PROJEKT REZOLUCJI
28.5.2008
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Adamos Adamou oraz Luisa Morgantini
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego
B6‑0296/2008
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego
Parlament Europejski,
– uwzględniając deklarację barcelońską przyjętą podczas konferencji euro-śródziemnomorskiej w dniach 27–28 listopada 1995 r., ustanawiającą partnerstwo euro-śródziemnomorskie,
– uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego (COM(2008) 319 wersja ostateczna),
– uwzględniając zatwierdzenie przez Radę Europejską obradującą w dniach 13–14 marca 2008 r. zasady dotyczącej ustanowienia procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego,
– uwzględniając deklarację końcową prezydencji Euro-Śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego (EMPA), a także zalecenia przyjęte przez EMPA podczas 4. posiedzenia plenarnego w Atenach w dniu 28 marca 2008 r.,
– uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że na szczycie inauguracyjnym dotyczącym procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego w Paryżu w dniu 13 lipca 2008 r. należy ustalić jasne wytyczne dotyczące wzmocnienia wielostronnych stosunków pomiędzy UE i jej partnerami śródziemnomorskimi, m.in. poprzez rozszerzenie metod pracy i większe dzielenie się obowiązkami,
1. przyjmuje do wiadomości komunikat Komisji w sprawie procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego i zgadza się z celem nowej inicjatywy zorientowanym na dostarczenie świeżego politycznego i praktycznego impulsu stosunkom wielostronnym UE z jej partnerami śródziemnomorskimi poprzez podwyższenie politycznego szczebla tych stosunków, a także poprzez opracowanie regionalnych projektów odpowiadających potrzebom obywateli tego regionu;
2. popiera rozwój procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego, konsolidujący obszar euro-śródziemnomorski w oparciu o zasady demokracji i poszanowanie państwa prawa, co powinno prowadzić do silnego partnerstwa;
3. podziela pogląd dotyczący konieczności ożywienia procesu barcelońskiego, który powinien pozostać kluczowym elementem współpracy UE z regionem Morza Śródziemnego; uważa deklarację barcelońską, jej cele oraz obszary współpracy za kamień milowy tych stosunków; wyraża nadzieję, że nowa inicjatywa opierać się będzie na osiągnięciach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego i wniesie do procesu dodatkową wartość;
4. zapewnia o swojej gotowości do współpracy w ustanowieniu ram instytucjonalnych procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego; jako organ władzy budżetowej UE domaga się uczestnictwa w tym procesie w celu zagwarantowania, że nowe ramy i projekty odniosą sukces;
5. odnotowuje wniosek Komisji w sprawie ustanowienia wspólnej prezydencji procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego na szczeblu szefów państw oraz ministrów spraw zagranicznych, doceniając, że zwiększy to wspólną odpowiedzialność za współpracę euro-śródziemnomorską; podkreśla, że prezydencja reprezentująca region Morza Śródziemnego powinna być nominowana w drodze porozumienia partnerów śródziemnomorskich, a państwo sprawujące prezydencję powinno zapraszać wszystkie państwa uczestniczące w procesie barcelońskim: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego na posiedzenia na szczycie i na szczeblu ministerialnym; uważa, że proponowany sekretariat zacieśnionego partnerstwa nie powinien tworzyć nowej biurokracji ani powielać istniejących struktur;
6. zgadza się z opinią, że obecne struktury instytucjonalne procesu barcelońskiego powinny zostać zachowane i rozbudowane, a dialog polityczny, społeczny, gospodarczy i kulturalny, który stanowi podstawową cechę stosunków euro-śródziemnomorskich, powinien być nadal rozwijany;
7. podkreśla fakt, iż zakres procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego powinien być oparty na solidarności, dialogu i poszanowaniu specyfiki państw śródziemnomorskich;
8. popiera wniosek Komisji w sprawie wzmocnienia relacji UE na szczeblu politycznym z partnerami śródziemnomorskimi poprzez organizowanie co dwa lata spotkań na szczycie w ramach procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego, których celem byłoby przyjmowanie deklaracji politycznych oraz decyzji w sprawie głównych programów i projektów realizowanych na poziomie regionalnym;
9. podkreśla, że realizację wszystkich konkretnych projektów regionalnych musi poprzedzać szczegółowe planowanie, zgodne z priorytetami zainteresowanych krajów partnerskich, a nie interesami samej UE;
10. wzywa Komisję i Radę, aby nie wspierały liberalizacji rynków krajów śródziemnomorskich, lecz by opierały relacje finansowe na uczciwym handlu i rzeczywistym podejściu wzmacniającym obustronne stosunki, motywując lokalną ludność i promując rozwój, który nie jest zależny jedynie od zagranicznych inwestycji; jest zdania, że wszelki udział sektora prywatnego, przewidziany we wnioskach Komisji, wymaga przejrzystości;
11. wzywa Komisję i Radę, aby zagwarantowały, że EMPA stanie się integralną częścią ram instytucjonalnych procesu barcelońskiego: Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego jako jego wymiar parlamentarny; podkreśla, że konieczne jest zwiększenie legitymacji demokratycznej, a także wzmocnienie roli EMPA – jedynego zgromadzenia parlamentarnego grupującego 27 państw członkowskich UE i wszystkie strony zaangażowane w proces pokojowy na Bliskim Wschodzie; podkreśla znaczenie dalszego sformalizowania roli EMPA jako organu doradczego uprawnionego do składania wniosków i dokonywania oceny;
12. podkreśla, że partnerstwo euro-śródziemnomorskie nie może się koncentrować wyłącznie na kwestiach gospodarczych i handlowych; zwraca uwagę, że wszystkie filary procesu barcelońskiego są ze sobą ściśle powiązane; wskazuje, że celem trzeciego filaru było dążenie do pokoju, stabilności i dobrobytu;
13. zwraca uwagę, że strategie polityki gospodarczej muszą być oceniane nie tylko pod kątem ich udziału we wzroście gospodarczym, ale także pod względem promowania zrównoważonego rozwoju, praw społecznych i ich wkładu w zwalczanie ubóstwa;
14. potwierdza konieczność poprawy statusu kobiet w regionie śródziemnomorskim poprzez politykę na rzecz zwiększania roli kobiet w społeczeństwie oraz promowanie równości płci; podkreśla, że poszanowanie tradycji i zwyczajów nie musi szkodzić podstawowym prawom kobiet;
15. wskazuje, że jednym z głównych celów polityki euro-śródziemnomorskiej jest wspieranie demokratyzacji, pluralizmu, praworządności i większego poszanowania praw człowieka; w związku z tym ponownie wzywa Komisję do zintensyfikowania wysiłków na rzecz ustanowienia „podkomisji do spraw demokracji i praw człowieka” przy udziale wszystkich partnerów śródziemnomorskich, w ramach euro-śródziemnomorskich umów stowarzyszeniowych, oraz nawołuje wszystkie zainteresowane strony do przestrzegania zobowiązań w tym zakresie, zwłaszcza w przypadkach indywidualnych, oraz do stosowania klauzuli dotyczącej praw człowieka;
16. wzywa Komisję, aby regularnie udzielała Parlamentowi i EMPA informacji o postępach tych regionalnych projektów oraz aby rozpatrzyła wnioski i oceny przedstawione na szczeblu parlamentarnym z myślą o podniesieniu rangi tego procesu oraz zwiększeniu zdolności absorpcyjnej i wartości dodanej w odniesieniu do obywateli regionu;
17. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę utworzenia nowego forum współpracy regionalnej w basenie Morza Bałtyckiego przy uwzględnieniu doświadczeń euro-śródziemnomorskich;
18. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom państw euro-śródziemnomorskich.