PROJEKT REZOLUCJI
13.11.2007
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Jean Lambert, Cem Özdemir
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie Pakistanu
B6‑0472/2007
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Pakistanu
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w dniu 3 listopada 2007 r. prezydent Pervez Musharraf, w funkcji naczelnego dowódcy sił zbrojnych, ogłosił stan wyjątkowy, zawiesił konstytucję i proklamował tymczasowy porządek konstytucyjny,
B. mając na uwadze, że akt ten miał miejsce na krótko przed oczekiwanym orzeczeniem Sądu Najwyższego dotyczącym legalności sprawowania przez prezydenta nowej, trzeciej kadencji, przy jednoczesnym pełnieniu przez niego funkcji dowódcy sił zbrojnych; mając na uwadze, że wielu prawników i innych obywateli zareagowało protestami ulicznymi, a kilka tysięcy spośród nich zostało brutalnie pobitych i aresztowanych,
C. mając na uwadze, że 7 sędziów Sądu Najwyższego orzekło, że tymczasowy porządek konstytucyjny jest niezgodny z konstytucją; mając na uwadze, że w ramach tego stanu wyjątkowego zawieszono podstawowe prawa obywatelskie, takie jak prawo do bezpieczeństwa osobistego, prawo do wolności od arbitralnych aresztowań i zatrzymań, a także prawo do wolności przemieszczania się, zgromadzeń, stowarzyszeń i wypowiedzi,
D. mając na uwadze, że tymczasowy porządek konstytucyjny zakazuje wszystkim sądom orzekania przeciw prezydentowi, premierowi lub jakimkolwiek osobom wykonującym uprawnienia w ramach sprawowanej przez siebie władzy oraz faktycznie zawiesza sędziów wyższych instancji sądowych w obowiązkach do chwili, gdy zostaną ponownie zaprzysiężeni do przestrzegania tymczasowego porządku konstytucyjnego; mając na uwadze, że 55 spośród 97 sędziów Sądu Najwyższego i czterech innych wysokich sądów odmówiło złożenia takiej przysięgi;
E. mając na uwadze, że w areszcie domowym osadzeni zostali najbardziej wpływowi wysocy rangą przedstawiciele sądownictwa, w szczególności prezes Sądu Najwyższego, Iftikar Chaudhry, prezes Stowarzyszenia Prawników Sądu Najwyższego, Aitzaz Ahsan, a także wielu działaczy na rzecz praw człowieka, wśród nich Asma Jahangir, specjalna wysłanniczka ONZ ds. wolności religii, oraz działacze polityczni;
F. mając na uwadze, że w dniu 4 listopada 2007 r. policja dokonała nalotu na pakistańską Komisję Praw Człowieka, aresztując ponad 50 działaczy na rzecz praw człowieka,
G. mając na uwadze, że rząd wydał także zarządzenie pakistańskiego Urzędu ds. Regulacji Mediów Elektronicznych, zakazujące dziennikarzom krytykowania głowy państwa, wojska i sądownictwa, oraz ograniczające prawa prywatnych kanałów telewizyjnych,
H. mając na uwadze, że Benazir Bhutto, najwybitniejsza liderka opozycji, została na wiele godzin zatrzymana w areszcie domowym; mając na uwadze, że zakazano wiecu protestacyjnego jej partii,
I. mając na uwadze, że kadencje parlamentarne zgromadzenia federalnego i zgromadzeń prowincji dobiegają końca w dniu 15 listopada 2007 r., zaś prezydent Musharraf ogłosił ustanowienie rządu tymczasowego i ponownie potwierdził, że wybory odbędą się 5 stycznia 2008 r.,
J. mając na uwadze, że specjalne odstępstwo, na które zezwolił parlament, umożliwiające prezydentowi Musharrafowi dalsze łączenie funkcji prezydenta i dowódcy sił zbrojnych, również wygasa z dniem 15 listopada 2007 r.,
1. wyraża poważne zaniepokojenie niedawnym poważnym pogorszeniem się stanu praworządności i demokracji w Pakistanie, które nie tylko działa wbres aspiracjom obywateli pakistańskich do pokoju i rozwoju, lecz również stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa pakistańskiego arsenału jądrowego i dla stabilności całego regionu;
2. z ubolewaniem przyjmuje fakt, że prezydent Musharraf naraża na szwank wyraźne postępy, jakie Pakistan osiągnął w ostatnich latach w sprawach takich jak niezależność sądownictwa i wolność prasy;
3. wzywa prezydenta Musharrafa:
- *do natychmiastowego zakończenia stanu wyjątkowego i do odwołania tymczasowego porządku konstytucyjnego;
- *do zastosowania terminu upływu odstępstwa, tj. 15 listopada 2007 r., i do rezygnacji z funkcji dowódcy sił zbrojnych;
- *do przywrócenia niezależności pakistańskiego sądownictwa, w tym byłych sędziów zawieszonych w obowiązkach, szczególnie prezesa Sądu Najwyższego Iftikara Chaudhry'ego, oraz do przestrzegania oczekiwanego orzeczenia w sprawie legalności sprawowanego przez siebie urzędu prezydenta;
4. wzywa władze pakistańskie do położenia kresu arbitralnym aresztowaniom i zatrzymaniom oraz do zagwarantowania powszechnej wolności od tortur oraz innego poniżającego traktowania i karania; wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich osób aresztowanych wyłącznie z powodu korzystania z prawa do wolności wypowiedzi, stowarzyszeń i zgromadzeń;
5. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziane przez prezydenta Musharrafa ustanowienie rządu tymczasowego oraz złożone przezeń potwierdzenie, że wybory parlamentarne odbędą się w ustalonym terminie 5 stycznia 2008 r.;
6. nalega, aby w wyborach mogli kandydować wszyscy przywódcy partyjni, w tym przebywający na uchodźstwie były premier Nawaz Sharif;
7. wzywa Radę i Komisję do nałożenia zakazu podróży na członków rządu, generałów i wysokich rangą urzędników do chwili zniesienia stanu wyjątkowego;
8. wzywa państwa członkowskie UE, aby wstrzymały sprzedaż broni oraz współpracę wojskową z Pakistanem do czasu przywrócenia w tym kraju praworządności i demokracji;
9. wzywa UE i państwa członkowskie, aby wraz z powrotem praworządności i demokracji niezwłocznie zwiększyły swoją pomoc dla Pakistanu oraz zmieniły jej ukierunkowanie – ze środków antyterrorystycznych na edukację, zdrowie, poprawę statusu kobiet i tworzenie miejsc pracy;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządowi Pakistanu.