PROJEKT REZOLUCJI
7.11.2007
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Joseph Daul, Daniel Caspary, Marianne Thyssen, Malcolm Harbour, Giles Chichester, Cristobal Montoro Romero, Csaba Őry
w imieniu grupy politycznej PPE-DE
w sprawie interesu Europy: sukces w dobie globalizacji
B6‑0441/2007
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie interesu Europy: sukces w dobie globalizacji
Parlament Europejski,
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Interes Europy: Sukces w dobie globalizacji” (COM (2007)581),
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Globalny wymiar Europy: wzmocnione partnerstwo na rzecz lepszego dostępu do rynku dla europejskich eksporterów” (COM (2007)183),
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady Europejskiej zatytułowany „Europa nowoczesna i sprzyjająca innowacjom” (COM (2006)589),
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Globalny wymiar Europy – konkurowanie na światowym rynku. Wkład w strategię wzrostu gospodarczego i zatrudnienia UE” (COM (2006)567),
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Reformy gospodarcze i konkurencyjność: główne przesłania sprawozdania na temat europejskiej konkurencyjności w 2006 r.” (COM (2006)697),
– uwzględniając konkluzje wiosennego szczytu Rady Europejskiej z dnia 9 marca 2007 r.,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie wkładu w dotyczącą Strategii Lizbońskiej debatę w ramach wiosennego szczytu Rady Europejskiej 2006,
– uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 22 maja 2007 r. pt. „Globalna Europa – zewnętrzne aspekty konkurencji” (2006/2292(INI)),
– uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 14 lutego 2006 r. w sprawie wpływu globalizacji na rynek wewnętrzny (2004/2225(INI)),
– uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Unia Europejska jest kluczowym podmiotem światowego handlu i powinna nadal odgrywać wiodącą rolę w światowym systemie gospodarczym,
B. mając na uwadze, że UE musi stawić czoła konkurencji w celu zapewnienia wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy w stale modernizującej się gospodarce światowej i w kontekście wzmożonej konkurencji ze strony największych gospodarek wschodzących,
C. mając na uwadze, że nieodzownym warunkiem powodzenia tej inicjatywy jest spójność między wewnętrznymi i zewnętrznymi aspektami odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia,
D. mając na uwadze, że na wyniki UE w eksporcie zarówno do gospodarek rozwiniętych, jak i do gospodarek wschodzących zbyt często negatywnie wpływa brak wzajemności warunków dostępu do rynku, bariery pozataryfowe i nieuczciwe praktyki handlowe,
E. mając na uwadze, że kraje wschodzące znacznie zwiększają swoje inwestycje w badania naukowe i rozwój oraz w dziedziny naukowe i technologiczne, co rodzi pytanie o stabilność polityki UE w obecnym świecie, w którym panuje konkurencja oparta na wiedzy i innowacjach,
F. mając na uwadze, że wysiłki na rzecz rozwiązania problemu zmian klimatycznych można podejmować jedynie na poziomie międzynarodowym,
G. mając na uwadze, że wspólna zewnętrzna polityka energetyczna UE, oparta na zasadach zróżnicowania, trwałości i solidarności, ma na celu poprawę bezpieczeństwa dostaw dla całej UE i wzmacnia wiarygodność UE jako podmiotu na scenie światowej,
1. jest zdania, że zewnętrzna konkurencyjność UE ma istotne znaczenie dla realizacji celów strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia;
2. z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar wzmocnienia działań UE w dziedzinie zewnętrznego wymiaru strategii lizbońskiej i uważa, że UE jest w poważnej mierze odpowiedzialna za przyjęcie narzędzi wspólnej zewnętrznej polityki gospodarczej w celu odpowiedniego sterowania zewnętrznym oddziaływaniem jednolitego rynku UE;
3. przypomina, że w większości sektorów gospodarka UE już teraz jest jedną z najbardziej otwartych na świecie i że UE w dużym stopniu przyczyniła się do znacznego rozwoju globalnego handlu, sama również odnosząc duże korzyści z tego tytułu;
4. wyraża ubolewanie, że obywatele Europy utożsamiają globalizację ze spadkiem produkcji i utratą miejsc pracy w Europie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do lepszego informowania obywateli europejskich o wszystkich aspektach globalizacji oraz o tym, że polityka na szczeblu UE musi nieść odpowiedź na wyzwania zglobalizowanej gospodarki;
5. ponownie wzywa UE do wypracowania strategii na rzecz wdrożenia reform koniecznych, by UE była w stanie dotrzymać kroku globalizacji, co pozwoli jej na utrzymanie pozycji w szybko zmieniającej się gospodarce światowej, a w rezultacie zwiększenie produkcji i zatrudnienia;
6. podkreśla kluczową rolę, jaką we wzmacnianiu światowej konkurencyjności UE odgrywa w pełni funkcjonujący jednolity rynek;
7. zwraca uwagę na ogromny potencjał dostępny dzięki wykorzystaniu zamówień publicznych jako siły napędzającej nowe produkty i usługi; zachęca Komisję do jak najszybszego przedstawienia wytycznych dotyczących innowacyjnych metod w zakresie zamówień publicznych;
8. jest zdania, że transatlantycki rynek wewnętrzny mógłby być odpowiednim narzędziem zapewniającym skuteczność ochrony handlu UE, zrównoważoną konkurencyjność i innowacyjność; ponawia swoje wezwanie do zawarcia nowej umowy o partnerstwie między UE a USA, mającej na celu eliminację lub znaczne ograniczenie wszystkich nadal istniejących barier handlowych i inwestycyjnych;
9. wzywa Komisję, aby tworząc ramy polityki wewnętrznej, systematycznie oceniała i uwzględniała analogiczną politykę realizowaną przez największych partnerów UE, takich jak USA, Rosja, Chiny, Indie, Brazylia i Japonia, z myślą o poprawie konkurencyjności Unii Europejskiej i o likwidacji barier w światowym handlu;
10. podkreśla, że inicjatywy polityczne mające na celu zwiększenie konkurencyjności nie mogą prowadzić do obniżenia europejskich standardów; przypomina o znaczeniu ustanowienia konstruktywnego i wyważonego dialogu z partnerami zewnętrznymi w celu wywierania wpływu na rozwój standardów międzynarodowych;
11. popiera cele strategii lizbońskiej dotyczące odblokowania potencjału innowacyjnego i twórczego UE poprzez zwiększenie wydatków na badania i rozwój; przypomina, że UE powinna zwiększyć koordynację wysiłków na rzecz badań, innowacji i edukacji, wspierać partnerstwa publiczno-prywatne w dziedzinie badań i rozwoju oraz ułatwiać dostęp MŚP do nowej wiedzy;
12. zgadza się z celami europejskiej przestrzeni badawczej (ERA) – będącej podwaliną europejskiego społeczeństwa wiedzy – dotyczącymi realizacji gospodarczych, społecznych i środowiskowych ambicji UE i jej obywateli, oczekuje jednak pogłębienia i poszerzenia ERA, tak aby miała ona pełny udział w odnowionej strategii lizbońskiej;
13. z zadowoleniem przyjmuje proponowaną konsultację Komisji z MŚP i związane z nią opracowanie aktu prawnego o małych przedsiębiorstwach; popiera ideę specjalnej inicjatywy na rzecz dalszego zwiększania udziału MŚP, będących głównymi generatorami miejsc pracy; zauważa, że specyficzne środki mające na celu wspieranie innowacyjnych MŚP o znacznym potencjale wzrostu zadziałają pobudzająco na konkurencyjną gospodarkę opartą na wiedzy;
14. podkreśla znaczenie skoordynowanej polityki UE w dziedzinie zatrudnienia, szczególnie w odniesieniu do imigracji (niebieska karta); podkreśla, że elastyczny rynek pracy i uczenie się przez całe życie to podstawowe czynniki wzrostu konkurencyjności UE;
15. wzywa do prowadzenia przez UE wiarygodnej zewnętrznej polityki energetycznej, będącej skutecznym narzędziem przeciwdziałania zależności UE, co umożliwi zapewnienie bezpieczeństwa dostaw w przystępnych i przewidywalnych cenach, zróżnicowanie źródeł i dostawców energii, zapewnienie realizacji celów związanych ze stabilnością oraz zabezpieczenie długofalowych interesów wszystkich państw członkowskich UE; powtarza, że cele strategii lizbońskiej mogą zostać w pełni zrealizowane jedynie w drodze dalszych wysiłków na rzecz ustanowienia wspólnej polityki energetycznej;
16. stwierdza, że jedynie zrównoważona, przyjazna dla środowiska strategia na szczeblu międzynarodowym może umożliwić skuteczne rozwiązanie problemu zmian klimatycznych; wzywa Komisję, by nalegała na ścisły międzynarodowy konsensus, prowadzący do powstania ram ONZ z wiążącymi celami obowiązkowymi dla krajów rozwijających się;
17. podkreśla, że strategiom UE dotyczącym zrównoważonego rozwoju i powstrzymania zmian klimatycznych powinno towarzyszyć odpowiednie wsparcie oraz prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie technologii;
18. opowiada się za niezależnością EBC w określaniu polityki monetarnej i sterowaniu niestabilnością światowych rynków finansowych; podkreśla, że aprecjacja kursu wymiany euro wynika z rosnącej nierównowagi w krajach trzecich i słabości popytu w UE, co zwiększa presję konkurencyjną wobec przedsiębiorstw UE, i zauważa konieczność reakcji ze strony UE poprzez racjonalną politykę gospodarczą, porozumienia międzynarodowe i współpracę;
19. jest zdania, że przejrzystość rynku finansowego, skuteczne zasady konkurencji oraz właściwe uregulowanie i nadzór będą nadal miały kluczowe znaczenie, z uwagi na globalizację rynków finansowych i potrzebę zapewnienia przestrzegania praw konsumentów; w związku z tym wzywa Komisję do włączenia zagadnień dotyczących rynku finansowego do odnośnych ogólnoeuropejskich inicjatyw w ramach wspólnotowego programu lizbońskiego;
20. jest zdania, że poprawę sposobu działania rynków, dystrybucji i usług finansowych można osiągnąć poprzez szerszą koordynację reform gospodarczych w różnych państwach członkowskich, w szczególności w strefie euro, a także modernizację gospodarki dzięki zwiększonym wysiłkom na rzecz inwestowania w technologię; popiera zintegrowane podejście do zarządzania gospodarczego, oparte na wartości dodanej wynikającej z integracji;
21. jest zdania, że rozwój światowych zasad i standardów jest istotny dla osiągnięcia spójności regulacyjnej; zachęca Komisję do aktywnego udziału w pracach wszystkich właściwych agencji międzynarodowych i organów normalizacyjnych w celu osiągnięcia większej spójności między zasadami i praktykami UE a zasadami i praktykami głównych partnerów handlowych UE;
22. podkreśla znaczenie zasad handlu wielostronnego w ramach WTO, również dla krajów rozwijających się, oraz wzywa Komisję do ich wzmocnienia poprzez uzupełniające dwustronne i regionalne umowy handlowe, zawierane szczególnie z gospodarkami wschodzącymi, i do czynienia możliwie najszybszych postępów w negocjacjach; w tym kontekście podkreśla znaczenie daleko idącej liberalizacji usług i inwestycji;
23. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji dotyczącą przeglądu jej strategii dostępu do rynku; wzywa Komisję do zapewnienia wzajemności dostępu do rynku, a także zgodności z ustalonymi zasadami handlu;
24. nalega, by ustępstwa UE na rzecz partnerów negocjacyjnych były – poza przypadkami uzasadnionymi względami rozwojowymi – równoważone ustępstwami danych krajów;
25. podkreśla, że UE musi przekonać gospodarki wschodzące, w tym Chiny, do przestrzegania praw człowieka oraz standardów socjalnych i gospodarczych oraz do zagwarantowania ich wdrożenia; podkreśla, że poszanowanie praw człowieka powinno stanowić integralną część zrównoważonego rozwoju gospodarczego w zglobalizowanym świecie;
26. uważa, że w związku z dalszą liberalizacją handlu UE jeszcze bardziej potrzebuje zachowania zdolności do ochrony swych interesów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi; w związku z tym uznaje stosowanie instrumentów ochrony handlu (TDI) za niezbędny element strategii UE na rzecz zewnętrznej konkurencyjności;
27. podkreśla znaczenie, jakie dla zewnętrznej konkurencyjności UE ma przestrzeganie patentów i obrona praw własności intelektualnej, oraz wyraża opinię, że UE powinna przyjąć bardziej zdecydowane stanowisko w tej sprawie wobec krajów trzecich;
28. uważa, że UE i wszyscy jej partnerzy handlowi będą również musieli kłaść coraz większy nacisk na międzynarodowe uznawanie minimalnych standardów środowiskowych, co zapewni wszystkim partnerom jednakowe warunki działania;
29. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i państwom członkowskim.