymagają skutecznego zaangażowania Parlamentu we wdrażanie umowy, w której nadano daleko idące uprawnienia wspólnym organom ustanowionym na jej mocy.

Aby uszanować rolę Parlamentu jako współustawodawcy oraz jego uprawnienia kontrolne, wzywamy zatem Komisję Europejską do podjęcia pełnego i jednoznacznego zobowiązania za pomocą porozumienia międzyinstytucjonalnego przewidującego:

 pełne zaangażowanie Parlamentu w przygotowanie stanowisk UE w sprawie zmiany umowy o handlu i współpracy, które to stanowiska zostaną przyjęte przez Radę Partnerstwa;

 dokładne i terminowe informowanie Parlamentu przed podjęciem jakichkolwiek decyzji przez wszystkie wspólne organy ustanowione na mocy umowy o handlu i współpracy oraz po podjęciu wszelkich decyzji;

 zgodę Parlamentu na wszystkie decyzje pociągające za sobą istotne zmiany w umowie o handlu i współpracy, zgodnie z art. 218 TFUE, lub dotyczące zawieszenia i zakończenia zobowiązań i innych środków w ramach tej umowy, jeśli dotyczą one kwestii wchodzących w zakres należących do niego na mocy Traktatów kompetencji, takich jak zapewnianie równych szans;

 zobowiązanie Komisji do podjęcia działań za pomocą dostępnych jej instrumentów, jeśli Parlament stwierdzi naruszenie umowy o handlu i współpracy, a w przypadku, gdy Komisja nie podziela stanowiska Parlamentu, do wyjaśnienia powodów tej decyzji;

 włączenie przedstawicieli Parlamentu w skład delegacji UE na posiedzenia Rady Partnerstwa i innych wspólnych organów ustanowionych na mocy umowy o handlu i współpracy.

 

Wzywamy zatem Komisję, aby uroczyście potwierdziła zobowiązanie do zapewnienia natychmiastowego i pełnego informowania Parlamentu, zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE, o pracach Rady Partnerstwa i specjalnych komitetów ustanowionych na mocy umowy o handlu i współpracy. Podkreślamy, jak ważne jest informowanie Parlamentu na równi z Radą, aby mógł on w pełni wykonywać swoje prerogatywy instytucjonalne.

 

Jednolity system zarządzania – szczegółowe postanowienia instytucjonalne

 

Należy odnieść się do szczegółowych postanowień dotyczących zarządzania, takich jak art. INST.5 („Współpraca parlamentarna”) umowy o handlu i współpracy, w którym przewidziano możliwość ustanowienia Zgromadzenia Parlamentarnego Partnerstwa przez Parlament Europejski i parlament Zjednoczonego Królestwa. Jak wspomniano w rezolucji Parlamentu z dnia 18 czerwca 2020 r., z zadowoleniem przyjmujemy tę propozycję, ale głęboko ubolewamy, że nie jest to postanowienie o charakterze wiążącym. Komisja AFCO potwierdza swoje zaangażowanie we współpracę parlamentarną z parlamentem Zjednoczonego Królestwa w kwestiach związanych z wdrażaniem umowy o handlu i współpracy, co wyrażono w piśmie z dnia 21 stycznia 2021 r. skierowanym przez przewodniczącego Davida Sassoliego do sira Lindsaya Hoyle’a, przewodniczącego Izby Gmin.

Ponadto, zgodnie z postanowieniami art. INST.5 umowy o handlu i współpracy, Zgromadzenie Parlamentarne Partnerstwa może zwracać się o informacje do Rady Partnerstwa i musi być informowane o decyzjach i zaleceniach Rady Partnerstwa. Specjalne komitety ustanowione na mocy umowy o handlu i współpracy, które będą miały szerokie uprawnienia w zakresie wdrażania tej umowy, nie są jednak ujęte w tym postanowieniu, co rodzi poważne wątpliwości co do przejrzystości ich funkcjonowania.

Zwracamy uwagę, że w umowie o handlu i współpracy zawarto postanowienia dotyczące dialogu i konsultacji z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, między innymi poprzez tworzenie wewnętrznych grup doradczych, z którymi należy się regularnie konsultować w kwestiach objętych umową o handlu i współpracy i wszelkimi umowami uzupełniającymi, i w związku z tym wzywamy do bardziej zdecydowanych działań na rzecz zaangażowania organizacji społeczeństwa obywatelskiego.

Biorąc pod uwagę, że zgodnie z art. INST.8 umowy o handlu i współpracy strony mają obowiązek ułatwiać organizację Forum Społeczeństwa Obywatelskiego spotykającego się przynajmniej raz w roku, uważamy, że Parlament powinien wezwać Komisję do zapewnienia, by Rada Partnerstwa przyjęła jak najszybciej wytyczne operacyjne dotyczące prowadzenia Forum, tak aby społeczeństwo obywatelskie mogło przygotować się na czas do posiedzenia w 2021 r.

 

Rozstrzyganie sporów

 

Parlament w rezolucjach wskazał, że mechanizm rozstrzygania sporów musi być przejrzysty i solidny oraz powinien przewidywać stopniowe sankcje, a także środki zaradcze w przypadku stwierdzenia, iż jedna ze stron narusza swoje zobowiązania, oraz że taki mechanizm powinien zapewniać skuteczne, szybkie i odstraszające środki zaradcze.

Z zadowoleniem przyjmujemy fakt, że w umowie o handlu i współpracy ustanowiono wiążący ogólny mechanizm rozstrzygania sporów, chociaż niektóre obszary są wyłączone z jego zakresu. W tych obszarach zastosowanie będą miały szczególne mechanizmy rozstrzygania sporów lub mechanizmy egzekwowania, zgodnie ze zwyczajową praktyką w podobnych umowach międzynarodowych.

Zwracamy uwagę, że dla obszarów wyłączonych z ogólnego mechanizmu rozstrzygania sporów istnieją zróżnicowane ustalenia dotyczące egzekwowania, odpowiadające różnym potrzebom, w zależności od danego obszaru. Obejmują one specjalne mechanizmy rozstrzygania sporów (część trzecia: współpraca organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych), brak mechanizmu rozstrzygania sporów jako takiego (rozdział piąty: podatki, tytuł XI: równe warunki działania na rzecz otwartej i uczciwej konkurencji oraz zrównoważonego rozwoju) lub wewnętrzne egzekwowanie przepisów przez organy i sądy każdej ze stron (rozdział trzeci: kontrola subsydiów, tytuł XI: równe warunki działania na rzecz otwartej i uczciwej konkurencji oraz zrównoważonego rozwoju), a także środki zaradcze i środki równoważące, jak również możliwości zawieszenia i rozwiązania umowy w przypadku naruszenia zobowiązań przez drugą stronę.

Ponownie podkreślamy, że Parlament powinien być zaangażowany w przygotowywanie decyzji UE dotyczących takich środków, które mają istotny wpływ na wdrażanie umowy o handlu i współpracy, a w szczególności zaznaczamy, iż Parlament musi być traktowany na równi z Komisją i Radą w procesie wyboru trybunału arbitrażowego.

 

Rola Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE)

 

Parlament w rezolucjach konsekwentnie stwierdzał, że umowa między UE a Zjednoczonym Królestwem powinna być w pełni zgodna m.in. z zasadami zachowania autonomii podejmowania decyzji przez UE oraz ochrony porządku prawnego UE i roli TSUE jako ostatecznego organu właściwego do dokonywania wykładni prawa UE. W związku z tym Parlament uznał, że w odniesieniu do przepisów, których podstawą są unijne koncepcje prawne, zasady wykonywania umowy powinny przewidywać możliwość odwołania się do TSUE.

Ubolewamy, że w umowie o handlu i współpracy nie przyznano praktycznie żadnej roli TSUE, pomimo faktu, iż w uzgodnionej przez obie strony deklaracji politycznej strony zobowiązały się do zapewnienia, by organ arbitrażowy zwracał się do TSUE o wydanie wiążącego orzeczenia w przypadkach, gdy spór między nimi dotyczył interpretacji unijnych koncepcji prawnych.

Rozumiemy, że w odniesieniu do sformułowań umowy o handlu i współpracy, które są bliskie unijnym koncepcjom prawnym, nie będzie stosowana pełna procedura rozstrzygania sporów, aby uniknąć interpretacji prawa Unii przez trybunał arbitrażowy – dotyczy to kwestii egzekwowania prawa i zabezpieczenia społecznego. Interpretacja tych koncepcji będzie się jednak opierać na wspólnym rozumieniu odpowiednich postanowień, uzgodnionym przez wspólne organy zarządzające wdrażaniem umowy o handlu i współpracy. Może to w istocie rodzić problemy związane z jednolitą interpretacją unijnych koncepcji prawnych, ponieważ kwestie rozstrzygane obecnie w sądach krajowych na podstawie prawa Unii lub przez TSUE będą musiały być rozstrzygane w drodze porozumienia politycznego w komitetach utworzonych na mocy umowy o handlu i współpracy albo przez trybunał arbitrażowy.

Art. COMPROV.13 stanowi, że wykładni postanowień mowy o handlu i współpracy dokonuje się zgodnie z zasadami wykładni międzynarodowego prawa publicznego. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę, że istnieje kilka sposobów stosowania i egzekwowania postanowień umowy o handlu i współpracy, w tym przez organy i sądy krajowe, spójna i jednolita interpretacja może być utrudniona.

 

Związek z umową o wystąpieniu

 

Z zadowoleniem przyjmujemy art. FINPROV.2 („Związek z innymi umowami”) umowy o handlu i współpracy, w którym jasno określono związek tej umowy z umową o wystąpieniu.

Zaznaczamy, że umowa o wystąpieniu jest samodzielną, niezależną umową. Ponownie podkreślamy, że skuteczne i pełne wdrożenie umowy o wystąpieniu wciąż ma priorytetowe znaczenie. Komisja AFCO, jako komisja przedmiotowo właściwa, dokłada starań, by ściśle monitorować wdrażanie umowy o wystąpieniu. Podkreślamy, że zgodnie z ustalonym stanowiskiem Parlamentu pełne i wierne wdrożenie umowy o wystąpieniu przez Zjednoczone Królestwo stanowi zasadniczy warunek wstępny przyszłego rozwoju stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem, w szczególności w dziedzinie praw obywateli i protokołu w sprawie Irlandii Północnej.

Przypominamy, że umowa o handlu i współpracy toruje drogę otwartym stosunkom między UE a Zjednoczonym Królestwem, które to stosunki mogą dalej ewoluować w kierunku ściślejszego i ambitniejszego partnerstwa w przyszłości. Ponownie podkreślamy zatem, że dobra wiara i zaufanie nadal odgrywają zasadniczą rolę w ogólnych stosunkach między UE a Zjednoczonym Królestwem i są warunkami wstępnymi wzmocnienia partnerstwa między UE a Zjednoczonym Królestwem w przyszłości, co leży w interesie obu stron.

 

Wniosek

 

Komisja AFCO wzywa Komisję Europejską do podjęcia pełnego i jednoznacznego zobowiązania za pomocą porozumienia międzyinstytucjonalnego przewidującego:

 pełne zaangażowanie Parlamentu w przygotowanie stanowisk UE w sprawie zmiany umowy o handlu i współpracy, które to stanowiska zostaną przyjęte przez Radę Partnerstwa;

 

 dokładne i terminowe informowanie Parlamentu przed podjęciem jakichkolwiek decyzji przez wszystkie wspólne organy ustanowione na mocy umowy o handlu i współpracy oraz po podjęciu wszelkich decyzji;

 

 zgodę Parlamentu na wszystkie decyzje pociągające za sobą istotne zmiany w umowie o handlu i współpracy, zgodnie z art. 218 TFUE, lub dotyczące zawieszenia i zakończenia zobowiązań i innych środków w ramach tej umowy, jeśli dotyczą one kwestii wchodzących w zakres należących do niego na mocy Traktatów kompetencji, takich jak zapewnianie równych szans;

 

 zobowiązanie Komisji do podjęcia działań za pomocą dostępnych jej instrumentów, jeśli Parlament stwierdzi naruszenie umowy o handlu i współpracy, a w przypadku, gdy Komisja nie podziela stanowiska Parlamentu, do wyjaśnienia powodów tej decyzji;

 

 włączenie przedstawicieli Parlamentu w skład delegacji UE na posiedzenia Rady Partnerstwa i innych wspólnych organów ustanowionych na mocy umowy o handlu i współpracy.

 

Komisja AFCO uważa, że wymienione wyżej sposoby angażowania Parlamentu należy określić przed zakończeniem procedury zgody w porozumieniu międzyinstytucjonalnym, zgodnie z art. 148 Regulaminu Parlamentu Europejskiego.

Należy dokonać zmian w decyzji Rady (UE) 2020/2252 z dnia 29 grudnia 2020 r., aby zrównać pozycję Parlamentu i Rady pod względem otrzymywania informacji i udziału w strukturach zarządzania ustanowionych na mocy umowy o handlu i współpracy, co umożliwi Parlamentowi właściwe wykonywanie jego roli w zakresie kontroli wdrażania umowy o handlu i współpracy oraz nadzoru nad tym wdrażaniem.

Komisja AFCO zwraca się do komisji AFET i INTA, jako komisji przedmiotowo właściwych, o zalecenie przyjęcia projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.

 

 


 

PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Decyzja w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych

Odsyłacze

05022/2021 – C9-0086/2021 – 2020/0382(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

26.2.2021

 

 

 

Komisje przedmiotowo właściwe

 Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFET

8.3.2021

INTA

8.3.2021

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

 Data ogłoszenia na posiedzeniu

DEVE

8.3.2021

BUDG

8.3.2021

CONT

8.3.2021

ECON

8.3.2021

 

EMPL

8.3.2021

ENVI

8.3.2021

ITRE

8.3.2021

IMCO

8.3.2021

 

TRAN

8.3.2021

REGI

8.3.2021

AGRI

8.3.2021

PECH

8.3.2021

 

CULT

8.3.2021

JURI

8.3.2021

LIBE

8.3.2021

AFCO

8.3.2021

 

FEMM

8.3.2021

PETI

8.3.2021

 

 

Opinia niewydana

 Data decyzji

BUDG

14.1.2021

FEMM

1.2.2021

PETI

26.1.2021

 

Sprawozdawcy

 Data powołania

Andreas Schieder

7.1.2021

Christophe Hansen

7.1.2021

 

 

Poprzedni sprawozdawcy

Christophe Hansen, Kati Piri

Artykuł 58 – Procedura wspólnych posiedzeń komisji

 Data ogłoszenia na posiedzeniu

 

8.3.2021

Rozpatrzenie w komisji

14.1.2021

28.1.2021

4.2.2021

5.2.2021

Data przyjęcia

15.4.2021

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

108

1

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Alexander Alexandrov Yordanov, Barry Andrews, Maria Arena, Anna-Michelle Asimakopoulou, Petras Auštrevičius, Traian Băsescu, Tiziana Beghin, Lars Patrick Berg, Anna Bonfrisco, Geert Bourgeois, Saskia Bricmont, Reinhard Bütikofer, Jordi Cañas, Daniel Caspary, Fabio Massimo Castaldo, Susanna Ceccardi, Włodzimierz Cimoszewicz, Miroslav Číž, Katalin Cseh, Arnaud Danjean, Paolo De Castro, Tanja Fajon, Anna Fotyga, Emmanouil Fragkos, Michael Gahler, Giorgos Georgiou, Sunčana Glavak, Raphaël Glucksmann, Markéta Gregorová, Klemen Grošelj, Bernard Guetta, Márton Gyöngyösi, Roman Haider, Andrzej Halicki, Christophe Hansen, Heidi Hautala, Danuta Maria Hübner, Sandra Kalniete, Karin Karlsbro, Karol Karski, Dietmar Köster, Stelios Kouloglou, Maximilian Krah, Ilhan Kyuchyuk, Danilo Oscar Lancini, Bernd Lange, David Lega, Miriam Lexmann, Nathalie Loiseau, Antonio López-Istúriz White, Jaak Madison, Lukas Mandl, Thierry Mariani, Margarida Marques, Gabriel Mato, Sara Matthieu, Emmanuel Maurel, David McAllister, Vangelis Meimarakis, Sven Mikser, Francisco José Millán Mon, Gheorghe-Vlad Nistor, Urmas Paet, Demetris Papadakis, Kostas Papadakis, Tonino Picula, Manu Pineda, Giuliano Pisapia, Carles Puigdemont i Casamajó, Samira Rafaela, Jérôme Rivière, Inma Rodríguez-Piñero, María Soraya Rodríguez Ramos, Massimiliano Salini, Nacho Sánchez Amor, Isabel Santos, Jacek Saryusz-Wolski, Andreas Schieder, Helmut Scholz, Liesje Schreinemacher, Radosław Sikorski, Sven Simon, Jordi Solé, Sergei Stanishev, Tineke Strik, Dominik Tarczyński, Hermann Tertsch, Mihai Tudose, Kathleen Van Brempt, Hilde Vautmans, Marie-Pierre Vedrenne, Harald Vilimsky, Idoia Villanueva Ruiz, Viola Von Cramon-Taubadel, Thomas Waitz, Jörgen Warborn, Witold Jan Waszczykowski, Charlie Weimers, Iuliu Winkler, Isabel Wiseler-Lima, Salima Yenbou, Jan Zahradil, Juan Ignacio Zoido Álvarez

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Katarina Barley, Vladimír Bilčík, Marco Campomenosi, Bart Groothuis, Jean-Lin Lacapelle, Mounir Satouri, Joachim Schuster, Pedro Silva Pereira

Data złożenia

22.4.2021

 


 

GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

108

+

PPE

Alexander Alexandrov Yordanov, Vladimír Bilčík, Traian Băsescu, Michael Gahler, Glavak Sunčana, Andrzej Halicki, Sandra Kalniete, Andrey Kovatchev, Andrius Kubilius, David Lega, Miriam Lexmann, Antonio López-Istúriz White, Lukas Mandl, David McAllister, Vangelis Meimarakis, Francisco José Millán Mon, Gheorghe-Vlad Nistor, Radosław Sikorski, Isabel Wiseler-Lima, Anna-Michelle Asimakopoulou, Daniel Caspary, Arnaud Danjean, Christophe Hansen,  Danuta Maria Huebner, Gabriel Mato, Massimiliano Salini, Sven Simon, Jörgen Warborn, Iuliu Winkler, Juan Ignacio Zoido Álvarez

S&D

Maria Arena, Katarina Barley, Włodzimierz Cimoszewicz, Miroslav Číž, Paolo De Castro, Tanja Fajon, Raphaël Glucksmann, Dietmar Köster, Bernd Lange, Margarida Marques, Sven Mikser, Demetris Papadakis, Tonino Picula, Giuliano Pisapia, Inma Rodríguez-Piñero, Isabel Santos, Andreas Schieder, Joachim Schuster, Sergei Stanishev, Nacho Sánchez Amor, Pedro Silva Pereira, Mihai Tudose, Kathleen Van Brempt

RENEW

Barry Andrews, Petras Auštrevičius, Jordi Cañas,  Katalin Cseh, Bart Groothuis, Klemen Grošelj, Karin Karlsbro, Ilhan Kyuchyuk, Nathalie Loiseau, Urmas Paet, Samira Rafaela, Liesje Schreinemacher, María Soraya Rodríguez Ramos, Hilde Vautmans, Marie-Pierre Vedrenne

ID

Lars Patrick Berg, Anna Bonfrisco, Marco Campomenosi, Susanna Ceccardi, Roman Haider, Maximilian Krah, Danilo Oscar Lancini, Jean-Lin Lacapelle, Jaak Madison, Thierry Mariani, Jérôme Rivière, Harald Vilimsky,

VERTS/ALE

Saskia Bricmont, Reinhard Bütikofer, Markéta Gregorová, Heidi Hautala, Sara Matthieu, Mounir Satouri, Jordi Solé, Tineke Strik, Viola Von Cramon-Taubadel, Thomas Waitz, Salima Yenbou,

ECR

Geert Bourgeois, Anna Fotyga, Emmanouil Fragkos, Karol Karski, Jacek Saryusz-Wolski, Dominik Tarczynski, Hermann Tertsch, Witold Jan Waszczykowski, Charlie Weimers, , Jan Zahradil

The Left

Stelios Kouloglou, Idoia Villanueva Ruiz, Helmut Scholz

NI

Tiziana Beghin, Fabio Massimo Castaldo, Márton Gyöngyösi, Carles Puigdemont I Casamajó

 

1

-

NI

Kostas Papadakis

 

4

0

RENEW

Bernard Guetta

The Left

Giorgos Georgiou, Emmanuel Maurel, Manu Pineda,

 

Objaśnienie używanych znaków:

+ : za

- : przeciw

0 : wstrzymało się

 

 

Ostatnia aktualizacja: 23 kwietnia 2021
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności