ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΕΚΘΕΣΗ σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας

2.2.2023 - (COM(2016)01092016/0062R(NLE))

Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων
Εισηγητές: Łukasz Kohut, Arba Kokalari(Κοινή διαδικασία επιτροπών – Άρθρο 58 του Κανονισμού)


Διαδικασία : 2016/0062R(NLE)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου :  
A9-0021/2023
Κείμενα που κατατέθηκαν :
A9-0021/2023
Κείμενα που εγκρίθηκαν :


PR_Consent_Interim

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Σελίδα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

AΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ

ΠΛHΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ


ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας

(COM(2016)01092016/0062R(NLE))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

 έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής για απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (COM(2016)0109),

 έχοντας υπόψη την απόφαση (EΕ) 2017/865 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2017, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας όσον αφορά θέματα που άπτονται της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις[1],

 έχοντας υπόψη την απόφαση (EΕ) 2017/866 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2017, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας όσον αφορά το άσυλο και τη μη επαναπροώθηση[2],

 έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας («Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης»), η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου 2014[3] και υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 12 Ιουνίου 2017,

 έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και ιδίως τα άρθρα 2 και 3, καθώς και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και ιδίως τα άρθρα 8, 10, 19, 83, 153 και 157,

 έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ο Χάρτης), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ ταυτόχρονα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας τον Δεκέμβριο του 2009 και ιδίως τα άρθρα 1, 2, 3, 4, 6, 21, 23 και 31 του Χάρτη,

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών[4], η οποία ορίζει και καταδικάζει την παρενόχληση και τη σεξουαλική παρενόχληση,

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης[5], στην οποία ορίζονται οι έννοιες των άμεσων και των έμμεσων διακρίσεων, της παρενόχλησης και της σεξουαλικής παρενόχλησης,

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2012/29/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ[6] του Συμβουλίου (οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων),

 έχοντας υπόψη την έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2014, για τη βία κατά των γυναικών:[7]

 έχοντας υπόψη τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) και συγκεκριμένα τις αποφάσεις σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας και βίας κατά των γυναικών, και συγκεκριμένα τις αποφάσεις στις υποθέσεις Opuz κατά Τουρκίας[8], Y και λοιποί κατά Βουλγαρίας[9], Landi κατά Ιταλίας[10], M.C. κατά Βουλγαρίας[11], Yazgül Yılmaz κατά Τουρκίας[12], V.C. κατά Σλοβακίας[13], P. και S. κατά Πολωνίας[14] και J.L. κατά Ιταλίας[15],

 έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου του 1950, και ιδίως τα άρθρα 2, 3, 8 και 14, και το Πρωτόκολλο αριθ. 12 της Σύμβασης,

 έχοντας υπόψη τις βασικές εκθέσεις αξιολόγησης της ομάδας εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη δράση κατά της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (GREVIO) και συγκεκριμένα τις εκθέσεις σχετικά με την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Μάλτα, τις Κάτω Χώρες, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία, την Ισπανία και τη Σουηδία, συμπεριλαμβανομένων των καταλόγων των προτάσεων και υποδείξεων της GREVIO και των συστάσεων της Επιτροπής των Μερών,

 έχοντας υπόψη τη γενική σύσταση αριθ. 1 της GREVIO σχετικά με την ψηφιακή διάσταση της βίας κατά των γυναικών, που εγκρίθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2021,

 έχοντας υπόψη την ενδιάμεση οριζόντια επισκόπηση της GREVIO σχετικά με τις βασικές εκθέσεις αξιολόγησης[16] της GREVIO, του Φεβρουαρίου του 2022,

 έχοντας υπόψη την επεξηγηματική έκθεση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας της 11ης Μαΐου 2011,

 έχοντας υπόψη την έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης με τίτλο «Overview of studies on the costs of violence against women and domestic violence» [Επισκόπηση των μελετών σχετικά με το κόστος της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας],

 έχοντας υπόψη το θεματικό έγγραφο του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, της 4ης Δεκεμβρίου του 2017, με τίτλο «Women’s sexual and reproductive health and rights in Europe» [Σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα συναφή δικαιώματα των γυναικών στην Ευρώπη],

 έχοντας υπόψη τη διακήρυξη και το πρόγραμμα δράσης της Βιέννης που εγκρίθηκαν από την Παγκόσμια Διάσκεψη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου τον Ιούνιο του 1993,

 έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του Πεκίνου και την Πλατφόρμα Δράσης που εγκρίθηκαν στις 15 Σεπτεμβρίου 1995 από την τέταρτη Παγκόσμια Διάσκεψη για τις Γυναίκες, και τα επακόλουθα έγγραφα αποτελεσμάτων που εγκρίθηκαν στις ειδικές συνόδους των Ηνωμένων Εθνών Πεκίνο +5 (2000), Πεκίνο +10 (2005), Πεκίνο +15 (2010) και Πεκίνο +20 (2015) και την πολιτική δήλωση για το Πεκίνο +25 (2020) της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το καθεστώς των γυναικών (CSW)·

 έχοντας υπόψη τις διατάξεις των νομικών πράξεων των Ηνωμένων Εθνών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδίως όσων αφορούν ειδικά τα δικαιώματα των γυναικών, όπως είναι ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτισμικά Δικαιώματα, η Σύμβαση για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Διάκρισης κατά των Γυναικών (CEDAW) και το Προαιρετικό της Πρωτόκολλο, η Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων Μορφών Σκληρής, Απάνθρωπης ή Εξευτελιστικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας, η Σύμβαση του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και την αρχή της μη επαναπροώθησης, καθώς και η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία,

 έχοντας υπόψη τις γενικές συστάσεις 12, 19, 33 και 35 της επιτροπής για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών σχετικά με τη βία κατά των γυναικών,

 έχοντας υπόψη την έκθεση του 2018 του ειδικού εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για τη βία κατά των γυναικών, τα αίτια και τις συνέπειές της στη διαδικτυακή βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών από την ανθρώπινη σκοπιά,

 έχοντας υπόψη τη Σύμβαση αριθ. 190 του 2019 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) για τη βία και την παρενόχληση, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 25 Ιουνίου 2021, και τη σύστασή της για τη βία και την παρενόχληση αριθ. 206,

 έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, στην οποία η ΕΕ είναι συμβαλλόμενο κράτος μέρος, συμπεριλαμβανομένων των τελικών παρατηρήσεων της Επιτροπής του ΟΗΕ του 2015 για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες (UNCRPD) όπου απευθύνεται έκκληση προς την ΕΕ να προσχωρήσει στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, προκειμένου να προστατευθούν οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία από τη βία,

 έχοντας υπόψη τον στόχο βιώσιμης ανάπτυξης 5 για την επίτευξη της ισότητας των φύλων και τη χειραφέτηση όλων των γυναικών και των κοριτσιών,

 έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών του 1993 σχετικά με την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών,

 έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, του 2020, με τίτλο «Intensification of efforts to prevent and eliminate all forms of violence against women and girls» [Εντατικοποίηση των προσπαθειών για την πρόληψη και την εξάλειψη όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών],

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Μια Ένωση ισότητας: Στρατηγική για την ισότητα των φύλων 2020-2025» (COM(2020)0152),

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2020, με τίτλο «Στρατηγική της ΕΕ για τα δικαιώματα των θυμάτων (2020-2025)» (COM(2020)0258),

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2020, με τίτλο «Ένωση ισότητας: Στρατηγική για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ 2020-2025» (COM(2020)0698),

 έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής, της 8ης Μαρτίου 2022, για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της εξ οικείων βίας (COM (2022) 0105),

 έχοντας υπόψη την έκθεση του 2021 του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) με τίτλο «The cost of gender violence in the European Union» [Το κόστος της έμφυλης βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση], καθώς και τις εκθέσεις του EIGE για τον δείκτη ισότητας των φύλων, που έχουν δημοσιευθεί από το 2013,

 έχοντας υπόψη τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στο φόρουμ για την ισότητα των γενεών τον Ιούλιο του 2021,

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 26ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών[17],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 5ης Απριλίου 2011 σχετικά με τις προτεραιότητες και τα γενικά χαρακτηριστικά ενός νέου πλαισίου πολιτικής της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών[18],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Φεβρουαρίου 2014 με συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών[19],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 26ης Οκτωβρίου 2017 σχετικά με την καταπολέμηση της σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης στην ΕΕ[20],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 σχετικά με πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας[21],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Φεβρουαρίου 2019 σχετικά με την εναντίωση στα δικαιώματα των γυναικών και στην ισότητα των φύλων στην ΕE[22],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 4ης Απριλίου 2019 με το οποίο ζητείται η γνώμη του Δικαστηρίου αναφορικά με τη συμβατότητα με τις Συνθήκες των προτάσεων σχετικά με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και αναφορικά με τη διαδικασία της εν λόγω προσχώρησης[23],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 28ης Νοεμβρίου 2019 σχετικά με την προσχώρηση της ΕΕ στη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και άλλα μέτρα για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας[24],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 21ης Ιανουαρίου 2021 σχετικά με τη στρατηγική της ΕΕ για την ισότητα των φύλων[25],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 11ης Φεβρουαρίου 2021 σχετικά με τις μελλοντικές προκλήσεις όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών στην Ευρώπη: πάνω από 25 χρόνια από τη Διακήρυξη και την Πλατφόρμα Δράσης του Πεκίνου[26],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 16ης Σεπτεμβρίου 2021, που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τον χαρακτηρισμό της έμφυλης βίας ως νέου τομέα εγκληματικότητας που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του άρθρου 83 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ[27],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 6ης Οκτωβρίου 2021 σχετικά με τον αντίκτυπο της ενδοσυντροφικής βίας και των δικαιωμάτων επιμέλειας στις γυναίκες και τα παιδιά[28],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Δεκεμβρίου 2021 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την καταπολέμηση της έμφυλης βίας: βία στο διαδίκτυο[29],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 15ης Δεκεμβρίου 2021 σχετικά με την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά την περίοδο 2018-2020[30],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 24ης Νοεμβρίου 2016 σχετικά με την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών[31],

 έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση 1/19 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τμήμα μείζονος συνθέσεως), της 6ης Οκτωβρίου 2021, σχετικά με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης[32],

 έχοντας υπόψη το άρθρο 105 παράγραφος 5 του Κανονισμού του,

 έχοντας υπόψη τις κοινές διαβουλεύσεις της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων σύμφωνα με το άρθρο 58 του Κανονισμού του,

 έχοντας υπόψη την προσωρινή έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A9-0021/2023),

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ισότητα των φύλων αποτελεί βασική αξία της ΕΕ, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 2 ΣΕΕ και τονίζεται στο άρθρο 23 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και ότι πρέπει να ενσωματωθεί σε όλες τις πολιτικές, τις δραστηριότητες και τα προγράμματα της ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) έχει επισημάνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται περίπου 60 χρόνια για να επιτύχει την ισότητα των φύλων με τον τρέχοντα ρυθμό· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εξάλειψη της έμφυλης βίας και ιδίως της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών αποτελεί προϋπόθεση για την επίτευξη πραγματικής ισότητας των φύλων·

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία με βάση το φύλο είναι βία στρεφόμενη κατά προσώπου λόγω φύλου ή βία η οποία πλήττει δυσανάλογα πρόσωπα συγκεκριμένου φύλου· λαμβάνοντας υπόψη ότι η «βία κατά των γυναικών» νοείται ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μορφή διάκρισης κατά των γυναικών και σημαίνει κάθε πράξη έμφυλης βίας που προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, διαρθρωτική ή οικονομική βλάβη στις γυναίκες ή να τις κάνει να υποφέρουν, συμπεριλαμβανομένων των απειλών για τέτοιες πράξεις, του εξαναγκασμού ή της αυθαίρετης στέρησης της ελευθερίας, είτε στη δημόσια είτε στην ιδιωτική ζωή, σύμφωνα με τον ορισμό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ελευθερία και η ισότητα παρέχουν στις γυναίκες τα μέσα για να αξιοποιήσουν το πραγματικό δυναμικό τους·

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 3 της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης ορίζει την «έμφυλη βία» ως «βία που καταφέρεται εναντίον μιας γυναίκας επειδή είναι γυναίκα ή που επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες» και ορίζει το «φύλο» ως «οι κοινωνικά δημιουργημένοι ρόλοι, συμπεριφορές, δραστηριότητες και ιδιότητες που μια δεδομένη κοινωνία θεωρεί κατάλληλα για τους άνδρες και τις γυναίκες»,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι μία στις τρεις γυναίκες στην ΕΕ, συνολικά περίπου 62 εκατομμύρια γυναίκες, έχουν υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία και ότι περισσότερες από τις μισές γυναίκες (55%) στην ΕΕ έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση τουλάχιστον μία φορά από την ηλικία των 15 ετών[33]· λαμβάνοντας υπόψη ότι διεξάγεται νέα έρευνα από τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) για την επικαιροποίηση των δεδομένων αυτών· λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις το κόστος της έμφυλης βίας και της ενδοσυντροφικής βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αυξηθεί κατά το ένα τρίτο περίπου, και ότι το εκτιμώμενο κόστος της έμφυλης βίας ανέρχεται σε 366 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως[34]· λαμβάνοντας υπόψη ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά είδη και πτυχές της έμφυλης βίας, όπου τα δεδομένα παραμένουν ανεπαρκή· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στον δείκτη ισότητας των φύλων για το 2022[35], το EIGE διαπίστωσε ότι τα δεδομένα εξακολουθούν να μην αντικατοπτρίζουν την έκταση της έμφυλης βίας στην ΕΕ·

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία, ιδίως αυτή που διαπράττεται κατά των γυναικών και των κοριτσιών, αποτελεί ταυτόχρονα αιτία και συνέπεια των διαρθρωτικών ανισοτήτων που έχουν τις ρίζες τους σε έμφυλα στερεότυπα και ασυμμετρίες εξουσίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στον ιδιωτικό, κοινωνικό, δημόσιο και οικονομικό τομέα· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία, επιγραμμική και απογραμμική, αποτελεί τη σοβαρότερη εκδήλωση της ανισότητας και των διακρίσεων μεταξύ των φύλων και έχει σοβαρό άμεσο και έμμεσο αντίκτυπο στα θύματα και τα παιδιά τους με πιθανές μακροχρόνιες σωματικές, σεξουαλικές, συναισθηματικές και ψυχολογικές συνέπειες, αποτελώντας συνεπώς ζήτημα δημόσιας υγείας, καθώς και οικονομική βλάβη· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και συνιστά σοβαρό εμπόδιο στη συμμετοχή των γυναικών στην κοινωνική, δημόσια και πολιτική ζωή και στην αγορά εργασίας, και εμποδίζει τις γυναίκες να απολαμβάνουν πλήρως τα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες τους·

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία μπορεί να θίξει πολλά θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται σε διεθνείς και ευρωπαϊκές πράξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του Χάρτη, όπως το δικαίωμα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια (άρθρο 1), το δικαίωμα στη ζωή (άρθρο 2), το δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου (άρθρο 3), η απαγόρευση των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης (άρθρο 4), το δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια (άρθρο 6), το δικαίωμα στην ελευθερία από διακρίσεις, μεταξύ άλλων λόγω φύλου (άρθρο 21), και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου·

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία, ιδίως αυτή που διαπράττεται κατά των γυναικών και των κοριτσιών, αποτελεί διαρθρωτικό και διαδεδομένο πρόβλημα σε ολόκληρη την Ευρώπη και στον κόσμο, στο οποίο εμπλέκονται θύματα και δράστες ανεξάρτητα από την ηλικία, την εκπαίδευση, το εισόδημα, την κοινωνική θέση, το πολιτιστικό υπόβαθρο και ενώ οποιοσδήποτε μπορεί να είναι έμμεσο θύμα έμφυλης βίας, οι γυναίκες και τα κορίτσια πλήττονται δυσανάλογα από όλες τις μορφές τέτοιας βίας·

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι ιδίως οι γυναίκες και τα κορίτσια, σε όλη τους την πολυμορφία, αποτελούν στόχο της έμφυλης βίας και βιώνουν ποικίλες και διασταυρούμενες μορφές διακρίσεων με εντεινόμενο αρνητικό αντίκτυπο· λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένες ομάδες γυναικών και κοριτσιών, όπως οι μετανάστριες, οι γυναίκες πρόσφυγες και αιτούσες άσυλο, οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία, καθώς και οι γυναίκες Ρομά, διατρέχουν κίνδυνο πολλαπλών διακρίσεων και, είναι κατά συνέπεια ακόμη πιο εκτεθειμένες στη βία· λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη η πολυμορφία των γυναικών και οι κίνδυνοι διασταυρούμενων μορφών διακρίσεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ+ μπορεί να είναι θύματα έμφυλης βίας λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού, του φύλου, της ταυτότητας φύλου, της έκφρασης φύλου ή των χαρακτηριστικών φύλου τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης ορίζει πως όλες οι διατάξεις της, και ιδίως τα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων των θυμάτων, πρέπει να εξασφαλίζονται χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, γένους, φυλής, χρώματος, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων φρονημάτων, εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης, συμμετοχής σε εθνική μειονότητα, περιουσίας, γέννησης, γενετήσιου προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου, ηλικίας, κατάστασης υγείας, αναπηρίας, οικογενειακής κατάστασης, καθεστώτος μετανάστη ή πρόσφυγα ή άλλης κατάστασης·

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτές οι διασταυρούμενες και πολλαπλές μορφές διακρίσεων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την παροχή πρόσβασης στη δικαιοσύνη και σε συναφείς υπηρεσίες· λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει να παρέχονται στις γυναίκες εξειδικευμένες υπηρεσίες στήριξης στο πλαίσιο της εφαρμογής μέτρων προστασίας·

Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι η «κουλτούρα του βιασμού», η οποία αποτελείται από μια σειρά πεποιθήσεων που ενθαρρύνουν τη σεξουαλική επίθεση των ανδρών και υποστηρίζουν την έμφυλη βία, εξακολουθεί να αποτελεί ευρέως διαδεδομένο πρόβλημα σε ολόκληρη την Ευρώπη και στον κόσμο, το οποίο εκδηλώνεται με την ομαλοποίηση ή την υποβάθμιση της σοβαρότητας της σεξουαλικής βίας, του βιασμού και της σεξουαλικής παρενόχλησης, και βασίζεται σε έμφυλα στερεότυπα, σεξισμό, μισογυνισμό και άνιση κατανομή εξουσίας μεταξύ των φύλων·

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το επίπεδο ισότητας των φύλων είναι συχνά ενδεικτικό και χρησιμεύει ως πρώτο προειδοποιητικό σημάδι της επιδείνωσης της κατάστασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αξιών, συμπεριλαμβανομένων της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, σε μια συγκεκριμένη κοινωνία· λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά την τρέχουσα δεκαετία παρατηρείται μια ορατή και ολοένα και πιο οργανωμένη επίθεση και καταπιεστική εναντίωση κατά της ισότητας των φύλων, των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών και των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+, η οποία εκδηλώνεται ιδίως σε ορισμένα κράτη μέλη, καθώς και σε άλλα μέρη του κόσμου και έχει οδηγήσει σε ορατή αύξηση της βίας κατά των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ επιγραμμικά και απογραμμικά·

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την προώθηση και την προστασία του δικαιώματος όλων των γυναικών και των κοριτσιών να ζουν χωρίς βία· λαμβάνοντας υπόψη ότι η πανδημία COVID-19 οδήγησε σε αυξημένη εξ οικείων βία και βία κατά των γυναικών· λαμβάνοντας υπόψη ότι πάνω από το 45% των γυναικών παγκοσμίως ανέφεραν ότι οι ίδιες ή μια γυναίκα που γνωρίζουν έχει υποστεί μια μορφή βίας και ότι το 65% των γυναικών ανέφεραν ότι την βιώνουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι στις ευρωπαϊκές χώρες σημειώθηκε είτε απότομη είτε συνεχής αύξηση των καταγγελλόμενων κρουσμάτων γυναικοκτονίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, όπως κατάλυμα έκτακτης ανάγκης και τηλεφωνική βοήθεια, έχει μειωθεί, γεγονός που επιβεβαιώνει την ακόμη πιο επείγουσα ανάγκη να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα για την καταπολέμηση της εν λόγω βίας μετά τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την πανδημία·

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία, η οποία διαπράττεται ιδίως κατά των γυναικών και των κοριτσιών, μπορεί να λάβει πολλές μορφές, όπως σωματική επίθεση, σεξουαλική βία, συμπεριλαμβανομένων του βιασμού, του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, της γυναικοκτονίας, της εμπορίας γυναικών και κοριτσιών με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση, της σεξουαλικής παρενόχλησης, των «εγκλημάτων τιμής» και του καταναγκαστικού γάμου, της αιχμαλωσίας στο πλαίσιο του γάμου, της καταναγκαστικής στείρωσης, της καταναγκαστικής άμβλωσης, καθώς και της άρνησης ασφαλούς και νόμιμης άμβλωσης, της μαιευτικής και γυναικολογικής βίας, της θεσμικής βίας, της σεξουαλική βίας, της οικονομικής βίας εντός της οικογένειας και/ή της οικογενειακής εστίας, της παρενοχλητικής παρακολούθησης, του εκφοβισμού και της παρενόχλησης, της ρητορικής μίσους, τόσο επιγραμμικά όσο και απογραμμικά, και των διάφορων μορφών κυβερνοβίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία κατά των γυναικών ΛΟΑΤΚΙ+ περιλαμβάνει πρόσθετες μορφές σεξουαλικής βίας, όπως ο «διορθωτικός» βιασμός και η σεξουαλική παρενόχληση, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων και μεσοφυλικών γεννητικών οργάνων, η αναγκαστική στείρωση διεμφυλικών και μεσοφυλικών ατόμων και η θεραπεία μετατροπής·

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διαφορές στις νομοθεσίες και τις πολιτικές των κρατών μελών έχουν οδηγήσει σε αποκλίσεις όσον αφορά τον βαθμό προστασίας των γυναικών από την έμφυλη βία, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να μην έχουν ίση προστασία από την έμφυλη βία σε ολόκληρη την ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε ορισμένα κράτη μέλη η άρνηση ασφαλούς και νόμιμης άμβλωσης έχει προκαλέσει τον θάνατο πολλών γυναικών τα τελευταία χρόνια[36]· λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΕΔΑΔ έχει αποφανθεί επανειλημμένα ότι ο περιορισμός της πρόσβασης στην άμβλωση, όπου προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο, και η μη εφαρμογή της νομικά επιτρεπόμενης πρόσβασης παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και συνιστούν κατά συνέπεια μορφή έμφυλης βίας στο πλαίσιο αυτό· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε ορισμένα κράτη μέλη οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών παρενοχλούνται και διώκονται για την παροχή βοήθειας στα θύματα απάνθρωπης νομοθεσίας για τις αμβλώσεις[37]·

ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία εξακολουθεί να αποτελεί υποκαταγγελλόμενο έγκλημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση· λαμβάνοντας υπόψη ότι το 67% των γυναικών που ερωτήθηκαν στην έρευνα του FRA το 2014 δήλωσαν ότι δεν ανέφεραν σοβαρά περιστατικά βίας από συντρόφους στην αστυνομία ή σε άλλο οργανισμό[38]·

ΙΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις λόγω φύλου στο δικαστικό σύστημα, σε συνδυασμό με την έλλειψη ευαισθητοποιημένης ως προς τη διάσταση του φύλου, αποτελεσματικής και ταχείας δίωξης, νομικών πλαισίων, δικαστικών συστημάτων και μέτρων για την παροχή προστασίας, στήριξης και αποκατάστασης, εμποδίζουν την πρόσβαση των γυναικών στη δικαιοσύνη και ενισχύουν την έλλειψη εμπιστοσύνης στην επιβολή του νόμου, την έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο ανάληψης δράσης και αναφοράς τέτοιων περιστατικών και την έλλειψη επαρκών κοινωνικών και ιατρικών υπηρεσιών, και αποτελούν συχνά λόγους για τη μη καταγγελία της έμφυλης βίας·

ΙΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι συγκεκριμένες ομάδες που υφίστανται έμφυλη βία, όπως οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν φυλετικές διακρίσεις, οι γυναίκες με αναπηρία, οι μετανάστριες και τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ+, αντιμετωπίζουν πρόσθετα εμπόδια όσον αφορά την πρόσβαση στη δικαιοσύνη·

ΙΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε πολλές περιπτώσεις, το θύμα μπορεί να υποβληθεί σε ταπεινωτικά σχόλια, επανειλημμένη έκθεση στον δράστη, ενοχή του θύματος και επανειλημμένες ανακρίσεις από όργανα επιβολής του νόμου ή την αστυνομία, γεγονός που επιδεινώνει τον φόβο του να καταγγείλει τη βία που έχει υποστεί και αυξάνει τον κίνδυνο εκ νέου θυματοποίησης ή δευτερογενών μορφών θυματοποίησης·

ΙΘ. λαμβάνοντας υπόψη τη Δήλωση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών του 1993 για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και την Πλατφόρμα Δράσης του Πεκίνου των Ηνωμένων Εθνών, ως βία κατά των γυναικών νοείται κάθε πράξη έμφυλης βίας που προκαλεί ή μπορεί να προκαλέσει στις γυναίκες σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη ή δοκιμασίες, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών απειλών, του καταναγκασμού ή της αυθαίρετης στέρησης της ελευθερίας, ανεξαρτήτως εάν αυτό συμβαίνει στη δημόσια ή στην ιδιωτική ζωή· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW) ορίζει την έμφυλη βία κατά των γυναικών ως τη βία που στοχεύει σε μια γυναίκα επειδή είναι γυναίκα ή που πλήττει δυσανάλογα τις γυναίκες· λαμβάνοντας υπόψη ότι η CEDAW υπογραμμίζει ότι η έμφυλη βία αποτελεί μορφή διάκρισης που εμποδίζει σοβαρά την ικανότητα των γυναικών να ασκούν δικαιώματα και ελευθερίες με βάση την ισότητα με τους άνδρες και, ως εκ τούτου, συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους·

Κ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο τερματισμός της έμφυλης βίας έχει συμπεριληφθεί από την Επιτροπή ως βασική προτεραιότητα στη στρατηγική για την ισότητα των φύλων 2020-2025 με μια σειρά συγκεκριμένων προτάσεων για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής πρόληψης της έμφυλης βίας και της ενδοοικογενειακής βίας, μεταξύ των οποίων η ολοκλήρωση της προσχώρησης της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και η διασφάλιση της ταχείας κύρωσής της από τα κράτη μέλη της ΕΕ·

ΚΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι μόνο ένας συνδυασμός πολιτικών που συνδυάζουν νομοθετικά και μη νομοθετικά μέτρα και μέτρα για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των θυμάτων στη στέγαση και την απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης της παροχής καταφυγίου στα θύματα, καθώς και της οικονομικής αυτονομίας και της ισότιμης συμμετοχής των γυναικών σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, μπορεί να μειώσει σημαντικά τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, καθώς και άλλες μορφές βίας, όπως αυτή κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ και τις συνέπειές της·

ΚΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η κοινωνία των πολιτών, και ιδίως οι οργανώσεις γυναικών και εκείνες που ασχολούνται με την ισότητα των φύλων, συμβάλλουν πολύ σημαντικά στην πρόληψη και την καταπολέμηση όλων των μορφών βίας και ότι το έργο τους θα πρέπει να αναγνωρίζεται, να ενθαρρύνεται, να υποστηρίζεται και να χρηματοδοτείται επαρκώς, μεταξύ άλλων μέσω της δυνατότητας υποβολής αίτησης και λήψης κρατικής και ενωσιακής χρηματοδότησης, ώστε να μπορούν να επιτελούν το έργο τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο·

ΚΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης αποτελεί το πιο ουσιαστικό, ισχυρό και ολοκληρωμένο εργαλείο μέχρι σήμερα για την πρόληψη και την καταπολέμηση ενός ευρέος φάσματος μορφών βίας κατά των γυναικών και ενδοοικογενειακής βίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και πέραν αυτού· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση παρέχει καθοδήγηση στα συμβαλλόμενα κράτη και στις αντίστοιχες εθνικές αρχές τους για την παροχή κατάλληλης πολυτομεακής αντίδρασης στη βία κατά των γυναικών και την εξ οικείων βία μέσω των τεσσάρων πυλώνων: πρόληψη, προστασία των επιζώντων και επανόρθωση, δίωξη των δραστών και ολοκληρωμένες πολιτικές· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες που έχουν κυρώσει τη Σύμβαση έχουν εντείνει τις προσπάθειες πρόληψης και έχουν βελτιώσει τις έρευνες και τις διώξεις, καθώς και τις υπηρεσίες προστασίας των γυναικών και των κοριτσιών που είναι θύματα βίας[39]· λαμβάνοντας υπόψη ότι η άμεση προσχώρηση όλων των κρατών μελών στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης θα συμβάλει στην ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης πολιτικής, εξασφαλίζοντας έτσι ίση προστασία μέσω ενός δεσμευτικού μέσου για την υπέρβαση των διαφορετικών πολιτικών και νομοθεσιών μεταξύ των κρατών μελών, και στην προώθηση της διεθνούς συνεργασίας για την καταπολέμηση όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική σε περιόδους πολέμου και ανθρωπιστικών κρίσεων και κρίσεων εκτοπισμού, όπως καταδεικνύεται από την κατάσταση των γυναικών και των κοριτσιών που εγκαταλείπουν την Ουκρανία·

ΚΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης είναι μικτή συμφωνία που επιτρέπει την προσχώρηση της ΕΕ παράλληλα με την προσχώρηση των κρατών μελών της· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό έχει επιβεβαιωθεί από τη γνωμοδότηση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης[40] (ΔΕΕ)·

ΚΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσχώρηση όλων των κρατών μελών στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης θα στηρίξει μια συντονισμένη προσέγγιση για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, σε συνδυασμό με υφιστάμενα ή μελλοντικά συναφή μέτρα σε επίπεδο ΕΕ, όπως η πρόταση οδηγίας της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της εξ οικείων βίας και η οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων·

ΚΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία κατά των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της εξ οικείων βίας, συχνά θεωρείται ιδιωτικό ζήτημα και, ως εκ τούτου, γίνεται υπερβολικά εύκολα ανεκτή· λαμβάνοντας υπόψη ότι στην πραγματικότητα συνιστά διασυνοριακή, συστημική παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και σοβαρό έγκλημα που πρέπει να προλαμβάνεται και να διώκεται και, για τούτο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται στενά για την από κοινού καταπολέμησή της· λαμβάνοντας υπόψη ότι όλες οι γυναίκες και τα κορίτσια στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επωφελούνται από το ίδιο επίπεδο προστασίας από την έμφυλη βία, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκονται· λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν υπογράψει τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, αλλά μόνο 21 την έχουν κυρώσει· λαμβάνοντας υπόψη ότι έξι κράτη μέλη - η Βουλγαρία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Λιθουανία, η Λετονία και η Σλοβακία - δεν έχουν κυρώσει ακόμα τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την υποχρέωση να επικυρώσουν τη Σύμβαση σε εθνικό επίπεδο· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη της, για την προστασία και την προώθηση του δικαιώματος όλων των γυναικών και των κοριτσιών να ζουν χωρίς βία λόγω φύλου· λαμβάνοντας υπόψη ότι η πολωνική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να αποχωρήσει από τη Σύμβαση το 2020 και ότι το ζήτημα βρίσκεται υπό εξέταση στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας·

ΚΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ατιμωρησία για τους δράστες εγκλημάτων κατά των γυναικών εξακολουθεί να υφίσταται και πρέπει να εξαλειφθεί με τη διασφάλιση της δίωξης και της κατάλληλης καταδίκης τους, η οποία είναι απαραίτητη για να σπάσει ο φαύλος κύκλος σιωπής για τα θύματα βίας, και ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια που έχουν επιβιώσει από τη βία λαμβάνουν την υποστήριξη, την αποκατάσταση και την αναγνώριση που χρειάζονται από τις αρχές επιβολής του νόμου και το δικαστικό σύστημα, ιδίως στην περίπτωση όσων ζουν σε αγροτικές περιοχές όπου οι υπηρεσίες προστασίας των θυμάτων είναι ανύπαρκτες ή πολύ περιορισμένες· λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί επαρκής πρόσβαση σε εξειδικευμένες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης ή ασφαλούς στέγασης, ανεξάρτητα από το στάδιο της ποινικής διαδικασίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι θεμελιώδους σημασίας η παροχή κατάλληλης κατάρτισης, διαδικασιών και κατευθυντήριων γραμμών που λαμβάνουν υπόψη τα δικαιώματα και τη διάσταση του φύλου για όλους τους επαγγελματίες και τους υπαλλήλους επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων των δικαστών, των εισαγγελέων, του δικαστικού προσωπικού, των εμπειρογνωμόνων της εγκληματολογικής έρευνας, των παρόχων υπηρεσιών, των διευθυντικών στελεχών του χώρου εργασίας και άλλων επαγγελματιών που ασχολούνται με θύματα όλων των πράξεων έμφυλης βίας, ώστε να αποφεύγονται οι διακρίσεις και η εκ νέου θυματοποίηση·

ΚΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έμφυλη βία, ιδίως αυτή που διαπράττεται κατά των γυναικών και των κοριτσιών, έχει αναγνωριστεί από τη διεθνή κοινότητα και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά, και παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί από διεθνείς οργανισμούς, την κοινωνία των πολιτών και τις κρατικές αρχές για την εξάλειψη της έμφυλης βίας, παραμένει διάχυτη και εκδηλώνεται σε νέες μορφές, όπως η βία στο διαδίκτυο, η παρενόχληση στον κυβερνοχώρο, η παρενοχλητική παρακολούθηση στο διαδίκτυο και η μη συναινετική διάδοση προσωπικού υλικού μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία στο διαδίκτυο κατά των γυναικών και της ενδοσυντροφικής βίας στο διαδίκτυο γίνεται όλο και συχνότερη τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την πανδημία COVID-19· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 4% έως 7% των γυναικών έχουν υποστεί παρενόχληση στον κυβερνοχώρο, ενώ μεταξύ 1% και 3% έχουν υποστεί παρενοχλητική σπαρακολούθηση μέσω διαδικτύου[41]· λαμβάνοντας υπόψη ότι από την έρευνα[42] του World Wide Web Foundation, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2020 με συμμετέχουσες από 180 χώρες, προέκυψε ότι ποσοστό 52% των νεαρών γυναικών και κοριτσιών έχουν υποστεί κυβερνοβία, όπως διάδοση φωτογραφιών, βίντεο ή μηνυμάτων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς τη συγκατάθεσή τους, κακόβουλα και εξευτελιστικά μηνύματα, κακοποιητική και απειλητική γλώσσα, σεξουαλική παρενόχληση και εσφαλμένο περιεχόμενο, και ότι 64% των συμμετεχουσών δήλωσαν ότι γνωρίζουν κάποια που έχει υποστεί τέτοιας μορφής βία·

ΚΘ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προσπάθειες για την εξάλειψη της έμφυλης βίας, ιδίως κατά των γυναικών και των κοριτσιών, συχνά αμφισβητούνται ή αποδυναμώνονται στο όνομα της παράδοσης, του πολιτισμού, της θρησκείας ή των φονταμενταλιστικών, λαϊκιστικών ιδεολογιών ή κινημάτων της ακροδεξιάς, και ότι διαδίδονται ψευδή αφηγήματα και παραπληροφόρηση, για παράδειγμα με ισχυρισμούς ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης αποσκοπεί στη «διαγραφή της παραδοσιακής οικογένειας» και στην «προώθηση της έμφυλης ιδεολογίας και της ομοφυλοφιλίας»· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ομάδες αυτές χρησιμοποιούν την παραπληροφόρηση και τη λαϊκιστική ρητορική για να ασκήσουν πίεση στους πολιτικούς και να διαδώσουν ψευδείς φόβους μεταξύ των πολιτών·

Λ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκθεση σε σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή κοινωνικοοικονομική βία και κακοποίηση έχει σοβαρό αντίκτυπο στα θύματα, τις οικογένειες και τους συγγενείς τους, και στην κοινωνία στο σύνολό της· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εθνικοί νόμοι περί επιμέλειας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών κατά τον καθορισμό του κατά πόσον θα πρέπει να χορηγούνται στους δράστες δικαιώματα επιμέλειας ή επίσκεψης[43]·

ΛΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Τουρκία, η πρώτη χώρα που υπέγραψε και επικύρωσε τη Σύμβαση, αποφάσισε να αποχωρήσει από αυτήν έξι χρόνια μετά και έχει πάψει να είναι συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης από την 1η Ιουλίου 2021· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα έχουν καταδικάσει αυτό το βήμα οπισθοδρόμησης, το οποίο αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο για άλλα συμβαλλόμενα κράτη· λαμβάνοντας υπόψη ότι τον Ιούνιο του 2022 η Ουκρανία έγινε το 36ο κράτος που κύρωσε τη Σύμβαση, ενώ υπερασπίζεται την επικράτειά της από τον αδικαιολόγητο, απρόκλητο και παράνομο επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο βιασμός και η σεξουαλική βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών χρησιμοποιούνται ως πολεμικά όπλα στη σύγκρουση· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ την 1η Νοεμβρίου 2022 και ότι η άμεση εφαρμογή της θα υποστηρίξει τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι ουκρανικές αρχές για την αντιμετώπιση των φρικαλεοτήτων που διαπράττουν Ρώσοι στρατιώτες σε βάρος γυναικών και παιδιών, και για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η κύρωση από την Ουκρανία σε καιρό πολέμου θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για όλα τα κράτη μέλη που αρνούνται να την επικυρώσουν ή δεν την θεωρούν προτεραιότητα·

1. χαιρετίζει το γεγονός ότι στις 4 Μαρτίου 2016 η Επιτροπή πρότεινε την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, το πρώτο νομικά δεσμευτικό μέσο για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της εξ οικείων βίας, σε διεθνές επίπεδο·

2. χαιρετίζει την υπογραφή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από την ΕΕ, στις 13 Ιουνίου 2017· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, πέντε χρόνια αργότερα, η ΕΕ δεν έχει ακόμη κυρώσει τη Σύμβαση λόγω της άρνησης ορισμένων κρατών μελών στο Συμβούλιο της ΕΕ· σημειώνει, ωστόσο, ότι η ανασφάλεια δικαίου που προκλήθηκε από τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της μελλοντικής προσχώρησης της ΕΕ σε ορισμένες διατάξεις της Σύμβασης, και συγκεκριμένα στις διατάξεις για τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις, το άσυλο και τη μη επαναπροώθηση, καθώς και οι ανησυχίες σχετικά με την εσωτερική διαδικασία ενόψει της κύρωσης της Σύμβασης, απαντήθηκαν από το ΔΕΕ στη γνωμοδότησή του της 6ης Οκτωβρίου 2021· παροτρύνει το Συμβούλιο να ενεργήσει σύμφωνα με την απόφαση αυτή και να μην καθυστερήσει πλέον την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης· επαναλαμβάνει ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης θα πρέπει να νοείται ως το ελάχιστο πρότυπο που απαιτείται για την εξάλειψη της έμφυλης βίας, και ότι η Ένωση θα πρέπει επίσης να επιδιώξει πρόσθετα νομοθετικά και μη νομοθετικά μέτρα στο πλαίσιο αυτό·

3. επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή του να ακολουθήσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση προκειμένου να ζητηθεί η εξάλειψη, σε επίπεδο ΕΕ, όλων των μορφών έμφυλης βίας που διαπράττονται κατά των γυναικών και των κοριτσιών σε όλη τους την πολυμορφία, και κατά των ατόμων ΛΟΑΤΚΙ+ λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού τους, της ταυτότητας φύλου, της έκφρασης φύλου και των χαρακτηριστικών φύλου τους, και να διασφαλιστεί η παρακολούθηση των συστάσεών του, οι οποίες έχουν προταθεί σε σειρά ψηφισμάτων·

4. καταδικάζει απερίφραστα όλες τις μορφές έμφυλης βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών και κατά των ΛΟΑΤΚΙ+· τονίζει ότι η άρνηση υπηρεσιών που αφορούν τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα σχετικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της ασφαλούς και νόμιμης άμβλωσης, συνιστά μορφή βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών· επαναλαμβάνει ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια πρέπει να έχουν τον πλήρη έλεγχο του σώματος και της σεξουαλικότητάς τους· καλεί όλα τα κράτη μέλη να εγγυηθούν την καθολική πρόσβαση για όλους σε ένα πλήρες φάσμα υπηρεσιών σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της ολοκληρωμένης σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, του οικογενειακού προγραμματισμού, των σύγχρονων μεθόδων αντισύλληψης και του δικαιώματος σε ασφαλή και νόμιμη άμβλωση·

5. υπενθυμίζει το ψήφισμά του της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 για τη σύναψη της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια εκτίθενται συχνά σε εξ οικείων βία, σεξουαλική παρενόχληση, ψυχολογική και σωματική βία, παρενοχλητική παρακολούθηση, σεξουαλική βία, βιασμό, καταναγκαστικό γάμο, ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων, αναγκαστική άμβλωση, αναγκαστική στείρωση, εμπορία ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση, και άλλες μορφές βίας· υπογραμμίζει ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης ορίζει πως ο πολιτισμός, τα έθιμα, η θρησκεία, η παράδοση ή η επονομαζόμενη «τιμή» δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για καμία πράξη βίας σε βάρος γυναικών· παραπέμπει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη στον ορισμό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης για τη βία κατά των γυναικών, για τη σχετική νομοθεσία τους·

6. υπενθυμίζει ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης εφαρμόζεται τόσο σε καιρούς ειρήνης όσο και σε καταστάσεις ένοπλων συγκρούσεων· υπενθυμίζει ότι το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 1998 ποινικοποιεί διάφορες μορφές σεξουαλικής βίας ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου·

7. υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, η συναίνεση ενός κράτους να δεσμεύεται από μια συνθήκη μπορεί να εκφράζεται με υπογραφή, και ότι τα συμβαλλόμενα μέρη μιας διεθνούς συμφωνίας δεν μπορούν να επικαλεστούν τις διατάξεις του εθνικού τους δικαίου για να δικαιολογήσουν τη μη εκτέλεση μιας συνθήκης·

8. επισημαίνει ότι και οι γυναίκες με αναπηρία και οι γονείς παιδιών με αναπηρία έχουν αντιμετωπίσει εμπόδια στην καταγγελία της βίας και στην πρόσβασή τους στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, και όπως ανέφερε η GREVIO, συμπεριλαμβανομένων της αδυναμίας πρόσβασης στα αστυνομικά τμήματα, της έλλειψης κατάρτισης των οργάνων επιβολής του νόμου για τα στερεότυπα, καθώς και της έλλειψης πληροφοριών σε προσβάσιμη μορφή σχετικά με την παροχή βοήθειας στα θύματα βίας και τις διαθέσιμες υπηρεσίες·

9. καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει την πλήρη ενσωμάτωση της Σύμβασης στο νομοθετικό και πολιτικό πλαίσιο της ΕΕ· καλεί όλα τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν την πλήρη εφαρμογή των μέτρων που απορρέουν από τη Σύμβαση στις εθνικές νομοθεσίες και πολιτικές τους· καταδικάζει απερίφραστα τις απόπειρες ορισμένων κρατών μελών να ανακαλέσουν ήδη ειλημμένα μέτρα για την εφαρμογή της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της εξ οικείων βίας· καλεί, επιπλέον, τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν την ορθή εφαρμογή και τη διάθεση επαρκών οικονομικών και ανθρώπινων πόρων για την πρόληψη και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, καθώς και για τη χειραφέτηση των γυναικών και των κοριτσιών, καθώς και για την προστασία των θυμάτων και την παροχή σε αυτά της δυνατότητας αποζημίωσης, ιδίως στην περίπτωση όσων ζουν σε περιοχές όπου οι υπηρεσίες προστασίας των θυμάτων είναι ανύπαρκτες ή πολύ περιορισμένες·

10. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν κατάλληλα, μέσω νομοθετικών και μη νομοθετικών πρωτοβουλιών, μεταξύ άλλων, τα δικαιώματα επιμέλειας και επίσκεψης των παιδιών, τις αστικές συνέπειες των καταναγκαστικών γάμων, την παρενοχλητική παρακολούθηση, καθώς επίσης την άρνηση αναπαραγωγικών δικαιωμάτων και πρόσβασης σε αναπαραγωγική υγειονομική περίθαλψη, και να προστατεύσουν τα θύματα, τα οποία μπορεί να βιώσουν σοβαρά τραύματα που οδηγούν ενίοτε ακόμη και σε αυτοκτονία·

11. καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν προληπτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης πρωτοβάθμιας πρόληψης της έμφυλης βίας, η οποία πρέπει να ξεκινήσει με έναν ευαίσθητο ως προς το φύλο εκπαιδευτικό προγραμματισμό απευθυνόμενο τόσο στα κορίτσια όσο και στα αγόρια από μικρή ηλικία και να συνεχιστεί μέσω εστιασμένης διά βίου εκπαίδευσης, καθώς και μέσω μιας προσέγγισης επικεντρωμένης στα θύματα όσον αφορά τις υπηρεσίες υποστήριξης και τα μέτρα προστασίας των επιζώντων, όπως οικονομική βοήθεια, ψυχολογική υποστήριξη, τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας, καταφύγια και πρόσβαση σε κοινωνική στέγαση και «ασφαλή άδεια», καθώς και μέτρα που βοηθούν τα θύματα να συνεχίσουν να ζουν στα σπίτια τους με ασφάλεια, όπως περιοριστικά μέτρα για τους δράστες και εξειδικευμένη στήριξη για τα παιδιά·

12. τονίζει τη σημασία της προώθησης της συνεργασίας για την έμφυλη βία μεταξύ των κρατών μελών μέσω της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διοργανώσουν και να διεξαγάγουν ενημερωτικές εκστρατείες σχετικά με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και τις διατάξεις της, να στηρίξουν εταιρικές σχέσεις μεταξύ αρχών και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και να υλοποιήσουν κοινά προγράμματα για τη διευκόλυνση της εφαρμογής των διατάξεών της·

13. ζητά από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν κατάλληλη κατάρτιση, διαδικασίες και κατευθυντήριες γραμμές που λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου, καθώς και εξειδικευμένα μέτρα στήριξης και προστασίας, με προσέγγιση επικεντρωμένη στα θύματα για όλους τους εμπλεκόμενους επαγγελματίες, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών επιβολής του νόμου, των δικαστικών αρχών και των εισαγγελέων, ώστε να διασφαλίζεται ο έγκαιρος εντοπισμός των θυμάτων, να αποφεύγονται οι ανεπαρκείς εκτιμήσεις κινδύνου, και να προλαμβάνονται οι διακρίσεις, ο τραυματισμός ή η εκ νέου θυματοποίηση κατά τη διάρκεια δικαστικών, ιατρικών και αστυνομικών διαδικασιών· ζητά ειδικότερα να θεσπιστούν ελάχιστα πρότυπα σε επίπεδο ΕΕ για την επιβολή του νόμου σε αυτόν τον τομέα· επισημαίνει τον καίριο ρόλο της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης στην ενίσχυση των ικανοτήτων των κρατών μελών σε αυτόν τον τομέα· ζητά τις αναγκαίες βελτιώσεις για να ενθαρρυνθεί η καταγγελία τέτοιων εγκλημάτων·

14. υπενθυμίζει ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης παραμένει το διεθνές πρότυπο και βασικό εργαλείο για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και άλλων μορφών έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας· επισημαίνει ότι η ποινική δικαιοσύνη μπορεί να αποτελέσει μόνο ένα μέρος μιας ολοκληρωμένης και ολοκληρωμένης αντιμετώπισης της βίας κατά των γυναικών και άλλων μορφών έμφυλης βίας, η οποία θα περιλαμβάνει την πρόληψη, την προστασία και τη δίωξη· τονίζει τα πλεονεκτήματα της δομής της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, η οποία ακολουθεί μια ολιστική, ολοκληρωμένη και συντονισμένη μεθοδολογία για την αντιμετώπιση των ζητημάτων της βίας κατά των γυναικών και της έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας, σε όλες τις σωματικές, σεξουαλικές, ψυχολογικές και οικονομικές μορφές της, με βάση μια προσέγγιση τεσσάρων πυλώνων που περιλαμβάνει όλες τις πτυχές από την πρόληψη, την προστασία, τη δίωξη και τις συντονισμένες πολιτικές· σημειώνει ότι τα κράτη μέλη έχουν την ευθύνη να καταπολεμούν την ατιμωρησία σε περιπτώσεις βίας κατά των γυναικών και άλλων μορφών έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της εξ οικείων βίας, και να διατηρήσουν την αποτρεπτική λειτουργία των ποινών και των διώξεων·

15. επισημαίνει την προσέγγιση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης με επίκεντρο τα θύματα, η οποία αντιμετωπίζει τη βία κατά των γυναικών και την εξ οικείων βία από ευρύ φάσμα οπτικών γωνιών, προβλέποντας μέτρα όπως η πρόληψη της βίας και τα προγράμματα θεραπείας που διδάσκουν τους δράστες εξ οικείων βίας να υιοθετούν μη βίαιη συμπεριφορά στις διαπροσωπικές σχέσεις, προκειμένου να αποτραπούν περαιτέρω πράξεις βίας, η καταπολέμηση των διακρίσεων, μέσω της προστασίας και της στήριξης των θυμάτων, η προστασία των παιδιών, η προστασία των γυναικών που ζητούν άσυλο και των προσφύγων, καθώς και μέσω μέτρων ποινικού δικαίου για την καταπολέμηση της ατιμωρησίας, με την καθιέρωση διαδικασιών αξιολόγησης κινδύνου και εκτίμησης κινδύνου και με καλύτερη συλλογή δεδομένων, καθώς και μέσω εκστρατειών και προγραμμάτων ευαισθητοποίησης, μεταξύ άλλων σε συνεργασία με εθνικούς φορείς ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ισότητας, την κοινωνία των πολιτών και μη κυβερνητικές οργανώσεις·

16. σημειώνει ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης επωφελείται από 10 χρόνια λειτουργίας και πρακτικής εφαρμογής μέσω του μοναδικού της συστήματος παρακολούθησης και εφαρμογής μέσω του GREVIO· τονίζει τη σημασία αυτής της διαδικασίας διαδραστικής ανταλλαγής μεταξύ της GREVIO και των συμμετεχόντων μελών· αναγνωρίζει το τεράστιο έργο του GREVIO όσον αφορά την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης και καλεί όλα τα μέρη να ακολουθήσουν τις ειδικές ανά χώρα συστάσεις τους· παροτρύνει τα κράτη μέλη να λάβουν υπόψη τις συστάσεις της GREVIO και να ενισχύσουν τη νομοθεσία τους ευθυγραμμίζοντάς την με τις διατάξεις της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης·

17. καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν υπόψη τα συμπεράσματα και τις ορθές πρακτικές που καθορίζονται στην ενδιάμεση επανεξέταση των βασικών εκθέσεων αξιολόγησης[44] της GREVIO και να τις χρησιμοποιήσουν για να δώσουν νέα ώθηση στην ορθή εφαρμογή και επιβολή της Σύμβασης για τη βελτίωση των εθνικών πλαισίων των κρατών μελών για την πρόληψη και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών νομοθεσιών τους·

18. υπενθυμίζει ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός παρακολούθησης δύο πυλώνων, ο οποίος αποτελείται από την GREVIO, η οποία εκπονεί έκθεση ανά χώρα, και την Επιτροπή των Μερών·

19. αναγνωρίζει τη σημασία της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, όσον αφορά την παροχή συνδρομής στα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση της ανησυχητικής αύξησης της έμφυλης βίας, η οποία θεωρείται «σκιώδης πανδημία»· επαινεί τις προσπάθειες ορισμένων κρατών μελών για τη θέσπιση πρόσθετων μέτρων πρόληψης, καθώς και υπηρεσιών προστασίας και στήριξης κατά τη διάρκεια της πανδημίας· ωστόσο, ζητά, στο πλαίσιο αυτό, τη θέσπιση ειδικού πρωτοκόλλου της ΕΕ σχετικά με τη βία κατά των γυναικών σε περιόδους κρίσης και έκτακτης ανάγκης, το οποίο θα συμπληρώνει τα μέτρα που κατοχυρώνονται στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την ενίσχυση της ετοιμότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αντιμετωπίζει την έμφυλη βία σε αυτές τις ειδικές καταστάσεις·

20. λαμβάνει γνώση της γνωμοδότησης του ΔΕΕ της 6ης Οκτωβρίου 2021, σε συνέχεια του αιτήματος του Κοινοβουλίου, η οποία επιτρέπει στο Συμβούλιο να προχωρήσει στην κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από την Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς προηγούμενη κοινή συμφωνία· θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε και θα πρέπει τώρα να κυρώσει τη Σύμβαση·

21. τονίζει ότι η προσχώρηση της ΕΕ θα εξασφαλίσει ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, της εξ οικείων βίας και άλλων μορφών έμφυλης βίας και για την προστασία και την υποστήριξη των θυμάτων και την παροχή στα θύματα αποτελεσματικών αποζημιώσεων στο πλαίσιο των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ, και θα αποφέρει επίσης καλύτερη παρακολούθηση, ερμηνεία και εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ, των προγραμμάτων και των κονδυλίων που αφορούν τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, καθώς και την καλύτερη συλλογή συγκρίσιμων και αναλυτικών δεδομένων σε επίπεδο ΕΕ· θεωρεί επίσης ότι με την προσχώρησή της στη Σύμβαση, η ΕΕ θα δώσει το παράδειγμα και θα καταστεί αποτελεσματικότερος φορέας προώθησης των δικαιωμάτων των γυναικών παγκοσμίως·

22. επισημαίνει ότι η προσχώρηση της ΕΕ θα επιτρέψει επίσης μια πιο ολοκληρωμένη συλλογή δεδομένων σχετικά με την έμφυλη βία σε επίπεδο ΕΕ· σημειώνει ότι η GREVIO έχει τονίσει την κλίμακα της έμφυλης βίας και ιδίως τη σημασία της τεκμηριωμένης χάραξης πολιτικής και τονίζει την ανάγκη να θεσπιστεί ένα σύστημα για την τακτική συλλογή δεδομένων και τη διενέργεια ερευνών σχετικά με όλες τις μορφές βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών· εκφράζει την ικανοποίησή του για τις τρέχουσες προσπάθειες της Eurostat να συντονίσει μια έρευνα σχετικά με την έμφυλη βία στην ΕΕ, που έχει προγραμματιστεί για το 2023 με σκοπό την επικαιροποίηση των τελευταίων δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την έμφυλη βία από το 2014 και, στο πλαίσιο αυτό, ζητά από όλα τα κράτη μέλη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης να συνεργαστούν και να συμμετάσχουν σε αυτήν·

23. εκφράζει τη λύπη του και καταδικάζει απερίφραστα την πολιτική εργαλειοποίηση της Σύμβασης από ορισμένα κράτη μέλη· ζητά εποικοδομητικό διάλογο και αποτελεσματική συνεργασία βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα με διάφορα θεσμικά όργανα, αρχές και φορείς της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και με το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη σε συνεργασία με το Συμβούλιο της Ευρώπης για την αντιμετώπιση των επιφυλάξεων, των αντιρρήσεων και των ανησυχιών των κρατών μελών και την αποσαφήνιση παραπλανητικών και ψευδών ερμηνειών της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης σε πολλά κράτη μέλη, όπως η εικαζόμενη προώθηση «καταστροφικών ιδεολογιών φύλου», προκειμένου να σημειωθεί πρόοδος στον τομέα αυτό και να υλοποιηθεί η κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από όλα τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ· παροτρύνει τα κράτη μέλη να επιταχύνουν τις διαπραγματεύσεις για την κύρωση και την εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και να καταδικάσουν απερίφραστα όλες τις προσπάθειες για την ανατροπή των μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί για την εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών·

24. καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να διασφαλίσουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συμμετέχει πλήρως στη διαδικασία παρακολούθησης της Σύμβασης μετά την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης· επισημαίνει τη σημασία του να προβούν ταχέως στη σύναψη συμφωνίας σχετικά με έναν κώδικα δεοντολογίας όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της για την εφαρμογή της Σύμβασης, όπου θα πρέπει να συμμετέχουν επίσης οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και κυρίως οργανώσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών·

25. υπενθυμίζει ότι η προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την κύρωση της Σύμβασης σε εθνικό επίπεδο· επισημαίνει ότι, ενώ όλα τα κράτη μέλη έχουν ήδη υπογράψει τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, έξι δεν την έχουν ακόμη κυρώσει, και συγκεκριμένα η Βουλγαρία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Σλοβακία· καταδικάζει την εναντίωση στην ισότητα των φύλων, τα δικαιώματα των γυναικών και τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης σε ορισμένα κράτη μέλη, για παράδειγμα στην Πολωνία, όπου ο πρωθυπουργός ζήτησε να εξεταστεί η συνταγματικότητα της Σύμβασης ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου· καταδικάζει απερίφραστα την απόπειρα καταγγελίας της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης με την υποβολή επίσημου αιτήματος από τον Υπουργό Δικαιοσύνης στην Πολωνία να εργαστεί για την απόσυρση από τη Σύμβαση· καλεί τις εθνικές αρχές να καταπολεμήσουν την παραπληροφόρηση και να δρομολογήσουν εκστρατείες ευαισθητοποίησης για την άρση όλων των αμφιβολιών σχετικά με τη Σύμβαση και τα οφέλη της για την κοινωνία στο σύνολό της· υπογραμμίζει ότι η προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την εθνική επικύρωση και απευθύνει έκκληση στα υπόλοιπα έξι κράτη μέλη που δεν το έχουν ήδη πράξει να κυρώσουν τη Σύμβαση χωρίς καθυστέρηση· καταδικάζει απερίφραστα κάθε προσπάθεια των κρατών μελών να μην προχωρήσουν στην τελική κύρωση·

26. καταδικάζει απερίφραστα όλες τις πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην αντικατάσταση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης με εναλλακτικές λύσεις, όπως η λεγόμενη οικογενειακή συνθήκη στην Πολωνία, οι οποίες βασίζονται σε αξίες που αποκλίνουν θεμελιωδώς από τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα ισότητας των φύλων και δεν θα χρησιμεύσουν ως αποτελεσματικό μέσο για την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής και της ενδοσυντροφικής βίας·

27. καταδικάζει την αυξανόμενη εναντίωση στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης που παρατηρείται σε ορισμένα κράτη μέλη και τις απόπειρες υποβάθμισης της Σύμβασης και του θετικού της αντίκτυπου στην εξάλειψη της έμφυλης βίας· καταδικάζει απερίφραστα όλες τις εκστρατείες παραπληροφόρησης σχετικά με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης που αποσκοπούν στην έκφραση φόβων στην κοινωνία σχετικά με τον εικαζόμενο «καταστροφικό αντίκτυπό της στην οικογένεια»· τονίζει ότι οι εν λόγω εκστρατείες παραπληροφόρησης συχνά συντονίζονται, χρηματοδοτούνται και οργανώνονται από εξαιρετικά συντηρητικές ομάδες και ακροδεξιά κινήματα, μεταξύ άλλων, καθώς και από κινήματα κατά της ισότητας των φύλων από χώρες εκτός της ΕΕ· επαναλαμβάνει, στο πλαίσιο αυτό, ότι έχει καταδικάσει απερίφραστα τις εκστρατείες δυσφήμισης κατά της Σύμβασης ως απόρριψη του διεθνώς συμφωνηθέντος κανόνα μηδενικής ανοχής για τη βία κατά των γυναικών και άλλες μορφές έμφυλης βίας· επισημαίνει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντείνουν περαιτέρω τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση ψευδών αφηγημάτων σχετικά με τη Σύμβαση.

28. υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχουν νομικά εμπόδια στην προσπάθεια του Συμβουλίου να κυρώσει τη Σύμβαση, δεδομένου ότι η ειδική πλειοψηφία επαρκεί για την έγκρισή της· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς το Συμβούλιο να ολοκληρώσει επειγόντως την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από την ΕΕ επί τη βάσει ευρείας προσχώρησης χωρίς περιορισμούς και να υποστηρίξει την κύρωσή της από όλα τα κράτη μέλη· καλεί τα κράτη μέλη να επιβεβαιώσουν την πολιτική τους βούληση για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών και στο πλαίσιο αυτό να λάβουν αυτή την απόφαση και να μην επιτρέψουν σε λίγα κράτη μέλη να ελέγχουν το θεματολόγιο για την ισότητα των φύλων στο Συμβούλιο· υπενθυμίζει επίσης τη δέσμευση της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να υπερασπιστεί την επικύρωση στην ομιλία της ενώπιο της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τα συμπεράσματα της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης-26ης Μαρτίου 2021 και σχετικά με τα αποτελέσματα της συνεδρίασης ΕΕ-Τουρκίας της 6ης Απριλίου 2021·

29. χαιρετίζει την πρόταση οδηγίας της Επιτροπής για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστούν, τουλάχιστον, τα πρότυπα της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης· σημειώνει ότι θα αποτελέσει την πρώτη πράξη της ΕΕ η οποία αντιμετωπίζει συγκεκριμένα την έμφυλη βία, συμβάλλοντας έτσι στην εναρμόνιση των διαφορετικών προσεγγίσεων των κρατών μελών όσον αφορά τη βία κατά των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία και στη θέσπιση κοινών ελάχιστων προτύπων για την πρόληψή της και την προστασία των θυμάτων και των επιζώντων έμφυλης βίας, και για τη διασφάλιση της πρόσβασής τους στη δικαιοσύνη· τονίζει ότι η εν λόγω νομοθετική πράξη συμπληρώνει τη Σύμβαση αντί να την αντικαθιστά, καθώς καλύπτει μόνο ορισμένα από τα μέρη της, και η Σύμβαση εξακολουθεί να αποτελεί βασικό εργαλείο της στρατηγικής της ΕΕ για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας·

30. καταγγέλλει ότι διαρκώς περισσότερες γυναίκες και κορίτσια καθίστανται θύματα έμφυλης βίας στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης· σημειώνει ότι την εφαρμογή της Σύμβασης θα πρέπει να ακολουθήσουν ειδικά νομοθετικά μέτρα για την έμφυλη βία στο διαδίκτυο, αναγνωρίζοντας και αποτρέποντας αυτή τη συγκεκριμένη μορφή έμφυλης βίας με την ποινικοποίηση των πράξεων έμφυλης βίας που διαπράττονται στον διαδικτυακό χώρο· επικροτεί, στο πλαίσιο αυτό, τη συμπερίληψη ορισμένων μορφών έμφυλης βίας στο διαδίκτυο ως ποινικών αδικημάτων στην πρόταση οδηγίας της Επιτροπής για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, και συγκεκριμένα τη μη συναινετική κοινοχρησία υλικού προσωπικής φύσης ή αλλοιωμένου υλικού, την παρενοχλητική παρακολούθηση στο διαδίκτυο, την παρενόχληση στον κυβερνοχώρο και την υποκίνηση βίας ή μίσους στον κυβερνοχώρο·

31. ζητά από την Επιτροπή να εκπονήσει μια ολιστική στρατηγική της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της έμφυλης βίας, που θα περιλαμβάνει ένα εκτενές σχέδιο για την πρόληψη και την καταπολέμηση όλων των μορφών ανισοτήτων λόγω φύλου και θα συνενώνει όλες τις ενωσιακές προσπάθειες εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών·

32. σημειώνει ότι η συμπερίληψη της έμφυλης βίας ως ιδιαίτερα σοβαρού εγκλήματος με διασυνοριακή διάσταση («ευρωέγκλημα») – που αποτελεί μία από τις προτεραιότητες των πολιτικών κατευθυντήριων γραμμών της Προέδρου της Επιτροπής- θα αποτελούσε καταλληλότερη και αποτελεσματικότερη νομική βάση για την πρόταση οδηγίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς το Συμβούλιο να ενεργοποιήσει τη «ρήτρα γέφυρας» εκδίδοντας ομόφωνη απόφαση με την οποία θα χαρακτηρίζει την έμφυλη βία ως έναν από τους τομείς εγκληματικότητας που απαριθμούνται στο άρθρο 83 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ·

33. δεδομένων της έκτασης και της σοβαρότητας της έμφυλης βίας και της σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας, καλεί τα κράτη μέλη να κυρώσουν και να εφαρμόσουν τη σύμβαση 190 της ΔΟΕ για τη βία και την παρενόχληση·

34. αναγνωρίζει τον καίριο ρόλο και τον απίστευτο όγκο εργασίας που επιτελούν οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, ιδίως οι οργανώσεις γυναικών και άλλες οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων που εργάζονται για τα δικαιώματα των μειονοτικών ομάδων, στην πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών και άλλων μορφών έμφυλης βίας, καθώς και τις προσπάθειές τους να παράσχουν βοήθεια στα θύματα έμφυλης βίας· καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να στηρίξουν τις δραστηριότητες αυτές παρέχοντας επαρκείς, αξιόπιστους και βιώσιμους ανθρώπινους και μακροπρόθεσμους οικονομικούς πόρους, μεταξύ άλλων μέσω του προγράμματος «Πολίτες, ισότητα, δικαιώματα και αξίες» (CERV), προκειμένου να στηρίξουν τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών που παρέχουν στήριξη στα θύματα έμφυλης βίας, εργάζονται για την εξάλειψη της έμφυλης βίας και την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της εξ οικείων βίας, καθώς και τις ειδικές υπηρεσίες που βοηθούν τα θύματα, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση στη δικαιοσύνη και σε εξειδικευμένα καταφύγια, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και στην ενδιάμεση οριζόντια επανεξέταση της GREVIO·

35. καλεί τα κράτη μέλη να συνεχίσουν και να ενισχύσουν την προστασία των παιδιών που είναι θύματα ή μάρτυρες περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας και ενδοσυντροφικής βίας· καταδικάζει ειδικότερα τη χρήση, την προβολή και την αποδοχή μη επιστημονικών θεωριών και εννοιών σε υποθέσεις επιμέλειας για την υποβάθμιση της σοβαρότητας της εξ οικείων βίας σε αστικές διαδικασίες και για την άρνηση της επιμέλειας των παιδιών στη μητέρα και τη χορήγησή της στον πατέρα ο οποίος κατηγορείται για έμφυλη βία·

36. παροτρύνει το Συμβούλιο να διασφαλίσει την ταχεία επικύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από την ΕΕ χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση· παροτρύνει περαιτέρω το Συμβούλιο να διασφαλίσει επίσης την ευρεία προσχώρηση όλων των κρατών μελών στη Σύμβαση χωρίς περιορισμούς·

37. αναθέτει στην Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις των κρατών μελών και στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.


 

AΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η βία κατά των γυναικών αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο, διαδεδομένο σε ολόκληρο τον κόσμο, το οποίο δεν γνωρίζει σύνορα. Εκτιμάται ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο, 736 εκατομμύρια γυναίκες, δηλαδή σχεδόν μία στις τρεις, έχουν υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό τους, σεξουαλική βία από άλλο άτομο ή και τα δύο τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους (30% των γυναικών ηλικίας 15 ετών και άνω). Σε επίπεδο ΕΕ, μία στις τρεις γυναίκες έχει υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία.

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της θα πρέπει να χρησιμοποιούν όλα τα διαθέσιμα εθνικά και κοινά εργαλεία για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, για την στήριξη και για την προστασία των θυμάτων τέτοιων εγκλημάτων.

 

Η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης), η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2014, είναι το πρώτο νομικά δεσμευτικό διεθνές μέσο για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών σε διεθνές επίπεδο. Πρόκειται για το πρώτο διεθνές κείμενο που ορίζει νομικά τη βία κατά των γυναικών και θεσπίζει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο νομικών και πολιτικών μέτρων για την πρόληψη της βίας αυτής, τη στήριξη των θυμάτων και την τιμωρία των δραστών.

 

Τον Σεπτέμβριο του 2022, υπογράφηκε από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και κυρώθηκε από 21 από αυτά (Αυστρία, Βέλγιο, Κροατία, Κύπρος, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Κάτω Χώρες, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβενία, Ισπανία και Σουηδία). Η Βουλγαρία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Σλοβακία δεν έχουν ακόμη κυρώσει τη Σύμβαση· Τον Ιούλιο του 2020, η πολωνική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να αποχωρήσει από τη Σύμβαση, όμως η αποχώρησή της δεν έχει ακόμη τεθεί σε ισχύ.

 

Εκτός της ΕΕ, χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Μολδαβία και η Ουκρανία, παρά τον πόλεμο που μαίνεται στο έδαφός της, επικύρωσαν τη Σύμβαση το 2022. Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που αποχώρησε από τη Σύμβαση.

1. Περιεχόμενο της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης

Ως κορυφαία ευρωπαϊκή οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών για την προώθηση της προστασίας των γυναικών από τη βία. Το έργο που επιτελέστηκε φανέρωσε την έκταση του προβλήματος και τις αποκλίνουσες απαντήσεις σε εθνικό επίπεδο και, κατά συνέπεια, την ανάγκη για εναρμονισμένα νομικά πρότυπα που θα εξασφαλίσουν ότι τα θύματα θα απολαύουν το ίδιο επίπεδο προστασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη.

 

Η Σύμβαση αναγνωρίζει τη βία κατά των γυναικών ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μορφή διάκρισης κατά των γυναικών. Καλύπτει διάφορες μορφές έμφυλης βίας κατά των γυναικών, η οποία ορίζεται ως βία που έχει ως στόχο τις γυναίκες επειδή είναι γυναίκες ή ως βία που τις επηρεάζει δυσανάλογα.

 

Η Σύμβαση αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση μιας ολοκληρωμένης και εναρμονισμένης απάντησης για τη διασφάλιση μιας ζωής χωρίς βία για όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής. Οι υποχρεώσεις της καλύπτουν τέσσερις τομείς δράσης. Αυτοί είναι οι εξής: πρόληψη της βίας κατά των γυναικών, προστασία των θυμάτων, δίωξη των δραστών, καθώς και εφαρμογή συναφών ολοκληρωμένων και συντονισμένων πολιτικών.

 

Η σύμβαση εντοπίζει κενά στη νομοθεσία και εντοπίζει βέλτιστες πρακτικές. Καλύπτει ευρύ φάσμα μέτρων, συμπεριλαμβανομένων υποχρεώσεων που περιλαμβάνουν από την ευαισθητοποίηση και τη συλλογή δεδομένων έως νομικά μέτρα για την ποινικοποίηση των διαφόρων μορφών βίας. Σε αντίθεση με άλλες διεθνείς συνθήκες για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας, η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης προβλέπει την εφαρμογή ολοκληρωμένων και συντονισμένων πολιτικών μεταξύ των εθνικών και κυβερνητικών φορέων που συμμετέχουν σε δραστηριότητες πρόληψης, δίωξης και προστασίας.

 

Η Σύμβαση ορίζει και ποινικοποιεί διάφορες μορφές βίας κατά των γυναικών: ψυχολογική βία, παρενοχλητική παρακολούθηση, σωματική βία, συμπεριλαμβανομένων του βιασμού, του καταναγκαστικού γάμου, του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, της αναγκαστικής άμβλωσης, της αναγκαστικής στείρωσης, καθώς και της σεξουαλικής παρενόχλησης. Αποτρέπει τη βία υποχρεώνοντας τα μέρη να επενδύσουν στην εκπαίδευση, την κατάρτιση εμπειρογνωμόνων και τα θεραπευτικά προγράμματα για τους δράστες. Προστατεύει τα θύματα υποχρεώνοντας τα κράτη να δημιουργήσουν κατάλληλες υπηρεσίες υποστήριξης.

 

Η Σύμβαση βρίσκεται στο επίκεντρο ενός συστήματος παρακολούθησης, το οποίο βασίζεται σε έναν μηχανισμό παρακολούθησης δύο πυλώνων:

 

ένα ανεξάρτητο όργανο εμπειρογνωμόνων (GREVIO), το οποίο συντάσσει εκθέσεις σχετικά με τα θέματα της Σύμβασης,

 

μια επιτροπή των μερών (η οποία παρακολουθεί τις εκθέσεις της GREVIO και διατυπώνει συστάσεις προς τα ενδιαφερόμενα μέρη).

 

Έχουν προβλεφθεί δύο είδη διαδικασιών παρακολούθησης. Πρώτον, μια διαδικασία αξιολόγησης ανά χώρα, η οποία αρχίζει με μια βασική έκθεση και ολοκληρώνεται με τις τελικές εκθέσεις και τα συμπεράσματα που ενέκρινε η GREVIO. Δεύτερον, ειδική επείγουσα διαδικασία έρευνας που μπορεί να κινηθεί από την GREVIO, όταν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες που δείχνουν ότι απαιτείται δράση για την πρόληψη σοβαρής, μαζικής ή επίμονης εμφάνισης οποιασδήποτε από τις πράξεις βίας που καλύπτονται από τη Σύμβαση.

2. Ποια ήταν η διαδικασία προσχώρησης της ΕΕ στη Σύμβαση

Τον Οκτώβριο του 2015, η Επιτροπή ενέκρινε χάρτη πορείας, στον οποίο διατυπώθηκε το συμπέρασμα ότι η προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση θα δημιουργήσει ένα συνεκτικό πλαίσιο σε επίπεδο ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, θα βελτιώσει την πρόληψη για όλες τις γυναίκες και θα προσφέρει καλύτερη προστασία και στήριξη στις γυναίκες και τα παιδιά που είναι θύματα βίας και σε συγκεκριμένες ομάδες γυναικών.

Τον Μάρτιο του 2016, η Επιτροπή εξέδωσε δύο προτάσεις αποφάσεων του Συμβουλίου, μία για την υπογραφή και μία για τη σύναψη (κύρωση) της Σύμβασης εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Συμβούλιο της ΕΕ αποφάσισε ότι το σχέδιο απόφασης σχετικά με την υπογραφή της Σύμβασης από την ΕΕ θα πρέπει να χωριστεί σε δύο αποφάσεις, μία για τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις και μία για το άσυλο και την μη επαναπροώθηση. Οι δύο αυτές αποφάσεις του Συμβουλίου εκδόθηκαν τον Μάιο του 2017 και η ΕΕ υπέγραψε τη σύμβαση στις 13 Ιουνίου 2017. Το επόμενο βήμα στη διαδικασία προσχώρησης της ΕΕ απαιτεί την έκδοση αποφάσεων του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη της Σύμβασης.

Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή Von der Leyen συμπεριέλαβε τον φάκελο ως προτεραιότητα στη στρατηγική της ΕΕ για την ισότητα των φύλων 2020-2025.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε για πρώτη φορά από την Επιτροπή να κινήσει τη διαδικασία προσχώρησης της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης με το ψήφισμά του της 25ης Φεβρουαρίου 2014 για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών.

Έκτοτε, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει σταθερά την ιδέα, τονίζοντας ότι προτίθεται να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα σχετικά με τη δέσμευση της ΕΕ για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και να θεσπίσει ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο για τον σκοπό αυτό.

Εν αναμονή της ολοκλήρωσης των εργασιών στο Συμβούλιο και πριν από επίσημη αίτηση έγκρισης του Κοινοβουλίου, το Κοινοβούλιο εξετάζει το θέμα: Η Σύμβαση προβλέπει την προσχώρηση στην ΕΕ, στον βαθμό που αναλογεί στις αρμοδιότητές της. Αυτό θα απαιτούσε την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, το Κοινοβούλιο ενέκρινε προσωρινό ψήφισμα με το οποίο εξέφρασε την ικανοποίησή του για την υπογραφή της Σύμβασης από την ΕΕ και ζήτησε η προσχώρηση στην ΕΕ να είναι ευρεία και χωρίς περιορισμούς, να συμμετάσχει πλήρως στη διαδικασία παρακολούθησης της Σύμβασης μετά την προσχώρηση της ΕΕ και να επιταχυνθούν οι διαπραγματεύσεις.

Τον Απρίλιο του 2019, το Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο ζητούσε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) να εκδώσει γνωμοδότηση για την επίλυση της ανασφάλειας δικαίου σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της προσχώρησης στην ΕΕ και τη διαδικασία στο Συμβούλιο. Το ΔΕΕ εξέδωσε τη γνωμοδότησή του στις 6 Οκτωβρίου 2021.

Το Κοινοβούλιο έχει καταδικάσει τις εκστρατείες κατά της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης ως απόρριψη του διεθνώς συμφωνηθέντος κανόνα μηδενικής ανοχής για τη βία κατά των γυναικών και την έμφυλη βία. Στις 21 Ιανουαρίου 2021, το Κοινοβούλιο εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πρόθεση της Επιτροπής να προτείνει μέτρα το 2021 για την επίτευξη των στόχων της Σύμβασης, εάν ορισμένα κράτη μέλη συνεχίσουν να εμποδίζουν την κύρωσή της. Κατά τη σύνοδο ολομέλειας του Κοινοβουλίου στις 25 Νοεμβρίου 2021 πραγματοποιήθηκε συζήτηση σχετικά με τις εξελίξεις, η οποία συνοδεύτηκε από δήλωση της Επιτροπής, για τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

Δεδομένου ότι η πρόοδος όσον αφορά αυτήν την υπόθεση εξακολουθεί να εμποδίζεται, τον Μάρτιο του 2022 η Επιτροπή πρότεινε επίσης νέα νομοθεσία για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών σε επίπεδο ΕΕ.

3. Τελευταίες εξελίξεις

Έχουν περάσει πάνω από δέκα χρόνια από την έγκριση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, αλλά δεν έχει ακόμη κυρωθεί από όλες τις χώρες και η ΕΕ δεν έχει ακόμα προσχωρήσει σε αυτήν.

Στις 6 Οκτωβρίου 2021, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε τη γνωμοδότησή του στην οποία καθόρισε την εφαρμοστέα νομική βάση και στην οποία έκρινε ότι δεν υπάρχουν νομικά εμπόδια για την κύρωσή της από το Συμβούλιο εξ ονόματος της ΕΕ βάσει ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν απαιτείται ομοφωνία στο Συμβούλιο για την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση.

Όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής, το Δικαστήριο κρίνει ότι η κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση της πράξης του Συμβουλίου για τη σύναψη της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης είναι το άρθρο 78 παράγραφος 2, το άρθρο 82 παράγραφος 2 και τα άρθρα 84 και 336 της ΣΛΕΕ. Διαπιστώνει επίσης ότι η Σύμβαση μπορεί να συναφθεί με δύο χωριστές αποφάσεις, στο μέτρο που σκοπός είναι να ληφθούν υπόψη το πρωτόκολλο αριθ. 21 και το πρωτόκολλο αριθ. 22 της ΣΕΕ και της ΣΛΕΕ, τα οποία περιορίζουν τη συμμετοχή της Ιρλανδίας και της Δανίας σε ορισμένους τομείς συνεργασίας της Ένωσης.

Ορίζει ότι οι Συνθήκες δεν απαγορεύουν στο Συμβούλιο να αναμένει από όλα τα κράτη μέλη να δεχθούν να δεσμευθούν από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης στους τομείς που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές τους πριν από τη σύναψή της, αλλά απαγορεύουν στο Συμβούλιο να προσθέσει ένα ακόμη βήμα στη διαδικασία σύναψης, εξαρτώντας την έκδοση της απόφασης για τη σύναψη της Σύμβασης από την προηγούμενη επίτευξη «κοινής συμφωνίας».

4. Γιατί πρέπει να σημειωθεί πρόοδος;

Η έμφυλη βία εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την πλήρη άσκηση των ανθρωπίνων και θεμελιωδών δικαιωμάτων στον κόσμο, γεγονός που πλήττει δυσανάλογα τις γυναίκες. 137 γυναίκες δολοφονούνται καθημερινά από τον σύντροφό τους ή από μέλος της οικογένειάς τους. Μία στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως έχει υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία κατά τη διάρκεια της ζωής της. Κάθε χρόνο 150 εκατομμύρια κορίτσια πέφτουν θύματα βιασμού ή σεξουαλικής βίας παγκοσμίως, συχνά από πρόσωπο που ανήκει στον άμεσο κύκλο τους[45].

Πρέπει να θέσουμε τέλος σε αυτήν την κατάσταση και η Ευρώπη και η ΕΕ πρέπει να πρωτοστατήσουν σε αυτήν την προσπάθεια. Περισσότερο από ποτέ, η σημερινή κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της έμφυλης και της εξ οικείων βίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, υπογραμμίζει την ανάγκη να επιτευχθεί πρόοδος όσον αφορά την προστασία από την έμφυλη βία.

Η σημασία της Σύμβασης απορρέει από το γεγονός ότι, ως ολοκληρωμένο μέσο αντιμετώπισης όλων των πτυχών της έμφυλης βίας, παρέχει τρόπους για την επίτευξη προόδου, οι οποίοι είναι αποτέλεσμα των εργασιών σε πολυμερές επίπεδο μέσω του Συμβουλίου της Ευρώπης. 

Η τελευταία επισκόπηση της ενδιάμεσης οριζόντιας έκθεσης[46] της GREVIO η οποία πραγματοποιήθηκε το 2022 δείχνει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί όσον αφορά την έγκριση και την εφαρμογή των προτύπων της Σύμβασης.


ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ

σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος (4) του Κανονισμού

Christine Anderson, Jorge Buxadé Villalba, Patricia Chagnon, Nicolaus Fest, Balázs Hidvéghi, Margarita de la Pisa Carrión

Η πρόταση για την υπογραφή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στερείται παντελώς νομικής ακρίβειας.

Το κείμενο επιδιώκει να υποχρεώσει τα κράτη μέλη να κυρώσουν τη Σύμβαση κατά παράβαση της αρχής της επικουρικότητας και της δοτής αρμοδιότητας, και συνιστά προσβολή της εθνικής κυριαρχίας, δεδομένου ότι τα θέματα αυτά εμπίπτουν εξ ολοκλήρου στην εθνική αρμοδιότητα.

Η ίδια η Σύμβαση βασίζεται, σύμφωνα με το προοίμιό της, σε θεωρίες σχετικά με το φύλο χωρίς επιστημονική βάση ή κανονιστική αυστηρότητα. Στα άρθρα της, ισχυρίζεται ότι τα υπογράφοντα μέρη θα πρέπει να συμπεριλάβουν στην εφαρμογή και την αξιολόγησή της μια προσέγγιση με βάση το φύλο, προωθώντας έτσι την ποινική νομοθεσία που επικεντρώνεται στο ποιος κατηγορείται και όχι στην ίδια την αξιόποινη πράξη. Αυτή η υποκειμενική προσέγγιση, η οποία δημιουργεί προκαταλήψεις εις βάρος των ανδρών, την ακυρώνει ως νομικά δεσμευτικό διεθνές μέσο λόγω του μερικού, μεροληπτικού και διακριτικού χαρακτήρα του. Μολονότι η εικαζόμενη πρόθεση της Σύμβασης είναι να ορίσει και να ποινικοποιήσει διάφορες μορφές βίας κατά των γυναικών, στην πράξη τις θυμίζει και ενισχύει το στερεότυπο των ανδρών που κυριαρχούν και είναι επιθετικοί. Αυτό δημιουργεί προκαταλήψεις και δυσπιστία που καθιστούν αδύνατη την ειρηνική συνύπαρξη εντός της οικογένειας.


 

 

ΠΛHΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Άρθρο 58 – Κοινή διαδικασία επιτροπών

   Ημερομηνία αναγγελίας στην Ολομέλεια

   

17.2.2022

Ημερομηνία της έγκρισης

25.1.2023

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

68

13

3

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Magdalena Adamowicz, Isabella Adinolfi, Abir Al-Sahlani, Christine Anderson, Simona Baldassarre, Katarina Barley, Pietro Bartolo, Robert Biedroń, Vladimír Bilčík, Malin Björk, Vasile Blaga, Vilija Blinkevičiūtė, Karolin Braunsberger-Reinhold, Jorge Buxadé Villalba, Damien Carême, Patricia Chagnon, Margarita de la Pisa Carrión, Lucia Ďuriš Nicholsonová, Rosa Estaràs Ferragut, Nicolaus Fest, Frances Fitzgerald, Maria Grapini, Sylvie Guillaume, Andrzej Halicki, Evin Incir, Lívia Járóka, Marina Kaljurand, Assita Kanko, Fabienne Keller, Łukasz Kohut, Arba Kokalari, Moritz Körner, Alice Kuhnke, Jeroen Lenaers, Juan Fernando López Aguilar, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Erik Marquardt, Karen Melchior, Nuno Melo, Johan Nissinen, Carina Ohlsson, Maite Pagazaurtundúa, Pina Picierno, Sirpa Pietikäinen, Evelyn Regner, Diana Riba i Giner, Eugenia Rodríguez Palop, María Soraya Rodríguez Ramos, Christine Schneider, Michal Šimečka, Birgit Sippel, Sylwia Spurek, Tineke Strik, Ramona Strugariu, Tomas Tobé, Yana Toom, Milan Uhrík, Anders Vistisen, Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη, Jadwiga Wiśniewska, Javier Zarzalejos, Marco Zullo

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Monika Beňová, Sylvie Brunet, Susanna Ceccardi, Nathalie Colin-Oesterlé, José Gusmão, Balázs Hidvéghi, Virginie Joron, Predrag Fred Matić, Matjaž Nemec, Jan-Christoph Oetjen, Anne-Sophie Pelletier, Róża Thun und Hohenstein, Dragoş Tudorache, Miguel Urbán Crespo, Monika Vana, Tom Vandenkendelaere

Αναπληρωτές (άρθρο 209 (7) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία)

Alexander Bernhuber, José Manuel Fernandes, Paola Ghidoni, Alicia Homs Ginel, Camilla Laureti, Adriana Maldonado López

 


ΤΕΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

68

+

PPE

Magdalena Adamowicz, Isabella Adinolfi, Alexander Bernhuber, Vladimír Bilčík, Vasile Blaga, Karolin Braunsberger-Reinhold, Nathalie Colin-Oesterlé, Rosa Estaràs Ferragut, José Manuel Fernandes, Frances Fitzgerald, Andrzej Halicki, Arba Kokalari, Jeroen Lenaers, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Nuno Melo, Sirpa Pietikäinen, Christine Schneider, Tomas Tobé, Tom Vandenkendelaere, Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη, Javier Zarzalejos

Renew

Abir Al-Sahlani, Sylvie Brunet, Lucia Ďuriš Nicholsonová, Fabienne Keller, Moritz Körner, Karen Melchior, Jan-Christoph Oetjen, Maite Pagazaurtundúa, María Soraya Rodríguez Ramos, Michal Šimečka, Ramona Strugariu, Róża Thun und Hohenstein, Yana Toom, Dragoş Tudorache, Marco Zullo

S&D

Katarina Barley, Pietro Bartolo, Monika Beňová, Robert Biedroń, Vilija Blinkevičiūtė, Maria Grapini, Sylvie Guillaume, Alicia Homs Ginel, Evin Incir, Marina Kaljurand, Łukasz Kohut, Camilla Laureti, Juan Fernando López Aguilar, Adriana Maldonado López, Predrag Fred Matić, Matjaž Nemec, Carina Ohlsson, Pina Picierno, Evelyn Regner, Birgit Sippel

The Left

Malin Björk, José Gusmão, Anne-Sophie Pelletier, Eugenia Rodríguez Palop, Miguel Urbán Crespo

Verts/ALE

Damien Carême, Alice Kuhnke, Erik Marquardt, Diana Riba i Giner, Sylwia Spurek, Tineke Strik, Monika Vana

 

13

-

ECR

Jorge Buxadé Villalba, Margarita de la Pisa Carrión, Jadwiga Wiśniewska

ID

Christine Anderson, Simona Baldassarre, Susanna Ceccardi, Patricia Chagnon, Nicolaus Fest, Paola Ghidoni, Anders Vistisen

NI

Balázs Hidvéghi, Lívia Járóka, Milan Uhrík

 

3

0

ECR

Assita Kanko, Johan Nissinen

ID

Virginie Joron

 

Υπόμνημα των χρησιμοποιούμενων συμβόλων:

+ : υπέρ

- : κατά

0 : αποχή

 

 

Τελευταία ενημέρωση: 6 Φεβρουαρίου 2023
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου