Procedura : 2021/0076(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A9-0158/2021

Teksty złożone :

A9-0158/2021

Debaty :

Głosowanie :

PV 18/05/2021 - 13

Teksty przyjęte :

P9_TA(2021)0229

<Date>{11/05/2021}11.5.2021</Date>
<NoDocSe>A9-0158/2021</NoDocSe>
PDF 217kWORD 62k

<TitreType>SPRAWOZDANIE</TitreType>

<Titre>w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Estonię – EGF/2020/002 EE/turystyka w Estonii</Titre>

<DocRef>(COM(2021)0151 – C9-0127/2021 – 2021/0076(BUD))</DocRef>


<Commission>{BUDG}Komisja Budżetowa</Commission>

Sprawozdawca: <Depute>José Manuel Fernandes</Depute>

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
 UZASADNIENIE
 PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH
 INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWĄ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Estonię – EGF/2020/002 EE/turystyka w Estonii

(COM(2021)0151 – C9-0127/2021 – 2021/0076(BUD))

Parlament Europejski,

 uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2021)0151 – C9-0127/2021),

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[1] („rozporządzenie w sprawie EFG”),

 uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027[2], w szczególności jego art. 8,

 uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych[3] (porozumienie międzyinstytucjonalne z 16 grudnia 2020 r.), w szczególności jego pkt 9,

 uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

 uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A9-0158/2021),

A. mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy; mając na uwadze, że pomoc ta przybiera postać wsparcia finansowego udzielanego pracownikom i przedsiębiorstwom, dla których pracowali;

B. mając na uwadze, że Estonia przedłożyła wniosek EGF/2020/002 EE/turystyka w Estonii o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniem 10 080 osób[4] w sektorach gospodarki zaklasyfikowanych w statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej w Unii Europejskiej („NACE”) Revision 2 do działu 45 (Handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi i motocyklami; naprawa pojazdów samochodowych i motocykli), 49 (Transport lądowy oraz transport rurociągowy), 50 (Transport wodny), 51 (Transport lotniczy), 52 (Magazynowanie i działalność usługowa wspomagająca transport), 55 (Zakwaterowanie), 56 (Działalność usługowa związana z wyżywieniem), 74 (Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna), 77 (Wynajem i dzierżawa), 79 (Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalność z nią związana), 90 (Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką), 91 (Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą), 92 (Działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi) i 93 (Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna) w regionie Eesti (EE00) na poziomie NUTS 2 w Estonii[5] w okresie referencyjnym objętym wnioskiem od 13 marca do 11 listopada 2020 r.;

C. mając na uwadze, że wniosek dotyczy 1715 osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, oraz 8365 pracowników zwolnionych w sektorze turystyki w Estonii;

D. mając na uwadze, że wniosek opiera się na kryteriach interwencji określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym w wyjątkowych okolicznościach, w szczególności w odniesieniu do wniosków zbiorowych dotyczących MŚP, wniosek można uznać za dopuszczalny, nawet jeżeli kryteria określone w art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia nie są w pełni spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową;

E. mając na uwadze, że wydarzenia, które doprowadziły do tych zwolnień i do zaprzestania działalności, wystąpiły nieoczekiwanie na początku 2020 r. z powodu globalnego rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu gospodarczego, który szczególnie mocno dotknął branżę turystyczną, a nagłe ograniczenia przemieszczania się w skali międzynarodowej spowodowały gwałtowne i nieprzewidziane załamanie podróży międzynarodowych i turystyki;

F. mając na uwadze, że pandemia COVID-19 i następujący po niej światowy kryzys gospodarczy wywołały ogromny wstrząs w estońskiej gospodarce, zwłaszcza w branży turystycznej, gdzie przed kryzysem 90 % wydatków na turystykę w Estonii pochodziło z turystyki międzynarodowej, podczas gdy średnia dla państw OECD wynosiła około 25 %;

G. mając na uwadze, że w 2019 r. estońskie dochody z turystyki osiągnęły nowy rekordowy poziom 2,1 mld, a turystyka została uznana za sektor o istotnym znaczeniu dla konkurencyjności Estonii i poczyniono znaczne inwestycje w jej dalszy rozwój;

H. mając na uwadze, że sektor turystyki jest zdominowany przez MŚP o słabszej odporności na kryzys w porównaniu z większymi przedsiębiorstwami, a także że MŚP stanowią 79,2 % całkowitej siły roboczej w Estonii;

I. mając na uwadze, że poprzez wsparcie udzielane pracownikom Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji może pomóc w przejściu na bardziej zrównoważoną turystykę, a tym samym umożliwić Europie ochronę i promowanie jej dziedzictwa naturalnego i kulturowego oraz zasobów, a jednocześnie oferować nowe możliwości w zakresie miejsc pracy i tworzenia innowacyjnych przedsiębiorstw;

J. mając na uwadze, że Komisja oświadczyła, że kryzys zdrowotny spowodowany COVID-19 doprowadził do kryzysu gospodarczego, określiła plan naprawy gospodarczej i podkreśliła rolę EFG jako narzędzia do stosowania w sytuacjach nadzwyczajnych[6], aby pomagać osobom, które utraciły pracę z powodu globalnego kryzysu gospodarczego;

K. mając na uwadze, że zarówno krajowe, jak i europejskie wsparcie na rzecz utrzymania zatrudnienia poprzez systemy ograniczonego wymiaru czasu pracy oraz instrument SURE wykorzystano w Estonii do łagodzenia skutków pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu na rynku pracy;

L. mając na uwadze, że jest to pierwsze uruchomienie EFG z powodu kryzysu związanego z COVID-19 po włączeniu do rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EGF/2020/000 TA 2020 – pomoc techniczna z inicjatywy Komisji)[7] wzmianki o tym, że EFG może zostać uruchomiony w celu wsparcia pracowników stale zwolnionych i osób samozatrudnionych w kontekście globalnego kryzysu wywołanego COVID-19 bez wprowadzania zmian do rozporządzenia (UE) nr 1309/2013;

1. zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że Estonia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 4 474 480 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 60 % łącznych kosztów wynoszących 7 457 468 EUR, na które składają się wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 7 452 468 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, informacji, reklamy, kontroli i sprawozdawczości w wysokości 5 000 EUR;

2. zauważa, że władze estońskie złożyły wniosek 12 listopada 2020 r. oraz że po przekazaniu przez Estonię dodatkowych informacji Komisja zakończyła ocenę wniosku 31 marca 2021 r. i przekazała ją Parlamentowi tego samego dnia;

3. zauważa, że wniosek dotyczy w sumie 10 080 pracowników, 1715 osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, oraz 8365 pracowników zwolnionych w sektorze turystyki w Estonii; ubolewa, że Estonia oczekuje, iż jedynie 5 060 spośród wszystkich kwalifikujących się beneficjentów weźmie udział w środkach (docelowi beneficjenci);

4. przypomina, że należy się spodziewać, iż społeczne skutki zwolnień będą znaczne, gdyż wśród pracowników sektora turystyki znajduje się duży odsetek pracowników o niskich kwalifikacjach, pracowników nieposiadających kwalifikacji zawodowych, osób młodych oraz pracowników sezonowych i zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy;

5. zauważa, że ponad 60 % osób kwalifikujących się to kobiety, a grupa wiekowa, która ucierpiała najbardziej, to 30–64 lata;

6. zauważa, że Estonia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów docelowych 1 stycznia 2021 r. oraz że okres kwalifikowalności do wkładu finansowego z EFG będzie trwał od 1 stycznia 2021 r. do 1 stycznia 2023 r., a w przypadku kształcenia formalnego lub szkolenia, w tym szkolenia zawodowego, trwającego co najmniej dwa lata – do 1 lipca 2023 r.;

7. przypomina, że zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione pracownikom i osobom prowadzącym działalność na własny rachunek, obejmują następujące działania: szkolenia w zakresie rynku pracy, dotacje na rozpoczęcie działalności gospodarczej i wsparcie następcze, przyuczanie do zawodu, wsparcie na rzecz formalnych studiów i dodatki szkoleniowe, w tym dodatki na szkolenie zawodowe;

8. zauważa, że Estonia zaczęła ponosić wydatki administracyjne w zakresie wdrażania EFG w dniu 1 stycznia 2021 r. oraz że wydatki na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, działania w zakresie dostarczania i upowszechniania informacji oraz działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości kwalifikują się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 1 lipca 2023 r.;

9. zauważa, że krajowe finansowanie w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowanie zapewnia fundacja na rzecz usług i świadczeń związanych z rynkiem pracy, a Estoński Fundusz Ubezpieczenia na wypadek Bezrobocia (EUIF) jako publiczna służba zatrudnienia zapewnia z tych środków aktywne instrumenty rynku pracy w Estonii; zauważa, że fundacja dysponuje aktywami funduszu powierniczego na rzecz świadczeń ubezpieczeniowych należnych w przypadku utraty pracy – fundusz powierniczy na rzecz świadczeń w przypadku zwolnień i niewypłacalności pracodawców – oraz środkami przyznawanymi z budżetu państwa za pośrednictwem Ministerstwa Spraw Społecznych;

10. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług został opracowany przez Estonię w porozumieniu z właściwymi organami i przedstawicielami stowarzyszeń oraz że postępy będą omawiane na forum rady nadzorczej EUIF, której członkami są partnerzy społeczni – dwóch członków z Estońskiej Konfederacji Pracodawców, jeden z Estońskiej Konfederacji Związków Zawodowych i jeden z Estońskiej Konfederacji Związków Zawodowych Pracowników; z zadowoleniem przyjmuje dalsze konsultacje z przedstawicielami branży turystycznej, które zostaną zakończone po przeanalizowaniu profilu zwolnionych pracowników;

11. zauważa, że dalsze konsultacje z przedstawicielami branży turystycznej zostaną przeprowadzone po przeanalizowaniu profilu zwolnionych pracowników oraz że zostanie określony najodpowiedniejszy rodzaj wsparcia, uwzględniający strukturę wiekową, profil edukacyjny i inne cechy beneficjentów; zauważa, że ponadto planowany jest ewentualny wkład estońskiego stowarzyszenia hoteli i restauratorów w opracowanie niektórych działań szkoleniowych związanych z branżą;

12. podkreśla, że władze Estonii potwierdziły, że działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą z innych funduszy lub instrumentów finansowych Unii;

13. przypomina, że pomoc z EFG nie może zastępować działań, za które na mocy prawa krajowego lub umów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa;

14. wzywa Komisję do skrócenia do minimum czasu potrzebnego na ocenę wniosków o pomoc z EFG i uruchomienie EFG, aby zmniejszyć presję wywieraną na krajowe systemy zabezpieczenia społecznego w kontekście kryzysu związanego z COVID-19;

15. zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

17. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

ZAŁĄCZNIK: DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Estonię – EGF/2020/002 EE/Turystyka w Estonii

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006[8], w szczególności jego art. 15 ust. 4,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych[9], w szczególności jego pkt 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

(2) Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093[10] EFG nie może przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 186 mln EUR (w cenach z 2018 r.).

(3) W dniu 12 listopada 2020 r. Estonia przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami i zaprzestaniem działalności (zwanymi dalej „zwolnieniami”) w branży turystycznej, określonej jako sektory gospodarki zaklasyfikowane w statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej w Unii Europejskiej („NACE”) Revision 2 do działu 45 (Handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi i motocyklami; naprawa pojazdów samochodowych i motocykli), 49 (Transport lądowy oraz transport rurociągowy), 50 (Transport wodny), 51 (Transport lotniczy), 52 (Magazynowanie i działalność usługowa wspomagająca transport), 55 (Zakwaterowanie), 56 (Działalność usługowa związana z wyżywieniem), 74 (Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, pozostała), 77 (Wynajem i dzierżawa), 79 (Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane), 90 (Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką), 91 (Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą), 92 (Działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi), 93 (Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna) w Estonii. Republika Estońska jest jedną jednostką terytorialną poziomu 2 według nomenklatury jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS)[11]. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

(4) Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Estonii uznaje się za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę krajową.

(5) Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 4 474 480 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Estonię.

(6) W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2021 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 4 474 480 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia [data przyjęcia] r.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący


UZASADNIENIE

I. Kontekst

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) utworzono w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym konsekwencjami istotnych zmian w strukturze światowego handlu.

Zgodnie z przepisami art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 2020/2093 ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021−2027[12] oraz art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013[13] środki funduszu nie mogą przekraczać maksymalnej rocznej kwoty w wysokości 186 mln EUR (w cenach z 2018 r.).

Jeżeli chodzi o procedurę, zgodnie z pkt 9 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 grudnia 2020 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami, a także w sprawie nowych zasobów własnych[14], w tym planu działania na rzecz wprowadzenia nowych zasobów własnych, w celu uruchomienia funduszu Komisja, w przypadku pozytywnej oceny wniosku, przedkłada władzy budżetowej wniosek o uruchomienie funduszu i jednocześnie odpowiedni wniosek o przesunięcie środków.

II. Wniosek Estonii i wniosek Komisji

12 listopada 2020 r. Estonia złożyła wniosek EGF/2020/002 EE/turystyka w Estonii o wkład finansowy z EFG w związku ze zwolnieniem 10 080 pracowników[15] w różnych sektorach pomocniczych związanych z turystyką, zlokalizowanych w regionie Eesti na poziomie NUTS 2 (EE00)[16].

Po przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała, zgodnie ze wszystkimi właściwymi przepisami rozporządzenia w sprawie EFG, że warunki przyznania wkładu finansowego z EFG zostały spełnione.

31 marca 2021 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie decyzji o uruchomieniu EFG na rzecz Estonii, aby wesprzeć ponowną integrację na rynku pracy 5060 docelowych beneficjentów, tzn. zwolnionych pracowników lub osób zatrudnionych na własny rachunek, które utraciły pracę w 14 sektorach gospodarki zaklasyfikowanych w statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej w Unii Europejskiej („NACE”) Revision 2 do działu 45 (Handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi i motocyklami; naprawa pojazdów samochodowych i motocykli), 49 (Transport lądowy oraz transport rurociągowy), 50 (Transport wodny), 51 (Transport lotniczy), 52 (Magazynowanie i działalność usługowa wspomagająca transport), 55 (Zakwaterowanie), 56 (Działalność usługowa związana z wyżywieniem), 74 (Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna), 77 (Wynajem i dzierżawa), 79 (Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalność z nią związana), 90 (Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką), 91 (Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą), 92 (Działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi) i 93 (Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna). Wszystkie te działy są powiązane z branżą turystyczną.

Ponieważ dotyczy to kilku sektorów gospodarki sklasyfikowanych w NACE Rev. 2, Estonia złożyła wniosek do EFG zgodnie z art. 4 ust. 2, gdyż przepisy art. 4 ust. 1b nie są spełnione. Komisja akceptuje ten wyjątek i uznaje wniosek za dopuszczalny.

Jest to dopiero drugi wniosek w 2020 r. i pierwszy rozpatrywany w ramach budżetu na 2021 r., w tym w nowych wieloletnich ramach finansowych, oraz rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027[17] oraz porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 grudnia 2020 r. W budżecie na 2021 r. przewidziano rezerwowe linie budżetowe na płatności z EFG (przed 2021 r.), które zostaną wykorzystane na płatności uruchamiane na podstawie rozporządzenia w sprawie EFG na lata 2014–2020. Kolejne rozporządzenie w sprawie EFG na lata 2021–2027 (2018/0202(COD)) ma zostać poddane debacie plenarnej w kwietniu, ale nie będzie miało wpływu na tę procedurę ani na przyszłe procedury uruchamiania środków w ramach starego programu na lata 2014–2020.

Liczbę 10 080 zwolnionych pracowników obliczono poprzez dodanie 3873 pracowników zwolnionych w wyniku zwolnień grupowych, 4492 pracowników po faktycznym rozwiązaniu umowy o pracę lub jej wygaśnięcia oraz 1715 osób prowadzących działalność na własny rachunek od daty zaprzestania przez nie działalności, którą to datę określono zgodnie z prawem krajowym lub przepisami administracyjnymi.

Wniosek dotyczy docelowej grupy 5060 zwolnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek i odnosi się do uruchomienia całkowitej kwoty 4 474 480 EUR z EFG na rzecz Estonii, co stanowi 60 % łącznych kosztów proponowanych działań.

Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Estonia opiera wniosek na oświadczeniu Komisji, że światowy kryzys zdrowotny doprowadził do światowego kryzysu gospodarczego, co zostało uwzględnione w planie naprawczym Komisji. W oświadczeniu Komisja wyraźnie wspomina o EFG jako jednym ze swoich narzędzi[18].

W 2019 r. dochody z turystyki osiągnęły w Estonii rekordową wartość 2,1 mld EUR, przy czym 1,6 mld EUR wygenerowane zostało przez turystów z zagranicy. Turystyka została uznana za sektor o istotnym znaczeniu dla konkurencyjności Estonii i poczyniono znaczne inwestycje w celu jej dalszego rozwoju. Estonia twierdzi, że w 2020 r. całkowite obroty estońskiej gospodarki odnotowały znaczny spadek, mianowicie o 9,5 %. Największe straty poniosła branża turystyczna. Obroty w sektorze turystyki spadły o 19 % (943 mln EUR) w samej tylko pierwszej połowie 2020 r. W sektorze turystyki w pierwszej połowie 2020 r. największy spadek odnotowano wśród biur podróży i organizatorów turystyki (57,9 %) oraz w usługach zakwaterowania (50,9 %).

 

Pięć rodzajów działań na rzecz zwolnionych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek, których dotyczy wniosek o współfinansowanie z EFG, to:

a. szkolenia w zakresie rynku pracy, oferowane beneficjentom, by zapewnić im nowe umiejętności i kwalifikacje mające zwiększyć ich szanse na zatrudnienie; wybór szkoleń może obejmować kursy językowe, kwalifikacje zawodowe, umiejętności w zakresie przedsiębiorczości oraz umiejętności sprzyjające mobilności, takie jak nauka prowadzenia pojazdu; szkolenia są dostosowane do indywidualnych planów beneficjentów oraz do obecnych i przyszłych tendencji na rynku pracy;

b. dotacja na rozpoczęcie działalności gospodarczej i wsparcie dodatkowe (dotacja w maksymalnej wysokości 6 000 EUR na osobę oraz wsparcie na dalszą działalność do 2 500 EUR mogą zostać przyznane na utworzenie nowego przedsiębiorstwa w oparciu o budżet przedstawiony przez beneficjenta w szczegółowym biznesplanie);

c. przyuczanie do zawodu, by zdobyć nowe umiejętności zawodowe i wiedzę praktyczną bezpośrednio w miejscu pracy;

d. wsparcie na formalną edukację – opłata kosztów formalnej edukacji jest oferowane w celu zachęcenia beneficjentów do podjęcia nauki w ramach kształcenia zawodowego lub wyższego; wsparcie obejmuje koszty uczestnictwa i czesnego w szkolnictwie zawodowym, w ramach wyższej edukacji zawodowej lub na studiach licencjackich w akredytowanej instytucji;

e. dodatki szkoleniowe i inne dodatki są oferowane beneficjentom w celu wsparcia ich uczestnictwa w aktywnych instrumentach rynku pracy.

 

Biorąc pod uwagę, że znaczna część beneficjentów nie ma kwalifikacji zawodowych lub kwalifikacje te są nieaktualne, lub też ma jedynie niski poziom wykształcenia, wspieranie formalnej edukacji uznaje się za istotne dla ich przyszłego zatrudnienia. Pierwszeństwo przyznaje się zatem beneficjentom bez wykształcenia lub beneficjentom, których wykształcenie się zdezaktualizowało, np. uzyskali dyplom ponad 15 lat temu. Ponadto środki te uwzględnią obecną sytuację na rynku pracy w Estonii, nadając większą wagę programom studiów w dziedzinach zawodowych charakteryzujących się rosnącym zapotrzebowaniem na siłę roboczą.

Według Komisji opisane środki stanowią aktywne instrumenty rynku pracy należące do działań kwalifikowalnych określonych w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFG i nie zastępują biernych środków ochrony socjalnej.

Estonia udzieliła wymaganych informacji na temat działań, które są obowiązkowe dla zainteresowanych przedsiębiorstw na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych. Potwierdziła też, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi takich działań.

Procedura

W celu uruchomienia funduszu Komisja przedłożyła władzy budżetowej wniosek o przesunięcie na łączną kwotę w wysokości 4 474 480 EUR z rezerwy EFG (30 04 02) do linii budżetowej EFG (16 02 99 01) (przed 2021 r.). W przypadku braku porozumienia rozpoczyna się procedurę rozmów trójstronnych przewidzianą w art. 15 ust. 4 rozporządzenia w sprawie EFG.

Zgodnie z wewnętrznym porozumieniem w proces powinna zostać włączona Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w celu zapewnienia konstruktywnego wsparcia i pomocy przy ocenie wniosków o wkład z funduszu.


 

 

PISMO KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH

Sz.P. Johan Van Overtveldt

Przewodniczący

Komisja Budżetowa

Wiertz 05U012

BRUKSELA

Przedmiot: <Titre>Opinia w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji – EGF/2020/002 EE/Turystyka w Estonii</Titre> <DocRef>(2021/0076(BUD))</DocRef>

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (EMPL) i jej grupa robocza ds. EFG, której przewodniczy wiceprzewodniczący komisji EMPL Tomáš Zdechovský, rozpatrzyły kwestię uruchomienia EFG w sprawie EGF/2020/002 EE/Turystyka w Estonii i przyjęły poniższą opinię.

Komisja EMPL i jej grupa robocza opowiadają się za uruchomieniem EFG w związku z przedmiotowym wnioskiem. W tym kontekście komisja EMPL zgłasza klika uwag, nie podważając jednak decyzji o przesunięciu płatności.

Z wyrazami szacunku

Lucia Ďuriš Nicholsonová


WSKAZÓWKI

Rozważania komisji EMPL opierają się na następujących przesłankach:

 

A. mając na uwadze, że Estonia złożyła wniosek na podstawie kryteriów interwencji przewidzianych w art. 4 ust. 2, stanowiących odstępstwo od kryteriów zawartych w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którymi wymagane jest zwolnienie co najmniej 500 pracowników w dziewięciomiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach zaliczonych do poziomu NUTS 2 w państwie członkowskim; z uwagi na to, że zwolnienia nie miały miejsca w tym samym sektorze gospodarki, stosuje się odstępstwo od art. 4 ust. 1 lit. b), o którym mowa w art. 4 ust. 2;

B. mając na uwadze, że wniosek Estonii dotyczy 1715 osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, oraz 8365 pracowników zwolnionych w branży turystycznej w Estonii, z czego 3873 w ramach zwolnień grupowych zgłoszonych władzom; zwolnienia grupowe dotyczą łącznie 68 przedsiębiorstw oraz od 5 do 1440 pracowników na dane przedsiębiorstwo; łącznie kwalifikuje się 10 080 beneficjentów;

C. mając na uwadze, że wśród pracowników sektora znajduje się duży odsetek pracowników o niskich kwalifikacjach, pracowników nieposiadających kwalifikacji zawodowych, osób młodych, pracowników sezonowych i zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy oraz wiele osób pracujących na własny rachunek; mając na uwadze, że sektor ten jest zdominowany przez MŚP o słabszej odporności na kryzys w porównaniu z większymi przedsiębiorstwami;

D. mając na uwadze, że wydarzenia, które doprowadziły do tych zwolnień i do zaprzestania działalności, wystąpiły nieoczekiwanie na początku 2020 r. z powodu globalnego rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu gospodarczego, który mocno dotknął branżę turystyczną, a nagłe ograniczenia przemieszczania się w skali międzynarodowej spowodowały gwałtowny i nieprzewidziany spadek liczby międzynarodowych podróży i ograniczenie turystyki;

E. mając na uwadze, że jest to pierwszy wniosek związany ze światową pandemią COVID-19;

F. mając na uwadze, że przed wybuchem pandemii COVID-19 estońska branża turystyczna odnotowała rekordowo wysoką liczbę odwiedzających; w 2019 r., w porównaniu z rokiem poprzednim, o 5,3% więcej turystów międzynarodowych i 5,9% więcej turystów krajowych skorzystało z usług noclegowych; dominowali turyści międzynarodowi, na których przypadało prawie 60% wszystkich pobytów; przed wybuchem pandemii i związanego z nią kryzysu gospodarczego 90% wydatków turystycznych w Estonii generowała turystyka międzynarodowa, podczas gdy średnia dla krajów OECD wynosiła ok. 25%;

G. mając na uwadze, że poprzez wsparcie udzielane pracownikom Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji może pomóc w przejściu na bardziej zrównoważoną turystykę, a tym samym umożliwić Europie ochronę i promowanie jej dziedzictwa naturalnego i kulturowego oraz zasobów, a jednocześnie oferować nowe możliwości w zakresie miejsc pracy i tworzenia innowacyjnych przedsiębiorstw;

H. mając na uwadze, że zarówno krajowe, jak i europejskie wsparcie na rzecz utrzymania zatrudnienia poprzez systemy ograniczonego wymiaru czasu pracy oraz instrument SURE wykorzystano w Estonii do łagodzenia skutków pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu na rynku pracy;

I. mając na uwadze, że Estonia dostarczyła wymaganych informacji na temat działań, do których przedmiotowe przedsiębiorstwo jest zobowiązane na mocy przepisów krajowych lub układów zbiorowych; potwierdzono, że wkład finansowy z EFG nie zastąpi tego typu działań;

J. mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Estonii uznaje się za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę krajową.

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się zatem do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w projekcie rezolucji dotyczącej wniosku Estonii następujących wskazówek:

 

1. zgadza się z Komisją, że kryteria interwencji określone w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 zostały spełnione i że w związku z tym Estonia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 4 474 480 EUR w odniesieniu do wniosku złożonego przez Estonię, co stanowi 60% łącznych kosztów proponowanych działań;

2. zauważa, że spełniono wszystkie wymogi proceduralne;

3. zauważa, że krajowe finansowanie w formie płatności zaliczkowej lub współfinansowanie zapewnia fundacja na rzecz usług i świadczeń związanych z rynkiem pracy, a Estoński Fundusz Ubezpieczenia na wypadek Bezrobocia (EUIF), jako publiczna służba zatrudnienia zapewnia z tych środków aktywne instrumenty rynku pracy w Estonii; fundacja dysponuje aktywami funduszu powierniczego na rzecz świadczeń ubezpieczeniowych należnych w przypadku utraty pracy (fundusz powierniczy na rzecz świadczeń w przypadku zwolnień i niewypłacalności pracodawców) oraz środkami przyznawanymi z budżetu państwa za pośrednictwem Ministerstwa Spraw Społecznych;

4. zauważa, że Estonia poinformowała, iż skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług opracowano w drodze konsultacji z właściwymi organami oraz z przedstawicielami stowarzyszeń; rada nadzorcza EUIF omówiła i zatwierdziła ogólny zarys skoordynowanego pakietu w dniu 7 września 2020 r., a postępy w zakresie środków EFG będą regularnie omawiane na posiedzeniach rady; partnerzy społeczni są członkami rady, mianowicie dwóch członków z Estońskiej Konfederacji Pracodawców, jeden z Estońskiej Konfederacji Związków Zawodowych i jeden z Estońskiej Konfederacji Związków Zawodowych Pracowników;

5. z zadowoleniem przyjmuje w szczególności włączenie aktywnych instrumentów rynku pracy, takich jak szkolenia w zakresie rynku pracy w celu nabywania nowych umiejętności i kwalifikacji, dotacje na rozpoczęcie działalności gospodarczej i wsparcie następcze, przyuczanie do zawodu w formie uczenia się w miejscu pracy oraz wsparcie na rzecz formalnych studiów, które to instrumenty stanowią 76,35% całkowitego pakietu zindywidualizowanych usług;

6. zauważa, że dalsze konsultacje z przedstawicielami branży turystycznej zostaną przeprowadzone po przeanalizowaniu profilu zwolnionych pracowników; zostanie określony najodpowiedniejszy rodzaj wsparcia, uwzględniający strukturę wiekową, profil edukacyjny i inne cechy beneficjentów; ponadto planowany jest ewentualny wkład estońskiego stowarzyszenia hoteli i restauratorów w opracowanie niektórych działań szkoleniowych związanych z branżą.


INFORMACJE O PRZYJĘCIU PRZEZ KOMISJĘ PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWĄ

Data przyjęcia

10.5.2021

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

38

1

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Rasmus Andresen, Robert Biedroń, Anna Bonfrisco, Olivier Chastel, Lefteris Christoforou, David Cormand, Paolo De Castro, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazabal Rubial, Vlad Gheorghe, Valentino Grant, Francisco Guerreiro, Valérie Hayer, Eero Heinäluoma, Niclas Herbst, Monika Hohlmeier, Moritz Körner, Joachim Kuhs, Zbigniew Kuźmiuk, Ioannis Lagos, Hélène Laporte, Pierre Larrouturou, Janusz Lewandowski, Margarida Marques, Silvia Modig, Siegfried Mureşan, Victor Negrescu, Jan Olbrycht, Dimitrios Papadimoulis, Karlo Ressler, Bogdan Rzońca, Nicolae Ştefănuță, Nils Torvalds, Nils Ušakovs, Johan Van Overtveldt, Rainer Wieland, Angelika Winzig

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Mario Furore, Henrike Hahn

 


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

38

+

ECR

Zbigniew Kuźmiuk, Bogdan Rzońca, Johan Van Overtveldt

ID

Anna Bonfrisco, Valentino Grant, Hélène Laporte

NI

Mario Furore, Ioannis Lagos

PPE

Lefteris Christoforou, José Manuel Fernandes, Niclas Herbst, Monika Hohlmeier, Janusz Lewandowski, Siegfried Mureşan, Jan Olbrycht, Karlo Ressler, Rainer Wieland, Angelika Winzig

Renew

Olivier Chastel, Vlad Gheorghe, Valérie Hayer, Moritz Körner, Nicolae Ştefănuță, Nils Torvalds

S&D

Robert Biedroń, Paolo De Castro, Eider Gardiazabal Rubial, Eero Heinäluoma, Pierre Larrouturou, Margarida Marques, Victor Negrescu, Nils Ušakovs

The Left

Silvia Modig, Dimitrios Papadimoulis

Verts/ALE

Rasmus Andresen, David Cormand, Francisco Guerreiro, Henrike Hahn

 

1

-

ID

Joachim Kuhs

 

0

0

 

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+ : za

- : przeciw

0 : wstrzymało się

 

 

[1] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

[2] Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 11.

[3] Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 28.

[4] W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

[5] Republika Estońska nie jest podzielona na regiony na poziomie 2 według wspólnej klasyfikacji NUTS.

[7] Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0141.

[8] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

[9] Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 29.

[10] Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 15).

[11] Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1046/2012 z dnia 8 listopada 2012 r. wykonujące rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1059/2003 w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS) w zakresie przekazywania szeregów czasowych dla nowego podziału regionalnego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 34).

  Data do wstawienia przez Parlament przed publikacją w Dz.U.

[12] Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 15.

[13] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

[14] Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 28.

[15] W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.

[16] Republika Estońska nie jest podzielona na regiony na poziomie 2 według wspólnej klasyfikacji NUTS.

[17] Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 11.

Ostatnia aktualizacja: 13 maja 2021Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności