PROJEKT REZOLUCJI
7.11.2007
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Graham Watson, Margarita Starkevičiūtė, Lena Ek oraz Bernard Lehideux
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie interesu Europy: sukces w dobie globalizacji
B6‑0447/2007
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie interesu Europy: sukces w dobie globalizacji
Parlament Europejski,
– uwzględniając zeszłoroczne sprawozdanie przygotowawcze w sprawie ogólnych wytycznych dla polityki gospodarczej na rok 2007 (A6-0012/2007),
– uwzględniając komunikat Komisji „Interes Europy: sukces w dobie globalizacji” (COM(2007)0581),
– uwzględniając komunikat Komisji „Czas wrzucić wyższy bieg: nowe partnerstwo na rzecz wzrostu i zatrudnienia” (COM(2006)0030),
– uwzględniając decyzje Rady z dni: 4 października 2004 r., 12 lipca 2005 r., 18 lipca 2006 r. oraz 10 lipca 2007 r. w sprawie wytycznych na rzecz polityk zatrudnienia w państwach członkowskich,
– uwzględniając swoją rezolucję legislacyjną w sprawie wytycznych na rzecz polityk zatrudnienia w państwach członkowskich[1],
– uwzględniając Europejski pakt na rzecz młodzieży przyjęty przez Radę Europejską w dniach 22-23 marca 2005 r.,
– uwzględniając Europejski pakt na rzecz równości płci przyjęty przez Radę Europejską w dniach 23-24 marca 2006 r.,
– uwzględniając komunikat Komisji „Kształcenie i szkolenie w 2010 r.: sukces strategii lizbońskiej zależy od przeprowadzenia pilnych reform” (COM(2003)0685),
– uwzględniając swoją rezolucję w sprawie sytuacji osób niepełnosprawnych w rozszerzonej Unii Europejskiej: Europejski Plan Działania na lata 2006-2007[2],
– uwzględniając wnioski z nieformalnego spotkania ministrów zatrudnienia i spraw socjalnych w Guimarães na temat „12 kluczowych punktów służących stawieniu czoła nadchodzącym wyzwaniom” w dniach 5-6 lipca 2007 r.,
– uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że globalizacja niesie ze sobą nowe wyzwania, takie jak wzrost światowej populacji i migracja, zmiany klimatyczne, bezpieczeństwo energetyczne, przestępczość międzynarodowa i terroryzm, zapewniając silną gospodarkę, która przynosi większe korzyści obywatelom europejskim,
B. mając na uwadze, że nie można sprostać kluczowym wyzwaniom wynikającym z globalizacji jedynie poprzez działania krajowe, wymagają one bowiem spójnego podejścia i wspólnego zobowiązania ze strony Unii Europejskiej jako całości,
C. mając na uwadze, że gospodarczy i ekologiczny wpływ zmian klimatycznych przybiera niepokojące rozmiary i że należy podjąć zakrojone na szeroką skalę działania zwalczające zmiany klimatyczne, a działania te – jeżeli mają odnieść sukces – wymagają współpracy wszystkich najważniejszych podmiotów na świecie, odpowiednio do ich stopnia rozwoju;
E. mając na uwadze, że nowa UE jest jedyną w swoim rodzaju mieszanką gospodarek zaawansowanych oraz zbliżających się gospodarek niskokosztowych, umożliwiającą obniżenie kosztów, wykorzystywanie wewnętrznych i zewnętrznych efektów skali oraz opieranie się deflacyjnym i inflacyjnym naciskom gospodarek rozwijających się,
E. mając na uwadze, że rozszerzona UE, stanowiąca jeden z największych rynków na świecie, liczący 500 mln obywateli, stała się silnym podmiotem na skalę światową i liderem w tworzeniu światowych norm,
F. mając na uwadze, że poprawa profilu i atrakcyjności jednolitego rynku UE sprzyja napływowi prywatnych i niezależnych funduszy inwestycyjnych oraz imigracji ekonomicznej, a także zwracaniu się o polityczną i finansową pomoc w rozwiązywaniu problemów na całym świecie,
G. mając na uwadze, że decydenci polityczni muszą zidentyfikować i jasno określić wspólne wyzwania, z jakimi boryka się i borykać się będzie w przyszłości gospodarka UE, a także stawić im czoła, opracowując wspólną strategię w dobie globalizacji,
H. mając na uwadze, że rozszerzona UE i jej wpływ na gospodarkę, a także polityczny i społeczno-kulturalny rozwój jej państw członkowskich, wymagają ściślejszej współpracy w obrębie systemu podejmowania decyzji politycznych,
I. mając na uwadze, że polityka publiczna sprzyja lub nie sprzyja wzrostowi, w zależności od czynników korzystnych bądź przeszkód dla wzrostu charakteryzujących gospodarkę, a także od ogółu przeszkód i możliwości oferowanych przez światowy kontekst gospodarczy,
J. mając na uwadze, że uświadamianie i aktywne wsparcie ze strony obywateli UE są warunkami wstępnymi osiągnięcia sukcesu w dobie globalizacji oraz akceptacji dla migrantów i ich integracji,
Ład światowy
1. uważa, że koncepcja suwerenności narodowej staje się coraz bardziej nieaktualna z uwagi na potrzebę istnienia ponadnarodowych instytucji, zajmujących się ponadnarodowymi wyzwaniami, i że uporczywe koncentrowanie się na suwerenności narodowej może spowodować nasilenie globalnej anarchii;
2. zauważa, że działania na skalę ponadnarodową są najpilniej potrzebne podczas opracowywania strategii służących zwalczaniu zmian klimatycznych i międzynarodowej przestępczości zorganizowanej;
Polityka zewnętrzna
3. zauważa, że globalizacja gospodarki stwarza nowe możliwości dla gospodarek UE, które będą odgrywać większą rolę w nadchodzących dziesięcioleciach i uzyskają dodatkowe korzyści z wykorzystywania w różny sposób efektu skali, zakresu, aglomeracji miejskich, sieci i dobrej reputacji;
4. podkreśla rosnące znaczenie UE jako podmiotu na skalę światową i jednego z największych beneficjentów otwarcia gospodarki światowej, jest zdania, że UE jako taka ponosi dużą odpowiedzialność za pomoc w zajęciu się problemami na skalę światową oraz stworzenie narzędzi wspólnej zagranicznej polityki gospodarczej w celu odpowiedniego sterowania zewnętrznym wpływem na jednolity rynek UE;
5. podkreśla, że UE może wewnętrznie osiągnąć cele lizbońskie jedynie pozostając aktywną i zjednoczoną na szczeblu globalnym; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zamiar rozwijania spójnego wymiaru zewnętrznego strategii lizbońskiej, opartego na zrównoważonym rozwoju gospodarczym;
6. jest zdania, że globalna konsolidacja przemysłu i nabywanie przedsiębiorstw UE przez inwestorów z krajów trzecich i vice versa obniża rzeczywisty koszt kapitału; podkreśla jednakże, że bez odpowiedniej koordynacji w tworzeniu ram kontrolnych UE i rygorystycznego stosowania unijnych zasad konkurencji korzyści wynikające z jednolitego rynku i efektu skali, które mają istotne znaczenie dla konkurencyjnego uczestnictwa UE jako całości w rynku światowym, mogą ulec ewentualnemu zmniejszeniu;
7. jest zdania, że szeroko zakrojone podejście do polityki zewnętrznej, skupione na współpracy w zakresie regulacji, zbieżności norm i równoważności reguł, musi promować zarówno uczciwą konkurencję, jak i handel; przestrzega jednakże w tym kontekście przed niedostatecznym docenieniem wagi dalszej poprawy współpracy wewnętrznej i procesów reform;
8. broni niezależności EBC w określaniu polityki monetarnej i sterowaniu niestabilnością światowych rynków finansowych; podkreśla, że aprecjacja kursu wymiany euro wynika z rosnącej nierównowagi w krajach trzecich; wyraża obawy, czy europejski wzrost będzie dostatecznie silny, aby zrównoważyć niestabilność światowych rynków finansowych oraz kursów walut;
9. jest zdania, że gwałtowny wzrost popytu na zasoby naturalne, produkty i usługi podstawowe wywołany wzrostem gospodarek rozwijających się może wywrzeć presję inflacyjną na gospodarki państw członkowskich UE, które do tej pory uniknęły tego dzięki udziałowi we wzroście światowej podaży; uważa, że w celu zajęcia się tym problemem państwa członkowskie UE powinny przygotować antyinflacyjne narzędzia polityki gospodarczej, strategie rozwoju technologicznego oraz ramy dla możliwego makroekonomicznego przystosowania i polepszonej koordynacji;
10. wyraża zaniepokojenie faktem, że rozwój handlu przyczynia się w znacznym stopniu do zmian klimatycznych i uważa, że należy w związku z tym przewidzieć częściowe rozwiązania w ramach polityki handlowej; przypomina, że likwidacja administracyjnych utrudnień w handlu oraz działania na rzecz zwalczania zmian klimatycznych mogą zostać zrealizowane wyłącznie poprzez skoordynowane działania międzynarodowe – a leży to również w interesie UE, odgrywającej wiodącą rolę w obu tych dziedzinach, szczególnie w celu utrzymania konkurencyjności europejskiej;
11. wzywa Radę i Komisję do opierania się przy zawieraniu dwustronnych porozumień handlowych UE oraz wielostronnych porozumień handlowych WTO na zapisach statusu WTO stanowiących, że handel międzynarodowy winien być prowadzony w poszanowaniu możliwości optymalnego wykorzystania zasobów światowych w zgodzie z założeniami z zakresu zrównoważonego rozwoju, w celu jednoczesnego zapewnienia środowiskowych działań ochronnych i prewencyjnych; wzywa Komisję do kontynuowania działań służących osiągnięciu ambitnego zapisu w dauhańskiej deklaracji ministerialnej;
Pomost między strategiami w zakresie ochrony socjalnej i integracji społecznej a zintegrowanymi wytycznymi
12. z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Komisji, z którego wynika, że aktywnej integracji i polityce równych szans będzie poświęcona większa uwaga, że należy promować właściwą opiekę socjalną oraz zintensyfikować walkę z ubóstwem, jak również że niezbędne jest wprowadzenie w całej Europie skuteczniejszych środków w celu zapewnienia obywatelom istniejących praw w zakresie dostępu do zatrudnienia, edukacji, usług socjalnych, opieki zdrowotnej i innych form ochrony socjalnej;
13. podkreśla potrzebę zapewnienia i poprawy integracji wymiaru społecznego i jego widoczności na następnym etapie strategii lizbońskiej, a w szczególności w zintegrowanych wytycznych; uważa, że należy pilnie zaradzić istniejącemu brakowi równowagi w wytycznych dotyczących zatrudnienia, które nie nadają odpowiedniej wagi pewnym podstawowym celom polityki socjalnej, takim jak zmniejszenie liczby pracujących osób ubogich oraz poprawa dostępu do wysokiej jakości zatrudnienia, edukacji, opieki zdrowotnej oraz innych form ochrony socjalnej dostępnych dla wszystkich; zachęca Komisję do dostosowania zintegrowanych wytycznych w celu stawienia czoła nowym wyzwaniom oraz pokonania tych niedoskonałości;
14. zachęca Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia systematycznego podejścia zapewniającego rzeczywistą spójność pomiędzy krajowymi programami reform w zakresie wzrostu i tworzenia nowych i lepszych miejsc pracy a procesami ochrony socjalnej i integracji społecznej;
Wdrażanie wytycznych dotyczących zatrudnienia
15. zwraca się do Komisji o zajęcie się kwestią znacznych rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi co do wdrażania i skuteczności wytycznych dotyczących zatrudnienia poprzez zapewnienie stosowania przez państwa członkowskie w bardziej kompleksowy sposób wskaźników i celów europejskiej strategii na rzecz zatrudnienia, instrumentów kształcenia przez całe życie oraz środków określonych w Europejskim pakcie na rzecz młodzieży, Europejskim pakcie na rzecz równości płci oraz planie działania UE w sprawie niepełnosprawności na lata 2006-2007; domaga się, by wszystkie te zobowiązania, cele i kryteria zostały w pełni włączone do zintegrowanych wytycznych w celu zwiększenia spójności i skuteczności europejskiej strategii na rzecz zatrudnienia;
16. podkreśla wielką wagę zwiększania strategicznego potencjału polityk zatrudnienia; zwraca się do Komisji i państw członkowskich o przywiązywanie szczególnej uwagi w procesie koordynacji do jakości zatrudnienia, godzenia życia zawodowego, rodzinnego i osobistego, jakości i dostępności edukacji i szkolenia zawodowego dla wszystkich, wdrażania antydyskryminacyjnego prawodawstwa, intensywniejszej realizacji polityk równości szans kobiet i mężczyzn oraz do kwestii imigracji;
17. popiera przyjęcie zrównoważonego zbioru wspólnych zasad dotyczących modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego łączącego elastyczność i bezpieczeństwo dla pracowników i dla pracodawców na rynku pracy; zachęca państwa członkowskie do uwzględniania tych wspólnych zasad podczas konsultacji dotyczących krajowych programów reform z partnerami społecznymi oraz podkreśla podstawową rolę szkolenia i przekwalifikowania, aktywnych polityk na rzecz rynku pracy, odpowiedniej ochrony socjalnej oraz powstrzymania segmentacji rynku pracy poprzez zagwarantowanie praw pracowniczych wszystkim zatrudnionym;
Zaangażowanie zainteresowanych podmiotów
18. przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji dotyczącą konsultacji z MŚP i ich przedstawicielami oraz przygotowania europejskiego „Aktu prawnego o małych przedsiębiorstwach”; wyraża nadzieję, że opinia małych przedsiębiorstw będzie brana pod uwagę w dialogu społecznym oraz że zasada „najpierw myśl na małą skalę” zostanie w pełni włączona do procesu podejmowania decyzji;
Wewnętrzna polityka gospodarcza
19. zauważa, że UE musi podjąć trud wyjaśnienia korzyści płynących z globalizacji obywatelom, którzy obawiają się, że zwiększona konkurencja spowodowana globalizacją, integracją i mobilnością pracowników oznacza przemianę tradycyjnych wzorców pracy w model elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego; uważa, że działania polityczne polegające na zwiększeniu oferty i jakości tych publicznych dóbr i usług, które w miarę upływu czasu mogą przyczynić się do wzrostu wydajności, powinny stanowić odpowiedź na te obawy;
20. podkreśla, że spowolnienie tempa wzrostu wydajności, które mogłoby podważyć pozycję konkurencyjną UE na światowym rynku, jest powodem do obaw dla polityki gospodarczej i przybiera różne rozmiary w UE, gdzie jednak istnieje ogólna wspólna prawidłowość, która wskazuje na słabości rynków, dystrybucji i usług finansowych;
21. zwraca uwagę, że ograniczenia strukturalne uniemożliwiają efektywne wykorzystanie nowych technologii i dostęp do sieci w przypadku mniej rozwiniętych sektorów przemysłu; uważa, że polityka gospodarcza powinna uwzględniać działania po stronie podaży, określone w celu stworzenia korzystnych warunków dla transgranicznej działalności przedsiębiorstw oraz szybszego urzeczywistnienia jednolitego rynku finansowego;
22. jest zdania, że przejrzystość rynku finansowego, skuteczne zasady konkurencji oraz właściwe uregulowanie i nadzór będą nadal miały kluczowe znaczenie z uwagi na globalizację rynków finansowych i potrzebę zapewnienia przestrzegania praw konsumentów; w związku z tym wzywa Komisję do opracowania zagadnień dotyczących rynku finansowego w ramach odnośnych ogólnoeuropejskich inicjatyw w zakresie wspólnotowego programu lizbońskiego;
23. opowiada się za wspieraniem restrukturyzacji gospodarki w oparciu o innowacyjność w procesie zarządzania, procedurach i strukturach organizacyjnych; jest zdania, że nowe przedsiębiorstwa powstające w tej dziedzinie potrzebują mniej kapitału, a więcej kreatywności, oraz oferują szereg możliwości małym przedsiębiorstwom i młodszym pokoleniom;
24. zauważa, że wszystkie przedsiębiorstwa – małe, średnie i duże – mają swój udział w dynamicznej, zintegrowanej strategii innowacyjnej, i że w związku z tym kluczowe znaczenie dla podnoszenia poziomu badań naukowych i rozwoju oraz opracowywania nowych technologii ma dostęp małych przedsiębiorstw i osób fizycznych do zasobów; zwraca uwagę na konieczność wspierania zarówno finansowania we wczesnym stadium, jak i stałego finansowania przez wystarczająco długi okres umożliwiający wprowadzenie produktu do obrotu;
25. przyznaje, że Europa potrzebuje szybszego przetwarzania innowacji w nowe produkty i usługi; popiera w związku z tym wniosek Komisji dotyczący „trójkąta wiedzy”, czyli badań, edukacji i innowacji;
26. zauważa, że polityka konkurencji powinna uzupełniać politykę strukturalną w celu uniknięcia tworzenia karteli oraz wykorzystywania dominującej pozycji wypierającej małe przedsiębiorstwa z rynku w wyniku procesu konsolidacji na szczeblu światowym;
27. uważa, że poprawa wydajności rynków, dystrybucji i usług finansowych mogłaby zostać osiągnięta poprzez zwiększenie koordynacji reform gospodarczych w różnych państwach członkowskich oraz modernizację gospodarki w drodze przesunięcia nacisku w strategii politycznej ze wzrostu opartego na inwestycjach spowodowanych integracją na wzrost oparty na rozwoju technologii dzięki integracji;
Migracja
28. podkreśla, że UE pilnie potrzebuje polityki w zakresie wspólnych granic i imigracji, która obejmie nie tylko zintegrowane kontrole graniczne, ale także zharmonizowane strategie, kryteria i procedury migracji ekonomicznej, pozostawiając państwom członkowskim decyzję na temat liczby wpuszczanych osób; podkreśla także konieczność podjęcia większych wysiłków na rzecz znalezienia sposobów, aby poprzez wymianę doświadczeń przekształcić migrację do UE w sukces dla wszystkich stron, zarówno pod względem społecznym, jak i ekonomicznym;
Ustalenia instytucjonalne
29. jest zdania, że wpływ otoczenia gospodarczego na długotrwały wzrost nie jest automatyczny oraz że o zdolności gospodarki do urzeczywistniania swojego potencjału w zakresie globalnego wzrostu strukturalnego decyduje rozwój instytucji reagujących na sytuację rynkową;
30. uważa, że rozwój instytucjonalny UE powinien ułatwiać efektywną koordynację polityk gospodarczych; wzywa Komisję do zapewnienia silniejszego powiązania krajowych programów reform z globalnymi wyzwaniami poprzez określenie wskaźników pozwalających na zmierzenie gospodarczych wyników państw członkowskich;
31. wyraża przekonanie, że konieczne jest większe poczucie odpowiedzialności za ogólnoeuropejski program reform i jego lepsze zrozumienie oraz że rola Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych musi być większa; dotyczy to również konfiguracji Rady Ministrów zajmujących się ustalaniem strategii gospodarczej;
32. jest zdania, że tzw. „zarządzanie UE strategią lizbońską” wciąż wymaga udoskonalenia, w szczególności w odniesieniu do następujących aspektów: ściślejsza koordynacja pomiędzy odpowiednimi konfiguracjami Rady Ministrów, ze szczególnym naciskiem na właściwie koordynowane krajowe programy reform;
33. wyraża ubolewanie, że Parlament, Rada i Komisja nie uzgodniły dotychczas przejrzystego planu i kodeksu postępowania, który zapewniłby odpowiednią współpracę i pełne zaangażowanie tych trzech instytucji UE w dalsze zajmowanie się kwestiami globalizacji w odpowiedni sposób; w związku z powyższym wzywa Radę i Komisję do niezwłocznego przedstawienia propozycji dotyczących ścisłej współpracy między trzema instytucjami UE, mając na uwadze zbliżający się przegląd strategii lizbońskiej;
34. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, a także parlamentom i rządom państw członkowskich.
- [1] Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0048.
- [2] Dz.U. C 316 E z 22.12.2006, str. 370.