ZALECENIE dotyczącego projektu decyzji Rady w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych

    16.6.2022 - (13494/2021 – C9‑0465/2021 – 2021/0208(NLE)) - ***

    Komisja Prawna
    Sprawozdawczyni: Sabrina Pignedoli

    Procedura : 2021/0208(NLE)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    A9-0177/2022
    Teksty złożone :
    A9-0177/2022
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

    dotyczącej projektu decyzji Rady w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych

    (13494/2021 – C9‑0465/2021 – 2021/0208(NLE))

    (Zgoda)

    Parlament Europejski,

     uwzględniając projekt decyzji Rady (13494/2021),

     uwzględniając Konwencję o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych (13494/2021 ADD 1),

     uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 81 ust. 2 lit. a) i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9‑0465/2021),

     uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu,

     uwzględniając zalecenie Komisji Prawnej (A9-0177/2022),

    1. wyraża zgodę na przystąpienie Unii Europejskiej do Konwencji;

    2. zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.


     

    UZASADNIENIE

    Konwencję o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych pod auspicjami Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego podpisano 2 lipca 2019 r.

     

    Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję, aktywnie uczestniczyła w negocjacjach prowadzących do przyjęcia Konwencji, a Parlament, za pośrednictwem Komisji Prawnej, stale wyrażał swoje poparcie dla tych wysiłków oraz dla celów Konwencji.

     

    Biorąc pod uwagę obecny brak kompleksowych międzynarodowych ram uznawania i wykonywania zagranicznych orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, obywatele i przedsiębiorcy z UE, którzy chcą, by wydane w Unii orzeczenia były uznane i wykonane w państwie nienależącym do Unii, mają do czynienia z niejasną sytuacją prawną.

     

    Skutki tych zawiłych okoliczności pogarszają się wraz ze wzrostem międzynarodowych przepływów handlowych i inwestycyjnych.

     

    Rozwiązanie tych problemów zależy od przystąpienia państw na całym świecie do ustanowionego w Konwencji przewidywalnego systemu transgranicznego uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych.

     

    W tym kontekście, biorąc pod uwagę wymianę handlową między UE a USA, podpisanie Konwencji przez Stany Zjednoczone wydaje się godne uwagi i może utorować drogę, o ile nastąpi ratyfikacja, do transatlantyckiej wymiany handlowej, w której przedsiębiorstwa nie będą musiały opierać się wyłącznie na Konwencji nowojorskiej o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych z 1958 r.

     

    Oprócz tej konkretnej relacji, długotrwały i nadrzędny cel, jakim jest pewność prawa dla obywateli i przedsiębiorstw, powinien skłonić UE do szybkiego przystąpienia do Konwencji, co może dać przykład innym krajom.

     

    Niemniej jednak w tym zakresie należy zachować ostrożność przy ocenie, czy państwa trzecie przystępujące do Konwencji w pełni przestrzegają zasad praworządności i praw procesowych stron. W przeciwnym wypadku Unia, nie sprzeciwiając się nawiązywaniu z nimi stosunków na podstawie art. 29 ust. 2 Konwencji, otworzyłaby swój porządek prawny na uznawanie i wykonywanie orzeczeń, które nie gwarantują poszanowania tych wartości. Biorąc pod uwagę delikatny charakter tej kwestii, sprawozdawczyni od samego początku oczekiwała, że Komisja będzie przestrzegać art. 218 ust. 6 TFUE i przedstawi wnioski dotyczące decyzji Rady w sprawie wniesienia lub niewniesienia sprzeciwu na mocy art. 29 Konwencji do każdego otrzymanego powiadomienia o przystąpieniu przez państwa trzecie. Zapewniłoby to również sprawne wdrożenie Konwencji, zapobiegając jakiejkolwiek odmowie jej stosowania przez państwa członkowskie z powodu uchybienia proceduralnego. To z kolei zagwarantowałoby ostatecznie pewność prawa na szczeblu międzynarodowym, do czego zmierza Konwencja.

     

    Zwrócono się do Wydziału Prawnego Parlamentu o wydanie opinii w tej kwestii instytucjonalnej. Opinia ta potwierdziła stanowisko sprawozdawczyni. W związku z tym przewodniczący Komisji Prawnej wystosował oficjalne pismo do komisarza Reyndersa z prośbą o formalne zobowiązanie Komisji do przestrzegania art. 218 ust. 6 TFUE w odniesieniu do każdego przystąpienia państw trzecich.

     

    W odpowiedzi komisarz Reynders zauważył, że Rada podjęła decyzję o oddzieleniu tej kwestii od procedury przystąpienia do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń oraz o kontynuowaniu rozmów w sposób bardziej horyzontalny.

     

    Komisarz Reynders poinformował również Komisję Prawną, że z prawnego punktu widzenia szczególna sytuacja określona w art. 29 Konwencji, który przewiduje w domyśle ustanowienie stosunków traktatowych (z ewentualnymi zastrzeżeniami), oznacza, że decyzja, jaką podejmuje UE, dotyczy de facto tego, czy sprzeciwić się przystąpieniu państwa trzeciego. Zdaniem Komisji decyzje podejmowane na mocy art. 218 TFUE są wymagane jedynie w przypadku gdy UE zamierza sprzeciwić się nawiązaniu takich stosunków traktatowych w myśl zobowiązania do wypełnienia w dobrej wierze obowiązków Unii wynikających z prawa międzynarodowego. 

     

    Komisarz Reynders zapewnił jednocześnie, że będzie na bieżąco informował Parlament Europejski i Radę o każdym planowanym przystąpieniu państwa trzeciego do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń, aby omówić ewentualny sprzeciw. Komisarz zobowiązał się ponadto do pełnego uwzględnienia opinii Parlamentu Europejskiego i Rady przy podejmowaniu decyzji, czy sprzeciwić się takiemu przystąpieniu.

     

    Sprawozdawczyni nie zgadza się z argumentacją Komisji i nadal uważa, że przy podejmowaniu decyzji o przystąpieniu państw trzecich do Konwencji Komisja powinna w pełni przestrzegać postanowień traktatów. Zastosowanie właściwej procedury zagwarantowałoby Parlamentowi pełne zaangażowanie w jej przebieg i rolę nadzorczą względem Komisji. Sprawozdawczyni podkreśla horyzontalny wymiar tej kwestii instytucjonalnej i zaznacza, że prawdopodobnie sprawa ta będzie powracać przy okazji innych konwencji, które przewidują podobną klauzulę dotyczącą przystąpienia państw trzecich. Zgadza się zatem z Radą, że należałoby oddzielić tę kwestię od procedury przystąpienia do Konwencji.

     

    W związku z tym sprawozdawczyni stwierdziła, że Parlament powinien wyrazić zgodę na przystąpienie UE do Konwencji, ponieważ akt ten ma ogromne znaczenie dla obywateli i przedsiębiorstw w Europie.

     

    Wreszcie, rozumiejąc złożone ograniczenia, jakim podlegają każde negocjacje, sprawozdawczyni wolałaby, aby w celu ochrony pracowników i konsumentów przyjęto deklarację podobną do tej, którą zaproponowała Komisja w sprawie najmu (dzierżawy) nieruchomości na cele niemieszkalne. Zważywszy na fakt, że wniosku nie da się zmienić oraz że zablokowanie przystąpienia UE miałoby jeszcze gorsze skutki, sprawozdawczyni proponuje Komisji Prawnej, by zaleciła Parlamentowi wyrażenie zgody na decyzję Rady.


    PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

    Tytuł

    Załącznik do wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych

    Odsyłacze

    13494/2021 – C9-0465/2021 – 2021/0208(NLE)

    Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

    13.12.2021

     

     

     

    Komisja przedmiotowo właściwa

     Data ogłoszenia na posiedzeniu

    JURI

    16.12.2021

     

     

     

    Sprawozdawcy

     Data powołania

    Sabrina Pignedoli

    30.3.2022

     

     

     

    Rozpatrzenie w komisji

    25.4.2022

    2.6.2022

     

     

    Data przyjęcia

    14.6.2022

     

     

     

    Wynik głosowania końcowego

    +:

    –:

    0:

    22

    0

    0

    Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

    Pascal Arimont, Ilana Cicurel, Pascal Durand, Ibán García Del Blanco, Esteban González Pons, Virginie Joron, Sergey Lagodinsky, Gilles Lebreton, Maria-Manuel Leitão-Marques, Karen Melchior, Sabrina Pignedoli, Raffaele Stancanelli, Adrián Vázquez Lázara, Marion Walsmann, Tiemo Wölken, Lara Wolters, Javier Zarzalejos

    Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

    Brando Benifei, Emil Radev, Luisa Regimenti, René Repasi, Kosma Złotowski

    Zastępcy (art. 209 ust. 7) obecni podczas głosowania końcowego

    François-Xavier Bellamy, Claude Gruffat

    Data złożenia

    16.6.2022

     


     

    GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

    22

    +

    ECR

    Raffaele Stancanelli

    ID

    Virginie Joron, Gilles Lebreton

    NI

    Sabrina Pignedoli

    PPE

    Pascal Arimont, François-Xavier Bellamy, Esteban González Pons, Emil Radev, Luisa Regimenti, Marion Walsmann, Javier Zarzalejos

    RENEW

    Ilana Cicurel, Pascal Durand, Karen Melchior, Adrián Vázquez Lázara

    S&D

    Brando Benifei, Ibán García Del Blanco, Maria-Manuel Leitão-Marques, René Repasi, Lara Wolters

    VERTS/ALE

    Claude Gruffat, Sergey Lagodinsky

     

    0

    -

     

     

     

    0

    0

     

     

     

     

     

    Objaśnienie używanych znaków:

    + : za

    - : przeciw

    0 : wstrzymało się

     

     

    Ostatnia aktualizacja: 20 czerwca 2022
    Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności