PROJEKT REZOLUCJI

25.9.2007

zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Annemie Neyts-Uyttebroeck, Thierry Cornillet i Philippe Morillon
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie operacji EPBiO w Czadzie i w Republice Środkowoafrykańskiej

B6‑0362/2007

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie EPBiO w Czadzie i w Republice Środkowoafrykańskiej

Parlament Europejski,

–  uwzględniając konflikt w Darfurze i jego szersze skutki w regionie, zwłaszcza we wschodniej części Czadu oraz północnej części Republiki Środkowoafrykańskiej,

–  uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dni 23-24 lipca 2007 r., w których zwrócono się do „właściwych organów o kontynuację planów w celu ewentualnego podjęcia decyzji o operacjach pomostowych w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony, wspierając wielowymiarową obecność ONZ we wschodnim Czadzie i w północno-wschodnich rejonach Republiki Środkowoafrykańskiej w celu poprawy bezpieczeństwa na tych obszarach”,

–  uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ 1769(2007) z dnia 31 lipca 2007 r. ustanawiającą, początkowo na okres 12 miesięcy, połączoną operację ONZ i Unii Afrykańskiej w Darfurze (UNAMID),

–  uwzględniając spotkanie w sprawie pokoju w Darfurze, które odbyło się w Aruszy w dniach 3-6 sierpnia 2007 r.,

–  uwzględniając podpisanie przez wszystkie partie polityczne Czadu tworzące większość i będące w opozycji porozumienia politycznego w celu wzmocnienia procesu demokratycznego w Czadzie, które miało miejsce w Ndżamenie w dniu 13 sierpnia 2007 r., w obecności społeczności międzynarodowej i głowy państwa Czadu, prezydenta Idrissa Deby Itno,

–  uwzględniając prezydenckie oświadczenie Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 27 sierpnia 2007 r. potwierdzające jej gotowość do ustanowienia misji ONZ w Czadzie i przyjmujące z zadowoleniem zamiar zapewnienia przez UE wsparcia w postaci misji wojskowej w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO),

–  uwzględniając swoją rezolucję z 12 lipca 2007 r. w sprawie sytuacji w Darfurze,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w chwili obecnej w wyniku konfliktu w Darfurze i jego skutków transgranicznych w 12 obozach wzdłuż wschodniej granicy Czadu z Sudanem znalazło się około 238 000 uchodźców z Sudanu, 44 600 uchodźców z Republiki Środkowoafrykańskiej oraz 170 000 wysiedleńców wewnętrznych,

B.  zaniepokojony sytuacją w zakresie bezpieczeństwa we wschodniej części Czadu, która od 2006 r. uległa pogorszeniu w wyniku starć między siłami bezpieczeństwa i rebeliantami z Czadu oraz interwencji ze strony milicji Dżandżałid i grup zbrojnych z Sudanu, do których dochodzą jeszcze rozboje i ataki na organizacje humanitarne,

C.  przyjmując z zadowoleniem rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ 1769(2007), zatwierdzającą rozmieszczenie w Darfurze 26 000 żołnierzy w ramach sił UA/ONZ, którzy przyczynią się do zaprowadzenia pokoju w całym regionie, łącznie z rozmieszczeniem sił policyjnych ONZ oraz planowaną operacją EPBiO we wschodniej części Czadu i północnej części Republiki Środkowoafrykańskiej,

D.  popierając wysiłki sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona na rzecz znalezienia w drodze negocjacji rozwiązania konfliktu w Darfurze poprzez wspieranie kontaktów między władzami Sudanu a poszczególnymi grupami rebeliantów;

E.  z zadowoleniem przyjmując podpisanie w Ndżamenie w dniu 13 sierpnia 2007 r. przez wszystkie partie polityczne Czadu porozumienia politycznego mającego na celu wzmocnienie procesu demokratycznego w Czadzie,

F.  odnotowując wysiłki przywódców Libii na rzecz znalezienia - przy współudziale grup, które nie podpisały poprzedniego porozumienia - rozwiązania wewnętrznego konfliktu w Czadzie,

1.  uważa, że skoordynowane wysiłki UE i ONZ mogą pomóc w stworzeniu warunków umożliwiających poszczególnym stronom konfliktu w szerokim regionie Darfuru, wschodniego Czadu i północnej części Republiki Środkowoafrykańskiej znalezienie politycznego rozwiązania, które pozwoli na zaprowadzenie bezpieczeństwa w tym regionie, ułatwiając w ten sposób powrót uchodźców i wysiedleńców wewnętrznych do ich rodzinnych wiosek;

2.  popiera w tym kontekście rozpoczęcie operacji EPBiO we wschodnim Czadzie i na północy Republiki Środkowoafrykańskiej w celu zapewnienia bezpieczeństwa w obu regionach, co przyczyni się do wzmocnienia skuteczność operacji UA i ONZ w Darfurze i dostarczy wsparcia oddziałom policyjnym ONZ, które zostaną rozmieszczone we wschodnim Czadzie w celu szkolenia i bycia mentorem czadyjskich oddziałów policyjnych, których zadaniem będzie zapewnienie bezpieczeństwa w obozach i wioskach oraz kontrolowanie obszarów przygranicznych;

3.  zauważa, że operacja EPBiO we wschodnim Czadzie i na północy Republiki Środkowoafrykańskiej ma w głównej mierze charakter humanitarny;

4.  zaleca, by operacja EPBiO we wschodnim Czadzie i na północy Republiki Środkowoafrykańskiej, mająca charakter humanitarny, została objęta następującymi warunkami:

• –siły europejskie (EUFOR) muszą dysponować uprzednio i wyraźnie określonymi ramami czasowymi, w których będą działać,
• –siły EUFOR muszą posiadać solidny mandat i jasne zasady zaangażowania, dopuszczające użycie siły w razie konieczności, zwłaszcza w przypadku, gdy atakowane są osoby cywilne, obozy i wioski, pracownicy organizacji humanitarnych, a także w samoobronie,
• –siły EUFOR muszą ustanowić rzeczywiste więzy komunikacji z siłami UNAMID, aby jak najskuteczniejszej zapewniać bezpieczeństwo na obszarze, za który będą odpowiedzialne;
• –przed rozpoczęciem rozmieszczania sił EUFOR należy opracować jasną strategię wycofania; ta strategia wycofania powinna przewidywać od samego początku zastąpienie sił EUFOR innymi siłami (UA, ONZ lub siły połączone);

5.  zwraca się do Rady o regularne informowanie Parlamentu Europejskiego, szczególnie za pośrednictwem Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony, o poszczególnych etapach operacji (koncepcja zarządzania kryzysowego, wspólne działania, koncepcja operacji, plan operacji, proces tworzenia oddziałów, postęp operacji do jej zakończenia i proces wyciągania wniosków);

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.