PROJEKT REZOLUCJI

7.3.2007

zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Vito Bonsignore, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Tokia Saïfi i Simon Busuttil
w imieniu grupy politycznej PPE-DE
w sprawie stosunków śródziemnomorskich

B6‑0094/2007

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków euro-śródziemnomorskich

Parlament Europejski,

–  uwzględniając oświadczenia Rady i Komisji,

–  uwzględniając oświadczenie Kwartetu z dnia 21 lutego 2007 r.,

–  uwzględniając program niemieckiej prezydencji,

–  uwzględniając wnioski ósmej konferencji ministrów spraw zagranicznych, która odbyła się w Tampere w dniach 27 i 28 listopada 2006 r.,

–  uwzględniając dokument strategiczny Unii Europejskiej w sprawie walki z terroryzmem (DOC 14469/4/05 z dnia 30 listopada 2005 r.) oraz wspólne stanowisko Rady z dnia 29 maja 2006 r. dotyczące zastosowania szczególnych środków w walce z terroryzmem,

–  uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wzmocnienia Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (COM(2006)0726), komunikat COM(2003)0104, dokument strategiczny Komisji poświęcony Europejskiej polityce Sąsiedztwa (COM(2004)0373), jej wniosek dotyczący Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (COM(2004)0628),

–  uwzględniając konferencje na temat imigracji, a mianowicie konferencję europejsko-afrykańską w Rabacie, która odbyła się w dniach 10 i 11 lipca 2006 r., i konferencję w Trypolisie, która odbyła się w dniach 22 i 23 listopada 2006 r.,

–  uwzględniając wnioski ze szczytu euro-śródziemnomorskiego zorganizowanego z okazji dziesiątej rocznicy partnerstwa euro-śródziemnomorskiego w dniach 27-28 listopada 2005 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 października 2005 r. w sprawie rewizji procesu barcelońskiego,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając deklarację barcelońską z dnia 28 listopada 1995 r. ustanawiającą partnerstwo euro-źródziemnomorskie,

A.  mając na uwadze, że od 1995 r. proces barceloński zapewniał ramy partnerstwa między państwami i narodami po obydwu stronach Morza Śródziemnego,

B.  mając na uwadze strategiczne znaczenie Morza Śródziemnego dla Unii Europejskiej i konieczność prowadzenia solidarnej polityki śródziemnomorskiej w celu podejmowania licznych wspólnych wyzwań takich jak pokój, stabilność, terroryzm i bezpieczeństwo, wzajemne zrozumienie, zwalczanie handlu ludźmi (w tym także nielegalnej imigracji), jak również cel stworzenia strefy powszechnego dobrobytu,

C.  mając na uwadze, że przekształcenie Euro-Śródziemnomorskiego Forum Parlamentarnego w Euro-Śródziemnomorskie Zgromadzenie Parlamentarne (APEM), w ramach którego działają trzy komisje, wzmacnia parlamentarny wymiar procesu euro-śródziemnomorskiego, którego odpowiedzialność demokratyczna zostaje od tej pory zwiększona; mając na uwadze, że dzięki tej nowej instytucji powinien ulec intensyfikacji ogólny dialog pomiędzy obydwoma regionami,

1.  uważa, że należy wzmocnić polityczny wymiar sąsiedztwa rozciągającego się na południe, uwzględniając rosnącą złożoność stosunków z regionem Morza Śródziemnego, których decydującym etapem jest proces barceloński,

2.  uważa, że sprawą zasadniczą jest uzupełnienie dialogu politycznego ściślejszą współpracą oraz przyznanie polityki śródziemnomorskiej budżetu na miarę jej ambicji, aby zwiększyć jej skuteczność;

3.  potwierdza konieczność nadania procesowi partnerstwa nowego impetu, w szczególności poprzez potwierdzenie roli Euro-Śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego jako ram demokratycznych dla działalności parlamentarnej; uważa, że zgromadzenie powinno otrzymać środki i struktury administracyjne konieczne dla zagwarantowania jego widoczności i zapewnienia prawidłowego funkcjonowania;

4.  z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji nadania Europejskiej Polityce Sąsiedztwa wymiaru tematycznego, dalszego pogłębiania umów o wolnym handlu oraz zwiększenia wsparcia dla reform służących poprawie otoczenia regulacyjnego oraz klimatu sprzyjającego inwestycjom;

5.  uważa, że udział w rozwoju demokracji w państwach sąsiadujących z Unią Europejską leży w jej interesie, a rozwój EPS w dużym stopniu zależy od gotowości tych państw i ich narodów do podzielania tych samych wartości, na których opiera się Unia Europejska; wzywa Unię do zwiększenia wsparcia dla procesu realizacji niezbędnych reform politycznych, gospodarczych i społecznych przeprowadzanych w tych krajach;

6.  z zadowoleniem odnotowuje fakt, że Libia zbliżyła się do procesu barcelońskiego, i oczekuje konkretnych działań zmierzających do zapowiedzianego przyjęcia jego dorobku prawnego, co może doprowadzić do włączenia tego kraju w przyszłości do procesu EPS;

7.  wzywa Komisję do przedstawienia jaśniejszej definicji związku które zamierza ożywić;

BLISKI WSCHÓD

8.  podkreśla konieczność wznowienia procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, przy jednoczesnym uwzględnieniu powagi sytuacji politycznej i humanitarnej;

9.  odnotowuje utworzenie nowego koalicyjnego rządu Autonomii Palestyńskiej oraz z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Arabii Saudyjskiej i porozumienie podpisane w dniu 8 lutego b.r. w Mekce;

10.  wzywa rząd Autonomii Palestyńskiej do wypełnienia trzech kryteriów, które są warunkiem zostania międzynarodowym partnerem w rozmowach, czyli:

• -odrzucenia przemocy,
• -uznania państwa Izrael,
• -uznania międzynarodowych porozumień mających na celu rozwiązanie konfliktu,

11.  przyjmuje do wiadomości wnioski 8. euro-śródziemnomorskiej konferencji ministrów spraw zagranicznych w Tampere w dniach 27-28 listopada 2006 r. dotyczące miedzy innymi dialogu politycznego i bezpieczeństwa i podkreśla, że rozwiązanie konfliktu bliskowschodniego jest możliwe jedynie poprzez negocjowanie trwałego i ostatecznego porozumienia pokojowego, opracowanego na podstawie „mapy drogowej”, bez uprzednich warunków, w oparciu o współistnienie dwóch demokratycznych, suwerennych i zdolnych do istnienia państw żyjących obok siebie w pokoju, w bezpiecznych i uznanych granicach;

12.  uważa, że rozwiązanie konfliktu na Bliskim Wschodzie, którego wynikiem byłoby pokojowe współistnienie dwóch państw, w dużym stopniu wzmocniłoby bezpieczeństwo na sczeblu regionalnym i międzynarodowym;

TERRORYZM

13.  uważa, że nie można usprawiedliwiać żadnego aktu terrorystycznego, bez względu na okoliczności i cele polityczne czy religijne; uważa również, że walka z terroryzmem nie może usprawiedliwiać stygmatyzacji kultur, cywilizacji, a zwłaszcza religii;

14.  uważa, że polityczna odpowiedź na terroryzm powinna zawierać trzy elementy :

• -pogłębianie dialogu międzykulturowego w regionie eurośródziemnomorskim i włączanie do niego wszystkich ruchów broniących swoich idei bez uciekania się do przemocy, w celu propagowania wzajemnego zrozumienia, wspólnych wartości i wspólnej wizji przyszłości;
• -trwały i sprawiedliwy rozwój gospodarczy, który musi towarzyszyć rozwojowi demokracji oraz dobremu sprawowaniu rządów w państwach na całym świecie, w szczególności w regionie eurośródziemnomorskim;
• -zacieśnienie współpracy w zakresie walki z terroryzmem, zarówno z krajami sąsiadującymi, jak i z krajami na całym świecie,

15.  zaleca konferencji ministerialnej partnerstwa euro-śródziemnomorskiego zaplanowanie co najmniej dorocznych posiedzeń poświęconych zwalczaniu terroryzmu oraz kontroli wdrażania kodeksu postępowania w walce z terroryzmem oraz zaproszenie do udziału Euro-Śródziemnomorskie Zgromadzenie Parlamentarne;

16.  zobowiązuje wszystkie państwa członkowskie procesu barcelońskiego oraz wyspecjalizowane organy Unii Europejskiej do wymiany informacji na temat projektów dwustronnych i regionalnych w celu nadania walce z terroryzmem większej skuteczności, mianowicie poprzez poparcie ratyfikacji Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie bazy danych zagubionych lub skradzionych paszportów;

IMMIGRACJA

17.  przypomina, że kwestia imigracji zajmuje bardzo ważne miejsce w stosunkach euro-śródziemnomorskich oraz podkreśla konieczność ściślejszej współpracy i konstruktywnego dialogu pomiędzy państwami członkowskimi z jednej strony i pomiędzy państwami członkowskimi UE a śródziemnomorskimi krajami pochodzenia lub tranzytu z drugiej; wzywa do znacznego zwiększenia współpracy operacyjnej i wsparcia technicznego pomiędzy krajami członkowskimi dla kontroli granic i wzmocnienia działalności agencji FRONTEX w celu uniknięcia wszelkiej nielegalnej imigracji;

18.  zachęca parlamenty i rządy państw przeznaczenia do przyjęcia polityki mającej na celu zorganizowanie dla imigrantów nauki języka kraju przyjmującego, unikając w ten sposób procesu marginalizacji i przyczyniając się do rzeczywistej integracji imigrantów oraz do aktywnego wkładu z ich strony w sprawy społeczeństwa przyjmującego;

19.  podkreśla, że spójna polityka migracyjna powinna iść w parze z polityką integracyjną przewidującą, między innymi, systematyczną integrację na rynku pracy, prawo do nauki i kształcenia, dostęp do świadczeń socjalnych i zdrowotnych oraz udział imigrantów w życiu społecznym, kulturalnym i politycznym;

20.  wzywa do przyjęcia podejścia opartego na zasadach partnerstwa i polegającego na wspólnym regulowaniu przepływów migracyjnych, aby zapobiec nielegalnej imigracji i powstrzymać mafię, która do niej zachęca;

21.  uważa, że zasadnicza część każdej umowy o europejskim sąsiedztwie powinna być poświęcona wspólnemu zarządzaniu granicami z każdym państwem sąsiadującym z Unią, w celu zagwarantowania, nie tylko bezpieczeństwa granic, ale również rozwoju współpracy transgranicznej;

KULTURA

22.  podkreśla, że w ramach programu na lata 2007-2013 dotyczącego nowej Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (EPS), należy nadać pierwszorzędne znaczenie sektorowi kultury, zgodnie z zamierzeniami EPS, w celu „wzmocnienia uprzywilejowanych stosunków opartych na wzajemnym zaangażowaniu oraz na wspólnych wartościach (...) poprzez wzmocnienie związków między osobami pochodzącymi z krajów Unii i tymi z krajów sąsiednich oraz poprzez umocnienie wzajemnego zrozumienia pomiędzy krajami w zakresie kultury, historii i wartości”;

23.  podkreśla w związku z powyższym konieczność znacznego zwiększenia roli ministrów kultury w państwach regionu Morza Śródziemnego, na których spoczywa podstawowy obowiązek stymulowania i podejmowania starań na wszystkich wyższych szczeblach władzy, aby sektor kultury był jednym z podstawowych priorytetów na etapie przyznawania środków finansowych i ich negocjacjowania;

24.  zwraca się do parlamentów krajów, które przystąpiły do deklaracji barcelońskiej o wszczęcie dialogu w dziedzinie ochrony środowiska morskiego, zarówno w ramach współpracy dwustronnej, jak i wielostronnej, aby nakłonić rządy tych krajów do realizacji deklarowanych zobowiązań międzynarodowych – oraz do pełnego wdrożenia podjętych zobowiązań – w celu pełnego przyjęcia strategii politycznych, które umożliwiają rozwój przy całkowitym poszanowaniu środowiska naturalnego;

25.  zwraca uwagę na konieczność osiągnięcia konsensusu w dziedzinie kontroli transportu morskiego i przewozu odpadów toksycznych, w celu ich uregulowania w sposób rygorystyczny i wiążący dla wszystkich krajów basenu Morza Śródziemnego;

GOSPODARKA

26.  uważa, że globalizacja daje okazję do podjęcia inicjatyw w dziedzinie gospodarczej, społecznej, regionalnej i środowiskowej w celu ustanowienia eurośródziemnomorskiej strefy wolnego handlu, która w perspektywie długoterminowej będzie bardzo korzystna dla Unii Europejskiej i jej śródziemnomorskich partnerów;

27.  jest zdania, że negocjacje prowadzone w ramach WTO mogą stanowić dla Unii Europejskiej i jej śródziemnomorskich partnerów szansę na promowanie wspólnych strategii zmierzających ku liberalizacji handlu i usług;

28.  stwierdza, że aby zaoferować bezpieczeństwo inwestorom i uczynić integrację Południe-Południe bardziej korzystną, strefa wolnego handlu w regionie Morza Śródziemnego wymaga szeroko zakrojonych reform gospodarczych, prawnych i politycznych;

29.  podkreśla, że najlepszym sposobem walki z ubóstwem i niestabilnością jest rozszerzenie zakresu wymian i inwestycji, odpowiadające dobrze pojmowanemu interesowi obu stron; uważa, że dla osiągnięcia tego celu konieczne jest stabilne otoczenie na szczeblu międzynarodowym, tak aby zacieśnić stosunki gospodarcze, tak, aby były one otwarte dla wszystkich podmiotów gospodarczych;

30.  wzywa państwa partnerskie UE regionu Morza Śródziemnego do przyjęcia, z pomocą Unii Europejskiej, środków mających na celu:

• owalkę z uchylaniem się od płacenia podatków i z oszustwami podatkowymi oraz przeprowadzenie reform administracyjnych,
• owspieranie włączania przedsiębiorstw do oficjalnej gospodarki poprzez nałożenie systemu podatkowego opartego na zachętach, który niemniej powinien być ściśle stosowany,
• owspieranie reform gospodarczych mających na celu przyciągnięcie inwestycji i rozwój sektora prywatnego, aby pozwolić MŚP na odgrywanie bardziej znaczącej roli, jako, że w wielu krajach zapewniają one 50% do 70% zatrudnienia
• oułatwienie transferów pieniędzy dokonywanych przez imigrantów do ich krajów pochodzenia na korzystniejszych warunkach i czuwanie nad tym, by państwa te brały pod uwagę ten znaczący wkład w ich krajowe plany dotyczące rozwoju gospodarczego,
• opołożenie nacisku na konieczność zawiązania partnerstwa pomiędzy krajami dającymi a krajami otrzymującymi, mającego na celu walkę z korupcją i zachęcanie państw, które jeszcze tego nie zrobiły do ratyfikowania Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, oraz
• opoparcie wniosku Komisji dotyczącego przyjęcia instrumentu FEMIP w celu utworzenia solidniejszej podstawy finansowej przeznaczonej na wsparcie dla MŚP;

31.  wzywa państwa członkowskie i śródziemnomorskie kraje partnerskie do zachęcania do podejmowania wspólnych inicjatyw oraz do łączenia wysiłków w sektorze energii, na wzór dwustronnych umów zawartych między Cyprem, Libanem i Egiptem, jeżeli chodzi o eksploatację ewentualnych złóż ropy i gazu pod dnem Morza Śródziemnego, a także budowę gazociągu Medgaz i gazociągu arabskiego;

FEMIP

32.  wzywa państwa członkowskie Unii Europejskiej i ich śródziemnomorskich partnerów do przeprowadzenia koniecznych badań zmierzających do przekształcenia instrumentu na rzecz inwestycji i partnerstwa śródziemnomorskiego (FEMIP) w eurośródziemnomorski bank rozwoju, ze względu na znaczenie, jakie ma ten bank dla promowania sektora prywatnego i rozwijania inwestycji w tym regionie;

PRAWA KOBIET

33.  nalega na konieczność poruszenia kwestii praw kobiet w ramach dialogu Euromed i podkreśla znaczenie jakie mają reformy legislacyjne dla promowania równouprawnienia mężczyzn i kobiet; podkreśla znaczenie uczestnictwa kobiet w życiu politycznym, gospodarczym i społecznym oraz ich obecności w mediach; wzywa do poprawienia dostępu kobiet do edukacji i opieki zdrowotnej, w szczególności w krajach partnerskich Południa; kładzie nacisk na konieczność udzielenia wsparcia organizacjom rządowym i pozarządowym w celu obrony praw kobiet;

34.  wzywa Radę i Komisję do odwołania się w układach stowarzyszeniowych zawieranych z krajami partnerskimi Południa do praw kobiet i obowiązku prowadzenia polityki mającej na celu równouprawnienie mężczyzn i kobiet, do regularnego przeprowadzania oceny w tym względzie i do zapewnienia poszanowania tego obowiązku za pomocą mechanizmów ostrzegania a nawet zawieszania układów w razie uchybień; zauważa, że Parlament Europejski mógłby prowadzić ściślejszą kontrolę w tym zakresie;

35.  przychylnie odnosi się do środków przyznanych na ten cel w ramach MEDA I i II, a także europejskiej inicjatywy na rzecz demokracji i praw człowieka, ale równie przychylnie odniósłby się do regionalnego programu MEDA mającego na celu poczynienie postępów w kwestii praw kobiet, w szczególności;

36.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, parlamentom krajowym UE i parlamentom eurośródziemnomorskich krajów partnerskich.