ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
29.6.2005
σύμφωνα με το άρθρο 108, παράγραφος 5, του Κανονισμού
των βουλευτών: Frithjof Schmidt, Marie-Hélène Aubert και Carl Schlyter
εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE
σχετικά με τη δράση κατά της φτώχειας
Βλ. επίσης την κοινή πρόταση ψηφίσματος RC-B6-0398/2005
B6‑0403
Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με ανάληψη δράσης κατά της φτώχειας
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
– έχοντας υπόψη τη Δήλωση της Νέας Υόρκης για την ανάληψη δράσης κατά της πείνας και της φτώχειας,
– έχοντας υπόψη τη διεθνή εκστρατεία, τη γνωστή ως Παγκόσμια Έκκληση για Δράση κατά της Φτώχειας που ξεκίνησε με πρωτοβουλία μιας μεγάλης συμμαχίας ατόμων, οργανισμών, εθνικών και διεθνών δικτύων που δεσμεύτηκαν στην εξάλειψη της φτώχειας, και έχοντας υπόψη ότι ο Νέλσον Μαντέλα υποστηρίζει την πρωτοβουλία αυτή,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 108, παράγραφος 5, του Κανονισμού του,
A. λαμβάνοντας υπόψη ότι η οικονομική εξαθλίωση πλήττει πάνω από 1 δισεκατομμύριο κατοίκους στην Υποσαχάρειο Αφρική, ότι περίπου 300 εκατομμύρια άτομα ζουν σε απόλυτη φτώχεια και εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως από έλλειψη υγειονομικής φροντίδας, καθαρού νερού, αξιοπρεπούς στέγασης και κατάλληλης τροφής,
Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι στόχοι της εκστρατείας περιλαμβάνουν τη διαγραφή του χρέους, σημαντική αύξηση της ποσότητας και της ποιότητας της αναπτυξιακής βοήθειας, και κατάργηση των αθέμιτων κανόνων του διεθνούς εμπορίου,
Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το εξωτερικό χρέος των χωρών στην Υποσαχάρειο Αφρική ανέρχεται σε 231 δισεκατ. δολαρίων το 2003, εκ των οποίων 61 εκατ. δολάρια οφείλονται σε πολυμερείς δανειστές,
Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανησυχητική Έκθεση Αξιολόγησης Οικοσυστημάτων Χιλιετίας συμπεραίνει ότι περίπου 60% (15 σε σύνολο 24) των οικοσυστημάτων σε όλη τη γη, συμπεριλαμβανομένου του πόσιμου ύδατος και των αλιευτικών πόρων, έχουν υποστεί σημαντική υποβάθμιση ή χρησιμοποιούνται σε μη-αειφόρο βάση, και ότι οι φτωχότεροι πληθυσμοί της γης υποφέρουν περισσότερο από αυτές τις υποβαθμίσεις του οικοσυστήματος,
Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τις Εκθέσεις Αξιολόγησης Οικοσυστημάτων Χιλιετίας (MA) ο αριθμός των ατόμων κάτω από το όριο της φτώχειας στην Υποσαχάρειο Αφρική προβλέπεται να ανέλθει από 315 εκατομμύρια το 1999, σε 404 εκατομμύρια εάν συνεχιστούν οι ισχύουσες τάσεις,
ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας των Ηνωμένων Εθνών για μείωση στο ήμισυ της φτώχειας και της πείνας έως το 2015, παροχή εκπαίδευσης για όλους, βελτίωση των προδιαγραφών στην υγεία, αναστολή της διάδοσης των σημαντικότερων ασθενειών και αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, υποσκάπτονται σοβαρά από την έλλειψη σαφούς δέσμευσης των παγκοσμίων ηγετών να αντιμετωπίσουν τις ρίζες του προβλήματος της φτώχειας,
Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η φτώχεια δεν αποτελεί μοιραίο γεγονός, αλλά μάλλον αποτέλεσμα πολιτικών και οικονομικών επιλογών σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο και ότι η δράση κατά της φτώχειας απαιτεί πάνω από όλα τη ριζική αλλαγή της πολιτικής στις βιομηχανοποιημένες και αναπτυσσόμενες χώρες, ούτως ώστε να αντιμετωπιστούν οι διαρθρωτικές αιτίες της φτώχειας, όπως οι αθέμιτοι κανόνες του παγκόσμιου εμπορίου, το αβάσταχτο χρέος των αναπτυσσομένων χωρών προς τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς και η άδικη κατανομή του πλούτου,
Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι δράσεις όπως τα προγράμματα διαρθρωτικών αναπροσαρμογών, οι ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων και η απελευθέρωση των αγορών που έχουν προταθεί έως τώρα από τις πλούσιες χώρες και τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς για την καταπολέμηση της φτώχειας, έχουν μάλλον διογκώσει το πρόβλημα στις αναπτυσσόμενες χώρες,
1. θεωρεί ότι η πραγματική αντιμετώπιση της φτώχειας απαιτεί τη δημιουργία μίας ολοκληρωμένης σταθερής αναπτυξιακής πολιτικής, ούτως ώστε οι αναπτυσσόμενες χώρες να μπορέσουν να αναπτύξουν δυνατότητες παραγωγής και εσωτερικές αγορές χωρίς να κινδυνεύει η οικονομία τους από φθηνές εισαγωγές·
2. πιστεύει ότι η καταπολέμηση της φτώχειας θα πρέπει να βασίζεται στην αναγνώριση του δικαιώματος της χώρας ή της περιοχής να ορίζει δημοκρατικά τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές της για την προστασία της ευημερίας του πληθυσμού και των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, και ότι οι αρχές αυτές θα πρέπει να προέχουν της απελευθέρωσης του εμπορίου, των μειώσεων των κρατικών κανονιστικών ρυθμίσεων και των ιδιωτικοποιήσεων·
3. επαναλαμβάνει την πεποίθησή του ότι η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας αποτελεί αρχή της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που θα πρέπει να γίνει σεβαστή, και καλεί την ΕΕ να εξασφαλίσει την κατάλληλη χρηματοδότηση για την καταπολέμηση των παραμελημένων ασθένειες που θίγουν τις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες·
4. καλεί τις πλούσιες χώρες να αντιμετωπίσουν τις διαρθρωτικές αιτίες της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες και να θεσπίσουν αναλόγως θεμιτούς και δίκαιους εμπορικούς κανόνες, καταργώντας συγχρόνως κάθε είδους στήριξη προς τις εξαγωγές, όπως επιχορηγήσεις εξαγωγών, εξαγωγικές πιστώσεις και εμπορική χρήση της επισιτιστικής βοήθειας·
5. εκφράζει την ικανοποίησή του για την πρόσφατη παραγραφή του χρέους από τις G7 για 18 χώρες και θεωρεί την κίνηση αυτή ως ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και απαιτούνται ακόμα πολλά στον αγώνα που στοχεύει να θέσει τη φτώχεια στο περιθώριο της ιστορίας·
6. επισημαίνει ότι η παραγραφή του χρέους που αποφάσισαν οι G7 ανέρχεται σε 40 δισεκατ. δολάρια ενώ το συνολικό εξωτερικό χρέος της Αφρικής ήταν 231 δισεκατ. το 2003, και, σύμφωνα με ορισμένες ΜΚΟ, για 62 χώρες απαιτείται 100% παραγραφή των χρεών για να επιτύχουν τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας·
7. εκφράζει την λύπη της για το ότι οι 18 χώρες που επωφελούνται από την απόφαση των G7 υποχρεούνται να πληρούν τους όρους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας σύμφωνα με την ισχύουσα πρωτοβουλία για τις ΥΧΦΧ, και να λάβουν μέτρα όπως απελευθέρωση των αγορών και ιδιωτικοποιήσεις διαφόρων οικονομικών τομέων·
8. καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να δημοσιοποιήσουν τις δραστηριότητες των υπηρεσιών τους χορήγησης εξαγωγικών πιστώσεων με στόχο τη διαφάνεια και το δημοκρατικό έλεγχο, δεδομένου ότι οι υπηρεσίες αυτές έχουν συμβάλει στην αύξηση του χρέους στις αναπτυσσόμενες χώρες·
9. καλεί τις χώρες που χορηγούν χρηματοδοτική βοήθεια, καθώς και επισιτιστική και τεχνική βοήθεια, να θέσουν τέλος στη βοήθεια υπό όρους που υποχρεώνει τις αναπτυσσόμενες χώρες να αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες από τις δωρήτριες χώρες·
10. καλεί την ΕΕ να αναλάβει συγκεκριμένη δράση κατά της φτώχειας εγκρίνοντας μία συνεκτική πολιτική στον τομέα του εμπορίου, της αναπτυξιακής συνεργασίας και της κοινής γεωργικής πολιτικής και να θέσει τέλος στην μεταφορά επιχορηγούμενων γεωργικών προϊόντων σε αγορές φτωχών χωρών·
11. καλεί την ΕΕ και τις άλλες βιομηχανοποιημένες χώρες να αντιμετωπίσουν τους αθέμιτους όρους στις εμπορικές ανταλλαγές και τις αυξομειώσεις των τιμών των βασικών προϊόντων, που οδήγησαν, από το 1996, σε 60% πτώση των τιμών παγκοσμίως σε βασικά γεωργικά προϊόντα όπως το καλαμπόκι, το σιτάρι, η σόγια, το βαμβάκι και το ρύζι , και σε σοβαρή επιδείνωση των όρων των συναλλαγών σε ορισμένες λιγότερα ανεπτυγμένες χώρες, οι περισσότερες εκ των οποίων αφρικανικές οι τιμές του καφέ, του κακάο, της ζάχαρης και του φοινικέλαιου, επίσης μειώθηκαν άνω του 60%·
12. ζητεί την πραγματοποίηση μιας αξιολόγησης των εμπειριών όσον αφορά τα συστήματα σταθεροποίησης των τιμών των βασικών προϊόντων και τα συστήματα διαχείρισης της προσφοράς, ούτως ώστε να σχεδιασθούν μηχανισμοί και πολιτικές που θα αποσκοπούν πρωτίστως στην εξασφάλιση σταθερών τιμών σε μια μεγάλη κλίμακα πρώτων υλών και εμπορευμάτων από τις οποίες εξαρτώνται οι αφρικανικές χώρες·
13. καλεί τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, όπως την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, να θέσουν τέλος στην πολιτική τους με την οποία οι ιδιωτικοποιήσεις και η απελευθέρωση διαφόρων ζωτικών οικονομικών τομέων στις αναπτυσσόμενες χώρες αποτελούν προϋπόθεση για την παροχή δανείων και επιδοτήσεων και προτρέπει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους για το σκοπό αυτό·
14. καλεί την ΕΕ και τις άλλες βιομηχανοποιημένες χώρες να μην υποχρεώνουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να απελευθερώνουν ή να ιδιωτικοποιούν βασικές υπηρεσίες που είναι ζωτικές για την εξάλειψη της φτώχειας, όπως η εκπαίδευση, η υγεία και η πρόσβαση σε καθαρό νερό·
15. ζητεί τον εκδημοκρατισμό των διεθνών οικονομικών οργανισμών όσον αφορά τη διαφάνεια και τη συμμετοχή των εθνικών και περιφερειακών κοινοβουλίων, και θεωρεί ότι το σύστημα ψηφοφορίας θα πρέπει να βασίζεται στα ίσα δικαιώματα και όχι στην οικονομική συμβολή των μελών·
16. ζητεί μία πλήρη αξιολόγηση των συνεπειών των ισχυόντων πολιτικών απελευθέρωσης του εμπορίου επί της πείνας και της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες, και ζητεί τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αυτής να τα χρησιμοποιηθούν για να καθοριστούν σαφείς κατευθυντήριες γραμμές για την αναπτυξιακή συνεργασία·
17. συμφωνεί πλήρως με τα συμπεράσματα της Έκθεσης Αξιολόγησης Οικοσυστημάτων Χιλιετίας, όπου δηλώνεται ότι η συνεχιζόμενη καταστροφή των οικοσυστημάτων του πλανήτη θα αποτελέσει εμπόδιο στην επίτευξη των στόχων της Χιλιετίας·
18. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη.